Hé.
Hé, jij.
- Hoi. - Hoi. Wacht even.
Ja, natuurlijk.
- Hier. - Ik doe het wel.
- Ga je uit? - Oh, maar één drankje.
En de opslagplaats dan, morgen?
Ik ga. Ik kom.
- Hoe gaat het? - Goed.
Laten we gaan. Doei.
Vertel me later hoe het is gegaan.
- Dat zien we wel. - Kom op.
Julien?
Ja, ik kom.
Een minuut. Wacht op mij.
- Wow! - Wacht, wacht.
Stop!
Je gaat te snel!
- Stop! - Kom op!
Hou vol.
Laten we gaan, laten we gaan!
Wacht, kijk uit!
- Kijk uit! - Er is een probleem met de balans.
- Kijk uit. - Je hebt een balansprobleem.
Hé, kijk uit. Wees geen klootzak.
Ben je in orde?
Alles oké?
Oh, fuck.
Mam, je kan dit niet doen. Dit is niet mogelijk.
Morgen ben je moe.
- Ik weet het. - Altijd hetzelfde liedje.
Weet je, maar...
Ga naar bed, mam.
Ga naar bed.
Ik zoom je broek om.
Wat ga je doen?
Ik ga je broek omzomen.
- Maar maar... - Stil! Mensen zijn in slaap!
Mam, je kunt mijn broek niet omzomen. Het is 5 uur 's ochtends.
Ik ben nu wakker.
Ja, maar... ik ga nu naar bed.
Mam.
Mam!
- Hoe gaat het? - Goed.
Mijn moeder houd maar niet op over je. Het is vervelend.
- Hoe ging het met je? - Prima.
Ja, alles goed. En jij?
Dit doet me goed.
Ik bedoel, hier in de natuur zijn...
Het is...
Ik weet dat mijn meubels bij jou staan, maar...
Ik moet een busje vinden,
zodat ik alles kan ophalen.
- Dat is oké. - Ik moet gewoon de tijd ervoor nemen.
Ik kom. Ik zal er zijn.
- Laten we een beetje wandelen. - Ik moet eigenlijk weer gaan.
Wat?
Sylvie, Sylvie!
Ik weet niet waarom ik ben gekomen.
- Ik ben dom. - Nee, ik ben blij om je te zien.
Niet waar. Je bent afstandelijk.
Ik ben afstandelijk...
omdat dingen anders zijn, ik kan je niet vasthouden...
Dat vraag ik niet van je, maar...
Je ging gewoon weg. We hebben het niet eens geprobeerd.
Wel waar, meerdere keren.
We hebben het meermaals geprobeerd.
Ik weet niet hoe vaak we al uit elkaar zijn gegaan.
Elke keer kwamen we weer bij elkaar, maar het lukte ons niet om...
Ik denk dat als we bestemd waren voor elkaar,
het niet zo moeilijk zou zijn geweest.
En ik denk dat ik niet geschikt ben voor een relatie.
Sylvie!
Ik heb je ook gemist, Caroline.
Mag ik je kussen?
Ja, alsjeblieft.
Hoe gaat het, Julien?
Goed, goed.
Ik heb gewoon een korte pauze.
Heb je de indeling al bedacht?
Aanvankelijk wilde ik alleen die muur verlengen.
Maar in plaats daarvan doorbreek ik de muur,
zodat ik een grote loft maak
met een wenteltrap
die naar boven gaat.
Heb je al gevraagd naar het dak?
Nee, nog niet.
Eén ding tegelijk, weet je.
Is dat nou niet mooi?
Oh ja, het kan mooi worden.
Het kan mooi zijn.
Er is soep en beleg.
Is alles in orde voor vanavond?
Het is jammer als je stopt waarmee je begonnen bent.
Ik ben niet lang weg. Morgen ben ik terug.
Nou dan, tot morgen.
Tot morgen.
Herinner je onze zomertour nog?
We hadden maar drie dates.
- Het was een kleine tour. - Ja, een kleintje.
Toen we weggingen...
en Vincent ons op kwam zoeken in het dorp.
Hij was helemaal bezopen.
Hij klom op het podium en kotste vooraan op iemand.
Oh ja. Was dat niet de burgemeester?
Ja, inderdaad!
Verdomme.
Ik koesterde zo'n wrok tegenover jullie, omdat jullie me alleen lieten.
We zouden allemaal samen gaan na onze studies,
maar we hebben er nooit meer over gepraat.
Jullie waren allemaal al gesetteld, dus dat was gedaan.
Dat gezegd hebbende, als we waren gegaan,
had ik snel thuis moeten komen.
Waarom gaan we nu niet weg?
Waarom gaan we niet gewoon op pad met een busje?
Geen grap.
We kopen iets waarin we kunnen slapen.
En we gaan gewoon weg.
Wanneer we geld nodig hebben...
stoppen we voor wat seizoenswerk.
Iets concreets, fysieks,
buiten in de natuur.
Wanneer we er zat van zijn...
Wanneer we er zat van zijn, gaan we weer verder
reizen. We gaan reizen.
Kun je het je voorstellen?
De meeste mensen dromen ervan, maar kunnen het niet. Ze zitten vast.
We hebben gelukkig niets wat ons tegenhoudt,
maar we gebruiken het niet eens in ons voordeel.
"Niets dat ons tegenhoudt..."
Je vader is oké nu. Hij is hersteld.
Ja. Nou, praktisch gezien.
En ik ben begonnen met de schuur.
Eerlijk gezegd, Julien...
Ik weet het niet zo zeker, dat met die schuur en zo.
Realiseer je hoeveel werk het is?
Het kost tenminste drie jaar, en je bent in je eentje.
Moskou! Daar is het!
Wacht, wacht, wacht. Waar is Sint Petersburg?
Als we daarheen willen gaan,
moeten we het bezoeken voor Moskou.
Dus dan moeten we reizen door...
Litouwen.
Is IJsland daar niet in de buurt? Ik heb gehoord dat het prachtig is.
IJsland is ver weg.
In dat geval gaan we naar Groenland, of zo.
Toch?
Wacht even, laten we kijken.
- Het is prachtig. - Ja.
Ben je nu al terug?
Wat ben je aan het doen?
Niets, ik kijk alleen.
Ik maak wel koffie voor je.
Dankjewel, Luc.
Dankjewel, pap.
Oh! Kijk Sardinië eens.
- Ik heb een tv-documentaire erover gezien. - Je bent gek.
- Het ziet er geweldig uit. - Het is ver.
- Laten we ernaar kijken. Ga naar beneden. - Ik ga.
Daar.
Wanneer ga je weg?
Ik weet het niet.
Binnenkort. Wanneer alles af is.
Echt?
Ik dacht dat de schuur belangrijk voor je was.
Kom op, pap.
Het is teveel. Dat kost me tenminste drie jaar.
Ik ben helemaal alleen.
Maar je wilde het gaan doen.
- Je wordt beïnvloed, zeker? - Natuurlijk niet.
Sinds hij terug is, is er iets mis.
Nee.
Pap...
Het gaat nu goed met je, of niet?
Ik kan werken
en leven van mijn geld...
en tegelijkertijd reizen.
Is dat niet geweldig?
Ja.
Er zijn geen spiegels.
Ja, ik...
Die kost 6.000.
Geen koopje.
En zoals je kan zien is het niet erg ruim.
Nee.
Nee, het kost teveel.
Wacht.
Net twee keer de prijs, maar toch een goede deal.
Ik maak geen grapje.
- Nou, het is... - Wacht, wacht.
Als je echt voor een lange tijd wil reizen,
is dat wat je nodig hebt.
Niet slecht, toch?
Het is te duur.
Kijken is gratis.
Kijk zelf maar.
Stap in. Probeer maar uit.
Zie je hoe groot die koelkast is?
Daarna heb ik weinig geld over.
Maar we zullen veel besparen hiermee.
Er is een wc, zodat we niet naar hotels hoeven te gaan.
Er is een keuken, zodat we kunnen koken.
We zullen zelfvoorzienend zijn.
Het is geweldig.
We hebben snel een baan nodig.
Ja, dat weet ik. Dat is geen probleem.
Er is zelfs een televisie.
Zie je hoe groot dit bed is?
Raad maar wat ik me nu inbeeld...
Jij rijdt. Ik ben hier.
Ik ontspan, ik kijk om me heen en dan...
We hebben in gedachten om van dorp tot dorp te reizen.
En dan...
stoppen we wanneer we geld nodig hebben.
We gaan op het land werken.
We zullen aardappels en bieten oogsten.
Dus ja. In ieder geval...
Om te beginnen hebben we wel wat geld nodig.
Nee, wacht... Sinds je Sophie en mij...
wat geld gaf, kan ik het hiervoor gebruiken...
Het geld dat we aan hem en Sophie gaven
was voor het settelen, of niet soms?
Niet voor een vakantie.
Pap,
ik ga niet op vakantie. Ik ga werken.
Maar weet je wel wat seizoenswerk inhoudt?
- Ja, inderdaad. - Je moet weten...
Dus je wilt pruimen en aardappels plukken,
maar dat deed je hier nooit.
Dat is niet te vergelijken, pap. Dit is een reis.
Ik ga reizen. Dat is anders.
Denk erover na, alsjeblieft.
Hij zal het gebruiken wanneer hij echt gaat settelen.
Pap, ik wil niet settelen.
- Begrijp je wel wat je zegt? - Ja.
Ik was een lange tijd samen met iemand.
Ik heb gewerkt. Ik weet hoe het is, maar het past niet bij me.
Dat is alles.
- Heb je me dat geld gegeven of niet? - Jawel...
Zodat je je eigen plek kon zoeken.
Ik geef het terug, dan.
- Nee! - Ja, dat doe ik wel.
Wat voor nut heeft het als ik het niet kan spenderen?
- Het heeft geen nut. - Ik ken mensen...
die het geld beter kunnen gebruiken.
Ik kan een veranda maken.
- Houd je mond. - Ik geef het geld terug.
Je kan je veranda maken en zelfs dat ding daar,
je kleine kasteeltje, verbeteren.
- Stop ermee. - Nee, dat wordt geweldig.
Echt fantastisch.
Je neemt een bal en tennisrackets mee?
Ja, misschien. Misschien.
We kunnen je spullen brengen wanneer je een flat vindt.
- Dat doe ik nu. - Hoe kan je dit allemaal meenemen?
Geen zorgen mam, het komt goed.
Waarom kunnen we niet naar het station gaan?
Dan kan ik Julien gedag zeggen.
Oké?
Loop je weg van pap?
Hij loopt niet weg.
- Hij gaat een baan vinden. - Juist.
We zetten je niet op straat.
Weet ik, mam. Jullie zetten me niet het huis uit.
- Hoe gaat het? - Goed.
Cool. Oké...
- Hallo. - Dat mag je meenemen.
Ik neem dit en dat wel.
Kun je me de gitaar aangeven?
- Weet je met wie hij zal reizen? - Nee, dat weet ik niet.
Is hij boos op ons?
Nee, nee... Ik...
- Hé, Simon. - Nee, niet die! Stop!
Jij klootzak.
Stel je eens voor....
We staan geparkeerd bij een natuurlijk, afgesloten strand.
Vanuit het raam zien we de zee, rood getint door de ondergaande zon.
We horen helemaal niets.
Alleen het geluid van de golven.
We rijden verder, naar de kust.
Jij rijdt. Ik slaap.
En...
- Hé. - Hallo.
- Hoe gaat het? - Goed.
- Wat is dat? - We gaan weg.
- Wat? - We gaan weg.
- Dit is waarin de Nederlanders rijden. - Jij bent de Nederlander!
Wow. Geen toiletpapier nodig. Je kunt poepen terwijl je doucht.
Houd op. Drink eens wat.
Ik schijt er wel in voor je.
- Is er heet water? - Ja.
En zelfs verwarming in de badkamer, zodat we koude landen kunnen bezoeken.
- Alsjeblieft. - Dankje.
Hoe heb je het gekocht?
- Oh, het is een familieding. - Excuseer me.
Je moet wel met elkaar kunnen opschieten hier.
Nou, laten we proosten op...
- Op ons nieuwe leven. - Ja.
Ons nieuwe leven. Kun je het geloven?
Stephane, proost.
- Proost. - Proost.
Dit is op jou.
- Proost. - Is dat een bed?
Ja, een vouwbed.
Oké, dus je gaat plezier hebben, en daarna?
Wat ga je doen als je terug bent?
Wie zei dat we terugkomen?
Oh, dus jullie worden nomaden?
- Waarom niet? - Ja, waarom niet?
- De Belgische Toearegs... - Hij is achterlijk.
Ik weet het niet...
dat is niet hoe je...
vooruitgaat in het leven.
Je klinkt als pap.
Hun plan is geweldig.
- Waarom in een systeem zitten? - Dat zei ik niet.
- Niet iedereen moet zijn zoals jou. - Val me niet aan.
Dat doe ik niet, maar mensen maken anderen altijd bang voor nieuwe dingen.
Ze nemen een risico. Ik vind het dapper.
Het is makkelijk met geld van je ouders.
Hebben die van jou niet een huis laten bouwen?
Dat is niet hetzelfde.
Ik denk dat het goed is om te weten waar je naartoe gaat.
- En weet je waar je naartoe gaat? - Stop.
Naar je reet.
Wacht, wacht.
- Wat is er? - Kun je me droppen bij een vriend?
- Ik wil niet bij mijn zus slapen. - Ja.
Dankjewel. Dat is aardig van je.
- Waar woont ze? - Niet ver, vlakbij de kerk.
Geen probleem.
Wat dacht je van een laatste drankje?
- Een drankje? - Ja.
Ze zei tegen me,
"Je gaat weg. Misschien zien we elkaar wel nooit weer.
Misschien moeten we daarom maar van elkaar genieten."
Ze is erg volwassen voor haar leeftijd.
Heb je haar borsten gezien? Geen grap, haar borsten...
- Simon. - Wat?
- Nee. - Het is uitverkoop.
- Nee. - Voor het strand.
Kijk...
Oké, neem maar mee. Maar daarna niets meer!
- Verdomme. - Het past bij...
Ja, maar...
- Niets meer. - Ik beloof het.
- Kijk dit eens... - Beloof het.
In ieder geval, haar borsten zijn fantastisch.
Ze zijn groot maar stevig, zoals kleine borsten.
- Dus het gevoel... - Misschien moeten we een barbecue halen.
Als we willen barbecuen.
Ik weet wat je gaat zeggen: het is in de uitverkoop.
Wat moeten we daar mee doen?
We kunnen er geld aan verdienen.
Met dit ding vindt mijn neef in Spanje heel veel munten.
Hoeveel kost het?
Honderd... en negenenveertig euro.
- Nee. - Normaal is het 250 euro.
Nee, nee.
- Simon! - Nee.
Fuck, het zijn mijn ouders.
Het zijn mijn ouders.
Julien, het zijn mijn ouders. Fuck.
- Geen zorgen. - Het is al goed. Ze hebben me niet gezien, denk ik.
Verdomme. Verstop je. Bukken.
Doe dit op.
- Is het goed? - Simon!
Simon, kijk uit!
Onze spullen!
- Voorzichtig! - Het is oké...
- Ik kan ze niet zien. We zijn veilig. - Je maakte me bang.
Ja, het is goed zo.
Fuck, ze volgen ons.
Dit is stom. Ze hebben ons gezien.
Nee, ze zullen het opgeven.
We kunnen daar weer op de hoofdweg komen.
Denk ik.
- Dit is belachelijk. - Geen zorgen.
- Laten we keren. - Nee, hier niet.
- Ja. - Waar gaan we heen?
Ik weet het niet, maar we keren om.
- Daar. - Hij zal ons volgen.
Nee, hij zal ons niet volgen.
Hij zal bang zijn om in de modder vast te raken.
- Zie je? Hij geeft niet op. - We vinden wel een andere weg.
We vinden een andere weg. Geen zorgen.
Stop. Dit is stom.
We kunnen je vader niet naar Noorwegen brengen.
Houd op... We zijn ver verwijderd van Noorwegen.
Daar gaan we.
Kijk, de weg loopt dood.
Fuck.
Hoeveel heb je betaald voor die kar?
- Het was een goede deal... - Hoeveel?
Niet veel.
Sommige mensen sparen hun hele leven voor zo'n ding!
Het was niet duur. Echt niet.
Heb je hem onder druk gezet?
Nee, ik...
- Heb je jouw deel betaald? - Ik betaal hem terug tijdens de reis.
Heb je wel door hoeveel zoiets kost?
Dat zijn verdomme veel appels en pruimen die je moet plukken!
- Rustig aan, schat. - Het is absurd om dit te kopen op zijn leeftijd!
Het is schandelijk!
Je wilde dat ik een huis kocht, dus ik dacht...
- Kom op, Monique. - Wacht.
Waarom heb je niets gezegd?
Dat wilde ik wel.
- Wilde je wegrennen, net als een dief? - Nee, nee, nee.
- Monique! - Ga, mam.
Laten we gaan!
Het heeft geen zin om te praten.
Ik denk niet dat het tot ze doordringt.
Je laat alles maar toe.
Nee, dat is niet waar!
Kom op, kom op...
Stop, stop!
Oef.
Je zit vast.
Stop, stop, stop!
Stop met alles!
Hier.
Dankjewel.
Wat deed je in godsnaam op een onverharde weg?
Het is geen motorcross.
Hoeveel gaat het kosten?
Voor zulke onderdelen...
Zeker twee- of drieduizend.
Ik wist het wel.
Deze wagens kosten je altijd geld.
Je moet deze dingen als de pest vermijden.
Volg me maar naar het kantoor.
Sorry...
Waar gaat u de camper neerzetten?
Gewoon buiten.
Nou, ik woon erin, dus...
Ik heb geen slaapplek, dus ik zou erin willen slapen.
Als u het niet erg vindt.
- Ik heb geen 3000 euro over. - Misschien valt het goedkoper uit.
Ja, echt hoor. Denk je dat nou serieus?
Echt niet.
We moeten gaan sparen.
En ik ga niet naar huis met de staart tussen mijn benen.
Mijn ouders zouden maar al te blij zijn.
Hallo.
We zijn op zoek naar Mathieu.
Dankuwel.
Hallo.
- Dankjewel, Valerie. - Ze waren buiten op zoek naar iets.
- Hallo. - Het is al goed.
- Valerie. Dit zijn Julien en Simon. - Fijn om je te ontmoeten.
- We hebben samen gestudeerd. - Oh?
Ze zijn op zoek naar werk.
Eerlijk gezegd heb ik niemand nodig.
Ik hoorde dat je bent vertrokken in een caravan.
Ja, maar we hebben nog wat geld nodig.
Het is geen caravan.
Misschien kan je bomen uit de grond verwijderen.
Het is zwaar, maar je krijgt per stuk betaald.
De grote jongens leveren goed op.
Voor de rest moet je een kwalificatie hebben.
Zou dat lukken?
- Ja. Toch? - Ja...
Kun je morgen beginnen?
- Ja. - Ja, morgen.
- Nou, dan. - Geweldig.
Ik had nooit gedacht dat ik jou een baan zou geven.
- Wil je iets eten, Luc? - Nee, dankjewel.
- Weet je het zeker? - Ja.
- Dat ruikt goed. - Ik zei het toch...
Oké.
Nou, dan...
Je mag nog steeds thuis slapen.
We zijn net begonnen, pap.
Het is makkelijker om zo naar werk te gaan 's ochtends.
Nou...
Een fijne reis, dan.
Dankjewel.
- Kom op, Simon. Laten we gaan werken! - Oké, ik kom.
Duw de takken opzij,
zet dan druk op de boom,
en haal hard uit naar beneden.
Kijk uit voor je voeten.
En draai tegelijkertijd.
Oké?
Hé tweelingen, was er geen stropdas bij die outfits?
Deze heeft een dikke wortel.
Dat is het jongens. Als jullie goed werken,
kunnen jullie zo'n 30 per uur halen.
Dus, pak de rode, oké?
Sorry. Hier is het beter.
Sorry. Hier.
Geweldig.
Hoeveel heb jij er gedaan?
Ik heb geen idee.
- Tien? - Nee, meer dan tien.
Je hebt zeven gedaan.
Echt niet, geen zeven.
- Absoluut niet. - Nou, ik heb geteld.
- Heb je het bijgehouden? - Ja.
Ik kreeg steeds grote jongens, dus ik heb minder.
Met zo'n tempo heeft een werkloze het nog beter
Het komt wel goed. Het is een kwestie van techniek.
- Techniek? - Ja.
En kracht dan?
Hé, ik maak maar een grapje.
Je kunt je een paar dagen niet aftrekken.
Oh, jongens.
Misschien moet ik wat boodschappen doen?
- Ja. - Tot later.
Wat is er gebeurd?
- Waarom heb je ons niet opgezocht? - Rustig maar. Ik leg het uit.
We drinken wel een koffie. Het komt goed.
Ben je echt gelukkig?
Ja, ik heb me al jaren niet zo gelukkig gevoeld.
Al jaren niet.
Kom je eens langs voor een praatje?
Mam, ik ben al vertrokken.
Ja, nou...
je bent "vertrokken"...
Ga eens met je vader praten.
Zeg tegen papa dat ik hem zal terugbetalen.
- Oké? - Dat is echter niet alles.
Wat is er dan?
Ik heb niets meer te zeggen.
Ik ben blij met mijn leven. Ik voel me goed.
Als hij denkt dat het rot is, wat kan ik daaraan doen?
Prima.
Zal ik je was meenemen?
Mam, ik ben al vertrokken.
Julien!
- Julien! - Wat?
- Tijd om te gaan, of niet soms? - Nee.
Ik ben op dreef.
- Hoe gaat het? - Goed.
- Ik heb 286 gedaan. - Wat?
286.
Dat is je eerste keer.
- Dat is genoeg. - 286 is goed...
Laat hem niet met je sollen.
- Het is al goed. - Techniek, toch?
Daar is hij erg goed in.
Ik heb andere plannen.
- Tot maandag. - Andere plannen?
- Kan ik met je sollen? - Laat hem met rust.
- Schiet op. - Weet je hoeveel ik heb verwijderd? 843.
Ik kan ook iets uit jou verwijderen...
Je bent verschrikkelijk.
Als je er 50 bijtelt, zal ik voor je zorgen.
- Jij? Ik dacht van niet. - Oh, kom op. Ik zie je wel weer.
- Hier, voor een hoer. - Het is allemaal voor jou.
- Oh ja! - Dan houd ik je geld wel.
- Echt? - Maak dat je wegkomt.
- Hoe gaat het met je? - Goed. Ik heb 416 gedaan.
Niet slecht voor de eerste keer.
Je typt erg snel.
Dat is waar. Niet slecht.
Dat is maar goed ook. Ooit houdt het hier wel op.
Dat komt wel goed.
Je hebt dan zeker ook een dildo?
- Doei. - Of niet soms?
- Hé Mounir. - Hoi.
Ga weg, vlieg. Val me niet lastig.
892.
- Tot maandag. - Doei.
Doe de groeten aan die dildo!
Ik heb me al lang niet meer zo gevoeld.
Dit is een goede vermoeidheid. Een echte.
Oh ja.
Wat denk je van Valerie?
- Vind je haar niet leuk? Ze is niet slecht. - Wat?
Valerie...
Valerie, de secretaresse.
Ze is niet slecht. Vind je haar niet leuk?
Ze is een beetje oud.
Precies. De oudjes hebben ervaring.
Ik weet zeker dat ze wild is in bed.
Wat zei je?
Ik zei dat ik zeker weet dat ze wild in bed is.
- Ja. - Zoals, "Oh!"
- Oh, Julien! - Oh, Julien. Ja.
Verdomme, Julien. Laat me je grote schep zien.
Oh ja, Julien.
Oh ja, maak mijn wortels los, Julien.
- Oh, Julien's grote denneboom! - Dat vindt je leuk, hè?
Geef het aan mama.
Oh ja, oh ja.
Die grote denneboom.
Oh ja, Julien. Ik kom.
Oh, Julien!
Het is gelukt, jongens.
Geweldig, dankjewel.
Simon, het is klaar.
Dankjewel, Gerard.
Alsjeblieft.
- 1.950. Dat klopt toch? - Ja.
Dankjewel, Gerard.
Ga niet weg zonder de rest te betalen.
- Nee. - Of ik zoek je ouders op.
Nee, geen zorgen.
Pardon.
Hoi papa.
Oké, tot later. Doei.
Dus, schatje, weg tijdens ons weekend?
Ik moet even langs mijn vader.
- Nee, Julien... - Het duurt niet lang.
Het is niet aangesloten, pap.
Het zegt dat het niets ontvangt.
Het moet zeggen dat het niet aangesloten is.
Dat had je moeten zeggen. Dan had ik alles uitgelegd.
Nu kun je printen.
Ik ga nu eten. Dat doe ik later wel.
Ik kan hier eten als je wilt.
Nee, ga maar.
Toe maar.
Laten we rijden!
Laten we gaan.
Het spijt me. Ik moet misschien blijven om te eten.
Oh nee.
Oh, kom op, hij staat erop.
- Wacht niet op mij. Ga maar rondrijden. - Geweldig, een rondritje.
Het zal niet lang duren.
Er is wijn als je wilt.
Pap...
Ik mag soms wel een glaasje hebben.
Moet ik nu op je gaan letten?
Nee. Kijk, ik heb nog niets gedronken.
En ik was er zeker van dat je zou langskomen dit weekend.
Ik heb de uitslag van mijn onderzoek.
Oh, ja. Shit.
Nou?
Waarschijnlijk is alles goed.
Waarom "waarschijnlijk"?
Ik weet het niet.
Wat bedoel je?
Voel je iets?
Ik weet het niet.
Ze hebben testen gedaan en zeiden dat alles goed is, toch?
Zo lijkt het wel.
"Zo lijkt het wel?" Wat betekent dat?
Je weet wat er gebeurde met tante Lise.
Ze zeiden dat ze gezond was, maar twee weken later was ze dood.
Houd op...
Drie maanden later overleed ze, nu is dat tien jaar geleden.
Dingen zijn verbeterd ten opzichte van toen.
Echt, houd erover op.
Het is maar vijf jaar geleden.
Wat?
Niets?
Ze hebben je getest en je gezond verklaard. Dus het zit wel goed.
Je neemt maar een glas, dus...
- Hier, alsjeblieft. - Hé.
- Proost. - Wacht even.
Dat stoort je.
Er zit bijna een druppel in.
Alsjeblieft.
- Ik heb de hele middag gewacht. - Ik weet het, ik weet het.
- Waarom nam je je telefoon niet op? - Hoi, Julien.
Oh, hallo.
Hoe gaat het?
Goed.
Klaar om te gaan?
Wat heb je gedaan in de tussentijd?
Nou, we gingen rondrijden...
Het was leuk.
- Zet je glas neer, Robocop. - Ik geef me over.
- Wil je oorlog? - Nee.
- Zoek dekking. - Proost!
Je hebt het beloofd.
- Oh nee. Echt niet. - Alsjeblieft...
- Je hebt het beloofd. - Maar...
Alsjeblieft!
Alsjeblieft.
Oké.
- Dat is het. - Het is prachtig.
Dankjewel.
Van wie is het?
- Mij. - Nee...
Toen Stephane, Julien en ik een band vormden.
Het was onze eerste en laatste originele lied.
Waarom?
Nou, omdat...
We begonnen met composeren, maar gingen toen studeren.
We zagen elkaar steeds minder en stopten.
De typische gang van zaken.
- Dat is jammer. Je hebt een goede stem. - Dankjewel.
Veel bands hebben niet zulke goede liedjes.
Je probeert het eenmaal, en dan geef je op.
Dat is jammer.
Zie je haar weer voordat we weggaan?
Nee, ik denk van niet.
- Laten we stoppen met spelen. - Nee, laten we spelen.
- Kom wedstrijd kijken. - Nee, we spelen.
- Het is bijna over. - Nee, ik versla je.
Je speelt altijd met je vader.
Je bent te getraind. Helemaal prof.
Hé.
Oh, Maya.
Je bent helemaal nat.
Wat doe je hier?
Mijn moeder zette me af bij het station, maar ik heb de trein niet gehaald.
Het is al goed. Het zijn maar voorbereidingscursussen.
- Weet je het zeker? - Ja, het is oké.
Mag ik blijven?
Wat wil je doen in je eentje?
We hebben werk en andere dingen te doen.
Ik kan schoonmaken.
- Ik kan koken. - Je kookt?
Ja, ik kook erg goed.
Je moet Valerie eens bezoeken. Ze is single.
Ik ken haar niet...
Dus?
Nee heb je, ja kan je krijgen.
Wat maakt het uit? We zijn binnenkort weg.
Ik weet het niet...
Ik weet niet of ik wel wil.
Wel als ze in je bed is.
Er is genoeg te eten.
Vanavond hebben we konijn met pruimen.
Ik hoop dat Maya het goed doet.
Ik ook. Ik heb hoge verwachtingen van konijn met pruimen.
De versie die mijn moeder maakte...
Je hebt geen idee...
Laten we gaan.
Terug naar werk.
Vijf minuten!
- Nee, laten we gaan. - Kom op!
Laten we gaan. Kom op.
Doei!
Tot morgen.
Oh man, ik heb honger.
Maya?
Maya, wat is er aan de hand?
Kom op, zeg het maar.
Valerie.
- Hoe gaat het? - Goed.
Hé, ik weet niet wat je van plan was vandaag...
maar als je een drankje wil doen of iets dergelijks...
Sorry, ik ga mijn kind ophalen.
Oh, oké... Nee, ik bedoel...
Ik zei het gewoon voor het geval dat.
Maar je kunt blijven eten.
Ik wil me niet opdringen.
Ik nodig je uit. Het is al goed.
Nee, nee.
- Als je het niet wilt is het ook goed. - Ik wil wel.
Hoe gaan we dit doen?
Wil je meekomen of me volgen?
- Oké. - Volg je me dan?
Ja, ik ga je volgen.
Goed.
- Tot straks. - Tot straks.
Ik dacht dat je zei dat je geen honger had.
Nee, het is...
- Het is erg smakelijk. - Dankjewel.
Wat heb je hiervoor gedaan?
Ik deed...
Ik deed een aantal dingen.
Eigenlijk veel dingen.
Ik heb vooral gezorgd voor mijn vader.
Hij was erg ziek en had zorg nodig.
Maar het is goed. Hij is nu gezond.
Dat is dapper.
- Wat? - Voor je vader zorgen.
- Dat zou niet iedereen doen. - Het is normaal.
Hij is helemaal alleen...
Dus ik dacht...
Misschien kan ik nu aan mezelf denken.
Ik begrijp het wel.
En jij?
Je komt hier niet vandaan.
Helemaal niet.
Ik ken niemand hier.
Daar zocht ik ook naar. Kalmte.
Wat is er, schat?
Ik kan niet slapen.
Waarom niet? Nachtmerries?
Ik wil graag dat je iets voorleest.
Een klein verhaaltje.
- Ik ben zo terug. Oké? - Natuurlijk.
Oh, lieverd. Mijn lieve schattige jongetje.
Je bent mijn lieveling.
"Van ver weg, aan de andere kant van de wereld...
"rook hij heerlijk eten.
"Dus hij gaf zijn koningschap van Waar de Wilde Dingen Zijn op.
"Max stapte in zijn eigen boot.
"Hij zeilde in de ochtend en in de nacht
"en zeilde terug in een jaar
"en door de weken heen
"en overdag
"en 's nachts
"in zijn eigen kamer,
"waar zijn avondeten op hem wachtte.
"En het was nog steeds warm."
Waar was je?
Bij Valerie.
- Heb je met haar geflirt? - Nee.
Nou, dat had gekund, maar... ik weet het niet.
Wat is er met haar?
Ik weet niet wat er is, maar er is iets mis.
Dus ik denk dat ik morgen niet ga werken...
en ik neem haar mee naar school.
Dat is denk ik het beste.
Ja, nou...
Zo gaan die dingen.
Hoe gaat het?
Ga je iets voor me spelen?
Oké. Wat dacht je van wat blues?
Ga je gang.
Broer, je ziet er goed uit.
Je had een hete tijd.
Nee.
Ik zei toch, ik heb niet...
Ik zie wat ik zie.
En ik zie een gelukkige man.
Ik zou het zeggen. Ik heb niets gedaan.
Je hebt rode wangen,
en glinsterende ogen.
Net terug van Valerie,
en liefde die van je gezicht afspringt.
Julio "erger dan" Iglesias.
Maat, je hebt klasse.
- Je bent stom.- Bij Valerie thuis.
- Misschien moeten we... - Ik ben zo moe van deze stress.
Het is geen leven.
Wat ik moet doen...
is in het nu leven.
En...
Jij en Julien...
Dat doen jullie dus ook, leven in het nu.
En...
Ik dacht...
hoe geweldig het zou zijn voor me...
als ik met jullie mee kan reizen.
Dat is precies wat ik nodig heb.
Ik ben zo terug.
Ik heb geld om van te leven.
Dat is niet het probleem.
Dat is het niet.
Maar wat wil je doen onderweg?
Ik weet het niet. Hetzelfde als jij.
En dat is?
Dat betekent...
de tijd nemen...
om te genieten wat er op ons pad komt...
en erachter komen...
wie ik ben en wat ik wil.
Nou, Julien en ik weten al wie we zijn.
We weten wat we willen.
Begrijp je?
En hoewel het niet echt een probleem is,
zijn we niet even oud. Begrepen?
We zijn...
Er is een soort kloof.
Ik weet niet of we in hetzelfde schuitje zitten.
Maya!
Maya.
Met jou zijn voelde zo goed.
Ik heb me nog nooit zo verbonden gevoeld met iemand.
Wacht, wacht. Luister...
Ik ga wat boodschappen halen, oké?
Wat? Nu?
Ja, ik ben moe.
Ik wil even pauze. En we hebben voedsel nodig.
Oké dan, tot later.
Uh, oké.
Hoe gaat het, krullenbol? Moe?
Houd je bek.
Ik was niet eens gemeen.
Simon?
- Hoe gaat het? - Goed.
- Dat is al even geleden. - Ja, inderdaad.
- Bezoek jij ook je ouders? - Ja.
Hoe gaat het?
- Wat ben je... - Goed, goed.
Het gaat geweldig. Ik heb een paar theaterklussen.
En ik heb net een filmopname achter de rug.
Een project...
Dit is Gaeton.
- Hoi, Simon. - Leuk om je te ontmoeten.
Laten we gaan, schat.
Ja.
Zoals ik al zei, ik heb net een filmopname achter de rug.
- Een hoofdrol. Het was geweldig. - Wow.
Het was fantastisch.
En jij?
Het gaat erg goed.
Heel erg goed. Geweldig.
- Erg goed. - Echt waar?
- Werk je nog in Luik? - Nee.
Nee, Luik is klaar.
- Ik zit nu in de muziek. - Oh?
Ja, ik ben weer begonnen.
Liedjes schrijven en...
je weet wel, een album opnemen...
Daar wil ik naartoe.
- Gaat dat goed? - Geweldig.
Erg goed.
Ik ben zo blij. Het is fantastisch.
Ben je nog steeds samen met...
- Sylvie? Is dat het? - Nee, we zijn uit elkaar.
- Oh, sorry. - Nee, het is al goed.
Echt waar, het is oké.
Alles is oké.
- Weet je wie ik tegenkwam in de winkel? - Nee.
Charlotte Feller.
Ze is erg knap geworden.
- Eh, laat maar. - Oh, kom op. Eerlijk zeggen.
Nee, ik zweer het.
- Wist je dat ze zwanger was? - Ja.
Blijkbaar is haar man een soort handelaar of zoiets.
Oh, oké.
Nu snap ik het. Dat helpt natuurlijk.
De laatste keer dat ik haar zag leek ze verliefd te zijn.
Alsjeblieft zeg.
- Ik zweer het. - Oh, kom op.
Ik zou haar ook doen.
- Nee, nee. - Maar dat kan nu niet meer.
Dat bedoel ik niet.
- Ze is niet mooi meer. - Ja, vast.
Laat maar. Het kan me niets schelen.
En het is vreemd als mensen altijd zeggen dat ze gelukkig zijn.
Het is verdacht. Ze verbergen iets.
Kan ik je poloshirt lenen?
Waarom?
Ik ga naar de film.
Naar de film? Met wie?
Ik ga met...
Met Valerie?
Ze heeft me gevraagd.
- Waarom heb je niets gezged? - Dat doe ik nu.
Wat is er?
- Wil je met ons meegaan? - Ja, dat wil ik wel.
Dan kunnen wij beiden haar nemen.
Nee, wacht even.
We gaan alleen naar de film.
Oh ja, de film.
- Zal het lukken? - Ja.
Als je wilt, kan ik blijven.
Dat zou ik erg graag willen.
Ik wil dat je blijft.
Ja.
Ja, oké.
Oh, ga verder.
- Ga naar de film. - Oké.
Ik ga naar de film.
- Doei. - Doei.
Vond je de film leuk?
Nou, ik vond het...
Ik vond het niet erg goed.
Nee, dat was het niet.
Nou, dan...
Ik zou wel iets willen drinken, maar ik zal de babysitter verlossen.
Oké.
Tot ziens.
Wil je niet langskomen...
Oh, ja.
Ik wilde alleen niet...
Het is oké, we kunnen...
Oh, oké.
Nou, dan...
Volg je me?
Simon!
Laten we gaan. Opschieten.
Oh, ik ging net naar bed.
Wat een idioot. Ik heb de hele nacht muziek gespeeld.
Kom je naar werk?
Muziek is mijn ding. Het is mijn ding.
Waarom gaf ik het op? Waarom ging de band uit elkaar?
Ik heb de hele nacht aan een lied gewerkt.
Ik denk dat het niet slecht is.
Ik heb Stephane gebeld om het te proberen met de drums.
We spelen weer samen als band! Ik ben zo gelukkig.
Maar...
- Wil je niet reizen? - Natuurlijk wel. Doe niet zo gek.
Absoluut. We composeren onderweg.
Wanneer we bij een stad aankomen, hangen we de straatmuzikanten uit.
Dat kunnen we doen.
Dat is het.
Op deze reis moeten we gewoon durven.
We durven dingen. Riskeren.
Trouwens,
sinds ik op dreef en geïnspireerd ben,
werk ik liever vandaag en morgen niet
om de inspiratie hoog te houden.
Vind je het erg als je alleen werkt?
- Nee, het is oké. - Echt waar?
- Ja. - Cool.
Oké, ik ga naar bed. Ik ben doodop.
Hé. Hoe ging het met Valerie?
- Het was goed. - Dat is goed!
- Het was goed. - Hoe goed?
- Ik zal het je vertellen. - Dat is je geraden. Je ziet er geweldig uit.
Je ziet er goed uit.
Oké.
Hé jongens! Jongens!
Jongens, jongens. Laten we beginnen.
Ik zal het voordoen.
Ik weet het al. Er is geen songtekst.
Ik weet het, ik weet het.
Het is rommel. Er is nog geen songtekst.
Daarna is het refrein. Het verandert een beetje.
Zoals dit.
Dus, dat is...
Dat is het idee.
Nee, er is...
Er is nog iets.
Het is leuk.
Wat?
Nee, het is cool. Het is leuk.
Simon, herinner je dit? Luister.
Simon!
Dit is goed, Simon.
Weet je nog?
Kom op, Simon!
Dat is het!
E7, F mineur...
Nee, dat is slecht.
Dat klinkt niet.
Nee! Mineur, mineur!
Dit is klote.
Hé, daar is je huis.
Wat is er aan de hand?
Ik heb genoeg gehad. Laten we weggaan.
- Laten we gaan. - Wanneer?
Nu. Laten we gaan. Het is al 15 dagen later.
We hadden 15 dagen geleden moeten vertrekken.
Ik ben er zat van.
We hebben niet genoeg gespaard.
Jawel.
We hebben genoeg voor de camper. We vinden wel een baan.
Druiven plukken in Frankrijk.
Werk vinden wordt geen probleem.
- Laten we gaan. - Ik dacht dat je aan het composeren was.
Natuurlijk composeer ik. De hele tijd al.
Ik kan overal composeren.
Het hele punt is dat we weggaan wanneer we willen.
Als je ergens heen wilt gaan, luister ik en zeg ik oké.
Ik heb wat tijd nodig. Ik moet nog afscheid nemen van mijn vader.
Hij weet al dat we weggaan.
- Zo eenvoudig is het niet. - Jawel.
- Niet. - Jawel. Laten we gewoon gaan.
Stap in. We gaan. Zo makkelijk is het.
Je vader is niet ziek. Je bent een volwassene.
Je vader is geen kind.
Leid nu je eigen leven.
Je hebt geen idee wat we meegemaakt hebben, dus houd je mond!
Geef me gewoon dit weekend.
Nog iets langer de tijd.
Ja, excuseer me.
Sorry.
Maandag.
- Kom op. - Oké, we vertrekken maandag.
Is alles in orde, Julien?
- Heb je nog steeds de sleutel? - Ja.
Geef het terug aan me.
Oké, dat is goed.
Heb je een busje?
Zo ongeveer.
- Ben je helemaal alleen? - Ja.
Hoe ga je dat allemaal meenemen?
Het zal wel lukken.
- Heb je tenminste een aantal dozen? - Oh, nee, dat heb ik niet.
Simon...
Geen zorgen. Het komt goed.
Het komt goed. Het komt wel goed.
Het komt wel goed.
Wil je iets drinken?
Nee, ik denk van niet.
Ik had willen praten.
Over wat?
Nou, ik weet het niet.
- Hoe het met je gaat. - Het gaat goed met me.
Ik moet aan het werk.
We kunnen nog steeds praten, toch?
Waarom ben je kortaf en agressief?
Ik ben niet agressief.
Ik probeer je al weken te bereiken om die spullen.
Sorry. Ik had het druk.
Op het laatste moment kom je opdagen, en je verwacht dat ik...
Ik wilde je zien.
Je hebt besloten om me niet te zien.
- Dus laat me alleen. - Dat is niet waar.
- Dat besloot ik niet. - Nee.
Je hebt niets besloten. Dat heb je nog nooit gedaan.
Je bent nooit in staat om een keuze te maken.
Dus pak je spullen en ga weg. Dat is alles wat ik van je vraag.
Oké.
Je mag ze houden.
- Dat wil ik niet. - Ja.
- Ik wil ze niet zien. - Kan me niet schelen.
Je kunt ze verkopen, doneren of verbranden. Het kan me niets schelen.
Ga niet weg zonder die spullen.
Ik zei al dat ik ze niet nodig heb. Ik ga.
- Waar ga je heen? - Ver weg.
En je zal me nooit meer zien.
Simon, wacht!
Simon?
- Oh, je bent er. - Hoe gaat het?
- Wat is er aan de hand? - Niets, ik kom iets afgeven.
Ik moet me haasten. Ik zie je later.
- Wat is er? - Alles is oké.
- Nee. - Het gaat goed.
- Het gaat niet goed. - Ik moet opschieten.
- Wat is er mis? - Tot later. Geen zorgen.
- Tot maandag. - Nee, we gaan weg.
- Echt? Nu al? - Ja. We gaan. We gaan.
Doei.
- Hoe gaat het? - Goed. En jij?
726.
Wat doe je dit weekend?
Dus, ga je maandag weg?
Ja.
Daarom dacht ik dat het leuk zou zijn als we...
Als we...
- Als we elkaar konden zien? - Ja.
- Alsjeblieft. - Dankjewel.
Wil je morgen langskomen?
Ja.
Pap!
Kom naar beneden!
Kom op, kom naar beneden!
Rustig aan.
Wat is er mis met je?
Waarom doe je dat?
Nou... voor jou.
Ik ga twee inzetten.
- Kan dat? - Ja, dat kan.
Oké.
Met welk land begin je?
Frankrijk, denk ik.
Jouw beurt.
- En daarna? - Ik weet het niet. We zien wel.
Ik zet vier in.
- Zo. - Goed.
Wil je meer cola?
Nee, dankjewel.
Jouw beurt.
- Een groene. - Een groene.
- Kijk nou toch. - Daar.
Fuck.
Kom op.
Nee, nee, nee. Zo laat ik het niet achter.
Niet voor mijn huis.
Nee. Laat hem het doen.
Laat hem het doen. Kijk, hij komt al.
Zet dat neer.
- Help me nou toch. - Nee.
Wat doe je nou? Ik zei dat hij het wel gaat doen.
Het is zijn verantwoordelijkheid.
Kom op.
Waarom moest Sylvie's vader hiermee zeulen?
Waar gaan we dit laten?
Nergens. Ik handel het wel af.
- Wat ga je doen? - Het lukt wel.
- Simon! - Laat hem met rust.
Ga naar binnen, mam. Blijf niet staan.
- Sta daar maar niet. - Laat hem het doen.
Laat hem het maar uitzoeken. Ga naar binnen.
Mam, ga maar naar binnen.
Dat is genoeg.
Stop, Simon!
Zo.
Zo, dat is goed.
Dat was ook een kloteding.
Hij vernietigt alles, Jean-Marie!
Alles is in orde!
Wat is dat?
Feest.
Ik ben zo terug.
Wat is dat allemaal?
Niets. We verkopen het wel in Frankrijk.
We moeten gaan, Julien.
- We zeiden morgenochtend. - Nee, nu. Ik word gek.
Als ik nog een minuut blijf, word ik gek.
Ik zweer het, ik word gek.
Nog een nachtje hier. Dat is niets.
Alsjeblieft, doe het voor mij. Alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Zeg iets.
Wil je dat ik je terugbreng?
Wat gaan we doen, Simon?
Wat gaan we vinden?
Ik weet het niet.
Nou, tot ziens.
Tot ziens.
Mag ik binnenkomen?
Ja, natuurlijk.
Ik wilde gedag zeggen.
Ik ga weg en ik wilde dag zeggen. Dat is alles.
Ik ga de weg op.