[เสียงฝีเท้าคนวิ่ง]
[แมรี่] พรุ่งนี้ต้องเร็วกว่านี้นะโว้ย เหี้ย แสงจะหมดแล้วเนี่ย
[ซูริ] มึงอะช้าไม่ใช่กู
[ซูริ] เหี้ย แมรี่ ช้าๆ หน่อย กูเหนื่อย
[เสียงยกโต๊ะเก้าอี้ปึงปัง]
[ซูริ] แมจิกอาวร์อะไรของมึงวะ
[แมรี่] แสงตอนเย็นๆ เค้าบอกว่าถ้าถ่ายตอนเนี้ยจะสวยสุด
[ซูริ] นี่มึงไปเอามาจากไหนเนี่ย
- นี่ไม่ได้ว่ะมึง - [ซูริ] ถ่ายๆ ไปเถอะมึง
[แมรี่] แสงมันไม่ได้จริงๆ อะ
ถ่ายๆ ไปเถอะ
[แมรี่] ถ้าไม่แมจิกอาวร์รูปมึงก็ไม่สวยดิวะ
[ซูริ] กูสวยทุกสภาพแสงอะ
มึงอะ อีกและ รอแสงรอทำไมวะ
[แมรี่] จะถ่ายทั้งที ก็ต้องถ่ายให้มันดีๆ ปะวะมึง
มันก็เหมือนกันอะ มันต่างกันตรงไหนวะ
มันต่างกันเว่ย มึงดูรูป
ถ้าเป็นแมจิกอาวร์แม่งสวยกว่านี้เยอะ
ไม่เกี่ยว
- นิดเดียว - นี่เอาตีนเขี่ยเลยเหรอเนี่ย
- ซูริ - ฮึ
กูอยากเลี้ยงแมงกะพรุนว่ะ
ก็สั่งผ่านเน็ตดิ
แมงกะพรุนออนไลน์ดอทคอม แมงกะพรุนดีๆ ดอทคอม
แมงกะพรุนทูยูดอทเนต
[แมรี่] เหี้ย ส่งมาอย่างนี้ไม่ตายเหรอวะ
[ซูริ] ไม่ตายเว่ย มึงก็เอาไปละลายน้ำแข็งก่อน แล้วเดี๋ยวก็เลี้ยงได้แล้ว
[แมรี่] เหี้ย
(เดือนพฤศจิกายน)
[แมรี่] คำว่าลานี่มันเศร้าเนอะ
[ซูริ] เค้าทำข้าวห่อไข่มาให้มึงกินทุกวัน มึงยังไม่สนใจเค้าเลย หายากนะเว่ยแบบเนี้ย
[แมรี่] ก็มันไม่รู้สึกจริงๆ อะ ให้ทำไงวะ
- [ซูริ] จ้ะแม่คุณ รอต่อไป สวยเหลือเกิ๊น - [แมรี่] ขอบคุณค่ะ
[ซูริ] กูประชด หรือมึงเป็นเลสวะ
[แมรี่] อีเหี้ย ตลกละ มึงนี่
[แมรี่] ไม่ใช่ก็ไม่ต้องรีบปะวะมึง
[แมรี่] อะมึง
[แมรี่] มันก็หายไปเลยเนอะ
[ซูริ] เออ ปีกว่าแล้วปะ ตั้งแต่ ม.5
[แมรี่] เออ ประมาณ ม.5
- [แมรี่] รู้สึกผิดเหมือนกันว่ะ - [ซูริ] ก็สมควรแล้วไอ้เหี้ย
[แมรี่] ธุระปะปัง ทำไมมันต้องปะปังวะ
[ซูริ] มึงสงสัยทำเหี้ยอะไรเนี่ย
- [แมรี่] คำแม่งตลก ปะปัง - [ซูริพูดกลั้วหัวเราะ] ปัญญาอ่อนจัง
- [แมรี่] เหี้ย สวยสัตว์อะ - [ซูริ] มึงไปเด็ดของเค้าทำไมเนี่ย
[แมรี่] อยากมีสวนข้างบ้านว่ะ
[แมรี่] มึงอยากมีสวนจตุจักรข้างบ้านมะ
[ซูริ] ไม่เกี่ยวละ เหี้ยมึง
[แมรี่] พี่ตั้งร้านขวางทางไปปะคะ
[เสียงระฆังโรงเรียน]
[แมรี่] เปิดเทอมอีกละ ขี้เกียจเรียนว่ะ
[ซูริ] เรียนๆ ไปเหอะมึง เทอมสุดท้ายละ
[เสียงหนังสือกระแทกโต๊ะ]
- [แมรี่] นี่อะไรวะ - [ซูริ] ห้องแนะแนวให้กูเอามาอ่านว่ะ
[ซูริ] หน้าอย่างฮา
[ซูริ] คือเหี้ยอะไรวะ
แม่ง สวยงามซะจนกูกลัวเลย
[ซูริ] หน้าแม่งเหมือนมึงเลยว่ะ
[ซูริ] ดูแม่งทำท่าดิ
อนาคตเราต้องทำอย่างนั้นจริงเหรอวะ
[ซูริทำเสียงตอบรับในลำคอ] อือ
[แมรี่] เห็นใจกูหน่อยดิ
[ซูริ] อะไรวะ
- ดูคนเดียวก็ได้ - [เสียงซูริหัวเราะ] มึง โอ๊ย
[แมรี่] เหี้ยลด 70 อยากได้ว่ะ
[ซูริ] ไปเหอะ ไม่มีตังค์ว่ะ
- [แมรี่] เก็บเงินได้ล้านนึงว่ะ - [ซูริ] โชคดีสัตว์อะ
[แมรี่] รวยแล้วว่ะ ไปเมืองนอกกัน
อิตาลีหรือฟลอเรนซ์ดีวะ
อิตาลีกับฟลอเรนซ์มันที่เดียวกัน อย่ารวยแล้วโง่สิคะ
[แมรี่] จริงกูอยากไปเมกานะ อยากเจอโอบาม่า
ถ้ามึงอยากไปเมกา มึงก็ไปเมกาดิวะ
[แมรี่] คือกูเป็นโรคนั่งเครื่องบิน ได้ไม่เกินครึ่งชั่วโมงว่ะ
- ถ้าเกินแล้วแบบเจ็ตแล็กโคตรแรง - โอ๊ย เรื่องมาก
[แมรี่] รูปมันเศร้าไปปะวะ
- [แมรี่] ลบดีปะ - [ซูริ] มึงก็ลบดิ
แต่ถ่ายออกมาแล้วมันสวยนะเว่ย
- [ซูริ] อ้าว ไอ้กุ๋น เป็นไงมั่งวะ - [กุ๋น] อ้าว
[ซูริ] ช่วงนี้ไม่เจอหน้าเลย กูจะลืมหน้าอยู่แล้วเนี่ย
ก็ติดแล้วปะวะ ก็ไม่ต้องไปเรียนก็ได้มั้ง
- กูไปแค่จำเป็น - มึงอะสบายว่ะ
- [แมรี่] มึงไปไหนกันต่อวะ - เดินเล่นมั้ง ไม่รู้ทำไรว่ะ
- ชิลล์เหี้ย - ว่างๆ
เออ แล้วเดี๋ยวไว้เจอกัน
- แล้วมึงเจอไอ้กิฟท์บ้างปะ - ไม่เจอเลยว่ะ
อ้าวเหรอ
- บาย เจอกัน - ไปละมึง
- [แมรี่] กิฟท์มันไปไหนวะ - [ซูริ] เออว่ะ
[ซูริ] ชิลล์เนอะ แม่งโดดเรียนได้ด้วย
[ซูริ] ดีจัง อยากสอบติดบ้าง
[แมรี่] อย่าเลย มึงอยู่กับกูนี่แหละ
[ซูริ] อยากอยู่กับกูอะดิ เหงาเหรอ
[แมรี่] เออมึง ทำหนังสือรุ่นกันเถอะว่ะ
เดี๋ยวจบไปแม่งก็ลืมกันหมด
[ซูริ] ไม่เอาอะ รูปในหนังสือแม่งชอบออกมาเหี้ย
[แมรี่] เฮ้ย ครั้งนี้กูถ่ายเอง
[แมรี่] โอเค หนึ่ง สอง สาม
[ผู้ชายกับผู้หญิงพูดพร้อมกัน] เปิดบลูทูธ
ป๊าแม่พูดชีสง่ายกว่าปะ
พูดเปิดบลูทูธปากมันก็จู๋ดิ
ถ่ายอีกได้ปะ
- ไม่เอาอะป๊า พอแล้ว - น่า ป๊าอยากถ่าย นะ
- ไม่เอา เมื่อกี้หนูแค่ซ้อมถ่ายเฉยๆ - ใบเดียวเอง
[เสียงกดชัตเตอร์]
- [ซูริ] อาจารย์ หวัดดีค่ะ - อ้าว หวัดดี
นี่เธอเรียนจะจบกันแล้วนี่
- [แมรี่กับซูริพูดพร้อมกัน] ค่ะ - คิดรึยังว่าอนาคตจะทำอะไร
[แมรี่] คือ… หนู…
ก็อาทิตย์หน้าหนูจะเริ่มทำหนังสือรุ่นค่ะ อาจารย์
- อาทิตย์หน้า - [แมรี่] ค่ะ
อนาคตพวกเธอนี่มันใกล้จังเลยนะ
กระดาษ 120 แกรมค่ะ แล้วก็สี่สีทั้งเล่มด้วย
มันก็… เลยแบบ…
- [อาจารย์] หืม - ต้อง…
ขอเงินโรงเรียนมาทำกันเองค่ะ
[อาจารย์] อืม
- [อาจารย์] นี่พวกเธอจะทำกันเองจริงปะเนี่ย - [แมรี่] จริงค่ะ
- [แมรี่] คือ มีใคร… - [อาจารย์] สองแสนทำได้ปะ
[แมรี่] หนูขอสามได้มั้ยคะ อาจารย์
[แมรี่] คืองี้ค่ะ อาจารย์ อาจารย์ฟังก่อนนะคะ
คือที่หนูคิดไว้มันจะเป็นแบบมินิมอล เหมือนโฟโต้บุ๊คค่ะ อาจารย์
เท็กซ์น้อยๆ แต่ว่ารูปคือถ่าย ให้มันสวยๆ ไปเลย อะไรอย่างเงี้ยค่ะ
แล้วแบบ
[ซูริ] ถ้าจะทำให้สมเกียรติโรงเรียนอะค่ะ
มันต้องใช้งบนิดนึง แล้วก็…
- เอาไปสี่เลย ทำให้ดีๆ ละกัน - ขอบคุณค่ะ อาจารย์
[เสียงดนตรีพาเหรดบรรเลง]
[เสียงร้องด้วยความดีใจ] เฮ้
เข้าป่าเนี่ยนะ
แค่หาแรงบันดาลใจนะเว่ย
- ก็งานกูมันคอนเซ็ปชวลอะมึง - มึงเว่อร์ไปปะเนี่ย
กูเอากระทิงแดงมาฝาก
[แมรี่] อยู่ไหนวะเนี่ย
เห็ดน่ากินจัง
นี่มินิมอลมากอะ
[เสียงฟันต้นไม้]
มาดูนี่ดิ
ดูหลังคาดิ
หิมะสวยจัง
มีหมอกด้วยอะ
ไม่เคยเห็นหมอกอะไร สวยขนาด…
พบเด็กเมาเห็ดพิษครับ
เดี๋ยวขอฮ.มารับด้วย [เสียงเฮลิคอปเตอร์ใกล้เข้ามา]
แชมป์ จัดการปะ
- สวัสดีค่ะ อาจารย์ - สวัสดี เป็นไงเข้าป่าแล้วได้อะไรกันมาบ้าง
[เสียงแมรี่ไอ] หวัดดีค่ะ
[อาจารย์] ครูว่านี่มันไม่ใช่มินิมอลนะ
[อาจารย์] ครูว่านี่มันไม่ใช่มินิมอล
[ซูริ] กูว่าก็แม่งไม่ได้มินิมอลจริงๆ ว่ะ
- [แมรี่] ไส้หวานสอง เค็มสองค่ะ - [คนขายโตเกียว] ครับ
[เสียงดนตรีพาเหรดบรรเลง]
อะไร
[ซูริ] ทำไมมือเย็นจังวะ
- [ซูริ] น่ะๆ เขินๆ - [แมรี่] เขินเหี้ยอะไรล่ะ
ใครก็ไม่รู้ คงไม่เจอแล้วมั้ง
[ซูริ] ดูมึงเพ้อๆ เนอะ
เฮ้ยมึง นับมากี่นิ้ว ตอบมา
สามปะ
[ซูริ] มึงตาบอด
[เสียงสายเรียกเข้าโทรศัพท์]
[ซูริ] อยู่ไหนเนี่ย เมื่อกี้ยังด่าไม่จบเลย
- [แมรี่] ปารีส - [ซูริ] ฮะ
[แมรี่] เออ เดี๋ยววันศุกร์กูก็กลับแล้ว
นี่มาไม่มีเสื้อหนาวด้วยเนี่ย
แม่กูบอกจะโอนเงินมาให้วันเสาร์ กูว่าไม่ทันละ
[ซูริ] มึงเป็นห่าอะไรเนี่ย
[แมรี่] ไม่รู้ว่ะมึง อยู่ดีๆ ก็รู้สึก อยากมาปารีส ก็เลยมาเลยอะ
- [ซูริ] ตอนกูมีเมนส์ แม่งก็ไม่มีผลขนาดนี้นะ - [แมรี่] แม่งไม่เกี่ยวปะวะ
[ซูริ] แล้วนี่อยู่นั่นมึงทำอะไรบ้างเนี่ย
- [แมรี่] นอน - [ซูริ] ฮะ
[แมรี่] ก็แม่งเจ็ตแล็กให้ทำยังไงวะ
ไม่ชอบเลยว่ะ มาคนเดียวแบบนี้ แม่งเหมือนอยู่อีกโลกนึงเลยอะ
ถ้าวันนึงกูไม่มีพ่อแม่ ไม่มีมึง ไม่มีใครเลย กูจะอยู่ยังไงวะ
[ซูริ] เออ กูก็เคยคิดนะ กูก็กลัวว่ะ
[เสียงฉีกกระดาษ]
[แมรี่] อ่านหนังสือเจอหน้านึงเค้าบอกว่า
ทุกวันที่ทำต้องมีความหมาย
- [ซูริ] นี่หนังสือภาษาอะไร - [แมรี่] ฝรั่งเศส
- [ซูริ] มึงอ่านฝรั่งเศสออกด้วยเหรอ - [แมรี่] กูเปิดดิคแล้ว
[แมรี่] มึงอย่าเงียบดิ ชวนกูคุยหน่อย
นาทีตั้งร้อยกว่าบาท เหลือตั้งหลายวิแน่ะ ใช้ให้มันคุ้มๆ
เออ แต่วันนั้นกูนับได้สามนิ้วจริงๆ นะ
กูไปทำไมวะเนี่ย
[เสียงเพลงจังหวะแดนซ์]
[เสียงซูริขยับบันได]
- [ซูริ] มึงมาหลบเหี้ยอะไรตรงนี้เนี่ย - [แมรี่] เหี้ย ตกใจหมด
[แมรี่] ไม่อยากออกไปข้างนอก เพื่อนแม่งถามอยู่ได้
กูไปปารีสไม กูไม่รู้จะตอบยังไง
[ซูริ] ออกมาเฮอะ
มึงกูรู้สึกว่าช่วงนี้แบบ ชีวิตกูแปลกๆ อะ
คือเหมือนบางอย่างกูก็ทำไปแบบ เวลากูจะทำอะไร คือกูทำไปแบบไม่มีเหตุผลอะ
ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลทุกเรื่องป้ะ
สมมติมึงตื่นเช้ามา มึงอยากกินก๋วยเตี๋ยว
มันก็ไม่เห็นมีเหตุผลเลยอะ
เข้าใจป้ะ
มันไม่มีเหตุผลว่าทำไมมึงถึงอยากกินก๋วยเตี๋ยว
ไม่รู้ดิ มันเหมือน…
- มีคนมาบังคับกูอะมึง - โอ๊ย ไม่มีหรอก
- [แมรี่] ดูดิ เหตุการณ์ประหลาดอีกละ - [ซูริ] มึงคิดไปเองละ
แม่งอยากกินเค้กว่ะ
[เสียงปิดประตู]
[เสียงแมรี่เตะประตูและกรีดร้อง]
- [แมรี่] อยากกินขนมวันเกิด - [ซูริ] รอปีหน้าไม่ได้เหรอเหี้ย
[เสียงแมรี่ตะโกนด้วยความโกรธฟังไม่ได้ศัพท์]
[เสียงระเบิด]
[เสียงเพลงคลอเบาๆ] เหี้ยมึงจะพับทำไมเนี่ย แม็กๆ ไปเหอะ เดี๋ยวไม่ทัน
เออว่ะ จะพับทำไมวะ
[ซูริ] นี่มึงซื้อมาทำอะไรเยอะแยะเนี่ย
[เสียงเครื่องปริ้นเตอร์]
[ซูริ] อะไรวะ มีชื่อมึงด้วย
[แมรี่] เออว่ะ
พวกมึงมีชื่อกูด้วยวะ
กูกลัวอะ
[ซูริ] นวพลนี่ครูใหม่เหรอ [เสียงเพลงหยุด]
- หวัดดีค่ะ อาจารย์ - หวัดดี
ก็สุดท้ายนี้ครูขอให้พวกเธอขยัน
เปิดกว้างทางการเรียนรู้ มุ่งสู่อนาคตที่สดใสนะ
ขอบคุณค่ะ
ทำไมอาจารย์พูดเหมือนจะลาออกเลยล่ะคะ
ครูว่าจะลาออกไปเรียนต่อเป็นสตันท์น่ะ
หรือไม่ก็ตลก
- ครูไม่อยู่ก็ฝากหนังสือรุ่นด้วยแล้วกันนะ - ได้ค่ะ
[แมรี่] ทำไมอาจารย์เค้าลาออกกะทันหันยังงี้วะ
ไม่เห็นจะมีวี่แววอะไรเลย
[ซูริ] ก็เป็นเรื่องปกติปะ
ไม่เห็นแปลกอะไรเลย
[แมรี่] แต่ยังไงพวกเราก็ต้องทำ หนังสือรุ่นให้ออกมาดีที่สุดนะเว่ย
อาจารย์เค้าพูดฝากไว้ขนาดนี้แล้วอะ
กูว่านี่มันยุคของพวกเราแล้วนะเว่ยมึง
[ซูริ] เหี้ย มึงพูดเหมือนแบบ เป็นหนังเลย ไอ้สัตว์
[แมรี่] ถ่ายวันละสองคนเลยเหรอวะมึง เยอะไปปะวะ
[ซูริ] นี่กูอุตส่าห์ให้มึงแมจิกอาวร์ แล้วมึงยังจะมาบ่นอีก
ถ่ายวันละครึ่งคนมะ
[แมรี่] นี่จะถ่ายทันปะวะ
[แมรี่] ขยับซ้ายนิดนึง
- ซ้ายอีกๆ - โอ๊ย อีกนานมั้ยเนี่ย
ได้รึยังวะเนี่ย
[แมรี่] ไม่ถ่ายละ แสงหมด ค่อยมาถ่ายทีหลังละกัน
อุ๊ย อีนี่นี่
อนาคตมึงอยากเป็นอะไรวะ
กูอยากทำโรงงานไส้กรอกว่ะ
- ไม่เห็นจะเข้ากับหน้ามึงเลย - คติประจำใจมึงอะ
- [แมรี่] นี่ไงบ้านกิฟท์ - [แม่กิฟท์] กิฟท์มันหนีออกจากบ้านไปน่ะลูก
- [แมรี่] หนีออกจากบ้านแล้วเมื่อไหร่กลับ - [แม่กิฟท์] อืม แม่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ
กิฟท์มันไปๆ กลับๆ อะ
- กิฟท์แม่งหนีไปไหนวะ - แม่มันยังไม่รู้เลยแล้วกูจะรู้มั้ยเนี่ย
เออ โทรพาพี่เจนปะ รุ่นพี่โรงเรียนเราอะ
เค้ามีญาณทิพย์หาศพได้เว่ย กูเคยดูในทีวี
ฮัลโหล พี่เจนใช่ปะคะ
หนูชื่อแมรี่นะคะ เป็นรุ่นน้องโรงเรียนพี่ค่ะ
คือหนูมี… พี่เจนแม่งไปเนเธอร์แลนด์ว่ะ
[แมรี่] อะมึง อัพลงเครื่องดิ๊
อ้าว ไอ้เหี้ย แล้วทำไมมึงไม่ทำวะ
กูเป็นบก.ปะวะ
สั่งกูทุกอย่างเลยใช่มะ
[แมรี่] ลงเสร็จมึงก็ลบไฟล์ไปเลยก็ได้นะ
ลบทำไมวะ มันยังไม่เต็มเลยนี่
- [แมรี่] ไม่ใช่คำถามว่ะ - [ซูริ] กูถามมึงอยู่เนี่ย
- [แมรี่] ทำตาม - [ซูริ] ถ้าไฟดับแล้วไฟล์หาย กูจะขำให้
- [แมรี่อุทาน] เหี้ย เหี้ยดับจริงปะเนี่ย - [ซูริ] ควาย
[ซูริ] แม่งหายหมดเลยว่ะ
[แมรี่] นี่กูต้องตามสัมภาษณ์ เพื่อนใหม่หมดเลยเหรอวะ
- [ซูริ] ตามนั้นเลยค่ะ บก. - [แมรี่] เหี้ยเอ๊ย
[เสียงดนตรีพาเหรดบรรเลง]
ซู ปกรณ์นี่ใครวะ ส่งผิดปะเนี่ย
ก็เค้าจ่าหน้าถึงมึงนี่ ไม่ผิดหรอกมึง
ใครวะ
[เสียงผู้ชาย] แม
[แมรี่] เฮ้ยแก แป๊บนึง
- สวัสดีค่ะแปะ - อ้ะแม แปะเอามาฝาก
เฮ้ย ซู ได้นกมาสามตัว
[แมรี่] นกน่ารักอะ
[แมรี่] น่ากินจัง
[แมรี่] เป็นไงวะ
กูว่าแกะอร่อยกว่าว่ะ
เรื่องมากระวังอดตายนะมึง
[เสียงสายเรียกเข้า]
ฮัลโหล ได้ยินมั้ย ได้ยินมั้ยคะ
ฮัลโหล
ฮัลโหล ได้ยิน…
[เสียงหวอรถพยาบาลอยู่ไกลๆ]
นี่มันไอโฟนเจ็ดอะค่ะ
ของจีนแดง
หนูเตือนเค้าแล้วว่าอย่าซื้อมาใช้ เค้าก็ซื้อมา
ที่หนูเป็นลมนี่มันเกี่ยวกับหูเหรอคะ
หนูไม่ได้เป็นลมนะ
แต่ถ้าหนูอยากหายไวๆ หนูต้องไปทำกายภาพบำบัดนะจ๊ะ
ถ้ากูไม่มีเมนส์ตอนนี้ คือกูได้ไปนวดแล้วเนี่ย
[แมรี่พูดกลั้วหัวเราะ] อุ๊ย อย่าเซ็นแรงดิ กูจั๊กจี้
แม่งเห็นลายชุดว่ายน้ำแล้ว ไม่มีกำลังใจไปว่ายน้ำกายภาพเลยว่ะ
[ซูริ] เฮ้ย อะไรมึงเนี่ย นี่อุตส่าห์ไม่ไปว่ายน้ำแล้วนะ
[แมรี่] กูเคยอ่านเจอในหนังสือสุขศึกษาเว่ย
ว่าการกอดก็เป็นการออกกำลังกาย แบบหนึ่งเหมือนกัน
[แมรี่] ไม่มีทรัพย์ในกระเป๋าเลย ช่วงนี้จนว่ะ
- [ซูริ] อีเหี้ย ล้านนึงมึงใช้หมดแล้วเหรอวะ - [แมรี่] อือ ใช้หมดแล้ว
- [ซูริ] อีเหี้ย เมื่อกี้มึงเล่นมุกนี่ - [แมรี่] เพิ่งรู้เหรอ
[แมรี่] ไม่ทันละ สัตว์
- [แมรี่] มึง - [ซูริ] ฮึ
- [แมรี่] มึงยื่นยูที่ออสเตรียแล้วเหรอ - [ซูริ] เออ ยื่นไปแล้วว่ะ
แต่ยังไม่รู้นะว่าจะได้รึเปล่า
[แมรี่] มึงเรียน ม.6 ซ้ำด้วยกันอีกปะ จะได้อยู่ด้วยกันต่อไง
- [ซูริ] เหี้ย จะบ้าเหรอ - [แมรี่] จริงๆ
[ซูริ] ไม่ได้อยู่ด้วยกันก็ไม่เห็นเป็นไรเลยมึง มึงก็โทรหากูก็ได้
[แมรี่] มันไม่เหมือนกันปะวะ
[แมรี่] เอานะ หนึ่ง สอง สาม
- [แมรี่] กุ๋น นี่มึงเริ่มหน้าแก่ตั้งแต่อายุเท่าไหร่ - [กุ๋น] สัตว์
กูคิดไม่ออกว่ะข้อเนี้ย
ใครใช้ให้มึงมาลงวิชา คำนวณความเร็วเมฆสุดเก๋นี่ล่ะคะ
ก็ไว้คำนวณแสงตอนถ่ายรูปให้พวกมึงไงคะ
แต่กูว่าเมฆก้อนนั้นเหมือนสามเหลี่ยมมากกว่านะ
แล้ววิ่งผ่านดวงอาทิตย์ใน 245 วินาที
ชัวร์
[เสียงออดตอบผิด]
[เสียงปิดประตู]
[แมรี่] แม่กลับมายังอะ ทำข้าวให้กินหน่อยดิ
[เสียงเรียกโทรศัพท์]
[แมรี่] ฮัลโหลซู
มึงมาอยู่เป็นเพื่อนกูที่บ้านหน่อยดิ
แม่กูไม่อยู่บ้านอะ กูเหงา อาม่ากูก็ตายแล้วด้วย
[เสียงเพลงงิ้ว]
[แมรี่] ม่ากินติมด้วยกันเนอะ
[เสียงแมรี่ออกแรง] อึ้ย
กินปะ อร่อยนะ
อะไรไม่ใช่ฝีมือแม่กูไม่กินว่ะ
[ซูริ] แล้วถ้าวันนึงไม่มีแม่ มึงทำไงวะ
[แมรี่] คำว่ามาม่านี่เหมือนคำว่าหม่าม้าเลยเนอะ
[ซูริ] ไอ้เหี้ย
- [แมรี่] ไส้หวานห้าค่ะ - [คนขายโตเกียว] จ้ะ
เธอ เราชื่อเอ็มนะ เรายังไม่มีแฟน
[เสียงดนตรีพาเหรดบรรเลง]
[แมรี่] มึงกูนอนไม่หลับว่ะ
เปล่า กูไม่ได้กินกาแฟ กูนอนไม่หลับเพราะเค้ายังไม่มีแฟน
[แมรี่] เหี้ย หัวใจเต้นแรงสัตว์
จรรยาบรรณและศีลธรรม ของการท้องในวัยเรียนคืออะไร
แมรี่ตอบ
[ซูริ] คือไอ้แมรี่มันหลับแบบลืมตาได้ค่ะ
เมื่อคืนมันไม่ได้นอน
มึง
[ซูริ] นี่มึงนอนไม่สระผมได้ไงวะ
- [แมรี่] หืม พูดอย่างกับมึงไม่เคยทำ - [ซูริ] ไม่เคย
- [แมรี่] ตลกละ กูมั่นใจว่ามึงเคยทำ - [ซูริ] กูไม่เคยทำ
[ซูริ] ไม่เคย
[แมรี่] พรุ่งนี้เอาไงดีวะมึง
[ซูริ] นี่มึงยังจะรอถึงพรุ่งนี้อีกเหรอ กลับบ้านไปมึงก็สระได้แล้วปะ
[แมรี่] โอ๊ย เหี้ย กูหมายถึงเรื่องเอ็ม
[ซูริ] ก็ไม่เห็นต้องทำไงเลย
มึงก็ลองๆ ไป ไปล่อซื้อโตเกียว
[แมรี่] ลองไม่ได้เว่ย
ถ้าพรุ่งนี้กูตัดสินใจไปแล้ว กูจะยูเทิร์นกลับมาวันนี้ไม่ได้แล้วนะ
ไปแล้วไปเลยนะเว่ย
[ซูริร้องเพลง] ♪ ไปแล้วไปลับ ♪
คือมึง พอกูพยายามจะนอนให้หลับ แม่งเลยนอนไม่หลับเลยอะ
ทำไงดีวะ มันซ้อนกันอะ
จะโทรมปะวะ พรุ่งนี้แล้วนะเว่ย
[เสียงดนตรีพาเหรดบรรเลงต่อเนื่อง]
- [แมรี่] ไส้เค็มสองค่ะ - [คนขายโตเกียว] จ้ะ
- เป็นไงบ้าง - เราไปละนะ
[เสียงรถไฟแล่นผ่าน]
ไอ้ห่า มาสายอีก ไอ้ติ๋มมันต้องไปแล้วเนี่ย แม่มันมารอแล้ว
- มึงหัดมีความรับผิดชอบบ้างดิวะ - [แมรี่] เออๆ ถ่ายเลยๆ
[แมรี่] ถ่ายไม่ได้แล้วอะ โทษทีแสงมันเปลี่ยนแล้วอะ
เฮ้ยมึง ถ่ายๆ ไปเหอะ
ถ่ายๆ ไปเลย
ถ่ายไป
นี่มึงถ่ายยังเนี่ย
เออ งั้นกูกลับแล้วนะ
- [ซูริ] เออ ขอโทษนะเว่ย - [ติ๋ม] เออ
มึงเห็นมั้ยเนี่ย
เอ็มแม่งยังกับดวงวิญญาณ เหมือนแม่งเป็นคนแบบคิดจะมาก็มา จะไปก็ไป
- วันนั้นกูไปช้านิดเดียว คือเจอมันนั่งอยู่นะ - [ซูริ] อืม
แต่แบบ แม่งไปเลยเว่ย ไม่ทันได้ทำเหี้ยอะไรเลย
[ซูริ] แล้วนี่มึงยังไงต่อเนี่ย
ไม่มีอะไรทางการตอนนี้
มึงใจเย็นนะ มันอาจจะเป็นคนส่งยาบ้าก็ได้นะเว่ย
มึงต้องแบบคิดใคร่ครวญดีๆ
โห ศัพท์มึง แม่งเก็บอะไรมาเดาไม่ได้เลยอะ
เดาเหี้ยอะไรล่ะ มึงรู้แค่ว่ามันชื่ออะไร รู้แค่ว่ายังไม่มีแฟนแค่นี้
อ้ะ ขอบใจ
แต่หน้าตาเค้าดูเป็นคนดีนะเว่ย
ช่วงนี้แม่งเป็นอะไรไม่รู้ แค่เห็นกรรไกร ยังรู้สึกถึงการจากกันไกลเลย
- เหี้ย มึงแทงกูทำไมเนี่ย - กูรำคาญ
[ซูริ] แมรี่จ๊ะ นั่นมันครีมกันแดด ไม่ใช่ครีมสมานแผล
อ้าวเหรอ
อยากเหงาแบบมีฉากหลังเป็นท้องฟ้าว่ะ
[เสียงดนตรีท่วงทำนองลึกลับบรรเลงต่อเนื่อง]
[ซูริ] มึงนี่แม่ง อะไรของมึงวะเนี่ย
จะมาอารมณ์หนังหว่องอะไรตอนนี้เนี่ยฮะ แล้วบุหรี่ก็ไม่ได้สูบ จะจุดทำไมวะ เอามานี่
[แมรี่ทำเสียงคัดค้านในลำคอ]
- มึง - [แมรี่] ฮึ
ถ้าเราจะเข้าป่าไปตามหาไอ้กิฟท์อะ เราต้องไปกันเองนะเว่ย
ไม่งั้นงบแม่งแหกอะ
[แมรี่] ต้องงั้นอะมึง หนังสือรุ่นเพื่อนแม่งไม่ครบไม่ได้ปะวะ
เหนื่อยกูอีก เหี้ย
[แมรี่] พี่เจนคะ คือตอนนี้ หนูไม่รู้อยู่ไหนแล้วอะค่ะ
พี่ช่วยนำทางให้หน่อยได้มั้ยคะ
ค่ะ
[ซูริ] ไอ้กิฟท์แม่งมาอยู่อะไรที่นี่วะ
[แมรี่] ค่ะ เจอแล้วค่ะ พี่เจน
ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะ
[ซูริ] ไอ้กิฟท์
[แมรี่] ทำไมไอ้กิฟท์แม่งทิ้งเสื้อผ้าไว้อย่างนี้วะ
[ซูริ] เออ แปลก
[แมรี่] เออ กูก็ว่าแปลก
[ซูริ] แม่งแปลกว่ะ
[แมรี่] แปลกสัตว์อะ
เออ แปลก
- [แมรี่] มึง มาดูนี่ดิ - [ซูริ] ฮึ
[ซูริ] กูว่าไอ้กิฟท์แม่งไม่กลับมาแล้วว่ะ
- [แมรี่] หรือไอ้กิฟท์แม่งไปนิพพานแล้ววะ - [ซูริ] เหี้ย พอละมึงเรียนพระพุทธเยอะไปปะ
[ซูริ] ระวังนะมึง
- [แมรี่] ช่วงนี้ไม่เจอเอ็มเลยว่ะ - [ซูริ] เหรอ
[ซูริ] เชี่ย เดินดีๆ
- [แมรี่] เออมึง - [ซูริ] ฮึ
[แมรี่] เค้าบอกว่าถ้าขอพร ตอนสิบเอ็ดโมงสิบเอ็ดนาทีจะเป็นจริง
- [ซูริ] ใครบอก - [แมรี่] เค้าบอก
- [ซูริ] เค้านี่ใครวะ - [แมรี่] มึงอะ สิบสองนาทีแล้วเนี่ย
[แมรี่] มึงว่าไม่มีสูตรเหรอวะ
แบบอัลกอริทึมคำนวณอนาคตอะไรเงี้ย
[ซูริ] มีสูตรก็ไม่หนุกดิวะ
[แมรี่] แล้วงี้กูต้องไปรอเค้าก่อนเนี่ยนะ
[ซูริ] หรือมึงจะรอให้เค้ามาหามึงเองอะ
- [แมรี่] ไม่ดูแรดเหรอวะมึง - [ซูริ] แล้วมึงว่าไง
[แมรี่] ฮึ
[แมรี่] กูไปรอแล้วไม่เห็นจะเจอเลย
แม่ง แรดฟรีเลยเนี่ย สมเพชตัวเองว่ะ
[ซูริ] โอ๊ย อะไรจะขนาดนั้น
มึงอาจจะต้องแรด ให้ครบสิบครั้งก่อนก็ได้มั้ง ถึงจะเจอเค้าอะ
แล้วอีกเก้าครั้งนี่กูต้องทำไงวะ
- ไม่รู้ว่ะ กูไม่เคยแรด - ไอ้สัตว์ ด่ากูอีก
เฮ้ยๆ เป็นไรเนี่ย สั่นอีกแล้วเหรอ
กูไม่อยากให้มึงไปเรียนต่อที่อื่นเลยว่ะ
กูไม่อยากรู้สึกคิดถึงมึงอะ
(เดือนธันวาคม)
[แมรี่] ทำไมผอ.ตายวะ
[ซูริ] ก็เค้าแก่ไง
- [แมรี่] สวัสดีค่ะ อาจารย์ - หวัดดีครับ
- แมรี่ เรามีอะไรจะถามอย่างนึง - ค่ะ
คือก่อนผอ.แกจะตาย แกพูดมาคำนึงว่า
แมรี่เร็วๆ นี้
มันเกี่ยวกับแมรี่ปะ
เอ่อ หนู… หนูก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะค่ะ อาจารย์
[อาจารย์] เหรอ
มึง ผอ.แม่งจะพูดงั้นทำไมวะ พูดแล้วก็เสือกตายเลยอีก
มันเรื่องเหี้ยอะไรเนี่ย
- [ซูริ] หรือมึงเป็นเมียเก็บเค้าวะ - เหี้ย กวนตีน
[ซูริ] หนังสือมึงนี่ดูเพ้อๆ เนอะ แล้วมึงก็ว่างอ่านด้วยนะ
[แมรี่] ก็กูอยากรู้นี่หว่า ว่าเร็วๆ นี้อะไรของผอ.วะ
หรือเค้าพยายามจะเตือนกูวะ
แบบเหมือน เดี๋ยวจะมีอะไรเหี้ยๆ เกิดขึ้นกับกูอะไรเงี้ย
บางอย่างมันก็บังเอิญกันได้ปะวะ
[แมรี่] แม่งอาจจะมีอะไร ควบคุมชีวิตอยู่จริงๆ ก็ได้นะเว่ย
ฮัลโหล ฮัลโหล โอเค
ครูฝากให้ไปบอกเพื่อนๆ ทุกคนนะครับ ว่าทุกคนต้องกลับมาเรียนนะครับ
แล้วก็ย้ายไปอยู่ที่หอในนะครับ
นี่เป็นนโยบายใหม่ ของผอ.ท่านใหม่ของเรา ไม่อย่างนั้นไม่จบ
สงสัยอะไร อยากถามอะไร
ถามไม่ได้นะครับ ห้ามถามนะครับ
[ครูทำเสียงจิ๊ปาก]
ขอบคุณครับ [เสียงปิดประตู]
เพราะฉะนั้นไอ้การเลื่อนแยกจากกันเนี่ย มันเรื่องธรรมดามากเลย
[แมรี่ทำเสียงในลำคอ] หืม
[แมรี่] ห้ามออกจากโรงเรียน ตลอดทั้งเทอมเลยว่ะ ต้องอยู่แต่ในหอ
[ซูริ] ไม่ดีรึไง
มึงจะได้อยู่กับกูทุกวันเลยนะเว่ย คราวเนี้ย
[แมรี่] กูจะออกไปหาเอ็มยังไงวะ
[ซูริ] นี่ น้อยๆ หน่อย มึงจะบ้าผู้ชายเกินไปแล้วนะ
- [แมรี่] รร.นี้มันปีนออกทางไหนได้บ้างวะเนี่ย - [ซูริทำเสียงระอาใจ] เฮ้ย
[แมรี่] มึงดูดิ
- [แมรี่] เค้าเปลี่ยนปรัชญารร.แล้วเหรอวะ - [ซูริ] เออว่ะ
ก็วันนี้เป็นวันแรกของการทำงาน ของผอ.ท่านใหม่ของเรานะครับ
[เสียงนักเรียนร้องประสานเสียง] ♪ ผอ. ผอ. ♪
[แมรี่] ห้องแม่งใหญ่ดีเหมือนกันว่ะ
[ซูริ] กูจองเลยมึง แมรี่ลุก [แมรี่] ไม่เอา ไม่ๆ
[ซูริ] ผอ.คนใหม่นี่ก็ดีเหมือนกันเนอะ
- มึงรู้ได้ไงวะ - [ซูริ] แค่มองตาก็รู้แล้ว
เหรอ
มองแล้วไม่เห็นจะรู้อะไรเลย
- [ซูริ] มึงมองไม่นานพอรึเปล่า - [แมรี่] มึงอะมั่ว
[เสียงเพลงจังหวะกระฉับกระเฉง]
- มึงเป็นอะไรของมึงเนี่ย - กูเขินค้างอะมึง เมื่อกี้กูมองตาเค้านานไปอะ
ฮิ้ว
[แมรี่] กูว่าช่วงนี้ชีวิตกูผิดปกติถี่หนักไปแล้วว่ะ
นี่มึงคงชอบเค้าจริงๆ ใช่มะ
อาการมึงหนักจริง
[แมรี่] ไปชอบใครครั้งแรก อาการแม่งหนักขนาดนี้เลยเหรอวะ
[แมรี่] การที่กูกำลังคิดจะไปรางซ้ายเนี่ย
คือกูถูกบังคับให้คิดจะไปรางซ้ายตามที่มันกำหนดมา
หรือกูคิดของกูเองว่ากูต้องไปรางซ้ายวะ
แล้วสมมติถ้ากูขัดขืนจะไปรางขวา
นี่คือจริงๆ กูถูกกำหนดให้ไปรางขวาแต่แรกรึเปล่า
แล้วถ้ากูขัดขืนจะไปรางซ้าย
กูเลยเกิดความคิดเมื่อกี้ แล้วกูก็เลยกลับมาคิดจะไปรางขวาจนได้ว่ะ
[ซูริ] มึงจะรางซ้ายหรือมึงจะรางขวา ก็แล้วแต่มึงเลย กูตามมึงหมดนั่นน่ะ
[แมรี่] แล้วอย่างเวลาชอบใครนี่ มีคนกำหนดไว้หรือเราชอบเองวะ
[ซูริ] นี่มึงจะถามไปเขียนคำคมเหรอฮะ
ถามอยู่ได้ ตกลงจะรางซ้ายรางขวา
[เสียงปั๊มน้ำเดินเครื่อง]
เนี่ย มึงฟังดิ เสียงปั๊มน้ำแม่งยังผิดคีย์เลย ผิดปกติสัตว์อะ
มึงนั่นแหละผิดปกติ ไม่ใช่ปั๊มน้ำหรอก
ทำอะไรวะ
- เกิดเหตุการณ์ผิดปกติในชีวิต - ปั๊มน้ำเมื่อกี้เนี่ยนะ
ก็ไอ้หนังสือคำนวณอนาคตมันบอกให้กูทำเว่ย
เหมือนเวลามึงไม่สบายใช่ป้ะ
มึงก็จดพฤติกรรมตัวเอง มึงจะได้รู้ว่ามึงแพ้อะไร
ถ้าสมมติกูจดเหตุการณ์ผิดปกติไปใช่ปะ
เผื่อกูจะเอาไปคำนวณอนาคตกูได้
จ้ะ เต็มที่เลย
[ซูริ] เหี้ย นี่เค้าจูบมึงแล้วเหรอวะ
ยัง นี่มันเป็นเนื้อเพลงเว่ย ไม่เคยฟังเหรอ
แล้วมึงจะเขินทำไม ตอนเขียนอะ
ไม่ได้เขิน ใครเขิน
แล้วทำไมมึงไม่จดใส่พวกแบบสมุดอะไรอย่างนี้วะ
กูขี้เกียจพกอะ จะได้เคลียร์พวกเศษใบเสร็จ ในกระเป๋าตังค์กูด้วย
เฮ่อ รู้สึกกลับมาชอบเอ็มอีกแล้วว่ะ
[แมรี่] เฮ้ย จักร
กูอยากเห็นตั้งนานแล้ว
หลักสูตรใหม่แม่งมีวิชาล้างรถให้ผอ.ด้วยเหรอวะ
เอาน่ามึง เค้าคิดมาแล้ว กูว่ามันก็น่าจะมีประโยชน์ในอนาคตนะ
มึงว่าถ้าสมมติมึงชอบใครสักคนอะ
มึงจะคอนโทรลตัวเองได้ปะวะ
[ซูริ] เออ
[ซูริ] กูว่าไม่ได้ว่ะ
[แมรี่] กูกลัวว่ะ นี่กูก็พยายามยั้งๆ ตัวเองอยู่เนี่ย
[ซูริ] ยังไงมันก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอวะ มึงจะเครียดทำไม
[ซูริ] นี่สูตรเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย
[แมรี่] กูกำลังฝึกคำนวณเว่ย ว่าอีกห้านาทีข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น
กูเดินๆ อยู่ อาจจะได้เจอเอ็มก็ได้นะ
- [แมรี่และซูริ] อาจารย์ หวัดดีค่ะ - จ้ะ
ก็ เอ่อ ต่อไปนี้ย้ายไปเรียนห้องอื่นนะ
เพราะห้องนี้เราจะทำเป็นโกดัง ไว้เก็บโจ๊กกระป๋องกับกาแฟกระป๋อง
โรงงานของผอ.แกเก็บไม่พอ
[แมรี่] เอ่อ นี่มุกปะคะ อาจารย์
[เสียงค้อนกระแทกผนังเป็นระยะๆ]
[แมรี่] แม่งหรือว่านี่มันปีชงกูวะ
ช่วงสอบไฟนอลจะมีออกสอบวิชาประวัติผอ.น่ารู้
ขอให้ทุกคนไปท่องเล่มนี้กันให้ดีๆ
[แมรี่] โจ๊กตรา ผอ.
โจ๊กหมูฟูลเอชดี กาแฟตรา ผอ.
อันนี้ไม่ฟูลเอชดีว่ะ
เฮ้ย แล้วนี่ไม่มีข้าวตากให้เราเลือกแล้วเหรอวะ
เค้กลับที่กูสะสมไว้แม่งก็จะหมดแล้วเนี่ย
ประวัติผอ. ประวัติโรงเรียน
อ่านแล้วแม่งจะมีประโยชน์ ต่อชีวิตในภายภาคหน้ายังไงวะ
หลักสูตรเค้าคงคิดมาหมดแล้วแหละ เราไม่เข้าใจกันเอง
- กูอ่านประวัติมา… - เอ๊ย ผอ.ชอบกินมังคุดเหมือนกูด้วยว่ะ
เหี้ย ผอ.ตอนมีหนวดแม่งก็หล่อเหมือนกันนะเนี่ย
เดี๋ยวนะ แมรี่ ข้อสอบอะ ต้องทำให้ได้เต็มสิบเท่านั้นนะถึงจะผ่าน
- อาจารย์เค้าบอกกูมา - ผอ.ชอบพกกรรไกร สะดึง
เข็มเย็บผ้า เศษผ้า ดินสอสี
เป็นแนววัสดุนิยม
กรรไกร สะดึง แปลกๆ ว่ะ
โรงเรียนเราเปิดกว้างทางความคิดนะ
แต่ในต้นฉบับหนังสือรุ่น ครูขอตัดทิ้งบางคำถามที่ไม่เหมาะสม
[แมรี่] อาจารย์คะ คือคำถามที่ถามว่า คุณเบื่ออะไรในโรงเรียนบ้างนี่ก็ไม่ได้เหรอคะ
[เสียงเปิดไฟและไก่ขัน]
- [แมรี่] มึง - [ซูริส่งเสียงรับอย่างงัวเงีย] ฮึ
[แมรี่] มึงตื่นไปหาเอ็มเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ
เผื่อกูเจออะ มึง
[แมรี่] ขอเค้กหนูเถอะ พวกหนูอยากกินมาก
แต่ถ้าพี่ไม่ให้ พวกหนูคงต้องฟันพี่ โอเคปะ
อือ ก็อะไรอะ โอ๊ย เค้ก
[ซูริ] เออมึง
ถ้ามึงไปหาเอ็ม แล้วเอ็มไม่มาแถวนั้น จะทำไงวะ
[แมรี่] อืม ไม่รู้ว่ะ
[แมรี่] เออมึง ไปจับนกยูง มาเลี้ยงกันเถอะ แม่กูชอบ
[ซูริ] เดี๋ยวนะ แล้วนี่มึงไม่ไปหาเอ็มแล้วเหรอ
[แมรี่] ไม่รู้อะมึง
คือกูก็อยากไปหาเอ็มนะ แต่หานกยูงก่อนเหอะ
[เสียงฝูงแมลงยักษ์บินอยู่รอบแมรี่และซูริ]
[ซูริ] เออมึง ลืมบอกว่า กูสอบติดที่ออสเตรียละนะ
[แมรี่] เหรอ
ทำไมมึงต้องสอบติดด้วยวะ
มึงรู้ปะ กูโคตรชอบชีวิตช่วงนี้เลยอะ
ไม่อยากให้มีอะไรเปลี่ยนเลย
กูอยากมาตามหานกยูงกับมึงแบบนี้ทุกวันเลยว่ะ
มึงแม่งอเนกประสงค์
[ซูริ] อเนกประสงค์ห่าอะไร เห็นกูเป็นรถตู้เหรอ
[ซูริ] เดินดีๆ
[เสียงดนตรีเศร้าๆ บรรเลง]
- [แมรี่] มึง - [ซูริส่งเสียงรับอย่างงัวเงีย] ฮึ
[แมรี่] เมื่อกี้ที่คุยกันคือฝันปะวะ ที่มึงสอบติดอะ
[ซูริ] ไม่ได้ฝันมึง กูติดจริงๆ จดหมาย
ไม่เป็นไรนะมึง กูแค่ไปอีกประเทศ ไม่ได้ไปอีกดาวซะหน่อย
[แมรี่] มึง เมื่อก่อนแบบ
คนยุคหินเวลาเค้าจะเดินทางไปอีกเมือง แม่งคงเป็นเรื่องใหญ่มากเลยเนอะ
ไปทีติดต่อกันไม่ได้เลย
[ซูริ] เออ คนสมัยก่อนเวลาเค้ารักกัน เค้าก็เลยรักกันมากๆ ไง
มันลำบาก
[เสียงยุงบินหึ่งๆ และเสียงแมรี่ตบยุง]
[ซูริ] เป็นไรวะ
เหี้ย นี่ยุงหรือสิงโตเนี่ย
มัวแต่ไปตามหานกยูง เมื่อไหร่หนังสือจะเสร็จ
หนูจะตั้งใจให้มากขึ้นค่ะ
[เสียงอาจารย์ถอนหายใจด้วยความระอา]
ครูบอกนะ ตั้งแต่นี้หนังสือรุ่น เธอทำตามที่ครูบอกแค่นั้นแหละ
แต่อย่างนี้มันก็ไม่แฟร์นี่คะ อาจารย์
ชื่อบก.มันยังเป็นชื่อหนูอยู่เลย
ใช่ มันไม่แฟร์หรอก
ไม่ทำแม่งแล้วหนังสือรุ่น พวกมึงจำเบอร์ จำที่อยู่กันเองละกัน
เฮ้ยมึง ใจเย็น
มันไม่มีอะไรเป็นอย่างที่คิดเลยวะ แล้วแต่ละอย่างที่แม่งบอกก็แบบอะไรไม่รู้
แม่งออกมาห่วยนะ ก็ขึ้นว่าเป็นชื่อกูเป็นบก.
- เฮ้ยมึง อยู่ดีๆ กูก็คิดถึงการร่วมเพศว่ะ - ฮะ
เหี้ย แปลกว่ะ ขอจดก่อน
- [ซูริ] นี่มึงจะไปไหนอะ - [แมรี่] ไม่ไหวแล้ว กูจะไปหาเอ็ม
เฮ้ย นี่มึงยังคิดถึงการร่วมเพศอยู่อีกเหรอ
มึงยังเด็กอยู่นะเว่ย
เฮ้ย แล้วหนังสือรุ่นอะ
[แมรี่] ถ้าจะเจอกันบ่อยๆ ต้องทำไงอะ
[เอ็ม] เราก็ไม่รู้จริงๆ อะ
ถ้ามาแล้วเจอ ก็เจอกันนะ
แต่ตอนนี้เราก็อยู่ด้วยกันแล้วนี่
อีกสักพักเราไปแล้วนะ ฝนจะตกละ
[แมรี่] เหรอ
ทำไมเราไม่เคยฝันถึงเธอเลยอะ
[เอ็ม] แล้วทำไมอะ
[แมรี่] ก็ปกติเวลาเราชอบใครเราจะฝันถึง
[เอ็ม] อ้าว หมายความว่าเธอชอบเรา
[แมรี่] ไม่ได้หมายความว่าเราชอบเธอ
[เสียงดนตรีโรแมนติกบรรเลง]
[แมรี่] อย่าเพิ่งไปได้ปะ
[เอ็ม] หมดเวลาแล้ว ไว้เจอกันครั้งต่อไปนะ
[แมรี่] เมื่อไหร่
มันต้องไม่ใช่แน่เลยอะมึง
มาอีกแล้วครับ ประโยคนี้
เป็นไรป้ะเนี่ย
ไม่เป็นไร
ถ้าคืนนั้นมึงนึกถึงการร่วมเพศ แล้วมึงอยากเจอเค้า
กูก็ว่ามันก็ใช่ประมาณนึงนะ
เออจริงว่ะ ลืมไปเลย
- [แมรี่] จะไปรางขวาหรือรางซ้าย - [เอ็ม] ไม่รู้อะ
- มันต่างกันไงวะ - คำคมบางอันมันก็คมดีนะ แต่แม่งงงสัตว์อะ
ทำไมมันเข้าใจยากงี้เนี่ย
[แมรี่] ขวาละกัน
[เอ็ม] เราว่าเราไปรางซ้ายละกัน แล้วเจอกันนะ
[แมรี่ทำเสียงงงในลำคอ] อ้าว
มึงไม่มีวันรู้หรอก จัสท์ดูอิทว่ะ
โห ฟังแล้วกูอยากใส่ไนกี้เลย
ถ้ามึงชอบเค้า มึงก็ไปบอกเค้าดิ จะได้ชัวร์ๆ
จะบ้าเหรอวะ เค้าเป็นผู้ชาย เค้าต้องบอกก่อนดิมึง
อ้าว ก็มึงอยากคอนโทรลเองไม่ใช่เหรอ
[แมรี่] หรือว่าถ้าคนมันจะคู่กันจริงๆ ยังไงมันก็คู่กันปะวะ
[ซูริ] ทำไมมึงถึงมาเดินรางนี้วะ
[แมรี่] เออ กูก็ไม่รู้ว่ะ
(เดือนมกราคม)
[ซูริ] ไง เอาอะไรมาจับฉลากวะ
[แมรี่] ย่ามแม่กู
[ซูริ] ไอ้เหี้ยนี่ก็เอาของเหลือ มาจับฉลากตลอดเลย
- [แมรี่] มันสวยนะเว่ยมึง - [ซูริ] ใครได้ไปนี่โคตรซวยเลย
- แมรี่ เหี้ย ก็ได้ย่ามแม่มึงอะดิ - อืม
ปีใหม่นี้เราว่างนะ
นั่นแหละ ไม่มีอะไร บอกเฉยๆ
เซ็งเนอะ ปีใหม่อีกละ น่าเบื่อจัง
เออ ช่วงนี้ทุเรียนขึ้นราคา
- แล้วจะทำอะไร - ทำอะไรคืออะไร
- ปีใหม่ไง - นี่เรายังคุยเรื่องปีใหม่กันอยู่อีกเหรอ
นี่คิดเรื่องถ่ายรูปหมู่รึยัง
คือหนูยังรอวันที่แสงดีที่สุดอยู่ค่ะ
ถามจริง รอแสงอะไรของเธอ
รอแล้วเมื่อไหร่จะได้
[แมรี่] มึง มึงว่ามันจะเป็นไปได้ปะวะ
[แมรี่] ที่วันนึงเราอาจจะไม่สนิทกันอีกเลยอะ
[ซูริ] อืม เป็นไปได้ว่ะ
[แมรี่] มึงต้องตอบว่าเป็นไปไม่ได้ดิ
[ซูริ] ภายนอกร้านขนมโตเกียว ตอนเย็น แมจิกอาวร์
เธอบอกชอบเค้า เค้าตอบกลับว่าโอเค เค้าก็ชอบเธอเหมือนกัน จบ
นี่มึงเขียนตอนจบแฮปปี้ไปปะวะ มันง่ายเกิ๊น
ง่ายยังไงวะ กว่ากูจะเขียนได้ ยากนะเว่ยมึง
ตกลงเรื่องนี้หนูจะบอกอะไรกับคนดู
หนูยังไม่รู้เลยค่ะ
- [อาจารย์ทำเสียงในลำคอ] อืม - คือบนหนังรักมันเขียนยากมากเลยค่ะ อาจารย์
แล้วหนูไม่ค่อยคุ้นค่ะ
คือไอ้ที่หนูเขียนมาเนี่ย มันก็แบบ มันก็โครงสร้างดราม่า แบบทั่วไปอะไรเงี้ย
มีต้นกลางจบ อะไรเงี้ย แต่ว่าแบบ
ทุกอย่างมันดูแบบ สบ๊าย สบาย อะไรเงี้ย
มันสบายเกิน ทุกอย่างมันง่ายเกิน นึกออกมั้ย
มันไม่มีคอนฟลิกท์
อาจารย์คะ หรือเหมือนเราต้องทำให้ ตัวละครสับสนขึ้น อะไรงี้ปะคะ
ถึงจะเกิดคอนฟลิกท์อะค่ะ
ก็ใช่นะ ก็อันนั้นก็เป็นวิธีนึง
แล้วไม่ต้องมีคอนฟลิกท์ไม่ได้เหรอคะ
แล้วคนดูจะดูอะไรล่ะ หนูว่ามันไม่แปลกเหรอ
- ใช่มั้ย หนังอะ ใช่ปะ - [แมรี่] ขอบคุณค่ะ
[แมรี่] กระดาษจดเหตุการณ์กูหายไปใบนึงว่ะ
- [ซูริ] นี่ไง เค้าเรียกว่าคอนฟลิกท์ เข้าใจยัง - [แมรี่] สัตว์ กวนตีน
เราอยากเห็นโลกที่ไม่มีคนทะเลาะกัน
- ยิ้มให้กันทุกวัน แล้วก็ไม่มีสงคราม - แป๊บนึงมึง กูพิมพ์ไม่ทัน
ไอ้อุ้ย ผลไม้ที่ชอบแก้วมังกร
- เท็กซ์ใกล้จะเสร็จแล้วนะ - เออดี กูได้ทำจัดหน้าละ
- [ซูริ] อีสัตว์ - [แมรี่] ปวดหลังว่ะ แม่งอยากได้โซฟา
- [ซูริ] ไปกินข้าว - [แมรี่] ไม่
มึง เล่มนี้สวยจริงๆ เว่ย
[เสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้]
- หวัดดีค่ะ - ครูเอาตัวอย่างเลย์เอาท์ของหนังสือรุ่นมาให้
ขอบคุณค่ะ
เอ่อ คืออาจารย์คะ หนูว่าถ้าตรงตัวหนังสือ
- เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลมันจะสบายตา… - อันนี้มันเขียนว่าสีแดง
มึงไปออสเตรียเมื่อไหร่นะ
- ก็หลังปิดเทอมเดือนนึงอะ - [แมรี่ทำเสียงในลำคอ] หืม
- ก็อีกไม่กี่เดือนแล้วดิ - [ซูริทำเสียงรับในลำคอ] อืม
ไม่ไปไม่ได้เหรอวะ
ถามอีกละ
เออ ไม่ไปก็ได้
- จริงอะ - [ซูริทำเสียงยืนยันในลำคอ] อืม
นี่มึงเป็นเหมือนกูเลยเหรอ อยู่ดีๆ ก็มีคนมาบอกมึงไม่ให้ไปเนี่ยนะ
[เอ็ม] นี่เราแอบเข้ามา ในโรงเรียนแบบนี้มันไม่เป็นไรเหรอ
[แมรี่] ไม่เป็นไรหรอก เราดูต้นทางแล้ว
- [แมรี่] อ้ะ - [เอ็มทำเสียงสงสัย] ฮะ
- [แมรี่] เปิดฝากล้องก่อน - [เอ็ม] เปิดฝากล้อง มิน่าละ มองไม่เห็น
[เสียงกดชัตเตอร์]
- [เอ็ม] ถ่ายไปทำอะไร - [แมรี่] อ๋อ ทำหนังสือรุ่น
- [เอ็ม] อ้อเหรอ - [แมรี่] เฮ้ย มาเดี๋ยวเราถ่ายรูปให้
[เอ็ม] ถ่ายไปทำอะไร ไม่เห็นเกี่ยวกับหนังสือรุ่นซะหน่อย
[แมรี่] ไม่บอก
[แมรี่] หนึ่ง สอง สาม
[แมรี่] ของจริงไม่ได้ฝันเว่ย
โธ่ นึกว่ารูปคู่
แค่นี้กูก็ดีใจแล้ว
- [ซูริ] กล้าแรดแล้วเอาใหญ่เลยนะ - [แมรี่] ทำไม
[แมรี่] อ้าวมึง ไปไหนมาเนี่ย
- เนี่ยเบอร์เอ็ม กูหามาให้ได้ละ - [แมรี่] จริงดิ
- แต่ขาดไปสองตัวสุดท้ายว่ะ - โห อุตส่าห์หามาได้ยังจะหายไปสองตัวอีก
มึงก็ไล่ไปเองละกัน ตั้งแต่ 99 ถึง 00 อะ
- [แมรี่] ตลกนกฮูกไปปะคะ - [ซูริ] ทำไมต้องนกฮูกวะ
ไม่รู้ว่ะ
รู้สึกหนาวเหน็บจัง
มึงจะกวีทำไมเนี่ย หนาวก็ไปเอาเสื้อกันหนาวในห้องมาใส่ดิ
มันไม่เกี่ยวกับเสื้อกันหนาวว่ะ
[ซูริทำเสียงระอา] โฮ้ย รำคาญ
บอกเค้าไปเลย มั่นใจหน่อย
เอาเลยเหรอวะ
ขอบใจนะมึง
[เสียงดนตรีพาเหรดบรรเลง]
เป็นไงอะ บอกเค้าไปยัง
ยัง กูเตรียมตัวอยู่
[ซูริทำเสียงระอา] โฮ้ย ถ้ามึงไม่บอกเค้าแล้วเค้าจะรู้มั้ย
ก็เป็นไปได้ปะที่เค้าจะบอกกูก่อน
เหมือนตอนที่เค้าบอกชื่อกูก่อน
[ซูริ] งั้นมึงก็รอต่อไปละกัน
[ซูริ] นี่มึงทำรีเสิร์ชเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
ต้องทำไอ้นี่เหมือนในเอ็มวีว่ะ
จะไปบอกรักเค้า ยังไปลอกคำฝรั่งเค้ามาอีก
[ซูริทำเสียงงัวเงีย] มึงเป็นไรวะ ตื่นเต้นเหรอ
[แมรี่] ฝันร้ายว่ะมึง แม่งลางไม่ดีเลย
[แมรี่] มึง ตอนไปบอกเค้าอะ
เอาคำว่าเห็นหรือคำว่ามองขึ้นก่อนดีวะ
มึงก็บอกๆ เค้าไปเหอะ มันก็เหมือนกันแหละ
- [แมรี่] เอ็ม - อ้าว
[แมรี่] มายืนตรงกลางรางได้มั้ย มันสวยกว่า
มีอะไรรึเปล่า
เฮ้ย โทษทีเดี๋ยวเรามาใหม่ รอเราตรงนี้ก่อนนะ
[เสียงดนตรีท่วงทำนองตื่นเต้นบรรเลง]
ไม่มีอะ
เหมือนโดนผีอำเลยอะ
- บอกเค้าไปเลย - ขอบใจนะมึง
- คนนี้มันใช่ใช่ปะ - [ซูริทำเสียงรำคาญ] โอ๊ย
คือเราจะบอกว่าตั้งแต่แรกที่เราเห็นเธอ เราหยุดมองเธอไม่ได้เลย
- เราไม่รู้ว่าทำไมรู้สึกแบบนี้ เราอธิบายไม่ได้… - [เอ็ม] เราไม่ได้ชอบเธอ
[เอ็ม] เราขอโทษนะ
อืม ไม่เป็นไร
งั้น เดี๋ยวเราไปก่อนนะ
[พูดภาษาอังกฤษ] โซ แคน แอนนี่วัน เทลมี วอท ดีส มีน
- [นักเรียนพูดพร้อมกัน] อกหักค่ะ - [อาจารย์พูดภาษาอังกฤษ] เวรี่กู้ด
[แมรี่] อาจารย์คะ ใช้ฟิล์ม 400 แล้ว ภาพมันไม่แตกเหรอคะ
ก็ฟิล์มของส่วนกลางมันยังเหลือ ต้องใช้ให้มันหมดไปก่อน
แต่ฟิล์ม 400 มันก็ใช้ได้กับทุกสภาพแสงนี่
[ซูริ] อ้าว ถ่ายภาพเดี่ยวนี่ ไม่ต้องรอแมจิกอาวร์อะไรของมึงแล้วเหรอวะ
[แมรี่ทำเสียงรับในลำคอ] อืม
[ซูริ] หืม ถ่ายเร็วสัตว์อะ มันไม่รีบไปหน่อยเหรอวะ
รีบไปพรู้ฟนะเดี๋ยวไม่เสร็จ
ตรงพาร์ทประวัติโรงเรียนร้อยหน้า พรู้ฟดีๆ ห้ามผิด
ค่ะ
[เสียงสัตว์คำรามจากในทีวี]
หนังหว่องกาไวแม่งดีทุกเรื่องเลยว่ะ
กำกับเสือ เสือแม่งยังดูเหงาเลยอะ
[ซูริ] นั่นไม่ใช่หนังหว่องนะมึง
[ซูริ] มึงรีบๆ พรู้ฟดิ๊ เดี๋ยวมันก็ไม่เสร็จหรอก
[แมรี่พูดเสียงอู้อี้] อืม เดี๋ยวทำ ขอนอนเศร้าแป๊บนึง
[ซูริ] นี่มึงเลิกบ้าได้แล้วนะ พอได้ละ
- [แมรี่พูดเสียงอู้อี้] กูไม่เป็นไรเว่ยมึง - [ซูริ] ไม่เป็นไรแปลว่าเป็นไรเว่ย กูจำได้
[แมรี่พูดเสียงอู้อี้] ไม่เป็นไรจริงๆ
[เสียงแมรี่ร้องไห้เบาๆ]
[แมรี่พูดเสียงเครือ] เอาไงต่อดีวะมึง
[ซูริ] มึงร้องไห้หนักเกินไปแล้วนะเว่ย ใจเย็นดิวะ
เดี๋ยวกูไปซื้อกระทิงแดงมาให้กินนะ
มึงอยู่คนเดียวได้นะ
อืม เดี๋ยวกูมา
[เสียงดนตรีเศร้าๆ บรรเลง]
[เสียงหวอรถพยาบาล]
[เสียงเจ้าหน้าที่] พบเด็กถูกปาดคอเสียชีวิตครับ ช่วยส่งกำลังมาด่วนด้วย
คาดว่าคนร้าย น่าจะเป็นเด็กกำพร้าที่อยู่แถวๆ นี้ครับ
คนไหนที่อยู่บริเวณใกล้เคียง…
[เสียงแมรี่อาเจียนและไออย่างแรง]
[เสียงดนตรีเศร้าๆ บรรเลงต่อเนื่อง]
(เดือนกุมภาพันธ์)
[กุ๋น] ซูริมันชอบมึง มึงไม่รู้เหรอวะ
ไดอารี่นี้ของซูริ เพื่อนเธอ อ่านสิ
[อาจารย์] ในสมุดเนี่ย เค้าหมายถึงเธอรึเปล่า
[กุ๋น] จะใช่ไม่ใช่ มึงต้องบอกว่าไม่ใช่นะเว่ย
- ทำไมวะ - ก็มันผิดกฎโรงเรียน เค้าจะไล่มึงออก
หนูก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะค่ะ
[กุ๋น] ซูริมันอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอก มันเลยอยากไปเรียนที่อื่นไง
แต่กูก็งงๆ ว่าอยู่ดีๆ ทำไมมันก็ไม่ไป
[เสียงแมรี่เลื่อนเฟอร์นิเจอร์]
[เสียงเคาะประตู]
[เพื่อนแมรี่] เฮ้ย อีแม เปิดเร็ว ครูให้มาตามมึงไปสอบทำแกงส้มอะ
[แมรี่] อย่ามายุ่งกับเรา
[เสียงเคาะประตู]
[เพื่อนแมรี่] แมรี่มีหนังสือมาส่ง ออกมาเอาหน่อย
[แมรี่] ไม่ใช่ของเราส่งผิดแล้ว
[เสียงกระดิ่งประชาสัมพันธ์]
[เสียงประชาสัมพันธ์] ขอให้ นส.แมรี่ มาโลนี่ มารับเสื้อชั้นในที่ห้องธุรการด้วยค่ะ
[เสียงเคาะประตู]
[เพื่อนแมรี่] เฮ้ย ไอ้แม เอาผักกาดม่วง ออกมาให้หน่อยดิ มันอยู่ในห้องมึงอะ
อาจารย์คะ คืออาการมันแบบ หัวมันแปลกๆ ค่ะ แบบมัน…
มันคิดอะไรก็ไม่รู้ค่ะ แบบ…
อืม ก็ธรรมดานะ ไม่มีอะไรผิดปกติ
หนูเหมือนแบบ คอนโทรลอะไรไม่ได้เลยอะค่ะ แบบ…
[แมรี่ทำเสียงจิ๊ปากและถอนหายใจ]
[อาจารย์] อืม ปกติคนเรา มันก็ควบคุมอะไรไม่ได้หรอกนะ บางทีครูก็เป็น
ครูรู้ว่าหนูเศร้า แต่ยังไงหนูก็ต้องนอนให้ครบแปดชั่วโมงนะจ๊ะ
แล้วโลกก็จะกลับมาสดใสเหมือนเดิม
อยู่ๆ ก็อยากกวาดค่ะ
[อาจารย์] การที่เราอกหัก หรือเพื่อนเราตายเนี่ย
อาจจะกลายเป็นข้อดีในชีวิตก็ได้นะ อาจจะมีแง่งามของมันก็ได้
อกหัก เพื่อนตายมันมีข้อดีด้วยเหรอคะ
[เสียงแมรี่ถีบเตียงดังโครม] แล้วหนูทำอะไรไม่ได้เลยเหรอคะ
ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้เนี่ยนะ
ใจเย็นๆ นะ ก็แค่ยิ้ม แล้วมีความสุขไปกับมันแค่นั้นแหละ
[เสียงแมรี่ถีบเตียงและตะโกน] โว้ย
[เสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้แมรี่]
[อาจารย์] ครูจะให้หนังสือไปอ่านที่บ้านนะ
ครูว่าหนังสือเล่มนี้จะช่วยหนูได้
ลองพูดตามครูนะคะ
แมรี่มีความสุข
[เสียงแมรี่หายใจแรงด้วยความโมโห]
- นี่อาจารย์จะสะกดจิตหนูเหรอคะ - แมรี่มีความสุข
[เสียงแก้วแตกและเสียงผู้ชาย] นี่คิดจะสู้เหรอ อย่าซ่าให้มันมาก
เชี่ยแม่งใครวะ เข้ามาได้ไง มาตีมึงทำไม
กูก็ไม่รู้เหมือนกันอะมึง
[เสียงแมรี่ลากของหนักๆ]
[แมรี่] พี่คุมชีวิตหนูไม่ได้หรอก
จัดลำดับเหตุการณ์ ลำดับเหตุการณ์ กลับเข้าสูตรสมการ
[เสียงลมจากพัดลม]
[เสียงแมรี่อุทานไม่ได้ศัพท์ด้วยความตกใจ]
[แมรี่] แป๊บนะมึง รอเมฆอีกประมาณห้าวิ
โอเค
เอาละนะ
หนึ่ง สอง สาม
หืม สวยว่ะ
กูบอกละ รอแมจิกอาวร์แล้วรูปสวย
ในที่สุดกูก็ได้ถ่ายรูปมึงซะทีเนอะ
[เสียงดนตรีเศร้าๆ บรรเลง]
[เสียงผู้ชาย] เราวินัยไง จำได้ปะ
[แมรี่] โอ๊ย จะมาวินัยอะไรอีก อย่ามายุ่งกับเรา พอเหอะ
[กุ๋น] เฮ้ย มึงทำไรของมึงวะ แมรี่
[แมรี่] กูก็ไม่รู้เหมือนกัน มึงไม่เข้าใจกูหรอก แต่กูต้องหนีไปจากที่นี่แล้วว่ะ
[กุ๋น] เฮ้ย ช่วงนี้ มึงเป็นอะไรของมึงวะเนี่ย เฮ้ย
[เสียงสายเรียกเข้าดังต่อเนื่อง]
[แมรี่] ฮัลโหล หวัดดีค่ะ อาจารย์
หนูก็ยังไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าจะไปไหน
แต่หนูจะไม่กลับไปเหยียบ ที่โรงเรียนอีกแล้วค่ะ อาจารย์
ให้กลับโรงเรียนเลยเหรอคะ
ค่ะ ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูกลับเลยค่ะ
หวัดดีค่ะ อาจารย์
เที่ยงวันอาทิตย์นี้ไปเอาเพื่อนมาถ่ายรูปรวมนะ
แต่ถ้าถ่ายตอนเที่ยงแสงมันจะแย่มากเลยนะคะ
แต่ผอ.แกว่างตอนนั้นนะ
อย่าบอกนะว่าจะถ่ายรูปรวมแล้วไม่มีผอ.
หนูไม่ได้รับอนุญาตให้แสดงความคิดเห็นค่ะ
ดีมาก
เริ่มเชื่อฟังครูละ
[อาจารย์] ทีมกล้องฝ่ายโสตฯ เตรียมสองวันทันมั้ย
ต้องทันนะครับ ผอ.จะมานะครับ
[แมรี่] อืม ก็เจอกันตอนเที่ยงแล้วกัน
อืม
[แมรี่] หนูโทรบอกเพื่อนทุกคนแล้วนะคะ
ก็เมื่อกี้ผอ.โทรมาเลื่อนเป็นบ่ายหนึ่งนะ
ก็โทรไปบอกเพื่อนทุกคนด้วย
ค่ะ
ผอ.ไม่มาแล้ว
[แมรี่] ทำไมคะ อาจารย์
เรื่องผู้ใหญ่น่ะ ถ่ายได้เลย
[อาจารย์ฝ่ายโสตฯ] เอานะ หนึ่ง เสร็จแล้ว
[เสียงรถไฟแล่นผ่านอย่างรวดเร็วเสียงดังสนั่น]
นี่อาจารย์ทำหนังสือรุ่นที่หนูคิดไว้ พังหมดแล้ว อาจารย์รู้ตัวป้ะคะ
เราไม่อนุญาตให้เธอแสดงความเห็นนะ ลืมไปแล้วเหรอ
[เสียงประตูเหล็กกระแทกเปิด]
[เสียงน้ำหยดเหมือนอยู่ในถ้ำ]
[เสียงประตูเหล็กกระแทกปิด]
[เสียงผู้ชาย] แทนเนสคือเอนไซม์ไม่ใช่วิธี โอ๊ย
[แมรี่ร้องอย่างงงๆ] ฮะ อะไรนะ
- [เสียงผู้ชาย] ต้องบอกอะไรกับใคร - [แมรี่ร้องอย่างประหลาดใจ] เฮ้ย
[เสียงน้ำหยดอย่างต่อเนื่อง]
[แมรี่] ช่วยด้วย
[เสียงประตูเหล็กกระแทกเปิด]
[เสียงผู้ชาย] เฮ้ย ครบวันแล้วออกมา
[อาจารย์] เป็นไง
ช่วงนี้เธอเป็นอะไร
ทำไมพูดคนเดียว
ขังตัวเองอยู่ในห้อง
ก้าวร้าว
[เสียงเรียกสายโทรศัพท์]
[อาจารย์] ยังไม่เข็ดอีกนะ โทรศัพท์เนี้ย
อาจารย์คะ
อาจารย์ว่าจริงๆ คนเราต้องเหมือนกันมั้ยคะ ถึงจะอยู่ด้วยกันได้
หรือว่าไม่ต้องเหมือนกันก็ได้
อืม ครูว่านะ
ชีวิตคนเรามันหาคำตอบให้ทุกอย่างไม่ได้หรอกลูก
ชีวิตมันสะเปะสะปะซี้ซั้วจะตาย
[เสียงแมรี่พึมพำฟังไม่ได้ศัพท์กับตัวเอง]
[เสียงแมรี่พึมพำ] เท่ากับสิบสอง
[เสียงสายเรียกเข้าดังต่อเนื่อง]
ฮัลโหลเอ็ม
อ๋อ
อืม เราโทรไปเองแหละ
แต่ตอนนั้นมือถือมันระเบิดน่ะ
แล้วนี่มาแถวนี้เหรอ
เอองั้น เดี๋ยวเราออกไปเจอได้มั้ย
[เสียงดนตรีท่วงทำนองให้กำลังใจบรรเลง]
[เสียงแมรี่กรีดร้องอย่างอัดอั้น]
- [แมรี่] นี่ตัวอย่างหนังสือรุ่นเหรอคะ อาจารย์ - [อาจารย์] ใช่
ดีๆ ครูชอบ
หนาแล้วมันดูแพงดี
แล้วหน้าปกเสร็จรึยัง ที่ให้แบบไปทำน่ะ
คือหนูขออีกวันนึงได้ไหมคะ อาจารย์
หนูอยากลองไปดีไซน์เพิ่มเองดูค่ะ
ได้
แต่เธอจะคิดอะไรไม่ออกหรอก
(เดือนมีนาคม)
ซู กูอยากให้มึงกลับมาว่ะ
[แมรี่พูดภาษาฝรั่งเศส] บงชูร์ เมอสิเออร์โกดา
แชม วอเทรอ ฟิล์ม แทร์เบียง
[เมอสิเออร์โกดาพูดภาษาฝรั่งเศส] แม็กซิ
[เสียงแมรี่สูดจมูก] คือ…
[แมรี่] ตอนนี้หนูไม่รู้อันไหนจริง อันไหนฝันแล้วค่ะ อาจารย์
บางเรื่องมันแปลกจนหนูสับสนน่ะค่ะ
หนูกลัวหนูกลายเป็นบ้าไปซะก่อน
[อาจารย์] เมื่อวันก่อนมีคนบอกว่า
หนูไปยิงปืนขึ้นฟ้ากลางถนนเลยเหรอ [เสียงปืนลั่น]
[แมรี่] ค่ะ
[เสียงปืนลั่นและเสียงแมรี่ตะโกน] โว้ย
[แมรี่] แต่หนูไม่รู้ตัวจริงๆ ค่ะ
[อาจารย์] แมรี่พูดตามคุณครูนะคะ แมรี่มีความสุข
แม… แมรี่มีความสุข
[อาจารย์] ทำตามที่ครูบอกนะ
หนูอย่าดื้อเลย มันไม่มีอะไรมากกว่านี้แล้วล่ะ
อ้ะ เอาหนังสือกลับไปอ่านนะ
[เสียงผู้ประกาศข่าวในทีวี] กลับมาติดตามรายงานข่าว
ตอนนี้เกิดอุบัติเหตุรถชนกันขณะเติมแก๊สแอลพีจี
ภายในปั๊มแอลพีจีที่ห้วยบาง
ถนนพหลสันต์ อำเภอเฉลิมไทร จังหวัดสระบุรี
ก่อนถึงตัวเมืองสระบุรีประมาณสี่กิโลเมตรครับ
เกิดเพลิงลุกไหม้และระเบิดดังหนึ่งครั้งขึ้น
ส่งผลให้ตัวปั๊มทั้งปั๊มตอนนี้หายไปหมดเลยครับ
ตอนนี้เพลิงกำลังลุกลาม รถยนต์ที่เข้าคิวรอเติมแก๊สแอลพีจี
เสียหายตอนนี้รวมหกคันครับ
ทางเจ้าหน้าที่กำลังพยายามดับเพลิงให้เร็วที่สุด
ก่อนที่ตัวเพลิงนั้นจะลุกลามไปสู่ทุ่งนารอบๆ
แมรี่มีความสุข แมรี่มีความสุข
แมรี่ทำตามสูตร แมรี่ทำตามสูตร
[เสียงผู้ประกาศข่าวคนเดิม] ตอนนี้ยอดผู้เสียชีวิตน่าตกใจมากครับ
มีผู้เสียชีวิตประมาณห้าสิบสามคน
เป็นชายสี่สิบคน เป็นหญิงสิบสามคน
ทางโรงพยาบาลกำลังเร่ง…
แมรี่คิดว่าโลกสวยงาม แมรี่คิดว่าโลกสวยงาม
แมรี่คิดว่าโลกสวยงาม แมรี่…
เอ่อ แมรี่
เราปกรณ์นะ จำเราได้เปล่า
เรา… เรายังไม่มีแฟนนะ
[แมรี่] มาเอาหนังสือรุ่นน่ะค่ะ
- [กุ๋น] ไง - [แมรี่] เซ็นตรงนี้หน่อย
[กุ๋น] เนี่ยนะ
[แมรี่] มึง มึงว่าหนังสือรุ่นเป็นไงวะ
มึงให้กูพูดตรงๆ ปะ
หน้าปกเป็นรูปมังคุดนี่มึงคิดอะไรของมึงวะ
มึงรักผอ.มากปะเนี่ย
กูว่าปกติมึงออกแบบอะไรดีกว่านี้นะเว่ย
[กุ๋น] กูไปละ
[เสียงนกร้องดัง]
อืม รู้แล้วๆ
[เสียงแมรี่ถอนหายใจ]
เราชอบเธอนะ
อืม ไม่เป็นไร
เราเคยมาแล้ว ขอบคุณนะ
[คนขายเค้ก] เฮ้อ ปล้นจนหมดเทอมเลยนะ
คราวนี้เอารสอะไร
[แมรี่] รสกระทิงแดงค่ะพี่
นี่สอบเหรอ
[กุ๋น] ผอ.ชอบกินมังคุดแล้วยังไงวะ
ไม่เข้าใจ ถามเพื่อ
กูว่ากูคะแนนไม่ดีแน่ๆ เลยว่ะ
เอาจริงๆ กูว่าบางวิชาแม่งเรียนไปทำไมวะ
[แมรี่] มึงก็อ่านๆ ไปเหอะ เค้าคงคิดมาแล้วมั้ง
[กุ๋น] เออ
แมรี่
นี่มึงหลับแบบลืมตาอยู่ปะเนี่ย
[แมรี่] กูคิดถึงซูริว่ะกุ๋น
[เสียงดนตรีเศร้าๆ บรรเลงต่อเนื่อง]
[แมรี่] กูก็รักมึงนะ
[เพื่อนแมรี่] เฮ้ย
นี่มึงเมาหรือมึงง่วงวะ สอบเสร็จแล้วมึนเลยดิมึง
[แมรี่] พี่คะ พี่
พี่เข็นขึ้นมาขายบนนี้ได้ปะคะ
- [คนขายไอศกรีม] ไม่ได้ - [แมรี่] เดี๋ยวหนูโดดลงไปซื้อก็ได้
[เสียงเปิดประตูเหล็ก]
[เสียงดนตรีเศร้าๆ บรรเลง]
ไปก่อนนะมึง
จะเจอกันอีกปะวะ
ไปละ
อืม รู้แล้วๆ
ฮัลโหลเอ็ม เราจะบอกว่า
ฮัล… ฮัลโหล ฮัลโหลเอ็ม เรา…
น้อง โยนเหรียญเลยปะ
หัวโทร ก้อยไม่โทร
[แมรี่] อาจารย์คะ ขอบคุณมากค่ะที่ให้ยืม
นี่หนูยืมไปตั้งแต่ ม.1 แล้วนี่
[แมรี่ทำเสียงอายๆ] ค่ะ
- จบแล้วใช่มั้ย - ค่ะ
อ้าว
บังเอิญเกินไปเนอะ
นึกว่าเราจะไม่ได้เจอกันละ
- เป็นไงบ้าง - ดี
จะกลับบ้านแล้วใช่ปะ
อะไรนะ ขออีกที เมื่อกี้ฟังไม่ทัน
เสร็จแล้วนะ
จบไปก็ดูแลหูตัวเองด้วยนะ
ขอบคุณนะคะ อาจารย์
(เดือนเมษายน)
[เสียงผู้ชาย] น้อง เสร็จแล้วครับ
[เสียงเพลงประกอบภาพยนตร์] ♪ ฝันว่าเราจะคงได้เจอกัน ♪
♪ จากวันหนึ่ง ♪
♪ ในจินตนาการว่าเราได้คุยกันทั้งวันทั้งคืน ♪
♪ ต่างก็หัวเราะเมื่อมองตากัน ♪
♪ ได้แต่ยิ้มให้กันคุยกัน ♪
♪ ใกล้กันอยู่จนเช้า ♪
♪ แต่ถ้าในความจริงเราได้เจอกัน ♪
♪ สักครั้งหนึ่ง ♪
[แมรี่] แม่ ตรงนี้มีภูเขาตั้งแต่เมื่อไหร่
[แม่] เพิ่งมีอาทิตย์ก่อนน่ะ
[เสียงเพลงประกอบภาพยนตร์เพลงเดิม บรรเลงต่อเนื่อง]
[แม่] จะทำอะไรต่อเนี่ย
[แมรี่] ไม่รู้อะแม่ อะไรก็ได้
[แม่] คิดๆ มาเลย
[แมรี่] เดี๋ยวนะแม่ รอแป๊บนึง