Downloaded from shasha1.net shashaone.site
Official shasha1 movies site: shasha1.net shashaone.site
NA PODSTAWIE PRAWDZIWEJ HISTORII
POZIOM 1
Panie i panowie,
podjęliście już niezwykle mądrą decyzję, żeby zignorować kasyna,
w których nie macie szans,
i przyjść do miejsca, gdzie nie można przegrać.
Technologia jest przyszłością, a na czele zmian stoją gry wideo.
Jako pierwsi poznajcie więc kolejny światowy hit.
GRACZ 1
Zagrajcie w GO, najpopularniejszą grę w Azji.
Prawa dostępne wszędzie poza Japonią.
Jak się pan miewa?
GO, GO, GO. Chcecie zagrać? To jak szachy.
Tylko znacznie trudniejsze.
Z GO poszło kiepsko. Nawet moja sprzedawczyni była znudzona.
Wiem, ile wymówek dziennie słyszą dyrektorzy banków,
ale to nie wymówka, tylko szansa.
Tak naprawdę to małe niepowodzenie mogło być najlepszym, co nas spotkało.
- Tak. - Tracy.
Tracy, co ty robisz?
Zaprosiłem tę młodą damę, żeby sprawdzić, jak nasza nowa gra podoba się kobietom.
Aha. Jasne.
Chodź. Płacę ci za sprzedaż mojej gry, nie granie w cudze.
Spokojnie, Henk. Ta gra jest super.
- Jak się nazywa? - Tetris.
Tetris.
Nie rozumiem.
To połączenie słowa tetra, po grecku „cztery”,
wszystkie klocki są wariantami czterech elementów, oraz tenisa.
- Tenisa? - Tenisa.
Podobno rosyjski wynalazca go lubi.
Proszę, Henk. Spróbuj.
Zaprogramowano ją w Pascalu czy C?
To język autorski.
Podoba się panu?
To najpiękniejsze, co w życiu widziałem.
Już to słyszałem.
Nie. To coś innego niż GO. Zupełnie inna liga.
To też słyszałem.
Dobra. Ale, Eddie,
grałem w Tetrisa przez pięć minut.
Wciąż widzę w snach spadające klocki.
Ta gra nie tylko uzależnia.
Ona z nami zostaje.
To poezja. Sztuka i matematyka działające w magicznej synchronii.
To…
To gra idealna.
Po co mi to mówisz?
Ma pan prawa na konsole?
Mirrorsoft kontroluje światowe prawa na wszystkie platformy.
A Japonia jest dostępna?
Bo patrzysz na dumnego licencjobiorcę Tetrisa w Japonii na PC,
konsole
i automaty.
To jakiś żart?
Za pieniądze, które jesteś winny temu bankowi za nieudaną grę…
- kupiłeś następną? - Zgadza się.
Ale, Eddie, to coś innego.
Tetris już jest hitem.
- Gdzie? - W Rosji.
ZSRR
Henk, w Rosji nie istnieje branża gier wideo.
Wiem.
Proszę, daj mi skończyć.
GRACZ 2
Wszystko zaczęło się od niejakiego Aleksieja Leonidowicza Pażytnowa
cztery lata temu.
Za dnia pracował dla rządu jako programista
w Centrum Komputerowym Akademii Nauk ZSRR.
Ale nocami wymyślał dla zabawy gry.
Jego komputer, przedpotopowy, radziecki złom o nazwie Elektronika 60,
nie miał nawet karty graficznej.
Jego spadające klocki to były złączone ze sobą nawiasy.
Aleksiej i jego koledzy z pracy zadbali, by gra była kompatybilna z IBM.
To oznaczało kolorową grafikę,
ośmiobitową muzykę i dyskietki, które ludzie kopiowali za darmo.
MOSKWA
Gra rozeszła się błyskawicznie.
Ale… to Związek Radziecki, pamiętasz?
Nic się łatwo nie wydostaje.
Przedsiębiorca musi tam pojechać i spieniężyć grę.
Kto?
Ty?
Jezu, nie. Nie jestem aż tak szalony.
Był nim Robert Stein.
GRACZ 3
Dwa lata temu.
Witamy w Budapeszcie.
Człowiek-orkiestra z Londynu.
Jeździł do Europy Wschodniej, szukając tanich licencji na gry,
i odsprzedawał je z zyskiem na Zachód.
Widziałem to. Nuda.
Co to jest?
To nie nasza gra.
MOSKIEWSKIE CENTRUM KOMPUTEROWE
Ten bałwan Stein ciągle faksuje, marnując nasz papier.
Co napisał?
Chce uzyskać licencję na moją grę.
Mogę jej udzielić?
Lepiej spytajmy kierownictwo ELORG-u.
Możemy. Wyślij faks.
KWOTA 10 000 $
Kiedy Stein zawarł umowę z Rosjanami,
wrócił do Londynu, by spotkać się z Robertem Maxwellem.
GRACZ 4
Rok temu.
Miło pana poznać, panie Stein. Robert Maxwell.
Miło mi.
Ten Robert Maxwell?
- Miliarder i magnat medialny? - Nikt inny.
Właśnie takich biznesmenów my, bankierzy, akceptujemy.
Maxwell spłaca swoje długi.
Zarządza dystrybucją?
Nie do końca.
To jest mój syn.
Mogę sam się przedstawić, tato.
GRACZ 5
SYN
Kevin Maxwell, prezes Mirrorsoftu.
Miło cię poznać, Kevin.
Dla pana jestem panem Maxwellem.
W każdym razie, panowie, myślę, że powinniśmy to uczcić.
Kevin.
Pierwsza gra komputerowa zza żelaznej kurtyny.
Mój stary druh Michaił Gorbaczow będzie dumny.
Zaczniemy od licencjonowania gier komputerowych.
Potem przyjdzie czas na gry wideo, automaty do gier, gry planszowe, wszystko.
Mów dalej.
Świetnie, bo nie uwierzysz, gdzie wczoraj byłem.
WCZORAJ
Henk Rogers, Bullet-Proof Software.
Mam spotkanie z Hiroshim Yamauchim, prezesem firmy.
Rogers?
Nie ma w notesie.
Rozumiem.
Dziękuję.
Mogę skorzystać z łazienki, zanim pójdę?
- W lewo? - Lewo.
Dobrze. Dziękuję.
Dzień dobry. Mam spotkanie z panem Yamauchim.
Wtargnął tu pan bez pozwolenia.
Pan Yamauchi wyjechał.
Nieprawda. Rano go widziałem, a jego auto wciąż…
Nie.
Kto to jest?
Dzień dobry. Henk Rogers, Bullet-Proof Software.
Nie jest zła.
Serio?
Wykupimy prawa za 500 000.
Pięćset tysięcy?
Henk, przyniosę ci drinka.
Odmówiłem.
Co takiego?
Pojebało cię?
Mam większą wizję, Eddie.
Dlatego tu jestem.
Wydam grę i pokryję koszty początkowe.
Sami wydajemy nasze gry. Nie używamy partnerów zewnętrznych.
Za często tego nie robicie, fakt.
Ale zdarzały się wyjątki.
Bo wiecie tak dobrze jak ja, że to dzięki partnerom osiągamy wielkość.
Dlatego Mario ma Luigiego.
Dlatego Zelda ma Linka.
Dlatego Mike Tyson ma kogoś, kogo nokautuje w Punch-Out!!
Tak.
Zamawiamy 200 000 kartridżów.
Chcesz dwa miliony?
Nie.
Już się martwiłem.
Potrzebuję czeku na trzy miliony.
Taka jest puenta? Chcesz czeku ode mnie?
Jak ci wyszły trzy miliony?
Bo potrzebuję dwóch milionów na kartridże do Nintendo…
KONSOLA
…i miliona na automaty do gry.
Mam też Tetrisa na automaty, pamiętasz?
WRZUĆ MONETĘ
To biznes pieniężny i kasa płynie szybko,
a to świetnie dla nas obu.
To jedyna taka okazja w życiu, Eddie.
Nintendo pozwala mi wydać grę.
Nintendo. To licencja na drukowanie pieniędzy.
- Taki jesteś tego pewny? - Tak! Jasne.
- Podnoszę stopę procentową. - Dobra.
- Twój dom jako zabezpieczenie. - Dobra!
Opuścisz jedną ratę i go zabieramy.
Dobra.
Na pewno nie musisz pogadać o tym z żoną?
Akemi jest dyrektorką finansową naszej firmy.
Całkowicie to popiera.
TOKIO
UMOWA NA DRUGĄ HIPOTEKĘ
Nie to mi obiecywałeś.
Wiem, ale wiesz, że bankierom brakuje wyobraźni.
Pionierzy muszą zastawić dom, by wygrać.
Ale nie dosłownie.
Słuchaj.
Słyszałaś kiedykolwiek w naszym mieszkaniu taką ciszę?
Maya?
Co myślisz?
Jest genialna. Możemy ją zatrzymać?
To się uda.
Obiecuję.
Dotrzymasz tej obietnicy?
Jeśli to zrobimy, będziemy górą.
Więc tak…
dotrzymam.
POZIOM 2
Yoshi.
Itsuko.
Słuchajcie…
Jesteśmy teraz wielkimi bankrutami!
Jesteśmy teraz wielkimi wydawcami!
MOSKWA
Od dołu do góry.
Stań dobrze. Od dołu do góry.
Tenis zimą.
Imponujące.
Walentin Trifonow,
Komitet Centralny Komunistycznej Partii.
Chciałem poznać człowieka, przez którego Związek Radziecki prawie się rozpadł.
Słucham?
Pańska gra.
Pracownicy rządowi grali w nią godzinami.
Nie wykonywali swojej pracy.
Musieliśmy stworzyć program blokujący ją na wszystkich komputerach.
Podobno sprzedał pan licencję na Zachód.
Są już jakieś zyski?
Nie wierzę, że tak popularna gra nie zarabia nic za granicą.
Ktoś tu oszukuje.
Tato, możemy dalej grać?
Poczekaj.
Przepraszam, że przeszkodziłem.
Jeszcze raz gratuluję.
Zasłużył pan.
- Bullet-Proof, mówi Henk. - Halo, pan Rogers?
Kevin Maxwell, prezes Mirrorsoftu.
O, cześć, Kevin.
Dla pana jestem panem Maxwellem.
Podobno kupił pan prawa do Tetrisa na PC, konsole i automaty w Japonii, tak?
Zgadza się.
Sprzedaliśmy już licencję na automaty Sedze.
Co? Kiedy?
Dogadałem się z wami w Vegas.
Nie będę wchodzić w szczegóły.
Zapłaciłem za automaty. Podpisaliśmy umowę.
Nie. Pan podpisał, ja jeszcze nie.
- Dlatego dzwonię. - Kurwa mać, Kevin.
Nie. Panie Maxwell.
Kurwa mać, panie Maxwell.
Zbankrutuję przez pana.
Chce pan licencję na PC i konsole czy nie?
Właśnie.
Tak myślałem.
Straciliśmy prawa na automaty.
Hiro-san, wstrzymaj pracę nad portem na automaty.
Wszystko będzie dobrze.
Wciąż mamy prawa na konsole.
Henk ma ważne spotkanie z Nintendo. Coś wymyślimy.
Dobrze?
Gratuluję, panie Yamauchi.
Chciałem podarować panu egzemplarz Tetrisa,
zanim zaczniemy sprzedaż.
Dziękuję.
Wie pan, kiedy mkniemy w Super Mario i wszystko jest super,
ale znienacka wyskakuje kwiat-pirania i pluje na nas ogniem?
Yamauchi-san, Kevin Maxwell wyskoczył na nas jak kwiat-pirania.
Złamał umowę na prawa na automaty
i bardzo potrzebuję grzybka, żeby przeżyć.
Mogę dostać od Nintendo zaliczkę na moje przyszłe tantiemy?
Pan Yamauchi chce, żeby poznał pan jego kolegów w Seattle.
Mamy coś, co może panu pomóc.
- Zdrowie.
TOKIO
Dobra, dzieciaki.
Może posprzątamy pokój, zanim wróci mama? Tak!
Ale tato, mój koncert jest za miesiąc,
dopiero co dostałam piosenkę i muszę ćwiczyć.
Musisz mi pomóc.
Przepraszam, skarbie.
Tata musi się szykować na podróż służbową.
Ale nie mogę się doczekać twojego koncertu, wiesz?
Muszę się spakować. No już, sprzątajcie!
Pomieszczenie prywatne.
Dzień dobry. Henk Rogers, Bullet-Proof Software.
To dla mnie zaszczyt.
Witaj.
Minoru Arakawa, prezes Nintendo of America.
- Wiem. - Henk Rogers.
Witaj w Seattle. Howard Lincoln, wiceprezes, starszy radca prawny.
Twoja reputacja kowboja cię wyprzedza.
Proszę. Podpisz to.
Umowa poufności? Dlaczego?
Bo tylko dziesięć osób na świecie widziało to, co zobaczysz,
a jeśli mam być szczery, nie ufamy ci.
Ośmiobitowa grafika?
Tak, oraz nowy procesor Sharp LR35902 taktowany zegarem 4,19 MHz
i osiem kilobajtów pamięci.
Imponujące.
A kolorowy ekran?
Trzeba byłoby ośmiu baterii zamiast czterech. Za drogo.
To zapewnia 30 godzin grania za 89 $.
Jak się nazywa?
Nazywa się Game Boy.
Dalej, wypróbuj go.
Premiera w czerwcu.
Chcemy, żeby tacy wydawcy jak ty szukali nowych gier.
Będzie w pakiecie z Mario?
Tak. To nasza najlepsza marka.
Grę zaprogramowano w C, tak?
Ile pikseli?
160 na 144. A co?
Nie jest idealnie, ale załapiecie.
Jeśli chcecie sprzedać paręset tysięcy Game Boyów dzieciom,
dołączcie do nich Mario.
Ale jeśli chcecie sprzedać milion Game Boyów absolutnie wszystkim,
młodym i starym na całym świecie,
dołączcie do nich Tetrisa.
Załatwisz nam prawa?
LONDYN
Dzień dobry.
Nazywam się Henk Rogers. Przyszedłem do Kevina Maxwella.
Jest pan umówiony?
Nie. To niespodzianka.
- Robię, co mogę. - Nie mów tak.
Wcale nie robisz.
W skali od jeden do najlepszego
robisz mniej niż zero, czyli gówno!
Sowieci nie są głupi.
Wiedzą, że Tetris się sprzedaje.
Ale nie chcą rozmawiać ze mną o prawach na automaty,
póki nie oddam im należności licencyjnych za gry komputerowe.
A nie oddam ich, póki mi nie zapłacicie.
- Henk Rogers do pana Maxwella. - Co on tu robi, do cholery?
- Wpuść go. - Po co?
- Będę się zbierał. - Siadaj.
Stanowimy jednolity front, jasne?
Pan Rogers, co za miła niespodzianka.
Robert Maxwell, prezes Mirror Group.
O rety, dzień dobry.
- Jeśli przeszkadzam, mogę… - Skądże.
Akurat rozmawialiśmy o Tetrisie.
To Robert Stein z Andromeda Software i mój syn…
Mogę sam się przedstawić, tato.
Kevin Maxwell.
Prezes Mirrorsoftu.
Wiem. Znamy się.
Przez telefon. Sprzedał pan moje prawa Sedze.
Czyli wszystko się rozwiązało, tak?
Byłbym zapomniał. To dla Sowietów, zgodnie z umową.
Nagranie z gry w japońskiego Tetrisa.
Bardzo doceniamy fakt, że dostarczył je pan osobiście,
ale mógł je pan wysłać i oszczędzić sobie podróży.
Tak, ale wtedy nie mógłbym porozmawiać o przenośnym Tetrisie.
Przenośnym?
Nie mogłem rozgryźć, kto kontroluje do niego prawa.
Wy?
Bez wątpienia.
Tak.
Pan Stein kontroluje wszystkie wyłączne prawa na całym świecie.
Na automaty, konsole, komputer i wersję przenośną.
- Licencjonujemy wszystko przez niego. - Fantastycznie.
Chciałbym więc kupić światowe prawa do wersji przenośnej. Dzisiaj.
Nintendo nie ma urządzenia przenośnego.
- Po co wchodziliby na rynek… - Nie mogę tego komentować,
ale jestem gotowy złożyć w ich imieniu bardzo hojną ofertę.
Rozważymy pańską ofertę.
Poradzę sobie, tato.
Rozważymy pańską ofertę.
Jeszcze jej nie złożyłem.
Tak.
Życzę udanego pobytu w Londynie.
Do zobaczenia.
Dziękujemy, panie Stein.
Proszę nie wracać bez wykonanych umów,
w tym na przenośnego Tetrisa, jasne?
Powinniśmy zapłacić Sowietom.
Im nie zależy na pieniądzach, synu,
tylko na lojalności.
Gorbaczow to mój przyjaciel.
Wydajemy jego wspomnienia. Jesteśmy lojalni.
Dzwonił firmowy administrator planu emerytalnego
i powiedział, że z funduszu pracowników zniknęło parę milionów funtów.
Tak, musieliśmy wyrównać bilans na koniec roku.
- Księgowy trik. - Mam się nie martwić?
Zgadza się.
Ale, Kevin, potrzebujemy Tetrisa, rozumiesz?
NAGRANIE Z GRY
Panie Stein.
Proszę zaczekać.
Co się tam stało?
- To skomplikowane. - Nie kontroluje pan praw przenośnych?
Tego nie powiedziałem. To skomplikowane.
Albo pan kontroluje, albo nie. Co…
Był pan kiedykolwiek w Moskwie?
Negocjował pan z Sowietami?
Wie pan, jak to jest być w kraju, w którym każdy pana obserwuje?
Nie. Proszę mi więc nie mówić, co jest skomplikowane, a co nie.
Zapłacę panu 25 000 $ za światowe prawa do wersji przenośnej.
Chyba nie było to zbyt skomplikowane.
TOKIO
- Halo. - Mówi Howard Lincoln, Nintendo America.
Właśnie się dowiedziałem, że Robert Stein
sprzedaje przenośnego Tetrisa Atari za 100 000 $.
- Co? - Tak, Atari.
Wiesz, jak nie znosimy tych chujów.
A teraz podobno mają urządzenie przenośne z naszą grą.
Zapłaciłem Steinowi za te prawa.
Co się dzieje?
Stein cię wyklucza i sam zawiera umowę?
Jeśli tak, to wyklucza nie tylko mnie.
Sprzedajesz przenośnego Tetrisa Atari za moimi plecami?
- Kevin, miło… - Nie nazywaj mnie Kevin!
Nie kumplujemy się.
Robisz interesy tylko z Mirrorsoftem. Zapomniałeś o swoim o kontrakcie?
Kontrakcie, który zapewnia mi światowe należności ze sprzedaży Tetrisa?
Bo żadnych jeszcze nie dostałem.
Jeszcze nie mam praw do wersji przenośnej, ale niech da mi pan trochę czasu.
Nie. Sam będę negocjował z Rosjanami.
To koniec.
Koniec?
Koniec.
Walić to. Polecę do Moskwy.
Czekaj. Nie możesz tam ot tak polecieć.
Potrzebujesz wizy biznesowej, weryfikacji. To trwa miesiącami.
To załatwię wizę turystyczną.
Czyli skłamiesz? To przestępstwo. Mogą cię zamknąć.
Zaryzykuję.
Z kim porozmawiasz?
Z jakąś firmą o nazwie ELORG.
W ZSSR nie ma firm, Henk. ELORG to pewnie KGB.
- Chcecie tej gry czy nie? - Chcemy.
Ale lecisz do kraju komunistycznego,
który wciąż uważa Amerykę za wroga numer jeden.
Nie możemy cię tam chronić.
Jasna sprawa.
Dokąd teraz lecisz?
MOSKWA
POZIOM 3
- Duńczyk? - Co? Nie. Holender.
Mówi pan jak Amerykanin.
Dorastałem w Nowym Jorku, ale jestem Holendrem.
I mieszkam w Japonii.
- Tłumacza? - Nie, dziękuję.
Dobry wieczór.
Henk Rogers. Melduję się.
Wie pani może, gdzie znajdę ELORG?
Inaczej Elektronorgtechnikę. To organizacja rządowa.
Rządowa? Niet.
To znaczy, że pani nie wie, czy że nie chce pani…
Mamy nowego gościa…
ELORG. Wie pan, numer telefonu?
- Usługi tłumaczeniowe? - Nie, dzięki.
- Tłumacz. - Dzięki.
Taxi!
Ryby i mięso się skończyły!
Proszę!
Musiało coś zostać.
Moja rodzina jest głodna.
Mam pieniądze.
Proszę to wziąć.
Nie. Pan też ma rodzinę.
Moja rodzina sobie poradzi.
Dziękuję.
Witam pana.
Potrzebuje pan posiłków?
Słucham?
Posiłki. Rzeczownik. Wsparcie udzielone w trudnej sytuacji.
Synonim pomocy.
Sasza. Usługi tłumaczeniowe.
Przemiło pana poznać.
Lubi pan historię?
Możemy zobaczyć Siedem Sióstr Stalina, jego pałace dla proletariatu.
A może sztukę? Możemy pójść do Muzeum Puszkina.
Tak naprawdę muszę się dostać do ELORG-u.
Założyłam, że przyjechał pan na wakacje.
Słyszała pani o nich?
Panie Rogers, to nie jest Ameryka.
Wejście do budynku rządowego bez zaproszenia jest nielegalne.
Saszo, nie przeleciałem 8000 kilometrów, żeby zatrzymały mnie drzwi.
Dokumenty?
Nikołaju Jewgienjewiczu.
Tak?
Ktoś do pana.
Słucham.
Dzień dobry. Henk Rogers.
Bullet-Proof Software.
Wydaję w Japonii wersję Tetrisa na konsole
i chciałbym odkupić od was światowe prawa przenośne.
Co to jest?
Skąd to jest?
Przepraszam, nie mówię po…
Chwila.
Wybacz, ale bardzo cię potrzebuję.
Wszystko będzie dobrze.
To Sasza, moja tłumaczka.
Dzień dobry, jestem Sasza, tłumaczka.
Nazywam się Henk Rogers.
Wydaję w Japonii Tetrisa na Nintendo.
Pyta, co to Nintendo.
Ha. Bardzo śmieszne.
To najpopularniejsza na świecie konsola do gier wideo.
Mówi, że ELORG nigdy nie sprzedawał nikomu praw do Tetrisa na konsole.
Tylko na komputer.
To nie może być prawda. Proszę…
ELORG sprzedał prawa Robertowi Steinowi z Andromedy,
Andromeda Mirrorsoftowi,
a przedstawiciel Mirrorsoftu w Las Vegas Bullet-Proof Software,
czyli mnie.
Mirrorsoft miał to panu wysłać.
Nie dostał nagrania.
Mówi, że to nielegalna kopia.
Powinniśmy zniknąć.
Myśli, że ukradłem Tetrisa?
Zgadza się.
Powiedz mu, że włożyłem w tę grę całe swoje życie i nie tylko.
Myli się.
Radzę opuścić tę instytucję,
bo jako cudzoziemiec z wizą turystyczną
trafi pan do więzienia za oszustwo i wtargnięcie.
Mówi, że się nie myli.
To wszystko, co powiedział?
Tak.
Dobrze. Powiedz mu, że to naprawię.
Wyjaśnimy kwestię praw na konsole,
a potem na urządzenia przenośne.
Mówi, żeby wrócić jutro o 9.00.
- Ale muszę cię ostrzec… - Świetnie. Dzięki.
Dzięki.
A więc… Dobrze.
Dziękuję.
Potrzebuję międzynarodowego telefonu.
W Związku Radzieckim takie nie istnieją, Henk.
Ale muszę zadzwonić do domu.
Nie rozumiesz.
Przekonałem żonę, żeby zastawić dom,
żeby było mnie stać na prawa,
a teraz słyszę, że ich nie mam?
Jeśli tego nie naprawię, mam przejebane.
Twój hotel ma telefon.
Świetnie. Chodźmy.
Ale musisz czekać w kolejce, bo z kraju wychodzi tylko kilka przewodów.
Jak długo?
Od ośmiu godzin do tygodnia.
Co takiego?
Dobrze, ale w hotelu jest faks, prawda?
Faksy i teleksy są tylko w budynkach rządowych, Henk.
Panie Rogers, porozmawiajmy.
Proszę.
Wie pan, kim jestem?
Domyślam się.
Dobrze.
Zakładam, że tłumaczka powiedziała panu,
że cudzoziemcom nie wolno wchodzić do budynków rządowych bez zaproszenia.
Proszę wracać do domu.
Czy to jasne?
Panie Maxwell, Walentin Trifonow,
Komitet Centralny Komunistycznej Partii, Wydział Handlu Zagranicznego.
Witamy w Rosji.
Ojciec mówił, że powita mnie Gorbaczow.
Pan nim nie jest.
A pan nie jest swoim ojcem.
Chce pan Tetrisa, tak?
Zobaczmy, co uda się nam załatwić.
Dobry, Sasza.
Jest jakaś szansa, że ci to wyperswaduję?
Nie ma żadnej.
Gotowy?
To Aleksiej Pażytnow,
wynalazca Tetrisa.
- Rany, serio? - Panie Rogers…
Pan Bielikow chce, żebyś wiedział, że ci nie ufa.
I że jesteś… wybacz, to nie moje słowa… kłamcą i złodziejem.
Poza tym okropnie gotuję.
To był żart.
- Raczej nie zrozumiał. - Widzę.
Proszę mówić dalej.
Przepraszam, kim panowie są?
Proszę usiąść.
Ważniejsze pytanie brzmi, kim jest pan, Henku Rogersie.
Według wizy turystą, ale to nieprawda.
Przestępstwo.
Według gry ma pan licencję na Tetrisa, ale to nieprawda.
Kolejne przestępstwo.
Proponuję więc coś takiego.
Wróci pan do domu, wstrzyma produkcję Tetrisa i wszystko panu wybaczymy.
Albo pan zostanie i poniesie konsekwencje.
Nie wrócę do domu bez umowy.
Przepraszam.
„Przepraszam” nie zadziała w naszym sądzie, panie Rogers.
Towarzyszu Bielikow.
Aleksiej.
Twoja gra jest genialna.
Dziękuję, znam angielski.
Mam mnóstwo pytań.
Ale najpierw wiedz, że kiedy wyjaśnię to nieporozumienie,
i uda mi się zdobyć prawa do wersji przenośnej,
zrobię z ciebie milionera.
- Panie Rogers. - Proszę, mów mi Henk.
Panie Rogers, nie mam prawa dostać pieniędzy za moją grę.
To bezprawie.
Nie.
To komunizm.
Jeśli ten idiota jest złodziejem, zamknijcie go.
Są już inni kupcy?
Nie mogą się spotkać.
Pokonamy kapitalistów w ich własnej grze.
Panie Bielikow,
jeśli jestem złodziejem, to czemu z dumą pokazałem panu swoją grę?
Bo chcesz praw przenośnych.
Ale gdybym ukradł już prawa na konsole i automaty,
czemu nie miałbym ukraść też przenośnych?
Chce wiedzieć, czemu wspominasz o prawach na automaty.
Kupiłem też japońskie prawa na automaty,
po czym dowiedziałem się, że Mirrorsoft sprzedał je już Sedze.
Stop.
ELORG nigdy nie sprzedał nikomu praw na automaty, Henk.
Chwila.
Czyli jedyna wersja Tetrisa, na którą udzieliliście licencji,
była wersją na komputer?
Mogę zobaczyć umowę?
Proszę, to mi pomoże zrozumieć sytuację.
Bo nie wiem, czy wiecie,
ale Stein i Mirrorsoft sprzedają światowe prawa na konsole i automaty.
Panie Bielikow?
Nazywam się Robert Stein.
Przyleciałem przygotować kontrakty na automaty i urządzenia przenośne.
Proszę chwilę poczekać.
Co?
Pan Bielikow. Dziękuję, że zgodził się pan na spotkanie.
Pan Bielikow pyta, co to jest.
Chyba Tetris na Nintendo w Japonii.
Ale ja chcę rozmawiać o urządzeniach przenośnych.
Pyta, czy pozwolił pan Henkowi Rogersowi sprzedawać Tetrisa na konsole.
Prowadzę jedną z największych firm medialnych w Europie.
Nie mam czasu babrać się w szczegółach.
Czyli nigdy nie widział pan tej gry?
Zajmijmy się może dzisiejszym tematem.
Czyli to piracka kopia?
Nie wiem. Może. Porozmawiamy o przenośnym Tetrisie?
Jutro. Dziękuję.
Dobrze.
Jebane komuchy.
Przeczytałem kontrakt i się zgadzam.
Nigdy celowo nie sprzedaliście Steinowi praw na konsole.
Ale jest jedna rzecz.
Dobrze, to jest Nintendo.
A to jest komputer osobisty.
Co je różni?
Nintendo nie ma klawiatury.
Nintendo nie ma kla…
Mówi pan po angielsku?
Oczywiście.
Przykro mi.
Stein was wykiwał.
Ale z prawnego punktu widzenia
nie okradł was, co znaczy, że ja też was nie okradłem.
Następnym razem określcie komputery, by zachować prawa na konsole.
A co z automatami?
W kontrakcie nic na ten temat nie ma.
WRZUĆ MONETĘ
To Stein zdecydowanie wam ukradł.
Ile te prawa są warte?
150 000 $.
Dokąd on tak biega?
Panie Bielikow.
Nie!
Aleksiej, źle zaczęliśmy znajomość.
Mogę zaprosić cię na kolację?
Panie Rogers, nie jestem na sprzedaż.
Czy paragraf 40 podaje dokładniejszą definicję komputera PC?
„Na komputer PC składa się procesor, monitor, napęd dysku i klawiatura”.
- Tak. - Klawiatura.
Ale Stein podpisał umowę parę lat temu. Po co to wszystko?
O nie, proszę. Nie ma za co.
Dobrze. Co się dzieje?
Co to jest?
Nowy kontrakt.
150 000 $ za prawa na automaty?
Kto wam podał taką kwotę?
Kto dał Sedze prawa na automaty w Japonii?
Jeśli…
Jeśli podpiszę ten kontrakt, porozmawiamy o prawach na urządzenia przenośne?
Potrzebuję przez noc go przeczytać.
Mówi, że na dziś skończyliśmy.
Ale co z urządzeniami przenośnymi?
Mówi, że dzielnie zaatakujemy temat w dniu jutrzejszym.
Aleksiej.
Podwieźć cię?
Mam samochód.
To podwieziesz mnie?
Skąd jesteś?
Z Holandii, ale dorastałem w Nowym Jorku.
Moi rodzice to Holendrzy z domieszką krwi żydowskiej i indonezyjskiej.
W zasadzie jestem jak Eddie Van Halen.
Niepotrzebna mi gadka szmatka.
Wierz lub nie, ale naprawdę chcę cię poznać.
Jeśli nie jako partner biznesowy, to jako fan.
Przyjdź do mojego hotelu na kolację.
Nie.
Mogę więc przyjść do ciebie?
Goszczenie w domu cudzoziemca jest tutaj przestępstwem.
Więc…
proszę zadzwonić.
Świetnie.
Dzięki za podwózkę.
- Zgadnij, ile trwało spotkanie. - Dwie minuty i trzy sekundy.
Przydałyby się panu lepsze maniery.
Czyli nigdy nie widział pan tej gry?
Zajmijmy się może…
Szpiegujesz mnie?
Ty draniu!
Ostrożnie, Kevin.
Przejdźmy się na zewnątrz, dobrze?
UL. ROSTOWSKA 6 - M. 802 DZIŚ O 19.00
Co oferujecie za Tetrisa?
Wyłączne prawa do naszej encyklo…
Nie. Ile pieniędzy?
Prawa są warte dwa miliony dolarów, więc to uczciwa wymiana.
Raczej gówniana.
Słucham?
To jest, kurwa, Rosja.
Wam nie zależy na pieniądzach.
- Skąd pan jest? - Co to ma do rzeczy?
Ja jestem z Kraju Stawropolskiego.
Moi rodzice byli kołchoźnikami. Wie pan, płacili w plonach.
Pracowali 18 godzin na dobę na państwowej roli.
Rząd zabierał wszystko.
Wcześnie zrozumiałem, że aby odnieść tutaj sukces,
potrzebuję tego i tylko tego.
A mnie nikt nie pomógł dojść do miejsca, w którym jestem.
Proszę sobie darować te bolszewickie bzdury.
Komunizm umiera.
Wkrótce stracę robotę.
Tak jak pan, chcę zrobić jak najlepszy interes.
Oczekuje pan łapówki?
O to chodzi?
Nie. Prowadzę uczciwą firmę.
Nikt nie zostaje miliarderem, działając uczciwie, panie Maxwell.
Ani ufając skorumpowanemu politykowi.
Jeśli szuka pan pionka, to radzę się odpierdolić.
Miłego dnia.
Sto tysięcy dolarów amerykańskich, kiedy dostanę umowę.
Nie.
Nie o to proszę.
Borys.
Przestań nagrywać.
Osiemset tysięcy.
Połowa z góry, przelana na szwajcarskie konto.
Trzysta, płatne, kiedy zdobędę prawa do przenośnej wersji Tetrisa.
Może spytam pana Rogersa.
Henk Rogers nie ma pieniędzy.
Reprezentuje Nintendo, a oni nie dają łapówek.
A Stein jest zbyt skąpy, więc niech mi pan nim nawet nie grozi.
Czterysta.
Ostatnia oferta.
W porządku.
Panie Trifonow?
Kevin nie musi o tym wiedzieć.
Po co to ryzyko?
Zwłaszcza po tym, co spotkało twojego ojca.
Próbowałaś kiedyś odmówić Amerykaninowi?
To niemożliwe.
Witaj.
Cześć.
To Maya. Ma dziesięć lat.
Julie ma osiem.
Michael sześć.
Leo trzy.
A to moja żona, Akemi.
Poznaliśmy się na studiach na Hawajach,
zakochaliśmy w sobie i wyjechałem z nią do Tokio.
Mieszkałeś w wielu miejscach.
W sumie tak.
A ty?
Tylko tutaj.
W Moskwie?
W tym mieszkaniu.
Henk, jak podoba ci się w Moskwie?
Szczerze?
Trochę się tu gubię.
Rosję trudno pokochać od razu.
Tak jak nasza literatura, na zewnątrz jest chłodna i mroczna.
Ale też romantyczna i natchniona.
Nikt już nie dostrzega tej strony.
Jak znalazłeś Tetrisa, Henk?
Na targach Consumer Electronics Show, gdzie sprzedawałem swoją grę.
Zobaczyłem tam grę twojego męża…
- I ją ukradłeś. - Nina.
Nie szkodzi.
Kupiłem licencję od firmy, która mnie okłamała.
Ale przyleciałem to naprawić.
Bo Tetris…
jest bardzo dobry.
Głupi jest, ale szczery.
Czyli jesteś projektantem gier?
I programistą.
Choć ostatnio zajmuję się głównie sprzedażą.
Pascal czy asembler?
Miałem pytać cię o to samo.
Lubię Pascala.
Ale wolę asembler.
Ale nie bagatelizuj…
mocy BASIC-a.
To było dziwne.
To jest to?
Oryginał?
Wspaniałe.
Mogę zagrać?
Tak.
Zawsze mnie męczyło,
czemu naraz znika tylko jedna linia, a nie dwie?
Dlatego, że…
nigdy na to nie wpadłem.
Pozwólmy na to maksymalnie czterem liniom.
My?
A co?
Tak.
Spróbować nie zaszkodzi.
- Henk? - No tak.
Wyższe poziomy to więcej punktów, więc…
Wybacz.
Blisko. Ale potrzebujemy czegoś więcej.
Życie jest ciężkie. Zasługujemy na małe zwycięstwa.
Zapomniałem, jakie to fajne.
Co?
Idź.
- Cicho bądź. Idź. - Co…
- Cicho. - Co się…
Cicho!
Dobry wieczór. Macie może sól?
Sól?
Sąsiadka.
Aleksiej, proszę!
- Co się… - Wybacz, Henk. Musisz już iść.
- Ale tylko jeśli pójdziesz ze mną. - Co?
Chodźmy gdzieś. Ale nie do baru dla turystów.
Pokaż mi prawdziwą Moskwę.
Henk, to nie jest dobry pomysł. Jestem…
Wiem, ale czasem trzeba olać zasady, nie?
Po to przyleciałem do Moskwy.
I myślę, że po to mnie tu zaprosiłeś.
Tutaj się chodzi. Coś takiego miałeś na myśli, tak?
Tak!
Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Zdrowie.
Znasz tych ludzi?
Z niektórymi z nich pracuję.
Świetna muzyka.
Osobiście wolę Mozarta i rosyjskie piosenki ludowe.
A nie, no wiesz…
- Co powiedzia… - Ludzie.
Ma wieści z krajów bałtyckich.
Estończycy wyszli na ulicę, domagając się niepodległości od ZSRR.
Wszyscy mamy już dość hipokryzji i zawodowych polityków.
Chcemy wolności.
Wolności słowa.
Wolności sztuki, ekspresji.
Chcemy Coca-Coli.
I chcemy dżinsów Levi’s.
Wypijmy za to.
Kocham tę piosenkę!
Wszyscy znają słowa.
Dobre pomysły nie mają granic.
- Chodź zaśpiewać. - Nie.
No chodź, proszę.
Ja nie śpiewam. Nie.
No chodź. Jak możesz się oprzeć?
Aleksiej!
- Widzisz? Aż tak się nie różnimy. - Tak.
Dziękuję, że mnie tu zabrałeś.
To dużo dla mnie znaczy.
Maya, wracamy. Posprzątajcie.
Akemi Rogers?
Jesteśmy z Ambasady Rosji w Tokio.
Kto was wpuścił?
Wie pani, gdzie jest pani mąż?
Dzwonił do pani?
Jeśli zadzwoni, proszę mu powiedzieć, żeby wrócił do domu.
Natychmiast.
Macie piękne dzieci.
Wracaj do domu!
I dzięki za Levisy.
- Tłumacza? - Nie, dziękuję.
Co jest, ku…
Henk.
Dzięki Bogu, nic ci nie jest.
Co…
Moje mieszkanie też przeszukali.
Nie rozumiem tego.
Próbuję wam pomóc. Dlaczego jestem zagrożeniem?
Jesteś cudzoziemcem, który próbuje kupić rosyjską własność.
Dla wielu to równoznaczne ze zdradą.
To tylko gra wideo.
Dla ciebie tak.
Ale dla ludzi u władzy to równia pochyła
od sprzedaży gry do sprzedaży całej Rosji temu, kto zaoferuje najwyższą cenę.
Henk, nie poświęcaj temu wszystkiego.
Jestem…
Jestem żonaty.
Nie…
Musisz iść.
Dzień dobry.
Piotr i Dmitrij.
Moje małe gwiazdy tenisa.
Idziecie do szkoły?
Macie dobrego tatę.
Wstał rano, żeby was zaprowadzić, mimo że wrócił bardzo późno.
Tato, kto to jest?
Angielski?
To imponujące.
Wasza mama Nina uczy angielskiego, tak?
To dobra praca.
Regularna pensja.
Ojciec mówił wam kiedyś, co stało się z jego ojcem?
Nie?
A powinien,
bo historia ma dziwny zwyczaj się powtarzać.
Panie Rogers. Międzynarodowy telefon czeka. Ma pan trzy minuty.
No już.
No już, odbierz.
Halo.
Maya.
Mówi tata.
Tata! Wracasz?
Już niedługo jest mój koncert. Mieliśmy dziś próbę.
Nauczyciel powiedział, że śpiewam jak anioł i…
Maya, skarbie Obiecuję, że wrócę na koncert,
ale teraz muszę porozmawiać z mamą.
Bez sensu, że nie możemy gadać.
Maya, daj mi telefon.
Henk?
Hej. Poproś prawnika, żeby wysłał do ELORG-u mój kontrakt z Mirrorsoftem
i przygotował nowy na przenośnego Tetrisa.
Wypełnię go. Numer do ELORG-u to +7 495 442 481.
- Dobrze? - Henk.
Jacyś Rosjanie przyszli do biura i grozili, że masz wrócić.
Co?
Akemi?
Cholera.
Ty sukinsynu.
Taxi!
Co robi tu Henk Rogers?
Chcecie nas przeciw sobie nastawić?
Jeśli próbujecie mnie wykiwać…
Panie Stein, przeczytał pan poprawioną umowę?
Tak.
Przeczytałem. Jest nie fair.
Bierzecie o wiele za dużo za prawa na automaty.
I po co mam podpisywać nowy kontrakt na prawa na PC,
które już uczciwie zdobyłem?
Podpiszę, ale potem porozmawiamy o urządzeniach przenośnych.
Dobrze, wersja przenośna. Ile?
- Wrócimy. - Nie.
Nie!
Panie Bielikow, z całym szacunkiem, co tu się odpierdziela?
Najpierw grozi mi pański kumpel,
potem grozicie mojej żonie w Japonii,
rozwalacie pokój hotelowy,
a teraz się dowiaduję, że negocjujecie ze Steinem.
Po tym wszystkim, co wam zrobił?
To jest jakiś obłęd.
Tylko ja jestem tu uczciwy!
Wszyscyście oszuści. Chcecie tylko pieniędzy.
Co? Nie rozumiem. Nie mam mojej tłumaczki.
I gdzie jest Aleksiej?
Myślicie, że to ja jestem wrogiem?
Mylicie się. Nie chodzi już o pieniądze.
Chodzi o sprawiedliwość dla Aleksieja i pokazanie światu,
że Związek Radziecki to nie tylko pociski i potęga militarna.
Co to jest?
Pański kontrakt z Mirrorsoftem.
Który dowodzi, że nic wam nie ukradłem.
A pod nim jest moja nowa oferta.
Nie ma na niej żadnych liczb.
25 000 $ za prawa do wersji przenośnej i 25 centów za każdy sprzedany egzemplarz.
25 000 $?
Co tak mało?
Bo, jeśli mam być szczery, nie mam więcej pieniędzy.
Ale tantiemy, które oferuję, są bardziej niż korzystne.
Ile gier spodziewa się pan sprzedać?
Według ostrożnych szacunków milion.
Według moich szacunków 20 milionów.
To wam da pięć milionów dolarów.
No nie. Jesteście mistrzami suspensu!
Proszę na słowo.
Śledzę prowadzone przez was negocjacje.
Mistrzowska robota.
Wszystko to dla Związku Radzieckiego, towarzyszu Trifonow.
Dobrze.
Bo państwo zdecydowało, że Tetris powędruje do Mirrorsoftu.
Dobrze.
Proszę.
Pan Bie… Oż kur…
Co on tutaj robi?
Handel zagraniczny to mój wydział, panie Maxwell.
Dobra. Panie Bielikow.
Mirrorsoft oferuje prawa wydawnicze
do encyklopedii Collier’s, warte dwa miliony dolarów,
w zamian za światowe prawa do przenośnego Tetrisa.
- A tantiemy? - Jezu, panie Bielikow.
Zaoferowałem panu interes życia.
Jesteśmy gotowi podpisać umowę, panie Maxwell, ale czasy…
się zmieniają.
Odpowiadamy za nasze decyzje.
Wybór oferty bez żadnych pieniędzy wygląda…
podejrzanie.
W porządku.
Wszystkie wydatki musi zatwierdzić zarząd,
ale nieoficjalnie mogę zaproponować milion dolarów do końca tygodnia.
- A tantiemy? - Ja pierdolę.
Dość.
Co powiedział?
Milion dolarów.
Proszę dodać do listu intencyjnego.
Obiecujemy Mirrorsoftowi światowe prawa do przenośnego Tetrisa,
jeśli przelejecie nam w ciągu tygodnia milion dolarów.
Cóż, panowie,
wygląda na to…
że się dogadaliśmy.
Odprowadzę pana.
- Ale nie skończyliśmy… - Już!
- Panie Bielikow, wyjście jest tam. - Cicho.
Wszystko w porządku?
Ma pan tydzień, by złożyć ofertę na wersję przenośną.
Ma pan moją ofertę.
Jestem gotowy. Co się dzieje?
Trzeba podpisać list intencyjny. Taki jest protokół.
- Okłamuje mnie pan? - Proszę posłuchać.
Gdyby wiedział pan, czym ryzykuję, nie pytałby pan o to.
Proszę podpisać.
Proszę.
Jeszcze jedno.
Jeśli chce pan złożyć ofertę na światowe prawa na konsole,
ELORG jest otwarty.
Co? Stein ma prawa na konsole.
Wcale nie.
Przedefiniowałem „komputer”.
Stein potrzebował praw na automaty, więc podpisał nowy kontrakt.
Dlaczego mi pan pomaga?
Działam dla dobra swojego kraju.
Niech pan tu wróci z ekipą z Nintendo i złoży prawdziwą ofertę.
Gdzie dzisiaj byłeś?
To nieważne.
Udało się nam.
Mamy prawa przenośne i obiecują też światowe prawa na konsole.
Wsiadaj.
Plac Dzierżyńskiego.
Nie masz swojego auta?
Nie chcę, żeby mnie śledzili.
Kiedy byłem mały, mój ojciec był profesorem Uniwersytetu Moskiewskiego.
W 1965 jego kolegę uwięziono, bo sprzedawał swoją książkę za granicą.
Za samą sprzedaż książki?
Tak.
Mój ojciec podpisał list protestacyjny, co było moralnie właściwe.
Ale sowiecka zemsta była szybka.
Stracił profesurę i zakazano mu wykonywania jakiejkolwiek pracy,
a to go zniszczyło.
I moją rodzinę też.
Obiecałem sobie, że oszczędzę swoim dzieciom takiego cierpienia.
Ale oni robią to znowu, Henk.
Tym razem mnie.
Wiesz, co to za budynek?
A powinieneś, bo obserwują każdy twój ruch.
Chwila. To…
członek Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii,
jeden z najbardziej wpływowych ludzi w ZSRR.
Rozmawia z agentką.
KGB?
Sasza jest z KGB?
Ale ona jest…
Dlaczego?
Bo jesteś zagrożeniem.
Reprezentujesz wszystko, przeciw czemu nasz kraj walczy od 80 lat.
Właśnie usłyszał, że ELORG obiecał ci Tetrisa.
Na lotnisko, już!
Przekaż, że to ważne.
Chodzi o Tetrisa. Jestem w Korei, ale tylko przez godzinę.
Przykro mi, są na spotkaniu.
Przekazać coś?
Nie. Chcę powiedzieć im sam.
Zadzwonię z domu. Dzięki.
Panowie. Robert Maxwell, prezes Mirror Group. Miło mi.
Minoru Arakawa.
To Howard Lincoln, wiceprezes i starszy radca prawny.
W czym możemy panu pomóc?
Chyba mam coś, czego chcecie.
Kevin, jesteś tam?
Tak.
To dobre wieści, panowie.
FAKS DO HANKA ROGERSA STAN: ZAKOŃCZONY
Nikołaju Jewgienjewiczu,
w przeciwieństwie do was, stawiam kraj na pierwszym miejscu.
Nie rób mu za dużej krzywdy. Wciąż ma robotę do wykonania.
O cholera.
Maya?
UMOWA ZOSTAŁA ROZWIĄZANA
Jezu. Nie.
O nie.
MAMY ZDJĘCIA TRZYMAJ SIĘ Z DALEKA
- Halo? - Henk, mówi Howard Lincoln.
Słuchaj, chciałem powiedzieć ci to sam.
Nie…
Przykro mi, że nie zdobyłeś praw na Game Boya.
Musimy wybrać Mirrorsoft.
Rozumiesz, prawda?
- Halo? - Oni kłamią. Wszyscy kłamią.
Szantażują mnie, żebym był cicho.
Mirrorsoft nawet nie ma praw na konsole…
Spokojnie. Faks z ELORGU-u potwierdził licencję Mirrorsoftu.
To legalne, jasne?
Znajdziemy coś innego.
- Czekaj. - Dobra? Pa.
Skończyłeś?
Maxwellowie mnie oszukali. Zabrali wszystko.
Nie było cię na koncercie córki.
Słyszałaś, co powiedziałem?
Słyszałeś, co ja powiedziałam?
Nic nam już nie zostało.
Nic!
To koniec, a ty opieprzasz mnie za koncert?
Maya! Kur…
Ty cholerny egoisto.
Skarbie?
Nic nie szkodzi.
Wszystko się ułoży.
Bo jeśli nie, nie dostaniemy praw na wersję przenośną ani konsolową.
Nintendo pozwie nas za oszustwo,
stracimy firmę i prawdopodobnie zabiorą nam dom.
Próbuję nad tym zapanować, Akemi, naprawdę.
Ale nie mam planu B.
Musisz po prostu zrozumieć,
że zrobiłem to, bo próbuję zbudować dla nas życie.
Mieliśmy życie.
Mogę wejść?
Poświęciłem życie temu krajowi.
Jego wielkiej idei.
Ale…
nie mogę tego dalej robić,
bo tego kraju już nie ma.
Zmieniamy się w naród złodziei.
Tetris trafi do Mirrorsoftu.
A kiedy umowa zostanie podpisana, stracę posadę w ELORG-u.
Ale ty wciąż możesz to naprawić.
Dostarcz to Henkowi Rogersowi.
Będzie wiedział, co robić.
Hej.
Pożar!
Co tam robicie?
LIST INTENCYJNY
OFERENT PŁACI ELORG-OWI 1 000 000 $
POD WARUNKIEM UISZCZENIA PŁATNOŚCI
Kevin, synu. Dobra, wychodzić.
Co tu się dzieje?
Wiosenne porządki.
Niszczymy zbędne bilanse, które przygotowaliśmy dla rewidentów.
Jak tam? Gratulacje z okazji Tetrisa.
Potrzebuję miliona, ale tyle nie mamy.
- Po co ci milion? - Po co… Na Tetrisa.
Synu, nie musimy nic Rosjanom płacić.
Dajemy im encyklopedie.
Nie. To była konkurencyjna oferta, którą złożyłem.
Przyjaźnię się z Gorbaczowem.
Przestań z tą przyjaźnią!
Związek Radziecki upadnie.
Wszyscy biorą, co mogą, i Gorbaczow nic na to nie poradzi!
Uspokój się. Nie strzelaj focha. Nie jesteś dzieckiem.
To mnie tak nie traktuj.
- Nie mamy kasy, prawda? - Jasne, że mamy.
Ale jest zamrożona.
- Wezmę pożyczkę z banku. - Nie radzę.
Jezu, mówiłeś, że jest dobrze.
Bo jest.
Kiedy dostaniemy Tetrisa od Rosjan i podpiszemy umowę z Nintendo,
będziemy na plusie.
Ale kto ich przekona, żeby dali nam Tetrisa za nic?
Zostaw to mnie.
Spisałeś się dobrze.
Pozwijmy ich, kurwa. To kompletne dno.
To nie rozwiąże problemu.
Wyślijmy nakaz zaprzestania działalności.
Przepraszam. Nie może pan…
- Trwa spotkanie. - Już się skończyło.
- Co on tu robi? - Przeczytaj to.
- Nie mamy czasu. - Przeczytaj!
- Co to? - Atari ukradło nasz patent.
RADZIECKA ŁAMIGŁÓWKA
Zhakowali NES-a. Sprzedają nasze kartridże.
I co jest pierwszą grą?
- Nie mają praw. - W Ameryce mają. Sprawdziłem.
- Wcale nie. - Co?
Kto to jest „A”?
Aleksiej Pażytnow.
„Henk, ELORG i Mirrosoft kłamią.
Nie przyznano praw do Tetrisa.
Wróć i złóż ofertę”. Jak to nie przyznano praw?
To kontrakt z Mirrorsoftem,
list intencyjny nieważny od wczoraj.
- Więc prawa prze… - Dostępne.
- A na konsole? - Też.
- Na całym świecie. - Ale…
Nie mam praw na konsole w Japonii, bo Stein i Mirrorsoft
nie mieli prawa sprzedać ich mnie ani im.
Czyli Atari nie ma Tetrisa w Ameryce?
Atari nie ma Tetrisa nigdzie.
Skąd wiesz, że ten Aleksiej nie kłamie?
Bo jako jedyny nic na tym nie zyska.
Czego oczekujesz?
Żebyście wzięli książeczki czekowe i szybko polecieli ze mną do Moskwy.
Nikomu nic nie mówcie.
MOSKWA
POZIOM 4
Wrócił.
I wziął ze sobą kolegów.
MOSKIEWSKIE CENTRUM KOMPUTEROWE
Dzień dobry.
Co robicie?
Co się dzieje?
Cholera.
Przestańcie.
Co wy robicie?
Sasza!
Co to ma być?
Przeprowadzacie się.
Dokąd? Dlaczego? To mój dom! Mieszkanie moich rodziców. Nie możecie!
Co się dzieje?
Pani mąż złamał prawo.
Dzwonili, że odesłali chłopców ze szkoły.
Która spadnie szybciej?
- Szybko! - Żadna!
Mama, tata!
Uczymy się o grawitacji w szkole! Ten pan pokazuje nam eksperyment.
Właśnie.
Eksperyment.
Co spadnie szybciej? Szybko!
Krzesło?
Tutaj grawitacja robi się zawiła.
Krzesło powinno spaść szybciej, bo jest cięższe.
Tak.
Ale nie spadnie. Słuchaj.
Grawitacji nie obchodzi,
czy jesteś lekki jak moneta, czy ciężki jak…
chłopiec.
Wszystko spada z tą samą prędkością.
Pomóżcie mamie się pakować.
Henk Rogers wrócił przez ciebie.
Łatwo było zniszczyć twoje życie.
Jeśli jeszcze raz mi się narazisz, przestaniesz istnieć.
Jak twój kolega Henk.
Panie Bielikow.
Nic panu nie jest?
Przepraszam za spóźnienie.
Więc chcecie zobaczyć nowe gry.
Nie. Przylecieliśmy w sprawie Tetrisa.
Ale powiadomiłem was już faksem, że umowa na Tetrisa jest rozwiązana.
Zakładam, że daliście Mirrorsoftowi te same warunki, które daliście mnie.
Tydzień na ofertę na przenośnego Tetrisa. Złożyli ją?
Tak myślałem. Oto nasza oferta.
Na konsole i urządzenia przenośne. Na cały świat.
Płatne z góry. Pokryjemy koszty marketingu i produkcji
i damy wam 50 centów za każdy sprzedany egzemplarz obu wersji.
Jeden dolar za egzemplarz.
Świetnie. Podpiszmy i możemy wracać do domu.
Nie.
Negocjuję najlepsze warunki dla kraju.
Odpowiadamy za ochronę własności intelektualnej naszego rządu.
Mówi, że ELORG potrzebuje nocy, żeby przeczytać kontrakt.
Taki jest protokół.
Ma rację.
Taki jest protokół.
Dobrze. Czas iść, panowie.
Mam inne spotkanie.
Pięć milionów dolarów?
Gdzie są pańskie pieniądze, panie Maxwell?
Nie zapłacę, do chuja, pięciu milionów dolarów.
Nie musi pan.
Wystarczy, że przeleje pan ELORG-owi milion obiecany przez syna
i Tetris będzie wasz.
Ma pan 24 godziny.
Czemu to takie ważne, żeby wygrali Maxwellowie?
Czy hojniejsza oferta nie jest lepsza dla Związku Radzieckiego?
Ja będę się przejmował losem Związku Radzieckiego.
Wykonujcie swoją robotę.
Można odejść.
- Tato! - Nie teraz.
Nintendo zaoferowało Rosjanom pięć milionów za prawa do obu wersji.
- Wiem. Jo. - Tak?
Czekaj.
Powiedziałeś, że ich oferta dotyczyła obu wersji?
- Tak! - Niemożliwe. Mamy już prawa na konsole.
- Kupiliśmy licencję od… - Kevin!
Ty skurwysynu.
Byłeś w Moskwie. Dogadałeś się za moimi plecami.
ELORG zmienił kontrakt i mnie wykluczył!
- Wezwijcie ochronę! - A dla ciebie, Robercie,
znalazłem Tetrisa i nie dostałem żadnych tantiem!
A teraz przez twoją chciwość Rosjanie pozbawili nas zysków.
O co ci chodzi?
Przedefiniowali słowo „komputer” w nowym kontrakcie,
pozbawiając mnie praw na konsole, żebyś mógł je ukraść!
Nie podpisywaliśmy nowego kontraktu.
Ty jebany durniu!
Ja jestem jebanym durniem?
Rozpieszczony syn miliardera,
który nie przepracował w życiu ani dnia, nazywa mnie durniem?
Ty nadęty gno…
Zostaw mnie!
Łapy precz!
Zostawcie mnie!
Wy wszyscy
pracujecie dla złodziei!
Dla złodziei!
Jo, samolot ma być gotowy za godzinę.
Lecę do Moskwy.
Panie Maxwell, witamy w…
Znowu, kurwa, ty?
Panowie, witam.
Przepraszam, ale przytyłem i potrzebuję nowego garnituru na uroczystość.
Wygląda pan świetnie, Sekretarzu.
Nie umie pan kłamać.
W czym mogę pomóc?
Niestety nie jest to wizyta towarzyska.
Przylecieliśmy tu, bo w Moskwie jest amerykański biznesmen,
który manipuluje pańskimi urzędnikami,
żeby dali mu prawa do rosyjskiej gry,
na którą moja firma ma już umowę.
Zaoferował nawet pańskim ludziom pięć milionów dolarów amerykańskich.
No i?
Jeśli ta umowa dojdzie do skutku, ustanowi niebezpieczny precedens.
Mianowicie?
Że komunizm jest martwy.
Czyli przyleciał pan uratować mój kraj?
Jeśli wpuści pan tu kapitalistów, nie odejdą stąd nigdy.
A pan jest kim?
Jak sam pan powiedział, pańskim przyjacielem.
Proponujemy uczciwą wymianę bez udziału pieniędzy.
Otrzymacie prawa wydawnicze do naszych encyklopedii Collier’s,
a my dostaniemy grę.
Wymiana informacji.
Doceniam pańską szczodrość, ale mój kraj jest zepsuty.
Naród pragnie wolności.
Żeby głosować, wybierać własny los.
Komunizm nigdy nie miał zapobiegać wolności,
ale, niestety, na przeszkodzie stanęła ludzka chciwość.
Świat się zmienia, panowie, i Związek Radziecki nie zostanie w tyle.
Przepraszam, ale muszę przygotować przemówienie.
Chcecie mojej rady?
Z całym szacunkiem, dotarliśmy tu bez pana, więc proszę spierdalać.
Załatw mi Tetrisa.
Zebrać mi wszystko, co o nim wiemy.
O cudzoziemcu?
Nie.
O polityku.
Towarzyszu Gorbaczow, proszę zobaczyć, jaki wzbudza pan szacunek.
Aleksiej.
Mówiłem, że wrócę.
- Nie powinieneś był. - Co? To dzięki tobie tu jestem.
Źle mnie zrozumiałeś.
Napisałeś dosłownie: „Wróć i złóż ofertę”.
Myliłem się. Nie zasługujesz na to.
- Co jest? Jesteśmy przyjaciółmi. - Nie jesteśmy.
Wykorzystałeś mnie do swoich celów.
To… Jak możesz tak mówić?
Robię to dla nas.
Robisz to dla siebie.
Ja nie dostanę ani centa.
Dopilnuję, żebyś dostał.
- Nie będzie ła… - Nie składaj pustych obietnic.
Pochodzimy z innych światów.
Ty wróć do swojego, a ja wrócę do swojego.
Siedemdziesiąt lat po naszej wspaniałej rewolucji.
To czas zmian,
ale jestem pewny, że Związek Radziecki…
Ekipa Rogersa jedzie do ELORG-u.
Wyjdziemy z tego jeszcze silniejsi.
Krótkofalówka!
Gdzie jest Rogers?
Idzie na północ.
Nie wpuszczajcie kapitalistów do ELORG-u!
Wszyscy agenci do ELORG-u! Powtarzam. Do ELORG-u!
To nie jest kontroferta.
Zgadza się. To nasza pierwsza i ostatnia oferta.
Nasza własność intelektualna za waszą.
Odbierzemy też nasze prawa na konsole. Dziękuję.
- Co to ma być, do cholery? - Wybór.
Mogą wybrać waszą gównianą ofertę albo naszą uczciwą.
- Co? - Przybywa odsiecz, chłopcy.
Nasza umowa gwarantuje nam Tetrisa, jeśli złożymy kontrofertę,
co też zrobiliśmy.
Zależnie od wpłaty miliona dolarów.
- Pierdol się. Podpisz. - Wywiąż się z umowy.
Masz mniej niż minutę, zanim polecą głowy.
Proszę nie dać się orżnąć.
Tato, zapłać mu tę jałmużnę.
Nie macie pieniędzy.
To tłumaczy, czemu nie płacicie tantiem.
- Co się dzieje, tato? - Nic.
Drobiazg do rozwiązania w przyszłym kwartale.
Jesteście bankrutami.
Dość tego! Mogę kazać was aresztować.
Możemy to skończyć, proszę?
- Panie Bielikow. - Ty łajdaku.
Wynocha.
W Moskwie nie jesteście bezpieczni. Już.
- Gdzie oni są? - Uciekli, ty idioto.
- Co? - Z naszą umową.
Maxwell nie ma pieniędzy. Unieważnił kontrakt.
Nie miałem wyboru.
Prowadzę korporację wartą miliardy. Oczywiście, że mam pieniądze.
Tylko nie w tej chwili.
A moje pieniądze?
Jak to twoje?
Właśnie, jak to twoje?
Co do kur…
Przekupiłeś tego gnoja?
Za moimi plecami?
Zamknij się.
Ratowałem ci dupę, jak zawsze.
Chcesz bawić się z dużymi chłopcami?
Tak działa świat. Przełknij to.
Gdzie moje pieniądze?
Podałem ci, kurwa, Tetrisa na tacy.
Miałeś tylko zapłacić. Gdzie pieniądze?
Pracujemy dla kraju…
Ty się kurwisz.
Niech będzie.
Odzyskaj mój kontrakt, a podwoję twoje honorarium.
- Nie. - Potroję.
Nie ufam twoim pieniądzom. Chcę 50% prawa własności do Tetrisa.
Zgoda.
Cholerne komuchy.
- Wsiadajcie! - Szybko!
Jedź!
Skąd wiedziałeś, gdzie będziemy?
Proste. Pomyślałem, czego ja bym nigdy nie zrobił.
Za nami!
Szybciej!
Aleksiej!
Jakie są najbliższe loty?
- Damy radę! - Nie ma miejsca!
Ufasz mi?
O Boże.
Dawaj!
Boarding lotu 702 do Zurychu.
Zapraszamy do bramki.
Następny.
Jaki jest następny lot?
Potrzebujemy wsparcia.
Chodźmy.
Boarding lotu 802 do Tokio przez Seul.
Zapraszamy do bramki.
No już.
Jadą.
Szukajcie ich.
- Musisz stąd iść. - Nie.
- Zostanę, póki nie przejdziesz. - Dość już ryzykowałeś.
Proszę, uciekaj, zanim cię złapią.
To nie jest pożegnanie, obiecuję.
Wiem, że nie znosisz tego słowa.
Ale mówię poważnie.
Nie. To nie czas na amerykańskie emocje.
- Następny! - Idź.
- Powód podróży? - Jestem turystą.
Przepraszam.
Proszę zająć miejsca.
Z drogi! Gdzie jest samolot do Tokio?
Bramka 6.
Ale jest zamknięta!
Sprawa urzędowa!
Prosimy zapiąć pasy…
Otwierać!
Sprawa urzędowa!
Przepraszam, mamy małe opóźnienie.
Już!
Witamy państwa na pokładzie samolotu do Tokio.
Przygotowujemy się do wylotu.
Co jest, kurwa?
Proszę zapiąć pasy.
Skurwy…
Są w innym samolocie!
Walentinie Igorowiczu,
z rozkazu Sekretarza Generalnego
jesteście aresztowani za nadużycie władzy i korupcję.
Nie.
Co to ma być?
Z drogi!
Złamaliście prawo.
Ja jestem prawem!
Zabierzcie ich.
To dlatego, że nazwałem cię dziwką?
To koniec naszego kraju.
Słyszysz mnie?
Pójdzie się jebać.
To koniec, kurwa!
Wszystko upadnie!
Witamy na pokładzie samolotu do Zurychu.
Mamy nadzieję, że lot będzie przyjemny.
GRATULACJE
GRACZ 1
UKOŃCZYŁ GRĘ
Mayu.
Byłbym zaszczycony, gdybym mógł obejrzeć występ,
który niestety przegapiłem.
Proszę.
Dobrze.
Przygotuję się.
Złożyłem ci obietnicę, ale sprawy nie poszły po mojej myśli.
Aż do teraz.
PIĘĆ MILIONÓW DOLARÓW
Święta ’89 będą pełne emocji
dzięki nowemu prezentowi, który nazywa się Game Boy.
Na terenie ZSRR odbywają się protesty.
Nintendo dwa razy wyprzedało wszystkie egzemplarze w Japonii
i ma szansę powtórzyć ten sukces w Ameryce,
w której dochód ze sprzedaży przekroczył w te Święta 110 milionów $.
I nie zanosi się na to, że popyt spadnie.
W Europie Wschodniej otwierają się granice.
To między innymi zasługa Tetrisa,
nowego hitu, w który chcą grać całe rodziny.
Michaił Gorbaczow zrezygnował
i na Kremlu opuszczono czerwoną flagę.
To dobre czy złe wieści?
Pewnie takie i takie.
Przesyłka.
Od Henka.
ALEKSIEJ PAŻYTNOW
Z MOSKWY DO SAN FRANSISCO
…pięć minut. Mama musi się położyć.
Idą.
Witaj w nowym domu, stary.
Teraz jest dobra pora na amerykańskie emocje?
HENK I ALEKSIEJ ZAŁOŻYLI FIRMĘ TETRIS.
ROBERT STEIN DALEJ LICENCJONOWAŁ GRY. NIGDY NIE POGODZIŁ SIĘ Z UTRATĄ TETRISA.
ROBERT MAXWELL UKRADŁ 900 MLN $ Z FUNDUSZY EMERYTALNYCH SWOICH FIRM
I ZADŁUŻYŁ SIĘ NA PONAD 5 MLD $,
CO DOPROWADZIŁO DO UPADKU JEGO IMPERIUM MEDIALNEGO.
PO TAJEMNICZEJ ŚMIERCI ROBERTA MAXWELLA ARESZTOWANO KEVINA MAXWELLA
W ZWIĄZKU Z BANKRUCTWEM I KRADZIEŻĄ JEGO OJCA.
PÓŹNIEJ UNIEWINNIONO GO Z ZARZUTÓW O OSZUSTWO,
ZA KTÓRE STANĄŁ PRZED SĄDEM.
W 2014 HENK MIANOWAŁ SWOJĄ CÓRKĘ MAYĘ
NOWĄ PREZESKĄ FIRMY TETRIS.
PONAD PÓŁ MILIARDA SPRZEDANYCH EGZEMPLARZY
CZYNI TETRIS JEDNĄ Z NAJPOPULARNIEJSZYCH GIER NA ŚWIECIE.
Telewizja nie działa. Wideo nie działa.
Przeczytałem wszystko, co mogłem. Następny przystanek: moskiewski klub Go.
Masz na imię Alla?
Alla zabierze nas do Moskiewskiego Stowarzyszenia Go.
Znalazła dla nas również ELORG.
To jest Aleksiej Pażytnow.
- Jest autorem Tetrisa. - W pewnym sensie.
Gram w Tetrisa z kolegami.
Napisy: Marzena Falkowska