مووی کاتیج، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده MovieCottage.com
« NimaAM تـرجمـه از نیـما » @NimaSub
‫اینجا دیگه کجاست؟
"سن فرانسیسکو"
‫زندگی من با عقل جور در نمیاد.
‫سلام.
‫قبلا زیاد در این باره از خودم سوال میپرسیدم.
‫"اسکات، تو یه سابقه‌دارِ مطلقه‌ای. ‫چجوری عضوِ انتقامجویانی؟!"
‫"چجوری با کاپیتان آمریکا تو زمان سفر می‌کنی؟"
‫"با عقل جور در نمیاد."
‫زندگی من خیلی تغییر کرده.
‫ولی یه سری سوال هست، که ‫هر جا میرم، همه ازم میپرسن.
‫میشه با سگم عکس بگیری؟
‫"اسکات. حالا چی؟
‫"بعدش چی؟
‫"این جریان، تو رو به کجا میبره؟"
‫اگه می‌دونستم که دیگه اسمش "جریان" نبود.
‫عشق است.
‫- این چند سال، برای همه سخت گذشت. ‫- سلام سلام. حال شما؟
‫همه چیز آماده‌ست.
‫کارِت درسته.
‫نه نه نه.
‫اینجا دست تو جیبت نمی‌کنی.
‫- هنوز از این صحبتا داریم؟ ‫- آره. معلومه.
‫روبن، خیلی گلی.
‫قربونت اسپاردرمن.
‫پس باید برای چیزهای مهمتر وقت گذاشت.
‫مثلِ رفقا.
‫رفقایی که خودت هم نمی‌دونستی داریشون.
‫یادت نره کیا تو رو به اینجا رسوندن.
‫بدونِ اونا از پسش برنمیومدی.
‫هی. من یه آدم عادی‌ام که ‫از بسکین رابینز هم اخراج شد. ‫[برندِ بستنی‌فروشی]
‫بعضی وقتا آدم شانس میاره.
‫شانس آوردم با هوپ وِن دارین آشنا شدم.
‫فکر کنم بشناسینش.
‫هوپ، شرکتِ پدرشو پس گرفته.
‫داره از ذرّات پیم برای تغییرِ دنیا استفاده می‌کنه.
‫خیلیا دوست دارن دنیا رو نجات بدن، ‫ولی هوپ، هر روز این کارو می‌کنه.
‫ممنونم.
‫خیلی ممنونم.
‫احیای جنگل‌ها. مسکنِ ارزون. تولید مواد خوراکی.
‫یه لحظه رو هم هدر نمیده.
‫هنوز هم باورم نمیشه.
‫قرار نبود هیچ یک از اینا اتفاق بیوفته.
‫اما اتفاق افتاد.
‫دنیای خیلی خوبیه.
‫خوشحالم که نجاتش دادیم.
‫"دلم برای فعالیت قهرمانی تنگ میشه؟
‫"یه وقتایی.
‫"اگه انتقامجوان بخوان، میرم کمکشون؟
‫"صد البته.
‫"هرگز به اونا پشت نمی‌کنم.
‫"ولی الان، تنها کارِ مورد علاقم، پدر بودنه.
‫"دوستت دارم کَسی.
‫"ممنون که قهرمان من هستی.
‫"و ببخشید که چند تا تولد، پیشت نبودم.
‫"و برای باقیِ شما بچه‌های اون بیرون...
‫"یه نصیحت.
‫"حواستون به کوچیک‌ترها باشه.
‫"اشتباه کنید.
‫"ریسک کنید.
‫"چون اگه زندگی یه درس بهم داده باشه،
‫"اینه که همیشه جای رشد وجود داره."
‫ببخشید. گوشی من زنگ میخوره.
[.بازداشتگاهِ بخشِ سن فرانسیسکو]
‫چرا از زندان زنگ میزنن؟
‫لَنگ!
‫- لنگ! ‫- منم.
‫خیلی‌خب. بیا. بریم.
‫زود باش.
‫هی. حالش خوبه؟ خبری نشده؟
‫نه. هنوز نه.
‫سلام هوپ. سلام بابا.
‫کَسی. چه اتفاقی افتاده؟
‫اینجا رو امضا کن.
‫هیچی. بازداشت بودم.
‫پسش بده.
‫می‌دونم کار تو بود.
‫مطمئنی؟
‫با اون همه گاز اشک‌آوری که به معترض‌های ‫خشونت‌پرهیز زدین، سخت میشد دید.
‫کجاست؟
‫متاسفم. مطمئنم برات خیلی خجالت‌آوره.
‫ولی اینو پیدا کردم.
‫ماشینِ پلیسو کوچیک کردی؟
‫چی با خودت فکر کردی؟
‫می‌خواستی چیکار کنم؟ خودمو بزنم به اون راه؟
‫نصف شبی داشتن پناهگاهِ ‫بی‌خانمان‌ها رو تخلیه می‌کردن.
‫- نه. من نمیگم که... ‫- توقع داشتن کجا برن؟
‫تقصیر اونا نیست که خونه‌هاشونو تو بِلیپ از دست دادن!
‫می‌دونم.
‫الان جز عوضی‌های مایه‌دار، ‫کسی زورش به کرایه خونه نمیرسه.
‫من برات حکم صادر نمی‌کنم.
‫- فقط دارم... ‫- حکم صادر می‌کنی.
‫دقیقا داری حکم صادر می‌کنی!
‫نه. هر کاری دوست داری بکن.
‫فقط میگم از یه راه دیگه بکن.
‫باشه.
‫می‌دونی، من به مادرت قول دادم فقط ‫وقتی از اینا استفاده کنی که یکیمون باهاته.
‫فناوری خیلی خطرناکیه.
‫می‌دونم خطرناکه.
‫اگه مامورا ازت میگرفتنش چی؟ اگه گمش می‌کردی چی؟
‫لباس مخصوصمو گم نکردم.
‫لباس مخصوص داری؟ ‫تو لباس مخصوص داری؟
‫بلدم رو پای خودم وایسم. خب؟
‫باور کن. تنهایی یاد گرفتم.
‫آخ.
‫- ببخشید. منظوری نداشتم. ‫- می‌دونم.
‫عیبی نداره. فدای سرت.
‫درک می‌کنم.
‫فقط میگم حق داری یه زندگی معمولی داشته باشی.
‫بابا، وقتی شیش سالم بود، یکی با ‫لباس زنبور اومد تو اتاقم که منو بکشه.
‫زندگی من هیچوقت معمولی نبود.
‫موزیک گوش بدیم؟
‫"تو اون لحظه، فقط به این فکر می‌کردم که...
‫"هالک، چجوری منو به بچه نوزاد تبدیل کرد؟
‫"قراره تا ابد نوزاد بمونم؟
‫"من الان بچه هالکم؟"
‫بابا، کتاب خودتو گوش میدی؟
‫- "ولی آمادگی هر چیزی رو داشتم. ‫- هوم؟ نه. این...
‫- رادیوئه. ‫- "همین‌جوری با استیو صمیمی شدم.
‫- بابا خاموشش کن. ‫- خیلی ضایعه.
‫دکمه خرابه. خاموش نمیشه.
‫گفتم قطعش کن.
‫چی؟ زیادش کنم؟ باشه.
‫"کمی بعدتر، یه راکونِ فضایی سر رسید.
‫"فکر کنم اسمِ منو نمی‌دونست.
‫"همین که با یه راکون سخنگو ‫دوست شدم، خوشحال بودم."
‫ببخشید.
‫ممنونم.
‫خیلی‌خب.
‫جایزه نوبلت تو صندوق پسته.
‫بهتره که باشه. هشت دلار صرفه‌جویی کردم.
‫واقعا ستایشت می‌کنم.
‫ممنونم.
‫دلم برای این تنگ شده بود.
‫تو جهان کوآنتومی، پیتزا ندارن؟
‫نه. هیچی ندارن.
‫مامان، می‌تونی دربارش حرف بزنیا.
‫اگه بخوای.
‫عزیزم، من سی سال اون پایین بودم.
‫می‌خوام در حال حاضر زندگی کنم.
‫خب کَسی! این دفعه تو هلفتونی دوست پیدا نکردی؟
‫بابابزرگ.
‫"این دفعه؟"
‫بارِ قبلی هم بوده؟
‫دفعه قبلی اصلا حساب نیست.
‫نمی‌دونستم.
‫چرا زنگ نزدی؟
‫چون می‌دونستم اینجوری می‌کنی.
‫من بودم، با مورچه‌ها فرار می‌کردم.
‫نمیشه. باید جلسه خانوادگی بذاریم.
‫میشه همین الان؟
‫الان مگه جز اینه؟
‫منظورم در این باره‌ست.
‫درباره این که همه انقدر براشون عادیه.
‫ببین. میفهمم. می‌خوای کمک کنی.
‫یمی‌خوام کَسی. واقعا می‌خوام. ‫ولی نمی‌خوام زندگیتو تلف کنی.
‫اقلا من دارم با زندگیم یه کاری می‌کنم.
‫من رسما دنیا رو نجات دادم.
‫واقعا؟
‫نمی‌دونستم. تا حالا نگفته بودی.
‫بچه‌ها! اسکات، دنیا رو نجات داده.
‫چطور پیش رفت اسکات؟
‫کاش دربارش کتاب بنویسی.
‫هاها. بی‌مزه‌ها.
‫آره. هیچ قابلی نداشت که الان همه خاک نشدین.
‫حالا چیکار می‌کنی؟
‫کتاب امضا می‌کنی؟
‫تو همونی نیستی که به ویستاکورپ نفوذ کرد؟
‫تو همونی نیستی که با هواپیما رفت آلمان، ‫که تو فرودگاه با کاپیتان آمریکا بجنگی؟
‫رفتم فرودگاه که در کنارش بجنگم.
‫من هیچوقت با خودش نمیجنگم.
‫دیوونه نیستم که.
‫مردم هنوز کمک میخوان بابا.
‫حداقل ما داریم یه کار باارزش می‌کنیم.
‫"ما" یعنی کیا؟
‫شما سه تا دارین چیکار می‌کنین؟
‫کار علمی.
‫با مورچه.
‫علمِ مورچه‌ای.
‫باور نمی‌کنم.
‫نشونش بدیم.
‫دارن چی میسازن؟
‫این کارِ توئه؟
‫راستش نه. دم و دستگاشونو خودشون ساختن.
‫مورچه‌های خیلی باهوشی هستن.
‫اون پنج سالی که تو نبودی، من خیلی فرصت داشتم.
‫شروع کردم به خوندنِ ‫یادداشت‌های قدیمیِ بابابزرگ هنک.
‫حسابی عاشق جهان کوآنتوم شدم و...
‫جهان کوآنتوم؟
‫می‌دونم. همه اونجا یه تجربه‌هایی داشتیم. نمی‌خواستم ‫کسی رو بترسونم... ولی دربارش یه حرفایی زدیم.
‫بچه، سوال داشت.
‫به من چه که آدمِ تاثیرگذاری هستم؟!
‫پس، روی جهان کوآنتومی مطالعه می‌کردین؟
‫چرا از من چیزی نپرسیدین؟
‫سعیمو کردم مامان.
‫خیلی زیاد.
‫حاضر نبودی دربارش صحبت کنی.
‫کَسی کنجکاوی می‌کرد و ما هم راهنماییش کردیم.
‫شما روی مورچه‌ها کار نمی‌کردین. درسته هنک؟
‫می‌دونین که جهان کوآنتوم چقدر خطرناکه.
‫آره. همه می‌دونیم مامان.
‫کسی نمیره به جهان کوآنتوم.
‫برای همین اینو ساختیم.
‫مثل یه ماهواره‌ست برای اعماق فضا ‫یا اقیانوس. اما این مال جهان کوآنتومه.
‫فقط یه نقشه می‌خوایم.
‫بعد می‌تونیم تمام جهان کوآنتوم ‫رو جستجو و مطالعه کنیم.
‫بدون این که لازم باشه خودمون بریم.
‫دخترت تو زیرزمین، یه تلسکوپ هابِلِ زیراتمی ساخته.
‫اگه در نبود تو یه همچین چیزی داشتم...
‫می‌تونستم پیدات کنم.
‫شگفت‌انگیزه.
‫باورم نمیشه.
‫چجوری کار می‌کنه؟
‫شبیه اون رادیوی دوطرفه‌ست که با هم داشتیم.
‫از اینجا یه سیگنال میفرستیم، ‫داده‌ها رو جمع می‌کنه و پس میفرسته.
‫وایسا. صبر کن ببینم.
‫دارین سیگنال میفرستین به جهان کوآنتومی؟
‫آره.
‫- خاموشش کن. ‫- جنت...
‫- چرا خاموشش کنیم؟ ‫- چی شده؟
‫باید خاموشش کنین!
‫بس کن و بهمون بگو چی شده!
‫جنت؟
‫یه چیزی هست که باید بهتون می‌گفتم...
‫بابا؟
‫نه!
‫- نه! ‫- مامان!
‫نه!
‫لعنتی.
‫بابا؟
‫بابا!
‫کَسی.
‫بابا!
‫بابا. بلند شو.
‫خیلی‌خب.
‫خوبی؟
‫آره. خوبم.
‫کجاییم؟
‫مامان!
‫بابا!
‫هوپ. از این طرف.
‫حالت خوبه؟
‫باید مرده باشیم.
‫چرا نمردیم؟
‫نمی‌دونم.
‫همونجایی هستیم که فکر می‌کنم؟
‫می‌تونم بگم آره...
‫ولی این شکلی نبود.
‫جنت!
‫مامان!
‫جنت!
‫مامان!
‫تکون نخورین.
‫باید اسکات و کَسی رو پیدا کنیم.
‫همین حالا.
‫هوپ؟ هوپ؟
‫هنک؟ صدامو میشنوی؟
‫- کسی هست که صدامو بشنوه؟ ‫- خدای من.
‫- ردیفه. ‫- چیکار کنیم؟
‫ردیفه. ردیفه. طوری نیست.
‫ردیفه. ردیفه.
‫زیادی میگی "ردیفه."
‫قبول. ولی ردیفه. چون واقعا ردیفه.
‫طوری نیست.
‫هیچ طوری نیست.
‫پیداشون می‌کنیم و میریم خونه.
‫فعلا دور و برتو ببین.
‫خیلی خوشگله.
‫خب؟ اومدیم گردش.
‫انگار اومدیم کمپینگ. ما عاشق کمپینگیم.
‫ما هیچوقت نرفتیم کمپینگ.
‫ولی همیشه حرفشو زدیم.
‫اون خورشید داره تکون میخوره؟
‫برو عقب.
‫خدای من.
‫فکر کنم این خورشید نیست.
‫ردیفه.
‫- بابا! ‫- ردیفه عزیزم.
‫همچنان ردیفه.
‫بابا. خدای من.
‫چقدر عجیب غریب بود.
‫فرار کن.
‫تو جهان کوآنتومی، آدم کوآنتومی هست؟
‫آره.
‫من هم نمی‌دونستم.
‫اون چی بود مامان؟
‫اون سفینه دنبال چی میگشت؟
‫صداتونو بیارین پایین.
‫گفتی این پایین هیچی نیست.
‫چرا اینا رو به ما نگفتی؟
‫هوپ، همه چی رو بهت توضیح میدم. ولی فعلا...
‫- فقط بهم اعتماد کن. ‫- خب اعتمادمو جلب کن.
‫آروم باشین. باشه؟ می‌تونیم دربارش صحبت کنیم...
‫برای صحبت کردن وقت نداریم هنری.
‫نه. باید بگی اینجا چه خبره!
‫چرا گوش نکردی؟ گفتم از اینجا دوری کن.
‫جنت. متاسفم.
‫باید بهت می‌گفتم داریم چیکار می‌کنیم. نمی‌دونستم...
‫می‌دونم. ولی...
‫بعدا صحبت می‌کنیم.
‫فعلا باید کنار هم بمونیم.
‫اسکات و کَسی رو پیدا می‌کنیم...
‫و میریم خونه. باشه؟
‫- باشه؟ ‫- باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫از هم دور نشین.
‫باورنکردنیه.
‫سال‌ها روی جهان کوآنتوم مطالعه کردم.
‫چرا اینا رو ندیدم؟
‫نتونستی عمقِ کافی رو نگاه کنی.
‫نه از میونِ خلاء و زیراتمی‌ها.
‫اینجا جهان‌هایی هست...
‫جهان‌هایی در جهان‌ها.
‫اینجا جاییه ماورای زمان و مکان.
‫یه کیهان پنهان...
‫زیر کیهانِ ما.
‫هی، دستتو بکش ببینم!
‫کَسی؟
‫دخترم کجاست؟
‫کجاست؟
‫کَسی؟
‫دخترم کجاست؟
‫کَسی!
‫بابا!
‫کَسی!
‫لجنو بنوش.
‫چی؟
‫بسپرین به من.
‫مامان.
‫اون ضربه، خِیر بود؟
‫برامون وسیله جور کردم.
‫دوستمونه.
‫عجب وسیله‌ای.
‫تو که پرواز با مورچه رو اختراع کردی، تِز نده!
‫خب مورچه‌ها رو دوست دارم.
‫من هم دوست داشتنتو دوست دارم. بیاین.
‫اینا کمک می‌کنن به چشم نیایم.
‫دقیقا می‌خوایم با این کجا بریم؟
‫یکی از دوستای قدیمیم همین نزدیکیه.
‫هر کی ندونه اسکات و کَسی کجان، اون می‌دونه.
‫اول شما.
‫سوار شو مرد مورچه‌ای.
‫ولم کنین! ولم کنین!
‫نمیفهمم چی میگین!
‫نمیفهمم چی...
‫نه! نه!
‫لجنو بنوش!
‫سلام.
‫سلام. سلام.
‫لجنو نوشیدی؟
‫چرا میفهمم چی میگی؟
‫عالی شد. لجنو نوشید.
‫بچه‌ها، عمل کرد! لجن عمل کرد.
‫بالخره می‌تونیم دوست باشیم.
‫سلام. من وب هستم.
‫الان منو خوردی.
‫چیکار کردم؟!
‫بازم لجن می‌خوای؟ بدم؟
‫- می‌تونم یه کم بپاچم تو سوراخت... ‫- نه. نمی‌خواد.
‫- نمی‌خواد. نمی‌خواد. ‫- اوه وای.
‫چه سوراخ گنده‌ای.
‫چند تا سوراخ داری؟
‫ببخشید. سوال خصوصی پرسیدم؟
‫من خودم سوراخ ندارم.
‫اسمش اسکات لنگه.
‫هفت تا سوراخ داره.
‫آره. درسته. هفت تاست.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫اون، کوآزه. یه تله‌پاته.
‫می‌تونی ذهن‌خونی کنی؟
‫آره. ای کاش که نمی‌تونستم.
‫همه واقعا حال‌به‌هم‌زنن.
‫- میشه به اون فکر نکنی؟ ‫- ببخشید.
‫- لطفا بس کن. ‫- فکر کردن؟
‫- فکر کردن به اون. ‫- دارم سعی می‌کنم.
‫خیلی سعی نمی‌کنی. عجیب غریب هم قیافته.
‫به نظرم عجیب غریب نیستی. خیلی هم خفنی.
‫کاش کله من هم میدرخشید.
‫نه. الکی میگی.
‫بابا خب اضطراب دارم. یهو به ذهنم رسید.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- جاسوسی؟ ‫- چی؟ نه نه نه.
‫بهتره شکنجش بدیم.
‫نه بچه‌ها. لازم نیست.
‫ما جاسوس نیستیم. اون بابامه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫اونوقت، سان فرانسیسکو کیه؟
‫- ما اهل اون جاییم. ‫- اونجا یه مکانه.
‫- پس زمین چیه؟ ‫- اهل اونجا هم هستیم.
‫کاش شکنجشون بدیم.
‫چرا همیشه می‌خوای شکنجه ‫بدی؟ راه‌های دیگه هم داریم.
‫از سوراخ‌هات چیز در میاد؟ مثلا شیر، آب‌میوه...
‫وِب، انقدر راجع به سوراخ‌هاش سوال نپرس.
‫بعضی از ما هم سوراخ داریم.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫اهل کجایین؟
‫- خیلی‌خب. ‫- اون بالا. اون بالا.
‫- بالای اینجا، یه کیهان متفاوت هست. ‫- زمین. زمینِ بزرگ.
‫- همین کیهان. ولی بزرگترش. ‫- اینجا زمینه. ولی کوچولوشه.
‫- یه وقتا و یه جورایی. ‫- من کوچیک بزرگ میشم.
‫- انگاری... ‫- دربارش کتاب نوشتم!
‫- نمی‌دونم! ‫- اینجا جهان کوآنتومه.
‫باید کوچیک شی تا بیای تو جهان کوآنتوم.
‫- الان خیلی کوچولو شدیم. ‫- جهانِ ما بزرگتره.
‫- الان کوچولوئیم. ‫- بزرگتره.
‫دارن راستشو میگن.
‫مهم نیست.
‫شما از بالا اومدین.
‫مثل اون.
‫پس اون، دنبالتونه.
‫دنبالِ شما، دنیا رو به آتیش میکشه.
‫کی؟
‫فاتح.
‫این پایین، موجوداتی هست. موجوداتی هوشمند.
‫همیشه احتمالشو میدادم. ‫ولی این که از نزدیک ببینمش...
‫یه جهان زیراتمی.
‫این هر چی راجع به حیات می‌دونیمو تغییر میده.
‫تکامل، جایگاه ما در کهکشان...
‫لعنتی!
‫این یارو شبیه بروکلیه.
‫سرتونو بندازین پایین.
‫دنبال من.
‫اونا رو بخورین.
‫زود برمیگردم.
‫با کرایلار کار دارم.
‫توئی.
‫بمونه بینِ خودمون...
‫و کرایلار.
‫سلام.
‫من راه و رسوم شما رو نمی‌دونم.
‫ولی حتما یه نوشیدنی دارین که مستم کنه.
‫بله قربان.
‫قضیه شما چیه خانم؟
‫خدایا.
‫برو کنار.
‫وقتشه.
‫دنبالم بیاین.
‫از این طرف.
‫این یارو رو از کجا می‌شناسی؟
‫یکی از دوستای قدیمیِم، که مبارز آزادیخواهه.
‫ببخشید. تو یه مبارز آزادیخواه بودی؟
‫یا یه تروریست.
‫بستگی داره از کی بپرسی.
‫ولی باور کن می‌تونه کمک کنه.
‫جنت ون داین؟
‫فکر کردم مُردی.
‫خیلی وقته ندیدمت کرایلار.
‫الان، رسما لُرد کرایلار هستم.
‫خیلی علیه این عنوان مقاومت کردم.
‫خیلی نخبه‌سالارگرایانه‌ست.
‫تو باید هنک باشی.
‫خیلی راجع به تو و مورچه‌هات شنیدم.
‫مورچه‌ها اصلا چی هستن؟
‫این پایین هم داریمشون؟
‫گمون نکنم. نه.
‫چقدر بد.
‫هوپ.
‫تو باید هوپ باشی.
‫هر روز دربارت صحبت می‌کرد.
‫چه عجیب... ‫هرگز از تو صحبت نکرده.
‫من هم بودم به بچم نمی‌گفتم.
‫- همش شیطونیه. ‫- بی‌مزه.
‫شیطونی، در چه حد؟
‫خیلی ناجور.
‫کرایلار، به کمکت نیاز داریم.
‫جنت، بعد از اون ماجراهایی ‫که با هم داشتیم... جون بخواه.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫ولی...
‫کسی گرسنش نیست؟ من گرسنمه.
‫پسرها... ‫حالا.
‫هیچی نمی‌دونن.
‫درباره... هیچی.
‫پس از اینجا ببرشون.
‫ببخشید.
‫ببین اون راست میگه. نمی‌دونم اینجا چه خبره.
‫ما فقط دنبال خانوادمون میگردیم.
‫نقشه نداری؟
‫ما فقط می‌خوایم بریم...
‫وایسا وایسا. شلیک نکن.
‫اینا خودی‌ان.
‫اون ساختمونه، زنده‌ست؟
‫مال شما مُردن؟
‫ببین. ببخشید.
‫ما فقط می‌خوایم بریم خونه.
‫اقلا شما هنوز یه خونه دارین.
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫فاتح، خونه ما رو سوزوند.
‫قصه‌های ما رو سوزوند.
‫روی استخون‌های مردم ما دژ بنا کرد.
‫تعدادیمون فرار کردیم...
‫حین فرار، دیگرانو پیدا کردیم.
‫هر کیو میشد جمع کردیم تا بجنگیم.
‫هرگز کافی نبود.
‫متاسفم.
‫می‌تونیم کمک کنیم.
‫- کَسی... ‫- بابا، تو یه انتقامجویی.
‫اونا کمک لازم دارن.
‫نه. من باید تو رو برگردونم خونه.
‫چرا نمی‌خوای کمکشون کنی؟
‫ما هیچی درباره اینجا نمی‌دونیم.
‫حتی نمی‌دونم زمان اینجا چطور عمل می‌کنه.
‫نمی‌دونم ده ثانیه‌ست که نیستیم، یا ده سال!
‫به مادرت فکر کن.
‫- تصور کن الان چه حالی داره! ‫- مامانو بهونه نکن.
‫- برات مهم نیست. ‫- چرا. برام مهمه.
‫می‌دونم می‌خوای کمک کنی. می‌دونم.
‫ولی این نبرد ما نیست.
‫شاید مالِ تو نباشه. ولی مشکل، سر جاشه.
‫هی.
‫میشه نگام کنی؟
‫ازت مایوس شده.
‫- فهمیدم. بله. ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بعدا دربارش صحبت می‌کنیم.
‫فعلا، بیا بقیه رو پیدا کنیم.
‫جنت اینجا رو بهتر از هر کسی می‌شناسه.
‫چی گفتی؟
‫چی؟
‫اون اسم.
‫جنت ون داین.
‫اون کجاست؟
‫ما می‌خوایم همینو بفهمیم. می‌شناسیش؟
‫می‌شناسمش.
‫اون نباید اینجا باشه.
‫هی، یه راند از اون خوبا بیار.
‫بله. ممنون.
‫اگه تا حالا نخوردین، امتحانش نکنین.
‫مگه بخواین زندگیتونو تغییر بدین.
‫کرایلار، ما دنبال دوستامون میگردیم.
‫دو تاشون.
‫آدمن. مثل ما.
‫آدم. اسمش این بود.
‫یادم نبود اون بالا خودتونو چی صدا می‌کنین.
‫آدم.
‫تو آدم نیستی؟
‫از نظر فنی نه. ولی آره.
‫از نظری که لازمه، آره.
‫نه!
‫بیاین صحبت کنیم.
‫چی شده اومدی پیش ما جنت؟
‫اگه درست یادم باشه، تو رفتی.
‫همه ما رو ترک کردی.
‫همراه اون.
‫جنت. اون چی میگه؟
‫راجع به اون هیچی بهش نگفتی!
‫چیزی راجع به کارهات در اینجا نگفتی؟
‫نگفتی چند نفر به خاطرت کشته شدن؟
‫خانوادت اصلا می‌دونن کی هستی؟
‫مامان تو...
‫پر از اسراره.
‫دروغ میگی.
‫من دروغ میگم!
‫زیاد.
‫ولی نه در این باره.
‫بذار برن.
‫اون فقط منو می‌خواد.
‫ولی تو، اونا رو می‌خوای.
‫پس اونا هم میان.
‫همراه با دوستای دیگت.
‫من دربارشون شنیدم.
‫ولی اون هم شنیده.
‫و... شکارچی رو فرستاد.
‫چجور شکارچی؟
‫آدم نیست. ماشین نیست.
‫یه ارگانیسم مکانیزه، که فقط برای کشتن طراحی شده.
‫اونا کجان؟
‫نمی‌دونم.
‫کشته شدن.
‫به احتمال زیاد کشته شدن.
‫چقدر غم‌انگیزه. مخصوصا چون...
‫میشد از همش پیش‌گیری کرد جنت.
‫چیزی که می‌خوادو بهش بده.
‫چه بلایی سر تو اومد؟
‫ما علیه اون جنگیدیم.
‫فنّ بیان خوبی داره.
‫بریم یه سر بهش بزنیم.
‫فکر کنم دیگه حرفی نمیمونه.
‫می‌تونیم با اون سفینه از اینجا بریم؟
‫هوامو داری؟
‫همیشه.
‫هنری، بشین پشت فرمون.
‫من باید دستی راش بندازم.
‫کنترل‌هاش کجان؟
‫کنترل‌هاش اونان.
‫این چجورشه؟
‫تو می‌تونی. مثل روندن موتور.
‫این موتور زنده‌ست؟
‫دستاتو تا ته بکن تو!
‫عین درست کردن بوقلمون شکم‌پر!
‫- واقعا؟ اون؟ ‫- قبلا خیلی تودل‌برو بود.
‫اون یارو؟
‫من سی سال این پایین بودم هنری.
‫- نیاز داشتم. ‫- خدای من.
‫درک می‌کنم. من هم نیاز دارم.
‫خدای من!
‫چند بار با یکی شام رفتم بیرون.
‫اسمش لیندا بود.
‫به جایی نرسید.
‫چرا؟
‫چون که تو نبود، عشقم.
‫- همه رو سوار سفینه کنین. میریم. ‫- باشه.
‫- ظلوم! ‫- بله؟
‫تا جایی که می‌تونی از اینجا دورشون کن.
‫- چرا؟ ‫- چی؟
‫شما دنبال جنت میگردین، ‫پس اون هم دنبال شما میگرده.
‫یک راست آوردینش سراغ ما.
‫زود باش. زود باش.
‫هر چند تا رو می‌تونین ببرین.
‫ما جلوشونو میگیریم.
‫سریع‌تر!
‫بیا. زود باش. زود باش!
‫باید بریم! باید بریم!
‫سوار شین. سوار شین!
‫باید بریم. حالا!
‫خدای من!
‫کَسی، زود باش!
‫خودتونو برسونین به پناهگاه.
‫منتظر پیغام من بمونین.
‫- وب، باید بریم. ‫- نه نه. صبر کن!
‫- سریع‌تر! ‫- همه دوستام!
‫مسافرها رو تحویل بدین.
‫فاتح بهتون رحم می‌کنه.
‫رحم کردنش رو دیدم!
‫همینجا بمون. من...
‫کَسی؟
‫وای نه.
‫خودم لباس مخصوص دارم.
‫آره. متوجه شدم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫ببین، با نیروی جهشیت بازی کن. خب؟
‫بپر و بزن. خب؟ یه حرکت. بپر و بزن.
‫خودم بلدم بابا.
‫- واقعا؟ مطمئنی؟ ‫- آره.
‫چون به نظر من اینطور نبود.
‫زمانبندیشو خراب کردم.
‫بپر و... اَه!
‫اینجوری!
‫دیدی چیکار کردم؟ دیدی چیکار کردم؟
‫نه. انقده بودی!
‫پریدم و زدم.
‫جنتورا، باید بریم.
‫خودتونو برسونین به سفینه!
‫به جهان کوآنتومی خوش برگشتی اسکات.
‫زمان زیادی منتظر این بودم.
‫چی؟
‫کسی اونجاست؟
‫اوه بله.
‫تقدیری که نمی‌تونی ازش فرار کنی.
‫از روزی که همو دیدیم، تقدیرمون ‫برای همیشه به هم گره خورد.
‫اسکات لنگ.
‫از ما دور شو.
‫از روزی که منو شکستی.
‫- از روزی که به اینجا تبعیدم کردی. ‫- وایسا.
‫دارِن؟
‫از دیدنم غافلگیر شدی؟
‫آره.
‫اون یارو زنبوریه‌ست؟
‫- اون یارو زنبوریه‌ست. ‫- کَسی؟
‫نزدیک بود نشناسمت.
‫چجوری هنوز زنده‌ای؟
‫من به سلاح نهایی تبدیل شیدم.
‫به این میگی سلاح نهایی؟!
‫ببین، دارِن.
‫دارِن، مُرده.
‫فقط "موداک" وجود داره.
‫تو هم نمی‌تونی فرار کنی اسکات.
‫مخصوصا از دست من.
‫مخصوصا از دست اون.
‫اون، آینده‌ست.
‫اون، گذشته‌ست.
‫و حالا، فقط به تو نیاز داره.
‫مامان؟
‫چی دنبال اسکات و کَسیه؟
‫باید پیداشون کنیم.
‫یه کاری هست که اول باید انجام بدم.
‫ممکنه کشته بشن!
‫هوپ، خواهش می‌کنم.
‫هنوز هم ازمون پنهونکاری می‌کنی.
‫من می‌خوام ازتون محافظت کنم.
‫از چی؟
‫از چی انقدر می‌ترسی؟
‫سومین بارته میوفتی زندان؟
‫من چهارمین بارمه.
‫و بار دیگه...
‫رودررو.
‫عجب رویی هم داری.
‫چه روی گنده‌ای داری.
‫چرا فقط یه کله شناور ازت مونده؟
‫میشه برامون توضیح بدی دارِن؟
‫تو، دارِن رو تو جهان کوآنتوم ول کردی تا بمیره.
‫اما فاتح، منو پیدا کرد.
‫منو بازسازی کرد.
‫از من سلاح نهایی ساخت.
‫یه ارگانیسمِ مکانیزه، طراحی‌شده، فقط به منظور...
‫موداک؟!
‫فهمیدم. این یه سرواژه‌ست.
‫یه سرواژه.
‫ارگانیسمِ مکانیزه، طراحی‌شده، فقط به منظور کشتن. ‫[Mechanized organism designed only for killing]
‫در اصل باید میشد مودافْک.
‫- حتما فکر کردی آخرین باره که میبینیم. ‫- تازه الان پاهای بچه‌ات رو دیدم.
‫اینا پای بچه نیست.
‫شبیه کیسه حمل بچه‌ای.
‫خیلی خودتو باهوش فرض کردی.
‫اسکات لنگ. مردی که همه چی رو از من گرفت.
‫تموم زندگیمو دزدیدی.
‫ولی من موفق شدم.
‫کشوندمت اینجا.
‫سیگنال تو رو کشف کردم کَسی.
‫راستی بابتش ممنونم. بدون ‫اون نمی‌تونستم پیداتون کنم.
‫تو داری به مردی آزادشده نگاه می‌کنی.
‫من اینجا بیش از اون که تصور کنی پیشرفت کردم.
‫همش به خاطر اون.
‫فقط من نبودم که آواره جهان کوآنتوم شدم.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫می‌گفت یه مسافره.
‫یه دانشمند که از مسیرش منحرف شده.
‫سفینه داشت.
‫سفینه‌ای که شبیهشو ندیده بودم.
‫سفینه‌ای که می‌تونست در جهان‌های موازی سفر کنه.
‫جهان‌های موازی؟
‫یعنی بُعدهای دیگه؟
‫واقعیت‌های موازی؟
‫اولش باورم نشد.
‫ولی حقیقت داره.
‫همونطور که فرض می‌کردیم.
‫این می‌تونه ما رو ببره خونه؟
‫می‌تونه ما رو به هر جایی ببره.
‫هرگز کسی مثل اون ندیده بودم.
‫شدیدا احساسِ گمشدگی می‌کرد.
‫گمونم هردو اینطور بودیم.
‫ولی اون یه راه خروج بلد بود.
‫هر کاری میشد کردیم تا مخزن ‫انرژیِ سفینه رو شارژ کنیم.
‫هیچی فایده نداشت.
‫ولی بعد از اون همه سال تنهایی، بودنِ ‫یه دوست در کنارم، حس خوبی داشت.
‫به هوپ دروغ گفتم.
‫گفتم دارم میام خونه.
‫می‌تونم دمِ در تصورش کنم.
‫که منتظرمه.
‫آخرین کاری که کردم این بود.
‫بهش دروغ گفتم!
‫خیال می‌کردم زمان بیشتری داشته باشم.
‫من می‌تونم اینو بهت بدم.
‫زمان.
‫زمان اونی نیست که خیال می‌کنی.
‫یه قفسه.
‫هر کاری بتونه می‌کنه... ‫تا تو رو بشکنه.
‫وقتی خودتو ازش رها می‌کنی، تازه میفهمی...
‫که از اول... چقدر کوچیک بوده.
‫ما از اینجا نجات پیدا می‌کنیم.
‫اون، درو باز می‌کنه...
‫و تو رو میبینه.
‫قول میدم.
‫- بریم پای کار. ‫- باشه.
‫خیلی طول کشید. ولی موفق شدیم.
‫به زندگی برش گردوندیم.
‫بریم خونه.
‫سفینش عصب‌حرکتی بود.
‫به افکارش متصل بود.
‫وقتی لمسش کردم...
‫افکارشو دیدم.
‫کارهایی که کرده بود رو حس کردم.
‫جهان‌های کامل...
‫خطوط زمانی کامل.
‫نابودشون کرده. انگار که از اول وجود نداشتن.
‫جنت؟
‫می‌تونیم بریم.
‫همین حالا.
‫کانگ کیه؟
‫کسی که لازمه باشم.
‫اون اینجا سقوط نکرده بود.
‫به اینجا تبعید شده بود.
‫به خارج از زمان و مکان.
‫تنها جایی که...
‫می‌تونست نگهش داره.
‫تبعید شده بود؟
‫کی تبعیدش کرده بود؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی سفینشو دستکاری کرده بودن.
‫اینجا گیرش انداخته بودن.
‫و به خاطر من...
‫داشت فرار می‌کرد.
‫جنت؟
‫نزدیک من نیا.
‫تو نجاتم دادی.
‫بهت قول دادم.
‫بذار برت گردونم خونه.
‫بعدش چی؟
‫بعدش چیکار می‌کنی؟
‫پیروز میشم.
‫بهت گفتم که برداشتت از زمان اشتباهه.
‫می‌تونم کاری کنم که هرگز دخترتو ترک نکرده باشی.
‫هوپ، در خونه رو باز می‌کنه... و تو رو میبینه.
‫اگه فرار کنی، چند تا جهان از بین میره؟
‫جهان تو، نه.
‫دخترت هرگز نمیفهمه.
‫نمی‌خوای دوباره دخترتو ببینی؟
‫نمی‌تونم بذارم بری.
‫چرا فکر کردی می‌تونی جلومو بگیری؟
‫بدش به من جنت.
‫بدش به من!
‫نتونستم شکستش بدم. زیادی قدرتمند بود.
‫چیکار کردی؟
‫متاسفم هوپ.
‫نه!
‫هسته سفینه رو منفجر کردم.
‫دسترسیش به زمانو قطع کردم.
‫و هردومونو تا ابد این پایین گیر انداختم.
‫اما به قدر کافی بهش پس داده بودم.
‫لباسشو به دست آورده بود.
‫شد همونی که از اول بود.
‫یه فاتح.
‫اسلحه و فناوری‌های اون، ‫از تصورات ما، قرن‌ها جلوتره.
‫زندانش رو به امپراتوریش تبدیل کرد.
‫سال‌ها باهاش جنگیدم.
‫از دستش فرار کردم و پنهون شدم.
‫تا این که نجاتم دادین.
‫منو برگردوندین خونه.
‫اما لیاقتشو نداشتم.
‫من یه هیولا به جون اینجا ‫انداختم... و فرار کردم.
‫جنت، تو که نمی‌دونستی.
‫ببخشید که هرگز بهتون نگفتم.
‫فقط می‌خواستم فراموش کنم.
‫فقط می‌خواستم دوباره مادر تو باشم.
‫متاسفم که اونا رو تنهایی تجربه کردی.
‫اما دیگه تنها نیستی.
‫با هم جلوشو میگیریم.
‫اون دنبال هسته میگرده.
‫اما برای رسیدن بهش، به ذرات پیم نیاز داره.
‫اگه اسکات و کَسی رو اسیر کرده ‫باشه، دستش به ذرات پیم هم رسیده.
‫- و جلو افتاده. ‫- دقیقا.
‫- باید از اینجا بریم. ‫- هوپ.
‫اون نباید از اینجا بره.
‫مرد جالبی هستی اسکات لنگ.
‫نمی‌دونم کی هستی. ولی اشتباه بزرگی کردی.
‫خب؟
‫من یه انتقامجوئم.
‫انتقامجوهای دیگه رو خبر کردم.
‫تو یه انتقامجویی؟
‫قبلا تو رو کشتم؟
‫چی؟
‫بعد از یه مدت، راحت فراموش میشن.
‫همونی هستی که پتک داره؟
‫نه. اون، توره.
‫ما رو زیاد اشتباه میگیرن.
‫بدنامون شبیهه. تو کی هستی؟
‫تنها یک مرد... که زمان زیادی از دست داده.
‫مثل خودت.
‫می‌تونیم در این باره به هم کمک کنیم.
‫موداک می‌گفت دزدِ واردی هستی.
‫آره. یه چیزی از من دزدیده.
‫وقتی من هستم، حرف نزن.
‫خودمونیم. جنت خیلی بدردبخورتر بود.
‫جنت هم می‌شناسی؟
‫هر کی این پایینه، جنتو می‌شناسه؟
‫از من برات نگفته؟
‫جای تعحب نداره.
‫جنت یه چیزی از من دزدیده.
‫بلیطِ خروج من از اینجا.
‫فقط توئی که می‌تونی برام بدزدیش.
‫چرا باید این کارو بکنم؟
‫چون می‌خوای از اینجا خارج بشی.
‫من هم نیاز دارم از اینجا خارج بشم.
‫چون می‌دونم تهش چی میشه.
‫تهِ چی چجوری میشه؟‌
‫تمومش.
‫من در یه خط مستقیم زندگی نمی‌کنم.
‫در طول زمان... سخته که... نپری به آخرش.
‫اگه می‌خوای جلوی چیزی که در ‫راهه رو بگیری، که باور کن، می‌خوای...
‫من تنها شانس توئم.
‫چی در راهه؟
‫من. تعداد زیادی از من.
‫اونا منو به این پایین تبعید کردن.
‫از من میترسن.
‫ولی من می‌تونم شما رو برگردونم به خونه.
‫خب، توافق کنیم؟
‫نه. موافق نیستم.
‫- بابا! ‫- بذار کارتو راحت کنم.
‫بگو اون چیزی که نیاز دارمو آوردی.
‫وگرنه دخترتو پیش چشمت میکشم.
‫بعد وادارت می‌کنم این لحظه رو ‫دوباره و دوباره، بی‌انتها، تجربه کنی.
‫تا وقتی که التماس کنی بکشمت.
‫فهمیدی یا نه؟
‫این کارو نکن.
‫من دوست دارم حرفمو بفهمم.
‫بابا.
‫حرفشو گوش نکن.
‫نه! نه! بذار دربارش صحبت کنیم.
‫این کارو نکن!
‫بهتره این کارو بکنی.
‫خواهش می‌کنم.
‫اون دختر منه. خواهش می‌کنم.
‫می‌خوای زنده بمونه، یا می‌خوای بمیره؟
‫خواهش می‌کنم!
‫فکر کردی دروغ میگم؟
‫به من میاد دروغ بگم؟
‫بس کن!
‫- بابا! ‫- قبوله. قبوله.
‫قبوله. فقط بذار اون بره.
‫بذار بره. ولش کن!
‫با گنده‌تر از خودت در افتادی.
‫مرد مورچه‌ای.
‫خوشحال باش که بهت نیاز دارم.
‫دیگه به اون کاری نداشته باش.
‫پس چیزی که می‌خوامو بهم بده.
‫اون کجاست؟
‫اون چیه؟
‫یه هسته موتور چندجهانی.
‫منبع نیرویی که می‌تونه تو رو ‫به هر زمان و مکانی منتقل کنه.
‫جنت فرستادش رو هوا.
‫اون توئه؟
‫خودشه.
‫باید خودمونو برسونیم به مرکزش.
‫چه خبر خوشایندی.
‫باید کوچیک شی و از چشم توفان رد بشی.
‫وقتی رفتی تو، هسته رو پیدا کن...
‫و دوباره اندازشو کوچیک کن.
‫اون چه شکلیه؟
‫معمولا وقتی دزدی می‌کنم، می‌دونم قراره چی بدزدم.
‫وقتی ببینیش، می‌شناسیش.
‫خیلی سریع برو تو و بیا بیرون.
‫هر چی بیشتر بمونی، بیشتر عقلتو از دست میدی.
‫بهتره عجله کنی.
‫بابا!
‫متاسفم.
‫همش تقصیر منه.
‫هی هی هی.
‫نه.
‫من خراب کردم.
‫کَسی.
‫زندگی من با خرابکاری اتفاق افتاد.
‫تنها جایی که خرابکاری نکردم، تربیت تو بود.
‫بابا!
‫عیبی نداره. چیزی نیست.
‫دوستت دارم بادوم‌زمینی من.
‫من هم دوستت دارم.
‫خیلی‌خب. وارد شدم.
‫دارِن. صدامو میشنوی؟
‫دارِن؟
‫موداک. صدامو میشنوی؟
‫چیه؟
‫- وارد شدم. ‫- خیلی‌خب.
‫خب، چیکار کنم؟ نقشه چیه؟
‫نمیر!
‫ممنونم. خیلی کمک کردی موداک.
‫میبینیش؟
‫آره. می‌بینمش.
‫میرم جلو.
‫این چه کوفتیه؟
‫بهت گفته بودم اسکات. وارد ‫شدن به اونجا، تازه اول کاره.
‫تو اینو نگفتی.
‫چرا یه منِ دیگه جلوم وایساده؟
‫من، منِ دیگه نیستم. تو، منِ دیگه‌ای.
‫تو الان از من... چرا یه منِ دیگه جلوم وایساده؟
‫داری به یه احتمال از خودت نگاه می‌کنی.
‫الان در یک توفان احتمال قرار داری.
‫اینایی که گفتی یعنی چی؟
‫- نمی‌دونی؟ ‫- چرا باید بدونم؟
‫- چون که تو منو آوردی این تو. ‫- پس اعتراف کردی که من واقعی‌ام؟
‫نه. اینو نگفتم.
‫- این چه کوفتیه؟ ‫- این چه کوفتیه؟
‫- وایسا وایسا وایسا. ‫- این چه کوفتیه؟
‫این چه کوفتیه؟
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫یه توفان احتمالاته.
‫همه تصمیم‌های احتمالیت، ‫اونجا همزمان با هم وجود دارن.
‫چی میگه؟ چی میگه؟
‫- چی میگه؟ ‫- الان انگار در جعبه شرودینگری.
‫و خودت، گربه‌ای.
‫- با عقل جور در نمیاد. ‫- من فهمیدم.
‫کسی تکون نخوره. باشه؟ هیچکی تکون نخوره.
‫چرا باید حرف تو رو گوش ‫کنیم؟ تو که مای واقعی نیستی.
‫- چی میگی تو؟ ‫- من واقعیَم؟
‫- من واقعیَم؟
‫- من واقعیَم! ‫- یعنی چی؟
‫چی یعنی چی؟ من واقعیَم.
‫بچه‌ها. آروم باشین.
‫آروم باشین. نفس بکشین.
‫با هم راهشو پیدا می‌کنیم.
‫تو کی هستی؟
‫چرا این لباسو پوشیدی؟
‫چون من تو بسکین رابینز کار می‌کنم.
‫این لباس کارمه.
‫اینا لباسای معمولیه.
‫چرا اینجوری لباس پوشیدی؟
‫- بستنی داری؟ ‫- بسه!
‫بریم تمومش کنیم.
‫هممون میمیریم.
‫وایسین.
‫وایسین. وایسین!
‫نه! نه!
‫نه! صبر کنین! نه!
‫فکر کنم اسکاتو پیدا کردم.
‫برو کنار!
‫- مامان، این چیه؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫نگاشون نکن. اونا احتمالن. خودت نیستن.
‫اسکات، کجایی؟
‫من اینجا چیکار می‌کنم؟
‫نگران نباش. این بار جواب میده.
‫چیکار می‌کنی؟ نه نه. صبر کن. بسپرش به من.
‫- وایسا. نه! ‫- از پسش برمیام بچه‌ها.
‫من می‌تونم. می‌تونم.
‫اسکات. کجایی؟
‫اسکات!
‫کجایی اسکات؟
‫- نمی‌تونم نفس بکشم. ‫- آی گردنم.
‫لگد نزن!
‫- کمرم! ‫- هممون میمیریم.
‫بابا.
‫برگرد.
‫بابا...
‫اگه صدامو میشنوی...
‫برگرد. فقط برگرد.
‫- تسلیم نشو. ‫- زود باش.
‫- بابا این بار هم برگرد. ‫- یالا!
‫- به ما نیاز داره. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- آره. یالا. ‫- برگرد.
‫به ما نیاز داره. با هم انجامش میدیم.
‫- ببرینش بالا! ببرینش بالا! ‫- بگیرش. بگیرش!
‫بیا.
‫- یالا! بکشینش بالا. ‫- آره!
‫- گرفتمت. گرفتمت. بیا. ‫- آفرین. خودشه.
‫- بیا. ‫- بفرستینش بالا. بفرستینش بالا.
‫یالا. به خاطر کَسی. یالا رفقا!
‫همه با هم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چجوری داری این کارو می‌کنی؟
‫بهت میگم چجوری.
‫هممون یه چیز می‌خوایم.
‫دارم میام کَسی.
‫برو نجاتش بده رفیق.
‫همه با هم!
‫زود باشین.
‫سریع‌تر. نزدیکتر.
‫بفرستینش بالاتر!
‫محکم باشین بچه‌ها. محکم باشین.
‫مراقب باشین. یواش. یواش.
‫آروم. خودشه.
‫بزن بریم.
‫چی؟
‫- نه. ‫- چی شد؟ عمل کرد؟
‫ببخشید رفیق!
‫- نه نه نه. ‫- نه نه نه.
‫هوپ؟ خودتی؟
‫خودمم.
‫پس بزن بریم.
‫حاضری؟
‫حاضرم.
‫زود باش.
‫باید اونو از اینجا ببریم.
‫نه نه نه. صبر کن. ‫کَسی رو گروگان گرفته.
‫- چی؟ ‫- اسکات.
‫- جنت. ‫- اونو بده به من.
‫- باید الان بریم. ‫- نه. کَسی رو گروگان گرفته.
‫نجاتش میدیم. قول میدم نجاتش میدیم. ولی...
‫نباید اونو بدی بهش.
‫بهش اعتماد نکن.
‫جنت عادت داره... که نظرشو تغییر بده.
‫سلام جِلی-بین.
‫خب... بگو تصمیمت چیه اسکات.
‫خب خب...
‫استاد سابق من!
‫سلام هنک.
‫دارِن؟
‫توقع نداشتی بعد از این مدت، دوباره شاگردتو ببینی. نه؟
‫تو روحت دارِن.
‫چه اتفاقی برات افتاده؟
‫من سلاح نهایی‌ام!
‫باید به زور بگیرمش؟
‫دخترم کجاست؟
‫اسکات.
‫این کارو نکن.
‫ما یه قراری داشتیم.
‫اون نیازی به تو نداره.
‫بدرود، هنک.
‫هنری.
‫منو اینجا رها کردی تا بمیرم.
‫ببینیم اونا چه می‌کنن.
‫چی دیدی؟
‫دفعه قبل فرصت نشد دربارش حرف بزنیم.
‫ولی همیشه می‌خواستم بدونم.
‫وقتی ذهنمو لمس کردی...
‫چی دیدی؟
‫یه هیولا...
‫که خیال می‌کنه خداست.
‫وقتی زمانو جوری ببینی که من می‌بینم...
‫نمی‌تونی چشم بر هم بذاری.
‫و فقط توئی که میبینی؟
‫فقط منم که می‌بینم نقص داره.
‫کی ناقصش کرده؟
‫من کردم.
‫همه نسخه‌های من.
‫واریانت‌های من.
‫در سراسر چندجهانی.
‫با زمان بازی می‌کنیم، مثل بچه‌ها.
‫ولی من دیدم تهش چی میشه.
‫هرج و مرجی که خلق کردنو دیدم...
‫که در واقعیت‌ها پخش میشد.
‫جهان‌ها با هم برخورد می‌کردن.
‫تاخت و تازهای بی‌پایان.
‫چندجهانی رو دیدم.
‫داشت از بین میرفت.
‫همش به خاطر اونا.
‫پس کنترلو تو دست گرفتم.
‫یعنی جنگ راه انداختی.
‫و حالا می‌خوای هر جهانی که ‫برات خطرناکه رو از بین ببری.
‫این کاریه که هیولاها می‌کنن.
‫کاریه که فاتحان می‌کنن.
‫جهان ناقص رو میسوزونن.
‫و جهان تازه‌ای میسازن.
‫نجات کسی یا چیزی براشون مهم نیست.
‫تو فقط دنبال انتقامی چون شکستت دادن.
‫چون که باختی.
‫من باختم.
‫تو نمی‌دونی چیا باختم.
‫در برابر کاری که باهام کردن، ‫میسوزونم و از زمان حذفشون می‌کنم.
‫تو می‌خوای خطوط زمانی کاملو بسوزونی.
‫می‌خوای تریلیون‌ها نفر رو بکشی.
‫کاش مهم بود جنت.
‫خدای من. دارم چیکار می‌کنم؟
‫چی؟
‫هنک!
‫اونا مورچه‌های توئه؟
‫از پرورشگاه مورچه‌ها؟
‫آره اسکات. مورچه‌های منن.
‫چجوری این پایین پیداشون کردی؟
‫از وقتی سقوط کردیم، ‫سیگنال‌های عجیب دریافت می‌کردم.
‫اول فکر کردم یه مشکلی هست.
‫یه جور اختلال.
‫این چیه؟
‫ولی نبود.
‫مورچه‌ها بودن.
‫تموم این مدت داشتن تماس میگرفتن.
‫ظاهرا از یه جور منفذ در زمان رد شدن و اومدن.
‫در یک روز، هزاران سال زندگی کردن.
‫دانش و علومشونو توسعه دادن...
‫و به مراتب بیش از اونی که ‫فکر می‌کردم میشه، پیشرفت کردن.
‫من پیداشون نکردم.
‫اونا منو پیدا کردن.
‫من که گفتم اینا باهوشن.
‫هیچی نشده، یه تمدنِ سطحِ دوی تکنوکرات خلق کردن.
‫می‌دونم "سوسیالیسم" کلمه تندیه. ولی...
‫- ولی خیلی میشه یاد گرفت از این... ‫- بابا.
‫آره. مورچه‌های منن.
‫مورچه‌ها تسلیم نمیشن.
‫برام مهم نیست اون یارو کیه.
‫مهم نیست چی از دستش بر میاد.
‫کَسی رو نجات میدم!
‫چجوری رقابت رو با کانگ، برابر کنیم؟
‫ما یه فکرایی داریم.
‫چی تو ذهنت بود؟
‫به قول یه نویسنده بزرگ...
‫"همیشه برای رشد، جا هست."
‫کتاب منو خوندی؟
‫کلمه به کلمه لعنتیشو.
‫زود باشین. بریم مشغول شیم.
‫هی! معذرت می‌خوام.
‫مطمئنم کارم ترسناک بود.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم نجاتت بدم.
‫چجوری؟
‫سوال خوبیه.
‫این یه جور کلید داره؟
‫یا یه کارت. یه جور کلیدِ اتاق...
‫می‌دونی؟ مثل یه...
‫لعنتی!
‫بپر و بزن.
‫جنتورا.
‫ببخشید که باعث شدم مردمت آسیب ببینن.
‫چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫وای.
‫بیا به خودشون آسیب بزنیم.
‫لعنتی. خیلی خفنی.
‫نقشه‌ای داری؟
‫نقشه من، آزاد کردن تو بود.
‫تو نقشه‌ای داری؟
‫باید به هر کسی که می‌تونه بجنگه، خبر بدیم.
‫بعد، مردممون رو از زندان‌های پایین نجات بدیم.
‫در نهایت از داخل، ضد حمله بزنیم.
‫آره. نقشه داری. چجوری خبر بدیم؟
‫دنبالم بیا.
‫باشه. بریم.
‫من این پایین یه امپراتوری ساختم جنت.
‫و با خودم میبرمش.
‫باید وقتی فرصت بود، منو آزاد می‌کردی.
‫تاریخ نوشته نمیشه.
‫ساخته میشه.
‫امروز، اوج میگیریم.
‫از این قلعه، از کسانی که ‫تبعیدم کردن انتقام میگیرم.
‫امروز، ابدیت رو فتح می‌کنیم.
‫و سلسله کانگ، خواهد تونست...
‫الو؟ کار می‌کنه؟
‫کَسی؟
‫معلوم نیست کار می‌کنه یا نه.
‫فکر کنم داره پخش میشه.
‫من معطلشون می‌کنم. پیغامو برسون.
‫فکر کردم قراره خودت پیغام بدی!
‫حالا!
‫وارد شدیم. به برج نفوذ کردیم.
‫من هم با جنتورام.
‫اون شکست‌ناپذیر نیست.
‫شاید احساس کنین...
‫کار از کار گذشته...
‫شاید حس کنین ما فقط میبازیم...
‫ولی خانواده‌ای که از دست دادم...
‫یادم دادن به مبارزه ادامه بدم.
‫اگه اینجا بودن، اونا هم به مبارزه ادامه میدادن.
‫باید هوای کوچولوترها رو داشته باشیم.
‫اینو پدرم یادم داده.
‫چون وقتی مردم به کمک نیاز داشتن...
‫بهشون پشت نکرد.
‫ما هم پشت نمی‌کنیم.
‫باید راه بیوفتیم!
‫بیاین به برج! مبارزه کنین!
‫می‌دونم منتظر این لحظه بودین. وقت حمله رسیده.
‫می‌دونه که از پس همه ما برنمیاد.
‫بیاین به...
‫کَسی.
‫فکر کنم سیگنالو پیدا کردم. ‫مامان هم باید اونجا بشه.
‫- بریم. ‫- من رانندگی می‌کنم.
‫دختر لنگ رو پیدا کن.
‫بکشش.
‫بریم. سریع‌تر!
‫اگه می‌خواین بجنگین، دنبال من بیاین.
‫تموم شد کَسی.
‫بقیه رو آزاد کن. برو!
‫اون میفهمه که داریم میایم.
‫آره. مطمئن میشم که بفهمه.
‫پرتاب رو آغاز کنید.
‫پدرت اینجا نیست کَسی.
‫ولی به نظرم جای غافلگیری نداره.
‫کانگ!
‫ما یه قراری داشتیم.
‫دختر منو دزدیدی!
‫لعنتی.
‫چقدر بزرگه.
‫بهم دروغ گفتی!
‫حرف ما، عهد ماست.
‫بدون اون، هیچی نیستیم!
‫از پا درش بیارین.
‫بله قربان.
‫ادامه بدین. اون با من.
‫آره. همینه!
‫خیلی زیادن!
‫اسکات! نمی‌تونم جلوشونو بگیرم!
‫اونا هم اومدن.
‫دمت گرم کَسی!
‫آره.
‫یالا! تمومش کنیم!
‫انقلاب!
‫همه رو بسوزونید!
‫حمله!
‫پناه بگیرین. نخوره بهتون.
‫رمز اتفاق فرمان چیه؟
‫حاضرم بمیرم!
‫یک-هشت-یک-چهار-هفت.
‫لعنتی!
‫این لازمت میشه.
‫سلام.
‫اینجا میهن ماست!
‫بریم پسش بگیریم!
‫نه!
‫سولاخ‌دار شدم.
‫سولاخ‌دار شدم!
‫نمی‌دونستم می‌تونه اون کارو بکنه.
‫کانگ!
‫اون کجاست؟
‫پرتاب کنید!
‫اون چیه؟
‫داره فرار می‌کنه.
‫غلط کرده.
‫نذارید به حلقه‌ها نزدیک بشه.
‫بابا!
‫بابا. دارم میام!
‫بابا!
‫هیچ راه فراری نیست.
‫خواهش می‌کنم عمل کن!
‫هی! داری کجا میری؟
‫بیا جلو!
‫فکر کردی تموم شد؟ بیا جلو ببینم!
‫دارن. تمومش کن.
‫نمی‌دونم هدفت چیه. ولی بس کن.
‫من نمی‌دونم چی باشم.
‫تو بگو چی باشم.
‫نمی‌دونم. فقط انقدر عن نباش.
‫دیگه دیر شده.
‫نگام کن.
‫عنِ عن شدم.
‫برای عن نبودن، هرگز دیر نیست.
‫باید جلوشو بگیریم.
‫من یه فکری دارم.
‫حاضری؟
‫بعید می‌دونم.
‫یک دو سه. حالا!
‫بابا!
‫کَسی؟
‫- چقدر گُنده شدی. ‫- خیلی گنده شدم.
‫دوستت دارم بادوم‌زمینی من.
‫من هم دوستت دارم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫حس می‌کنم گودزیلا رو بقل کردم.
‫می‌دونم. خیلی حس خفنی داره.
‫می‌دونم. نه؟
‫خیلی گشنمه.
‫آره. آدم اینجوری میشه.
‫- می‌تونم هر چی برسه بخورم. ‫- آره. هر چی برسه.
‫- ولی چقدر دلم لیمو ترش می‌خواد. ‫- نه؟
‫- خیلی عجیبه. آدم هوس مرکّبات می‌کنه. ‫- مرکّبات.
‫چقدر...
‫برجو بگیرید!
‫تموم شد.
‫هنوز هم نفهمیدی...
‫هرگز تموم نمیشه.
‫- باید بریم. همین حالا. ‫- نه.
‫- سریع‌تر. ‫- نه!
‫می‌دونم. می‌دونم. ولی باید بریم.
‫- نه! ‫- یالا!
‫حرومزاده...
‫- وای خدا. ‫- اسکات.
‫بیا.
‫فکر کردین این برام تازگی داره؟
‫می‌دونین من چند تا انقلابو سرکوب کردم؟
‫نه نه نه.
‫می‌دونین چندتا جهان رو فتح کردم؟
‫می‌دونین چند تا انتقامجو رو کشتم؟
‫خیال کردین می‌تونین منو شکست بدین؟
‫من کانگ هستم!
‫شما... با مورچه‌ها حرف میزنین!
‫اسم من دارنه...
‫من عن نیستم.
‫ببخشید دیر کردم.
‫مورچه‌ها زیاد بودن.
‫اوه. این توئی؟
‫راجع به من درست گفتی کَسی.
‫دارِن.
‫حالت خوبه؟
‫بعید می‌دونم.
‫- دارِن؟ ‫- سلام هوپ.
‫مدل موهاتو تغییر دادی؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫قضیه داره. حالا برات میگم.
‫کارِت...
‫واقعا نمی‌دونم چی بگم.
‫ممنونم اسکات.
‫تو مثلِ داداشم بودی.
‫واقعا میگی؟
‫بودم.
‫حداقل آخرش یه انتقامجو مُردم.
‫آره.
‫- درسته. ‫- بله.
‫آره. آفرین انتقامجو.
‫امروز چقدر اتفاق افتاد.
‫- هنری؟ ‫- جنت؟
‫- مامان. کجایی؟ ‫- توی برجم.
‫فکر کنم بتونم برمون گردونم خونه.
‫ولی زمان زیادی نداریم.
‫اگه می‌خوایم بریم خونه...
‫باید الان راه بیوفتیم.
‫ما تمومش می‌کنیم.
‫ممنونم.
‫زود باشین دیگه.
‫خیلی‌خب. موفق باشین.
‫موفق باشین. بیاین.
‫مرسی رفیق.
‫موفق شدی.
‫بریم خونه.
‫اسکات کجاست؟
‫درست پشت سرم بود.
‫باید پشتتو می‌کردی و میرفتی.
‫هیچوقت استعداد اینو نداشتم.
‫جون سالم به در نمیبری.
‫می‌خوام اینو فراموش نکنی!
‫می‌تونستی برگردی خونه.
‫می‌تونستی باز هم دخترتو ببینی.
‫ولی خیال کردی پیروز میشی.
‫لازم نیست پیروز بشم.
‫فقط کافیه که هردومون ببازیم.
‫بابا!
‫کجاست؟ کجاست؟
‫اون کجاست؟ اون...
‫- نه. حالش خوبه. ‫- اون کجاست؟
‫حالش خوبه. حالش خوبه.
‫- اسکات. همه خوبن. همه خوبن. ‫- در امانه؟
‫موفق شدی.
‫- ببخشید. ببخشید. ببخشید. ‫- نه نه نه.
‫نه. ول نکن. ول نکن.
‫ولم نکن.
‫هیچوقت ولم نکن.
‫ولت نمی‌کنم.
‫برگشتی دنبالم.
‫عاشقتم هوپ.
‫عاشقتم اسکات.
‫بریم خونه.
‫خونه، خوبه.
‫زندگی من با عقل جور در نمیاد.
‫در این باره، خیلی از خودم سوال میپرسیدم.
‫"اسکات، تو و خونوادت، جهان کوآنتومو نجات دادین.
‫"یه موجودِ بی‌سولاخو نوشیدی.
‫"چرا هی این چیزا برات اتفاق میوفته؟
‫"با عقل جور در نمیاد."
‫ولی می‌دونین چیه؟
‫کی گفته زندگی باید با عقل جور در بیاد؟
‫روبین!
‫تو اون حشره‌ای!
‫اشتباه می‌کردم. تو اون یکی حشره‌ای.
‫تو مرد حشره‌ای بودی.
‫عین یه حشره گنده، کوچیک و بزرگ میشی.
‫درسته. خودمم. یه قهوه لطفا.
‫دوازده دلار.
‫دوازده دلار!؟
‫همش خیال می‌کردم این فصل از زندگیم تموم شده.
‫اما کَسی بهم یادآوری می‌کرد که ‫"همیشه یکی برای نجات دادن هست."
‫به خاطر گلِ روی تو، دوباره ‫کِیک‌پزی رو شروع کردم.
‫وای.
‫تنهایی درستش کردی؟
‫- آره. اصولا کیک درست نمی‌کنم. ‫- می‌دونم.
‫از سال 1997، اولین کیکیه که درست می‌کنم.
‫خیلی هنرمندی.
‫زندگیِ من، عجب جریان پر افت و خیزی بوده.
‫یه روز از بسکین رابینز اخراج شدم،
‫فرداش یه شاهِ فضاییِ مسافرِ زمانو شکست دادم.
‫شکستش دادیم دیگه؟
‫آره دیگه. همین اتفاق افتاد.
‫داشت فرار می‌کرد. نتونست فرار کنه.
‫فکر کنم.
‫ولی گفت یه اتفاق بدی تو راهه.
‫گفت اگه نره بیرون، همه میمیرن.
‫وایسا ببینم. یعنی همه رو به کشتن دادم؟
‫همه قراره به خاطر من کشته بشن؟
‫خدای من.
‫وای خدا. چیکار کردم؟
‫چه غلطی کردم؟
‫ولش کن. بعید می‌دونم مشکلی باشه.
‫گفتم که. زندگی با عقل جور در نمیاد.
‫پس انقدر سین جیم نکن اسکات.
‫انقدر فکرتو درگیر نکن.
‫سورپرایز!
‫تولدت مبارک.
‫تولدم نیست.
‫می‌دونم. ولی چند تاشو غیبت کردم.
‫این خوبه. همه دور همیم.
‫همه چی خوبه.
‫به احتمال زیاد همه چی خوبه.
‫کانگ رفت پی کارش. موفق شدی.
‫دیگه نمی‌خواد نگران اون یارو باشی.
‫ممنونم.
‫تولد الکیت مبارک کَسی.
‫"بعد از تیتراژ ادامه دارد"
« NimaAM تـرجمـه از نیـما » @NimaSub
مووی کاتیج، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده MovieCottage.com
برای اطلاع از آخرین آدرس سایت، مووی‌کاتیج را در تلگرام دنبال کنید @MovieCottage
‫کانگِ مطرود، مُرده.
‫مطمئنی مرده؟
‫اگه حقیقت نداشت، خبر نمیدادم.
‫حتما خیلی ناراحتی که به دست خودت کشته نشده.
‫هیچ یک از ما...
‫نتونستیم اونو بکشیم.
‫اونا کشتنش.
‫کم کم دارن چندجهانی رو لمس می‌کنن.
‫اگه اجازه بدیم...
‫همه اون چیزهایی که بنا کردیم رو نابود می‌کنن.
‫پس دیگه وقتو تلف نکنیم.
‫دیر شده.
‫چند نفرو فرا خوندی؟
‫همه ما رو.
‫"بعد از این یکی تیتراژ هم ادامه دارد!"
‫زمان، همه چیزه.
‫زندگی ما رو شکل میده.
‫اما، شاید ما بتونیم اونو شکل بدیم.
‫خودشه.
‫واقعا؟ یه جوری می‌گفتی انگار خیلی ترسناکه.
‫چون هست!
‫"کانگ، برمیگردد."