‫خودشونن!
‫آماده بشین.
‫دارن دو زندانی دیگه رو تحویل می‌دن!
‫اماده باشین که تحویلشون بگیریم!
‫مستقر بشین!
‫آروم بکشین!
‫دروازه مستحکمه!
‫زندانی داره میاد!
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫دیجی‌موویز در شبکه‌های اجتماعی: ‫DigiMoviez@
‫عه، چه عالی. ‫هم‌سلولی دیگه‌ای برامون آوردن.
‫توهین نباشه‌ها رفیق. ‫ظاهرا خیلی مهربونی.
‫اِم... بیا اینجا رو نشونت بدم ‫که مستقر بشی.
‫این سطل انجماد شاشمونه. اِم...
‫آره، همینه دیگه.
‫اسمت چیه دخترک؟
‫اِم، ایشون هولگاست. ‫بنده ادگینم. شما؟
‫من تو سلول‌های زیادی حبس کشیدم. ‫تا حالا با زن جماعت هم‌سلولی نبودم.
‫گمون کنم خوشم بیاد.
‫از من بهت نصیحت،
‫هولگا خیلی خوشش نمیاد ‫موقع خوردن سیب‌زمینی‌هاش مزاحمش بشن.
‫- می‌شه گفت نقطه عطف هر روزشه. ‫- خفه شو ببینم!
‫باشه پس. راحت باش.
‫کمی خجالتی‌ای، مگه نه؟
‫وقتی باهام آشنا بشی، ‫می‌فهمی اون‌قدرها هم بد نیستم.
‫هوم.
‫این‌جوری نکن دیگه.
‫می‌تونیم خوش و خرم...
‫گمون کنم واسه این یکی انگشت نبافم ‫که دستکش بی‌پنجه بشه.
‫مگه می‌خوان بهم نمره بدن؟
‫♪ نه به ثروتی رسیدیم، ‫نه سرنوشت نیکویی داریم ♪
‫♪ چیزی نمونده خودمون رو ‫با عصاره تاک خفه کنیم ♪
‫♪ با همنشینان خوشحالمون ‫می‌نوشیم و می‌نوشیم ♪
‫♪ بیاین پیاله‌مون رو سر بکشیم ‫و امروز رو تلف کنیم ♪
‫آهای! آواز نخونین!
‫چشم توبیاس.
‫جلسه شورای تبرئه‌مون ‫فردا برگزار می‌شه.
‫زیاد امیدوار نشو اِد.
‫منظورت چیه؟
‫این‌دفعه جاناتان هم عضو شوراست. ‫طرف آراکوکراست.
‫تنها امید آزادیمون به خودشه.
‫چنین اتفاقی نمی‌افته.
‫از من بشنو هولگا، ‫از فردا دیگه یخ خرد نمی‌کنی.
‫جلسه تبرئه مربوط به پرونده...
‫ادگین دارویس و هولگا کیلگور رو...
‫تحت نظر اتحادیه لردها برگزار می‌کنیم.
‫دو سال از حبستون به جرم...
‫سرقت اموال گرانبها و خیانت می‌گذره.
‫این شورا موظفه ‫صلاحیت تبرئه شدنتون رو تشخیص بده.
‫چه حرفی دارین؟
‫با تشکر از قاضی آندرتون، عضو گرانقدر شورا.
‫پیش از هر چیز، متوجه غیاب قاضی جاناتان شدم.
‫احیانا بهتر نیست منتظر بمونیم؟
‫طوفان سفر قاضی جاناتان رو به تعویق انداخت. ‫می‌تونین شروع کنین.
‫که این‌طور. آخه من...
‫ما خیلی رو حضور ایشون حساب کرده بودیم.
‫یا شروع کنین یا از حرف زدن چشم‌پوشی کنین.
‫خیلی‌خب.
‫بهتره اولش کمی از جزئیات ماجرا براتون بگم.
‫شاید اگه بفهمین من از اولش ‫سارق نبودم، غافلگیر بشین.
‫من چندین سال پیش به عضویت ‫حزب چنگ‌نوازان دراومدم...
‫که شبکه‌ای متشکل از جاسوسان قسم‌خورده ‫در راه مبارزه با ظلم...
‫و دفاع از سرکوب‌شدگان ‫برای رضای ملت بود.
‫زیا، همسرم، با این که از خطراتش آگاه بود، ‫از تصمیمم حمایت کرد.
‫روزها حرف‌های مزدوران رو استراق سمع کرده،
‫جلوی راهزنان رو در حین ارتکاب جرم گرفته...
‫و حتی ساحران سرخ تایی رو ‫به دستگاه قضا می‌سپردم.
‫شب‌ها می‌رفتم خونه تا همسر عزیزم ‫و کیرا، دخترم، رو ببینم.
‫راستش رو بخواین، گاهی اوقات ‫به بی‌دستمزد بودن...
‫کاری که براش سوگند خورده بودم ‫شک می‌کردم.
‫ولی همسرم همیشه می‌گفت:
‫«لزومی نداره همه‌چی رو برامون فراهم کنی، ‫کافیه خودت پیشمون باشی.»
‫خب، دیگه از جاناتان خبری نشد؟
‫نزدیکه؟ ‫آخه می‌تونم صبر کنم.
‫- مگه نشنیدی چی گفتیم؟ ‫- درسته، گفتین طوفانه.
‫آخه طبق شناختی که از جاناتان دارم،
‫گمون می‌کنم با جون و دل ‫پذیرای داستانم باشه.
‫من هم اصلا خوشم نمیاد ‫یه سال آزگار دیگه صبر کنم...
‫- تا برگردم اینجا و... ‫- ادامه بده.
‫چشم. الان تعریف می‌کنم.
‫وقتی آدم عضو چنگ‌نوازان باشه، ‫بالاخره دشمن می‌تراشه.
‫دشمنانش هم گاهی اوقات میان انتقام بگیرن.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫هیچ روحانی‌ای از پس درمان ‫جراحات ناشی از شمشیر ساحران سرخ برنمیاد.
‫هیچ‌جوره نمی‌شد درمانش کرد.
‫وفاداری من به سوگندم ‫هم با مرگ زیا از بین رفت.
‫عذر می‌خوام، ولی یادآوری این خاطرات...
‫- بدون حضور جاناتان خیلی دشواره. ‫- باز شروع کرد؟
‫ولی مهم‌ترین بخش پیشینه‌ام رو نشنید!
‫چطوری می‌خواد بدون آگاهی از انگیزه‌ام، ‫برام حکم صادر کنه؟
‫ما بدون حضور جاناتان هم ‫خیلی خوب بلدیم حکمت رو صادر کنیم.
‫- تعریف کن دیگه! ‫- قبوله. کجا بودم؟ اِم...
‫شب‌ها می‌رفتم خونه تا همسر عزیزم ‫و کیرا، دخترم، رو ببینم.
‫خیلی از عقب‌تر تعریف کردی. ‫این‌قدر وقت تلف نکن!
‫درسته، عذر می‌خوام. ‫باشه، خلاصه می‌گم.
‫چند ماه بعدش ‫از شرم‌آورترین ماه‌های عمرم بود.
‫همون موقع با هولگا آشنا شدم.
‫دلش برام سوخت.
‫خب، دلش برای بچه نوزادم سوخت.
‫هولگا هم عین خودم ‫ته بدبختی رو دیده بود.
‫چندین سال قبل از آشناییمون، ‫بابت عشقش به فردی خارجی...
‫از قبیله‌شون بیرونش کرده بودن.
‫خیلی زود حکم خواهر و برادر پیدا کردیم.
‫پایه اساس رابطه‌مون ‫اعتماد و احترام متقابل بود.
‫هیچ‌کدوممون پول ‫یا شغل شرافتمندانه‌ای نداشتیم،
‫واسه همین تصمیم گرفتیم ‫فعلا بی‌خیال «شرافتمندانه» شده...
‫و کار جدیدی رو امتحان کنیم.
‫وقتی آدم می‌فهمه گاهی اوقات...
‫مانع رسیدنش به خواسته همیشگیش ‫گاهی اوقات به نازکی...
‫تکه‌ای شیشه است، ‫خیلی مسحور می‌کنه.
‫شاید بخواین بدونین چطوری هم خلاف می‌کردیم،
‫هم دخترکی تو خونه داشتیم.
‫خب، نمی‌ذاشتیم تنها خونه بمونه.
‫بجنب، بجنب! بدو، بدو، بدو!
‫کیرا تنها عضو جدید گروهمون نبودی.
‫سایمون، افسونگری در سطح متوسط،
‫و کلاهبرداری به نام فورج رو ‫هم به گروهمون اضافه کردیم...
‫که تشویقمون کرد ‫بلندپروازتر باشیم.
‫چندی نگذشت که واقعا گروه شدیم.
‫درسته، سارق بودیم،
‫ولی من سعی می‌کردم ‫طبق اصول خاصی عمل کنیم.
‫اصلا بلایی سر کسی نمی‌آوردیم.
‫فقط هم از افرادی که کمترین ‫ضرر مالی رو می‌دیدن، دزدی می‌کردیم.
‫ولی آشناییمون با سوفینای ساحر ‫همه‌چی رو تغییر داد.
‫تقریبا اصلا نمی‌شناختیمش.
‫فقط می‌دونستیم می‌خواد کمکش کنیم ‫از قلعه کورین سرقت کنه.
‫از قلعه‌های چنگ‌نوازانه. ‫نمی‌دونم اسمش به گوشتون خورده یا نه.
‫مطمئنم به گوش جاناتان خورده.
‫کلی عتیقه گران‌بها که از افراد خبیث ‫ضبط کرده بودن تو اون قلعه بود...
‫و فقط خود چنگ‌نوازان ‫به خزانه‌اش دسترسی داشتن.
‫سوفینا هم واسه همین ‫به سراغ ما اومده بود.
‫اولش قبول نکردم، ‫حاضر نبودم اون‌قدر پست بشم.
‫ولی بعدش فورج بهم گفت ‫یکی از عتیقه‌های قلعه کورین...
‫لوح احیاست...
‫که می‌تونه یه فرد مرحوم رو زنده کنه.
‫حتی قربانیان ساحران سرخ رو ‫هم زنده می‌کنه.
‫احتمالا فهمیدین بعدش چی می‌شه.
‫- واسه چی من نمی‌تونم بیام؟ ‫- شرمنده کیرا، این دفعه خیلی خطرناکه.
‫پس بهتره خودت هم نری.
‫ما که چیز دیگه‌ای نیاز نداریم.
‫هنوز یه چیز مونده؛ ‫ولی این دفعه آخرین باره.
‫بهم اعتماد کن.
‫ناراحت نباش عسلم. ‫زود برمی‌گردیم.
‫جریان لوحه رو بهش نگفتم.
‫اگه همه‌چی خراب می‌شد، ‫خیلی ناراحت می‌شد.
‫خب،
‫واقعا هم خراب شد.
‫به زودی می‌بینمت عشقم.
‫دزد اومده!
‫اوناهاشن!
‫ما که بلایی سر کسی نمیاریم.
‫تو محدوده توقف زمان گیر افتاده! ‫معکوسش کن سایمون!
‫از پسش برنمیام. ‫قدرت سوفینا خیلی زیاده.
‫لوح رو ببر. ‫مواظب کیرا باش.
‫بهت قول می‌دم.
‫حقیقت از این قراره که حتی اگه این شورا ‫بخواد دو سال یا حتی بیست سال دیگه...
‫هم برام حبس ببره،
‫باز هم در حد بدترین جنایت عمرم نیست...
‫آخه من پدر دخترم رو ازش گرفتم.
‫ولی بدونین اگه تصمیم بگیرین آزادم کنین،
‫تا آخر عمرم سعی می‌کنم ‫اشتباهم رو جبران کنم.
‫تو حرفی نداری؟
‫همین‌جا راحتم.
‫التماستون می‌کنم ‫قبل از اعلام حکمتون...
‫صبر کنین تا...
‫- سلام جاناتان! ‫- عذر می‌خوام که دیر کردم.
‫- باورت نمی‌شه چقدر از دیدنت خوشحالم! ‫- برو کنار!
‫- هولگا، دست به کار شو! ‫- نگهبانان!
‫ولم کنین جناب!
‫داره سیب‌زمینی پرتاب می‌کنه!
‫وای جاناتان!
‫ولی ما درخواست تبرئه‌ات رو ‫تأیید کرده بودیم.
‫پرواز کن پرنده، پرواز کن!
‫هنوز نفس می‌کشه.
‫بهت که گفته بودم آزادمون می‌کنه!
‫[دره یخ‌صبا]
‫[سنگ‌چین کلوین]
‫[خط مرکزی جهان]
‫«سیاهچال‌ها و اژدهایان: شرافت سارقان»
‫از کیرا خبری نیست؟
‫چند وقتی می‌شه که خالی بوده.
‫به نظرت فورج کجا بردش؟
‫گمون نکنم سواحل شمشیری رو ترک کنه. ‫فورج همیشه از زندگی شهری خوشش می‌اومد.
‫خودت و همسرتون غذا میل ندارین؟
‫- چی؟ نه بابا. ایشون که همسرم نیست. ‫- من همسر این باشم؟
‫- با اون لب‌هاش؟ ‫- خیلی چندشم شد. همون مشروب خوبه.
‫خب، با قایق تا دروازه بالدور می‌ریم،
‫بعدش به سمت شمال حرکت می‌کنیم.
‫من هم تا داریم دنبال فورج می‌گردیم، ‫سری به مارلامین می‌زنم.
‫واقعا مطمئنی می‌خوای ‫چنین کار سختی بکنی؟
‫- اگه نخواد باهات صحبت کنه چی؟ ‫- خواست خودش مطرح نیست.
‫- خیلی‌خب. ‫- می‌خوام خیال خودم رو راحت کنم.
‫برات نامه‌ای نوشت و گفت دیگه شوهرت نیست.
‫خیالت با خوندنش راحت نشده بود؟
‫- تو درک نمی‌کنی. ‫- نمی‌کنم.
‫معلومه که نمی‌کنم.
‫این عکس...
‫ای حرومزاده.
‫فورج لردِ شهر بی‌زمستان شده.
‫اون دلقک چطوری تونست لرد بشه؟
‫خب، اگه کیرا پیشش باشه، ‫برام فرقی نمی‌کنه.
‫بجنب. بیا بریم.
‫مرسی رفیق. ‫مگه لب من چشه؟
‫- واسه صورتت خیلی بزرگه. ‫- چی؟
‫خیلی‌ها از لبم خوششون میاد.
‫تا حالا ندیده بودم اینجا این‌قدر شلوغ باشه.
‫حتما واسه مسابقات آفتاب نیم‌روزی اومدن.
‫آره، بابام من رو واسه ‫تماشای آخرین مسابقاتشون...
‫قبل از غیرقانونی شدنشون آورده بود.
‫کسی هم برنده شد؟
‫خب، یکی از شرکت‌کنندگان ‫به مرحله نهایی راه یافت،
‫ولی بعدش هیولایی بالاتنه‌اش رو خورد، ‫در نتیجه...
‫نه.
‫خوبه که فهمیدیم فورج هنوز هم خیلی متواضعه.
‫- چند وقت گذشته؟ ‫- دو سال گذشته.
‫نه، چند وقته که اینجا منتظریم؟
‫بابا.
‫هولگا؟
‫کیرا.
‫وای!
‫- دلم خیلی برات تنگ شده بود. ‫- سلام عسلم.
‫- بیا بغلم. ‫- سلام.
‫وای.
‫هر روز به یادت بودم.
‫این رو برات بافتم.
‫- چیه؟ ‫- دستکش بی‌پنجه است!
‫آها. مرسی.
‫روبه‌راه بودی؟
‫عمو فورج خیلی باهام مهربون بود.
‫«عمو» فورج؟
‫بیاین. ‫می‌خواد ببیندتون.
‫هنوز آویزی رو که بهم داده بودی ‫می‌اندازم هولگا.
‫گاهی اوقات یواشکی تو قلعه باهاش می‌گردم.
‫- خیلی عجیبه که اینجایین. ‫- کیرا جانم، ببین.
‫می‌خوام بدونی ‫خیلی بابت نتیجه کارمون شرمنده‌ام.
‫خطر کرده بودم.
‫ولی به ثمر نرسید.
‫واسه چی انگار از دستم دلخوری؟
‫آخه وانمود می‌کنی تقصیر خودت نبوده.
‫پس اینجایین!
‫وای!
‫سلام دوستان قدیمی.
‫چقدر غافلگیر و خوشحالم کردین. بیا بغلم.
‫عه؟
‫چند تار موی خاکستری می‌بینم؟
‫آره. خوشم اومد.
‫کمی رذل‌تر و ماهرتر جلوه می‌کنی.
‫شبیه... ‫شبیه چی شدی؟
‫شبیه ماهی‌گیر باسواد و مرموزی شدی.
‫سلام هولگا.
‫خودم می‌دونم از بغل خوشت نمیاد.
‫ولی باید بغلت کنم. باشه؟
‫- وای. ‫- هوم. هوم.
‫هوم! هوم.
‫حتما دو سال اخیر خیلی وحشتناک بوده،
‫ولی باید اعتراف کنم ‫که خیال می‌کردم بیشتر حبس بکشین.
‫آها! اِم... زودتر... ‫زودتر آزادمون کردن.
‫- به خاطر خوش‌رفتاریمون بود. ‫- آره، رفتارمون خوب بود.
‫آها. که این‌طور.
‫خوب، خوش اومدین. خوش برگشتین.
‫وای، سوختم. ‫آتش گرفتم.
‫باز هم سوختم.
‫کیرا، واقعا بهتره با خدمه آشپزخونه‌مون ‫صحبت کنیم،
‫آخه واقعا لزومی نداره این‌قدر داغ باشه.
‫آره، آره، چایتون داغه. ‫خب، چطوری لرد شهر بی‌زمستان شدی؟
‫آها. قبل از زندانی شدنتون، ‫مراقبت از کیرا رو به من سپردی.
‫اون موقع به نظرم کار شاقی نبود.
‫ولی یه بار که تو چشمش نگاه کردم،
‫یهو فهمیدم باید آدم بهتری بشم.
‫مسلما نمی‌تونستم گنجینه سرقتیمون رو پس بدم،
‫واسه همین وقتی لرد نوراِمبر مریض شد،
‫فرصت رو غنیمت شمردم ‫که تغییری اعمال کنم.
‫هزینه ستادم رو هم با پول حاصل ‫از قلعه کورین پرداختم.
‫ولی اعتراف می‌کنم...
‫تنهایی از پسش برنمی‌اومد.
‫آها! بالاخره اومد!
‫سوفینا رو که به خاطر دارین.
‫- هنوز باهاش همکاری می‌کنی؟ ‫- خودش باعث شد گیر بیفتیم.
‫این‌طور نیست، نه. ‫اگه نبود، همه‌مون رو گرفته بودن.
‫از اون به بعد هم...
‫مشاور ارشدم شده. هوم.
‫چای خیلی داغه، واقعا عذر می‌خوام. ‫دهن آدم می‌سوزه.
‫اِم، سوفینا.
‫اِم، می‌شه لطف کنی...
‫معلومه.
‫هوم.
‫خوبه. ممنون. گـ...
‫گمون نمی‌کردم انگشتت رو ‫تو فنجونم فرو کنی، اینه که...
‫بعدا می‌خورمش.
‫خب، اگه لوحه رو بهمون بدی، ‫من و هولگا و کیرا رفع زحمت می‌کنیم.
‫معلومه که واسه همون برگشتی.
‫نه‌خیر، دنبال من نیومدی. ‫دنبال لوح ثروت اومدی.
‫ثروت؟
‫نه، لوح احیاست.
‫عذر می‌خوام، چی گفتی؟
‫واسه همین قبول کردم ‫سرقت رو عملی کنیم.
‫چنین حرفی بهت زده؟ ‫گفت واسه ثروت بیشتر ولت کردم؟
‫من راستش رو بهش گفتم. ‫حق داره از حقیقت آگاه باشه.
‫داشته بهت دروغ می‌گفته کیرا.
‫می‌خواستم... می‌خواستم مادرت رو زنده کنم.
‫وای اِد، بی‌خیال دیگه. ‫ببین، می‌دونم چقدر دلت می‌خواد ببخشدت،
‫ولی از من بشنو، ‫راه‌حلش بیشتر دروغ گفتن نیست.
‫ای مار کثیف!
‫خودت که خوب می‌دونی دنبال چی بود.
‫اگه داشتی به خاطر مامان می‌رفتی، ‫واسه چی بهم نگفتی؟
‫آخه نمی‌خواستم اگه موفق نشدم، ‫دوباره از دستش بدی.
‫ولی تقصیر دخترک بیچاره نیست ‫که بهت اعتماد نداره.
‫بالاخره،
‫از وقتی وارد این اتاق شدین، ‫دارین دروغ می‌گین، مگه نه؟
‫- فرار کردین؟ ‫- می‌خواستیم برگردیم پیش تو عسلم.
‫کیرا، ببین من رو.
‫به جون خودت قسم می‌خورم ‫لوح احیا بود.
‫به خاطر مامان و همه‌مون رفته بودم. ‫باید بهم اعتماد کنی.
‫وقتی ولم کردی ‫هم گفتی بهت اعتماد کنم.
‫کیرا، نه، وایستا، وایستا! ‫کیرا!
‫بهش فرصت بده، ‫بهش فرصت بده.
‫چندین سال به خاطر غیابت ازت متنفر بوده.
‫تو هم چندین سال فرصت داشتی ‫علیه من بشورونیش.
‫نه، این‌طور نیست.
‫حرفت به ندرت پیش می‌اومد.
‫خواسته‌اش رو اجابت کن. ‫لوحه رو بهش بده.
‫گمون نکنم پسش بدم.
‫دخترت رو هم پس نمی‌دم.
‫ای حرومزاده!
‫الان هم تو زمین گیر افتادین!
‫وای، خیلی از دیدن ‫این صحنه ناراحت شدم.
‫سوفینا واقعا ساحر خیلی قدرتمندیه!
‫گمون می‌کردم آخرین باری که گیرتون انداخت، ‫یاد گرفته باشین.
‫از اولش هم می‌خواستی گیر بیفتیم.
‫نه، می‌خواستم خودت و سایمون گیر بیفتین، ‫ولی به طریقی تونست فرار کنه.
‫این همه سال با هم بودیم، ‫اون‌وقت به خاطر این ساحر بهمون نارو زدی؟
‫آدم اصلا نباید ‫به کلاهبردار جماعت اعتماد کنه.
‫البته در این زمینه ‫بهم اعتماد کنین...
‫که کیرا واقعا اینجا خوشحاله،
‫خیلی خوب بهش رسیدگی می‌کنیم...
‫و واقعا عین بچه خودم دوستش دارم.
‫راستش، قبل از پدر شدنم، ‫اصلا از بچه داشتن خوشم نمی‌اومد.
‫ولی وقتی آدم الگوی کس دیگه‌ای می‌شه...
‫و طرف می‌ذاره به خواست خودش ‫تربیتش کنه...
‫احساس خدا بودن پیدا می‌کنه!
‫خب، وایستین ببینم، هم خدام، هم لردم. ‫واقعا وضعم خوبه!
‫بلک‌وود؟
‫می‌شه برگردونیشون زندان؟
‫حواست باشه جایزه‌شون رو هم بگیری.
‫خب، باید حرکت کنم.
‫منتظر دو تن از ثروتمندترین ساکنان ‫دروازه بالدور و ژرف‌آبم...
‫تا راجع به مسابقات ‫آفتاب نیم‌روزی صحبت کنیم.
‫آخه دوباره برگزار می‌شه!
‫خلاصه بدک نیست، مگه نه؟
‫واقعا خیلی از دیدن جفتتون خوشحال شدم.
‫وای! وای!
‫هولگا! هولگا! هولگا!
‫جفتشون رو بکش.
‫- باید از اونجا نجاتش بدیم. ‫- می‌دیم.
‫ولی الان باید به فکر نجات خودمون باشیم.
‫- آره، از پسش برمیای، مگه نه؟ ‫- می‌دونم خودت نمیای.
‫زانو بزنین.
‫چه تبر قشنگی داری.
‫سازنده‌اش گلرین فورهمره؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫از خاتم‌کاری دسته‌اش فهمیدم.
‫آها.
‫وزنش در چه حده؟ ‫حملات رو دفع می‌کنه؟
‫از جنس فولاد تیره است.
‫هوم. خیلی خوبه.
‫حالا سرتون رو بگیرین پایین.
‫وایستا!
‫با چی تمیزش می‌کنی؟
‫می‌خوایم سرتون رو بزنیم.
‫اون‌وقت نگران این مسائلی؟
‫اگه خودت ناراحت نمی‌شی، آره.
‫ماهی یه بار با روغن بزرک جوشیده ‫تمیزش می‌کنم.
‫بهتره هفته‌ای یه بار تمیزش کنی. ‫واسه همین نوکش داره زنگ می‌زنه.
‫- خیلی‌خب، قطع کن بره. ‫- قطع کن بره، قطع کن.
‫بگیرینش!
‫جلوش رو بگیرین!
‫وای، دیگه به خدمتشون رسیدیم!
‫- تا از شهر نرفتیم... ‫- روغن بزرک جوشیده می‌گیریم، خودم می‌دونم.
‫تق‌تق.
‫می‌خواستم ببینم حالت خوبه یا نه.
‫می‌دونستم بالاخره روزی ‫دوباره می‌بینمش.
‫ولی امیدوار بودم این شکلی نباشه.
‫خب، باید درک کنی...
‫که وقتی مادرت رو از دست داد،
‫به عبارتی خودش رو هم گم کرد.
‫واسه چی جریان لوحه رو ‫دروغ گفته بود؟
‫شاید خجالت می‌کشید اعتراف کنه...
‫به خاطر چنین چیز بی‌ارزشی، ‫این‌همه چیز رو فدا کرده.
‫احتمالا بهتره برم باهاش صحبت کنم.
‫چیه؟
‫خب، رفت عزیز دلم. ‫رفت.
‫لوح ثروت رو بهش دادم و...
‫رفت.
‫هولگا هم رفت؟
‫متأسفم.
‫ولی می‌خوام بدونی ‫حتی اگه اون هوات رو نداشته باشه،
‫من همیشه دارم.
‫خودم می‌دونم.
‫همین که تو من رو آدم خوبی می‌دونی،
‫باعث می‌شه باور کنم ‫شاید هنوز کمی خوبی تو وجودم باشه.
‫می‌تونیم به تیر نامه ببندیم ‫و به سمت اتاقش شلیکش کنیم.
‫- اگه به خودش بخوره چی؟ ‫- باید ریسکش رو بپذیریم.
‫ریسک کشتن دخترم با تیر رو بپذیریم؟ ‫نه‌خیر، نمی‌پذیریم.
‫حتی اگه نامه‌مون رو بخونه، ‫حاضر نیست بیاد. فورج رو...
‫بابای خودش محسوب می‌کنه.
‫باید خودمون وارد اون قلعه بشیم ‫و نجاتش بدیم.
‫خیلی احمقانه است اِد.
‫قلعه بی‌زمستان از قلعه کورین هم مستحکم‌تره، ‫خودت که یادته اونجا چی شد.
‫باید گروهی جمع کنیم.
‫گروه جمع کنیم؟ ‫کی می‌خواد کمکمون کنه؟
‫- ما که پولی نداریم بهشون بدیم. ‫- آره، ولی فورج داره.
‫خودش گفت ثروتمندترین افراد دارن میان ‫سر مسابقات آفتاب نیم‌روزی شرط ببندن.
‫- خزانه‌شون پرِ پر می‌شه. ‫- آره.
‫لوحه هم تو خزانه‌شونه.
‫بعدش کیرا می‌فهمه که...
‫به دلیل خوبی ولش کردیم.
‫نمی‌خواستم این شکلی بگم، ‫ولی آزه. آره.
‫کی‌ها رو تو گروهمون جمع کنیم؟
‫راستش، دوست دارم بدونم سایمون ‫هنوز ساکن ترایبوره یا نه.
‫سایمون افسونگر افتضاحیه.
‫دو ساله ندیدیمش. ‫مطمئنم ماهرتر شده.
‫کسی به گرد پای این حقه هم نمی‌رسه.
‫کار دیگه‌ای می‌کنم. ‫از بوی چمن تازه هرس‌شده خوشتون میاد؟
‫بوش رو حس کردین؟ ‫بوی چمن تازه هرس‌شده است.
‫بچه پنج‌ساله من هم ‫از پس اون شعبده برمیاد.
‫ولی از پس این کار هم برمیاد؟
‫هو.
‫ماهرتر نشده.
‫گمون نکنم مهارتش رو ‫تو اجراش به تصویر کشیده باشه.
‫این شکلی نیمه‌تار شدن خیلی دشواره.
‫هر کسی می‌تونه خیلی تار بشه، ‫ولی نیمه‌تار شدن...
‫اصل شعبده است.
‫واقعا...
‫چیه؟ صدای چی...
‫آهای!
‫داره ازمون دزدی می‌کنه!
‫اشتباه برداشت کردین. ‫بخشی از اجرامه.
‫دروغ می‌گه.
‫بگیرینش!
‫طلسم سپر!
‫این که طلسم سپر نبود.
‫زیاد از این اجرا خوشم نمیاد.
‫کارت ساخته است!
‫- سایمون؟ ‫- هولگا!
‫- می‌مونی که باز هم اجرا کنی؟ ‫- من رو از اینجا ببرین.
‫اگه اول به خودم می‌گفتین، ‫می‌گفتم فورج عوضیه.
‫همین که از خزانه‌شون خارج شدیم، ‫سوفینا سعی کرد من رو بکشه،
‫اون هم تماشا می‌کرد.
‫راستش، شایعه شده خودش ‫لرد نوراِمبر رو مریض کرده بود...
‫که فورج راحت به قدرت برسه.
‫جادوش خیلی قدرتمنده.
‫خودت رو دست‌کم نگیر. ‫اجرات رو دیدیم.
‫آره، می‌تونی با حقه ‫چمن تازه هرس‌شده‌ات شکستش بدی.
‫چه بامزه.
‫ببینین، طبیعیه که بخواین ‫کیرا رو نجات بدین...
‫و خیلی دوست دارم فورج رو کله‌پا کنم،
‫ولی به ریسک سرقت ‫از قلعه بی‌زمستان نمی‌ارزه.
‫ولی سرقت از تماشاچی‌هات می‌ارزه؟
‫- چقدر فقیر شدی؟ ‫- خیلی زیاد.
‫قصد داشتم امشب تو سالن بخوابم،
‫- ولی الان دیگه بی‌احتیاطی محسوب می‌شه. ‫- خب؟
‫اصلا می‌دونیم با چه جادوی مرموزی ‫از خزانه‌شون محافظت می‌کنن؟
‫- می‌فهمیم دیگه! ‫- از کجا؟
‫می‌خوای کل نگهبانان قلعه رو ‫یواشکی دور بزنی؟
‫خودم دور بزنم؟ نه بابا.
‫شاید دروئید متغیرالشکلی ‫بتونه دورشون بزنه.
‫می‌تونه راحت بره و بیاد، ‫مثلا شکل...
‫- موش بشه یا شکل... ‫- گوزن بشه.
‫آره، شکل گوزن بشه! ‫بین باقی گوزن‌های قلعه‌شون به چشم نمیاد.
‫مسخره‌ام نکن.
‫از کجا دروئید پیدا کنیم؟
‫من دروئیدی به نام دوریک می‌شناسم.
‫واقعا بی‌نظیره.
‫ظاهرا پای عشق و عاشقی در میونه.
‫آره. من عاشقش شده بودم.
‫ولی اعتماد به نفس نداشتنم ‫به نظرش ناخوش‌آیند بود.
‫بهترین خصوصیتت نیست.
‫ممنون.
‫این زندانی به نام فورج فیتزویلیام...
‫به جرم بدگویی از رهبرمون...
‫به اعدام با قطع عضو محکوم می‌شه.
‫درون‌بوم زمردین اصلا سر خم نمی‌کنه!
‫عدالت کشتنی نیست!
‫به فرمان من.
‫- دوریک عزیزت کمی تندروئه. ‫- آماده‌این؟
‫نه بابا، دوریک که اون نیست.
‫حمله کنین!
‫بکشینش!
‫حمله کنین!
‫اونه.
‫- چه موجودی شده؟ ‫- خرس‌جغده.
‫- چقدر باید بالا بریم. ‫- دیگه رسیدیم
‫- تکون نخور! ‫- وایستا! وایستا! منم!
‫- منم، سایمون. ‫- کدوم سایمون؟
‫من ناراحت شدم.
‫سایمون اومارم. افسونگرم.
‫ازت خواستگاری کرده بودم.
‫گفته بودی ناراحتت می‌کنم.
‫با کارم ناراحتت نمی‌کردم‌ها، ‫شخصیتم ناراحتت می‌کرد.
‫آها.
‫- آره. ‫- آره.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫- گوزن لازم داریم. ‫- گوزن لازم نداریم.
‫می‌خوایم فورج فیتزویلیام رو سرنگون کنیم.
‫خب، چی شد که ساکن اینجا شدی؟
‫پدر و مادرم انسان بودن، ‫ولی گفتن بچه تیفلینگ نمی‌خوایم.
‫- آها. ‫- الف‌های جنگلی بهم سرپناه دادن.
‫به درون‌بوم زمردین ملحق شدم ‫که ازشون محافظت کنم.
‫پس دیگه حتما باید بهمون ملحق بشی.
‫کسی جز خودت نمی‌تونه ‫مخفیانه وارد اون قلعه بشه...
‫و بهمون بگه با چی طرفیم.
‫احتمالا بی‌اعتمادیم ‫به انسان‌ها رو درک کنین.
‫به نظرم قبیح و خودخواهین.
‫خب، به نظرم تو هم کمی بدجنسی.
‫شاید بد نباشه بدونی من نیمه‌انسانم.
‫ولی افسونگر بدی هستی.
‫نه، سایمون... ‫افسونگر قدرتمندیه!
‫از نوادگان المینستر اوماره.
‫تنها راه موفقیتتون اطمینان از عملی شدنشه.
‫- ایشون مطمئن نیست. ‫- آره، گمون نکنم پر بیراه گفته باشه.
‫ببین، شاید سایمون عین من زرنگ ‫یا عین هولگا قوی نباشه،
‫ولی این مرد جوان وسط مهلکه ‫به درد می‌خوره.
‫- واسه همین انتخابش کردم. ‫- البته، افسونگر دیگه‌ای هم نمی‌شناسی.
‫هولگا، با این حرف‌ها کمک نمی‌کنی.
‫خودت دقیقا چه کمکی می‌کنی؟
‫من؟ برنامه‌ریزی می‌کنم. متوجه؟ ‫نقشه می‌چینم.
‫تو که نقشه‌ات رو چیدی، ‫پس الان به چه دردی می‌خوری؟
‫اِم، اگه نقشه کنونیمون شکست بخوره... ‫نقشه دیگه‌ای می‌چینم.
‫پس نقشه‌هات با شکست مواجه می‌شن.
‫- نه. ‫- لوت‌نواز هم هست.
‫هولگا، ربطی نداره. ‫از من بشنو، حضور من ضروریه.
‫خب،
‫هیچ‌کدوم از نقشه‌های ‫سرنگونی فورج خودمون عملی نشدن.
‫صرفا پرسیدیم چطوری به قدرت رسید،
‫اون هم ما رو دشمن شهر اعلام کرد.
‫به نابودی خونه‌ها...
‫و اعدام عزیزانمون پرداخت.
‫اگه به زودی جلوی فورج رو نگیریم،
‫چیزی باقی نمی‌مونه ‫که ازش دفاع کنیم.
‫من به خاطر پول همراهتون نمی‌شم.
‫به خاطر افرادی که در بی‌پناهی ‫بهم سرپناه دادن، همراهتون می‌شم.
‫پس سهمت رو بین خودمون تقسیم می‌کنیم.
‫درک می‌کنم که دیگه ‫کاسه صبرت لبریز شده.
‫سلام ساس تام.
‫ولی همیشه معتمدترین مریدم بودی.
‫کلاهت رو بردار.
‫نمی‌خواد نشان‌هات رو ‫جلوی من مخفی کنی.
‫ترجیح می‌دم پوستم رو بکنن،
‫ولی یه ساعت دیگه هم ‫فورج فیتزویلیام رو تحمل نکنم.
‫طرف غیرقابل‌تحمله؛
‫ولی بدون «دلرباییش» ‫این‌قدر پیشرفت نمی‌کردیم.
‫زنده‌ها به حد کافی این دنیا رو ‫به گند کشیدن.
‫خیالت راحت باشه، دیگه چیزی نمونده ‫کارت اینجا تموم بشه.
‫پیدات کردم!
‫می‌بینم کلاهت رو برداشتی.
‫احتمالا بهتر باشه کلاهت سرت بمونه.
‫راستش، ساحران سرخ اهل تای...
‫خارج از تای اون‌قدرها محبوب نیستن.
‫مسلما به زودی باز هم ‫از محبوبیتتون کاسته می‌شه.
‫البته من کی باشم که بخوام بهت دستور بدم.
‫کالدول و پیرادوست رسیدن.
‫می‌خواستم بهشون...
‫خیلی بده، مگه نه؟ ‫حتما باید این صندلی‌ها رو یه کاری بکنم.
‫خیلی... اِم...
‫خب، گمون کنم خودتون متوجه بشین ‫داریم همه‌جوره از شرکت‌کنندگانی...
‫که ممکنه بخواین ‫تو مسابقات آفتاب نیم‌روزی...
‫روشون شرط ببندیم، محافظت می‌کنیم.
‫تو تمام بخش‌های قلعه‌مون ‫دروازه بالارو نصب کردیم.
‫اگه اعلام خطر کنن،
‫کسی وارد یا خارج نمی‌شه.
‫بعدش یه خود...
‫خزانه‌مون می‌رسیم.
‫سوفینا، مشاور ارشدم، ‫صفر تا صدش رو بهتون می‌گه.
‫با مهر مرموز موردنکاینن قفل شده.
‫خب، اِم...
‫شاید بهتر باشه صفر تا صدش رو هم نگی، ولی...
‫در همین حد بگم ‫که طلسم به شدت قدرتمندیه.
‫می‌شه بپرسم چی شد ‫که خواستین مسابقات رو از سر بگیرین؟
‫از نظر لرد نوراِمبر خیلی خشن بود.
‫من خیلی با لرد نوراِمبر فرق می‌کنم.
‫مثلا من ترجیح می‌دم سرزنده و فعال باشم.
‫ولی ایشون ترجیح می‌دن بی‌حرکت باشن.
‫لطیفه وحشتناکی بود.
‫گاهی اوقات بدجنس می‌شم. نه، راسـ...
‫راستش، این مسابقات در راستای ‫حفظ اتحاد مردم شهرمون بی‌نظیره.
‫حکومت هم نباید امیال مردم رو ازشون سلب کنه.
‫حق سود کردن شما حرومزاده‌های ثروتمند ‫از امیال مردم رو هم سلب نمی‌کنه.
‫خب، کی می‌خواد گلویی تازه کنه؟
‫ساکت باشین!
‫متغیرالشکلی بین ماست.
‫آهای!
‫وایستا!
‫نمی‌تونم بگیرمش!
‫پس واقعا گوزن شد.
‫همون تهش گوزن شد.
‫- واقعا مطمئنی سوفینا ساحر سرخه؟ ‫- خودم نشان‌هاش رو دیدم.
‫تعجبی نداره که نتونسته بودم ‫توقف زمانش رو معکوس کنم.
‫فورج از اولش خبر داشت. ‫دخترم رو پیش ساحر سرخی نگه‌داشته.
‫با چیزی به نام «مهر مرموز مورتی کامن» ‫از خزانه‌شون محافظت می‌کنن.
‫موردنکاینن رو می‌گی؟
‫- آره، خودشه. ‫- وای، چه حیف.
‫چیه؟
‫اگه خزانه‌شون رو ‫با مهر موردنکاینن بسته باشن،
‫نمی‌تونیم واردش بشیم. ‫نفوذناپذیره.
‫نمی‌تونی با جادو بازش کنی؟
‫خیلی‌خب، باز شروع شد.
‫متنفرم که ملت خیال می‌کنن ‫هر مشکلی با جادو حل می‌شه.
‫حد و حدودی داره. ‫ما که تو داستان بچه‌ها نیستیم.
‫- تو دنیای واقعی هستیم. ‫- یعنی هیچ‌جوره باز نمی‌شه؟
‫نه، البته اگه از قدرتمندترین ‫افسونگران دنیا بودم...
‫می‌شد، پس نمی‌شه.
‫یا اگه کلاه‌خود انفصال رو هم داشتیم، می‌شد.
‫اگه چی رو داشتیم؟
‫کلاه‌خودیه که کل طلسم‌های اطرافش رو ‫خنثی می‌کنه.
‫ولی مهم نیست. سال‌های سال پیش گم شده. ‫به بن‌بست خوردیم.
‫چی؟ اذیت نکن دیگه.
‫دردت چیه؟ ‫می‌تونیم کلاه‌خوده رو پیدا کنیم.
‫حتی اگه پیداش کنیم هم باید خودم رو ‫باهاش وقف بدم، ولی وقف دادنم افتضاحه.
‫از پسش برمیای. ‫مطمئنم برمیای.
‫- حرف تو که دلیل نمی‌شه واقعا بربیام. ‫- آره، ولی اگه خودت بگی می‌شه.
‫- ولی برنمیام. ‫- ولی برمیای.
‫- ولی برنمیام. ‫- بگو دیگه.
‫- نه! ‫- قبوله.
‫می‌شه بین خودمون بمونه؟
‫- نمی‌خوام از روحیه گروهمون بکاهم. ‫- روحیه کجا بود؟
‫- هولگا جای کلاه‌خوده رو بلده. ‫- واقعا؟
‫قبیله‌ام تو ناوه‌های اِوِرمور ‫سرش با فرقه اژدها جنگیده بود.
‫می‌تونیم از خودشون بپرسیم چی شده.
‫اون نبرد یه قرن پیش رخ داده بود. ‫همه‌شون مرده‌ان.
‫خب که چی؟ با جادو ازشون بپرس.
‫همین الان سخنرانی کرد که نمی‌تونه ‫هر مشکلی رو با جادو حل کنه‌ها.
‫راستش، این کار رو بلدم.
‫می‌تونی مردگان رو احیا کنی؟
‫اِم، نمی‌تونم احیاشون کنم،
‫ولی نشونه‌ای دارم که می‌تونم ‫باهاش از اجساد سوال بپرسم...
‫و بعدش دوباره می‌میرن.
‫- ایشه. ‫- آره، خیلی وحشتناکه.
‫خیلی خارق‌العاده است.
‫بریم ناوه‌های اِوِرمور. ‫ممنون که مهمونمون کردی سایمون.
‫عه، چی؟ نه...
‫با جادو حساب کن دیگه.
‫گمون کنم متغیرالشکله ‫با دوستان سابق فورج همدسته.
‫یعنی فورج هم باهاشون همدسته؟
‫اگه نفعی ببرن، ‫با نقشه ساس تام تداخل پیدا می‌کنه.
‫خودم اون سارقان رو پیدا می‌کنم.
‫تا نرفتی، بهت بگم...
‫همین نگهبانان پشت‌سرمون ‫گذاشتن از دستشون در برن.
‫متوجه شدم.
‫طرف تاییه!
‫اینجا رو اِد.
‫- چیه؟ ‫- ببین به کجا رسیدیم.
‫مارلامین؟ واقعا؟
‫واسه چی باید خودت رو اذیت کنی؟
‫فقط یه سری از وسایلم رو برمی‌دارم.
‫کرکره پرده‌ها رو رنگ کرده.
‫قشنگ شده.
‫هولگا!
‫سلام مارلامین.
‫- مارلامین اونه؟ ‫- آره.
‫همه‌مون اولین باری که دیدیمش، ‫کمی غافلگیر شدیم.
‫خیال می‌کردم حبست بیشتر طول بکشه.
‫فرار کردم.
‫هنوز عین سابقی هولگا.
‫خب، تو این مدت چیکار می‌کردی؟
‫وای.
‫همون کارهای همیشگی.
‫به باغچه‌ام می‌رسم. ‫دارم کتابم رو می‌نویسم.
‫می‌بینم هنوز عصایی رو ‫که بهت داده بودم نگه داشتی.
‫آره. آره.
‫خب، اگه بخوای ‫می‌تونی با خودت ببریش.
‫- گوئین زیاد اهل گردش نیست. ‫- گوئین؟
‫- خونه‌ای عزیزم؟ ‫- اینجام.
‫وای! یه مشت بالی‌واگ رو له کردم و...
‫عه. سلام.
‫- ایشون کی باشن؟ ‫- آها، گوئین، ایشون هولگاست.
‫آها.
‫تعریفت رو زیاد شنیدم.
‫معمولا با ملت دست می‌دم، ولی...
‫خوش‌وقتم.
‫چند وقت اینجا می‌مونی؟
‫اِم، داشتم رد می‌شدم.
‫قراره جنوب نزمه ‫با چند جسد صحبت کنم.
‫آها. چه عالی، باشه.
‫می‌رم آبی به دست و روم بزنم ‫که شام بخوریم. چی داریم؟
‫غاز نمک‌سود و کمپوت توت داریم.
‫هوم.
‫- خوش‌وقت شدم هولگا. ‫- مرسی.
‫- خب چند وقته که با هم... ‫- داره یه سال می‌شه.
‫کنارش خوشحالی؟
‫بیشتر از من خوشحالت می‌کنه؟
‫خب، این‌طور بگم ‫که کارش شرافتمندانه است.
‫تا خرتناق مشروب نمی‌خوره.
‫و کاری نمی‌کنه ندونم بامداد کجاست...
‫و زار بزنم.
‫داشتم درد می‌کشیدم.
‫واسه با تو بودن ‫از قبیله خودم بیرونم کرده بودن.
‫من هم سعی کردم واسه خودمون خونه‌ای بسازم ‫که از یادت بره.
‫ولی اصلا فراموش نکردی.
‫ظاهرا گوئین خیلی مهربونه.
‫حق داری با چنین کسی باشی.
‫ممنون.
‫راستش، وقتی رفتی، ‫خانواده‌ام رو از دست دادم.
‫اون‌قدر خوش‌بخت بودم ‫که خانواده دیگه‌ای پیدا کنم.
‫آرزو می‌کنم تو هم خانواده دیگه‌ای پیدا کنی.
‫هوهو جون عزیزم.
‫فورج رو سرنگون می‌کنیم.
‫به مارلامین و قبیله واپیتی ثابت می‌کنم ‫احمق بودن که ولم کردن.
‫♪ نه به ثروتی رسیدیم، ‫نه سرنوشت نیکویی داریم ♪
‫♪ چیزی نمونده خودمون رو ‫با عصاره تاک خفه کنیم ♪
‫♪ با همنشینان خوشحالمون ‫می‌نوشیم و می‌نوشیم ♪
‫♪ بیاین پیاله‌مون رو سر بکشیم ‫و امروز رو تلف کنیم ♪
‫♪ لای‌لای! خب، خودت می‌دونی... ♪
‫♪ می‌شه کارهامون رو به تعویق بندازیم ♪
‫♪ شاهد حماقت بشر بودیم... ♪
‫♪ که غر زدن رو به شادی ترجیح می‌داد ♪
‫♪ لای‌لای! خب، خودت می‌دونی... ♪
‫♪ می‌شه کارهامون رو به تعویق بندازیم ♪
‫♪ شاهد حماقت بشر بودیم... ♪
‫♪ که غر زدن رو به شادی ترجیح می‌داد ♪
‫خیلی از همنوعانم اینجا ‫موقع نبرد جون باختن.
‫همیشه تصور می‌کردم ‫تو چنین نواحی مقدسی خاک بشم.
‫آره.
‫کسی بیل نداره؟
‫خیلی‌خب سایمون، باید چیکار کنیم؟
‫طلسم نشانه این روحانی رو می‌خونم.
‫باید همین‌جاها باشه.
‫ایناهاش!
‫خیلی‌خب. وقتی جسده احیا شد، ‫می‌تونیم پنج سوال ازش بپرسیم،
‫بعدش دوباره می‌میره ‫و دیگه احیا نمی‌شه.
‫واسه چی پنج سوال؟
‫- چه بدونم، همین شکلیه دیگه. ‫- انگار من‌درآوردیه.
‫- می‌شه لطفا شروع کنیم؟ ‫- درسته، باشه.
‫چه خوش‌آینده.
‫شاید دارم اشتباه می‌گم.
‫نترسیده بودم‌ها، ‫صرفا جا خوردم.
‫شروع کنیم.
‫شما رو تو نبرد ناوه‌های اِوِرمور کشتن؟
‫- آره. ‫- چه عالی!
‫البته واسه خودتون عالی نیست. ‫درگذشتتون رو تسلیت می‌گم.
‫چهار سوال دیگه مونده، درسته؟
‫آره.
‫نه. نه، نه، با شما نبودم.
‫اون هم سوال محسوب شد؟
‫- آره. ‫- ای بابا.
‫فقط وقتی با خودتون حرف می‌زنم ‫جواب بدین، خب؟
‫- باشه. ‫- واسه چی تهش گفتی «خب»؟
‫نگفتم.
‫واقعا عالی شد. بیلمون کجاست؟
‫سلام توک هورگاث.
‫کلاه‌خود انفصال رو ‫در حین نبردتون دیده بودی؟
‫دست استانهارد گریمولف، مافوقم، بود.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫خب، گریمولف چیکارش کرد؟
‫بعد از عبور اعضای فرقه از خرپشته، ‫می‌دونستیم تعدادمون ازشون بیشتره؛
‫ولی ازدیادمون ‫اصلا جلودار ریکورِ اژدها نبود.
‫هورگاث!
‫این رو بگیر و فرار کن.
‫به هر قیمتی شده ‫نذار دست ریکور بیفته!
‫فهمیدم قربان. ‫نگران نباشین.
‫بعدش دیگه چیزی یادم نیست.
‫آها. باشه، خب...
‫مرسی که کمکمون کردی.
‫بریم قبر استانهارد گریمولف رو پیدا کنیم.
‫- وایستا! وایستا! ‫- هوم؟
‫سه سال نهایی رو ازش نمی‌پرسی؟
‫چی بپرسم؟ ‫این که کل اطلاعاتش رو بهمون گفت.
‫خب، نمی‌شه که همین‌جوری ولش کنی. ‫بیچاره رو ببین.
‫وای، قبوله.
‫چه غذایی رو از همه بیشتر دوست داری؟
‫جو دوسر. نه، جو عادی!
‫وای پسر.
‫از گربه‌ها خوشت میاد؟
‫زیاد خوشم نمیاد.
‫خیلی‌خب.
‫دو به‌علاوه دو چند می‌شه؟
‫ریاضی بلد نیستم.
‫- الان حس بهتری نداری؟ ‫- نه.
‫اکثر اوقات،
‫طاقت‌فرساترین تصمیم رهبران...
‫تعیین زمان عقب‌نشینیه.
‫دستورش رو صادر کردم.
‫به جنگ‌سالارم دستور دادم کلاخوده رو...
‫به وِن سالافین، سریع‌ترین سوارمون، برسونه.
‫اگه بتونیم از خرپشته رد بشیم، می‌شه...
‫این یکی هم که زود مرد.
‫صبح روز نبردمون بود.
‫موقع خروج از وان، ‫پام رو کف سنگی سر خورد.
‫بعدش در نبرد شرکت کردی؟
‫نه. مردم. افتادم و مردم.
‫ولی استانهارد گریمولف گفته بود ‫کلاه‌خوده رو به وِن سالافین داده.
‫خودتی دیگه، مگه نه؟
‫من سوئن سالافین هستم. ‫وِن برادرمه.
‫عجب کابوسیه.
‫حال وِن خوبه؟
‫موقع فرار از میدان نبرد...
‫مجروح شده ‫و اسبم رو از دست داده بودم.
‫به فکر خودم نبودم.
‫فقط باید امنیت کلاه‌خوده رو ‫تأمین می‌کردم.
‫تایی‌ای با نشان ساس تام به سمتم اومد.
‫منتظر بودم آخرین ضربه رو بزنه و بمیرم.
‫ولی اصلا ضربه نزد.
‫با مهر عمل می‌کرد.
‫بهم گفت اسمش زنک ینداره.
‫از دست ساس تام فرار کرده ‫و حالا ساکن غربت بود.
‫موقع مرگم، قول داد ‫امنیت کلاه‌خوده رو تأمین کنه.
‫من هم نمی‌دونم چرا ‫حرفش رو باور کردم.
‫شوخیت گرفته. ‫تایی جماعت و «مهر»؟
‫راستش رو می‌گم.
‫چرت و پرت محض می‌گی.
‫اون تایی دروغ گفته بود ‫و تو بی‌جهت مردی.
‫کلاه‌خوده رو پیدا نمی‌کنیم. ‫باید خزانه‌شون رو جور دیگه‌ای باز کنیم.
‫نه، من اسم زنک رو شنیده بودم.
‫قهرمانی پولادینه. ‫به درون‌بوممون کمک کرده بود...
‫روحیانیان تالوس رو شکست بدن.
‫من هم اسمش رو شنیدم.
‫عموم می‌گفت زنک هیولای شاهدی رو...
‫با کدو قلیایی تیزشده فراری داده بود.
‫- با کدو قلیایی تیزشده؟ ‫- بالاخره چیز تیزی دستش بود.
‫تایی‌ها یه مشت قاتلن. ‫ختم کلام.
‫چیه؟
‫- من هم اسمش رو شنیدم. ‫- نه بابا؟
‫تو آنوراک در رکاب فامیلم جنگیده بود. ‫می‌گه آدم خوبیه.
‫خب، شما می‌تونین برین ‫این زنک دوست‌داشتنی رو...
‫پیدا کرده و موی همدیگه رو ببافین.
‫من راه‌حل دیگه‌ای پیدا می‌کنم.
‫- دردش چیه؟ ‫- با تایی‌ها خصومت داره.
‫حالت رو درک می‌کنم؛ ‫ولی فرصتمون رو به اتمامه.
‫در اون صورت به زیا خیانت می‌کنم.
‫نه‌خیر، نمی‌کنی. هدفت نجات خودش و کیراست.
‫ببین، اگه معلوم شد زنک عوضیه،
‫خودم دو نیمش می‌کنم.
‫- خیلی لطف داری. ‫- ضرری که نداره.
‫کسی نمی‌دونه این زنک مسخره کجاست؟
‫آخرین بار شنیده بودم ‫تو روستای سپر مورن‌برین...
‫با چنگ‌نوازان همکاری می‌کنه.
‫چه عالی! چنگ‌نوازان.
‫با چنگ‌نوازان چه مشکلی داره؟
‫با اون‌ها هم خصومت داره.
‫خیلی‌خب، حرکت کنیم.
‫عذر می‌خوام؟
‫من هنوز زنده‌ام‌ها.
‫راست می‌گی. اِم...
‫کدوم کتاب رو از همه بیشتر دوست داری؟
‫هوم، انتخاب یه کتاب خیلی سخته.
‫- پنجمین سوال بود، درسته؟ ‫- آره.
‫- خوبه. ‫- اگه آثار تاریخی رو در نظر بگیریم،
‫«کتاب نیش‌دار لیکانتوس سزار» رو ‫انتخاب می‌کنم.
‫تازه چهارمین سوالتون بود.
‫آهای؟
‫وای، خاک بر سرم شد.
‫بلندش کنین! بلندش کنین!
‫بجنبین، تعدادمون کمه! بیاین!
‫زنده است!
‫ممنون!
‫ممنون جناب.
‫- آدم جالبیه. ‫- من آدم‌های جالب‌تری هم دیدم.
‫- اِد، برو باهاش صحبت کن. ‫- خودت برو باهاش صحبت کن.
‫راستش، من هم کلی گربه ‫از دهن ماهی‌ها درآوردم.
‫زنک خودتی، درسته؟
‫ترجیح می‌دم وقتی طرفم رو نمی‌شناسم،
‫جواب چنین سوالی رو ندم.
‫هولگا کیلگور هستم.
‫این بچه‌ها هم سایمون، ادگین و دوریک هستن.
‫- خب، واسه چی اومدین سپر مورن‌برین؟ ‫- واسه تو اومدیم.
‫دنبال کلاه‌خود اختلال می‌گردیم.
‫کلاه‌خود انفصاله.
‫خیلی در راه دفاع از اون کلاه‌خود جون باختن.
‫اگه حرفش رو بزنیم، ‫از فداکاریشون می‌کاهیم.
‫«یانکلی.»
‫«یانکلی» به روی ماه خودت عزیز دل.
‫همه می‌گن شما آدم نجیب و درست‌کاری هستین،
‫من هم بهتون اطمینان می‌دم...
‫به خاطر کار شرافتمندانه‌ای ‫دنبال کلاه‌خوده‌ایم.
‫آره. ‫می‌خوایم از یکی سرقت کنیم.
‫هولگا!
‫از هر کسی سرقت نمی‌کنیم. ‫طرف فورج فیتزویلیامه.
‫شریکش هم از ساحران سرخ تاییه.
‫باهام بیاین.
‫اینجا کجاست؟
‫از پناهگاه‌های چنگ‌نوازانه.
‫ولی مسلما ادگین جانتون می‌دونست.
‫از کجا فهمیدی چنگ‌نواز بودم؟
‫درسته که خودت به دروغ سوگند خوردی،
‫ولی سوگندت تو رو به دروغ نخورده.
‫تقارن واژگان جمله دلیل نمی‌شه ‫حرف آدم چرت و پرت نباشه‌ها.
‫واسه چی می‌خواین ‫از فیتزویلیام دزدی کنین؟
‫دختر ادگین رو به همراه ‫کلی گنجینه ازمون دزدیده بود.
‫یه لوح احیا رو هم ازمون دزدیده بود.
‫لزومی نداره همه این‌ها رو بدونه.
‫صرفا...
‫به عبارت دیگه، ‫فورج مادرخرابی به تمام معناست.
‫یعنی می‌گی فسادش تقصیر مادرشه.
‫چی؟
‫نه‌خیر، اصطلاحه.
‫که این‌طور.
‫من عبارات عامیانه رو بلد نیستم.
‫آدم اهل حالی نیستی، مگه نه؟
‫اگه فیتزویلیام واقعا ‫با ساحر سرخی متحد شده،
‫قطعا اهدافی فراتر از مسائل سیاسی دارن.
‫بیش از یه قرن پیش، ساس تامِ مرگ‌دان...
‫یکی از هشت زولکیرِ حکمران کشور تای بود.
‫چه عالی، می‌خواد درس تاریخ بده.
‫ولی تام می‌خواست قدرت ‫مطلقا در اختیار خودش باشه.
‫ساکنان پایتختشون...
‫شب انقلابین جمع شده بودن ‫تا جشن بگیرن.
‫ولی خودشون یا باقی حکمرانان خبر نداشتن...
‫که تام برنامه دیگه‌ای ریخته بود:
‫می‌خواست کودتایی شنیع رقم بزنه.
‫طلسمی به نام فراخوان مرگ اجرا کرد...
‫که روح تمام شاهدانش رو جذب کرده...
‫و به خدمت خودش در می‌آورد.
‫ساس تام به کمک ساحران سرخش...
‫ارتشی متشکل از مردگان متحرک تشکیل داده...
‫و تونستن کل کشورشون رو فتح کنن.
‫قدرت ساس به خارج از مرز تای نفوذ نکرده.
‫گمون نکنم خودش و ساحران سرخش...
‫تا کل فیران رو اسیر تباهیشون نکنن، ‫راضی بشن.
‫تموم شد؟ آخه خودمون می‌دونیم ‫ساحران سرخ بدجنسن.
‫فورج هم می‌دونه.
‫سوال اینجاست که اگه کمکش کردن ‫به قدرت برسه،
‫خودشون چه نفعی می‌برن؟
‫ظاهرا دشمن مشترکی داریم.
‫تو اون کلاه‌خود رو بهمون بده، ‫ما هم فورج رو سرنگون می‌کنیم.
‫کسی بدون ثروت لرد باقی نمی‌مونه.
‫ساحران سرخ هم آلت دستشون رو از دست می‌دن.
‫ثروتی که می‌دزدین چی می‌شه؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫من شریک جرم استفاده غیرقانونی ‫از ثروت سرقتی نمی‌شم.
‫اِم... قبوله. بین مردم شهر ‫تقسیمش می‌کنیم.
‫- سوگند بخور. ‫- چی؟
‫دستت رو روی این نشان چنگ‌نوازان بذار...
‫و سوگند بخور کل ثروتی رو ‫که سرقت می‌کنین،
‫بین مردم شهر بی‌زمستان تقسیم می‌کنین.
‫چرا که نه، قبوله.
‫سوگند بخور اِد.
‫قول بده پول فورج رو به مردم می‌دی.
‫قول می‌دم...
‫پول فورج رو به مردم شهر بی‌زمستان بدم.
‫این پیش خودت بمونه.
‫شاید هنوز حرف خودت رو باور نکنی، ‫ولی من باور می‌کنم.
‫باشه. خوش به حالت. ‫سایمون، این دستت باشه.
‫خب، کلاه‌خوده کجاست؟
‫- در اعماق تاریک‌زیرینه. ‫- تاریک‌زیرینه؟
‫مگه نمی‌خواستی امنیتش رو تأمین کنی؟ ‫واسه چی باید اون پایین ولش کنی؟
‫آخه افرادی که جونشون براشون عزیزه ‫اصلا به اونجا نمی‌رن.
‫- ظاهرا جای خیلی قشنگیه. ‫- اصلا این‌طور نیست.
‫خودم می‌دونم. داشتم طعنه می‌زدم.
‫به نظرم طعنه شمشیریه که طعنه‌زن رو ‫بیش از همه زخمی می‌کنه.
‫واقعا؟ نظرت از این قراره زنک؟
‫یکی از ورودی‌هاش ‫شرق رشته‌کوه شمشیری،
‫تو جنگل کریپت‌گاردنه...
‫که می‌تونین از اونجا ‫به خرابه‌های دال‌بلاند برسین.
‫جسارت نباشه، ولی چی شد ‫که از چنگ‌نوازان کناره‌گیری کردی؟
‫همسرم رو به خاطر چنگ‌نواز بودنم کشتن.
‫تسلیت می‌گم.
‫عاملان مرگش به سزای اعمالشون رسیدن؟
‫تایی‌ها رو می‌گی؟
‫نه.
‫همه تایی‌ها بدجنس نیستن.
‫من وقتی ساس تام کنترل تای رو ‫به دست گرفت، بچه بودم.
‫خودم شخصا شاید آثار وحشتناک طلسمش بودم.
‫افراد نجیبی به هیولا بدل شدن.
‫حافظه مردم سه‌سوته پاک شد.
‫والدین به بچه خودشون حمله می‌کردن.
‫من جون سالم به در برده و فرار کردم،
‫ولی تغییرش تا ابد موندگار موند.
‫جفتمون بخشی از وجودمون رو ‫از دست دادیم.
‫همین که با باقی وجودمون ‫چیکار می‌کنیم مهمه.
‫من که بهت گفتم می‌خوام چیکار کنم.
‫دزدکی وارد قلعه بی‌زمستان می‌شم ‫و خانواده‌ام رو پس می‌گیرم.
‫لوحه چی می‌شه؟
‫- قصد داری همسرت رو احیا کنی. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫فقط ازت می‌خوام فرض کنی ‫شاید این بعدی...
‫که «هستی» خطابش می‌کنیم، ‫یکی از ابعاد متعدد باشه.
‫آها.
‫اگه همسرت رو به زندگی قبلیش بکشونی،
‫یعنی از زندگی جدیدش محرومش کردی.
‫می‌شه یکی دیگه کنار این بابا حرکت کنه؟
‫دنبالم بیاین که بریم دم سوراخش.
‫بریم دم سوراخش؟
‫تاریک‌زیرین ورودی‌های متعددی داره.
‫این یکی کمتر تو چشمه.
‫من آخر از همه میام.
‫باید یه روز راه بریم. ‫این مسیر رو برگزیدم که به ساکنینش برنخوریم.
‫ازم دور نشین و سروصدا نکنین.
‫اینجا از کل روایاتی که شنیدین ‫خیلی خطرناک‌تره.
‫اگه مسیرمون خیلی تاریک شد،
‫می‌تونین دستم رو بگیرین ‫و دنبالم بیاین.
‫از همین الان بهتون بگم، ‫من دستش رو نمی‌گیرم.
‫حواست جمع باشه. ‫به این بابا اعتماد ندارم.
‫با این که داره کمکمون می‌کنه ‫بهش اعتماد نداری؟
‫ای بابا، ریگی به کفششه.
‫چیزی جز پام تو کفشم نیست.
‫- چطور شنید؟ ‫- این حرفت رو شنیدم.
‫ازت متنفرم.
‫مسیر خرابه‌ها همین‌جاست.
‫تکون نخورین!
‫راک‌نانن.
‫بلعنده هوشمند هم صداشون می‌کنن. ‫کوچکن، ولی خیلی خطرناکن.
‫هدفشون رو غافلگیر کرده، مغزش رو بلعیده ‫و کنترل جسمش رو به دست می‌گیرن.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- اصلا سروصدا نکنین.
‫جذب انرژی ذهنی می‌شن.
‫احتمال حمله‌شون به شکارهای باهوش‌تر بیشتره.
‫خب، کمی ناراحت شدم.
‫اوناهاش. ‫به شهر معلق دال‌بلاند رسیدیم.
‫کلاه‌خوده اون‌طرف این شکافه.
‫ولی حواست باشه، تله باستانی کوتوله‌ها رو ‫روی پلش سوار کردن.
‫باید دقیقا طبق قاعده‌اش عمل کنیم ‫تا فعال نشه.
‫- قاعده‌اش از چه قراره؟ ‫- خیلی ساده است.
‫از وسطش شروع می‌کنیم، ‫فقط رو بلوک‌های فرد قدم می‌ذاریم،
‫با هر قدم مستقیم جلو می‌ریم، ‫ولی هر پنج قدم یه بار...
‫باید افقی حرکت کنیم.
‫راست یا چپ رفتنش فرقی نداره،
‫ولی فاصله اولین و آخرین نفر ‫باید یکسان باقی بمونه.
‫بعدش به پیش می‌ریم. ‫باز هم فقط رو بلوک‌های فرد قدم می‌ذاریم.
‫ولی از وسط پل به بعد، ‫رو بلوک‌های زوج قدم می‌ذاریم.
‫به همون ترتیب پیش می‌ریم،
‫ولی باید هر چهار قدم یه بار ‫افقی حرکت کنیم...
‫تا به سومین...
‫گـ...
‫گمون کنم...
‫رو پله پا گذاشته بودم.
‫نمی‌دونستم اونجا اولش محسوب می‌شه.
‫خیلی... شرمنده‌ام.
‫ساختارش چندان مستحکم نبود.
‫نمی‌تونی با جادو ردمون کنی؟
‫با دورجنبی نمی‌شه این فاصله رو رفت.
‫من تو کیفم طناب دارم.
‫می‌تونم به تبرم ببندمش.
‫پرتابش می‌کنم اون طرف ‫که به سنگه گیر کنه.
‫- خودت می‌دونی سنگ محکمه دیگه، مگه نه؟ ‫- خفه شو.
‫اون رو از کجا آوردی؟
‫چی؟ عصای مارلامین رو می‌گی؟
‫تو رشته‌کوه قله‌خاکستری ‫از ساحری کش رفتمش.
‫این که عصا نیست.
‫چوب‌دستیِ از اینجا به اونجاست.
‫- چیه؟ ‫- احتمالا تا شعاع ۴۶۰ متری کار کنه.
‫اینجا رو باشین.
‫از اینجا...
‫به اونجا.
‫کار می‌کنه!
‫دیدین؟
‫حتی پل هم لازم نبود!
‫کارم خوب بود.
‫خوب نجاتمون داد.
‫دارم بهت اعتماد می‌کنم که تا پای مرگ ‫ازش محافظت می‌کنی و بهت می‌دمش.
‫محافظت می‌کنم.
‫این دستت باشه.
‫موجودات خبیثی اینجان.
‫اون‌ها...
‫آدمکش‌های تایی‌ان.
‫پیر شدی یندار، لابد اگه فانی بمونی، ‫پیر می‌شی دیگه.
‫ولی تو هنوز هم عین سابق کریهی درالاس.
‫خب، پس کاری می‌کنم ‫دیگه روی همدیگه رو نبینیم.
‫خودم به خدمتشون می‌رسم.
‫خوشحالم که طرف ماست.
‫باید فرار کنیم.
‫واسه چی؟ تو که همه‌شون رو کشتی.
‫کشتن مردگان به این راحتی‌ها هم نیست.
‫بجنبین!
‫چه اژدهای تپلی.
‫تمبرشاده. ‫حتما لونه جدیدی پیدا کرده.
‫لونه قبلیش رو خورده بود؟
‫گرفتمت!
‫به بن‌بست خوردیم!
‫سایمون! بریم اون بالا!
‫مرسی که نجاتم دادی.
‫تو هم اگه جام بودی، ‫همین کار رو می‌کردی.
‫آره.
‫حرومزاده دست‌بردار نیست!
‫بجنبین! گیر کرده!
‫خودمون هم گیر افتادیم.
‫الان غرق می‌شیم!
‫- خب، دریچه باز کن که بریم! ‫- باید مقصد رو ببینم که دریچه باز کنم!
‫می‌خوای از این دیوار به اون دیوار ‫دریچه باز کنم؟
‫آب شوره.
‫سایمون، حقه‌ای رو ‫که تو ترایبور اجرا کرده بودی یادته؟
‫بوی چمن تازه هرس‌شده رو می‌گی؟
‫نه، شعله سر انگشتت رو می‌گم.
‫- آره، چطور مگه؟ ‫- هولگا، بزنش!
‫می‌خواین عصبانی‌ترش کنین؟
‫هر وقت گفتم، ‫همگی می‌ریم زیر آب.
‫تو هم همون موقع اجراش کن، خب سایمون؟
‫به چی زل زدی؟
‫به چنگ‌نوازی که از خواب زمستونی بیدار شده.
‫بزنش هولگا!
‫باز هم بزنش!
‫بریم!
‫من دیگه ترکتون می‌کنم.
‫امیدوارم در سفرتون موفق باشین.
‫- خودت نمیای؟ ‫- اگه می‌تونستم، می‌اومدم؛
‫ولی ماجراجویی خودتونه.
‫من ابزارش رو بهتون دادم. ‫خودتون باید به کارش بگیرین.
‫نمی‌شه خودت به جای ما ‫به کارش بگیری؟
‫آخه در زمینه راهبردی و مبارزات ‫خیلی از ما بهتری و...
‫تقریبا در کل زمینه‌ها ‫به جز حرف زدن ازمون بهتری.
‫حرف زدن باهات چندان خوش‌آیند نیست.
‫هوم.
‫من لحظاتی که ایمانم سست ‫و شکم مستحکم می‌شه،
‫مسالک باستانیان رو به خاطر میارم...
‫خیلی‌خب. فعلا.
‫این هم از این.
‫همین‌جوری می‌ره.
‫چقدر صاف راه می‌ره.
‫ای وای. وایستا ببینم. ‫داره به سنگی می‌رسه.
‫یعنی دورش می‌زنه؟
‫نچ.
‫از روی سنگه رد شد.
‫چی زمزمه می‌کنی؟
‫آماده می‌شم خودم رو ‫باهاش وقف بدم.
‫اگه نتونم باهاش ارتباط برقرار کنم، ‫به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫پس با احتساب این همه جون کندنمون ‫موقع پیدا کردنش، خیلی تحت فشاری.
‫آره، خودم متوجهم.
‫پس سرنوشتمون کلا به تو بستگی داره.
‫اذیت نکن دیگه.
‫بالاخره اومد، سایمون اومار کبیر اومد.
‫افسونگری از نسل ساحران.
‫تو کی هستی؟
‫من رو نمی‌شناسی؟
‫فامیلی من هم اوماره.
‫پدربزرگ جدم هستی.
‫چه کلاه‌خود قشنگی.
‫واسه چی خیال کردی لایقشی؟
‫چون به خودم باور دارم؟
‫از من می‌پرسی؟
‫نه، مطمئنم.
‫من افسونگر ماهری‌ام.
‫واقعا؟
‫بامزگی جادو از این قراره...
‫که خودش اجراکنندگانش رو انتخاب می‌کنه.
‫احمق جماعت رو هم تحمل نمی‌کنه.
‫واسه چی این‌ها رو به من می‌گی؟
‫گمون کنم خودت بدونی سایمون.
‫باهاش وقف پیدا کردی؟
‫حالت خوبه؟
‫بلندت می‌کنم.
‫چی شد؟
‫اِم...
‫- با یکی صحبت کردم. ‫- واقعا؟
‫با پدربزرگ جدم صحبت کردم. ‫اصلا...
‫کمکم نکرد.
‫باهاش صحبت کردی؟
‫از دید ما انگار کلاه‌خوده ‫به محض سر کردنت پرید هوا.
‫خب، گذر زمان اونجا فرق می‌کنه.
‫خیلی‌خب، روش دیگه‌ای رو امتحان می‌کنم.
‫چه عالی. روش دیگه‌ای رو امتحان کن.
‫از پسش برمیای. ‫از پسش برمیای.
‫داری بهتر می‌شی. ‫این‌دفعه نزدیک‌تر افتادی.
‫همین‌طور ادامه بده.
‫شش ساعت تا حرکتمون به سمت ‫شهر بی‌زمستان فرصت داری.
‫اگه شکست بخوری، ‫دیگه خانواده‌ام رو پس نمی‌گیرم.
‫چه عالی.
‫به عمرم فردی به این بزدلی ندیده بودم.
‫بزدل؟ ‫خودت هم که این زیری.
‫قبوله. خودم ردیفش می‌کنم.
‫نه، نه، نه.
‫ردیفش می‌کنم.
‫اون‌وقت می‌خوای چنگ‌نواز بشی.
‫ساکت باش!
‫وای خدا. ای بابا.
‫اونجاست.
‫این‌قدر سعی نکن بگیریش.
‫کافیه بذاری بره.
‫اِد!
‫اِد! مشکلی پیش اومده.
‫از پسش برنمیام.
‫- کلاه‌خوده رو می‌گی؟ ‫- چندین ساعته که دارم تلاش می‌کنم!
‫نمی‌تونم اون حرومزاده پیر رو ‫پشت‌سر بذارم!
‫من که گفته بودم نمی‌تونم خودم رو وقف بدم. ‫حالا احمق ماجرا خودم شدم.
‫چرا سروصدا می‌کنین؟
‫کمی با کلاه‌خوده به مشکل خورده.
‫ای بابا، ردیفش کن دیگه سایمون.
‫آها. باشه، خیلی‌خب. باشه. ‫مرسی هولگا. ردیفش می‌کنم دیگه.
‫تو میکده بهت گفته بودم ‫دقیقا همین‌طوری می‌شه،
‫- ولی گوشت بدهکار نبود. ‫- یعنی چی که بهش گفته بودی؟
‫گفت بین خودمون بمونه ‫که از روحیه‌تون کاسته نشه.
‫- اِم... ‫- می‌دونین چرا؟
‫چون به عمرم چنین آدم کله‌شقی ندیدم!
‫قانعمون می‌کنی کارهایی رو ‫که می‌دونی عملی نمی‌شن انجام بدیم...
‫و وقتی خراب می‌شه، ‫خودمون رو مقصر می‌دونی!
‫اگه نمی‌تونی خودت رو وقف بدی، ‫نقشه ثانویه می‌چینیم.
‫نقشه ثانویه؟ ‫ما که خانواده‌ام رو نبش قبر کردیم.
‫به خاطر اون کلاه‌خود ‫به تاریک‌زیرین رفتیم.
‫اون‌وقت تو از اولش می‌دونستی ‫نمی‌تونه باهاش کار کنه؟
‫امان از دست شما انسان‌ها. ‫همیشه دروغ می‌گین.
‫من دروغ نگفتم. ‫واقعا خیال می‌کردم سایمون از پسش برمیاد.
‫بچه‌ها، ببینین. ‫دو سه ساعت تا آغاز مسابقات فرصت داریم.
‫کارمون همینه دیگه. ‫با تغییرات بنیادی کنار میایم.
‫بیاین جای فکر به اشتباهات ‫و این که کی به کی دروغ گفته،
‫همفکری کنیم و نقشه‌ای بچینیم!
‫من که برمی‌گردم خونه.
‫باورم نمی‌شه به شماها اعتماد کردم.
‫آره، من هم می‌رم. ‫بابت کیرا متأسفم.
‫راه‌حل دیگه‌ای واسه نجاتش پیدا می‌کنیم. ‫ولی امروز نمی‌شه.
‫باید همین امروز نجاتش بدیم. ‫تا دخترم در امان نباشه، دست برنمی‌داریم.
‫حالت از شکست خوردن به هم نمی‌خوره؟
‫نه‌خیر! اصل کار همینه!
‫اصلا نباید دست از شکست بکشیم، ‫آخه همین که ازش دست بکشیم، شکست خوردیم.
‫- چی؟ ‫- ببینین،
‫هیچ‌کدوممون نمی‌تونیم بگیم ‫زندگیمون طبق امیدهامون پیش رفته.
‫درست نمی‌گم؟
‫هولگا.
‫تو قبیله‌ات رو برای بودن با مردی ول کردی...
‫که خودت رو بابت ناراحتیت ‫به‌خاطر ول کردن قبیله‌ات ول کرد.
‫اگه الان دست بکشی، همیشگیه!
‫تو هم همین‌طور سایمون.
‫سارق بدبختی هستی ‫که ادای افسونگر بدبخت‌تری رو درمیاره.
‫- می‌خوای دوباره اجرا کنی؟ ‫- از مرگ بهتره.
‫چیزهایی بدتر از مرگ هم داریم.
‫دوریک، تو هم آدم درستکاری هستی...
‫و مطمئنم همین رو کم داری ‫که به درون‌بوم زمردین بگی...
‫فرصت نجاتشون رو داشتی، ‫ولی پا پس کشیدی.
‫ببین، ما رو راحت شکست‌خورده خطاب می‌کنی. ‫خودت چی اِد؟
‫خودم چی؟ من قهرمانِ شکست خوردنم!
‫کل عزیزانم رو از دست دادم ‫و همه‌اش تقصیر خودم بود.
‫می‌خوای بدونی قاتل واقعی همسرم کی بود؟
‫خودم بودم.
‫تصمیم گرفتم حق داریم بهتر از محدودیت‌های ‫سوگند چنگ‌نوازان زندگی کنیم.
‫ولی نمی‌دونستم ساحران سرخ ‫گنجینه‌هاشون رو نشون می‌کنن.
‫یه راست به خونه‌مون کشوندمشون.
‫حتی شانس نیاوردم ‫که موقع رسیدنشون، خونه باشم.
‫من چنگ‌نوازان، خانواده‌ام ‫و شما رو روسیاه کردم.
‫دقیقا واسه همین نباید پا پس بکشم.
‫پس اگه اجازه بدین، ‫می‌خوام رو این سنگ بشینم...
‫و نقشه‌ای بچینم.
‫برو کنار.
‫من هم حاضر بودم بشینم، ‫ولی سنگه دیگه جا نداره.
‫نظرتون چیه...
‫که با چو‌ب‌دستی از اینجا به اونجا ‫وارد خزانه‌شون بشیم؟
‫نه، من که توضیح داده بودم.
‫نمی‌شه به اتاقی که معلوم نیست ‫از اینجا به اونجا کرد.
‫من چنین حرفی نزدم.
‫می‌گم دریچه رو روی چیزی باز کنیم...
‫و اون چیز رو یواشکی وارد خزانه‌شون کنیم.
‫هوم. چیزی جز گنجینه وارد اون خزانه نمی‌شه.
‫پس رو گنجینه‌ای دریچه باز می‌کنیم.
‫فورج گفته بود ثروتمندترین ساکنان ‫دروازه بالدور و ژرف‌آب...
‫دارن ثروتشون رو به شهر میارن.
‫از جاده مرتفع عبور می‌کنن.
‫- می‌تونیم به یکی از کاروان‌هاشون برسیم! ‫- چند ده نگهبان دارن‌ها.
‫آره، ولی هدف نگهبان‌هاشون جلوگیری...
‫از سرقت از ارابه‌هاشونه، ‫جلوی اضافه کردن محموله رو نمی‌گیرن!
‫- هولگا، الان می‌تونم ببوسمت! ‫- امتحان کن ببین چی می‌شه.
‫- حرف نداره. ‫- خیلی ممنون.
‫وای!
‫خیلی خوشحالم که مقدم ساکنین خوب...
‫شهر بی‌زمستان رو به ادامه مسابقات...
‫آفتاب نیم‌روزی گرامی بدارم!
‫تضمین می‌کنم که قراره ‫میخکوب‌کننده‌ترین مسابقات...
‫کل سواحل شمشیری رو شاهد باشین.
‫قوانینمون خیلی ساده‌ان.
‫پنج چالش دل‌خراش داریم. ‫پنج گروه قهرمان داریم.
‫هر کی بتونه خودش رو ‫به قفس پناهگاه برسونه،
‫به مرحله بعدی راه پیدا می‌کنه.
‫ولی ازتون خواهش می‌کنم...
‫تا انتهای مسابقات از استادیوم خارج نشین،
‫آخه هدیه خارق‌العاده‌ای...
‫برای تک‌تکتون در نظر گرفتیم!
‫خیلی‌خب، من رو ببرین پایین.
‫ارتفاعش خیلی زیاده. ‫قرار نبود این‌قدر مرتفع باشه.
‫بجنبین. ‫باید به کل کارهامون برسیم.
‫- وای نه. ‫- چی شد؟
‫- رو به زمینه. ‫- واسه چی باید این شکلی بذارنش.
‫- ای بابا. ‫- چرا هیچی باب میلمون پیش نمی‌ره؟
‫بذارین من امتحان کنم. ‫شاید بتونم بازش کنم.
‫مسابقات شروع شده.
‫- نقشه ثالث رو اجرا می‌کنیم. ‫- خاک بر سرم. نقشه ثالث از چه قراره؟
‫نقشه ثالث بازگشت به نقشه اولیه است.
‫خودت رو با کلاه‌خوده وقف می‌دی.
‫واسه چی همون نقشه اولیه ‫خطابش نمی‌کنی؟
‫اسم نقشه اولیه خراب شده.
‫خودت می‌دونی نمی‌تونم ‫خودم رو باهاش وقف بدم.
‫این‌طور نیست. ‫نتونستی خودت رو باش وقف بدی.
‫ببین من رو. ‫ببین من رو! خب؟
‫اون کارمون تو خروشان‌آب رو به خاطر داری؟
‫تا جولین سگش رو دنبالت نفرستاده بود، ‫نمی‌تونستی عین عنکبوت بالا بری.
‫وقتی هم نیزه ایاث فزیم رو دزدیده بودیم،
‫طلسم سنگین‌پوستت تا چند لحظه ‫قبل از اصابت تیرهاشون کار نمی‌کرد.
‫حتی تو ترایبور، جاذبه کل سالن رو ‫معکوس کرده بودی.
‫واقعا؟
‫تصادفی بود. ‫جادوی یهویی بود...
‫- و صرفا چون می‌خواستن من رو بکشن، عملی شد. ‫- احسنت!
‫ببین، وقتی خیال می‌کنی از همیشه ضعیف‌ترین،
‫از همیشه قوی‌تر می‌شی.
‫ولی کارت رو می‌کنی.
‫قراره وارد اون خزانه بشی، خب؟
‫به خاطر توانت چنین حرفی نمی‌زنم،
‫چون مجبوری می‌گم.
‫من همچنان می‌تراشمش.
‫اگه بتونم شش میلی‌متر بخرامش، ‫می‌تونم در قامت کرم وارد بشم.
‫در قامت کرم!
‫در قامت کرم، حرف نداره.
‫دیدین؟ حالا اگه نقشه ثالثمون شکست خورد، ‫نقشه رابع هم داریم.
‫مگه نقشه رابعمون ‫همون نقشه ثانویه‌مون نیست؟
‫- اسم نقشه ثانویه خراب شده. ‫- همه‌چی خراب شده.
‫بیاین. ارتباطمون با این‌ها قطع نمی‌شه.
‫خب، اِم، این که سنگه.
‫در واقع...
‫سنگ فرستنده است.
‫ولی یه ساعت بیشتر کار نمی‌کنن.
‫چه زیرکانه.
‫خب، چطوری می‌خوام وارد بشیم؟
‫کاری نداره. ‫کافیه حواسشون رو پرت کنیم.
‫وای، به نقشه ثالثمون حس خوبی دارم.
‫اینجا چیکار داری؟
‫♪ دوستان پس از اتمام نبرد ‫عاشق همدیگه می‌شن ♪
‫♪ پسرها مادر، برادر و باباشون رو ‫بغل می‌کنن ♪
‫♪ رقبای سابق ‫حالا با هم رفیق می‌شن ♪
‫♪ وای، بیاین جشن بگیریم عزیزانم ♪
‫♪ رقبای سابق ‫حالا با هم رفیق می‌شن ♪
‫♪ بیاین جشن بگیریم عزیزانـ... ‫جشن بگیریم عزیزانـ... ♪
‫♪ جشن بگیریم عزیزانـ... ♪
‫جریان چیه؟ ‫داری آهنگم رو خراب می‌کنی؟
‫پام گیر کرده.
‫حواست رو جمع کن سایمون.
‫♪ ـگیریم... ـگیریم... ـگیریم... ‫ـگیریم... ـگیریم... ـگیریم... ♪
‫این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫♪ ـگیریم... ♪
‫گمون کنم کم‌کم دارن شک می‌کنن.
‫خاک نه جهنم بر سرم.
‫- اونجان! دزدن! ‫- در بیا دیگه!
‫به احتمال زیاد اتاق کیرا اون بالاست.
‫خزانه‌شون رو پیدا کنین، ‫اونجا می‌بینیمتون. بدوین!
‫وایستین!
‫- اوناهاش! ‫- آماده مبارزه باشین!
‫من معطلشون می‌کنم. ‫خزانه‌شون رو پیدا کن.
‫- مطمئنی کمکی از دستم ساخته نیست؟ ‫- مطمئنم.
‫- هوم، نمی‌خوام این‌قدر مطمئن باشی. ‫- بگیرینش!
‫ببین چی می‌گم.
‫من عضو شورای تبرئه‌ام. ‫همین الان رفتن بالا.
‫بریم! بجنبین!
‫باز کنین!
‫یه دقیقه وایستین!
‫بدم نمیاد گداخته باشه.
‫خیلی‌خب، از پسش برمیای.
‫آروم باش. نمی‌خواد عجله کنی.
‫اوناهاش!
‫ببین کی برگشته. ‫به اصطلاح افسونگر برگشته.
‫- من فرصت این کارها رو ندارم! ‫- ولی من خیلی فرصت دارم.
‫نمی‌فهمی. اگه خودم رو وقف ندم، می‌میریم.
‫پس احمقانه می‌میری. ‫از احمقانه زندگی کردن بهتره.
‫بسه دیگه! ‫تو که من رو نمی‌شناسی.
‫می‌دونم مایه ننگ نام خانوادگیتی!
‫گور بابای نام خانوادگیم! ‫بذار خودم رو وقف بدم!
‫- تا وقتی زنده‌ام نمی‌شه. ‫- تو که زنده نیستی!
‫دوران تو به سر رسیده. ‫الان دیگه نوبت منه.
‫اجازه نمی‌دم.
‫برام مهم نیست!
‫ببخشید.
‫چقدر طولش دادی.
‫سایمون!
‫سایمون، کار تو بود؟
‫آره! موفق شدم!
‫احسنت.
‫گمون کنم خودم ‫جلوی خودم رو گرفته بودم.
‫منظور من هم همین بود دیگه!
‫من وارد خزانه‌شون شدم.
‫ما هم وارد شدیم.
‫اینجا خالیه.
‫منظورتون چیه؟ ‫همه‌چی اینجاست. شما کجایین؟
‫خودت کجایی؟
‫گمون کنم زیر استادیوم باشم.
‫فورج.
‫این یکی رو ببریم.
‫وای، اتفاق خوبی نیست.
‫سایمون! دوریک! صدام رو دارین؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کیرا!
‫اومدم دنبال تو.
‫باید بریم.
‫تو ولم کردی.
‫نه. نه، خودم می‌دونم خیال می‌کنی ‫دروغگوئم و پدر بدی‌ام،
‫ولی...
‫واقعا پدر بدی‌ام.
‫واقعا هم ولت کردم.
‫ضمنا، سعی نداشتم مامانت رو احیا کنم.
‫سعی داشتم...
‫همسرم رو احیا کنم.
‫ولی شاید اگه می‌تونستی ‫باهاش آشنا بشی...
‫و عین من دوستش داشته باشی، ‫کارم رو درک می‌کردی.
‫ولی اگه الان باهام بیای،
‫فرصتش رو پیدا می‌کنی.
‫هوم.
‫خیال می‌کردم بتونی فرق...
‫دخترت رو با ساحری سیصد ساله تشخیص بدی.
‫نگران نباش، کیرا سالم و سلامته.
‫برعکس من، اصلا از اومدنت خبر نداشت.
‫گمون نکنم خبر داشته باشه ‫چقدر سرسخت شدی. ها؟
‫ببین اِد، اِم...
‫واقعا شرمنده‌ام که شرایط این‌طوری شد.
‫ولی به نظرم اگه واقعا صادق باشی،
‫باید اعتراف کنی من می‌تونم ‫زندگی بهتری واسه کیرا فراهم کنم.
‫امیدوارم حالا که می‌دونی پدر سزاواری داره،
‫خیالت راحت باشه، مگه نه؟
‫الان هم تو هچل افتادم، آخه...
‫نمی‌خوام شاهد مرگت باشم.
‫واسه همین می‌رم بیرون.
‫چیه؟
‫اگه می‌خوای ما رو بکشی، ‫حداقل بذار باوقار بمیریم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- بذار تو مسابقات آفتاب نیم‌روزی شرکت کنیم.
‫- بهمون فرصت مبارزه بده. ‫- اون که فرصت محسوب نمی‌شه.
‫اصلا فرصت محسوب نمی‌شه.
‫آخه حتی اگه به طریقی ‫از مسابقات جون سالم به در ببرین،
‫سوفینا...
‫اینجا مردن نسبت به شرکت تو مسابقات ‫خیلی به نفعته.
‫نه. افراد تو و خودم رو شکست دادن.
‫بذار تو استادیوم مبارزه کنن.
‫حقشونه چنین فرصتی داشته باشن.
‫... تو مسابقات شرکت کنیم؟
‫آها. آره. ‫امروز زیاد خوش‌آیند نبود.
‫وای.
‫شاید بهتر باشه دوباره بخوابی.
‫اینجا...
‫استادیومه.
‫این ابله فورج رو قانع کرد ‫تو مسابقات شرکتمون بده.
‫ابله؟ من جونمون رو نجات دادم!
‫ضمنا، الان دقیقا روی مکانی هستیم ‫که دوریک گفت خزانه است.
‫موافقت سوفینا کمی شک‌برانگیز نیست؟
‫آره، قطعا نقشه‌ای چیده.
‫زیر کدوم بخش استادیوم بودی؟
‫یادته؟
‫مطمئن نیستم.
‫یه بارانداز داشت.
‫دیدم نگهبان‌ها همه‌چی رو ‫تو کشتی‌ای بار می‌زدن.
‫تو کشتی. فورج گنجینه رو ‫از ما مخفی نکرده بود.
‫خودش داشت می‌دزدیدشون.
‫لرد بودن اصلا براش مهم نبود. ‫این‌جوری به خزانه دسترسی پیدا می‌کرد.
‫حتما مسابقات رو ‫برای افزایش گنجینه خزانه مجددا برگزار کرده.
‫کیرا چی می‌شه؟
‫حاضر نیست ولش کنه. ‫باید خودمون رو به کشتیه برسونیم.
‫متوجه نمی‌شم. اگه فورج داره می‌ره، ‫به سوفینا چی می‌رسه؟
‫شاید بتونم از اینجا فراریمون بدم.
‫دستبند سرکوب جادوئه. ‫به من هم زدن.
‫تازه داشتی خیلی ماهر می‌شدی‌ها.
‫یعنی باید از وسط هزارتوئه رد بشیم؟
‫لابد باید رد بشیم که به قفسه برسیم؟
‫فرار کنین!
‫قفسه رو پیدا کنین!
‫دنبالم بیاین!
‫وای، وای!
‫مرسی.
‫- بقیه کجان؟ ‫- بیا، از این طرف رفتن.
‫تا حالا گوشت حیوان جابه‌جا رو خوردی؟
‫نه. از بوش بدم میاد.
‫کشتیتون آماده شده قربان.
‫ظاهرا کشتیم آماده شده، اینه که...
‫من و کیرا رفع زحمت می‌کنیم.
‫واقعا امیدوارم همکاریمون از نظر تو هم ‫رضایت‌بخش بوده باشـ...
‫از شهر من رو بیرون.
‫درسته.
‫برو کنار!
‫داره می‌سوزه!
‫اگه یه دقیقه دیگه طول می‌کشید، ‫دستم از دست می‌رفت.
‫آره، ولی ببین چی از دستت رفت.
‫بیا ببینم.
‫دوریک؟ دوریک!
‫حتما می‌شه به طریقی ‫از استادیوم خارج شد.
‫بجنب! بجنب!
‫آفرین. بجنب!
‫نه.
‫نه، راه خروجش اینجا نیست.
‫چرا، هست.
‫اگه جون سالم به در ببریم، ‫این‌قدر با چالش روبه‌رو می‌شیم...
‫تا تک‌تک حضار اون قفس بمیرن.
‫باید راه‌حل دیگه‌ای پیدا کنیم.
‫فکری به ذهنم خطور کرد. دنبالم بیاین.
‫نه! برگردین!
‫آهای! چه فکری به ذهنت خطور کرده؟
‫صدای زنگ رو که شنیدیم، ‫می‌پریم توش.
‫می‌پریم تو اون؟
‫می‌خوای آخر و عاقبتت ‫عین طرف بشه؟
‫چند ثانیه بیشتر توش نمی‌مونیم.
‫خب، اگه همه‌مون توش باشیم، ‫کی می‌خواد بیرونمون بکشه؟
‫- من می‌کشم، بهم اعتماد کنین. ‫- همیشه بهت اعتماد می‌کنم.
‫وایستین.
‫وایستین!
‫ای وای! چقدر می‌سوزه!
‫باید راه بیفتیم.
‫من قبلا اینجا بودم.
‫تجهیزاتمونه.
‫سایمون. ببین دستبندت ‫با این‌ها باز می‌شه یا نه.
‫باهام بیاین.
‫عجب قرار دوم قشنگیه، مگه نه؟
‫- بریم سفر؟ ‫- آره.
‫مسئله‌ای ضروری پیش اومده، ‫ولی اگه الان بریم، در امان می‌مونیم.
‫از چی در امان می‌مونیم؟
‫- جریان چیه؟ ‫- برات کمین کرده بودیم.
‫تو کشتی‌ای که قرار بود باهاش ‫از شهر بی‌زمستان فرار کنی کمین کرده بودیم.
‫- بابا. ‫- سلام عزیز دلم.
‫راستی، فورج، نظرت چیه ‫بهش بگی این چیه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- لوح احیاست کیرا.
‫واسه همین ولت کرده بودم.
‫بابات داشت راستش رو ‫بهت می‌گفت عسلم.
‫عمو فورج داشت دروغ به خوردت می‌داد.
‫چرت می‌گن. ‫خیلی چرت می‌گن!
‫باهام بیا کیرا.
‫می‌ریم خونه، ‫مامان رو احیا می‌کنیم.
‫می‌تونیم دوباره خانواده باشیم.
‫پولم رو نمی‌برین.
‫لوحه رو بذار کنار و همه‌تون ‫از کشتیم پیاده بشین.
‫- زود باشین! ‫- باشه. باشه. باشه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چیزی نیست. هیس عزیزم، ساکت باش.
‫قراره مبارزه کنیم. ‫ولی بلایی سرش نیار.
‫دیدی کیرا؟
‫پدرت من رو می‌شناسه.
‫می‌دونه آماده‌ام واسه رسیدن به خواسته‌ام...
‫دست به کارهای وحشتناکی بزنم.
‫حتی سر عزیزترین‌هام بلا میارم.
‫بالاخره فرق گدا جماعت و...
‫کسی حق نداره سر عسل من بلایی بیاره.
‫سایمون، از اینجا ببرمون!
‫شرمنده اِد.
‫شرمنده فورج!
‫- اون یکی داره چیکار می‌کنه؟ ‫- چه بدونم؟
‫بیست‌هزارتا روی دست‌خاکستری‌ها شرط می‌بندم!
‫شرمنده‌ام که حرفش رو باور کرده بودم.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫اصلا نباید عذرخواهی کنی.
‫من نباید خیلی کارها رو ‫اون شکلی پیش می‌بردم.
‫عذرخواهیم رو کلی آماده کرده بودم، ‫ولی می‌شه گفت به سوفینا گفتمش.
‫خیلی دوستت دارم کیرا.
‫دیگه هم هیچی مانع عشقم به تو نمی‌شه، خب؟
‫قول می‌دم.
‫من هم خیلی دوستت دارم بابا.
‫خیلی خوشحالم که برگشتی پیشمون بچه.
‫می‌دونین چقدر گنجینه بار این کشتیه؟
‫عجیبه که رو آب شناور مونده.
‫خیلی‌خب. نباید جایی آفتابی بشیم.
‫اون چیه؟
‫طلسم فراخوان مرگه.
‫واسه همین به فورج نیاز داشت.
‫کل مردم شهر رو با مسابقات جمع کردن ‫که طلسم رو اجرا کنن.
‫ساس تام داره شهر بی‌زمستان رو فتح می‌کنه.
‫خب، خاک عالم بر سرمون شد.
‫خب، وقتی رسیدیم اونجا ‫چیکار کنیم؟
‫دارم فکر می‌کنم. سایمون، گفته بودی ‫چوب‌دستی دریچه‌سازت تا چند متری کار می‌کنه؟
‫تا چهارصد متری کار می‌کنه. ‫چطور مگه؟
‫می‌خوام به قولم به زنک عمل کنم.
‫نمی‌دونم داری چیکار می‌کنی، ‫ولی بس کن. زود باش!
‫اونجا رو! طرف تاییه!
‫خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم بس کن!
‫- آهای! سلام جناب بندردار. ‫- شما هم می‌بینین؟
‫بنده لرد شهر بی‌زمستانم ‫و می‌خوام یه کشتی با خدمه بهم بدین...
‫تا برم دنبال پنج نفر که...
‫جریان چیه؟ نه!
‫فورج طبق وعده‌اش بهمون هدیه داد!
‫نه! نه! نه!
‫نه، نه، نه! نه! نه!
‫نه!
‫مال شماست. ‫نوش جونتون.
‫خیلی‌خب.
‫تا نکشیمش، خاتمه پیدا نمی‌کنه.
‫هر بلایی هم که سرمون اومد، ‫تو قایم شو.
‫با آویزت قایم شو.
‫به نظرت کجا رفته؟
‫شلیکش خطا رفت.
‫حالت خوبه؟
‫وقتی بهش رسیدیم، چیکار کنیم؟
‫خودم به خدمتش می‌رسم.
‫شما از عظمت قدرت من خبر ندارین!
‫بسه دیگه!
‫باز هم داره زمان رو متوقف می‌کنه!
‫- سایمون، می‌تونی معکوسش کنی؟ ‫- نمی‌تونم. هنوز هم خیلی قویه.
‫خیلی شرمنـ...
‫من تکبر فورج فیتزویلیام رو...
‫مدت خیلی زیادی تحمل کردم.
‫دلربایی جعلیش رو تحمل کردم.
‫بذله‌هاش رو تحمل کردم.
‫اون‌وقت شما جرئت کردین ‫همین که داشتم اینجا رو...
‫از کثافات زنده‌اش پاک‌سازی می‌کردم، ‫مداخله کنین؟
‫حالا در حین مرگت...
‫مطمئن باش آخر کارت نیست.
‫آخه قراره تا ابد عذاب بکشی.
‫عذر می‌خوام، آخه نفست بوی لباس چرک می‌ده.
‫خیلی بدبوئه.
‫این دیگه چیه؟
‫توقف زمانت رو معکوس کردم. ‫ماهرتر شدم.
‫باید حواست رو پرت می‌کردیم ‫که کیرا بتونه بهت دستبند بزنه...
‫و دوریک چنین کاری کنه.
‫گمون کنم به خدمتش رسیدی.
‫واقعا گمون نمی‌کردم ‫نقشه‌مون عملی بشه.
‫تو که بهمون اطمینان داده بودی ‫عملی می‌شه.
‫آهای هولگا!
‫- به خدمتش رسیدیم؟ ‫- هولگا؟
‫آره. ‫آره، به خدمتش رسیدیم.
‫- وای، اصلا... ‫- وای خدا.
‫اصلا جای خوبی نخورده، مگه نه؟
‫نه، بـ... ‫بدک نیست.
‫بیا.
‫سایمون! سایمون، کمکش کن.
‫شمشیر ساحر سرخه. ‫کاری از دستم ساخته نیست.
‫ببین. ببین.
‫زخمت رو می‌بندیم. ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫خواهش می‌کنم از پیشمون نرو.
‫- آروم باش عسلم، آروم باش. ‫- خواهش می‌کنم از پیشمون نرو.
‫برام سوگواری نکنین.
‫نه، نه، نه. حرف آخر نزن.
‫- حرف آخر نزن. ‫- من به کارم افتخار می‌کنم.
‫دارم قهرمانانه می‌میرم.
‫تو هم...
‫تو هم آدم خوبی هستی.
‫واقعا چنگ‌نوازی.
‫خفه شو، خودت هم می‌دونی ‫ابلهی بیش نیستم.
‫بهم قولی بده.
‫باشه، هر قولی بخوای می‌دم.
‫قول بده خوب مراقب دخترمون باشی.
‫بهترین ثمره زندگیت همین دختره.
‫قول می‌دم.
‫♪ نه به ثروتی رسیدیم، ‫نه سرنوشت نیکویی داریم ♪
‫♪ چیزی نمونده خودمون رو ‫با عصاره تاک خفه کنیم ♪
‫♪ با همنشینان خوشحالمون ‫می‌نوشیم و می‌نوشیم ♪
‫♪ بیاین پیاله‌مون رو سر بکشیم... ♪
‫- ♪ و امروز رو تلف کنیم ♪ ‫- ♪ و امروز رو تلف کنیـ... ♪
‫♪ لای‌لای! خب، خودت می‌دونی... ♪
‫نه.
‫نه!
‫من بهت نیاز دارم.
‫یه بار بیشتر نمی‌شه ‫ازش استفاده کرد.
‫خودم می‌دونم.
‫هولگا کیلگور.
‫نگین واسه من هدرش دادین.
‫واسه چی باید چنین کاری می‌کردین؟
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫ساس تام از این بابت خوشحال نمی‌شه.
‫خب، اگه سراغمون اومد، ‫آمادگیش رو داریم.
‫«داریم»؟
‫آها، درسته. از انسان‌ها خوشت نمیاد، مگه نه؟
‫بعضی‌هاشون بدک نیستن.
‫- خودت چی؟ ‫- هوم؟
‫دوباره عضو چنگ‌نوازان می‌شی؟ ‫می‌ری پیش عزیزانت؟
‫همین الانش هم پیش عزیزانم هستم.
‫خب، اِم،
‫خودم می‌دونم آخرین تلاشم ‫در راستای خواستگاری ازت خیلی بد بود؛
‫ولی می‌خواستم ببینم احیانا ‫مایلی یه بار دیگه امتحان کنیم؟
‫- باشه، خیلی‌خب. ‫- واقعا؟
‫- خونسرد باش. ‫- باشه.
‫ای بابا! ای جام کوفتی.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫دیجی‌موویز در شبکه‌های اجتماعی: ‫DigiMoviez@
‫سلام.
‫مسلما خودتون می‌دونین بعدش چی شد.
‫با نابود شدن جادوی سوفینا،
‫لرد نوراِمبر بالاخره خوب شد.
‫اولین اقدامش اهدای مدال قهرمانی...
‫به ناجیان شهر بی‌زمستان بود.
‫محافظت رسمیشون رو هم...
‫از مردم و سرزمین درون‌بوم زمردین اعلام کرد.
‫شاید کارهای شنیع من ‫از نظر برخی...
‫دلیل وقوع رنسانسی بصری ‫در اون شهر باشه.
‫ضمنا، با این که تازه یه سال...
‫از حبسم رو کشیدم، باید بگم...
‫باعث شده...
‫چشمم باز بشه.
‫نگاهی به درونم انداختم...
‫و از خودم پرسیدم:
‫«درونم چه خبره؟»
‫راستش، متوجه شدم ‫خیلی از مشکلاتم تقصیر مامانمه.
‫زن سخت‌گیری بود، ‫تمایل به...
‫بسه، بسه! ‫به حد کافی شنیدیم.
‫درخواست تبرئه‌تون رد شد.
‫جلسه‌مون به اتمام رسید.
‫جاناتان!
‫نه، نه! خیلی عذر می‌خوام.
‫نمی‌دونم چرا یهو جوگیر شدم، ‫عذر می‌خوام. عذر می‌خوام!
‫«سکانس پس از تیتراژ رو از دست ندین.»
‫آهای؟
‫می‌شه لطفا یکی ‫سوال دیگه‌ای ازم بپرسه؟
‫کسی نبود؟