‫چه گوه داری می‌خوری، کیلب؟
‫اوه، وایسا تا عکسی که گرفتم رو ببینی.
‫قیافت یه جور بود انگار ریدی به خودت.
‫ممکن بود کله‌ـم رو بکنی.
‫با این تیغه‌ها، سرت تمیز بریده نمی‌شد.
‫فقط صورتت رو زخم می‌کرد.
‫نباید بری ببینی حال جسیکا بهتر شده یا نه؟
‫خوب میشه. بهش کلونوپین دادم ‫(قرص مسکن و ضد اضطراب)
‫که انقدر بخوابه تا دیگه هیچ مرگش نباشه.
‫این دختر خیلی رو مخه.
‫«رسانه‌ی بزرگ تاپ‌موویز» .:: www.TopMoviez.in ::.
‫‫.:: ترجمه‌ای از محمد آلفا و میثم موسویان ::.
‫جسیکا؟
‫سلام.
‫حالت چه‌طوره، دختر عمو؟
‫از اون جایی که هیچ‌کدوم از دوست‌های عزیزت،
‫زحمت نکشیدن که بیان،
‫می‌تونم ماشینت رو بگیرم ‫و از این که این جا با دوست‌پسر آخریت
‫گیر کنم، فرار کنم؟
‫صحبت عالی‌ـی بود.
‫بهتره تا نیم ساعت دیگه بیدار شی
‫وگرنه مجبور میشم خودم که خودم، ‫اون بی‌مغز بی‌حس بیچاره رو غرق کنم.
‫[بلندی‌های بادگیر نوشتهٔ امیلی برونته]
‫«وحشتی شدید تو کابوس‌ـم، بر من غلبه کرد.»
‫(درحال خوندن متن کتاب بلندی‌های بادگیر است)
‫«سعی کردم دستم را پس بکشم»
‫«اما اون دست بهم چسبید»
‫«و یه صدای بسیار غمگین با نفس نفس گفت:»
‫«بذار بیام تو جسمت».
‫«بذار بیام تو جسمت!»
‫«همون‌طور که زبون وا کرد،»
‫«به‌طور مبهم صورت بچه‌ای رو»
‫«از توی پنجره دیدم».
‫«فهمیدم که با زور نمی‌تونم»
‫«این موجود رو از خودم بِکَنَم،»
‫جس؟
‫- «...و عقب و جلو بهش کشیدم» ‫- لطفاً خفه شو.
‫«...تا خون‌ـش ریخت»
‫«و روتختی‌ها رو خیس خون کرد.»
‫
‫«اما هنوز با التماس می‌گفت: بذار وارد جسمت بشم!»
‫جسیکا!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫نه، جس. جس؟ جس؟
‫الان کی بی‌مغز بی‌حسه؟
‫کیلب.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫وای خدای من.
‫چه گُه‌ـی اتفاق افتاد؟
‫جس؟
‫جسیکا؟
‫چی شد؟ چی؟
‫نه، نه، نه...
‫کیلب!
‫نه...
‫نه، کیلب!
‫کیلب!
‫ .:: ارائه شده از وب‌سایت تاپ‌موویز ::. ‫.:: www.TopMoviez.in ::.
‫فیلم «ظهور مرده شیطانی»
‫[یک روز قبل]
‫بث!
‫بث، اون تویی؟
‫پنج دقیقه بهم وقت بده، باشه؟
‫برندون داره روانی میشه.
‫گیتاری که دیشب
‫توی مسابقه مچ‌اندازی برد رو ‫نمی‌تونه پیدا کنه.
‫همون‌طور که نیم سعت پیش هم گفتم:
‫کوک کردم و سمت چپ صحنه، ‫با بقیه گیتارهاست.
‫اون تو حالت خوبه؟
‫خوب‌ـم.
‫تازه جایگاه جدید خودم توی تیم رو گرفتم.
‫قبل از بالا رفتن پرده‌ها، بر می‌گردم.
‫حله، رئیس.
‫تی‌شرت مشکی موردعلاقه‌ـم رو ندیدی؟
‫برای اعتراض «روز کارگر» فردا نیاز دارم.
‫مامان؟
‫تنها هیچ اعتراضی نمیری.
‫بابای سوفی داره ما رو می‌بره.
‫تا الان ده باری بهت گفتم.
‫یادته؟
‫خب، تو یادت موند که یه نگاه به سبد رخ‌ت چرک‌ها بندازی؟
‫به دنی بگو صدای موسیقی رو کم کنه.
‫مامان میگه: «صدای موسیقی رو کم کن!»
‫این کار رو که خودم هم می‌تونستم بکنم!
‫کسی، بهتره که چاقوهام دستت نباشن.
‫دست من نیستن، مامان!
‫کثیفه.
‫خب، بندازش توی رخت چرک‌ها ‫و من بعداً می‌شورمش.
‫یادت میره. ‫همیشه یادت میره.
‫خودت می‌دونی ماشین لباس‌شویی کجاـه.
‫سلام، بریجت. ‫مامان شیفته شبه
‫و ما داریم همه فیلم‌های فردی رو ‫به ترتیب نگاه می‌کنیم.
‫- حتی داغون‌ها رو. ‫- بینشون داغون نیستش.
‫خب، تو...ام... دوست داری بیای و...
‫به خوابتون ببینین.
‫دوست‌های پسرت عجیب‌غریب‌ـن.
‫خودت عجیب غریب‌ـی.
‫کسی!
‫امشب جمعیت بزرگی اومدن، دن؟
‫- برو بیرون، بریج! ‫- می‌خوام برم، اما...
‫بذار بیام تو!
‫یکی در رو باز کنه، لطفاً!
‫خیلی خب، خیلی خب!
‫
‫بث.
‫زنیکه جنده!
‫سوپرایز، آجی!
‫کی اومدی تو شهر؟
‫از فرودگاه لس آنجلس مستقیم ‫با اوبر اومدم این جا. ‫(برنامه‌ای شبیه اسنپ ما)
‫خوب می‌خوابی؟ ‫شبیه مامان شدی.
‫شبیه مامان باشم بهتره ‫تا شبیه نوار بهداشتی باشم.
‫محض اطلاعت، زنگ طبقه پایین خرابه.
‫تونستم مستقیم بیام تو.
‫کل ساختمون خرابه.
‫تا یه ماه دیگه می‌کوبنش.
‫شوخی می‌کنی؟
‫نه. ما هم باید بریم.
‫جای جدیدی پیدا کردین؟
‫نه هنوز.
‫تف بهش، ال. تو و جی ‫سال‌هاست که این‌جاـین.
‫بانکوک خفن بود؟
‫دیوونه‌وار بود. ‫کلیی طرفدار وسواسی و دیوونه اون‌جا بود.
‫خون مار نوشیدی؟
‫هی، این توهین فرهنگیه ها.
‫مغز میمون کباب شده چی؟
‫وای. الان خیلی بهتر شد، دن.
‫دوستت کیه، کس؟
‫اسمش استفانی‌ـه.
‫اوه. سلام، استفنی.
‫داستان اون... چیه؟
‫دنی بهم گفت که موقعی ‫که این ساختمون بانک بوده،
‫مچ یه صندوق‌دار موقع دزدی گرفته شد ‫و خودش رو دار زد
‫و اگه توی جیبت سکه باشه و بچرخی،
‫روحش صدای بهم خوردن سکه رو می‌شنوه.
‫و تا سر حد مرگ می‌ترسونتت ‫تا بتونه پولت رو بگیره
‫حقیقته.
‫اگه بیاد دنبال من،
‫اول استفانی تا سر حد مرگ می‌ترسونتش.
‫روح واقعی نیست.
‫- تا حالا روح دیدی؟ ‫- نه خیر.
‫پس از کجا می‌دونی که وجود ندارن؟
‫چون...
‫موقعی چیزی رو باور می‌کنم که ببینمش.
‫برای منه؟
‫لطفاً به اون یاد نده ‫که بیاد تو دنیای «گروپی»ـت. ‫(گروهی به کسی میگن که شیفته آدم‌های معروفه)
‫گروپی چیه؟
‫لقب مورد علاقه مامان برای من،
‫با این که می‌دونه من یه متخصص گیتارم.
‫هرچی تو بگی.
‫تو که راست میگی.
‫هی، خوب رفتار کن ‫وگرنه هدیه نمی‌گیریا.
‫حالا که حرفش اومد وسط،
‫ببین چی برای بابات گرفتم.
‫داستان چیه، ال؟
‫دنی، برو ماشینم رو بگیر ‫و با خواهرهات پیتزا بگیر.
‫حتماً، مامان.
‫همه این‌ها تو کت من نمیره.
‫یعنی چی؟ با کس دیگه‌ای آشنا شد؟
‫نه. بر این باوره ‫که اگه هزینه حمایت از فرزند رو بده
‫سماویه با پدری کردن از راه دور.
‫چرا به من نگفتی، ال؟
‫می‌پریدم سوار یه هواپیما می‌شدم
‫که بهم کمک کنم پشت سر بذاریش.
‫بهت زنگ زدم.
‫دو بار هم زدی.
‫دفعه اول، وقتی بود که بهم گفت داره میره.
‫دفعه دوم، شبی که وسایل رو برداشت و رفت.
‫اون دو ماه و نیم پیش بود، بث.
‫متاسفم، باشه؟
‫می‌دونی وقتی که تو جاده‌ـم، ‫خیلی توش کشیده میشم
‫و الان سعی دارم رئیس متخصص بشم.
‫و اگه موفق بشم، ‫توی گروهی که دارم
‫اولین زنی میشم که تونست، پس...
‫الی، لطفاً، باید درست و حسابی ‫راجع به این حرف بزنیم.
‫ال...
‫ببین، امشب می‌تونی روی مبل بخوابی
‫اما من باید وسایلم رو جمع کنم ‫و اساس‌کشی کنم.
‫سلام، بثی‌بو.
‫الی‌ـم. فقط...
‫زنگ زدم یه سلامی کنم. و...
‫من و جی، ما...
‫می‌دونی چیه...
‫تو رو مقصر نمی‌دونم.
‫توی اون پیغام صوتی، ‫خودم هم از صدام بدم میاد.
‫از خودت چه خبر، بث؟
‫دوباره گند زدم، ‫عین همیشه که گند میزنم.
‫و نیاز دارم بهم کمک کنی ‫که حلش کنم.
‫دوباره.
‫چی شد؟
‫[تو خفن‌ترین مامانی]
‫عجله کن، بریج.
‫می‌خوای خودت بیاریشون؟
‫یالا، کس.
‫زلزله!
‫بجنبین.
‫برین!
‫رو زمین بمونین!
‫لعنتی.
‫خیلی شدید بود.
‫فکر کنم شاشیدم به خودم.
‫گرمه؟
‫نه.
‫پس احتمالاً نوشابه ریختی.
‫خیلی خب. بیاین.
‫پشمام. ‫بریج، این رو ببین.
‫چیه؟
‫یه سوراخه.
‫مراقب باش، دن. ‫ممکنه پس‌لرزه بیاد.
‫یه خزانه بانک قدیمیه!
‫دنی، نرو!
‫دن؟
‫یالا، دنی، بیا بریم!
‫یکم صبر کن دیگه!
‫دنی!
‫بریج، یه دقیقه آروم باش!
‫دنی، حالت خوب‌ـه؟
‫خوب‌ـم.
‫هیچی نشد؟
‫شبکه کاملاً به فنا رفته.
‫مطمئن‌ـم حالشون خوب‌ـه، ال.
‫هی.
‫همه حالشون خوبه؟ ‫کسی آسیب دیده؟
‫سلام، گیب. ‫بچه‌ها رفتن پیتزا بگیرن
‫و الان نمی‌تونم به تلفنشون زنگ بزنم.
‫می‌تونم ماشینت رو قرض بگیرم ‫و برم پیداشون کنم؟
‫- نظرت چیه خودم با ماشین ببرمت؟ ‫- ممنونم.
‫بذار کلیدها رو بگیرم.
‫- تو کی‌ـی؟ ‫- بث.
‫خواهر الی.
‫اه، آره، آره. ‫همون گروپی‌ـه.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫از اون بالا صدا می‌شنوی؟
‫- صدای چی؟ ‫- صدای تکون خوردن.
‫توی دریچه‌ هوا قایم شده.
‫بیا این جا، پیشی پیشی پیشی.
‫بیاین بریم.
‫خودشون‌ـن؟
‫بعد از یه زلزله، هیچ‌وقت ‫نباید سوار آسانسور بشین.
‫بریجت پیتزا رو انداخت.
‫اوه، عزیزم. شما رو خیلی بیشتر ‫از پیتزا دوست دارم.
‫زلزله‌ای 5.5 ریشتری،
‫کمتر از یه ساعت قبل،
‫شمال پونته هیلز رو لرزوند.
‫لزلزه مرکز شهر لس‌آنجلس لرزوند
‫و همینطور همه‌ جا از لا هابرا تا...
‫فکر می‌کنی ممکنه با ارزش باشه؟
‫الان یکم پول بیشتر به درد مامان می‌خوره،
‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫فکر نمی‌کنم مامان، ‫پول چیزی که دزدیدی رو بخواد.
‫ندزدیدم.
‫احتمالاً سال‌هاست ‫توی اون خزانه قفل بوده.
‫آره و چرت و پرت‌های عجیبی ‫عین این، دلیلی برای قفل شدن دارن.
‫ولش کن، دن.
‫اه! کیرم توش!
‫بذار ببینم.
‫فقط یه بریدگی کوچک‌ـه.
‫دن...
‫دنی، لطفاً ببندش.
‫از این کتاب خوشم نمیاد، دنی.
‫باید همین الان برگردونیش.
‫مامان نمیذاره امشب هیچ‌کدوم از ماها ‫دوباره بیرون بریم.
‫پس صبح اولین کارت اینه که برگردونیش.
‫بهم قول میدی؟
‫داری میری غواصی تو اعماق دریا؟
‫باید قبل از این که برم تو، زیرش رو ببینم.
‫قبلاً توی ساحل، عروس دریایی نیشم زد.
‫برای همین دوست ندارم زیر آب برم.
‫فکر نکنم توی وان،
‫موجود عجیب دریایی باشه.
‫وای، خدای من!
‫وای خدای من. وای خدای من. ‫وای، خدای من.
‫این یه... این یه...
‫تو حالت خوب‌ـه؟
‫من خوب‌ـم، عزیزم.
‫منم موقعی که شکم‌ـم درد می‌گیره بدم میاد.
‫بعد از ظهر به‌خیر، کشیش‌های عزیز.
‫من پدر مارکوس لیتلتون‌ـم،
‫کتاب‌دار کلیسا جامع سنت پاتریک
‫و امروز به ورود همه‌ـتون ‫به دنیای فرشته‌ها خوش‌آمد میگم.
‫به این جا دعوت شدین
‫که شاهد پرده‌برداری ‫از شی‌ءـی منحصر به‌ فرد باشین
‫که توسط مبلغ‌های اون ور آب‌ـمون ‫کشف شدن، باشین.
‫دوست داریم کتابی رو معرفی کنم
‫که باور دارم یکی از سه جلد افسانه‌ای
‫از نوتوریوم دمانتوـه.
‫کتاب مردگان.
‫آزمایشاتم تا به امروز نشون داده
‫که ساختارش از گوشت انسان درمان‌شده‌ـست،
‫عبارت‌ها و متون‌ـش با خون نوشته شده.
‫این کفرـه!
‫امروز، به دنبال اجازه کلیسا
‫برای ترجمه‌ـشم تا بتونم اسرار مینوی‌ـی
‫که بدون شک درون صفحه‌هاش ‫جا داده رو کشف کنم.
‫نابودش کنین!
‫لازم نکرده! دلیل داره ‫که اسمش «کتاب مردگان»ـه!
‫قصد دارم به این کتاب ‫برای منفعت بشریت نگاه کنم.
‫چون درخواست توسط اسقف‌های کلیسا رد شد،
‫من، کانن دیمین شنهن،
‫و پدر هوگو کورتز،
‫در خفا مشغول کار بر روی
‫ترجمه متون و اشکال «کتاب مردگان» بودیم.
‫درون صفحات‌ـش حاوی تشریفات ‫و سحرهای باستانیه،
‫توضیح دادن راجع بهش
‫و جار زدن، اجازه تماس ‫بقیه نیروهای ماوراءطبیعی
‫که خارج و فراتر از روکشی ‫که اسمش دنیای ماـه، زندگی می‌کنن.
‫امروز 24ام ژانویه سال 1923 بعد میلاد مسیحه.
‫و من، پدر مارکوس لیتلتون،
‫و حالا باید خواندن
‫اولین عبارات رستاخیر مینوی‌ـی رو شروع کنم.
‫هی!
‫کمک!
‫خفه شو بابا!
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫فقط برق قطع شده.
‫بریجت؟
‫تو حالت خوبه؟
‫آره.
‫مثل این که فقط برق ما قطعه.
‫واقعاً؟
‫مامان؟
‫ال، خوابیدی؟
‫اون کجاست؟
‫مامان؟
‫ال؟
‫چی شده، آجی؟
‫قشنگ‌ترین خواب زندگیم رو دیدم.
‫ما با هم توی یه جنگل تاریک نشسته بودیم.
‫نسیم تازه‌ای میوزید.
‫و پرنده‌ها نغمه‌‌های...
‫خیلی زیبایی میخوندن.
‫این یه روز عالی بود و تنها ‫چیزی که می‌تونستم بهش فکر کنم...
‫این‌ بود که چقدر دلم میخواد شما رو ‫پاره کنم...
‫و به درون بدن‌هاتون بخزم...
‫تا بتونیم یه خانواده‌ی شاد باقی بمونیم.
‫این درون منه.
‫نذار بچه‌هام رو بگیره.
‫مامان!
‫بریجت، اونو برگردون داخل.
‫حالا!
‫مشکلش چیه، بریج؟
‫برو سمت پله‌ها! برو، بدو!
‫بیا.
‫بیدار شو، الی. زود باش بیدار شو.
‫دنی!
‫پله‌ای نیست.
‫اون حالش خوب بود...
‫و یهویی شروع کرد به حرفای عجیب زدن و...
‫حالا اون رفته.
‫شبکه هنوز بگاست.
‫میشه دعا کنم؟
‫اون مذهبی نیست.
‫نبود.
‫فقط چند تا جمله بیشتر نیست.
‫به من ملحق شین.
‫خدایا، به او آرامش ابدی ده...
‫و اجازه بده نور ابدی بر او بتابد.
‫باشد که روح او...
‫و روح همه‌ی مومنین درگذشته...
‫شامل رحمت خداوند شوند...
‫قیافه‌اش چی شد؟
‫در آرامش باش.
‫انگار یه نفر اونو زده.
‫یه نردبون فرار اضطراری...
‫توی قسمت شمالی ساختمون هست.
‫من می‌تونم سعی ‫کنم از اون بیام پایین...
‫و هشدار رو به صدا در بیارم ‫و کمک جور کنم.
‫باید از ۸۲ رد شی.
‫لعنتی.
‫این خالیه، درسته؟
‫آره، مثل بیشتر جاهای ‫این آشغال‌دونی لعنتی.
‫ابزار لازم رو داری؟
‫ما می‌تونیم در رو بشکنیم.
‫توی ماشینمه.
‫تو نمی‌تونی بدون ابزار سنگین...
‫از این درها رد بشی.
‫من میخوام بابا بیاد خونه.
‫میاد.
‫وقتی گوشی‌ها دوباره کار کنن ‫اون برمیگرده.
‫از کجا میدونی برمیگرده؟
‫تو گفتی مامان حالش خوب میشه.
‫فکر میکردم خوب میشه.
‫من خیلی متاسفم، کس.
‫من میرم شاتگانم رو بیارم ‫و ما در رو میترکونیم.
‫یه دقیقه به من وقت بده، باشه؟
‫از گیر افتادن، خوشم نمیاد.
‫همه توی این‌جا بدون این‌که...
‫تیری شلیک بشه به اندازه‌ی کافی عصبی هستن.
‫من نمیدونم چه کار کنم، ال.
‫تو کسی هستی که همیشه جواب‌ها رو میدونه.
‫من حتی میترسم با بچه‌ها مواجه بشم.
‫مهم نیست چقدر سرت شلوغ باشه...
‫همیشه برای من وقت پیدا میکنی.
‫برای همه.
‫باورم نمیشه که دیگه هیچ وقت ‫باهات حرف نمیزنم.
‫سلام، بثی‌بو. من الیم.
‫فقط زنگ زدم که یه سلام کنم و...
‫بث.
‫بث!
‫تو باید به من کمک کنی، بث. ‫باید کمک کنی.
‫من دارم میسوزم. ‫من دارم زنده زنده میسوزم!
‫ال؟
‫- مامان؟ ‫- اون زنده‌ست؟
‫اون داره میسوزه.
‫من میرم یخ بیارم.
‫مامان؟
‫مامان دیگع غذای کرم‌ها شده.
‫مامان، بس کن!
‫بس کن!
‫این تقصیر من نیست، بریجت.
‫ازش دور شو، بریج!
‫چه اتفاقی داره برام میفته، عزیزم؟
‫من نمیدونم، مامان.
‫من میدونم.
‫من الان آزادم.
‫از دست همه‌ی شما انگل‌های ‫بچه‌ ننه آزاد شدم.
‫بذار بوس کنم خوب شه.
‫نفر بعدی که می‌خوا تسخیر شه، کیه؟
‫ده...
‫…بیست
‫...سی
‫تو.
‫الی؟
‫کیرم توش!
‫کمد رو بیار.
‫از در فاصله بگیر.
‫خواهش میکنم، ما کمک لازم داریم!
‫بذار بیام داخل!
‫آهای!
‫صدامو میشنوی؟
‫فکر نمیکنی مامان شبیه یکی از اون ‫عکس‌های اون کتاب شده؟
‫جوابمو بده، دنی.
‫نباید این رو میدزدیدی.
‫این تقصیر من نیست.
‫معلومه که تقصیر توئه!
‫- ولم کن! ول کن! ‫- بس کن!
‫- هی! هی! ‫- همه‌ی اینا تقصیر توئه!
‫هی. هی.
‫به همدیگه نپرین.
‫هیچ وقت.
‫باید بهت یه چیزی نشون بدم.
‫این چیه، دنی؟
‫خیلی می‌سوزه؟
‫بریجت؟
‫من حالم خوبه.
‫
‫مامان؟
‫بث؟
‫من اینا رو برداشتم.
‫یه کشیش ترسناک باهاشونه...
‫که از کتاب متن رو میخونه.
‫یه جور دعای تاریک و عجیبه.
‫و وقتی که اون کلمه‌ها رو میگه...
‫حق با بریجته. ‫همه‌ی اینا تقصیر منه.
‫بریجت...
‫
‫این‌جایی.
‫سلام، نازنازی من.
‫چت شده، مامان؟
‫من به خاطر خودم و بابات ناراحت بودم.
‫اما اون الان این‌جاست.
‫اون اومده خونه که ما رو ببینه.
‫ما برمیگردیم پیش هم.
‫ما عاشق همیم.
‫مگه نه، عزیزم؟
‫و ما عاشق تو هستیم.
‫در رو باز کن و بذار بیایم داخل،‌ کسی.
‫ما دوباره می‌تونیم یه خانواده‌ی ‫بزرگ و شاد باشیم.
‫با قیافه به‌نظر نمیرسه ‫حالت خوب باشه، مامان.
‫واه.
‫هر چی باشه با یه بوس و بغل ‫از طرف تو خوب میشه.
‫باز کن درو...
‫مثل یه دختر خوب.
‫آفرین.
‫بازش کن دیگه.
‫به خاطر مامان و بابا این کارو بکن.
‫مامان!
‫- حالت خوبه؟ ‫- ببخشید.
‫فکر کردم مامان حالش بهتره.
‫درو باز کن، همون‌جوری ‫که لنگاتو باز می‌کنی...
‫جنده‌ی گروپی بوگندو!
‫من گروپی نیستم، زنیکه‌ی روانی!
‫بث.
‫برین تو اتاقت.
‫همه چی درست میشه، دنی.
‫استفانی از ما محافظت میکنه. مگه نه؟
‫آره.
‫به چی نگاه می‌کنی، عزیزم؟
‫من باید این حشراتی که...
‫توی دلمه رو بکشم.
‫دوست ندارم چیزی تو دلم باشه.
‫تو دوست داری، خاله بث؟
‫هی.
‫این یه کابوسه؟
‫مثل یه کابوسه، کس.
‫اتفاقی که برای بریجت و مامان افتاد ‫برای ما هم میفته؟
‫من اجازه نمیدم این اتفاق بیفته.
‫قول میدم.
‫تو یه روزی مامان خوبی میشی، خاله بث.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫تو میدونی چطور به بچه‌ها دروغ بگی.
‫با خودم گفتم بهتره که ببندمش.
‫محض احتیاط.
‫من میخوام به اون صفحه گوش کنم.
‫این خیلی خطرناکه. اون کلمات...
‫خب، شاید کلماتی توش باشه...
‫که بتونه کمک کنه همه‌ی این چیزا تموم شه.
‫ما قدرتی برای تغییر شرایط نداریم.
‫من میتونم این رو درست کنم.
‫من به اولی گوش کردم و ‫بعد اون کلمات رو گفت...
‫فکر کنم باید از اون طرف شروع کنم.
‫محض احتیاط.
‫حالا دو شب گذشته...
‫از وقتی که من کتاب رو با صدای بلند خوندم.
‫اراده من برای درک و ارتباط ‫با یه عالم دیگه...
‫شدیدا گمراهانه بوده.
‫من این ضبط آخر رو درست میکنم...
‫تا برای هر کسی که این این صفحات شیطانی...
‫بهش رسید هشداری باشه.
‫ نوتوریوم دمانتو قابل نابودی نیست.
‫وقتی پیداش کردین توی خزانه‌ی ‫مخفی ما دفنش کنید...
‫چون کلماتی که من به زبون آوردم ‫موجودی شیطانی رو فراخوانی کرده...
‫که از تاریک‌ترین کابوس‌هام هم فراتر بوده.
‫بریجت عین مامان بر میگرده؟
‫نمیدونم، کس.
‫شیطان اول کورتز رو تسخیر کرد...
‫از درون اونو فاسد کرد.
‫با قدرت کلمات خداوند...
‫ما سعی کردیم این موجود ‫نابکار رو بیرون برونیم...
‫اما اون دعاهای ما رو مسخره کرد...
‫و شنهن رو تحت کنترل خودش گرفت.
‫کشیش‌های دیگه به کمک ما اومدن...
‫اما بدون هیچ قاعده و دلیلی،
‫سریعاً همه‌ـشون، تک تک تسخیر شدن.
‫این شیطان از قوانین انسان‌ها پیروی نمیکنه.
‫نه، اون از وحشت‌آفرینی...
‫با هرج و مرج مطلق لذت میبره.
‫من ناامیدانه برای پایان ‫دادن به این نفرین...
‫سعی کردم کسانی رو ‫که زمانی برادرانم بودن رو بکشم.
‫من اونا رو به انبار هیزم کشوندم ‫و اون‌جا رو به آتیش کشیدم.
‫اما اون‌ها میان شعله‌ها رقصیدن...
‫و در حال سوختن شادی میکردن.
‫گربه‌ی آقای فوندا بعضی وقتا ‫اون بالا قایم میشه.
‫فکر نکنم اون یه گربه باشه.
‫من جسد‌های مچاله‌شده اونا رو...
‫در زمین مقدس دفن کردم.
‫اما اون‌ها دوباره در حالی که فاسد...
‫و پر از خشم بودن برخواستن.
‫مراقب باش، دنی.
‫بعد از این‌که یه شب ‫توی خزانه مخفی شدم...
‫فهمیدم که فقط یه راه باقی مونده.
‫قطع کامل تمامی اندام‌ها.
‫بهت گفتم باید کتاب رو بذاری ‫سر جاش، دنی.
‫من قطع کردم و بریدم و من...
‫من شکست خوردم.
‫الان میتونم صداشون رو ‫از بیرون در بشنوم...
‫طولی نمیکشه که من ‫رو هم تسخیر میکنن.
‫هیچ چیزی نمیتونه جلوی این ‫نیروی شیطانی رو بگیره.
‫حتی بقایای نهایی اون به سراغت میان.
‫باید فرار کنی.
‫راهی جز فرار نداری!
‫..تا زمانی که معصومیت از بین بره.
‫این وحشت متوقف نمیشه...
‫تا وقتی که شیطان...
‫...نامت شیطانی باد.
‫دنی.
‫ببخشید، کس.
‫روحت رو میبلعم.
‫دو تا روح؟
‫تو رو خدا. ال...
‫الی منتظر تو و بچه‌ی حرومزاده‌ی ‫متولد نشده‌ات توی جهنمه.
‫نه.
‫خاله بث!
‫تو صدمه دیدی؟
‫قراره مامان بشی؟
‫آره.
‫و خودمون رو از این جا فراری میدم.
‫چطوری؟
‫پله‌ی اضطراری. بیا بریم.
‫اون‌جا رو نگاه نکن.
‫برگرد. گوش‌هاتو بگیر.
‫بثی‌بو!
‫اون میخواد مامانت رو...
‫از تو بگیره، کسی.
‫من میدونم تو دیگه مامانم نیستی.
‫من رو از اونا نگیر.
‫تو نمیدونی چه حسی داره...
‫که یه بچه‌ رو به این دنیا بیاری، بث.
‫اون تفنگ منه، جنده‌ی دزد.
‫خاله بث!
‫همه توی این‌جا تا صبح میمیرن، بث.
‫فرار کن!
‫تا صبح نشده مردین!
‫- تا صبح نشده مردین! ‫- تا صبح نشده...
‫تا صبح نشده مردین!
‫بیا.
‫راه خروجی نیست!
‫- خاله بث! ‫- بیا این‌جا!
‫نه!
‫کسی. کسی.
‫کسی. کسی. کسی.
‫من مردم؟
‫بیا. سوار شو.
‫کس، پیجر کجاست؟
‫زودباش. زود باش.
‫داره میاد.
‫از زیرش برو!
‫کسی!
‫من فقط سرت رو میخوام، دختر جون.
‫بیا بگیرش.
‫روشنش کن، کس!
‫خواهش میکنم.
‫کمکم کن، بثی‌بو.
‫فقط خواهرم حق داره من رو ‫این‌جوری صدا کنه.
‫میدونی، تو واقعا شبیه مامانی.
‫و تو قرار نیست مثل اون بدبخت بشی.
‫ای جنده‌ی گروپی...
‫داغون بوگندو!
‫تا همین پنج دقیقه پیش...
‫گوشی آنتن نمیداد...
‫رعد و برق خواب از کلم پروند...
‫برای همین اصلاً نخوابیدم.
‫بگذریم، همه‌ی غرغرهای سر صبح من به کنار...
‫ما هنوز قراره یه آخر هفته‌ی باحال ‫کنار دریاچه داشته باشیم.
‫کلبه‌ی بابای کیلب خیلی باحاله...
‫و تو قراره عاشق دوستاش بشی.
‫مطمئنم یکی از اونا کاملا ‫مناسب توئه.
‫نمیخوام ضد حال بزنم...
‫اما من میخوام این سفر رو...
‫بپیچونم.
‫عمرا.
‫یه ربع دیگه سوارت میکنم.
‫خداحافظ!
‫.:: ترجمه‌ای از محمد آلفا و میثم موسویان ::.
‫فیلم و سریال روز دنیا با زیرنویس چسبیده اختصاصی ‫.:: www.TopMoviez.in ::.
‫کانال ترجمه‌ و آخرین زیرنویس‌ها: ‫t.me/TopMoviezSubtitle
‫تقدیم به دوست‌داران فیلم و سریال