ฉันบอกแล้วไงว่าไม่เชื่อเรื่องแบบนี้
แต่นี่ของขวัญวันเกิดเธอนะ
ขอหนังสืออกาธา คริสตี้ ดีกว่า ขอบคุณมาก
ไม่อยากรู้เหรอ ว่าสามีจะหน้าตาเป็นยังไง
ไม่อยาก
สามีฉันหน้าเหมือนทอม ครูซ สู้เก่งเหมือนเฉินหลง
และรวยเหมือนสุลต่านบรูไน
หมอดูบอกเหรอ
เปล่า จากไดอารี่ฉันเอง เธอก็อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ เข้าไป
"โชคชะตาก็เหมือนหนังสือ ที่ซ่อนเร้นจากสายตาเรา"
"แต่เรื่องราวของเรา ถูกขีดเขียนไว้ก่อนเราจะเกิด"
"บางคราวเราก็พอได้เหลือบมอง ภายในหนังสือนั้น"
"จนมันฝังรากลึกลงในใจเรา"
"บางครั้งก็ยาวนานนับหลายปี"
นั่งสิ
เธออยากรู้เรื่องคู่ชีวิตล่ะสิ
เขาเหมือนสายลม
ชะตาของเธอขึ้นอยู่กับสายลม
เธอต้องเสียมันไป ก่อนจะหามันให้เจอ
ความอดทนคือกุญแจสำคัญ
"และผู้ชายคนนี้... ชายผู้เหมือนสายลม"
"กลายเป็นรักแรกของฉัน ในศาลเจ้านั้น"
"ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็แอบหลงรักคุณ"
"ฉันเริ่มมองหาคุณ ตั้งแต่ก่อนจะพบคุณ"
"แต่ท้ายที่สุดแล้ว เราไม่เจอคนที่ใช่หรอก"
"เราอยู่ภายในกันและกันมาตลอด"
"ทว่าตอนนั้น ฉันเด็กเกินกว่าจะรู้"
นั่น ออกมาแล้ว
- แล้วเป็นไง - เร็ว ๆ ลุงเขาว่าไง
ก็ ลุงเขาบอกว่า...
ฉันจะแต่งงานกับผู้ชาย ที่หน้าเหมือนทอม ครูซ...
- สู้เก่งเหมือนเฉินหลง - สู้เก่งเหมือนเฉินหลง
- และร่ำรวย - และร่ำรวย
- เหมือนสุลต่านบรูไน - เหมือนสุลต่านบรูไน
"คนอ่านถามว่า ฉันตกหลุมรักยังไง"
"คำตอบเดียวที่ฉันตอบได้คือ ค่อยเป็นค่อยไป จากนั้นก็ฉับพลัน"
"เราตกหลุมรักกันแบบนั้น"
"และทุกอย่างเกิดขึ้น ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"ในช่วงหลายปีนั้น ฉันเสาะหาหมอดูคนอื่น ๆ"
"เพื่อให้ได้เหลือบมองภายใน หนังสือแห่งชะตาให้มากขึ้น"
"ทุกอย่างที่พวกเขาบอกฉัน กลายเป็นความจริง"
"จนถึงตอนนี้"
"พวกเขาบอกว่าปีที่ฉันอายุ 48"
"ฉันอาจเสียทุกอย่างไป"
"แต่ทุกสิ่งอย่างของฉัน คือคุณ"
"หมอยังไม่มั่นใจ เรื่องอาการของคุณ"
"แต่ฉันอยากให้คุณเข้มแข็ง เพื่อเรา และเพื่อดิลแลน"
"วันนี้เป็นวันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"วันนี้ ฉันจะอายุ 48 ปี"
"คุณเคยสัญญาไว้"
"ว่าเราจะเจอกันเสมอ ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"ฉันอยากให้คุณรักษาสัญญาวันนี้ไว้"
"คุณนอนหลับมานานเกินไปแล้ว"
"ตื่นเถอะ ฉันขอร้อง ตื่นขึ้นมานะ"
อ้าว ดิลแลน ไม่ยักรู้ว่าลูกอยู่บ้าน
อย่านอนตื่นสายนักสิลูก กว่าจะตื่นก็หมดไปครึ่งวันแล้ว
อย่ามาเทศนาหนูเลยแม่
รอนี่ก่อนนะ
สุขสันต์วันเกิดค่ะ
ขอบใจจ้ะ
ขอบใจนะ
"ไม่ใช่ดวงดาราที่กำหนดชะตา หากแต่เราเป็นตัวเราเอง"
"วิลเลียม เชกสเปียร์"
เพลโต นักปรัชญากรีก
เชื่อว่ามนุษย์ยุคแรกเริ่ม ถูกสร้างขึ้นโดยมีสองร่างในคนเดียว
มนุษย์มีสี่มือ สี่เท้า
สองหัวมองไปคนละทาง
พวกเขาเดินได้ทั้งถอยหลัง
และเดินหน้าได้ตามต้องการ
มนุษย์ดั้งเดิมเหล่านี้ทรงพลังมาก
จนเทพเจ้ารู้สึกกลัวเกรง
เทพเจ้าจึงตัดสินใจ...
หั่นมนุษย์ออกเป็นสอง
ก็คือเรา
เราแต่ละคน เป็นเพียงครึ่งหนึ่ง
- "ครูนี่แหละ มนุษย์สุดฮ็อต" - คอยมองหาคู่ของเราเสมอ
ดังนั้น "ความรัก" ตามนิยามของเพลโต
จึงเป็นความปรารถนาเก่าแก่ ของเราที่อยากกลับมาพบกัน
กลับสู่สภาพดั้งเดิมอีกครั้ง
หาทางสร้างหนึ่งจากสอง
และเมื่อค้นพบสิ่งนั้นแล้ว
จึงจะพบความสุขที่แท้จริง
อยู่นั่นไง
แหม ก็หาซะทั่ว
- ไง - ไปไหนมา
วาดอะไรน่ะ
คู่ชีวิตฉันไง
คู่ชีวิตเธอเป็นวาฬสีน้ำเงินเหรอ
- ตลกตายล่ะ - ไม่เอาน่า
เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นเขา
ฉันเห็นเขาในฝัน เหมือนที่อาจารย์เปเรย์ราบอก
อ๋อ งี้นี่เองที่เรียกว่า "ชายในฝัน"
ถ้าฉันเจอเศรษฐีเงินล้านเมื่อไหร่ รับรองฉันจำได้แน่นอน
รู้ปัญหาของฉันไหม
ปัญหาของฉันคือ ฉันมีคู่เยอะเกินไป
เธอนี่มันหน้าหม้อจริง ๆ
จะแจ้นเข้าใส่ทุกคนเลยหรือไง
ไม่ใช่สิ ไม่เอาน่า
หุ่นดีทุกคนเลย ดูสิ แบบ...
"วันเกิดอายุหกขวบของฉัน"
"ฉันขอพรวันเกิด"
"ว่าวันหนึ่งภาพสีฟ้าพร่าเลือนนี้"
"จะปรากฏชัดขึ้น เป็นใบหน้าของคุณในที่สุด"
- เซอร์ไพรส์ - เซอร์ไพรส์
- "สุขสันต์วันเกิด" - สุขสันต์วันเกิดนะ
"อยู่กับความเป็นจริง"
"'หาคนที่อยู่ด้วยได้' เขาว่ากันแบบนั้น"
"แต่ฉันต้องการคนที่ฉันขาดไม่ได้"
- ขออะไรเหรอ - ขอนอนต่อ
- ขอแฟนล่ะสิ - ไม่เอา
เปล่า ฉันเพิ่งหกขวบเอง ยังเด็กเกินสำหรับอะไรแบบนั้น
โกหก คิดถึงเขาล่ะสิ
อ้าวแหม อีตาวาฬสีน้ำเงินนี่เอง
ยังเชื่อเรื่องคู่อีกครึ่งนึง อะไรนั่นของเพลโตอีกเหรอ
ไม่ ตอนนี้ฉันเรียนเรื่องปรัชญา ความรักจากนิยายน้ำเน่าแล้ว
รู้ได้ไงว่าไม่ใช่เคเอส
ใช่ อธิบายมาทีว่า ทำไมไปอยู่กับตัวถ่วงแบบนั้น
เหม็นกลิ่นฟอร์โม ฟอร์...
- ฟอร์มาลดีไฮด์ - ฟอร์มาลดีไฮด์
รถก็ไม่มี
เขาเป็นเพื่อนรักฉัน
ไม่จริง เขารักเธอ
ไม่ เปล่าสักหน่อย
ก็แค่เล่นติ๊งต่างกันตอนเด็ก
แต่เธอรู้ได้ยังไงว่าเธอไม่ได้รักเขา
พวกเธอเป็นเพื่อนรักฉัน ฉันก็ไม่ได้รักพวกเธอ
อย่ามั่นใจนักเลย ที่รัก
นี่ ฉันต้องเปลี่ยนชุด รอหน่อยได้ไหม
ไม่ได้ ๆ ขอโทษนะเพื่อน
ครั้งสุดท้ายที่ฉันรอเธอ ฉันโดนเจ้านายจับขึ้นบัญชีดำ
ใช่ เธอเป็นครูนี่ ซื้อนาฬิกาปลุกหน่อยไม่ได้เหรอ
จะสายตลอดไม่ได้ โอเคไหม
จริงสิ แม่เธอบอกให้เธอกินนี่ด้วย
ฉันจะเอาไปให้แม่เธอนะ
- โอเค - บาย
ขอบใจนะ
แม่ หนูสายแล้ว แม่อยู่ไหนน่ะ
อยู่ในนี้
ยังไม่เสร็จอีกเหรอ
เกือบเสร็จแล้ว
ใครโชคดีล่ะเนี่ย
ลูกสาวป้าเฉิน หรือเมียน้อยลุงเปียว
ไม่ใช่ทั้งคู่
แต่เป็นสาวสวยที่ต้องใช้ชุดนี้
เรียบร้อย สุขสันต์วันเกิดนะ
ของหนูเหรอ
สวยมากเลยค่ะแม่
ขอบคุณนะคะ
เด็กโง่
ดูนิตยสารตั้งหลายเล่มนะ กว่าจะเลือกแบบมาได้
ตัวนี้เอาไว้ใส่ตอนไปเดต
ดีเลย ไว้ใส่ตอนไปเดตกับแม่แล้วกัน
อย่ามาทำตลก
เอาแต่หมกอยู่กับหนังสือตั้งแต่เด็ก
เก็บเกรดเอตลอด ไม่เคยได้บีสักตัว
แล้วไม่ดีเหรอ
บี บอยเฟรนด์ แฟนน่ะ แม่เด็กโง่
ปีนี้อายุ 24 แล้ว ยังไม่มีแฟน
มีอะไรผิดปกติเสียล่ะมั้ง
ใช่ ผิดแน่นอน ผิดที่พวกผู้ชาย
แม่ว่าปัญหาอยู่ที่ลูกมากกว่า
น่าจะหาเวลาออกไปเดตบ้าง
ถ้าแม่ยังบ่นไม่เลิก หนูจะไปทำงานสายนะ
นั่นน่ะปัญหาใหญ่จริง
อย่าลืมไปรับริบบิ้นจากน้าคูนะ
บ๊ายบาย
ดังนั้นเพื่อให้ฤดูกาลต่าง ๆ สอดคล้องตามปฏิทินทุกปี
ทุกสี่ปี เราจะเพิ่มวันมาหนึ่งวัน
นั่นคือวันนี้ ซึ่งก็คือ...
- วันที่ 29 กุมภาพันธ์ - วันที่ 29 กุมภาพันธ์
ดีมาก บางวัฒนธรรม ก็ให้ความสำคัญกับวันนี้
ยกตัวอย่างเช่น
ประเพณีที่น่าสนใจเป็นพิเศษ จากไอร์แลนด์ในศตวรรษที่ห้า
เมื่อนักบุญบริดเจ็ต ตัดพ้อกับนักบุญแพทริก
ว่าผู้หญิงต้องรอนานเหลือเกิน กว่าผู้ชายจะขอแต่งงาน
วันเกิดเธอคืนนี้ ทำอะไรกันดี
อะไรง่าย ๆ
ไม่เอาน่า
ง่าย ๆ น่าเบื่อจะตาย เราต้องเพิ่มรสชาติหน่อย
ลีแอนน์บอกว่ามีประเพณี ของวันนี้อยู่ ใช่ไหม
ว่าผู้หญิงจะขอผู้ชาย คนไหนแต่งงานก็ได้
ผู้ชายห้ามปฏิเสธ
จริงเหรอ จะเป็นยังไงถ้าปฏิเสธ
โดนปรับน่ะสิ
แถมเห็นว่า
นักบุญบริดเจ็ตเป็นคนเริ่มประเพณีนี้ ในไอร์แลนด์เมื่อนานมาแล้ว
- เก่งมาก คิม - ขอบคุณค่ะ
ถ้าผู้ชายที่นี่รู้นะ การมีแฟนคงง่ายขึ้นเยอะ
หายาก ผู้ชายที่ไหนจะรู้
ที่จริง พนันเลยว่า ไม่รู้กันด้วยซ้ำว่านักบุญนิโคลัสคือใคร
แล้วนักบุญนิโคลัสคือใคร
- คิม - ซานตาคลอสไง
ฉันว่าเราควรทำบ้าง ในสิงคโปร์
เราจะเป็นผู้ริเริ่ม ผู้บุกเบิกแห่งวงการออกเดต
ฉันนึกภาพออกเลย "นักบุญสุนีตาแห่งสิงคโปร์"
อ๋อ แหงล่ะ
ก็เสียใจนะที่ต้องทิ้งพวกเธอ แต่ต้องไปแล้ว
คืนนี้เราจะบังคับให้เธอฉลอง
ไม่ให้อยู่บ้านคนเดียวเด็ดขาด
ใช่ หรือไปเที่ยวกับตาขี้แพ้เคเอส
ลีแอนน์
เคเอส เป็นไงบ้าง
สุขสันต์วันเกิดนะ
เพลงโปรดเธอทั้งนั้น
ควีนเหรอ
แบร์รี่ แมนิโลว์
ขอซูฮกเลย
ขอบใจนะ
นี่ อยากไปดูหนังกันไหม
อะไรเนี่ย เธอชวนฉันไปเดตเหรอ
อย่าโง่ไปหน่อยเลย ฉันรู้จักเธอมาตั้งแต่เด็ก
ถึงจะอย่างนั้น แต่ฉันไม่ว่างน่ะ
เคเอส ไม่เอาน่า
เราเป็นเพื่อนรักกันนี่
สักวันฉันจะหาหมอ มาลบเธอออกจากหัวฉันให้ได้
แล้วเธอจะเสียดาย
"เสียใจ"
เสียใจ
ใช่ เสียใจ
โอเคนะ ไว้เจอกันคืนนี้ บาย
"วันเกิดอายุหกขวบของฉัน"
"ทิศทางชีวิตก็เริ่มเปลี่ยน"
"ตรงนี้เอง ที่วินโดว์สคาเฟ่"
"ทั้งชีวิตฉันเริ่มหมุน ไปตามทิศทางชะตา"
- ขอโทษนะคะ - ครับ
ขอชิฟฟอนเค้กกับกาแฟกลับบ้านค่ะ
พับผ่าสิ ผม...
- ให้ตาย ผมขอโทษจริง ๆ - ขอบคุณค่ะ
มา เดี๋ยวผมเช็ดให้
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องห่วง
อ๋อ ไม่ ๆ ผมไม่ได้ตั้งใจ
ไม่เป็นไร เชิญนั่งนะคะ
คุณครับ ชิฟฟอนเค้กกับกาแฟครับ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ใช่ ลดสีแดง
เพิ่มสีเหลือง
แล้วที่สำคัญ เมื่อไหร่สินค้าจะมา
คุณต้องรีบนะ ฉันรีบใช้ด่วนเลย
"ครั้งหนึ่ง นักบุญเคยบัญชา"
"วันนี้ชายทั่วหล้าต้องยอมรับ คำเชิญชวนของสตรี"
"จึงเขียนมาไถ่ถามคนดี ว่าคุณนี้ อยากมาร่วมไปเดตกับฉันไหม"
"มาร่วมไปเดตกับฉันไหม"
เป็นครูแท้ ๆ นะเรา
"หากมีใจ ช่วยบอกใบ้ ฉันหลบเร้นจากสายตาไม่ไกล"
"ขอพบคุณ คืนนี้ยามสองทุ่ม ณ ที่เดียวกับที่คุณนั่งอยู่นั้น"
"เพื่อทำตามธรรมเนียม วันที่ 29 กุมภาพันธ์"
ฉันให้ไปเลย ถ้าเธอเอานี่ ไปส่งไปให้ผู้ชายคนนั้นหน่อย
เป็นบ้าหรือไง
ฉันทำได้แล้ว
ฉันจะไปออกเดต
พระเจ้าช่วย ฉันไม่อยากจะเชื่อ
กับใคร ไม่ใช่เคเอสนะ
ไม่ ไม่ใช่เคเอส แบบนั้นไม่ใช่เดตสิ
เดี๋ยวนี้มีความลับกับเพื่อน ใครน่ะ บอกหน่อย เร็ว
โอเค ฉันเจอเขาที่วินโดว์สคาเฟ่
ที่จริง เรายังไม่เคยเจอกันหรอก
เขานั่งอยู่ในร้าน แล้ว...
รู้เรื่องมากเลยว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันเขียนจดหมายชวนเขาไปเดต
เหมือนนักบุญบริดเจ็ตไง
ไม่อยากเชื่อเลย บ้าไหมเนี่ย
พระเจ้า เราต้องไปบอกคนอื่น เร็ว
ไม่ เธอบอกเลย
ฉันต้องกลับบ้านไปเตรียมตัว
คืนนี้ฉันคงไปด้วยไม่ได้ ฉันขอโทษจริง ๆ
ไว้เจอกันนะ บาย
หยุดก่อน
รอด้วย
คะ
จะไปเที่ยวกับเคเอสเหรอ
เปล่า
แล้วใครล่ะ
- หนูก็ไม่รู้ - ไม่รู้เหรอ
อย่างน้อยก็บอกชื่อหน่อยน่า
- หนูไม่รู้ชื่อเขา - ไม่รู้เหรอ
ไม่รู้ชื่อคนที่จะไปเดตด้วยเหรอ
หนูบอกว่าไม่รู้ไง
ไม่รู้ประวัติเขาเลยเหรอ
ไม่รู้เลย
อะไรเนี่ย
ไปเจอมาจากไหน จับฉลากมาเหรอ
- แม่ก็ นั่งเถอะ - อือ
แม่ ยังไงกันคะเนี่ย
ตอนหนูไม่คบใครแม่ก็ห่วง พอมีคนคบแม่ก็ห่วง
ลูกสาวแม่เพี้ยนไปแล้วน่ะสิ
แม่ ไม่ต้องห่วงหรอก หนูดูแลตัวเองได้ นะ
กลับมาแล้วหนูจะเล่าให้ฟัง
ระวังตัวด้วย เดี๋ยวโดนหลอก
อย่าให้ที่อยู่หรือเบอร์โทรไปนะ
ค่ะแม่
แล้วก็ขอดูบัตรประชาชนเขาด้วย
ได้ค่ะ หนูต้องแต่งตัวแล้วนะ
- ก็ได้ - โอเคนะคะ บาย
- ไง - ว่าไง
ก็แค่ดูหนังเอง
ฉันไปเปลี่ยนชุดดีไหมเนี่ย
แม่เธอไม่ได้บอกเหรอ
บอกอะไรเหรอ
คืนนี้ฉันจะไปออกเดตน่ะ
เขาตัวฟ้า ออกเบลอ ๆ หรือเปล่า
ใช่
ประมาณนั้น ใช่
ฉันนึกว่าฉันแย่แล้วนะ
ส่วนเธอ ต้องหาหมอแล้วจริง ๆ
บ๊ายบาย
เป็นอะไรไหมครับ
ฉันอายเกิน ทนมองไม่ได้
มา ผมช่วยพยุง
ยินดีที่ได้รู้จักคนซุ่มซ่ามเหมือนกัน
รับรองเราสองคนถล่มที่นี่ราบแน่
ไงครับ ผมเจเรมี่นะ
ลีแอนน์ค่ะ
คือฉันอายมากเลย
ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน นี่เป็นครั้งแรก
ผมว่าเรานั่งเถอะ
เริ่มมีคนมองแล้ว
ขอโทษนะ ขอโทษครับ
นี่ครับ
นี่ก็เป็นครั้งแรก ที่ผมตอบรับคำเชิญแบบนี้เหมือนกัน
ทำไมคุณถึงยอมมาล่ะ
ผมไม่อยากโดนปรับน่ะ
ผมมีเวลาทำธุระสำคัญแค่ไม่กี่ชั่วโมง
แต่ผมมาเพราะต้องเจอ กวีเอกคนนี้ให้ได้
แล้วคุณคิดว่าจะไม่ฟังที่แม่เคยเตือน
มาอยู่กับคนแปลกหน้าทั้งคืนจริงเหรอ
ทำไมจะไม่ได้
ก็ได้ งั้นไปกันเถอะ
ไงครับ ลุงอาไฉ่
สวยนะ แฟนเหรอ
ลีแอนน์ นี่ลุงอาไฉ่นะ
ลุงอาไฉ่ ลีแอนน์ครับ
- ว่าไง - สวัสดีค่ะ
ก๋วยเตี๋ยวทอดไหม
- ครับ - เพิ่มพริกนะ
ความจำดีนะลุง
โอเค ห้านาที
- รับรองเสร็จ - โอเคครับ รอได้
ได้ครับ ได้
น่าสนใจนะ จดหมายรัก
ค่ะ
วิทยานิพนธ์ฉันเอง หัวข้อจดหมายรักในฐานะวรรณกรรม
เอาเนื้อหามาจากไหนบ้างครับ
ครอบครัว เพื่อน วิทยุ เพลง นักเขียนที่ตายแล้ว
หวังว่าจะมีของคุณด้วยนะ
ที่จริง ฉันไม่เขียนเองน่ะ
ไม่เขียนเองเหรอ
ฉันวิเคราะห์เฉย ๆ
ใครเขียนอะไร ไม่เขียนอะไร สื่อความนัยอะไรบ้าง
รู้ไหมว่าคำที่คนใช้กันมากที่สุด
ในจดหมายรัก คือคำว่า "คิดถึง" ไม่ใช่ "รัก"
คุณเคยมีความรักไหม
- ฉันรู้สึกว่า... - คนที่ใช่ยังไม่มาเหรอ
ผมว่าคุณกล้าหาญดีนะ
ไม่ ผมพูดจริง
คนส่วนใหญ่ต้องคบกับใครสักคน
รีบอยากจะตกหลุมรัก
เพราะกลัวการอยู่คนเดียว
ผมว่าต้องใช้ความกล้ามาก ที่จะฝืนไม่คบใครสักคน
แค่เพื่อคบไปวัน ๆ
พูดจากประสบการณ์ตรงหรือเปล่าคะ
เจเรมี่ ก๋วยเตี๋ยวได้แล้ว
ระฆังช่วยไว้พอดี
- น้าวานครับ - อ้าว มาแล้วเหรอ
- ไงครับ - เจเรมี่มาแล้ว
เจเรมี่ มาแล้วเหรอ
นี่ลีแอนน์ครับ
สวัสดีจ้ะ ๆ
แม่ทูนหัว สบายดีไหมครับ
- นั่งก่อนจ้ะ - ตัวสูงขึ้นจมเลย
ครับ ของโปรดแม่ด้วย นี่
- ก๋วยเตี๋ยวทอด - แม่ ห้ามกิน มันย่องเชียว
เถอะน่า ของโปรดแก นิดเดียวเอง
- นิดเดียว ไม่เป็นไรหรอก - ก็ได้
ดูแกสิ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
แกจำลูกสาวตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
- จำได้แต่เจเรมี่ - นี่ครับ
เจเรมี่กตัญญูมาก ให้เงินแกตลอด
เขารักแกมาก
เก็บไว้เถอะครับ แม่เก็บไว้ กินก่อนนะ
แม่ทูนหัวครับ นี่ลีแอนน์
ลีแอนน์
เป็นยังไงบ้างลูก
มินมินลูกฉันนะ เป็นเด็กดีมากเลย
ไม่เคยก่อเรื่องอะไรเลย
ถ้าจะแต่งงานกับเขา ต้องดูแลเขาให้ดีนะ
เขาชอบกินข้าวร้อน ๆ
ชอบโจ๊กเละ ๆ
แล้วก็ต้องรีดจีบกางเกงเขา ให้คมกริบ เข้าใจไหม
แม่ ๆ แม่เหนื่อยแย่แล้ว
ไปพักผ่อนเถอะค่ะ
ผมเกิดที่นี่ เมื่อ 24 ปีก่อน
ตึกนี้กำลังจะถูกทุบทิ้งแล้วสร้างใหม่
ผมเคยขึ้นมานอนบนนี้ตอนกลางคืน
ผมมักหลับตาลง
ปล่อยให้ลมโชยพัดผ่าน
แล้วผมก็บินไป
เหนือตึกรามบ้านช่อง เหนือหมู่เมฆ
ผมค้นหา มองหาอะไรบางอย่าง
เห็นตึกตรงนั้นไหม
พ่อเคยพาฉันขึ้นไปบนดาดฟ้า
ตอนฉันยังเด็ก
มันเป็นความลับของเรา
พ่อบอกว่า...
ถ้าฉันเขียนคำอธิษฐานลงกระดาษ แล้วปล่อยให้มันลอยล่องไป
เหล่าเทพจะทำให้เป็นจริง
แต่ว่า...
ฉันไม่เคยรู้เลยว่าจะขออะไร
กระดาษของฉันเลยว่างเปล่าเสมอ
"ขอให้คำอธิษฐาน ของลีแอนน์เป็นจริง"
แค่นี้ก็แก้ได้แล้ว
"และของเจเรมี่ด้วย"
นี่ครับ ปล่อยให้มันลอยไปเลย
ขอให้สักวันเรารู้ว่า อยากอธิษฐานขออะไร
คุณอายุเท่าไรน่ะ
วันนี้หกขวบค่ะ
หกขวบ วันนี้เหรอ
คุณเกิดวันที่ 29 กุมภาพันธ์เหรอ
คุณนี่พิเศษจริง ๆ
นี่ ผมมีอะไรจะให้
ของขวัญน่ะ
ขอให้สายลม ทำให้คำอธิษฐานเป็นจริง
อย่าทำหายล่ะ
ขอบคุณค่ะ
แล้วเราจะไปไหนกันต่อดี
ที่จริงผมควรกลับได้แล้ว
นี่ก็สองชั่วโมงกว่าแล้ว
โอเค
คืนนี้ฉันสนุกมากเลย
เหมือนกัน ผมไม่อยากกลับเลย
ฉันด้วย แต่ยังมีครั้งหน้าเสมอเนอะ
ผมอยากเจอคุณอีก แต่...
ไม่รู้ว่าจะเจอได้เมื่อไหร่
ที่ผมกลับไปดู สถานที่ในวัยเด็ก กับ...
เหตุผลที่ผมต้องรีบไป
เรื่องของเรื่องคือ ผมจะไปแล้ว
ขอโทษด้วย ผมน่าจะรีบบอกคุณก่อน
ไม่เป็นไร
ก็คือ แหงล่ะเนอะ
กะไว้แล้วว่าพอเจอผู้ชายดี ๆ
จะต้องมีอะไรเกิดขึ้น
โชคไม่ดีจริง ๆ
คืนนี้ผมก็สนุกเหมือนกัน
ตอนได้รับกลอนรัก หวาน ๆ เห่ย ๆ ของคุณ
ผมไม่รู้เลยว่าจะหวังอะไร
เลยต้องมาเจอคุณ
จะได้รู้ว่า
คนแบบไหน ถึงทำเรื่องบ้า ๆ แบบนี้ได้
ก็คนบ้าขี้แพ้ไง
นี่
งั้นเอางี้ เรามาสัญญากันดีไหม
เรามาเจอกันทุกวันที่ 29 กุมภาพันธ์
เวลาเดิม ที่เดิม
โอเค แต่เรายังจะติดต่อกันใช่ไหม
แน่นอน เราต้องติดต่อกันสิ
แม้แต่คู่รักบนดวงจันทร์ ยังเจอกันปีละครั้ง
ถ้าเชื่อเรื่องเล่าน่ะนะ
ลีแอนน์
ผมจะไม่ลืมสัญญาเลย
และ... ผมจะไม่ลืมนี่ด้วย
แล้วเจอกัน
"ถ้ามีผู้ชายสัญญาว่า จะมาเจอกันทุกปีอธิกสุรทิน"
"แต่ไม่มีใครอยู่ฟัง"
"ถือว่าได้สัญญาหรือเปล่า"
"คุณไม่ติดต่อมาเลยสักคำ ในช่วงสี่ปีต่อมา"
"เสียงนั้นดังกัมปนาท"
"เป็นความเงียบกริบดังสนั่น"
"ฉันไม่รู้จะคิดยังไง"
"เรามีสายสัมพันธ์ซึ่งหาที่ไหนไม่ได้"
"แต่แล้วคุณก็จากไป"
เจอกัน เดตกันครั้งเดียว แล้วพ่อก็ไปเหรอ
แล้วครั้งต่อมา คือเดตกันอีกสี่ปีให้หลังเลย
เกิดอะไรขึ้นคะ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ไม่มีอะไรเลย ไม่มีจดหมาย โทรศัพท์ อีเมล
ไม่มีเลยเหรอ
ทำไมล่ะ
คงเพราะบางครั้ง บางอย่างไม่พูดก็ดีกว่า
นี่จะมีอะไร เกี่ยวกับเรื่องหนูหรือเปล่า
แม่แค่อยากคุยด้วยด้วยน่ะ
ขอโทษนะคะ ไว้คุยทีหลังแล้วกัน
"ฉันสลัดคุณออกจากหัวไม่ได้"
"ใจฉันวนเวียนอยู่กับ คำสัญญาแปลกประหลาดที่ให้ไว้"
"ว่าเราจะพบกันอีก"
"ที่เดิม เวลาเดิม วันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"ในด้านอาชีพการงาน ฉันกำลังก้าวหน้า"
"ฉันอาจก้าวไปข้างหน้าตลอด"
"แต่ไม่เคยก้าวผ่านคุณไปได้"
"เหตุบังเอิญคือ กลการที่พระเจ้าใช้ปิดบังตัวตน"
"อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์"
"เพื่อนฉันพร่ำถาม"
"ช่างยากที่จะแก้ต่าง ให้ชายที่ไม่อยู่ตรงนั้น"
"เหมือนเด็กพยายามอธิบาย เรื่องเพื่อนในจินตนาการ"
"บางครั้งฉันก็สงสัย ว่าเขาอยู่แค่ในหัวฉันหรือเปล่า"
ลูกรัก
ตื่นได้แล้ว
สุขสันต์วันเกิดนะ กินนี่ซะ จะได้โชคดี
ขอบคุณค่ะแม่
โต๊ะรกเหลือเกิน
บางอย่างทิ้งไปบ้างก็ได้
ทำไมไม่ปล่อยวางของเก่า เพื่อรับของใหม่บ้างล่ะ
ก็มันน่ารักดี
คิมมีลูกสาวอายุสามขวบแล้วนะ
ลูกรออะไรอยู่
อร่อยมากเลยแม่
กินให้หมดก่อนไปทำงานล่ะ
แม่คะ
ลีแอนน์
ไงคะ น้าคู
ตาเป็นอะไรหรือเปล่า
แสงอาทิตย์มันจ้าไปหน่อย
ว่าแต่ยินดีด้วยนะ
แม่บอกน้าว่าเธอได้เลื่อนขั้น
- ค่ะ - เป็นหัวหน้าภาค... อะไรนะ
ภาควิชาวรรณคดี
ทั้งฉลาดทั้งสวย เสียดายไม่มีใคร
น้าคู ไม่เอาแล้วน่า
คิดว้าน้ายังจะกล้าอีกเหรอ
น้าแนะนำไปกี่คนแล้วเนี่ย
เธอก็ปฏิเสธเขาไปหมด
ขนาดเทอเรนซ์ ลี ลูกผู้พิพากษาศาลสูง
น้าล่ะไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหน
แต่อย่าห่วง น้ามาหาแม่เธอ
หา แม่ให้หาคู่ให้เหรอ
ขอโทษที พี่สาวโทรมาจากฮ่องกง
แม่บอกไปว่าลูกได้เลื่อนขั้นด้วย
ตาเป็นอะไรล่ะนั่น
ไม่เป็น หนูไปทำงานแล้วนะ
- ออกกำลังกายให้สนุกนะ บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
เดี๋ยว ๆ แล้วเพื่อนเธอล่ะ เคเอสน่ะ
เขาอาจจะจน แต่จิตใจดีนะ
บ๊ายบายค่ะ
ว่าไง
นึกว่าต้องรอเจ้าของวันเกิดมา
- ก่อนเริ่มฉลองซะอีก - สุขสันต์วันเกิดนะ
- ไวน์ไหม - ขอบใจ
ล่าสุดที่รู้ เธอเลิกดื่มแล้วนี่
ภาษีไวน์ตั้ง 200 เปอร์เซ็นต์
เลยไม่อยากให้เสียเปล่า
แล้วเป็นยังไงบ้าง
เจมส์จะไม่เลิกกับเมียเขา
สุนีตา ดื่มพอแล้วน่า
รู้ไหม...
ฉันรู้อยู่แล้วว่าต้องเจอกับอะไร
เขาว่ากันว่าไงนะ
เคยได้รัก ยังดีกว่า...
"เคยได้รักแล้วสูญเสียไป ดีกว่าไม่เคยรักเลย"
เทนนีสันว่าไว้
ยังไงก็เถอะ วันนี้วันเกิดเธอ
และเราจะฉลองกันให้สุดเหวี่ยง
ใช่ กับคนแปลกหน้าเป็นร้อย
อ๋อ แล้วก็มีคนพิเศษด้วย
ที่บ้านไฮโซสุดหรูของคิม
คิมชักจะจัดงานหรูไปแล้ว
ฉันไม่มีชุดจะใส่
ช่วยไปหาผ้าขี้ริ้วสวย ๆ มาใส่ได้ไหม ให้ตายสิ
รู้นะว่าตั้งใจเป็นยายเพิ้ง เพื่อไล่ผู้ชาย
อย่าห่วงน่า คิมจะพาฉันไปซื้อของ
ดี แล้วจำไว้นะ เซ็กซี่
คอคว้านลึก
ได้เวลาโชว์เนื้อหนังแล้วจ้ะ
มีของดีก็ต้องอวด
แด่ร่องอก
สั้นไป
ฉูดฉาดเกิน
- เซ็กซี่เกิน - ไม่เอาน่า
- อะไรเนี่ย - โอ๊ย มินนี่เมาส์มาเอง น่ารักจัง
ก็ชอบอยู่นะ
ว่าไง
ชุดนี้...
สมบูรณ์แบบ
ตาฉันบ้าง
"สุขสันต์วันเกิดมาดามโย"
"เจเรมี่ ยู-มิน ฮาร์วีย์"
เพิ่งซื้อต่างหูมา สวยเลิศมาก
นั่นเขานี่
ใคร
เจเรมี่ไง ดูสิ
เธอเมาหรือไง
อย่าแกล้งโง่ นั่นแม่ทูนหัวเขา
เขาอาจจะมางานเลี้ยงของแกก็ได้
แล้วเขาไม่โทรหาเธอเหรอ
จะโทรได้ยังไง เขาไม่รู้เบอร์ฉัน
นั่นไม่ใช่ข้ออ้างนะ
ถ้าเขาอยากตามหาเธอจริง ๆ เขาคงหาเจอแล้ว
อาจจะแต่งงานแล้วก็ได้
เธอจะคาดหวังอะไรจากเขาล่ะ
เป็นเพื่อนเขา เหมือนที่เคเอส เป็นเพื่อนเธอสิ
เพราะงั้นขอเถอะ
แต่งตัวไปงานให้สวย ๆ
เพราะฉันมีเซอร์ไพรส์ให้เธอด้วย
โอ๊ย คิม ไม่เอา
ขอร้องล่ะ ไม่เอาเซอร์ไพรส์แล้ว
เธอจ๋า เขาไม่เหมาะกับเธอ
ไม่ถึงกับไม่เหมาะน่า
เพราะงั้นเลิกตอกย้ำเถอะ ที่ฉันเสียเวลามานานขนาดนี้
สี่ปีเลยนะ
ฟังนะ
คราวหน้าถ้าตกหลุมรักใคร อย่าลืมบอกเขาแล้วกัน
บอกเขาทันทีเลย
กระซิบข้างหูเขา หรือเขียนบนกระจก
แต่อย่าลืมบอกเขาก็พอ
ไม่งั้นวินาทีนั้น จะผ่านเลยเธอไปตลอดกาล
พระเจ้า เธอไปบำบัดเถอะ
ไปสะกดจิตบำบัดซะ
หรือบำบัดด้วยมาร์ตินี่ดี
เธออาจต้องไปพบจิตแพทย์
เธอต้องลืมเขาให้ได้
บำบัดด้วยการทำสปาเป็นไง
ต้องอย่างนี้สิ
"'อาจจะเป็นรัก' ของวันนี้"
"เรามาย้อนดูความโรแมนติก ของความรักแบบดั้งเดิม"
"เทียบกับยุคสมัยใหม่ของเรา"
"หากลองคิดดู"
- "คุณรู้สึกไหมว่า..." - ลีแอนน์
คะแม่
เขียนจดหมายรักด้วยสิ อย่าฟังอย่างเดียว
เอาไปใช้ประโยชน์ในชั้นเรียนไง
ของดีนะเนี่ย เนื้อผ้าดี
- จะไปเที่ยวกับเคเอสเหรอ - เราจะไปบ้านคิมกัน
แม่ก็จะไปข้างนอกเหมือนกัน
เหรอ กับใครคะ
กับน้าคู...
กับเพื่อน ๆ ของน้า
แม่
แม่แก่เกินกว่าจะคิดเรื่องพวกนั้นแล้ว
อยากให้หนูทำผมให้ล่ะสิ
แม่ แม่รู้จักเขาบ้างไหม
ระวังโดนหลอกนะ
ห้ามบอกเบอร์โทรกับที่อยู่
เคยเห็นบัตรประชาชนเขาหรือยัง
ลูกสาวฉันเพี้ยนไปแล้ว
"ขอเชิญเอนหลัง นั่งให้สบาย"
- สวัสดีครับ คุณป้า - สวัสดีจ้ะ
โอ้โฮ คืนนี้หล่อมากเลย เคเอส
ไม่ดูดีเท่าคุณป้าหรอก
โอ๊ย ฉันแก่ปูนนี้แล้ว มา เข้ามาสิ
ลีแอนน์ล่ะครับ
แต่งตัวอยู่น่ะ
ป้าจะดีใจมากเลย ถ้าได้เธอเป็นลูกเขย
เรื่องนี้ผมไม่ได้ เป็นคนเลือกหรอกครับ
เคเอส อย่าเข้าใจผิดนะ
แต่เธอมาเยี่ยมลีแอนน์บ่อยมาก
จนทุกคนคิดว่าเธอสองคนคบกันอยู่
คุณป้าคิดว่าผมเป็นสาเหตุ ที่เธอไม่มีแฟนเหรอครับ
เชื่อผมเถอะ คุณป้า ไม่ใช่ความผิดผมหรอก
ป้ารู้
แต่เธอสองคน อย่าเจอกันบ่อยนักเลย
ทำไมครับ หมายถึงยังไง
เด็กโง่
"ยิ่งห่างไกล หัวใจยิ่งผูกพัน" ไง
แกเป็นลูกป้า
ป้าน่ะบอกเพราะหวังดีกับเธอนะ
คุยอะไรกันอยู่เหรอ
ลูกแม่สวยจังเลย
ขอบคุณค่ะแม่
สุขสันต์วันเกิดนะ สุขสันต์วันเกิด
ขอบใจนะ เคเอส สวยมากเลย
เอามา แม่จะเอาไปไว้ในห้องให้
เธอสวยกว่าเดิมอีก
ฝันบางอย่าง เราก็ไม่ควรไล่ตาม
หวังว่าคราวนี้ซินเดอเรลล่า จะไม่หายไปตอนแปดทุ่มตรงนะ
สองทุ่มตรงต่างหาก
สองทุ่มตรง
แล้วทำไมฉันต้องอยากหายตัว ทั้งที่มีหนุ่มหล่ออยู่ข้าง ๆ จริงไหม
- พร้อมไปหรือยัง - พร้อมแล้ว
ขอบคุณค่ะ
ไงคะ
สวัสดีค่ะ เป็นไงบ้าง
เสียของจริง ๆ
แต่ต้องยอมรับว่า พอเคเอสแต่งตัวแล้ว...
ฉันว่านะ
ขโมยสูทมาจากศพนักธุรกิจแหงเลย
น่าเสียดาย ไม่คบกันสักที
ดูเหมาะสมกันดีออก
ลีแอนน์
ว่าไง
- สวยสะดุดตา เป๊ะมาก - ดีงาม
อ้าว นั่นไง ที่รัก เพื่อนสาวมากันแล้ว
ใส่เสื้อผ้าศพขึ้นนะ
ซีอีโอหัวใจวายตายเหรอ
อย่างน้อยเขาก็มีหัวใจ
มีสมองซะด้วย
พอเถอะ ทั้งคู่เลย
เป็นเพื่อนกันสักทีไม่ได้เหรอ
- ใช่ ปีอธิกสุรทินปีหน้าแล้วกัน - หรือไม่มีวัน
อย่าพูดว่าไม่มีวัน
- แม่ทูนหัว ๆ - ไงจ๊ะ ลีเนตต์
- ไงจ๊ะ - เป็นไงบ้าง แม่หนู
น่ารักจังเลย
- แม่ทูนหัว ของขวัญวันเกิดค่ะ - เหรอจ๊ะ
โรซี่ให้หนูมา เป่าเลย ๆ
แม่ทูนหัว หลับเหรอคะ
แอบละเมอไปเลย
งี่เง่าจังเนอะ
- อยู่นี่เอง - ไง คิม
ของขวัญเซอร์ไพรส์เธอเพิ่งมาถึง
- ไม่เอา - ไม่ ไหนเธอบอกว่า
คาดหวังกับวันเกิดไว้มากไง
เขาหล่อ ฉลาด แถมยังรวยมากด้วย
ลีแอนน์ไปไหน
- เป็นอะไรเหรอ - จะสนใจทำไม
ไม่มีอะไร แต่เธอร้องไห้แล้ว ดูเป็นมนุษย์ดี
ฉันโดนแฟนทิ้ง
ผู้ชายรอดตายไป
ฉันขอโทษ
ฉันมันเละเทะเหลือเกิน ฉันขอโทษ
เรย์มอนด์
ลีแอนน์ นี่เรย์มอนด์ เพื่อนสนิทของแดนนี่
- สบายดีไหมครับ - สวัสดีค่ะ สบายดีไหม
ฉันไว้ใจให้คุณอยู่กับเพื่อนฉัน ตามลำพังสักพักได้ไหม
ฉันจะไปดูมื้อค่ำหน่อย
คิมเล่าเรื่องคุณให้ผมฟังเยอะเลย
หวังว่าจะเป็นเรื่องดีนะ
ครับ ดีทีเดียว ผมสนใจอยากเจอคุณมาก
คือแบบนี้ค่ะ...
เพื่อนฉันมีปัญหา กับการเต็มใจโสดของฉัน
เลยพากันกระพือโฆษณาชวนเชื่อ
ที่แม้แต่รัฐบาลยังทำไม่ได้
ไม่ถือเป็นโฆษณาชวนเชื่อนะ ถ้าตัวสินค้าไม่ได้หลอกลวง
เธอได้บอกคุณไหมว่าฉันติดเหล้า
ผมก็หัดดื่มสกอตช์อยู่
แล้วที่ฉันละเมอร้องเหมือนหมูล่ะ
ผมใส่ที่อุดหูตอนนอน
แล้วที่ฉันอยากเป็นเกย์ แต่ศาสนาฉันห้ามล่ะ
ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ
- ล้อเล่นใช่ไหม - กล้าล้อแค่หลังมื้อค่ำ
เรย์มอนด์ คุณเป็นคนดีมากนะคะ
แต่เชื่อฉันเถอะ
อย่ามาเสียเวลากับคนอย่างฉันเลย
ฉันมันไม่เอาถ่าน คบไม่รอดหรอก
ขอตัวนะคะ
นี่ คิดจะไปไหนน่ะ
ต้องทำอะไรก็ทำเถอะ
ไม่งั้นเธอจะไม่มีวันแน่ใจ
เจนนี่...
นี่มันบ้าเกินไปไหม
จำได้ไหมว่าฉันหนักใจแค่ไหน ตอนฉันรู้ตัวว่าชอบผู้หญิง
เธอบอกฉันว่า
การจะรักใครสักคน ไม่จำเป็นต้องให้ใครอนุญาต
แล้วจะสนใจทำไม ว่าคนอื่นจะคิดยังไง
ไปได้แล้ว
รักเธอจัง
- จริงเหรอ โอ๊ย กว่าจะสารภาพ - หยุดเลย
ฉันก็รักเธอ ไปได้แล้ว
สัญญาอะไรโง่ ๆ
ก้าวขาขึ้นเครื่อง เขาก็ลืมแล้ว
ลีแอนน์
เจเรมี่
เสียใจด้วยนะที่เธอมา
ไม่เป็นไร
ขอโทษนะ เคเอส
ฉันขอโทษจริง ๆ
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
เธอดีกับฉันมากเลย เคเอส
ให้ไปส่งบ้านไหม
เอาสิ
ขอโทษที่ผมมาช้านะ
เที่ยวบินดีเลย์นานมาก
เจเรมี่
สวัสดีครับ
นี่เคเอสค่ะ
เธอจะอยู่ต่อไหม
ฉันน่าจะตาสว่างได้แล้ว
ผมมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า
เขาดูหงุดหงิดพอตัวนะ
เขาเป็นแฟนคุณเหรอ
ขอเวลาสักครู่ได้ไหมคะ
เคเอส
"กรุณาฝากข้อความ หลังเสียงสัญญาณ"
เคเอส อย่าโกรธกันเลย
ฟังนะ ฉันต้องสะสาง กับเขาให้รู้เรื่อง
ช่วยเข้าใจด้วย โทรกลับหาฉันทีนะ
คุณกลับมาทำไม
ผมอยากเจอคุณอีก
คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันจะมา
ผม... ไม่รู้สิ
ก็แค่รู้น่ะ
ผมพกติดตัวมาด้วยตลอด
"ครั้งหนึ่ง นักบุญเคยบัญชา วันนี้ชายทั่วหล้าต้องยอมรับ"
"คำเชิญชวนของสตรี"
กลอนนี้ทำให้ผมยิ้มได้เสมอ
คุณมีเวลาเหลือเท่าไร อีกสองชั่วโมงเหรอ
เปล่า เครื่องผมออกพรุ่งนี้
ที่จริง...
ฉันมีเวลาว่างสองสามชั่วโมง
เพราะงั้น คุณจะเชื่อใจ คนเกือบแปลกหน้า
มาใช้เวลาคืนนี้กับฉันได้ไหม
แล้วเราจะไปไหนกันดี
ที่ไหนก็ได้ที่ทำให้คุณมีความสุข
งานแต่งงาน
งานแต่งทำให้ฉันมีความสุข
เต้นรำกับผมได้ไหม
ฉันรักคุณ
ลีแอนน์
มีเรื่องบางอย่างที่คุณต้องรู้
บอกว่าห้ามพูดเรื่องชีวิตส่วนตัวไง
ผมมีลูกสาว
แกชื่อดิลแลน
อายุสามขวบ
ผมต้องกลับไป
เดี๋ยว ฟังผมก่อน
ผมไม่รู้แล้วว่าผมทำอะไรอยู่
ชีวิตผม
มันซับซ้อน
คุณมาบอกฉันทำไม
ไม่รู้สิ ผมอยากคุยกับคุณ
หลายครั้งแล้ว เรื่องความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณ
ผมเกือบตายอยู่ทุกวัน
อยากให้ถึงวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ผมจะได้กลับมา
หยุดเถอะ
ฉันนึกว่าฉันไหว
แต่ฉันคิดผิด
ผมขอโทษ
ผมขอโทษจริง ๆ
ไม่ ฉันสิต้องขอโทษ
รู้ไหม ฉันอยาก...
ตามใจตัวเองสักคืน
ฉันคิดว่า...
ถ้าอะไรแบบนี้ไม่เกิดขึ้นอีกเลยล่ะ
ฉันอยากให้คืนนี้เป็นเหมือนเทพนิยาย
ฉันอยากมีความทรงจำที่สวยงาม
คุณคือทุกอย่างที่ฉันฝันถึง
และทุกอย่างที่ผิดพลาด
ฉันขอโทษที่เข้ามา แทรกกลางระหว่างคุณ
กับครอบครัวของคุณ
แต่มีเรื่องที่คุณต้องรู้นะ
ลาก่อน เจเรมี่
"ฉันหนีออกมา จากงานเลี้ยงอาหารค่ำ"
"กลับมาตอนเช้าโดยเป็นมือที่สาม"
"แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย..."
"จริง ๆ"
"แต่ทุกสิ่งเปลี่ยนไปหมดแล้ว"
"ฉันได้รักและสูญเสีย"
"ภายในวันเดียว"
"ลีแอนน์"
"ฉันเป็นคนโง่เขลา"
"ฉันรอเธอมาหลายปี"
"โดยหวังว่าเธอ จะรู้สึกแบบเดียวกัน"
"คืนนี้ ฉันเห็นเธอไล่ตามความฝัน"
"เหมือนที่ฉันไล่ตามเธอ"
"เป็นครั้งแรก..."
"เธอเป็นเหมือนกระจกให้ฉัน"
"ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันฝันไป"
"ฉันต้องตื่นได้แล้ว"
"ฉันตัดสินใจจะไปอยู่ที่อื่นสักพัก"
"อย่าพยายามตามหาฉัน"
"ขอให้เธอมีความสุขมาก ๆ"
"สุขสันต์วันเกิดนะ"
"ด้วยความนับถือ เคเอส"
"พอคุณโคม่า ทุกอย่างก็หยุดนิ่ง"
"สายลมหยุดพัด"
"วันเกิดของฉัน หมดไปกับการรอคอย"
"วันนี้ ฉันกำลังรอปาฏิหาริย์"
รู้น่า ๆ
ยังไงก็เถอะ บ้านเงียบมากเลย
พอพ่อเข้าโรงพยาบาล
แม่ฉันเหรอ
แม่ยุ่งอยู่กับงานเปิดตัวหนังสือน่ะ
บางทีฉันก็คิดว่า
เราอยู่กันคนละโลกเลย
แปลกนะ ทุกอย่างเปลี่ยนไปมาก
พอไม่มีพ่ออยู่ด้วย
ฉันต้องไปแล้ว ไว้เจอกันนะ
โอเค ดูแลตัวเองนะ บาย
ดิลแลน
หมายความว่ายังไงเหรอ
เรื่องอะไรคะ
ที่ว่าเราอยู่คนละโลกน่ะ
แม่ยินดีจะฟัง แต่ลูกไม่อยากคุยกับแม่เลย
ได้แต่ตีตัวออกหาก
หนูเหรอ ตีตัวออกหาก
พูดเรื่องอะไรเนี่ย
ทำไมเราต้องคุยกันด้วย
หนูแค่อยากอยู่คนเดียว
แม่พยายามให้ทุกอย่าง ที่ลูกต้องการแล้ว
ที่หนูต้องการ คือระยะห่าง
"ดิลแลนกับฉันเหินห่างกัน"
"แกยังตระหนกอยู่"
"แกเก็บเนื้อเก็บตัว และฉันคุยกับแกไม่ได้"
"เราใช้ชีวิตแต่ละวัน โดยสวมใบหน้าปกติ"
"หวังว่าชีวิตของเรา จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมตอนมีคุณ"
"ลึก ๆ แล้ว เราต่างหลงทางเมื่อไม่มีคุณ"
"ฉันต้องหาทางเข้าถึงแก"
"พูดคุยกับแก"
"ให้แกรู้ว่าฉันอยู่เคียงข้างแก"
"เหมือนที่ฉันอยู่เคียงข้างคุณ"
"ผมกล่าวสรุปบทเรียน ที่ได้เรียนรู้มา..."
"เกี่ยวกับชีวิตได้สามคำว่า 'ชีวิตดำเนินต่อไป'"
"โรเบิร์ต ฟรอสต์"
ฮัลโหล
"ฉันยังคงนับชีวิตตัวเอง ตามปีอธิกสุรทิน"
"วันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"ทุกวันเกิด"
"ฉันไม่เคยรู้เลยว่า ชะตาจะพัดไปทิศทางใด"
"มันเป็นทั้งช่วงเวลาที่ดีที่สุด และแย่ที่สุดเสมอ"
"ในยามเดียวกัน"
ขอบใจนะ จุ๊บ ๆ
- ไงคิม - ลูกสาว
จ้า รู้น่า
คืนนี้ ฉันไม่ลืมหรอก โอเคไหม
โอเค บาย
- แม่ - มากินอะไรหน่อยสิ
ทำงานหนักไปแล้วนะ ทำไมต้องหนักขนาดนี้ด้วย
แม่หนูเนี่ยที่หนึ่งเลย หนูรักแม่มากนะ
ถ้าแม่ไม่อยู่ ใครจะดูแลลูก
แม่จะออกไปซื้อผงกาแฟ
กินบะหมี่ให้หมดล่ะ เดี๋ยวแม่มาเก็บให้ทีหลัง
- โอเคค่ะ บ๊ายบาย - จ้ะ บาย
เจอกัน
ลืมอะไรเหรอแม่
ฉันลืมขอลายเซ็นคนดังน่ะสิ
พระเจ้าช่วย เคเอส
ไง จะไม่กอดเพื่อนเก่าหน่อยเหรอ
พระเจ้า ฉันคิดถึงเธอชะมัด
ฉันด้วย
ไม่โกรธกันนะ
จำได้แต่เรื่องดี ๆ
นี่ วันนี้เธอมีแผนอะไรไหม
บ่ายนี้ฉันจะไปเจอลีเนตต์
แล้วคืนนี้ เราทุกคน เธอด้วย
จะไปร้านโปรดของฉันกัน
จะพาแฟนไปด้วยไหม
ฉันแต่งกับงาน ซึ่งก็เหมาะกับฉันดี
ไม่ไปวินโดว์สคาเฟ่แล้วเหรอ
เคเอส ไม่ฟังกันเลย
ไปกินมื้อค่ำกันตอนหนึ่งทุ่มนะ
ไม่เสียใจแน่นะ
มันจบแล้ว เคเอส
ตอนนั้นเจ็บมาก จนฉันนึกว่าจะตายซะแล้ว
แต่ก็ไม่ตาย
และมีแต่จะทำให้ฉันแกร่งขึ้น
ว่าแต่ แล้วเธอล่ะ
นี่ทำสาวยุโรปอกหักมากี่คนแล้ว
ฉันคบคนมาบ้าง แต่ไม่ได้จริงจังอะไร
จนฉันเจอกับแฟน
ซึ่งก็อยู่ตรงหน้ามาตลอด แต่ฉันมองไม่เห็น
หัวดื้อมัวแต่ไล่ตามเธอน่ะ
เราหมั้นกันแล้ว
เธอหมั้นแล้วเหรอ
ใช่ ฉันจะแต่งงานปีหน้า
ฉันไม่เคยมีความสุข ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
เธอจะได้เจอกันเร็ว ๆ นี้แหละ
เธอคิดว่า แฟนเธอจะเข้ากับ
เพื่อนขี้หวง ขี้อิจฉาของเธอได้เหรอ
ถ้าไม่ ฉันจะฆ่าแฟนเอง นะ
ดีใจด้วยนะ เคเอส
ฉันรักเธอ ลีแอนน์
จะรักตลอดไป
นอกใจฉันซะแล้วเหรอ
สุนีตา เธอกลับมาแล้ว
อย่าบอกนะว่า กลับมาฉลองวันเกิดฉันด้วย
- ประมาณนั้น - บังเอิญจัง
เอาล่ะ ทั้งสองคน ทำตัวดีกันหน่อยล่ะ
กับเขาเนี่ยนะ
ทนยัยคนนี้ไม่ไหวเลย
- ตาโง่ - ยัยงูพิษ
นี่ ไม่เอาน่า
ลีแอนน์ คู่หมั้นฉัน
แทบไม่เชื่อเลย ตอนนางบอก
ฉันเกือบหัวใจวายตอนเขาบอก
เธอหึงเหรอ
ตอนแรกรู้สึกเหมือน เสียอะไรไปมากกว่า
แล้วพอรู้ว่าเป็นสุนีตา
ฉันดีใจมากเลย
จำได้ไหม "อย่าพูดว่าไม่มีวัน"
"ถ้ายังไม่รู้อนาคต"
ไม่งั้นป่านนี้นางเป็นหมอดูไปแล้ว
แม่ทูนหัว แม่คะ ดูสิ
สวยจังเลย
อย่างน้อยเคเอสก็เป็นสามีที่ดี
เรื่องหย่าเป็นยังไงบ้าง
เจ็บปวด เจ็บมาก
แดนนี่คิดว่าเงินรักษาได้ทุกบาดแผล
ออกไปเที่ยวกับสาวเป็นโขยง
อย่างน้อยเขาก็ดีกับลูก ๆ
สักวันฉันอาจสร้างชีวิตใหม่
แน่นอนอยู่แล้ว
- กับสามีใหม่ที่รวยกว่า - ใช่
งั้น เจนนี่มีเกรตเชน เคเอสมีสุนีตา
ฉันมีค่าเลี้ยงดู แล้วเธอล่ะ
ฉันมีร้านหนังสือ จำได้ไหม
มันจบแล้วจริง ๆ เหรอ
วันนี้วันเกิดเธอนะ
เขาจะยังมารอเธออยู่ไหม
บอกแล้วไงว่ามันจบแล้ว
ไม่เข้าใจคำว่า "จบ" ตรงไหน
ฉันขอโทษจริง ๆ
เรายังรักเธออยู่น่า
ไง คิม
- ไง เรย์มอนด์ เป็นไงบ้าง - ไง
เจอกันข้างในนะ
สบายดีครับ ว่าไง ยังสวยเหมือนเดิมเลย
จำผมไม่ได้เหรอ
ไม่ค่ะ
ผมเจอคุณสี่ปีก่อนที่บ้านคิม
คุณมีปัญหาค้างคาเยอะเลย
ขี้เหล้า ละเมอเสียงดัง
นายนักดื่มสกอตช์จอมตื๊อนี่เอง
ส่วนคุณเป็นคนไม่เอาถ่าน
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ อีกรอบ
เหมือนกันครับ
- คุณผู้หญิงครับ รถพร้อมแล้ว - ขอบคุณค่ะ
- ทุกคน ไว้เจอกันนะ - ขอบคุณสำหรับมื้อเย็น
- แล้วเจอกัน - ยินดีด้วยนะ
บายครับ
กล้าดียังไงถึงกลับมา
ลีแอนน์
อ้าว ว่าไง คุณนี่เอง
- เค้กได้แล้วค่ะ - ขอบคุณค่ะ บาย
เดี๋ยว
โทษที คุณรอฉันอยู่เหรอ
ใช่
ฉันว่าคราวก่อนฉันพูดชัดเจนแล้วนะ
แต่คุณก็มา
อ๋อ บังเอิญเฉย ๆ น่ะ
ลูกสาวฉันชอบเค้กชิฟฟอนร้านนี้
คุณมีลูกสาวเหรอ
ใช่ สองขวบแล้ว
คุณแต่งงานแล้วเหรอ
ใช่
ใช่เคเอส เพื่อนคุณคนนั้นหรือเปล่า
เพื่อนสนิทของฉัน ยังเป็นเพื่อนสนิทอยู่
เรื่องนั้นไม่ต้องสงสัยหรอก
คุณมีความสุขไหม
เท่าที่จะมีความสุขได้
ยังไงก็เถอะ ดีใจนะที่ได้เจอคุณอีก
ดูแลตัวเองด้วย
"ประหลาดดี ที่รูปภาพเก่า ๆ ของเรา"
"ไม่เหมือนอดีตที่ฉันจำได้"
"ในความทรงจำของฉัน เราดูอายุ 24"
"เหมือนวันแรก ที่เราเจอกัน ตลอดไป"
- ฮัลโหล - "สวัสดีจ้ะ เจ้าของวันเกิด"
คิม ไง
"สุขสันต์วันเกิดนะ"
"กับดิลแลนเป็นยังไงบ้าง"
ถ้าเธอเห็นว่าการตะโกนใส่กัน แล้วแกปึงปังออกไป เป็นเรื่องดี
ก็คงไปได้สวยแหละ
"ให้เวลาหน่อย เดี๋ยวแกก็ทำใจได้"
"นี่ ถ้าอยากให้ช่วยก็โทรมาล่ะ"
"ไม่งั้นศุกร์นี้ ฉันจะพาเธอไปเที่ยว"
"จัดงานเลี้ยงหลังวันเกิด ที่เว่อร์ที่สุดที่เธอเคยเห็น"
โอเค
บายจ้ะ
"ดิลแลนกับฉันทนทุกข์ตามลำพัง"
"เราอยู่ด้วยกัน แต่ก็แยกจาก"
"ฉันไม่อยากทำผิดซ้ำรอยเดิม เหมือนที่ทำกับคุณ"
"อยู่ด้วยกัน แต่แยกจาก"
"ดิลแลนกับฉันจะแข็งแกร่งขึ้น ถ้าเราเผชิญวิกฤตนี้ด้วยกัน"
"ฉันเคยอ่านนิทานให้แกฟัง ตอนแกยังเด็กกว่านี้มาก"
"เหมือนแม่กับลูกสาว"
จะเอาหนังสือไปด้วยเหรอ
แม่หาอยู่พอดี
เปิดดูสิ
ลูกก็รู้ว่าแม่อธิบายตัวเองไม่เก่ง
และแม่ว่าบางอย่างในหนังสือ บอกอะไรได้เยอะเลย
"ถึงคุณลีแอนน์..."
"แม่เคยอ่านหนังสือเล่มนี้ให้หนูฟัง"
"หนูไม่ค่อยได้เจอแม่แล้ว"
"หนูโตพอที่จะอ่านเองได้แล้ว"
"แต่เราอาจจะอ่านด้วยกันได้"
"แม่หนูคงไม่ว่าอะไร"
ลูกให้มันกับแม่
ตอนลูกมากับพ่อครั้งแรก
หนูจำได้
นั่นเป็นหนึ่งในสองช่วงเวลา ที่มีความสุขที่สุด
ในชีวิตแม่
หนูขอโทษ
"เรามักพบชะตา"
"บนเส้นทางที่เราเลือกเดิน เพื่อหลีกเลี่ยงชะตานั้น"
"ฌอง เดอลาฟงแตน"
เธอชอบไหมล่ะ
ทำไมเจ้าบ่าวยังไม่มาอีก
ไม่ดีนะ เดี๋ยวเสียฤกษ์หมด
- จุกจิกมาก - น่า เคเอสจะดูแลให้
มาตรงเวลา ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
- ใช่ - ป้าคะ มาแล้ว มากันแล้ว
- มากันแล้ว - เร็ว ๆ มาเร็ว ๆ
"ปีอธิกสุรทินปีต่อมา เรย์มอนด์ขอฉันแต่งงาน"
"ฉันตัดใจลงหลักปักฐาน"
"นี่คงเป็นความหมายที่แท้จริง ของการตัดใจลงหลักปักฐาน"
จูบเธอ ๆ เร็วเข้า
จูบเลย
(ภาษาต่างประเทศ)
ว่าไง อ้าว ยังไม่กลับเหรอ
ใช่ คิมไปส่งสุนีตา
ฉันอยู่เก็บของถ่ายวิดีโอ
ฉันไม่ต้องเตรียมตัวสามชั่วโมง เหมือนพวกเธอหรอก
ใช่ แต่ที่ทำก็เพื่อพวกผู้ชายหรอก
เรย์มอนด์จะมารับเธอกี่โมง
ห้าโมงครึ่ง หกโมงมั้ง
ศาสนาจารย์จะทำพิธีให้เรา ตอนทุ่มครึ่งก่อนมื้อค่ำ
อะไร ถามมาเถอะ ก่อนจะระเบิด
เธอแน่ใจแล้วเหรอ
แน่ใจจริง ๆ เหรอ
ไม่สายไปหน่อยเหรอที่จะเล่นบท คนรักขี้หึง เคเอส
ลีแอนน์
วันนี้ฉันถ่ายวิดีโอเธออยู่
ฉันดูออกว่าเธอไม่มีความสุข
เธอรู้ได้ยังไงว่าสุนีคือคนที่ใช่
มันไม่ได้มีแค่เรื่องเดียว
เป็นความรู้สึกมากกว่า
ความสุขเมื่อได้เจอสุนี
ความอบอุ่นเมื่อได้สัมผัส
และสุนีทำให้ฉันลืมเธอ
เรย์มอนด์ทำให้เธอลืมเขาไหม
เคเอส
ทำไมทำกับฉันแบบนี้
วันนี้เป็นวันแต่งงานฉันนะ ให้ตายเถอะ
ฉันขอโทษ ลีแอนน์ ฉันขอโทษจริง ๆ
ฉันแค่ไม่อยากให้เธอทำพลาด
เคเอส...
ฉันต้องการให้เธอช่วย ให้ฉันผ่านวันนี้ไปได้จริง ๆ
คุณไม่เป็นไรนะ
เรย์มอนด์
ทำไมเลือกฉัน
นี่ เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้วไง
มาเถอะ เดี๋ยวก็สายหรอก
ทำไมเราถึงมาทางนี้ล่ะ
ในเมืองรถติดน่ะ
ทางนี้จะพาไปถึงโรงแรมเร็วขึ้น
ลีแอนน์
เป็นอะไรหรือเปล่า
ขอโทษนะ ฉันอยากสูดอากาศน่ะ
นี่ หยุดรถก่อน
อะไรนะ ทำไมล่ะ
มีธุระหน่อย ไปก่อนเลย
ฉันจะไปเจอเธอที่โรงแรม
พิธีเริ่มตอนทุ่มครึ่ง
นายไปไม่ทันหรอก
ถ่วงทางนั้นให้หน่อย โอเคไหม เชื่อฉันสิ
แต่ฝนจะตกนะ
เราเริ่มเถอะ ช้ากว่ากำหนดมามากแล้ว
โอเคครับ
อย่า ฉันว่าเรารอก่อนดีกว่า
- แค่... อีกสักพักนะ - ทำไมล่ะ
ยังไม่ถึงฤกษ์เลย
"ทดสอบไมค์ ๆ"
"ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี"
"โปรดยืนขึ้นต้อนรับเรย์มอนด์ และเจ้าสาวแสนสวย ลีแอนน์"
ไม่แน่ใจว่าเคเอสทำได้ยังไง
คงให้เงินดีเจไปสักร้อย หรืออะไรทำนองนั้น
แต่ตอนแม่เดินเข้าพิธี
เขาอ่านข้อความนี้ผ่านไมโครโฟน
"ผมเอาจดหมายรักที่คุณเขียนถึงผม เมื่อหลายปีก่อนให้ลูกสาวดู"
"จดหมายฉบับเดียวที่ส่งถึงผม และทำลายความเงียบงัน"
"จดหมายที่นำเรากลับมา สู่เส้นทางแห่งโชคชะตา"
โรงพยาบาลโทรมา
เราต้องไปแล้ว
"แด่ลีแอนน์"
"ผมฝันว่าวันหนึ่ง"
"ผมจะเจอผู้หญิงที่มาเปลี่ยนชีวิตผม"
"ผมไม่เคยคิดเลยว่า ฝันนี้จะเป็นจริงได้"
"ตอนผมเห็นคุณครั้งแรก"
"ผมรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง"
"ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน"
"ผมอยากให้ชีวิตผม มีความหมายมากกว่านี้"
"ผมอยากมีความสุขมากกว่านี้"
"แต่ตอนนั้นผมหมั้นอยู่"
- "และฟลอเรนซ์ก็ป่วยหนัก" - "และฟลอเรนซ์ก็ป่วยหนัก"
"ผมมีหน้าที่ในฐานะผู้ชาย ที่ต้องอยู่กับเธอ"
"ผมจำเป็นต้องลืมคุณ"
"และผมอยากให้คุณ ดำเนินชีวิตต่อไป"
"ใจผมฉีกเป็นสอง"
"ไม่มีอะไรสมเหตุสมผลเลย"
"คำสัญญาว่าเราจะมาพบกัน ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"กลายเป็นความหมกมุ่น"
"หมกมุ่นอยากพบคุณ อยากรู้เรื่องคุณมากขึ้น"
"ผมเริ่มมีชีวิตอยู่เพื่อคำสัญญานี้"
"แล้วฟลอเรนซ์ก็จากไป"
"ผมกลายเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว"
"แต่แล้วคุณก็บอกว่าคุณแต่งงานแล้ว"
"คุณแต่งงานแล้วจริง ๆ เหรอ"
"ผมไม่เคยลืมที่คุณบอกว่าคุณรักผม"
"ทุกครั้งที่ผมเห็นหน้าคุณ ความรู้สึกของผมมีแต่จะมากขึ้น"
"ผมรู้สึกว่าเราช่างเหมาะสมกัน"
"แต่ทุกอย่างดูผิดพลาดไปหมด"
"คุณเคยบอกผม"
"คำที่ใช้บ่อยที่สุดในจดหมายรัก"
"คือคำว่า 'คิดถึง' ไม่ใช่ 'รัก'"
"ในที่สุดผมก็เข้าใจ"
"คุณบอกว่าหากผมเขียน คำอธิษฐานลงบนกระดาษ"
"แล้วปล่อยให้มันล่องลอยไป"
"มันอาจเป็นจริงขึ้นมา"
"ตั้งแต่ฟลอเรนซ์ตาย"
"ผมเขียนจดหมายรักหาคุณ"
"บอกคุณว่าเราคู่กัน"
"วันนี้วันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"ผมขอมอบจดหมาย ทุกฉบับของผมให้คุณ"
"คำอธิษฐานขอให้เรา ได้อยู่ด้วยกันในชาตินี้"
"หวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าสายลมจะนำพาเรามาพบกัน"
"ไม่ว่าชะตาจะพัดไปทางใด"
"ผมจะอยู่ที่เดิม เวลาเดิม"
"เฝ้ารอคุณ"
"วันนี้ และทุกวันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"ผมรักคุณ"
"ผมเป็นของคุณเสมอ..."
"เจเรมี่"
ไปเถอะ
ก่อนผมจะเปลี่ยนใจ
ฉันขอโทษ
"ในที่สุดฉันก็ตระหนักว่า ฉันรอเวลามาทั้งชีวิต"
"รอคำตอบที่คุณให้ฉันมาแล้ว"
"เมื่อ 12 ปีก่อน ตอนเราเจอกันครั้งแรก"
"ตอนนี้ฉันรู้แล้ว"
"คุณเป็นเหมือนสายลม"
"และฉันต้องอดทน"
"ครั้งหนึ่ง นักบุญเคยบัญชา วันนี้ชายทั่วหล้าต้องยอมรับ"
"คำเชิญชวนของสตรี"
"หากมีใจ ช่วยบอกใบ้ ผมหลบเร้นจากสายตาไม่ไกล"
"คุณจะยอมรับไหม ใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดชีวิต"
"ให้ธรรมเนียมวันที่ 29 กุมภาพันธ์ของเราได้ยุติ"
"หากไม่นานเกินไป ฉันจะรอคุณที่นี่ตลอดชีวิต"
"ออสการ์ ไวลด์"
เรามาเจอกันทุกวันที่ 29 กุมภาพันธ์
เวลาเดิม ที่เดิม
"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ฉันเคยรัก และสูญเสีย"
"แต่ฉันก็ยังหาคุณเจอ"
"ตอนนี้ ฉันใกล้จะเสียคุณไปอีกครั้ง"
"คุณสัญญาว่าเราจะพบกันอีก ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"ให้สายลมพัดพาอีกครั้ง"
"โอเค"
"โอเคนะ"