‫بامابین تقدیم می‌کند ‫.:: Bamabin.site ::.
‫«راه شهر رنج‌کشیده از من می‌گذرد.»
‫«راه دردی بی‌درمان از من می‌گذرد.»
‫«راه رسیدن به ناپیدا از من می‌گذرد.»
‫«جهان را پیش از من مخلوقی نبود،»
‫«جز مخلوقان ابدی،»
‫«چون خود من!»
‫«امیدهایتان را پیش از ورود، ‫پشت دروازه رها کنید.»
‫چرا که اکنون در محضر شخص...
‫سلطان مادر قحبه هستین!
‫حاضری جان؟
‫آره.
‫عجله کنین! جان ویکه!
‫مترجمان: «حامی مغیثی و تارخ علی‌خانی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@ و aManOfWar@
‫سلام جناب ویک.
‫به چه مقصود قدم‌رنجه فرمودین؟
‫برای حلقه‌ام.
‫برای آزادی‌ام.
‫حلقه‌ی شما مثل مرشد پیشین،
‫دیگه از دست رفته.
‫اگر هم فکر کردین...
‫که با کشتن من حسن ختامی حاصل می‌شه،
‫اشتباه متوجه شدین.
‫مرگ من درست مثل تلاش...
‫برای تغییر ذاتتون، توفیری نخواهد کرد.
‫هیچ راهی برای فرار از ذات آدمی...
‫یا پیامدهای شورا وجود نداره.
‫بدین ترتیب برای جان ویک،
‫جز مرگ راهی برای رسیدن به آزادی یا آرامش...
‫وجود نداره.
‫خودم می‌دونم.
‫متأسفانه از این سفر طولانی...
‫چیزی عایدت نمی‌شه.
‫آره...
‫از قضا می‌شه.
‫لطفا مدیر رو خبر کنید.
‫قاصدی به دیدن شما اومدن جناب.
‫گمون کنم اشتباهی شده.
‫هیچ اشتباهی نشده.
‫طبق دستور مارکی،
‫یعنی وینسنت بیست دو گرامونت،
‫این هتل محکوم شده.
‫یک ساعت فرصت دارین.
‫منتظر شماست.
‫چنین اختیاری دارن جناب؟
‫این فرمان رو دوازده تن ‫از اعضای شورا امضا کردن.
‫که به مارکی...
‫مقام امپراتور کل رو دادن.
‫یعنی الان شده قاضی، هیئت داوران و...
‫هتل رو تخلیه کنید.
‫در حالی که جلاد داشت طناب رو...
‫به دور گردن ند کلی می‌نداخت، ‫آخرین کلماتش این بود:
‫«روزگار چنین است.»
‫باورت می‌شه کسی چنین ‫بردباری و مقاومتی داشته باشه؟
‫امروز، روز مرگ شما نیست.
‫از این مسئله مطمئنم.
‫تو ایمانی به راسخی داوود داری دوست خوبم،
‫ولی نباید اینجا باشی.
‫قرار نیست شاهد صحنه خوشایندی باشی.
‫روزگار هم چنین است قربان.
‫پدرم همیشه می‌گفت:
‫«رویکرد آدم نسبت به مسائل،»
‫«رویکردش نسبت به زندگیه.»
‫می‌گفت تنها قانون مهم زندگی همینه.
‫شما مقید به قوانین هستین...
‫جناب مدیر؟
‫بله که هستم.
‫مقید به پیامد اعمال هم هستین؟
‫صد البته.
‫مقید به فرصت دوباره هم هستم.
‫آها. پس اینجا دیدگاه‌های ما...
‫تفاوت پیدا می‌کنه.
‫فرصت دوباره،
‫زنهار کسانیه که شکست خوردن.
‫هوم...
‫اعضای شورای اعظم،
‫نیویورک رو مسبب...
‫چنین قساوتی می‌دونن.
‫این شهر رو مقصر می‌دونن.
‫مدت زیادیه که شورای اعظم...
‫این خراب‌شده رو لوس کرده.
‫الان هم که اوضاع رو می‌بینی.
‫خودم با تیر زدمش.
‫ولی همچنان زنده‌است.
‫هر چیزی که دم دستشه رو آلوده می‌کنه.
‫مارکی، در کمال احترام باید بگم هتل من...
‫هتل تو؟
‫اجازه هست حرفی بزنم جناب؟
‫بفرمایید.
‫مدیران و هتل‌های کانتیننتال،
‫به تمام کسانی که...
‫پشت میز شورا نشسته‌ان یادآوری می‌کنن،
‫که اختیار هیچ‌کس از قوانین فراتر نیست.
‫ولی دیدی که تهش چی شد.
‫جناب، آقای ویک...
‫مسئله‌ی ما اصلا جان ویک نیست!
‫این آدم صرفا چهره‌ای از ‫شکست شماست جناب مدیر.
‫شنی که توی این ساعته...
‫انعاکسی از کاسه‌ی صبر خودمه ‫که داره لبریز می‌شه.
‫تو دیگه مختار نیویورک نیستی.
‫ذره‌ای اختیار نداری.
‫دیگه مطرود شدی.
‫به همین ترتیب...
‫دیگه نیازی به خدمات متصدی هتل نداری.
‫خدماتم مایه‌ی افتخارم بود...
‫دوست خوبم.
‫من باید محاکمه می‌شدم.
‫آره.
‫ولی نشدی.
‫سعی کن روی علتش فکر کنی،
‫تا حداقل یک نفر از این مکالمه ‫سودی عایدش شده باشه.
‫کین رو بیارین پیشم.
‫برات هدفی در نظر دارم.
‫با کمال احترام...
‫باید بگم من بازنشست شدم.
‫فعالیتم تموم شده.
‫قبول ندارم.
‫من که به کار شما نمیام.
‫به کار شورا هم نمیام.
‫تو که صلاحیت تشخیصش رو نداری.
‫به نظرم باید دنبال کس دیگه‌ای باشین.
‫خیلی پیش رفتی.
‫امروز رو می‌گم.
‫زیادی پیش رفتی.
‫توی خطر انداختی‌اش.
‫می‌دونم معامله‌ام از چه قراره.
‫[...ویک]
‫گمون کنم از همکاران سابقت باشه.
‫درسته.
‫همچنین دوستم بود.
‫هوم.
‫روند قرارت با شورا مثل سابقه.
‫ما بهت اسم می‌دیم،
‫تو هم جونش رو می‌گیری.
‫وگرنه...
‫خودمون جون یکی رو می‌گیریم.
‫خدمت خواهم کرد.
‫در خدمتم.
‫آفرین!
‫پس گمونم خودت بدونی که ‫کجا می‌شه پیداش کرد.
‫جان ویک دوستان زیادی برای خودش باقی نذاشته،
‫حتی به تعداد کمی ازشون...
‫تا پای مرگ اعتماد داره.
‫خیلی هم عالی.
‫[کانتیننتال اوساکا]
‫به کانتیننتال اوساکا خوش اومدین. ‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫اتاقی می‌خواستم.
‫متأسفانه ورود حیوانات به ساختمون ممنوعه.
‫آخه جهت حمایت عاطفیه.
‫- حمایت عاطفیش رو می‌خواین؟ ‫- اتفاقا برعکس.
‫من حامی عاطفی‌اش هستم. مگه نه؟
‫پس از اتاقتون خارج نشه.
‫از اقامتتون لذت ببرین جناب.
‫[قرارداد باز: جان ویک ‫به مبلغ هجده میلیون دلار]
‫بدک نیست.
‫اصلا بد نیست.
‫چرا توی پذیرش هتلم سگ هست؟
‫حیوان حامی عاطفی‌شه.
‫باید هم باشه.
‫برنامه‌ی فردا رو بگم. ‫ساعت یازده با آقای سوزوکی و...
‫ساعت دو جلسه‌ای با خانواده تاراسوف دارین.
‫این ساعت هشت که نوشتی چیه؟
‫قرار شام با دخترتونه.
‫گفتن انقدر مشغول کار هستین،
‫که نگران شما شدن.
‫نمی‌دونم چه لطفی کردم که صاحب...
‫چنین فرزند باملاحظه‌ای شدم.
‫- گمونم پاداش کار خوبتون باشه. ‫- مسلما.
‫اوضاع میهمانان چطوره؟
‫بعضی از مشترکین طلاییمون نگران هستن.
‫همیشه یه عده نگران هستن.
‫امروز هم نوبت نیویورک رسید.
‫احوال متصدی‌ام چطوره؟
‫به شدت نگرانه.
‫پس گمونم بهتر باشه برای خودت هم ‫حیوان حامی عاطفی تهیه کنیم.
‫دلیلی داره که بخوایم نگران باشیم؟
‫ما که هیچ‌جوره شورا رو دلخور نکردیم.
‫همه از رابطه‌ات با آقای ویک خبر دارن.
‫حتما شورا به سراغمون میاد.
‫ما هم...
‫با کمال میل ازشون پذیرایی می‌کنیم.
‫این آدم همه‌جا تلفات به بار میاره.
‫سعی نکن از کسی جلوی من بگی...
‫که از کل عمرت بیشتر می‌شناسمش.
‫معذرت می‌خوام پدر.
‫آکیرا.
‫لطفا به دخترم بگو...
‫که حسابی ذوق قرار شاممون رو دارم.
‫کسی رو راه ندین.
‫گمون کنم بالأخره به آرامش رسیدی.
‫ظاهرا نرسیدی.
‫کشتن مرشد اقدام اشتباهی بود دوست خوبم.
‫در جواب اون کارت، ‫کانتیننتال نیویورک رو نابود کردن.
‫دخترم نگرانه که نکنه بعدش به سراغ ما بیان.
‫وینستون چی شد؟
‫زنده‌است، ولی برای رسوندن پیغامشون...
‫متصدی‌اش رو اعدام کردن.
‫شده با خودت فکر کنی که...
‫پایان این ماجرا کجاست؟
‫شورا هیچ‌جوره دست نمی‌کشه.
‫خودت هم می‌دونی.
‫فقط جان دیگران رو می‌گیره،
‫و مرگ رو قسمت دیگران می‌کنه.
‫کوجی...
‫بابت اینکه انقدر اذیت شدی...
‫معذرت می‌خوام.
‫ارزش دوستی توی سختی‌ها مشخص می‌شه.
‫[مارکی - شورای اعظم]
‫به کانتیننتال اوساکا خوش اومدین. ‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫مدیریت رو خبر کنین.
‫لطفا.
‫به روی چشم.
‫بفرمایید، راحت باشین.
‫لطفا خیلی محتاطانه...
‫هتل رو تخلیه کنید.
‫آخر این مسیر چیزی جز مرگ نیست.
‫می‌خوام همه‌شون رو بکشم.
‫مطمئنم چنین تلاشی می‌کنی.
‫ولی هیچ‌کس،
‫حتی تو هم نمی‌تونی همه رو بکشی.
‫قصد داری بمیری؟
‫انتخاب خودته.
‫مرگ خوب...
‫بعد از سپری کردن زندگی خوب میاد.
‫من و تو خیلی وقته که...
‫خیال زندگی خوب رو از سر پروندیم دوست خوبم.
‫پدر، مأموران شورای اعظم اومدن.
‫این چرا اومده؟
‫آقای ویک مهمان ماست.
‫پدر...
‫باهاشون صحبت می‌کنم. ‫نمی‌دونن تو اینجایی.
‫- خواهش می‌کنم... ‫- پیش آقای ویک بمون.
‫مهمان‌هامون رسیدن،
‫آماده پذیرایی بشین.
‫- چشم. ‫- چشم.
‫به کانتیننتال اوساکا خوش اومدین آقایون.
‫چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫شورای اعظم بنا بر دلایلی،
‫معتقده که خدمات این هتل شامل حال...
‫شخص مطرودی می‌شه.
‫خیلی تهمت سنگینیه.
‫می‌خوایم دسترسی کامل به هتل داشته باشیم.
‫حتما.
‫ولی از اونجا که مطلع هستین،
‫هیچ اقدامی،
‫حتی از نوع اقدامات شما،
‫نباید در محفل هتل‌های کانتیننتال رخ بده.
‫پس ازتون محترمانه می‌خوام...
‫که سلاح‌هاتون رو تحویل بدین.
‫ما نماینده‌ی مارکی هستیم.
‫من هم نماینده‌ی اوساکا هستم.
‫لطف کنین...
‫سلاح‌هاتون رو تحویل بدین.
‫اشتباه اون احمق توی نیویورک رو تکرار نکن.
‫احمقان وراجی می‌کنن، ‫بزدلان سکوت می‌کنن،
‫ولی عاقلان گوش می‌دن.
‫خودت کدومش هستی؟
‫سلام دوست قدیمی.
‫چه خوب که بعد این‌همه سال ‫اومدی تا بهم سری بزنی.
‫- بهشون ملحق شدی؟ ‫- نه.
‫- دخترت چطوره؟
‫میا رو می‌گم.
‫زنده‌است.
‫دختر خودت آکیرا چطوره؟
‫خوبه.
‫خوشحالم.
‫راستش...
‫لزومی نداره قضیه رو با خون فیصله بدیم.
‫پس از اینجا برین.
‫کسی حق سرپیچی از شورا رو نداره.
‫یادمه زمانی به این مسئله واقف بودی.
‫من هم یادمه زمانی...
‫به معنا و مفهوم برادری واقف بودی.
‫بسه!
‫به دستور مارکی دو گرامونت،
‫این هتل مرتکب تقدس‌زدایی شده.
‫کنار وایستا.
‫بی‌خیال شو کوجی.
‫معذرت می‌خوام.
‫همه‌شون رو بکشین!
‫از اینجا برین.
‫برین عقب.
‫هتل رو محاصره کنین.
‫ویک رو پیدا کنین.
‫حق نداشتی بیای اینجا.
‫اگه اینجا پیدات کنن،
‫شورا هم پدرم رو می‌کشه، هم من.
‫به خاطر تخطی قوانین جنابعالی، ‫همه رو می‌کشن.
‫نباید می‌اومدی.
‫به هتل حمله کردن.
‫سلاحی داری؟
‫- بیا بریم. ‫- چشم.
‫جلوشون رو بگیرین!
‫آهای!
‫آقا کوره!
‫به وظیفه‌ات برس!
‫آکیرا!
‫می‌تونی وایستی؟
‫از مسیری که اومدی برو بیرون.
‫- برو ایستگاه اومدا. ‫- جایی نمی‌رم.
‫به هدیه‌ی من اهانت نکن.
‫ولی جان، لطفی بهم بکن.
‫تا می‌تونی دخلشون رو بیار.
‫تویی جان؟
‫سلام کین.
‫برای کشتن من اجیرت کردن.
‫آره.
‫ناراحت شدم.
‫همچنین.
‫برای خوبی همه‌مون هم که شده...
‫نباید دوباره وارد می‌شدی.
‫سعی‌ام رو کردم.
‫واقعا؟
‫بیا جلو جان.
‫زودتر قضیه رو تموم کنیم.
‫آره.
‫من هم با این نظرت موافقم.
‫قرارشون رو قبول کردی.
‫خودت هم کردی جان.
‫واسه خانواده؟
‫واسه خانواده.
‫مردی جان؟
‫سلام جان.
‫سلام کین.
‫جان ویک، قرارداد باز...
‫[جایزه برای جان ویک: ‫مبلغ بیست میلیون دلار]
‫[افزایش مبلغ جایزه به بیست میلیون دلار]
‫[کاخ اوساکا]
‫از دست تو جانی.
‫ببین چه بلوایی به پا کردی.
‫به جا نیاوردم.
‫ولی من به جا آوردم.
‫جایزه‌بگیر هستی؟
‫چقدر تعیین کردن؟
‫واسه من کافی نیست.
‫ولی به اونجا هم می‌رسه.
‫ازت می‌خوام بیشتر مواظب خودت باشی جانی.
‫چون جفتمون هدف مشترک داریم.
‫خیلی‌خب کوجی.
‫فقط بهم بگو جان کجاست، ‫بعد هم از اینجا برو.
‫برو.
‫تا می‌تونی از اینجا دور بشو.
‫خودت هم می‌دونی قبول نمی‌کنم.
‫تیر خوردی؟
‫جان ویک هیچ حقی به گردنت نداره.
‫شما که سنگ سوگند ندارین.
‫لابد خیلی حقیر شدی که فکر می‌کنی،
‫سنگ سوگند لازمه‌ی اینه...
‫که آدم دِینش رو ادا کنه.
‫بی‌خیال شو.
‫نمی‌خوام باهات درگیر بشم.
‫پدر!
‫به من نگاه کن.
‫حتی آدم نابینایی مثل من ‫می‌فهمه که شکست خوردی.
‫ولی کین...
‫آدم برای دیدن راه درست، ‫نیازی به بینایی نداره.
‫برو از دخترت مواظبت کن.
‫دارم...
‫ازش مواظبت می‌کنم.
‫نه!
‫نکن.
‫زنده بمون.
‫منتظرت می‌مونم.
‫طرف کیه؟
‫از دوستانم بود.
‫پدرم به خاطر تو مرده.
‫به خاطر کاری که تو کردی.
‫پس یا خودت باید بکشیش،
‫یا خودم می‌کشم.
‫درک می‌کنم.
‫خدانگهدار آقای ویک.
‫مرسی که اومدی.
‫جماعت بی‌خانمان باید...
‫هوای همدیگه رو داشته باشن، مگه نه؟
‫باید باهاش صحبت کنم.
‫آخرین باری که باهاش صحبت کردی،
‫روی سقف بهش شلیک کردی.
‫چاره دیگه‌ای نداشتم.
‫اختیار تصمیم‌گیری نداشتم.
‫جدا؟
‫اون‌وقت اختیار شلیک دست کی بود؟
‫جان باید بدونه چه پیامدی در انتظارشه.
‫این مارکیه قدرت مطلق داده.
‫شورای اعظم بهش کل اختیارات رو داده.
‫وای، وینستون عزیزم،
‫تحت تأثیر سخاوتت قرار گرفتم.
‫ولی راستش رو بهم بگو.
‫چرا فرانسویه گذاشت زنده بمونی؟
‫کشتن یه آدم ممکنه ازش شهید بسازه.
‫ولی با زنده گذاشتنش...
‫به دنیا می‌گی که آدم بزدل یا خائنیه.
‫خودت کدومش هستی؟
‫من آدم رنجیده‌ای هستم.
‫متوجه نمی‌شم نابود کردن هتل‌های کانتیننتال،
‫چطور توی روند کشتن جان ویک کمک می‌کنه.
‫هدف این عملیات کشتن جان ویک نیست.
‫هدف ما کشتن اندیشه‌ی جان ویکه.
‫برای انجام چنین کاری...
‫باید تمام چیزهایی که این اندیشه ‫آلوده‌اش کرده رو نابود کنم.
‫قتل و عام توی اوساکا...
‫کاملا بیهوده بود.
‫هدف صرفا ایجاد قتل و عام بود.
‫مجابت می‌کنه تا قبول کنی.
‫تو باید همراهم بیای.
‫قبل اینکه قبول کنی، خوب روش فکر کن.
‫جنابعالی کی باشی؟
‫هیچ‌کس.
‫آقای هیچ‌کس، خجالتی بودن...
‫ویژگی رقت‌انگیزیه.
‫مثل محاسبه‌ای اشتباهه.
‫چون آدم با مخفی کردن غرورش ‫پشت خجالتی بودن،
‫باعث می‌شه بیشتر هویدا بشه.
‫فقط یه بار ازت می‌پرسم.
‫چطوری از موقعیتش مطلع شدی؟
‫دست توی جیب کن تا بگم.
‫چه مبلغی برای خدماتت باید بپردازم؟
‫بیست و پنج میلیون،
‫همچنین بعد مرگش باید به همین مبلغ...
‫به حساب مستمری‌ام واریز بشه.
‫هوم.
‫ما که یه بار پیداش کردیم،
‫دوباره هم پیداش می‌کنیم.
‫قصد دارین قبل اینکه...
‫پوزه‌تون رو به خاک مالید ‫پیداش کنین، یا بعدش؟
‫باهات حال کردم.
‫بیست میلیون.
‫بیشتر باهام حال کن.
‫بکنش بیست و سه.
‫- خوب غروری داری آقای هیچ‌کس. ‫- هوم.
‫پس بیست و سه میلیون.
‫مسلما چنین مبلغی در بساط داری.
‫- بابت خدماتت. ‫- اوهوم.
‫کثافت!
‫نه، نه، نه. چیزی نیست.
‫چیزی نیست. بشین، بشین.
‫این چه کاریه می‌کنی؟
‫بهت حق انتخاب می‌دم.
‫می‌تونی چاقو رو بکش بیرون،
‫یا می‌تونی دستت رو بکشی بیرون.
‫یکیش حاکی از اینه که ‫آدم فقط به خودش متعهده،
‫اون‌یکی...
‫حاکی از اینه که آدم به هدفش متعهده.
‫تو کدوم هستی؟
‫شکار خوبی داشته باشی.
‫[شارون - مرگ بخشی از زندگی است]
‫سلام وینستون.
‫سلام جاناتان.
‫تسلیت می‌گم.
‫آدم خوبی بود.
‫بله که بود.
‫بابت اشتباهات ما از دنیا رفت.
‫این آدم کیه؟
‫مارکی دو گرامونته.
‫با ضمانت کشتن تو بهش ترفیع دادن.
‫تمام منابع شورا در اختیارشه.
‫کجا می‌شه پیداش کرد؟
‫پاریس.
‫کی می‌خوای تمومش کنی؟
‫ها؟
‫با کشتن طرف.
‫آها. بعدش چی؟
‫هوم؟
‫داری خودت رو به نفهمی می‌زنی؟
‫قبل اینکه جنازه‌اش سرد بشه، ‫یکی رو جاش میارن.
‫هیدرا هم مقابل هیدرا بود.
‫تو هم مقابل شورا هستی، ‫ولی اصلا مهمات کافی...
‫برای مقابله باهاشون رو نداری.
‫به روش هوشمندانه‌ای بکشش.
‫مجبورش کن آزادی‌ات رو بهت بده.
‫چطوری؟
‫از قوانین و مجازات‌هاش، ‫علیه خودش استفاده کن.
‫به دوئل دونفره دعوتش کن.
‫دوئل‌های شورای اعظم که خیالی بودن.
‫اشتباه می‌کنی!
‫واقعیت سخت و بی‌رحمانه‌ایه،
‫که اساس و پایه‌ی شورا رو تشکیل می‌ده.
‫جهت این بود که اعضای تندخوی شورا، ‫جنگ به پا نکنن.
‫فقط هم برد و باخت جلوت داری.
‫که خودت همیشه می‌گی...
‫می‌خوای از طریقی خارج بشی.
‫من دیگه جایگاهی توی شورا ندارم.
‫خاندانت که داره.
‫بگو درخواست دوئل رو بدن و...
‫تو رو در مقام نماینده بفرستن.
‫دیگه خاندانی هم ندارم.
‫روسکا روما بلیتم رو پاره کرد.
‫پس پیشنهاد می‌کنم تن لشت رو به برلین ببری،
‫و بلیتت رو درست کنی.
‫یا...
‫دنبال سنگ قبر بگردی.
‫این وسط چه سودی عاید تو می‌شه وینستون؟
‫چیزی که تو خوب بلدی بهش برسی جاناتان.
‫یعنی انتقام.
‫[معنی نمادها: ایمنگاه روسکا روما]
‫تپانچه قشنگی داری.
‫- عتیقه‌است. ‫- هوم.
‫تموم شد؟
‫پدر...
‫بفرما فرزندم.
‫باید با عمو پیوتر صحبت کنم.
‫لباس قشنگی داری.
‫می‌شنوم.
‫توی برلینه. پیش خاندان روسکا روما.
‫حالا می‌تونی هزینه پیدا کردنش رو بدی.
‫نه.
‫چی گفتی؟
‫جان ویک رو بکش تا پولت رو بدم.
‫قرارمون این نبود.
‫قرار این بود بهمون خدمت کنی.
‫الان هم مسئله زندگیه آقای هیچ‌کس.
‫زندگی خودت یا زندگی اون؟
‫کارت که تموم شد، ‫مزدت رو دریافت می‌کنی.
‫به همراه مستمری‌ات.
‫عجب کثافتیه.
‫پسر عیاش برگشته...
‫ولی اینجا دیگه خونه‌ی تو نیست.
‫درست نمی‌گم جاناتان ویک؟
‫چقدر بزرگ شدی...
‫کاتیا.
‫تو هم پیر شدی.
‫هر چی نباشه، خیلی وقته ندیده بودیمت.
‫باید باهاش صحبت کنم.
‫نکنه یادت رفته...
‫که ما همچنان عضو شورا هستیم؟
‫تا جایی که یادمه...
‫جنابعالی رو مطرود اعلام کردن.
‫بلیتت رو هم پاره کردن.
‫دیگه هیچ ارتباطی با ما نداری.
‫باید با پیوتر صحبت کنم.
‫پیوتر مرده!
‫بعد اینکه تو...
‫گلوله‌ای توی سر مرشد خالی کردی،
‫مارکی هم توی سر پیوتر ‫گلوله‌ای خالی کرد.
‫طبق سنت غنی روسی خودمون هم...
‫صورت‌حساب گلوله‌اش رو برامون فرستاد.
‫به خاطر جنابعالی،
‫مجبور شدم جلوی کسی که...
‫پدرم رو کشت، زانو بزنم.
‫پس ما...
‫دشمن مشترکی داریم.
‫می‌تونیم به همدیگه کمک کنیم.
‫تو که حتی نمی‌تونی به خودت کمکی کنی.
‫دقیقا چطور می‌خوای به ما کمک کنی؟
‫با کشتن این مارکی.
‫بعدش یکی دیگه رو جاش میارن.
‫مرگش هیچ تفاوتی ایجاد نمی‌کنه.
‫می‌کنه...
‫به شرطی که توی دوئل بکشمش!
‫چنین رسمی در سنن کهن داریم...
‫ولی برای اینکه شورا اجازه‌ی ‫برگزاری چنین دوئلی رو بده،
‫باید عضو خاندانی باشه و...
‫باید نشان اون خاندان رو داشته باشه.
‫برای اینکه پات رو بیرون بکشی،
‫چند نفر رو کشتی؟
‫خیلی‌ها رو.
‫برای برگشتن فقط کافیه...
‫یک نفر رو بکشی.
‫همون حروم‌زاده‌ای که پدرم رو کشت.
‫اسمش رو بهم بگو.
‫کیلا هارکان.
‫می‌تونی توی هیمل اند هول پیداش کنی.
‫بعد مرگش خودم بلیتت رو درست می‌کنم.
‫نشان هم می‌دی؟
‫اول ترتیب هارکان رو بده، ‫بعدش صحبت می‌کنیم.
‫از مرگش مدرک هم بیار.
‫باید بدونم چطور وارد اونجا بشم.
‫من یه راه سراغ دارم.
‫کلاوس همراهی‌ات می‌کنه.
‫من کلاوسم.
‫- جان هستم. ‫- من کلاوسم.
‫«بـامـابیــن»
‫لطفا به خانم بگید که...
‫با این کارشون به بنده افتخار دادن...
‫و به شدت مشتاق ادامه همکاری‌مون هستم.
‫من کلاوسم.
‫جناب جان ویک.
‫شخصا تشریف آوردن.
‫بابا یاگای معروف.
‫عجب روز خرسندی، مگه نه؟
‫ادبم کجا رفته؟ بفرمایید.
‫نوشیدنی میل ندارید جناب ویک؟
‫منتظرم بودید.
‫من که نه.
‫اون منتظرت بود.
‫جان؟
‫حالت چطوره؟
‫می‌دونستی که میام اینجا.
‫حدس می‌زدم.
‫خاندان.
‫همون خاندان بهت خیانت کرد آقای ویک.
‫اون‌ها لوت دادن.
‫که شاید باعث بشه خودشون نجات پیدا کنن.
‫واسه همینه من به قزاق‌ها اعتماد ندارم دیگه.
‫آدم‌های کثیفین.
‫این قضیه شخصیه.
‫تنش حس می‌کنم.
‫احتمالا جناب ویک خیال می‌کنن...
‫بنده مسئول مرگ...
‫دوستی مشترک هستم.
‫ولی کوچی رو من نکشتم، تو کشتی جان.
‫می‌دونین، اختلاف بین دوست‌های قدیمی...
‫من رو ناراحت می‌کنه.
‫بذارید کمک‌تون کنم.
‫نکن.
‫ما یه قراری داریم.
‫قرار داشتیم.
‫مارکی.
‫خیال نمی‌کنم با گلوله...
‫خنجر، یا نابینا بودن مشکلی داشته باشه.
‫یه نفر رو بیرون پیدا کردیم.
‫این مال منه جناب...
‫هیچ‌کس.
‫و خیر. درواقع مال ایشونه.
‫بفرمایید بشینید جناب هیچ‌کس.
‫جالبه، نه؟
‫پس تو می‌خوای اون رو بکشی.
‫تو می‌خوای اون رو بکشی.
‫من می‌خوام اون رو بکشم.
‫شما چطور جناب ویک؟
‫من می‌خوام تو رو بکشم.
‫اوه.
‫بخاطر پیوتر. متوجه‌ام.
‫ولی ظاهرا این وسط...
‫قضیه پیچیده شده.
‫می‌شه گفت جوری معضل. ‫یه بن بست واقعی.
‫برای همین...
‫چطوره بازی کنیم؟
‫یه دست.
‫برنده تصمیم می‌گیره که کی زنده می‌مونه.
‫و کی نمی‌مونه.
‫خیلی‌خب، هزینه ورود چقدره؟
‫بیشتر از حد توانت.
‫آره، من فقط یه گلوله...
‫با ثروتمند شدن فاصله دارم.
‫و یا مُردن.
‫پنج کارتی بازی می‌کنیم.
‫آقای ویک؟
‫دست خوبی نبود، آقای ویک.
‫خب...
‫من قمار نمی‌کنم.
‫بذار ببینیم.
‫چهار تا نُه، و یک چهار.
‫محشره.
‫رویال فلاش.
‫واسه یه «هیچ‌کس» بد نبود.
‫لطف دارید.
‫مردی کور، مردی با سگ...
‫و جان ویک وارد میخانه‌ای می‌شن...
‫و سر میز می‌شینن.
‫این هم شبیه شروع...
‫یه جوک مسخره‌ست...
‫و هم شبیه شروع موقعیتی سودبخش.
‫یه نفر خیال می‌کنه طاقت تحمل وضعیت رو داره.
‫یه نفر...
‫خیال می‌کنه می‌تونه با پول ‫وضعیت رو قابل تحمل کنه.
‫و اون یکی...
‫خیال می‌کنه که می‌تونه با کشتن...
‫وضع خودش رو بهتر کنه.
‫هرکدوم خیال می‌کنند که دست برنده رو دارن.
‫ولی چیزی که...
‫متوجه‌اش نشدن...
‫اینه که به محض نشستن روی صندلی شورا...
‫همگی باختن.
‫بذار حدس بزنم. پنج تا مشابه؟
‫آره.
‫حدس می‌زدم متقلب باشی، عوضی.
‫آره، خیلی عوضیه.
‫محض اطلاع...
‫قضیه پیوتر شخصی نبود.
‫حالا شاید یکم هم بود.
‫بکش!
‫شب بخیر آشغال‌ها!
‫آهای! اون‌جاست!
‫به کونم شلیک کردی!
‫حروم‌زاده!
‫خایه‌کش!
‫می‌دونی مشکلت چیه آقای ویک؟
‫آدم بدشانسی هستی.
‫توی زندگیت بدشانسی.
‫توی روابط عاشقانه بدشانسی.
‫توی دوستی بدشانسی...
‫و حالا هم...
‫حین مرگ‌ هم بدشانسی میاری.
‫کیلا!
‫چرا نمی‌میری؟
‫مال خودمه.
‫گفتم که قرارداد رو قبول نکنی.
‫آره خب، قرارداد تو هم جواب نداد. مگه نه؟
‫مگه نه؟
‫ولی عجیبه که چشم‌هات رو درآوردن.
‫در نیاوردن.
‫خودم بهشون دادم.
‫تو فرزند بلاروس هستی. ‫یتیمی از قبیله ما.
‫به یک‌دیگر وابسته هستیم. ‫هم در دنیا، و هم در آخرت.
‫خون تو، خون منه.
‫رنج تو، رنج منه.
‫زندگیت برام مثل زندگی خودم با ارزشه.
‫خوش برگشتی، جاردانی.
‫روسکا روما در این راه...
‫ازت حمایت می‌کنه.
‫کی رو به عنوان جاگزینت انتخاب می‌کنی؟
‫بابت هزینه ظلم و ستم بهت هشدار می‌دم.
‫می‌خوای بفرستمت پیش متصدی هتلت؟
‫فعلا قصدش رو ندارم.
‫طبق سنت‌‌ها و رسوم‌ دیرین...
‫جان ویک تو رو به دوئل دعوت کرده.
‫تا اختلافاتتون رو به رسم قدیم حل کنید.
‫همان‌طور که باید حل بشه.
‫جوری از رسم‌های دیرین حرف می‌زنی ‫که انگار بلدیشون.
‫مردی با جایگاه جان ویک...
‫نمی‌تونه چنین پیشنهادی رو ارائه بده.
‫نشان خاندانش رو داره.
‫برلین.
‫روسکا روما...
‫بازگشت آقای ویک رو تایید کرده.
‫همه‌اش ذکر شده.
‫کاملا ثبت شده.
‫و چرا باید چنین چیزی رو...
‫از کسی با جایگاه درجه دوم، قبول کنم؟
‫چون قانون این رو می‌گه، و بدون قانون...
‫- زندگیمون با حیوانات فرقی نداره. ‫- کاملا درسته.
‫زمانه داره عوض می‌شه.
‫عصر جدیدی در راهه.
‫تفکرات جدید، قوانین جدید...
‫مدیریت جدید.
‫با این‌حال قبول می‌کنی.
‫چون جایگاه همه‌ی ما همچنان ‫پایین‌تر از شوراست.
‫حتی خود تو هم نمی‌تونی از ‫عواقب شکست فرار کنی.
‫و شرایط آقای ویک دقیقا چیه؟
‫تضمین آزادی.
‫آزادی بی‌قید و شرط از تمامی ‫تعهداتی که به شورا داره.
‫تاریخ مملو از مارکی‌هاییه که...
‫فقط به لطف زیردستانشون شناخته می‌شن.
‫ولی تو...
‫تو می‌تونی به عنوان...
‫کسی شناخته بشی که جان ویک مخوف ‫رو به شورا آوردی...
‫و تمامی اعضاش رو به روشنایی هدایت کردی.
‫روشنایی خودت.
‫و کسی چه می‌دونه که...
‫چنین افتخاری...
‫چه مقدار به آدم ارزش می‌ده؟
‫ظهر به برج ایفل می‌ریم تا ‫درمورد شرایط بحث کنیم.
‫می‌تونی بری.
‫وقتی کارم تموم بشه می‌رم.
‫به عنوان جایگزینش، بعد پیروزیش...
‫باید مطرود من ترفیع پیدا کنه، ‫عناوین من پس داده بشه...
‫و هتلم بازسازی بشه ‫و دوباره مورد احترام باشه...
‫با هزینه خود شورا.
‫البته.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫شیوه برخورد آدم با هرچیز دقیقا ‫شیوه برخوردش با همه‌چیزه.
‫حالا کارم تموم شد.
‫احتمالا وقتی که بری دلم واست تنگ می‌شه.
‫متاسفانه من چنین احساسی نسبت به تو ندارم.
‫خبر نداری، مگه نه؟
‫چی شده؟
‫جایگزین‌ها مثل حامی مبارزین هستند.
‫یا پیروز از میدان خارج می‌شن...
‫یا در کنار مبارزشون دفن می‌شن.
‫به رسم دیرین.
‫زندگی چنین است.
‫[آرامگاه فرانسوا میتران، ریاست جمهوری] ‫[محوطه آزادی و حقوق بشر]
‫به رسم دیرین...
‫فقط یک نفر زنده خواهد ماند.
‫متوجه هستید؟
‫بسیارخب.
‫قوانین.
‫کسی که به چالش کشیده شده اول انتخاب می‌کند. ‫زمان مبارزه؟
‫به هنگام سحر.
‫حالا.
‫به هنگام سحر.
‫مکان؟
‫اومدی اینجا...
‫و خیال کردی راه فراری داری آقای ویک؟
‫نداری.
‫مرکز پمپیدو.
‫کلیسای سکره‌کر.
‫سکره‌کر انتخاب شد.
‫اسلحه‌ها؟
‫اگه برنده بشی...
‫شورا پای حرفش می‌مونه.
‫آزادی نصیبت می‌شه.
‫اما این‌طور نمی‌شه.
‫خنجر.
‫تپانچه.
‫دوئل با تپانچه. ‫سی قدم فاصله.
‫در صورتی که شرکت‌کننده‌ها ‫بعد شلیک زنده بمانند...
‫هرکدام ده قدم نزدیک‌تر شده...
‫تا وقتی که فقط یه نفر باقی بماند.
‫قوانین مبارزه.
‫رحم و مروت درکار نیست.
‫می‌دونی چرا آزادیت رو به دست نمیاری؟
‫هان؟
‫چون تو همینی...
‫همیشه همین بودی.
‫یه قاتلی.
‫یتیمی که از خیابان نجاتش دادیم...
‫و به یه سلاح تبدیلش کردیم.
‫تو زنده‌ای که فقط بکشی.
‫مردی که دلیل زندگی نداشته باشه...
‫پوچه.
‫رحم و مروت درکار نیست.
‫اگر دیگه امری نیست...
‫- پس من... ‫- یک نفر رو انتخاب کن.
‫حقش رو داره.
‫کسی رو مدنظر داری؟
‫کین.
‫تصویب شد.
‫به هنگام سحر، کلیسای سکره‌کر
‫با تپانچه‌ی دوئل. ‫رحم و مروت درکار نیست.
‫اگر آقای ویک پیروز بشه..
‫تمام تعهداتش به شورای اعظم...
‫از بین می‌ره...
‫و جایگزینش دوباره...
‫به عنوان مدیر نیویورک کانتیننتال...
‫بازسازی شده تعیین می‌شه.
‫اگر مارکی وینسنت بیست دو گرامونت ‫پیروز بشه...
‫جان ویک کشته می‌شه.
‫همچنین جایگزینش.
‫بسیارخب.
‫حالا اگر امر دیگه‌ای نیست...
‫به هنگام سحر هم دیگه رو خواهیم دید، آقایان.
‫اگر در زمان موعود حاضر نشید...
‫این کار شما کناره‌گیری طلقی شده...
‫و منجر به اعدام فوری می‌شه.
‫هیچ جانی وجود نداره.
‫شوهر خوشبختی که ‫زندگی معمولی‌ای داشته باشه.
‫فقط جان ویک هست.
‫جان ویک قاتل.
‫و قراره بکشتت.
‫هتلت؟
‫آره.
‫همیشه یه چیزی واسه خودت می‌خوای، نه؟
‫همه همینن دیگه.
‫بیا تا قبل شروعش یه جای امن پیدا کنیم.
‫قبلش باید یه کاری بکنم.
‫بهتره زودتر انجامش بدی.
‫قبول نمی‌کنم.
‫خودت مبارزه کن.
‫مگه همین رو نمی‌‌خوای؟
‫هوم؟
‫تضمین آزادی.
‫اگه بکشیش...
‫خودت و دخترت آزاد می‌شین.
‫هیچ‌کس بهش دست نمی‌زنه.
‫اگه نکشی...
‫اون با عواقبش روبرو می‌شه.
‫انتخاب با خودته.
‫کین.
‫جان.
‫اومدی خداحافظی کنی؟
‫اومدم سلام کنم.
‫به نظرت همسرت صدات رو می‌شنوه؟
‫نه.
‫پس چرا به خودت زحمت می‌دی؟
‫شاید اشتباه کنم.
‫مُرده‌ها رفتن دیگه.
‫زنده‌هان که مهم هستن.
‫بعد تولد دخترم...
‫می‌خواستم این زندگی رو کنار بذارم.
‫خیال می‌کردم که گذاشتم.
‫ولی نذاشته بودی.
‫ما نفرین شدیم...
‫هردومون.
‫در این مورد هم‌نظر هستیم.
‫دخترم نیست.
‫اگه انتخاب بین تو و اون باشه...
‫کشته می‌شی.
‫شاید نشم.
‫دلم واست تنگ شده بود، جان.
‫همنشینی با یه دوست خیلی خوبه.
‫فردا می‌بینمت.
‫مشکلاتت رو این‌طوری حل می‌کنی؟
‫با دوئل کردن با بابا یاگا؟
‫اگه شکست‌ بخوری شورای اعظم تضعیف می‌شه...
‫و ویک تبدیل به یه قدیس می‌شه.
‫پیروزیم هم برعکسش رو تضمین می‌کنه.
‫مارکی دو گرامونت!
‫جاه‌طلبی انسان‌ها...
‫نباید از ارزششون فراتر بره.
‫این حرفم رو خوب به یاد بسپار باشه جناب.
‫درود بر جناب ویک.
‫و به جبهه مقاومت خوش‌اومدی.
‫تو کجا و اینجا کجا؟
‫راستش، تصمیمت...
‫مبنی بر نافرمانی غیرمدنی ‫الهام‌بخش من بود، جان.
‫دارن حوزه کاریم رو گسترش می‌دم.
‫بال‌هام رو بازتر می‌کنم.
‫مراسم خداحافظی باشکوه چطور پیش می‌ره؟
‫به پایانش نزدیک می‌شه.
‫این‌طور به نظر می‌رسه.
‫شماره چهل و دوی ساده بود. درسته؟
‫کاملا از کولار ساخته شده.
‫آخرین نمونه بالیستیک شیک.
‫مناسب برای تمامی مناسبت‌های رسمی.
‫عروسی، خاکسپاری، دوئل‌های شورای اعظم.
‫هرچی باشه حین روز عروسی...
‫آدم باید خیلی خوشتیپ باشه.
‫یا هم روز خاکسپاریش.
‫من رو ببخشید، قربان.
‫ولی این قضیه عقلانی نیست.
‫عقلانی نیست؟
‫سرنوشتتون رو به یه مرد نابینا سپردید؟
‫سه جور آدم در این دنیا وجود داره.
‫اون‌هایی که انگیزه زندگی دارن.
‫اون‌هایی که انگیزه مرگ دارن.
‫و اون‌هایی که انگیزه قتل دارن.
‫جان ویک هیچ‌کدومش رو نداره.
‫صرفا روح‌ایه که دنبال قبرستان می‌گرده.
‫ولی مرد نابینا...
‫هر سه رو داره.
‫جدا از اون، یه حسی بهم می‌گه...
‫آقای ویک قرار نیست...
‫تا سحر دوام بیاره.
‫متوجه شدم، قربان.
‫[جان ویک را پیدا کرده و بکشید.]
‫[مظنون شماره یک: جان ویک.] ‫[جایزه: بیست میلیون دلار.]
‫[جان ویک را پیدا کرده و بکشید.] ‫[جایزه: بیست و شش میلیون دلار.]
‫[پخش زنده]
‫خیلی‌خب.
‫پیامی به جنگویان شهر نور...
‫شمایی که توی خیابون منتظر دستور هستید...
‫شنونده‌های وفادار من...
‫که نبض خیابان رو بلد هستن...
‫امشب فرصت این رو دارید که ‫موسیقی زیبایی اجراء کنید.
‫یه ستاینده ناشناس از من خواسته...
‫که درخواست ویژه‌اش رو اعلام بکنم.
‫ظاهرا خاری ناخواسته به...
‫بهشت کوچک ما وارد شده.
‫مردی شرور از نیویورک...
‫وارد قلب مقدس ما شده.
‫ما اعلام می‌کنیم که...
‫قدرتمندترین ضرب ممکن را ‫به این مرد سیاه‌پوش بزنید.
‫اگر جایزه رو می‌خواید، باید تا ‫قبل سحر انجامش بدید.
‫این اثر قدیمی درخشان...
‫یعنی این ضرب درخشان...
‫به افتخار شماست، آقای ویک.
‫و یادت باشه، راه فراری نیست.
‫[بازدم اژدها]
‫از همه شما ممنونم...
‫که به رادیو ووشیا گوش می‌دید...
‫مکانی برای تفریح...
‫و به دست آوردن اطلاعات لازم.
‫شکار خوش بگذره.
‫شروع شد.
‫اسلحه هم لازمم می‌شه.
‫منتظر بودم که بگی.
‫پیت وایپر نُه میلی‌متری.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫یه یارویی رو می‌شناسم که یه یارویی رو ‫می‌شناسه که به یه یارویی شلیک کرده بود.
‫خشاب‌هایی که هرکدام بیست و یک گلوله ‫در خود جا می‌دن...
‫به همراه متمرکزکننده داخلی...
‫که جلوی لگد اسلحه رو بگیره.
‫مگسک فیبر نوری...
‫دارای محافظ دو حالته،
‫خشاب‌های نوردار برای ‫تعویض خشاب سریع‌تر.
‫با ماشه سفت نهصد گرمی...
‫و برای... ‫چطور بگم...
‫برخوردهای نزدیک...
‫این افعی نیش‌های وحشی‌ای داره.
‫تا کجای کلیسا می‌تونی من رو ببری؟
‫آمین.
‫رسیدیم، آقایون.
‫با این می‌ریم.
‫وقتی نصیحتت کردم...
‫که خودت رو قاطی این قضیه نکنی...
‫خیال نمی‌کردم من رو هم قاطی بکنی.
‫از فردا همه‌چیز تموم می‌شه.
‫وقتی که شارون رو دفن می‌کردم...
‫خیلی ناراحت شدم که نمی‌دونستم ‫چه چیزی روی سنگ مقبره‌اش بنویسم.
‫چند کلمه که یه زندگی کامل رو شرح بده؟
‫زنده‌ باد پادشاه!
‫مال خودم رو خیلی وقت پیش انتخاب کردم.
‫خیلی فروتن هستی.
‫بیشتر می‌شه گفت نبوی.
‫چی نوشتی؟
‫یک دوست.
‫بیشتر از همه، همین بود.
‫یک دوست.
‫بدرود آقای ویک، شکار خوش‌ بگذره.
‫ممنون، پادشاه.
‫جاناتان.
‫وینستون.
‫ساعت شش و سه دقیقه خورشید طلوع می‌کنه.
‫محض رضای همه دیر نکن. خب؟
‫شوهری عاشق.
‫هوم؟
‫می‌خوام روی سنگ من این نوشته بشه.
‫«جان. شوهری عاشق.»
‫تایید شد.
‫خبر خوب، جنگویان.
‫موفق به رویت شدیم.
‫مرد سیاه‌پوش ما در ناحیه هفتم رویت شده.
‫گمونم که وقتشه که با رنگ قرمز نقاشیش کنیم.
‫ظاهرا همکاران عزیز شروع کردند.
‫حالا داره به سمت طاق پیروزی می‌ره.
‫ببینیم کی می‌ره سراغش؟
‫بی‌خیال دیگه، بچه‌ها.
‫باید تلاشمون رو بیشتر کنیم.
‫حالا ببینیم برنده بزرگ ما کیه؟
‫کیه؟
‫سوالی که باید بپرسی اینه که...
‫چقدر؟
‫به نظرم شرایط تحت کنترله.
‫آخه طبق چیزی که من می‌بینم...
‫به نظر جانی جان سروقت میاد کلیسا.
‫ممکنه این آخرین شبی باشه که مارکی هستی.
‫یه گزارش خبری کوچولو.
‫شنیدم که پسرهای سیاه‌پوش موفق نشدن.
‫دوست شرور ما دوباره در حرکته.
‫داره به سمت شمایی که ‫در ناحیه هشتم هستید میاد.
‫[کلیسای سکره‌کر]
‫بله؟
‫قبوله. پیشنهادت رو قبول می‌کنم.
‫خیلی‌خب پس. شد سی و پنج‌‌تا.
‫قرار ما این نبود.
‫خب، پیشنهاد امروز همینه.
‫برو سراغش!
‫گوشی بدید.
‫- بله؟ ‫- خوب گوش کن.
‫چهل تا.
‫پول خدمات رو می‌دی دیگه.
‫قبوله.
‫خبر خوب دارم، جنگویان.
‫جایزه همین الان بیشتر شد.
‫[مبلغ افزایش یافت. چهل میلیون دلار.]
‫همه جنگویانی که منتظر هستید...
‫آقای ویک به کلیسا نزدیک شده.
‫تقریبا وقت تموم شده.
‫آخرین فرصت برای بردن جایزه...
‫تا قبل طلوع آفتابه.
‫حالا کی قراره اون ۲۲۲ پله رو بالا بره؟
‫موفق باشید!
‫ظاهرا آقای ویک قرار نیست تشریف بیارن.
‫جان؟
‫کین.
‫تا سحر چقدر مونده؟
‫دو...
‫شاید سه دقیقه.
‫باید از پله‌ها بری بالا، جان.
‫باشه.
‫حاضری؟
‫آره.
‫جهت ساعت دوازده رو می‌زنی یا نُه؟
‫نُه.
‫- پله‌ها در جهت ساعت شش هستند. ‫- ممنون.
‫بدرود آقای ویک.
‫نمی‌تونی به من شلیک کنی.
‫آره، درست می‌گی.
‫ولی من می‌تونم ‫به اون شلیک کنم.
‫ولی می‌تونم کتکت بزنم عوضی.
‫بیا بریم، جان.
‫ریدم توی این وضع.
‫خایه‌کش!
‫سگم رو زدی.
‫می‌دونی بهم مدیونی دیگه؟
‫آره.
‫قضیه شخصی نیست، جان.
‫حالا بی‌حساب شدیم.
‫آره.
‫بدین ترتیب شروع می‌کنیم.
‫ما به دنبال حقیقت هستیم ‫و عواقبش را می‌پذیریم.
‫عواقب.
‫برو دیگه. زود.
‫آقایان به جای خود.
‫توی زندگی بعدی می‌بینمت، برادر.
‫سی قدم.
‫- به دخترت فکر کن. ‫- بزن به چاک!
‫عجب طلوع قشنگی.
‫حرف آخری نداری، وینستون؟
‫برو خوش بگذرون.
‫آماده هستی آقای کین؟
‫آقای ویک؟
‫روح شما را به خدا می‌سپارم.
‫به جایی که از آن آمدیم بازمی‌گردیم. ‫از خاک به خاک. از خاکستر به خاکستر.
‫آتش!
‫فاصله بیست قدم!
‫آتش!
‫بدک نبود.
‫فاصله ده قدم!
‫بکشش دیگه.
‫آنان که اصرار بر مرگ دارند...
‫زنده می‌مانند.
‫آنان که اصرار بر زنده بودن دارند...
‫می‌میرند.
‫آتش!
‫کافیه.
‫به عنوان حامیت...
‫درخواست دارم که خودم ‫شلیک نهایی رو انجام بدم.
‫اسلحه‌ات. بده‌اش به من.
‫حالا دخترم آزاده؟
‫آره. هم خودت، هم دخترت.
‫برو حال کن.
‫قانونه.
‫ای احمق نفهم...
‫هنوز شلیک نکرده.
‫عواقب.
‫عالی بود.
‫تعهدت به شورا...
‫از بین رفت، آقای ویک.
‫حالا آزاد هستی.
‫همچنین شما و دخترتون، آقا.
‫شما هم عنوانینتون رو پس می‌گیرید، ‫جناب مدیر.
‫تمامی شروط شما...
‫پذیرفته خواهد شد.
‫کار ما اینجا به پایان رسید.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫برادر.
‫بهم مدیونی.
‫آره.
‫وینستون.
‫جاناتان.
‫من رو می‌بری خونه؟
‫البته.
‫هلن.
‫مترجمان: «حامی مغیثی و تارخ علی‌خانی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@ و aManOfWar@
‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫.:: Bamabin.com ::.
‫[جان ویک، شوهری عاشق.] ‫[هلن ویک، زنی عاشق.]
‫هرگز تصور نمی‌کردم چنین روزی رو ببینم.
‫به نظرت الان کجاست؟ بهشت یا جهنم؟
‫از کجا معلوم؟
بدرود، پسرم.
‫«زن، زندگی، آزادی» ‫«توماج صالحی همچنان در بند است»