«جان ویک: بخش چهارم»
«رسانه‌ی بزرگ انیمه لیست» Www.Anime-List.Net
.:: ترجمه‌ از: رضا کارگران، امیر ستارزاده و داوود ::. greatR_96 & H1tmaN & highbury
‫«من تنها راهِ ورود به شهر اندوه هستم.
‫«من تنها راه ورود به دردِ ابدی هستم.
‫«من تنها مسیر بین گمشده‌ها هستم.
‫«قبل از من، چیزِ خلق شده‌ای نبود.
‫«جز آن‌هایی که تا ابد جاودان هستن.
‫«مثل من!
‫«تویی که درحال ورورد به اینجا هستی، ‫از تمام امیدها دست بکش».
‫اکنون شما در حضور...
‫شاهِ لعنتی هستین!
‫حاضری، جان؟
‫آره.
‫تکون بخور! جان ویک!
‫آقای ویک.
‫از این طرفا؟
‫حلقه‌م.
‫آزادیم.
‫حلقه‌ت از دست رفته،
‫مثل ارشدِ قبل از من.
‫و اگه با این فکر اینجا اومدی که...
‫میتونی با کُشتن من ماجرا رو تموم کنی،
‫در اون صورت اشتباه میکنی.
‫مرگِ من نتیجه کار رو تغییر نمیده...
‫همونطور که تو نمی‌تونی ‫طبیعتِ خودت رو تغییر بدی.
‫هیچکدوم از ما نمی‌تونیم ‫از کسی که هستیم فرار کنیم،
‫و هیچکس نمی‌تونه از «کُمیته‌ی رُؤسا» فرار ‌کنه.
‫و تنها راهی که جان ویک
‫میتونه آزادی یا آرامش داشته باشه، ‫حالا یا هر وقتی،
‫اینه که بمیره
‫میدونم.
‫متأسفانه راهِ خیلی زیادی رو به خاطر...
‫هیچی اومدی.
‫آره...
‫نه واقعاً.
‫مدیریت، لطفاً.
‫یه پیام‌آور اومده شما رو ببینه، قربان.
‫حتماً اشتباهی شده.
‫اشتباهی در کار نیست.
‫به دستور مارکیس،
‫وینسنت بیسِت دگرامونت،
‫این هُتل محکوم به تخریب شده.
‫یک ساعت وقت داری.
‫منتظرِ شماست.
‫می‌تونن این کار رو انجام بدن، قربان؟
‫حکمش توسط 12 عضوِ کمیته‌ی رؤسا امضا شده،
‫و به مارکیس
‫قدرتِ مطلق دادن.
‫که یعنی اون حالا قاضی، هیئت‌مُنصفه و...
‫هُتل رو تخلیه کنید.
‫وقتی مأمور اعدام طنابِ دار ‫رو دور گردن «نِد کِلی» بَست،
‫آخرین کلماتی که به زبون آورد این بود...
‫«زندگی همینه».
‫میتونی پذیرش و ‫عرض اندامش رو تصور کنی؟
‫امروز، روز مرگت نیست.
‫از این بابت، مطمئنم.
‫تو ایمانِ مستحکمِ حضرتِ داوود ‫رو داری، دوست من
‫ولی بهتره اینجا نباشی.
‫صحنه‌ی خوشایندی نخواهد بود.
‫زندگی همینه، قربان.
‫پدرم قبلاً می‌گفت،
‫«اینکه چطور یک کاری رو انجام میدی...
‫نشون‌دهنده‌ی اینه که ‫همه‌ی کارهات رو چطور انجام میدی.»
‫به نظرش اولین و ‫آخرین قانونِ زندگی همین بود.
‫تو به قوانین اعتقاد داری...
‫آقای مدیر؟
‫صد البته
‫و عواقبش چطور؟
‫البته.
‫و فرصت‌های دوباره.
‫آه. اینجاست که اختلافِ نظر داریم،
‫من و تو.
‫فرصت‌های دوباره...
‫گُریزگاهِ افرادیِ که کوتاهی میکنن.
‫هُمم
‫افرادی در کمیته‌ی رؤسا هستن...
‫که بانیِ این اتفاق زننده رو، آم،
‫نیویورک میدونن.
‫باور دارن مشکل از این شهرـه.
‫کمیته‌ی رؤسا برای مدتِ خیلی طولانی‌ای...
‫به این مکان کیری سخت گیری نکرده.
‫و ببین همون تصمیم ‫کارمون رو به کجا کِشونده.
‫من بهش شلیک کردم.
‫و با اینحال زنده‌ست،
‫و هر چیزی که لمس می‌کنه لکه‌دار میشه.
‫مارکیس، ضمن احترام، هُتلِ من...
‫هُتلِ تو؟
‫اجازه هست، قربان؟
‫بفرمائید.
‫کانتیننتال‌ها و مدیریت‌هاشون...
‫همگی یه یادآور...
‫برای تمام کسانی که پایین‌تر از ‫کمیته‌ی رؤسا قرار می‌گیرن هستن
‫که هیچکدوم از ما ‫فراتر از قوانین نیستیم.
‫و با اینحال، الان به اینجا رسیدیم
‫جناب، آقای ویک...
‫ما به خاطر جان ویک اینجا نیستیم!
‫به وضوح اون چهره‌ی ناکارآمدیِ توـه، ‫آقای مدیر.
‫شنِ داخل اون شیشه...
‫صرفاً انعکاسی از صبرِ باقی مونده‌ی منه.
‫تو دیگه نیویورک نیستی.
‫هیچی نیستی.
‫تو طرد شده‌ای.
‫و به همین دلیل...
‫دیگه نیازی به خدماتِ یه مشاور نداری.
‫این مدت برام افتخاری بوده،
‫دوستِ من.
‫باید من می‌بودم.
‫بله.
‫ولی نبودی.
‫حالا، درمورد علتش فکر کن،
‫و شاید اینطوری ‫یکی‌مون از این گفتگو نفع ببره.
‫کِین رو برام بیار.
‫یه اسم برات دارم.
‫ضمن احترام،
‫من بازنشست شدم.
‫کارم تموم شده. پایان.
‫مخالفم.
‫به دردت نمی‌خورم.
‫یا کمیته‌ی رؤسا.
‫اون تصمیم با تو نیست.
‫فکر کنم بهتره یکی دیگه رو پیدا کنی.
‫نزدیک شدی.
‫امروز.
‫خیلی نزدیک.
‫اونو به خطر می‌اندازی.
‫میدونم چه معامله‌ای کردم.
‫[ویک]
‫فکر میکنم از آشناهای سابقت باشه.
‫بود.
‫و یه دوست.
‫هُمم
‫توافق با کمیته‌ی رؤسا مثل قبل باقی می‌مونه.
‫ما یه اسم بهت میدیم،
‫تو جونش رو به ما میدی.
‫وگرنه...
‫خودمون جون یکی رو می‌گیریم.
‫وظیفه رو انجام میدم.
‫برای انجامِ وظیفه حاضرم.
‫عالی!
‫فکر میکنم بدونی ممکنه کجا باشه؟
‫جان ویک دوستانِ کمی ‫در این دنیا براش باقی مونده،
‫و حتی به تعدادِ کمتری به حدِ جونش...
‫اعتماد داره.
‫خیلی، خیلی خوبه.
‫[ژاپن]
‫به کانتیننتالِ «اُساکا» خوش اومدین. ‫چه کمکی ازم ساخته‌ست؟
‫آره، دنبال یه اتاق هستم.
‫متأسفانه این ساختمون ‫اجازه‌ی ورود حیوانات رو نمیده.
‫حیوانِ پُشتیبانِ عاطفی‌ـه.
‫-اون حیوانِ پشتیبانِ شماست؟ ‫-برعکس
‫من پشتیبانِ اونم. ‫اینطور نیست؟
‫باید توی اتاقِ خودتون بمونه.
‫از حضورتون لذت ببرین، جناب.
‫[قرارداد باز،] ‫[جان ویک، ۱۸ میلیون دلار]
‫زیاد هم بد نیست.
‫اصلاً بد نیست.
‫[۴۸/۳ میلیون دلار] ‫[قیمت ملک در وایومینگ]
‫یه سگ توی لابیِ من هست.
‫حیوانِ پُشتیبانِ عاطفی‌ـه.
‫البته که هست.
‫برنامه‌ی فردا. ‫آقای سوزوکی ساعت 11:00...
‫و تاراسُوها برای ‫ساعت 2 درخواست ملاقات دارن.
‫این ساعت هشتِ چیه؟
‫شام با دخترتون.
‫گفتن که نگرانِ بیش از حد سخت...
‫کار کردن شما هستن.
‫چی کار کردم که ‫لیاقتِ همچین بچه‌ی با مُلاحظه‌ای...
‫رو داشته باشم؟
‫- قضا و قدرِ خوب، گمون کنم. ‫- دقیقاً.
‫و مهمون‌هامون چطورن؟
‫یک سری از اعضای ‫طلاییِ کلوپ‌مون مضطرب هستن.
‫همیشه یه چیزی هست.
‫و امروز قضیه نیویورکـه.
‫و مشاورم؟
‫نگرانه.
‫شاید بهتر باشه ‫یه حیوانِ پُشتیبانِ عاطفی برات بگیریم.
‫باید نگران باشیم؟
‫ما هیچ کاری نکردیم که ‫اهانت به کمیته‌ی رؤسا باشه.
‫رابطه‌تون با آقای ویک ‫به کسی پوشیده نیست.
‫کمیته‌ی رؤسا میاد.
‫و...
‫با نزاکت و خوش ‫برخوردی ما پذیرایی میشن.
‫هرچیزی که لمس میکنه می‌میره.
‫درمورد مردی که قبل از دنیا اومدنِ ‫تو می‌شناسمش اینطور حرف نزن.
‫منو ببخش، پدر.
‫آکیرا.
‫لطفاً به دخترم بگو...
‫مُشتاقِ قرارِ شاممون هستم.
‫اجازه ندین کسی داخل بیاد.
‫فکر میکنم بالاخره ‫به آرامش رسیده باشی.
‫ظاهراً نه.
‫کُشتنِ «ارشد» یه اشتباه بود، ‫دوست من.
‫واکنش‌شون تخریبِ ‫کانتیننتالِ نیویورک بود.
‫دخترم می‌ترسه که بعدی ما باشیم.
‫وینستون؟
‫زنده‌ست، ‫ولی مشاورش رو کُشتن...
‫تا یه پیغامی برسونن.
‫هیچ فکر کردی که این داستان...
‫کجا میخواد تموم بشه؟
‫کمیته هرگز دست بردار نیست.
‫خودت میدونی.
‫فقط زندگی می‌گیره...
‫و فقط مرگ تحویل میده.
‫کوجی...
‫متأسفم...
‫که اینطور مایه‌ی دردسرت شدم.
‫وقتی راحت باشه که دوستی ارزشی نداره.
‫به کانتیننتالِ اُساکا خوش اومدین. ‫چه کمکی ازم ساخته‌ست؟
‫مدیریت.
‫لطفاً.
‫البته.
‫لطفاً، راحت باشین.
‫همه رو تخلیه کن....
‫بی سر و صدا.
‫این مسیر فقط به مرگ ختم میشه.
‫میخوام همه‌شون رو بُکُشم.
‫میدونم که تلاشت رو میکنی.
‫ولی هیچکس،
‫نه حتی تو، ‫نمی‌تونه همه رو بُکُشه.
‫میخوای بمیری؟
‫انتخابِ خودته.
‫یه مرگِ خوب...
‫فقط بعد از یک زندگی خوب میاد.
‫من و تو زندگی خوب رو...
‫خیلی وقت پیش رها کردیم، ‫دوستِ من.
‫پدر، کمیته‌ی رؤسا.
‫اون اینجا چی کار میکنه؟
‫آقای ویک مهمونِ ماست.
‫پدر...
‫خودم باهاشون حرف می‌زنم. ‫نمیدونن که اینجایی.
‫خواهش میکنم.
‫کنار آقای ویک بمون.
‫مهمون داریم...
‫- برای نشون دادن مهمون‌نوازیمون آماده باشین. ‫- بله.
‫به کانتیننتالِ اُساکا خوش اومدین، آقایون.
‫چه خدمتی ازم ساخته‌ست؟
‫کمیته دلایلی داره که فکر کنه...
‫این ساختمون درحال ارائه‌ی خدمات...
‫به شخصیِ‌ـه که «طرد شده»‌ست.
‫اون اتهامِ سنگینی‌ـه.
‫درخواستِ دسترسیِ ‫کامل به هُتلتون رو داریم.
‫البته.
‫ولی همونطور که کاملاً مُطلع هستین،
‫هیچ کاری،
‫نه حتی از مُدل کارهای شما،
‫امکان اجرایی شدن ‫در زمین‌های کانتیننتال رو ندارن.
‫پس، مجبورم ازتون درخواست کنم...
‫اسلحه‌هاتون رو تحویل بدین.
‫ما به نمایندگی از مارکیس اینجاییم
‫و منم به نمایندگی از اُساکا جواب دادم
‫اسلحه‌هاتون،
‫لطفاً.
‫اشتباهی که اون احمق ‫در نیویورک مرتکب شد تکرار نکن.
‫احمق‌ها حرف می‌زنن، ‫بُزدل‌ها سکوت میکنن،
‫ولی مردان عاقل گوش میدن.
‫پس تو میخوای کدوم باشی؟
‫سلام، دوست قدیمی.
‫لطف کردی که بعد از ‫این همه سال اومدی دیدنمون.
‫- الان با اونایی؟ ‫- نه.
‫-نه ‫-دخترت؟
‫میا؟
‫زنده‌ست.
‫و دختر خودت، آکیرا؟
‫خوبه.
‫خوشحالم.
‫میدونی...
‫مجبور نیستیم با ‫خون‌ریزی تمومش کنیم.
‫پس از اینجا برین.
‫هیچکس از کُمیته سرپیجی نمیکنه.
‫یادمه زمانی اینو درک میکردی.
‫و منم یادم میاد که زمانی...
‫معنیِ برادری رو می‌فهمیدی.
‫کافیه!
‫به دستور مارکیس دگرامونت،
‫این هتل تقدس زُدایی میشه.
‫کنار بایست.
‫این کار رو نکن، کوجی.
‫متأسفم.
‫همه‌شون رو بُکشید!
‫برین بیرون.
‫عقب‌نشینی.
‫هُتل رو بگردین.
‫ویک رو پیدا کنید.
‫تو حق نداری اینجا باشی
‫اگه اینجا پیدات کنن،
‫کمیته پدرم رو می‌کُشه، ‫منو می‌کشه،
‫همه رو، ‫به خاطر اینکه قوانین رو شکستی.
‫نباید می‌اومدی.
‫به هتل حمله شده
‫اسلحه داری؟
‫- بریم. ‫- چشم.
‫جلوشون رو بگیرید
‫آهای!‏
‫آقای کور!
‫کارت رو بکن!
‫آکیرا!
‫میتونی بایستی؟
‫از همون راهی که اومدی برو بیرون.
‫- برو ایستگاهِ «اُمدا». ‫- من می‌مونم.
‫به هدیه‌ای که بهت دادم توهین نکن.
‫و، جان، یه لُطفِ کوچیکی بهم بکن.
‫هر چقدر تونستی ازشون بُکُش.
‫جان؟
‫کین.
‫اسم منو بهت دادن.
‫آره.
‫متأسفم.
‫منم همینطور.
‫نباید برمی‌گشتی.
‫به نفع همه‌مون بود.
‫سعی کردم.
‫کردی؟
‫دست بردار، جان.
‫بذار تمومش کنیم.
‫آره.
‫به نظر ایده‌ی خوبی میاد.
‫معامله کردی.
‫مثل خودت، جان.
‫خانواده؟
‫خانواده.
‫مُردی، جان؟
‫جان.
‫کین.
‫جان ویک، باز...
‫جان ویک...
‫لعنت، جانی.
‫عجب شلوغ کاری‌ای درست کردی.
‫من نمی‌شناسمت.
‫ولی من می‌شناسمت.
‫ردیاب هستی؟
‫چقدر؟
‫کافی نیست.
‫ولی داره نزدیک میشه.
‫ازت میخوام بهتر به خودت برسی، جانی.
‫چون الان با هم تو این ماجرا هستیم.
‫خیلی‌خب، کوجی.
‫فقط بهم بگو جان ‫کجاست و از اینجا برو.
‫برید
‫برید یه جای دور.
‫میدونی همچین کاری نمی‌کنم.
‫بهت شلیک کردن؟
‫تو هیچی به جان ویک بدهکار نیستی.
‫اون هیچ «نشانی» ازت نداره.
‫باید خیلی از جایگاهت سقوط کرده باشی...
‫که فکر کنی تنها دِین‌هایی که داریم...
‫با نشان‌هاست.
‫دست بردار.
‫نمی‌خوام این کارو رو بکنم.
‫پدر!
‫منو نگاه کن.
‫حتی یه نابینا هم می‌فهمه که باختی.
‫و، کین،
‫واسه دیدنِ مسیرِ ‫درست احتیاجی به چشم نداری.
‫فقط مراقب دخترت باش.
‫من...
‫هستم.
‫نه!
‫نکن.
‫زنده بمون.
‫منتظرت می‌مونم.
‫اون کیه؟
‫یه دوست بود.
‫پدرم به خاطر تو مُرد.
‫به خاطر کاری که کردی.
‫پس یا تو می‌کُشیش...
‫یا خودم این کار رو میکنم.
‫متوجه‌م.
‫خداحافظ، آقای ویک.
‫مرسی که اومدی.
‫خب، ما بی‌خانمان‌ها مجبوریم...
‫حالا کنار هم بایستیم، مگه نه؟
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫آخرین باری که باهاش حرف زدی،
‫بهش شلیک کردی و ‫از پشت‌بوم پرتش کردی پائین.
‫چاره‌ای نداشتم
‫برگ برنده دستِ اونا بود
‫نه
‫ولی اسحله دستِ کی بود؟
‫جان باید از وسعتِ تهدیدی که ‫داره سراغش میاد با خبر بشه
‫این مارکیس خط قرمز سرش نمیشه
‫کمیته رؤسا بهش اختیار تام داده
‫اوه، وینستون عزیزم
‫خیرخواهیت نابودم کرد!
‫ولی راستش رو بهم بگو
‫چرا اون مرد فرانسوی از جونت گذشت؟
‫کُشتن یه مرد می‌تونه ‫اونو تبدیل به یه شهید کنـه
‫ولی اگه بذاری زنده بمونه...
‫به دنیا میگه که اون ‫یه بزدلـه یا خائنـه
‫خب تو کدومی؟
‫زیان‌دیده!
‫متوجه نمیشم با خاک یکسان کردنِ کانتیننتال
‫چطوری تو رو به کُشتن ‫جان ویک نزدیک می‌کنه
‫این اقدامات واسه کشتن جان ویک نیست
‫واسه کُشتن تفکرِ جان ویکـه
‫و برای این کار، باید
‫هر چیزی که با اون طرز تفکر ‫برخورد داشته، نابود کنم
‫کشت و کشتار توی اوساکا
‫لازم نبود
‫نکته همون کشت و کشتار بود
‫وادارت می‌کنه قبول کنی
‫تو، با من بیا
‫قبل از پذیرفتن خوب فکر کن
‫شما کی باشی؟
‫هیچکس
‫آقای هیچکس، فروتنی
‫خصلتِ چندش‌آوریـه
‫یه اقدام نسنجیده،
‫که سعی می‌کنیم باهاش ‫غرورمون رو پنهان کنیم
‫ولی کاری می‌کنیم کاملاً عیان بشه
‫من فقط یه بار می‌پرسم
‫چطور تونستی جاش رو پیدا کنی؟
‫پولش رو بده تا بهت بگم
‫همچین خدماتی چقدر هزینه برمی‌داره؟
‫25 میلیون دلار
‫به علاوه، بعد مرگش هم ‫یه مبلغی به صندوق پس‌اندازم
‫کمک می‌کنی
‫هممم
‫ما یه بار پیداش کردیم
‫دوباره پیداش می‌کنیم
‫بعد یا قبل از اینکه ترتیبِ همه‌تون رو بده؟
‫باهات حال می‌کنم
‫20 میلیون
‫بیشتر باهام حال کن
‫23 میلیون
‫غرور، آقای هیچکس
‫همون 23
‫مشخصه از پس هزینه‌اش برمیای
‫- بابتِ این خدمات ‫- اوهوم
‫لعنتی!
‫نه، نه، نه ‫نه. مشکلی نیست
‫عیبی نداره. ‫بشین. بشین
‫این کارا دیگه چیه؟
‫یه انتخاب
‫می‌تونی چاقو رو در بیاری
‫یا می‌تونی دستت رو در بیاری
‫یکی مردی رو نشونم میده ‫که فقط به فکر خودشـه
‫و اون یکی راه
‫مردی که به فکر هدفشـه
‫تو کدومشی؟
‫شکار خوبی داشته باشی
‫[شارون، دوست من،] ‫[تا مرگ نیست، باید زندگی کرد]
‫وینستون
‫جاناتان
‫تسلیت میگم
‫اون آدم خوبی بود
‫آره همینطوره
‫قربانی اشتباهاتِ ما شد
‫این کیه؟
‫مارکیس دگرامونت
‫مقامش از تضمینی که ‫برای کُشتنت داده اومده
‫تمام منابع کمیته رؤسا در اختیارش هستن
‫کجا پیداش کنم؟
‫پاریس
‫کجا تموم میشه؟
‫ها؟
‫با مرگش
‫و بعدش؟
‫هان؟
‫هیچی یاد نگرفتی؟
‫قبل اینکه جسدش سرد بشه ‫یکی رو می‌ذارن جاش
‫حریفِ هرکول هیولای چند سرِ «هایدرا» بود
‫حریفِ تو کمیته رؤسائـه، ‫ولی قبل اینکه تعداد اونا تموم بشه
‫گلوله‌های تو تموم میشن
‫بکشش، ولی از راه هوشمندانه‌اش
‫یه‌کاری کن آزادیت رو بهت برگردونـه
‫چطور؟
‫این قوانین و پیامدها رو علیه‌ خودش کن
‫اونو به یه نبرد تک به تک دعوت کن
‫دوئل‌های کمیته‌ی رؤسا افسانه هستن
‫اشتباهـه!
‫حقیقتِ محض و مُسلم‌ هستن
‫و جزوی از پایه و اساسِ کمیته‌ رؤسا
‫واسه جلوگیری از درگیری ‫تمام‌عیار بین اعضای خشن‌ترش
‫گذشته از این، ‫برد یا باختـه
‫همونی که تو می‌خوای
‫یه راه خروج
‫من جزو کمیته رؤسا نیستم
‫خانواده‌ات که هست
‫از اونا بخواه پیشنهاد چالش رو بدن
‫و تو رو به‌عنوان نماینده بفرستن
‫من خانواده‌ای ندارم
‫«روسکا روما» بلیطم رو پاره کرد
‫پس پیشنهاد می‌کنم تنِ لشت رو ببری برلین
‫و درستش کنی
‫یا
‫یه نقشه‌ای بکشی
‫از این قضیه چی گیر تو میاد، وینستون؟
‫همون چیزی که تو توی ‫گرفتنش کارت حرف نداره
‫انتقام
‫- چه هفت‌تیر قشنگی ‫- کلاسیکـه
‫دیگه نداری؟
‫- پدر؟ ‫- بله، فرزندم؟
‫باید با عمو پیوتر حرف بزنم
‫چه کت‌شلوار قشنگی
‫بنال
‫اون توی برلینـه ‫کلیسای روسکا روما
‫حالا می‌تونی دستمزد پیدا کردنش رو حواله کنی
‫نه
‫ببخشید؟
‫جان ویک رو بکش تا پولت رو بگیری
‫این جزو معامله‌مون نبود
‫معامله‌مون واسه خدماتت بود
‫و حالا معامله یه جون در ازای ‫یه جونـه، آقای هیچکس
‫جونِ تو یا اون
‫وقتی انجام شد، جایزه‌ات رو می‌گیری
‫به‌علاوه دستمزدت
‫عوضی
‫پسر بریز و بپاش برگشته
‫ولی اینجا دیگه خونه‌ی تو نیست، مگه نه؟
‫جاناتان ویک؟
‫خیلی بزرگ شدی، کاتیا
‫تو هم پیر شدی
‫آخه مدت زیادی گذشته
‫باید باهاش حرف بزنم
‫نکنه یادت رفته
‫ما هنوز به کمیته رؤسا جواب پس می‌دیم
‫و تا جایی که یادمه
‫تو یه طرد شده‌ای
‫و جوازت پاره شده
‫تو هیچ کاری با ما نداری
‫پیوتر باید تصمیم بگیره
‫پیوتر مُرده!
‫بعد از اینکه تو ‫یه گلوله توی مغزِ ارشد خالی کردی...
‫مارکیس یه گلوله توی سر پیوتر خالی کرد
‫و طبق رسوم روسی
‫تاوانش رو ما پس دادیم
‫به خاطر تو
‫مجبور شدم
‫جلوی مردی که پدرم رو کُشته بود زانو بزنم
‫پس ما یه دشمن مشترک داریم
‫می‌تونیم به‌ همدیگه کمک کنیم
‫تو حتی نمی‌تونی به خودت کمک کنی
‫مثلاً چطور قراره به ما کمک کنی؟
‫با کُشتن مارکیس
‫یکی دیگه رو می‌ذارن جاش
‫مرگش هیچی رو عوض نمی‌کنه
‫اگه توی دوئل بکشمش ‫کارش یه‌سره میشه!
‫در این مورد روش‌های قدیمی مشخصه...
‫ولی برای دوئل باید کمیته ‫اجازه رو صادر کنه...
‫اینطوری باید عضو یه خونواده باشه...
‫و یه نشان داشته باشه
‫واسه بیرون اومدنت چند نفر کُشتی؟
‫خیلیا رو
‫واسه عضویت مجدد فقط باید
‫یه نفر رو بکشی
‫حروم‌زاده‌ای که پدرم رو کُشت
‫اسمش رو بگو
‫کیلا هارکان
‫می‌تونی توی دیسکوی ‫«بهشت و جهنم» پیداش ‌کنی
‫هر وقت مُرد، ‫دوباره عضویتت رو بهت میدم
‫و نشان خانوادگی؟
‫اول هارکان، بعدش صحبت می‌کنیم
‫یه مدرکی هم از مُردنش بیار
‫یه راه به داخل اونجا می‌خوام
‫یه راه بلدم
‫کلاوس می‌برتت
‫من کلاوسم
‫- منم جانم ‫- من کلاوسم!
‫لطفاً به بانوتون بگید
‫این حرکتش باعث افتخارمـه
‫و از ادامه شراکتمون استقبال می‌کنم
‫من کلاوسم
‫خودِ خودِ...
‫آقای جان ویک
‫لولوخورخوره‌ی معروف
‫لابد کریسمسـه که آرزومون برآورده شده، نه؟
‫ادبم کجا رفته؟ خواهش می‌کنم، بازش کن
‫نوشیدنی می‌خواید، آقای ویک؟
‫منتظرم بودی
‫من نه
‫اون
‫جان؟
‫حالت چطوره؟
‫می‌دونستی میام اینجا
‫شک داشتم
‫خانواده
‫اون خانواده تو رو فروخت، آقای ویک
‫تو رو فروختن
‫به این امید واهی که ‫شاید خودشون رو نجات بدن
‫واسه همینه که هیچوقت ‫به کازاک‌تبارها اعتماد ندارم
‫اونا آدمای کثیفی هستن
‫این قضیه شخصیـه
‫حس می‌کنم یه تنشی اینجا هست
‫احتمالاً آقای ویک حس می‌کنه
‫من مسئول مرگِ یه...
‫دوست مشترک هستم
‫ولی من کوجی رو نکشتم ‫تو کُشتیش، جان
‫این اختلاف بین دوستای قدیمی
‫منو ناراحت می‌کنه
‫بذارید کمک کنم
‫نه
‫ما یه قراری داریم
‫داشتید
‫مارکیس!
‫جهنم و ضرر، شک دارم براش ‫فرقی داشته باشه که جان ویک
‫با گلوله بمیره یا چاقو ‫یا یه نابینا اونو بکشه.
‫یه نفر رو بیرون پیدا کردیم
‫این واسه منه؟ آقای
‫هیچکس
‫نه، راستش واسه اونـه
‫پس بگیر بشین، آقای هیچکس
‫هیجان‌انگیزه، نه؟
‫پس، تو می‌خوای اونو بکشی
‫تو هم می‌خوای اونو بکشی
‫من هم می‌خوام اونو بکشم
‫شما چطور، آقای ویک؟
‫من می‌خوام تو رو بکشم
‫اوه
‫به خاطر پیوتر. البته، آره
‫ولی انگار یه معمای
‫درست‌حسابی جلومون داریم
‫میشه گفت یه سردرگمی. ‫یه معضل واقعی.
‫پس
‫چطوره یه بازی بکنیم؟
‫یه دست
‫برنده تصمیم می‌گیره کی زنده بمونه
‫و کی بمیره
‫خیلی‌خب. سهم ورودی چیه؟
‫بیشتر از چیزی که بتونی از پسش بر بیای
‫آره، من با پولدار شدن
‫فقط یه گلوله فاصله دارم
‫یا مُردنت
‫پنج تا کارت پخش میشه
‫آقای ویک
‫آقای ویک؟
‫دستت اصلاً خوب نیست، آقای ویک
‫خب
‫من زیاد قمار نمی‌کنم
‫بذار ببینیم
‫چهار تا 9 و یه 4
‫چقدر تحسین‌برانگیز
‫رویال فلاش ‫[دومین دست بهتر]
‫واسه یه آدم گمنام خیلی خوبـه
‫ممنون
‫یه نابینا، یه نفر با یه سگ
‫و جان ویک وارد میشه
‫و میاد سر میز می‌شینه
‫این انگار شروع یه شوخی خیلی عجیبـه
‫یا سودآورترین فرصتـه
‫یکی‌شون خیال می‌کنه می‌تونه با ‫برآورده کردن شرط خودش رو خلاص کنه
‫یکی‌شون
‫خیال می‌کنه می‌تونه ‫با پول خودش رو خلاص کنه
‫و یکی‌شون خیال می‌کنه
‫می‌تونه با آدم کُشتن
‫خودش رو خلاص کنه
‫همه‌شون خیال می‌کنن ‫دستِ برنده رو دارن
‫ولی چیزی که
‫متوجهش نیستن
‫اینه که همون لحظه‌ای که سر میز نشستن
‫بازی رو باخته بودن
‫بذار حدس بزنم. ‫پنج عدد از یه ورق.
‫آره
‫می‌دونستم یه متقلب عوضی هستی
‫آره، یه عوضی تمام عیار
‫صرفاً جهت اطلاع
‫کُشتن پیوتر مسأله شخصی نبود
‫حالا شاید یه‌کم شخصی بوده باشه
‫بکش!
‫بدشانسی آوردید، احمقا
‫آهای! اون اینجاست!
‫تخماشو بگیر!
‫حرومزاده!
‫تخم‌هاش!
‫می‌دونی مشکلت چیه، آقای ویک؟
‫بدشانسی
‫توی زندگی بدشانسی
‫توی عشق
‫توی دوستی
‫و حالا
‫توی مرگ!
‫کیلا!
‫چرا نمی‌میری لعنتی؟!
‫اون مال منـه
‫بهت که گفتم معامله رو قبول نکن
‫آره گمونم معامله‌ی تو هم جواب نداد، نه؟
‫ها؟
‫ولی با گرفتن چشمات عجب کار شاقی کردن
‫اونا چشمام رو ازم نگرفتن
‫خودم دادمشون
‫تو فرزند بلاروس هستی...
‫یتیمی از قبیله‌ی ما.
‫تو از مایی و ما از تو...
‫هم در این دنیا و هم پس از مرگ
‫خونِ تو...
‫خونِ منـه
‫دردِ تو...
‫دردِ منـه
‫جونِ تو...
‫جونِ منـه
‫خوش برگشتی، «جاردانی»
‫روسکا روما از چالشت حمایت می‌کنه
‫نفر دوم و جانشینت کی میشه؟
‫هشداری برای عاقبتِ ظلم و ستم
‫حتماً هوس کردی به مشاورت بپیوندی
‫امروز نه
‫طبق رسوم و قوانین کهن
‫جان ویک تو رو به دوئل فراخونده
‫تا اختلافات‌تون رو از راه و رسم قدیمی حل کنید
‫مثل افراد نجیب و متشخص
‫طوری از رسوم کهن حرف می‌زنی ‫انگار بهشون واردی
‫مردی در جایگاه آقای ویک
‫نمی‌تونه همچین چالشی پیشنهاد کنه
‫اون نشان خانوادگی‌ش رو داره
‫هممم
‫- برلین ‫- روسکا روما...
‫بازگشت آقای ویک به جمعشون رو ‫به چالش کشید. همه‌اش اینجا هست
‫الان دیگه جزوی از تاریخ ِثبت شده‌ست
‫اون‌وقت چرا باید این رو
‫از یه جانشین رده دومی قبول کنم؟
‫چون یه قوانینی هست ‫و بدونِ اونا...
‫انگار داریم با حیوانات زندگی می‌کنیم
‫- دقیقاً
‫زمونه داره عوض میشه
‫یه روز جدید داره طلوع می‌کنه
‫ایده‌های جدید، قوانین جدید
‫مدیریت جدید
‫با این‌حال قبولش می‌کنی
‫چون هنوز همه‌مون ‫به کمیته رؤسا جواب پس می‌دیم
‫حتی تو هم از عواقبِ شکست در امان نیستی
‫اون‌وقت شرایط آقای ویک دقیقاً چی هستن؟
‫«آزادی بی‌قید و شرط»
‫رهایی بی قید و شرط از ‫تمام تعهدات به کمیته رؤسا
‫تاریخ پر از مارکیس‌هایی‌ـه که
‫فقط خدمتکارا‌شون ازشون یاد می‌کردن.
‫ولی تو
‫میشه ازت...
‫به‌عنوان مردی یاد بشه که جان ویک
‫کسی که کمیته رؤسا
‫ازش وحشت داره، رو از تاریکی به نور آورد
‫نورِ خودت
‫کی می‌تونه پیش‌بینی کنه
‫که همچین افتخاری
‫توی دنیای ما چه ارزشی داره؟
‫ظهر، نزدیک برج ایفل ‫واسه بحث کردن سر قوانین
‫می‌تونی بری
‫هر وقت کارم تموم شد
‫به‌عنوان پشتیبانش، ‫اگه اون برنده بشه،
‫باید از وضعیت «طرد شده» خارج بشم ‫لقبم بهم برگردونده بشه
‫هتلم از نو ساخته بشه ‫و دوباره امتیازات ویژه رو بگیره
‫همه‌اش هم با هزینه‌ی کمیته رؤسا
‫البته
‫تحت تاثیر قرار گرفتم
‫اینکه چطور یه کاری رو انجام میدی، نشون‌دهنده‌ی ‫اینه که همه‌ی کارات رو چطور انجام میدی
‫حالا کارم تموم شد
‫گمونم وقتی مُردی دلم برات تنگ بشه
‫حیف که من نمی‌تونم همین رو بگم
‫در جریان نیستی، نه؟
‫چی رو؟
‫جانشینِ یه مرد، ‫مثل پشتیبانش،
‫یا با قهرمانش دور افتخار می‌زنه
‫یا کنارش دفن میشه.
‫سنتهای قدیمی همینه.
‫زندگی هم همینه.
‫با توجه به قوانین کهن...
‫فقط یه نفر می‌تونه زنده بمونه.
‫هر دو متوجه این موضوع هستین؟
‫بسیار خب.
‫قوانین.
‫به مبارزه دعوت شده اول ‫انتخاب می‌کنه. زمان؟
‫طلوع آفتاب.
‫الان.
‫طلوع آفتاب.
‫مکان؟
‫تو میای اینجا...
‫فکر می‌کنی یه راه خروج ‫از این دنیا برات وجود داره، آقای ویک؟
‫چنین راهی نیست.
‫مرکز پومپیدو.
‫کلیسای ساکره کور.
‫سلاح؟
‫اگه برنده بشی...
‫کمیته به حرفش عمل می‌کنه.
‫به آزادیت می‌رسی.
‫اما بهش نمیرسی.
‫شمشیر.
‫تفنگ.
‫تفنگ‌های مخصوص دوئل. ‫با سی قدم فاصله.
‫در صورتی که هر دو طرف ‫زنده موندن...
‫هر کدوم به اندازه ‫ده قدم بهم نزدیک میشین...
‫تا فقط یه نفر زنده بمونه.
‫قوانین درگیری.
‫رحمی نباشه.
‫می‌دونی چرا به آزادیت نمی‌رسی؟
‫ها؟
‫چون تو همین هستی...
‫همیشه همین بودی.
‫یه قاتلی.
‫یتیمی که از خیابون جمعش کردیم...
‫و مثل یه چاقو تیزش کردیم.
‫و همین کشتن به تو هدف میده.
‫مردی که هدف نداشته باشه...
‫هیچی نیست.
‫رحمی نباشه.
‫اگه مورد دیگه‌ای نیست، آقایون...
‫- من... ‫- یه نامزد.
‫حقشه.
‫اسمشو دارین؟
‫کین.
‫پس اینطور.
‫طلوع آفتاب، کلیسا ساکره کور.
‫تفنگ‌های دوئل، بدون رحم.
‫اگه آقای ویک پیروز شد...
‫از هر گونه وظیفه و اجباری ‫که نسبت به کمیته رؤسا داره آزاد میشه...
‫و جانشینش به عنوان مدیر...
‫هتل کانتیننتال نیویورک ‫بازسازی شده منصوب میشه
‫اگه مارکیس وینسنت ‫بیست دگرامونت پیروز بشه...
‫جان ویک خواهد مرد.
‫همینطور جانشینش.
‫پس مشخص شد.
‫حالا اگه مورد دیگه‌ای نیست، آقایون...
‫شما رو در طلوع آفتاب می‌بینم.
‫اگه در ساعت مقرر شده حاضر نشین...
‫به معنای شکست خواهد بود ‫و اعدام آنی اجرا میشه
‫اون بیرون جانی وجود نداره.
‫هیچ شوهر خوشبختی ‫با یه زندگی عادی نیست.
‫فقط یه جان ویک وجود داره...
‫جان ویک آدمکش.
‫و همون تو رو می‌کشه.
‫هتلت؟
‫بله.
‫همیشه یه سودی باید ببری، نه؟
‫مگه هم اینطور نیستن؟
‫بیا قبل از اینکه توفان شروع بشه ‫یه ساحل امن پیدا کنیم.
‫اول می‌خوام یه کاری بکنی.
‫هر چی زودتر باشه بهتره.
‫این کار رو نمی‌کنم.
‫باید خودت مبارزه کنی.
‫مگه همینو نمی‌خوای؟
‫ها؟
‫آزادی بی‌قید و شرط.
‫تو می‌کشیش...
‫و تو و دخترت آزاد میشین.
‫هیچکس نمی‌تونه بهش دست بزنه.
‫اگه این کار رو نکنی...
‫دخترت باید با عواقبش روبه‌رو بشه.
‫انتخابش با توست.
‫کین.
‫جان.
‫خداحافظی می‌کنی؟
‫سلام می‌کنم.
‫به نظرت همسرت می‌تونه صداتو بشنوه؟
‫نه.
‫پس چرا به خودت زحمت میدی؟
‫شاید اشتباه می‌کنم.
‫مرده‌ها رفتن.
‫فقط زنده‌هاست که مهمن.
‫بعد از اینکه دخترم به دنیا اومد...
‫می‌خواستم این زندگی رو کنار بذارم.
‫فکر کردم گذاشتم.
‫اما نذاشتی.
‫ما نفرین شدیم...
‫تو و من.
‫در اون مورد موافقیم.
‫دخترم نفرین نشده.
‫اگه بین تو و اون باید ‫یکی رو انتخاب کنم...
‫تویی که می‌میری.
‫شایدم نه.
‫دلم برات تنگ شده بود، جان.
‫خیلی خوبه که کنار یه دوست بشینی.
‫فردا می‌بینمت.
‫اینطوری این مشکل رو حل می‌کنی؟
‫دوئل با لولو خورخوره.
‫شکست بخوری تمام پایه ‫و اساس کمیته رؤسا به لرزه درمیاد...
‫و ویک رو به یه قدیس تبدیل می‌کنه.
‫پیروزی من برعکسش رو انجام میده.
‫مارکیس دگرامونت!
‫بلند پروازی یه مرد...
‫هرگز نباید بیش از ارزشش باشه.
‫اینو باید خوب به خاطر بسپاری، قربان.
‫صبح‌بخیر، آقای ویک.
‫و خوش اومدی به جبهه مقاومت.
‫یکم از خونه دور شدی، مگه نه؟
‫خب، نافرمانی نامدنی تو ‫الهام‌بخش من شد، جان.
‫دارم کارمو توسعه میدم...
‫بالهامو بیشتر باز می‌کنم.
‫تور باشکوه بدرود چطور پیش میره؟
‫داره به آخرش می‌رسه.
‫اینطور به نظر میاد. همینطوره.
‫همون سایز چهل و دو همیشگی، مگه نه؟
‫از جلو تا پشت از کِولار پوشیده شده.
‫آخرین کت‌شلوار ضد ‫گلوله و شیک.
‫برای همه جور مراسم رسمی مناسبه.
‫عروسی، عزا، دوئل‌های کمیته رؤسا.
‫از این گذشته، وقتی زمان ازدواج برسه...
‫آدم باید در بهترین حالت خودش باشه.
‫یا موقع دفن.
‫منو ببخشید، قربان...
‫اما این دیوونگیه.
‫دیوونگی؟
‫سرنوشت‌تونو دست یه مرد کور می‌سپارین؟
‫سه نوع مرد در این دنیا وجود داره.
‫اونایی که یه چیزی دارن ‫تا براش زندگی کنن...
‫اونایی که یه چیزی دارن تا براش بمیرن...
‫و اونایی که یه چیزی دارن ‫تا براش بکشن.
‫جان ویک هیچکدوم از این سه تا نیست.
‫اون چیزی به جز یه شبح ‫در جستجوی قبرستان نیست.
‫اما این مرد کور...
‫خب، هر سه تا رو داره.
‫به علاوه، حس می‌کنم...
‫آقای ویک هرگز...
‫به دوئل در طلوع آفتاب نمی‌رسه.
‫فهمیدم، قربان
‫بسیار خب، حالا.
‫برای تمام آدم‌های از ‫خود مطمئن در شهر نورها...
‫برای تمام مردم خیابون که ‫گوش به زنگ وایستادن...
‫برای تمام شنوندگان وفادارم...
‫که نبض خیابون رو می‌دونن...
‫امشب فرصت شماست تا ‫یه موسیقی زیبا بسازین.
‫ازم خواسته شده که یه ‫درخواست ویژه...
‫از طرف یه طرفدار مخفی رو پخش کنم.
‫انگار یه شکاف...
‫در این تیکه از بهشت‌ کوچیک‌مون ‫بوجود اومده.
‫یه مرد شرور از نیویورک...
‫داره یه راست به طرف ‫قلب مقدس ما میره.
‫از همه می‌خوایم...
‫تمام تلاش‌شون رو برای ‫تحویل این مرد سیاهپوش بکنن.
‫اگه جایزه رو می‌خواین، باید ‫قبل از طلوع آفتاب کار رو تموم کنین.
‫این آهنگ طلایی...
‫و واقعا منظورم طلاییه...
‫به شما تقدیم میشه، آقای ویک.
‫و یادت باشه، جایی برای فرار نیست.
‫از همه‌تون تشکر می‌کنم...
‫که به ووکسیا گوش می‌کنین...
‫جایی برای تمام سرگرمی شما...
‫و اطلاعاتی که بهش نیاز دارین.
‫شکار خوش بگذره.
‫و شروع میشه.
‫به یه تفنگ نیاز پیدا می‌کنم.
‫فکر کردم قرار نیست بخوای.
‫پیت وایپر نه میلیمتری.
‫اینو از کجا گیر اوردی؟
‫یکی رو می‌شناسم که یکی ‫رو می‌شناسه و به یکی شلیک کرده.
‫با خشاب بیست و یک تایی...
‫با ضربه‌گیر داخلی...
‫که باعث میشه لوله ‫اسلحه هیچ پرشی نداشته باشه.
‫با چشمی جلویی لیزری...
‫ضامن راست و چپ...
‫با جاخشابی گشاد که باعث ‫خشابگذاری سریعتر میشه...
‫با ماشه بسیار حساس دو پوندی...
‫برای مواردی که، چطور بگم...
‫مواجهه نزدیکتر حساب میشه...
‫این وایپر نیش‌های ‫خیلی دردناکی داره.
‫چقدر می‌تونی منو به کلیسا نزدیک کنی؟
‫آمین.
‫رسیدیم، آقایون.
‫اینم از وسیله‌ت.
‫وقتی بهت توصیه کردم...
‫انگشت کوچیکت رو توی این حوض نکنی...
‫فکر نمی‌کردم که منم خیس بشم.
‫بعد از امروز همه چی تموم میشه.
‫وقتی داشتم شارون رو دفن می‌کردم...
‫درمونده بودم که روی ‫سنگ قبرش چی بنویسم.
‫چند کلمه بنویسم تا ‫یه زندگی کامل رو خلاصه کنه؟
‫زنده باد پادشاه!
‫سالها پیش نوشته روی ‫قبرمو سفارش دادم.
‫فروتنانه.
‫پیشگویانه.
‫چه تصمیمی گرفتی؟
‫دوست.
‫بیشتر از همه چی همین بود.
‫یه دوست.
‫بدرود و شکار خوش بگذره، آقای ویک.
‫ممنونم، پادشاه.
‫جاناتان.
‫وینستون.
‫طلوع آفتاب ساعت ۶:۰۳ دقیقه‌س.
‫به خاطر همه‌مون هم که شده دیر نکن.
‫شوهر عاشق.
‫ها؟
‫می‌خوام روی سنگ قبرم اینو بنویسی.
‫جان. شوهر عاشق.
‫تایید شد.
‫خبر خوب دارم، بچه‌ها.
‫طرف رو دیدیم.
‫مرد سیاهپوش ما در منطقه هفتم دیده شده
‫فکر کنم وقت خیلی خوبیه ‫که قرمزش کنیم.
‫به نظر میاد که دوستانمون ‫هم رسته ما توپ رو انداختن...
‫و حالا توپ داره غل می‌خوره ‫و به طاق پیروزی میره.
‫بیاین ببینیم کی می‌تونه توپ رو برداره.
‫زود باشین دیگه، بچه‌ها.
‫باید خیلی بهتر از اینا عمل کنیم.
‫حالا کی قراره برنده بزرگ ما بشه؟
‫کیه؟
‫می‌دونی، سوالی که باید بپرسی اینه...
‫چقدر؟
‫به نظرم موقعیت در کنترل ماست.
‫چون اینطور که من می‌بینم...
‫اگه جناب آقای جانی جون به ‫موقع به کلیسا برسه...
‫ممکنه آخرین شبت ‫به عنوان مارکیس باشه.
‫یه خبر کوچیک در مورد وضع ترافیک.
‫شنیدم که پسرهای سیاهپوش ‫نتونستن کار رو انجام بدن.
‫دوست شرور ما دوباره به راه افتاده.
‫داره به سمت شما میاد، ‫شنوندگان من در منطقه هشتم.
‫بله؟
‫باشه. هر چی بگی قبوله.
‫باشه، پس سر ۳۵ تا توافق کردیم.
‫قرارمون این نبود.
‫خب، امروز تنها پیشنهادی که میشه همینه.
‫بگیرش!
‫گوشی!
‫- چیه؟ ‫- حالا بهم گوش کن.
‫چهل تا.
‫بهای خدمات رو میدی.
‫باشه
‫خبر خوب دارم، بچه‌ها.
‫قیمت رفت بالا.
‫[ افزايش قرارداد: ۴۰ ميليون دلار ]
‫برای تمام بچه‌هایی که ‫هنوز کنار نشستن...
‫آقای ویک در نزدیکی کلیسا دیده شده.
‫تقریبا وقت‌مون تموم شده.
‫آخرین شانس برای بردن جایزه‌...
‫قبل از اینکه آقای ویک به طلوع آفتاب برسه.
‫خب کی اونجاست تا ۲۲۲ پله رو بره بالا؟
‫شکار خوش بگذره.
‫انگار آقای ویک قرار نیست به ما ملحق بشه
‫جان؟
‫کین.
‫طلوع ساعت چنده؟
‫دو...
‫شاید سه دقیقه دیگه.
‫ازت می‌خوام به بالای ‫اون پله‌ها برسی، جان.
‫باشه.
‫حاضری؟
‫آره.
‫دوازده یا نُه؟
‫نُه.
‫- شش تا بالای پله‌ها. ‫- مرسی.
‫بدرود، بدرود، آقای ویک.
‫نمی‌تونی بهم شلیک کنی.
‫آره، راست میگی.
‫اما می‌تونم به اون شلیک کنم.
‫اما می‌تونم رو بزنم، حرومزاده.
‫بزن بریم، جان.
‫افتضاحه.
‫تخم‌هاش!
‫توله‌ی منو زدی.
‫می‌دونی، بهم بدهکاری
‫آره.
‫مسئله شخصی نیست، جان.
‫حالا بی‌حساب شدیم.
‫آره.
‫و بنابراین شروع می‌کنیم.
‫دنبال حقیقتیم و عواقبش رو تحمل می‌کنیم.
‫عواقب.
‫حالا برو. زود باش.
‫سر جاهاتون برین، آقایون.
‫در زندگی آینده می‌بینمت، برادر.
‫سی قدم.
‫- دخترت یادت باشه. ‫- برو گمشو!
‫چه طلوع زیبایی.
‫حرف آخری داری، وینستون؟
‫فقط اون بیرون خوش باش.
‫حاضری، آقای کین؟
‫آقای ویک؟
‫روح شما رو به خدا می‌سپارم.
‫همانند شروع به پایان می‌بریم.
‫از خاکستر به خاکستر. ‫از خاک به خاک
‫آتش!
‫بیست قدم!
‫آتش!
‫خوبه.
‫ده قدم!
‫بکشش دیگه.
‫اونایی که به مرگ چسبیدن...
‫زنده می‌مونن.
‫اونایی که به زندگی چسبیدن...
‫می‌میرن.
‫آتش!
‫وایستا!
‫به عنوان حامیت...
‫درخواست می‌کنم من تیر خلاص رو بزنم.
‫اسلحه‌تو بده به من.
‫الان دخترم آزاده؟
‫بله. تو و دخترت آزادین.
‫لذت ببرین.
‫قوانین.
‫ای عوضی از خود راضی...
‫شلیک نکرد.
‫عواقب.
‫خیلی عالی شد.
‫هوم.
‫وظایفت نسبت به کمیته...
‫اجرا شد، جان ویک.
‫آزادی.
‫همینطور شما و دخترتون، آقا.
‫شما هم به سر جای خودتون ‫برمی‌گردین، آقای مدیر.
‫تمام شرایط شما...
‫اجرا خواهد شد.
‫حالا کارمون در اینجا تموم میشه.
‫روز خوش.
‫برادرم.
‫یکی بهم بدهکاری.
‫آره.
‫وینستون.
‫جاناتان.
‫منو می‌بری خونه؟
‫البته.
‫هلن.
‫[ جان ويک - شوهري مهربان ] ‫[ هِلِن ويک - همسري مهربان ]
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫امروز رو ببینم.
‫فکر می‌کنی کجاست، بهشت یا جهنم؟
‫کی می‌دونه؟
‫خداحافظ، پسرم.
.:: ترجمه‌ از: رضا کارگران، امیر ستارزاده و داوود ::. greatR_96 & H1tmaN & highbury
ارائه‌شده توسط وب‌سایت انیمه لیست Www.Anime-List.Net
کانال ترجمه‌ و آخرین زیرنویس‌ها: t.me/AnimeListTeam