Çeviri: fatih4444
Micky, beni duyabiliyor musun?
Beni duyabiliyor musun?
Micky!
Hareket etmemeye çalış.
Beni anlıyorsan "evet" için göz kırp.
Ben Dr. Muller, seni ameliyat ettim.
Sana ne olduğunu hatırlıyor musun?
Hiçbir şey hatırlamıyor musun?
Adın Micky, hatırlıyor musun?
Ağrın var mı?
Yok bir şey.
- Ne zaman kendimi görebilirim? - Şiddetli kafatası kırıklarına mustaripsin.
Yüzüne ve çenene önemli estetik ameliyatlar yapılması gerekiyordu.
Ama şanslıydın.
Doku hasarı çok daha ağır olabilirdi.
İyi misin?
Aman Tanrım.
Kimim ben?
- Adın nedir? - Adım Michelle Deane, Micky.
- Kaç yaşındasın? - 20 yaşımdayım.
- Nerede yaşıyorsun? - Londra'da.
Her gün defalarca kez bana aynı aptalca şeyleri söyletiyorsun.
Artık buna dayanamıyorum.
Buradan çıkmak istiyorum.
Dokuz yaşındayken anneni ve babanı kaybetmişsin.
Bir araba kazasında. Sana bir şey olmamış.
Kazadan sonra Elinor Teyzen sana bakmış.
Tatillerini Fransa'nın güneyinde geçiriyorsun.
ZİRVEDEKİ İŞ KADINI. - Onu hatırlıyor musun?
- Şimdi nerede? - Yangından hemen önce vefat etti.
- Yani yalnız kaldım. - Hayır, birçok arkadaşın var.
Bu Julia, teyzenin yönetici asistanı.
Çocukluğundan beri seni tanıyor. Onu tanıdın mı?
Bunlar da senin arkadaşların.
Onları hatırlıyor musun?
Hayır.
Gidiyor muyum? Beni kim alacak?
Julia, vasin.
Micky.
Bırak da sana bir bakayım.
- Beni hatırladın mı? - Hayır.
Ama hatırlamak istiyorum.
Seni eve götürmeye geldim.
LONDRA.
Annen ve baban öldüğünde Elinor Teyzen sana bakmamı istedi.
Okulda olmadığın zamanlarda benimle kalırdın.
- Herhangi bir şey hatırlıyor musun? - Sadece anlık görüntüler.
- Ne gibi? - İnsanlar, yerler.
Kim olduklarını bilmiyorum. Bazen sadece yangını görüyorum.
Teyzenin birçok evinden biri.
Beni bulduğunda ne kadar kötü durumdaydım?
Senin yüzündeki yaralar çok kötüydü, öldün sandım.
Alo? Ben Jake.
Onun geri döndüğünü duydum.
- Gerçekten de henüz hazır değil. - Orada mı?
Senin aradığını söylerim. Hoşça kal Jake.
Hatırlıyor muyum yoksa hayal mı kuruyorum bilmiyorum.
- Erkek arkadaşım mıydı? - Jake mi? Sevgililerinden biriydi.
- Birden fazla mı sevgilim vardı? - Tabii ki!
- Karşı konulmazdın. - Artık değilim.
- Kim bu kız? - Domenica, Do.
- Kim o? - Bir arkadaş. Annesi, teyzenin hizmetçisiydi.
- Onu arayabilir miyiz? - Bunun iyi bir fikir olduğunu sanmıyorum.
Peki ya diğer arkadaşlarım?
- Gerçek arkadaşların zamana ihtiyacın olduğunu anlar. - Ne demek istiyorsun?
21 yaşına bastığında Elinor'un tüm mal varlığının varisi sen olacaksın.
- Bana söylemeliydin. - Özür dilerim. Bildiğini sanıyordum.
Hiçbir şey bilmiyorum. Ne zaman bunu anlayacaksın?
- Senin kim olduğunu bile bilmiyorum! - Ben senin arkadaşınım.
Özür dilerim.
SEN VE BEN. Jx.
İyi misin?
İyiyim.
Evet. Gidelim hadi.
6 Fitzroy Meydanı lütfen.
Micky! Seni görmeyi beklemiyordum. Neden aramadın?
Bu sürpriz oldu. Lütfen otur.
Söyle bakalım nasıl gidiyor?
Sen kimsin?
Ben James Chance, teyzenin avukatıydım.
Elinor'un tüm işleriyle ben ilgileniyorum. Evet, bu senin kafanı karıştırmış olmalı.
Bu adresten gönderilen bir mektup aldım.
Bunu Jake göndermiş, o burada çalışıyor.
Micky, Julia senin burada olduğunu biliyor mu?
Lütfen izin ver onu arayayım. Bu kadar çabuk tek başına dışarıda olmamalısın.
Ben iyiyim, teşekkür ederim.
Jake.
- Sen Jake misin? - Micky.
Seni görmek çok güzel. Burada ne işin var?
Seni arıyorum.
- Seninle temas kurmaya çalıştım. - Biliyorum.
Karşılaştığımıza sevindim.
- Her şeyi duydum ve... - Evet.
Hafızam.
Peki şimdi ne yapıyorsun Micky?
Bir yere gidip konuşmak ve bir şeyler içmek ister misin?
Evime gitmeye ne dersin?
Tamam.
Seni son gördüğümde beni bir daha görmek istemediğini söyledin.
Fikrini değiştirmene sevindim.
Evet, sadece senin söylediklerin var.
- Sevgili olduğumuzu duydum. - Bir küs bir barışık.
Eskiden senin evinin birkaç anahtarı bendeydi.
- Anahtarlar sende kalmalı. - Bir bakayım.
- Ev nerede? - Narpin Yolu.
Hoxton'da.
İstersen burada kalabilirsin.
Bana yabancı biri gibisin.
Devam etmek için hiçbir şeyim yok.
Sadece nasıl hissettiğim.
Herhangi bir şey hatırlıyor musun?
Sadece anlık görüntüler. İnsanlar, yerler.
- Adım Michelle Deane, Micky. - Kaç yaşındasın?
- 21 yaşındayım. - Nerede yaşıyorsun? - Londra'da.
Her gün defalarca kez bana aynı aptalca şeyleri söyletiyorsun.
- Başka bir şey hatırlıyor musun? - Senin bana söylediklerini hatırlıyorum.
Senin bana söylediklerini hatırlıyorum.
- Ne oldu? - Hâlâ acıyor.
- Sakın durma, önemli değil. - Tamam, beni güldürme.
Sadakatsiz miydim?
- Galiba. - Bu benim saçmalıklarımdı. Özür dilerim.
Biliyorum ama sen buna değersin sanırım.
Bana siktirip gitmemi söylemeliydin.
Do'dan bahsetsene.
Hep bize engel oluyordu.
Kıskançtın demek.
Evet, kıskançtım.
Kıskançtım da ne demek? Ne değişti?
- Affedersin. - Kıskançtım dedin.
Neden şimdi kıskanç değilsin?
Julia sana söylemedi mi?
Neyi?
Micky, üzgünüm.
Do yangında öldü.
Micky, onlar sana ne söyledi?
Su istiyorum.
Micky! Bekle!
Micky! Micky!
MODA.
Sevgili Do, uzun yıllardan sonra seninle konuşmak güzel.
Seninle olan irtibatımı kaybettiğim için çok pişmanım.
Elinor.
DOMENICA LAW'UN GÜNLÜĞÜ.
LONDRA ŞEHİR BANKASI.
6 Mayıs. Bugün hayatım yeniden başladı.
LONDRA ŞEHİR BANKASI.
Affedersiniz.
Micky!
Ben Do, Fransa'daki tatilimizden.
Do!
Aman Tanrım!
Buna inanamıyorum. Seni gördüğüme çok sevindim.
- Uzun süredir mi Londra'dasın? - Bir yıldır buradayım. Bankada çalışıyorum.
Ben de seni gördüğüme çok sevindim.
Dinle, şimdi ne yapıyorsun? Kahve ya da bir şeyler içmek ister misin?
- Gelemem. İşe dönmem lazım. - Tamam.
- Bu gece boş musun? - Evet.
Öyle mi? Tamam. Bak, sana numaramı vereyim.
Beni arayacağına söz veriyor musun?
- Evet. - Tamam.
- Bu gece o halde. - Bu gece.
- Seni görmek çok güzel. - Seni de.
Merhaba, ben Micky. Lütfen mesajınızı bırakın.
Micky.
Unuttun sandım.
Neresi?
Hayır, hayır, orayı bilmiyorum ama bulabilirim.
Evet, tamam. Tamam.
Evet, güle güle. Hoşça kal.
Merhaba, içeri gelsene. İçeri gir.
Özür dilerim, zamanın nasıl geçtiğini anlamamışım.
- Sağ ol. Kolay buldun mu? - Evet.
Öyle mi? Bekle biraz.
Alo? Evet.
Hayır, hayır, şimdi olmaz. Biliyorum.
Biliyorum ama bir şey çıktı. Evet.
Kusura bakma, fotoğraf çekiyordum.
Son teslim günü. Bu gece bitirmem lazım.
Seni yakında ararım, tamam mı?
- Çalışırken içmemeliyim. - Gitmemi mi istiyorsun?
Hayır, istersen burada yatabilirsin.
SEVGİLİ DO, KENDİ EVİNDEYMİŞ GİBİ DAVRAN.
RIVINGTON CADDESİNDEYİM, AKŞAMA GÖRÜŞÜRÜZ. Mxxx.
Geldin demek!
Harika görünüyorsun. Şu haline bir bak.
- Dans etmek ister misin? - Evet.
Tamam, bir, iki, üç. Şerefe.
- Merhaba. - Merhaba.
- Bu Jake, avukatım. - Gerçekten mi?
Şarkı ve dans adamı olduğumu sanıyordum.
Merhaba. Ben Domenica, Do.
- Uzun süredir kayıp olan arkadaşı mısın? - Saçımdan nefret ediyorum.
Saçımı kökten kesmek istiyorum. Şu oyunu hatırlıyor musun?
- Kendinde değiştirebileceğin bir şey olsaydı bu ne olurdu? - Evet.
- Çoğu erkek daha kabiliyetli olmak ister. - Gidip içecek bir şeyler getir.
Tamam mı?
Buraya gel. Peki nereni değiştirmek istersin Do?
- Tanrım, nereden başlayacağımı bilmiyorum. - Sanırım ben burnumu değiştirirdim.
Seninki gibi bir burnum olsun isterdim.
Tanrım, uzun zaman oldu. Çok yakındık.
- Hatırlıyor musun? - Evet, fotoğrafların hepsini sakladım.
- Gerçekten mi? - Fotoğraflar evimde.
- İmkansız bu. - İstersen gidip onları getirebilirim.
- Ne, şimdi mi? - Evet, neden olmasın?
- Bu delilik. - Sen hâlâ buradasın, değil mi?
Clapham, lütfen.
Bu kadar kolay benden kurtulamazsın.
Müsait bir yerde inebiliriz, teşekkürler.
- Burada bekle. - Hayır, seninle gelmek istiyorum.
Hayır, hayır. Olmaz. Ev gerçekten çok kötü durumda. Bekle.
Eve ben de geliyorum.
- Sonra sana ne oldu? - Tekrar İngiltere'ye taşındık.
Annem, İngiltere'nin güneybatısında ıssız bir yerde iş buldu.
Annem öldükten sonra Londra'ya geldim.
Gitmek zorunda kaldığın için üzgünüm.
Hâlâ babanla görüşüyor musun?
Babam kendini vurdu.
Başın... Başın sağ olsun. Ben...
Çok kötü durumdaydım.
Seninle irtibatta kalmak için daha çok çaba göstermeliydim.
Önemli değil.
Şuna baksana.
Micky, dur! Yüzme bilmiyorum!
Do, bırak beni! Bırak beni! Nefes alamıyorum.
- Micky, su çok derin! - Yapma!
Bırak beni!
Nefes alamıyorum!
Özür dilerim! Özür dilerim!
Micky, ne yaptın sen?
- Do! - Özür dilerim! Özür dilerim.
- Bunu yapmak istemedim! - Yok bir şey. Ben iyiyim.
Micky! Micky!
Micky!
- Lütfen! Neden kalamıyorum? - Do!
Micky!
- Do! - Micky!
Do! Beni terk etme!
- Nereye gidiyorsun? - İşe gitmem gerek.
- Gitme. - Ama ev kiramı ödemek zorundayım.
Öyle mi? Benim eve taşınabilirsin.
Tamam, evet ama dediğim gibi şu anda konuşamam, yani...
Evet, tamam, dinle. Hayır, seni daha sonra ararım.
Ama şimdi gitmeliyim. Tamam, hoşça kal.
Teyzem bile benden hoşlanıyormuş gibi davranmıyor.
Hep uygunsuz zamanda arar. Yine geç kalacağım.
Çantamı gördün mü? Tamam.
- Bu gece görüşürüz. - Güle güle.
- Alo? - Alo? Micky mi?
Hayır, ben... Elinor.
Merhaba. Ben Do, Domenica Law.
Do mu? Aman Tanrım! Ne zamandır Micky'le görüşüyorsun?
Birkaç gün oldu.
Anlıyorum.
- Elinor? - Evet, buradayım.
Dinle, Micky'nin seni aramasını sağlarım.
Seninle tekrar konuşmak çok güzel.
İyi akşamlar Do.
- Ne demek istiyorsun? - Sorun değil, endişelenme.
- Gitmem gerekiyor. - Lütfen gitme Do.
Sen artık Micky'sin.
Lütfen gitmeme izin ver.
Bu bizim sırrımız.
Do? Do?
Bugün hayatım yeniden başladı.
- Bu bizim sırrımız. - Mayıs ayı, pazartesi günü.
Öğleden sonrasının geri kalan kısmında birlikte onun evinde oturduk.
Paylaştıklarımızı hiç kimse anlamıyor.
2 haziran cumartesi. Sevgilisine ihtiyacı yok.
Sadece bana ihtiyacı var. Onun gibi kimse beni anlamıyor.
Onun gibi olmayı çok isterim.
Sadece bana ihtiyacı var. Paylaştıklarımızı hiç kimse anlamıyor.
Burada uyuyamazsın tatlım.
BON APP. KAHVALTI - ÖĞLE YEMEĞİ - AKŞAM YEMEĞİ.
OTEL.
Üst katta, ikili kapıdan geç. İlk solda.
Lütfen saat 12'ye kadar odanızı boşaltın Bayan Law.
- Bana ne dedin sen? - Bayan Law.
Öyle değil mi?
Bugün yine muhteşem bir gündü.
Benimle çok zaman geçirmek istemesine inanamıyorum.
İyi görünüyor.
Onun gibi kimse beni anlamıyor. Paylaştıklarımızı hiç kimse bilmiyor.
Hoşça kal. Sakın benden nefret etme.
Geç kaldığım için özür dilerim bebeğim.
Seni ararım Do, tamam mı? Görüşürüz.
Merhaba.
Teşekkür ederim.
Paylaştıklarımızı hiç kimse bilmiyor.
- Özür dilerim. - İyi misin? - Evet, ben iyiyim.
DOMENICA LAW, LONDRA.
300 EURO. BAYAN ELİNOR RAFFARMİ.
Sevgili Do...
...küçük bir miktar, umarım işe yarar.
Elinor.
Sevgili Elinor...
...bu kadar uzun zaman sonra seninle konuşmak çok harikaydı.
Senin mektubunu almak beni çok sevindirdi.
Aramandan sonra kendimi çok aptal hissettim.
Çünkü çok şey söylemek istedim ama nereden başlayacağımı bilemedim.
Sana Micky hakkındaki haberleri iletebilirim.
Micky çok meşgul, istediği kadar sana yazmak için fırsatı yok.
Nasıl oldu?
Sevgili Do, nazik ve düşünceli mektubun için teşekkür ederim.
Bunca yıldan sonra senin sesini duymak hoş bir sürpriz oldu.
İyi görünüyorsun.
Neşelen biraz.
- Gidiyor musunuz? - Güle güle, sonra görüşürüz.
Affedersiniz hanımefendi, başka kredi kartınız var mı?
- Ben öderim. - Aptal olma, sen meteliksizsin.
Hiç hesap ödememesinin sebebi bu mu yoksa?
- Bunu mu duyuyorum? - Bu sadece üzerime aldığım bir şey.
- Asalak olan sensin amına koyayım. - Bunu nasıl söylersin?
- Neden ona tahammül ediyorsun ki? - Micky o...
Para senin umurunda değil ama arkadaşın paraya kafayı takmış.
- Senin sorunun ne? - Neyse, gitmem gerek.
Jake!
Gelecek sefer etrafında o yokken seni görürsem iyi olur.
Git işine.
- Şimdi mutlu musun? - Özür dilerim.
- Hep özür diliyorsun.
Bunu aşırı derecede söylüyorsun.
Seni seviyorum.
Seviyor musun?
Gerçekten seviyor musun?
İstediğin bu mu?
- Çekil üstümden. - İstediğin bu değil mi Do?
Çekil.
Şimdi mutlu musun?
Defol!
DOMENICA LAW. 300 EURO.
Sevgili Elinor, sana Micky hakkındaki haberleri yazacağımı söylemiştim.
O kesinlikle hayatını doyasıya yaşıyor.
Bazen aşırıya kaçıyor herhalde.
Çoğu zaman arkadaş grubuyla bütün geceyi dışarıda geçiriyor.
Bazen onun için endişelenmediğimi söyleyemem.
Umarım yakında seninle görüşme fırsatını yakalarım...
...ve tüm o muhteşem yazlar için bizzat sana teşekkür edebilirim.
En içten dileklerimle, Do.
Ne oldu?
Günlükteki yazılar birdenbire durmuş.
Eğer ben Do'ysam, o zaman neden benim Micky olduğumu söyledin?
Kavgalarınızdan birinin sonraki sabah evinize geldim.
Bunu senin yüzünde görebiliyordum.
Çizgiyi geçmek istediğin çok barizdi. Artık geri dönüşü yoktu.
Sadece bunu fark etmemiştin.
Elinor'u son gördüğünden beri sağlık durumu kötüleşti. Hastanede fenalaştı.
Üzgünüm ama onun birkaç haftadan fazla yaşayamayacağını söylüyorlar.
Derhal Fransa'da onu ziyaret etmeni istiyor.
İkinizin de. Do, lütfen valizini topla.
- Hayır, onu dinleme Do. - Do'yu da mı görmek istiyor?
- Onun etrafındayken böyle emirler veremezsin. - Eşyalarını topla lütfen.
Ben gitmiyorum. Benden nefret ediyor.
- Orospu! - Micky!
Micky, kes şunu! Micky!
Lavaboya gideceğim.
- Sana inanmıyorum. - Çünkü zihnin bunu engelliyor.
Ben Do değilim.
Kendimi onun gibi hissetmiyorum.
Do kazada öldü.
Beni davet ettiğin için teşekkür ederim.
Peki benimle ne hakkında konuşmak istiyorsun?
- Neşelenmeye ihtiyacın olduğunu düşündüm. - Hayır, ben iyiyim.
Ne, Micky gölgesinde yaşarken mi?
- Ben böyle demezdim. - Özür dilerim.
Sadece bunun benim için nasıl olduğunu hatırladım.
Bu kadar uzun süredir nasıl buna katlanıyorum bilmiyorum.
- Önce Elinor ve sonra da Micky. - İkiniz pek geçinemiyorsunuz, değil mi?
Geçinemiyoruz. Micky katlanılmaz biri.
Ama o kendini mahvediyor. Sonunda incinmemeye dikkat et.
Ben onun dostuyum. Yani bana zarar vermez.
Hayır. Muhtemelen haklısın. Sadece küçük bir uyarı.
Elinor'a gönderdiğin mektupları okudum.
- Mektuplarımı mı okudun? - Özür dilerim, bu işimin bir parçası.
- Buna nasıl cüret edersin? - Do...
Neden çeki Elinor'a iade ettiğini biliyorum.
- Utanmaman gerekir. - Gerçekten de bunun iyi bir fikir olduğunu sanmıyorum.
Bence bu hiç adil değil.
Neden hak ettiğimiz hayata sahip olmuyoruz?
18 yaşımdayken Elinor'un fabrikalarından birinde çalışıyordum.
Ve o bende bir şey gördü. Bana her şeyi sundu.
Sonra Micky geldi.
Kalbinin derinliklerinde tıpkı benim gibisin.
Daha iyi bir hayat yaşaman gerektiğini biliyorsun.
Fransa'nın güneyine gelmesi için Micky'i ikna et.
- İkiniz için de en iyisi bu. - Ben...
Kendi daireme taşındım.
Oraya ulaştığınızda beni ara.
Sana yardımcı olabilirim.
- Valizini hazırla. - Ne?
- Mayoya ve pasaporta ihtiyacın var. - Pasaport mu?
Fransa'nın güneyine gidebiliriz diye düşündüm.
Biraz ara vermeye ihtiyacım var ve Elinor'u görebiliriz.
- Evet ama sanmıştım ki... - Ama fikrimi değiştirdim.
Bak, o senin gelmeni çok ister ve Paris'e uçakla gidebiliriz. Bir araba kiralarız.
Manzaralı bir güzergah seçeriz. Hadi ama.
Bavul toplamana yardım ederim.
Onun yanındayken kendimden nefret ediyorum. Bana yaptırdığı hareketler yüzünden.
Neden ona tahammül ediyorsun o zaman?
Karmaşık bir şey.
Julia herkes gibi beni yetiştirdi.
Belli bir noktada Elinor öylece benden vazgeçti.
Müziği değiştir DJ.
Peki Jake gitmemize ne dedi?
- Henüz onunla konuşmadım. - Onunla mı kalacaksın?
Eğer beni yeterince istiyorsa.
Yorulmuş olmalısın, şuraya çek.
Oldu mu Do?
Vay canına!
Tanrım, eğer birkaç metre daha arabayı sürseydin biz...
Siktir!
Vay canına!
Gel hadi.
- Hazır. - Teşekkür ederim.
Merhaba Elinor.
Ben Do, Elinor.
Ben Micky değilim.
Ben Micky. Buradayım.
Günaydın.
Sen Do olmalısın.
- Günaydın. - Nasıl gidiyor?
O uyuyor.
- Micky! Ne var ne yok? - Yvette! Nasılsın?
- İyi misin? - İyiyim.
Seni gördüğüme çok sevindim.
Do, gel hadi.
Hadi eşyalarımızı buraya bırakalım ve kumsala gidelim.
Ayaklarını çırp. Kollar yukarı.
- Alo? - Tekrar aramayacağım bu yüzden dinle lütfen.
Sadece ne istediğin konusunda kendine karşı dürüst olmanı istiyorum.
Onu istiyorum.
Zaten bir kez senin hayatını mahvetti.
Micky, Elinor'la babanın aşk ilişkisini annene söyledi.
Eminim babanın intihar etmesinde bunun bir payı var.
Micky!
Beni terk etme!
Senin istediğin şekilde o asla seni sevmeyecek.
Bu onun doğasına aykırı. Şimdi beni dikkatle dinle.
Yapman gereken şey şu:
Dün uzun süre yoktun. Ben plaja gittim.
- Köyde hareketlilik var mıydı? - Eğlence merkezi.
Haklısın, köy boş.
- Sıra bende. - Hayır, hayır, hayır.
CLARISSA ŞİRKETİ.
Hassiktir.
- Her şey yolunda mı? - Evet, teşekkür ederim.
Ben temizlerim.
Do?
Neden bu kadar uzun sürdü? Senden umudu kestim. Bir sorun mu var?
Hayır, sadece güneşten. Güneş beni çarptı da.
Keşke Güneş tam burada dursa.
Artık hareket etmese.
O zaman sonsuza dek böyle yatardım.
Peki ya sen Do? Gelecek hakkında düşünüyor musun?
Tanrım, bir şey hakkında düşünmek için çok sıcak.
Ben de bunu düşünmek istemiyorum.
Bu gece dışarı çıkmak ister misin? Adamın tekinin teknesinde bir parti var.
- Hangi adam? Bir arkadaş mı? - Bilmiyorum, adamın teki işte.
Yüzmeyi öğrenmelisin.
Hadi tekneye gidelim! Hadi!
- Tekneye gidiyoruz, geliyor musun? - Geliyorum. Sen geliyor musun?
Büyük bir teknen olduğunu sanmıştım.
Evet, bu onun teknesi.
Onu getirmemize gerek yok, değil mi?
- Burada ne işin var? - Micky, üzgünüm.
Teyzen hakkında kötü haberlerim var.
Teyzen dün vefat etti.
Her şey bitti. Gel hadi.
Artık sakinleşti.
Ne yapacağımı söyle.
Burada olmaz. 4 temmuz, senin doğum günün.
Akşam yemeği için dışarı çıkarsınız, küçük bir kutlama yaparsınız.
Sonrasında bu doğal görünür. İşte o gece olacak.
Planın asla işlemez.
Yangın çok hasara neden olur, yangının su ısıtıcısından çıktığını sanırlar.
Asla bağlantısı kopmuş gaz borusunu bulamazlar.
- Eğer ölürsem, bunu hak ederim. - Gece 1'de yangını başlatmalısın.
Saati kararlaştırmalıyız böylece olay yerine ilk gelen ben olabilirim.
Bundan paçayı asla sıyıramayız.
- Yvette ne olacak? Beni tanır. - Bu imkansız.
İsviçre'ye gideceğiz.
Ağızları sıkıdır. En iyi cerrahi tesisler orada.
- Ne diyorsun? - Micky olacaksın.
Yüzümü değiştirmek mi istiyorsun?
Biliyorum.
Ama buna değer.
Bazen eline bir fırsat geçer.
O zaman bu fırsatı değerlendirirsen sonsuza dek hayatını değiştirebilirsin.
Elinden kayıp gitmesine izin verirsen fırsatı kaçırırsın.
Benimle gel.
- Bak. - Tanrım, hayal dünyasına dalarız.
- Araba kullanmalıyım. - Arabayı unut. Hadi ama.
- Tamam, sadece bir tane. - Tamam. - Hazır mısın?
Tamam, hadi gidelim.
Hayır, beni...
- Şimdi gidebilir miyiz? - Daha yeni başlıyor.
Gerçekten mi? 3. kez bu hikâyeyi anlatmaya başladı...
...ve gittikçe komik olduğu da yok. - Tamam, beş dakika.
- Lütfen. - Tamam.
Şerefe!
Hadi yatağa yat.
İşe yaradı, beklenilenden daha iyi.
Zavallı yüzün, düşmenden sonra tanınmaz hale geldi.
Ama bu bile bizim avantajımız.
- Ve hafıza kaybı... - Aman Tanrım.
Ne yaptım ben? Bunu nasıl yapmış olabilirim?
- Do, sakinleş. - Polise gideceğim.
- Neden? İstediğin her şeyi aldın. - Ben bunu istemedim.
- Bunu istemiyorum. - Eski Micky artık yok.
Artık Micky sensin. Eğer sevgilin gibi avukat da sana inanırsa...
...o zaman herkes inanır.
Fransa'nın güneyindeki Elinor'lara döneriz.
Vasiyetin açıklanmasını bekleriz.
Geldik işte, artık güvendesin.
Sen de kimsin?
1963 E-Tipi.
Çok güzel, öyle değil mi?
100.000 euro biriktirseydim onu sana alırdım.
Ama o zaman paraya ihtiyacın olmaz.
- Atla hadi. - Ne istiyorsun?
Sana bir hikâye anlatmak.
Burası özel bir plaj.
Yüzmeye gidiyorum.
Aslında güneş için burada değilim.
Senin neyin peşinde olduğunu biliyorum.
Arkadaşın kafeye uğradı.
İngiltere'yi aramak istediğinde bu ilgimi çekti.
Affedersiniz, Londra'ya telefon etmek istiyorum.
- Telefonunuzu mu kaybettiniz? - Nereden bildin?
- İçeriden konuşmayı dinledim. - Zaten bir kez senin hayatını mahvetti.
- Bunun benimle ne ilgisi var? - Bir çeşit plan yaptılar.
Sana karşı.
Deftere bir şeyler yazdı.
Unutma, üst kattaki banyo.
Clarissa.
Bu boş.
Yazdığında çok sert bastırdı.
Şunu yazmış:
"Clarissa, üst kattaki banyo."
Ne kadar istiyorsun?
1.000 euro.
Yarın saat 11'de tütünlükte benimle buluş.
Dün uzun süre yoktun.
Plaja gittim.
- Köyde hareketlilik var mıydı? - Eğlence merkezi.
Haklısın, köy boş.
- Sıra bende. - Hayır, hayır, hayır. Ben gidiyorum.
Do?
Neden bu kadar uzun sürdü? Senden umudu kestim. Bir sorun mu var?
Hayır, sadece güneşten. Güneş beni çarptı da.
- Burada 500 euro var. - Paranın kalanı nerede?
Söyleyeceğin ilginç şeyler varsa paranın kalanını alırsın.
Yapmaları gereken tek şey bağlantı yerini gevşetmek...
...ve kapalı oda içinde çıplak bir alev...
Paramın kalanı nerede?
Kalanı buydu.
Tadıma baktığın için şanslısın. Ben bundan çok daha değerliyim.
- Artık sana ihtiyacım yok. - Bana borçlusun.
Yüzmeyi öğrenmelisin.
- Sana neden inanayım? - Bir anlaşma yaptık ama sen onu öldürdün.
Yani anlaşma değişti ve şimdi daha fazla para istiyorum.
- Bırak gideyim. Lütfen. - Pazarlık yapacak konumda değilsin.
Ne kadar istiyorsun?
100.000 euro.
100.000 euro mu?
Tamam.
Bir telefon görüşmesi senin işini bitirir, unutma.
Sana ne olduğunu hatırlıyor musun?
Adın Micky. Hatırlıyor musun?
Bayan Law, öyle değil mi?
- Adın Micky. - İyi akşamlar Do.
Kimim ben?
Domenica. Micky. Do.
Enselendik.
Kafedeki çocuk her şeyi duyduğunu söyledi.
- Nasıl öğrenmiş olabilir? - Bilmiyorum.
- Yvette, onun etrafı gözetlediğini görmüş. - Ona ne söyledin?
- Ona gerçeği söylemedim. - Gerçeği mi?
Micky'yi öldürmek için Do'yla komplo kurduğunuzu ona söylemedim.
İyi etmişsin. Yarın Micky'nin 21. yaş günü.
Londra'da Chance'la görüşeceğim ve nihayet vasiyeti okuyacağız.
Micky'i göremediğim için üzgünüm.
Dinlenmek ona iyi geliyor.
Doğrusu vasiyete tenfiz memuru ya da lehtar atamamana şaşırdım.
Önceden senin için vasiyete bir madde koymuştur herhalde.
Bir ara yerinde bir düzenleme oldu. Mütevazı bir emeklilik.
- Ona gerçeği söylemedim. - Gerçeği mi?
Micky'yi öldürmek için Do'yla komplo kurduğunuzu ona söylemedim. Ben...
Beş yıl önce hazırlanan vasiyetnamede hiçbir değişiklik olmamıştı.
Sadece Micky'nin doğum gününde açıklanacak son bir detay var.
Bu arada Micky'nin doğum gününü kutlarım.
POSTA SERVİSİ.
- Param nerede? - Paranı alacaksın.
Hadi arabayla gezintiye çıkalım.
Çeneni kapalı tutabilirsen araba senindir.
Bunun 100.000 euro ettiğini söylemiştin.
İstersen arabayı satabilirsin.
Julia?
Merhaba? Julia?
Orada mısın?
Julia?
Kimse yok mu?
Merhaba?
Yaşlı kadın son sözünü söyledi.
Asla tahmin edemezdim.
- Ne demek istiyorsun? - Elinor her şeyi sana bıraktı.
- Bana mı? - Sana.
Her şeyi Domenica Law'a bıraktı.
Her şey boşunaydı.
- Micky öldü. - Micky biliyordu Julia.
Hayır. Hayır, o hiçbir şey bilmiyordu.
Do, eğer Micky bilseydi şu anda burada olamazdın.
O... Seni durdururdu.
Olamazsın.
- Sen Micky olamazsın! - Artık bitti.
Cinayeti itiraf ederken seni kaydettim. Kaseti Chance'a gönderdim.
Bırak beni! Nefes alamıyorum!
Çok üzgünüm.
Koş! Benimle gel.
- Benimle gel! - Hayır! Hayır!
Hayır!
Koş Micky!
Kaç!
Do, benimle gel!
Koş! Koş!
Ben Micky'yim! Ben Micky'yim!
Çeviri: fatih4444