yifysubtitles.com
Një person i famshëm dikur tha: Ne krijomë demonët tanë.
Kush e tha këtë? Ç'do të thotë kjo? S'ka rendësi.
E thash une sepse e tha ai, kështu që...
Nëse ai është i famshëm, atëherë është thënë nga dy persona të njohur.
Unë nuk ëëë...
Lë ta nis përsëri.
Lë ta ndjekim këtë që nga fillimi.
Përktheu: Tonito Verezi
Sinkronizoi- Nesi Eksluzivisht Për Titra.al
1999, Bernë ZVICËR
NË PRITJE TË VITIT TË RI
Gjysëm ore nga ndërrimi i viteve.
Toni Stark, fjalim i hatashë, shoku!
- Me të vërtet, si ishte? - Jo dhe shumë i zgjuar.
Është e preferuara ime. Shumë enigmatike.
- Ku po shkojmë? - Të shohim qytetet e njëri-tjetrit.
Ndoshta në dhomën tënde, që të shoh studimet e tua.
Okej, mund t'i shohesh studimet e mia, por jo "qytetin tim" .
Zoti Stark, jam Ho Jensen.
Më në fund njoha dikë me emrin "Shpresë".
Dëshiroj t'ju njohë me të futuarin tonë...
- Dkotor Vu, Ah, ky tipi. - Ky është z.Stark
- Përshëndetje. - Ndoshta njëher tjetër...
Të gjitha filluan në Bernë të Zvicërës në 1999.
Kohët e vjetra.
Nuk mendoja kurrë se do të vinin....
për të më shënuar.
Hej,Toni! Jam Aldriç Killian dhe një admirues i punëj suaj.
- I punës time? - E ka për punën time.
Sigurisht, por znj. Hansen, organizata ime e ka ndjekur...
studimin tuaj që atëherë kur ishit në I.M.A.
Nuk ka vend.
Ouu, ia' doli.
- Ku do të shkosh, shoku? - Pyetje e saktë.
Në bodrum, në fakt...
sepse kam një propozim për të vazhduar.
Është një projekt i quajtur "Idea Mekanike e Avancuar".
Do t'i marrë të dyja ajo.
Njërën do ta hedhin dhe tjetrën...
që të kujtohet për t'ju telefonuar.
"Idea Mekanike e Avancuar". ose shkurt IMA, kuptove?!
Sigurisht... është e shkruar në bluzën tuaj.
Zonja, ndiqni tollombacet.
Zonjat të parat.
Faleminderit. Do t'ju telefonoj.
Jam i entuziasmuar nga ideja që do të punoj me ju...
Do i heq qafe ata klloun. Takohemi tek taraca për 5 minuta.
- Do të pijë diçka të shpejtë. - Në rregull.
- E kuptove? - Shihemi lartë.
Patjetër.
Mendoja se ishte thjesht një teori!
Ishte.
Nëse kam të drejtë...
mund të futemi në zonat e prekura të trurit...
dhe ta ri-rokodojmë kimikisht.
E pabesueshme! Domethën...
Ti po "hakon" sistemin gjenetik e organizmit të gjallë.
E saktë.
Mos e prek bimën time. Asaj nuk i pëlqen.
S'është si të tjerat. Eja, shkojmë në dhomën e gjumit.
- Lëre bimën e saj të qetë. - Jo, seriozisht, mos...
- Po e nis dhe ti me bimët? - Po, për tani.
- E quaj "Ekstremis? - Eshtë veprim njërëzor?
Saktë! Rigjallërim!
Parandalues sëmundjesh dhe rigjenerues gjymtyrësh.
Je gruaja me e zgjuar, që kam njohur.
- Vërtet? - Këtu në Zvicër, të paktën.
- E bukur kjo. - Këtë javë.
Për pak u dogje, ëë?
Pikërisht për këtë e kisha fjalën!
E ke kontrolluar algoritmin?
Normalisht...
- Poshtë, bos! - Jemi mirë.
E di.
Mund të ngrihesh. Jam mirë.
Çfarë ishte ajo?
- Çfarë ishte ajo? - Një problem në lëngun tim...
- Këtë po më tregonte më parë ajo. - Nuk ishte diçka e mirë?
Pusho!
- Vit i mbarë! - Gjithashtu.
- Shihemi nesër. Natën e mirë. - Jeni mirë?
- Po, faleminderit. - Do të jem jashtë.
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTonito Vereziβ€Ά
Për çfarë po i them të gjitha këto? Sepse sapo kisha krijuar përpindshat.
Dhe as që nuk e dija fare.
Po, ato ishin kohë të bukura.
Por, vazhdimi.
Pas një feste të shpejtë në një shpellë Afganistane...
thjesht, i dhashë fund festave.
Malibu, Kaliforni. Sot.
Dhe atë natën ne Zvicër, e fshiva nga memorja.
Jam një tjetër njeri sot ...
Jam... Epo, ju e dini se kush jam.
Zotëri, mund të prisni vetem pak orë për kalibrimin...
Jo!
Implantimi i përgjuesit përfundoi me sukses.
Si të dëshironi, zotëri.
Gjithashtu do t'ju përgatis udhëzimin e siguris....
që mund ta injoroni totalisht.
Dhe atë do të bëj.
Ec e bëjmë këtë...
Dami!
Hej, Dami. Si u gjend ajo kapele në kokën tënde, ëh?
Çfarë kërkon në cepin e perimetrit? Ti e di mirë se çfarë bëre.
Gjak në tapet! Pastroje!
Zotëri, a mund t'ju kujtoj se...
jeni pa gjumë rreth 72 orë?
Fukusohuni këtu zonjusha. Mirëmbrëma...
dhe mirësevini ne inagurimin e kostumeve të rinj.
Me gëzim po ju prezantoj ardhjen mes jush të...
vëllait tuaj më të vogël dhe më famkeqit.
Fillo karikimin, shëno datën dhe orën.
Të jesh gati.
Testim i armaturës Mark 42.
Hyrje e sekuencës.
Xharvis... hidhe gjilpërën time.
Mirë, mendoj se çdo gjë shkon mirë. Leshoi të gjitha.
Mbase janë pak të shpejta. Ule pak shpejtësinë.
Eja.
Nuk kam frikë nga ty...
Jam më i miri.
Si gjithëmon, zotëri, ishte kënaqësi të shikoj punën tuaj të shkëlqyer.
Mendoj se 72 orë pa gjumë, është një kohë e gjatë.
Nuk mendoja se mund të bëhej më keq.
Dhe kështu që ndeza televizorin...
Atëherë ndodhi...
Disa më quajnë terrorist...
Kurse unë e konsiderj veten, mësues.
Amerika...
gati për një mësim tjetër?
Në 1864 në San Krik, Kolorado...
ushtria amerikane priti derisa të gjithë Cejen Brejvsat të...
...shkonin për gjueti.
Më pas sulmuan dhe therën familjet e tyre.
Dhe e quajtën tokën e tyre.
Përpara 39 orësh Baza Ajrore e Al Salam Në Kuvajt...
u sulmua.
Unë e bëra.
Në kishën e bazës kishte gra dhe fëmijë.
Ushtarët kishin stërvitje.
Trimat ishin larg.
President 'Elis, vazhdon t'i rezistosh përpkjeve të mia...
për t'ju edukuar!
Dhe tani, ju më humbët përsëri.
E dini se kush jam. Nuk e dini se ku jam.
Dhe kurrë nuk do më shikoni duke ardhur.
Tani që u kthyem, le të vazhdojmë...
Aeroportet amerikane shpërthyen në erë...
Kombi kalon në fazë alarmi.
Të gjitha përpjektjet për gjetjen...
e Mandarinit ishin të pasukseshme.
Përgjigja për gjykimin tim ndaj këtyre veprimeve terroriste.
Duhet të jetë karakteristike.
E njoh atë si Klolonelin Xhejms Rods.
Se shpejti, ju do e njihni atë si Patriotin e Hekurt.
Dhe si po përgjigjet Presidenti 'Elis?
Duke përdorur atë që ata e quajnë "Makinaria e Luftës"...
dhe duke i dhënë punë piktori.
I njëjti kostum me ngjyrë të kuqe, por në ngjyrë bardhë e blu. Shikojeni.
Kështu që e quajtën "Patrioti i Hekurt"...
në rast se nuk e kuptojmë.
Në testimet e bëra rezultoi efektiv, në rregull?
- Unë jam, Patrioti i Hekurt. - Dëgjo...
"Makineria e Luftës" ishte shumë sulmuese.
Kjo dërgon mesazhn e duhur.
Pra, çfarë ndodh në të vërtet me Mandarinin?
Seriozisht tani, mund të flasim për këtë?
Është informacvion i veçant, Toni.
- Okej, ka 9 bombardime. - Nëntë...
Të tjerët din vetëm tre.
Por dëgjo problemin. Nuk gjendet asnjë pajisje.
- Nuk ka copa të bombave... - Ti e di që mund të ndihmojë.
Thjesht kërkoje. Kam teknologjinë.
Kam kostumin që ngjitet vetë dhe kam..bombë shkatrrues.
Kap dhe sulmimet ajrore.
Kur ishte hera e fundit qe fjete mire?
Anjshtajni ka fjetur 3 orë për një vit. Shiko çfarë bëri.
Të tjerë shqetësohen për ty, Toni. Unë shqetësohem për ty.
- Kaq ke për të thenë? - Nuk dua të dukem si dik...
- ...tator! - Do me jepni një autograf?
Nëse Riçardi nuk e ka problem. E ke problem... Dik?
Aspak.
- Si të quajnë? - Erin.
Më pëlqeve në atë historin e krishlindjeve, me që ra fjala.
Dëgjo, Pentagoni është frikësuar.
Pa asaj në Nju Jork, me jashtë tokësorët...
Duhet të duken të fortë.
Të ndalim Mandarinin është prioritet, por nuk...
Nuk është punë e një super-heroi.
Sinqerisht, jo.
- Është punë e Amerikane. - Unë nuk thashë...
- Po ashtu.. - Je mirë?
- E theva shkumsin. - Jeni mirë, zoti Stark?
Qetësohu, Toni.
Si ja arrite të dilje nga vrima e vorbullës?
- Prit, Toni! - Çfarë the?
Më falni.
Kontroll në armaturë... të sigurohem që...
Kontroll zëmre, kontrollo... a është në tru?
Asnjë shënjë e pazakontë në zëmër ose në tru.
Në rregull. A jam helmuar?
Mendoj që ke kaluar një sulmim shqetësim.
Unë?
Eja plako, nuk është pamje e mirë.
Më vjen keq, s'mund të bëj gjë.
Kartela!
Kartelen tuaj. Vendosa shënime dhe në tualete.
Toni i ka! Janë të gjitha në bodrumin e tij!
Po veshin kapele festash. Është pasuri që mund ta përdorim.
Domethënë t'i sugjeron që unë të zëvendësoj...
personelin e pastrimit me robot?
Dua të them se elementi njërëzor është pika jonë e dobët.
Duhet të nisim menjëher shkrirjen.
- Çfarë? - Më falni, Bambi.
Sapo e the atë... Okej, jam e lumtur që je Kryetar i Sigurimit.
- Është post i përsosur për ty. - Faleminderit.
- Sidoqoftë... - E vlerësoj.
Që kur ke marrë t'i postin...
Nuk është nevoja të më falenderosh.
Kemi pasur rritje të ankesave nga stafi prej 300%.
- Faleminderit. - Nuk ishte kompliment.
Nuk ishte? Ishte kompliment! Përse dikush po fsheh diçka.
- Më falni. - Po?
Zonja Potç, po ju përmend takimin e orës katër.
- E sqarove me mua këtë gjë? - Do flasim më vonë për këtë...
sepse tani duhet të përfundoj diçka shumë të mërzitshme.
Pse kështu?
Punoja më parë me të dhe...
e gjithë kjo çështje më bën të ndihem keq.
Nuk më pëlqen kjo.
- Pepër! - Killian?
Dukesh mirë. Me të vertet mbrekullueshëm.
Gjithashtu dhe ti. Çfarë ke bërë?
Asgjë të rëndësishme, vetëm 5 vjet në duart e fizioterapistëve.
Dhe të lutem me thërrisni, Aldriç.
- Dhatë kartë identiteti në hyrje? - Okej, Hepi, është në rregull.
- Je e sigurt? - Po.
- Qendro aty jashtë. - Do jem këtu verdallë.
Faleminderit.
Gëzohem që të shoh, Kilian
Hej, shoku!
Gëzuar Krishlindjet.
Pas kaq vitesh nga pezullimi i Presidentit...
për projektin e kërkimit bioteknologjik të pavdekshëm...
grupi im ka nxierr dicka tani.
Është një ide që na pëlqen ta quajmë "Extremis".
Le ti fikim dritat.
Vështro trurin njërëzor.
Ah, prit pak! Ky është universi.
Por nëse bëj këtë...
Ky është truri, metematikisht duket çuditshëm. Si thua?
- Fantastike! - Faleminderit. Është i imi.
Çfarë?
Kjo... ti je brenda mendjes time...
Është drejt për drejt e gjallë. Eja ngrihu, ta vërtetojmë.
Hajde.
Më picko. Eja, do ta duroj.
Çfarë ishte kjo?
Eshtë liveli themelor i koncepteve abstrakte.
Qendra e dhimbjes së trurit. Ajo, është ç'ka doja t'ju tregoja.
"Ekstremis" eksploron Potencialet tona bioteknologjike...
dhe kështu arritëm këtu.
Këtu ekziston një vend bosh, i cili na tregon...
që truri jonë...
dhe gjithë ADN-ja jonë është qëllimi që të zhvillohet.
Këtu shefi i sigurisë.
Çfarë? Kam një punë e vërtetë.
Diçka po ndodh këtu. Çfarë doni të thoni?
Më lejoni t'ju them diçka. Kur i tregoja njërëzve se jam truproje
i Njeriut të Hekurt, ata talleshin.
M'u desh të largohesha për të ruajtur dinjitetin tim.
Tani kam një punë të vërtetë: Po ruaj Pepër.
Çfarë po ndodh? Më thuaj.
- Seriozisht? - Po.
Erdhi një i pasur dhe shkencëtar i bukur...
- Në rregull. - Në fillim nuk e kuptova.
Dhe ti e di, unë jam mirë me kujtesen e fytyrave.
Po, sigurisht.
Kështu e kërkova, dhe konstatoi se:
Është Alndriç Killian. Ne kemi takuar...
në vitin 1999 në një konferencë shkence.
- Në Zvicër. - Po, ekzaktë.
Kllian?! Por nuk më kujtohet.
Sigurisht që nuk të kujtohet.
Ai nuk ishte ndonjë bjonde me ballkone të mëdha.
Në fillim diskutuan për punë, por tani...
po i tregon trurin e tij të madh.
- Kë? - Trurin e tij, dhe asaj i pëlqen.
Ja shikoje. Prit. E shikon?
Çfarë të shohë? Ndize ekrani dhe kështu mund të shoh.
Nuk jam gjeni elektronike si ty. Thjesht më beso, duhet të vish.
- Ndize ekrani, kështu mund ti shoh... - Nuk e di si ta bëjë.
Mos më fol më ashtu. Nuk je shefi im.
Nuk punoj për ty, nuk besoj këtij tipit që ka një tjetër me vete...
i cili duket i laithitur. - Qetësohu.
Thjesht po të kërkoj të sigurosh perimetrin. Dergoje të pijë diçka.
E di çfarë? Duhet të interesojë më tepër për atë që po ndodh.
Kjo grua është gjëja më e bukur që të ka ndodhur në jetë.
- Dhe ti e injoron? - Është tru gjigand?
Po, gjigand. Megjithatë unë do e ndjekë atë tipin.
Do e marrë targan e tij edhe nëse bëhet i vështirë, ashtu qoftë.
- Më mungon, Hepi. - Edhe mua më mungon.
Por ashtu duhet të bëhet.
Tani je larguar nga super-shokët. Nuk e di se çfarë po ndodh me ty.
Bota po bëhet shumë e trazuar.
- Hej, më duhet të largohem. - Pse?
Dikush po mundohet të vjedhë printerin tuaj.
- Do shkoj atje e ta ndalojë. - Bukur.
Imagjino sikur të hyje...
në hard diskun e çdo organizmi të gjallë...
dhe t'i riprogramoje ADN-në.
Do të ishte e pabesueshme.
Por për fat të keq, mund të shndërrohen në një armë...
Si ushtria profesioniste dhe private, dhe Toni nuk është...
Toni!
I bëra ftes Tonit të bashkohej me I.M.A...
13 vite më parë. Ai nuk e pranoi.
Por tani diçka më thotë se është gjeni i ri në fron...
që nuk i duhet t'i japë llogari Tonit...
dhe që është më pak egoiste.
Do të mohojë, Andriç, edhe pse duan shumë të të ndihmojë.
Nuk mund ta fsheh zhgënjimi tim.
Por siç thoshte babi im...
"Dështimi mund të çojë në triumfe."
Shumë e thellë. Por nuk e kam iden se çfarë do të thotë.
As unë. Ishte një budallëk i plakut tim.
Jam i sigurtë se do të rishohë, Pepër.
- Hepi. - Makina është gati,nëse ti je gati...
Po, por thejsht unë, oh Perëndi, harrova...
gjerat e mia, kështu që, do të shkoj...
Më vejn keq për vonesën Isha... Çfarë është ajo?
Po e vesh dhe në shtëpi tani? Çfarë është ai, si' MARK 15-ta?
Po diçka e tillë. Gjithkush ka nevojë për një hobi.
Dhe të duhet t'a veshësh të tëndin në sallon?
Thjesht po thyej pak statusin.
Përveç kësaj, jam shumë tip krijues.
- E ke parë dhuratën tënde? - Po, e pash.
Nuk e di se si mund ta humbisja atë dhuratë Krishtlindjesh.
- Kalon nga dera? - Pyetje me vend.
Kam një grup djemësh, që mundet...
të vijnë nesër dhe ta rrëzojnë murin.
- Në rregull. - Pra,... a ishte ditë e mirë?
Qënke paksa e ngurtë.
Nuk dua të vë nën presion...
- por, atë pëlqeu lepurushi? - Nëse më pëlqeu?
Jo, ëë?
E vlerësoj mendimin, shumë.
Kështu që, pse nuk e heq maskën dhe të më japësh një puthje.
Këtë? Oh dreq. Nuk mund ta bëj.
Dëshiron të puthësh xhamin e maskës?
Pse nuk shkoj deri në garazh mbase gjej ndonjë levë...
për të hapur maskën.
Vërtet? Mirë. Oh, vetem se ka pasur një rrjedhje rrezatimi.
- Do provoj shanset e mia. - Është e rrezikshme.
Është mirë të vendosësh veshjen mbrojtëse.
Ose diçka të tillë.
Na kapën.
Po flasim për një nivel të ri mjerimi.
- Më fal. - Hëngre pa mua?
Hëngre darkën?
- Ai... - Ai... do të thua ti...
Po, dua të thëm... mbarova me punën.
Dhe po, hëngra. Nuk e dija do ktheheshe apo jo.
Apo kishe shkuar për të pirë me Aldriç Killianin?
- Çfarë? - Çfarë?
Aldriç Killianin? Po më ruan?
- Po më përgjon? - Hëpi ishte i shqetësuar.
Jo, ti po më përgjon. Po shoj të fle.
Eja tani! Pep! E pranoj! Gabimi im, më fal.
Mungove për ca kohë dhe unë nuk thashë asgjë.
Asgje nuk është e njëjtë pas asaj në Nju Jork.
Oh, vërtet?
Nuk më kishte shkuar në mendje, fare kjo.
Ti përjeton gjërat dhe pas mbarojnë ...
dhe nuk mundesh që ti shpjegosh.
Zotat,jashtë tokësorët,dimensionet! Unë jam thjesht një njeri në kanaçe.
Arsyeja e vetme e cila më shtyn...
është për shkakun tënd.
Dhe kjo është fantastike. Të dua shumë....
Por shpirt... nuk mund të fle.
Ti fle dhe unë vij këtu, e bëjë atë që di.
Situata është e rrezikshme...
dhe duhet të mbrojë të vetmen gjë ...
për të cilën nuk mund të jetoj vërtetë.
Ajo je ti. Dhe kostumet e mia, ...
- Makineritë. - Janë pjesë e imja.
- Për të harruar. - Mbase.
- Do të bëj një banjo. - Në rregull.
- Do të bashkohesh me mua. - Më mirë.
Toni!
Shkëpute energjinë.
Duhet ta kem thirrun ndërsa filja. Nuk duhej të ndodhte kjo.
Duhet të rivendos sensorët.
Mundemi... Le....
Le të qetësohemi. Në rregull, Pepër?
Po shkoj të fle poshtë. Merru me të.
- Mundesh ta rregullosh? - Po, mundem..
- Je i sigurt? - Po.
Besoj se janë të mjaftueshme.
Mos thuaj se nuk kam bërë kurrë gjë për ty.
Faleminderit. E kam fjalën për mirëkuptimin.
Ah, më fal, miku.
Ç'kemi, shoku?
Je vetëm? Ke ndonjë takim? Të pëlqen kinemaja?
Po, më pëlqen filmi "Festa mbaroi...
për ty dhe shokun tënd." Këtu është bileta.
Seriozisht? Unë nuk do të krruhesha.
Ndihmë! Më ndihmo!
Historia e vërtet për biskotat e fatit...
është se ato duken kineze. Tingëllojnë kineze.
Por në të vërtet ato janë amerikane.
Prandaj janë të mbushura plot me gënjeshtra dhe lënë shije të shpifur.
Dishepujt e mi sapo shkatërruan...
një tjetër shpikje të lirë amerikane,
Teatrin Kinez, zoti President.
E di që kjo mund t'ju konfuzoj pak.
Por koha e terrorizmit po shkon drejt fundit.
Dhe mos u shqetëso. Dita e madhe po vjen: Vlersimi yt.
Përshëndetje.
- Të vjen keq ta lësh ndezut? - Sigurisht.
Çdo të dielë në këtë kanal sheh këtë seri.
I pëlqen shumë.
Dhe diçka tjetër. Sigurohu që të kenë të gjithë kartelat e tyre.
Fiksoje këtë.
Po ashtu dhe njërëzit e mi nuk do të lejojnë asnjë të futet pa to.
Jemi mbledhur këtu për të parë reagimi e Toni Stark.
Reagimi e tij në sulmin e fundit.
Z. Stark!
Burimet tona tregojnë se ky ishte një tjetër sulm i Mandarin.
Ekziston diçka tjetër që mund të na tregoni?
Z. Stark, mendoni se duhet të eliminohet?
Atë doni?
Ky është një urim i cili dua t'ia dërgoj Mandarinit për festime.
Thjesht nuk e dija se si t'ia dërgoja deri më sot.
Më quajnë Toni Stark, dhe nuk ta kam frikën.
E di që je frikacak, kështu që, vendosa...
se ti sapo vdiqe, shoku.
Do vij të marrë kufomën.
Nuk behet fjalë për politikë këtu. Kjo është hakmarrje tradicionale.
Nuk ka Pentagon. Jemi vetëm unë dhe ti.
Në rast se të intereson kjo është adresa ime.
10880 Malibu, 90265.
Dera do të jetë e hapur. Këtë dojë, apo jo?
Më dërgo faturën.
Gjeta dosjen e Manadrinit për ju zotëri...
e mora nga SHIELD FBI dhe CIA.
Fillon përfaqësimi virtual për skena e krimit.
Dakord. Çfarë kemi këtu?
Emri i tij ka prejardhje nga një histori e vjetër kineze...
dhe do të thotë "Këshilltar Mbreti".
Taktika e kryengritjes ne Amerikan e Jugut.
Flet si një prift Baptist.
Çfarë lidhje kanë të gjitha këto me teatrin
- Ndale. - Temperatura nga shpërthimi...
arriti mbi 3000' gradë celsius.
Të gjitha objektet brenda rrezes 12m avulluan menjëherë.
Nuk u gjet asnjë copë bombe...
prej një rreze 3 km nga Teatri kinez.
Jo, zotëri.
Më thuaj, Hepi.
Si është e mundur që nuk ka asnjë bombë?
Ndonjë viktimë ushtarake?
Jo, sipas të dhënave publike, zotëri
Dërgomë përsëri nënshkrimet termike.
për temperaturat 3000 gradë.
Orakulli është analizuar plotësisht.
Qasja e satelit për të dhënat...
e ngjarjeve termike në 12 muajt e fundit.
Trego çdo vendet që ka pasur sulme nga Mandarin.
Jo.
Ajo. Je i sigurt që s'ka lidhje me të kjo?
Tre data nuk kanë lidhje me sulmet e Mandarinit.
Bëhet fjalë për bomba vetëvrasëse.
Afër i ramë.
Temperaturat e zhvilluara janë të ngjashme.
Janë dy tipa ushtarakë.
Ke qenë ndonjëherë në Tenesi, Xharvis?
Do të përgatis një plan fluturimi për në Tenesi.
Kemi akoma zile?
Duhet të kishim aplikuar protokollin e sigurisë.
Kërcënova një terrorist! Kush është?
Nuk mund të bëj shumë gjëra, zotëri...
kur i jep shtypit adresen tuaj.
Fiks aty je mirë.
- Ti nuk je Mandarini, apo jo? - Nuk të kujtohem, ë?
- Pse nuk jam e befasuar? - Mos e merr personale...
mua nuk më kujtohet çfarë hëngra në mëngjes.
Gluten-free uafers, zotëri. E sakë.
Shiko, duhet të flasim diku vetëm...
jo këtu Është urgjente.
Normalisht, më pëlqejnë këto. Por tani kam një lidhje.
- Është... me atë! - Toni!
- Është dikush me ty? - Po, është Maja Hansen.
Shoqja ime e vjetër botaniste që njihja dikur.
S'mendoj se në makinë ke një fëmijë 12 vjeçar që se kam takuar kurrë?
Është 13 vjeç. Ec tani. Kam nevoj për ndihmën tënde.
Për cfarë? Pse tani?
Sepse lexova gazetën dhe...
nuk besoj se do të rezistosh një javë.
Do të jem mirë.
Më fal... por me Hepi në spital,
nuk mendova se kishim të ftuar.
Nuk kishim.
- Ish e dashura. - Nuk ishte asgjë.
Jo në të vërtet. Ishte vetëm një natë.
- Po. - Këshut e bëre, apo jo?
- Natë e shkëlqyer. - Epo, e di çfarë?
- Shpëtove me kaq. - Çfarë?
Më beso. Do shkojmë jashtë qytetit.
- E thamë këtë! Jo. - Po!
- Burri thotë, jo. - Menjëher dhe përfundimisht.
Ide e shkëlqyer. Shkojmë.
Mos thuaj gjëra të tilla dhe mos i prek çantat!
Kështu sillen njërëzit normalë.
Nuk mund të të mbroj atje jashtë!
- Kjo është normale? - Po, kjo është!ΞΉ!
Shumë normale.
Kjo është një lepuri i madh. Qetësohu për atë!
- Qetësohu! - Për ty e bleva!
Nuk më the as nëse ta pëlqeu.
Nuk më pëlqeu!
Për ty e mora. Ah, nuk të pëlqeu, ë?
Djema, më mirë të largohemi.
- Diçka po ndodh. - Çfarë?
A nuk duhet të shqetësoheni për këtë?
- Të kapa! - Unë ta kapa i pari.
Ashtu siç thashë, nuk mund të qendrojmë këtu.
Lëviz! Po vijë pas teje.
Merre atë. Do e gjej një mënyrë për të dalë.
Mjaft qendrove! Merre dhe dilni jashtë! Ec!
Oh Perëndi! Toni!
Zotëri, zonja Potç e sigurtë në strukturë.
Xharvis, ku është fluturimi im?
Po punoj për të, zotëri. Ky është një prototip.
Iku njëri!
Zotëri, kostumi nuk është ende gati për të luftuar.
Iku dhe i dyti!
Jo...
Toni!
Zotëri, merr frymë thellë.
Fuqia e fluturimit u aktivizua.
Zotëri.
- Zotëri! - Në rregull, fike alarmin.
Ky është alarmi i rënies së fuqisë nën 5%.
Po bie borë. Ku jemin, në veri?
Jemi 5 km larg nga Rouz Hills i Tenesis.
Përse?!
Xharvis, nuk ishte idea ime. Çfarë bëjmë këtu?
Jemi mijëra kilometra larg! Duhet të gjej Peperin!
- Duhet të.. - Unë përgatita planin e fluturimit.
- Ky ishte destinacioni. - Kush ta kërkoj?
- Hape kostumin. - Mendoj se nuk funksionon, zotëri.
Hape kapsulën.
Shumë freskuese.
Ndoshta është mirë të futëm përsëri.
Mendoj se kam vërtet nevoj të fle tani, zotëri.
Xharvis?
Mos më lër, shoku.
Linja e sigurtë e Starkut...
tani po transferohet për të gjithë të njohurit.
Pepër, jam unë.
Të detyrohem shumë falje por kam pak kohë.
Së pari keqardhjen që të vura në rrezik.
Ishte egoiste dhe e pamend dhe nuk ka për të ndodhur përsëri.
Gjithashtu është kohë Krishtlindjesh dhe lepuri ishte shumë i madh.
Më fal.
Dhe kërkoj falje më shumë sepse nuk mund të vij ende në shtëpi.
Më duhet të gjej këtë tipin. Ti duhet të jesh në vend të sigurt.
Kjo është e gjitha.
Sapo vodha një pelerinë nga një indian.
Rehatohu.
I lumtur tani?
Ndal!
- Mos lëviz! - Më zure.
Armë patatinash e bukur.
Gryka është paksa e gjatë.
Dhe me diametër të madh do të zvogëlojë shpejtësinë.
Dhe tani nuk ke municione.
Çfarë është në kraharorin tuaj?
Ti duhet ta dish. Ke një kuti plot me të tilla.
Çfarë furnizon?
Oh zot!
Ai...
- A është ai "Njeriu i Hekurt". - Tipikisht jam unë.
Tipikisht, ti je i vedekur.
- Plan i shkëlqyer. - Çfarë i ndodhi?
Jeta. Unë e bëra dhe tani kujdesem për të.
- Do ta rregulloj. - Si një mekanik?
Po.
Po të kisha ndërtuar "Njeriun e Hekurt" dhe ''Makinerin e Luftës''
- Tani quhet "Patrioti i Hekurt". - Kjo është akoma më mirë!
Jo, nuk është.
Nejse: po ti kisha bërë unë, do të kisha shtuar Panel...
- Panele reflektive? - Për operacione të fshehura.
- I duhet një mënyrë e fshehtë? - Fantastike, apo jo?
Shumë ide e mirë. Ndoshta e bëj një të tillë.
Jo, Ajo nuk ishte ide e mirë.
Çfarë po bën? Do t'i thyesh dhe gishtin?
Ai është rraskapitir e dëmtuar. Lëre të qetë.
- Më fal. - Vërtet?
Mos u shqetëso, do ta rregulloj.
- Pra, kush është në shtëpi? - Epo mamaja ime shkoj për punë.
Dhe babai shkoj për të blerë gërrvish e fito.
Ndoshta fitoi sepse u largua gjashtë vjet më parë.
më duhet një laptop, një orë dixhitale, një celular...
Mekanizmi i armës tënde.
Një hartë e qytetit, një sustë e madhe...
dhe një sanduiç me ton.
- Çfarë do të fitoj? - Shpëtimi. Si është emri i tij?
I kujt?
Ai i cili të mërzit në shkollë.
- Si e ka emrin? - Nga e di ti këtë?
Diçka di dhe unë.
Ky është një shkop kriketi.
Po tallem, është një armë shumë e fuqishme.
Vëre përpara fytyrës, shtyp butonin në pjesën e sipërme,
dhe ndëshkon ngacmuesit.
Nuk është lodër. Eshtë vetëm për mbrojtje.
- Dakord? Si thua? - Dakord!
- Si të quajnë? - Harli!
- Dhe ti je... - Merkaniku!
Toni.
E di çfarë vazhdon të më lodhë?
Ku është sanduiçi im?
Serveri i Sigurisë Stark. Analiza e retinës.
Pepër, jam unë
Të detyrohem shumë falje, por nuk kam kohë
Së pari keqardhjen që të vura në rrezik.
Ishte egoiste dhe e pamend dhe nuk ka për të ndodhur përsëri..
Pse ishe në shtëpi sonte?
Çfarë ishte aq e rëndësishme që kërkove ta bisedoje me Tonin?
Mendoj se shefi im punon për Mandarinin.
Prandaj, nëse do akoma të flasim për këtë...
më mirë të shkojmë në një vend më të sigurt.
Shefi jot punon për Mandarinin?
Toni tha se jeni bataniste.
Në fakt jam një dekoduese ADN-je e cila drejton një suadër...
prej 40 vetash për një projekt mendimi.
Por mund të më thërrasësh edhe botaniste.
- A ka emër ky shefi yt? - Po. Aldriç Killian.
Epo, e rrëzuam të gjithë shtëpinë, zotëri, por nuk gjetëm kufomën
- Kuptova. - Asnjë, Stark.
Më duhet ta mbyll.
Mjeshtri pothuajse mbërriti dhe ai është paksa...
E pra, ti e di se si është ai.
Shko në takimin sontëm. Më telefononi kur të ketë përfunduar.
Atëherë, nuk filsni dhe as nuk shikoni...
në sy vetëm nëse doni të vdisni.
Erdhi!
Çdo gjë e pastër.
Mjeshtri po lëviz.
Atëherë. Çfarë presim?
Sanduiçi ishte e mirë, susta ishte pak e ndryshkur
matrialet e tjera ishin mirë.
Me që ra fjala...
kur the se motra jote kishte një orë, po prisja diçka më mashkullore.
Ajo është 6 vjece. Gjithsesi, është prodhim i rrallë.
Kur do më tregosh për Nju Jorkun?
Mbase, asnjëherë.
Eshtë me e sigurtë kështu.
Po por Avenxhërs mund të flasim?
Nuk e di, më vonë! Hej, më jep pak hapsirë.
Cila është historia zyrtare këtu? Çfarë ka ndodhur?
Besoj se ai tipi me emrin Çad Dejvis, ka jetuar diku këtu afër.
Mori shumë medalje në ushtri.
Njërëzit thonë se, një ditë ai u çmend dhe krijoi një bombë.
Dhe hodhi veten në erë m'u këtu.
- Gjashtë vetë vdiqën, e drejtë? - Po.
- Bashkë me Dejvis. - Po.
Epo, kjo s'ka kuptim.
Medoje pak këtë! Gjashtë të vdekur por vetëm 5 hije.
Po, por njërëzit thonë se vetëm ata që kishin...
shpirt të pastër shkuan në Parajsë.
Përveç bombarduesit. Bëri keq...
dhe nga ajo nuk çliroj hije.
- Prandaj janë vetëm pesë. - E beson këtë?
Kështu thonë të gjithë.
E di çfarë më kujton ky karakter?
Jo dhe nuk më itereson.
Atë vorbullën gjigande të Nju Jorkut.
Atë nuk të kujton dhe ty?
Kjo është manipuluese. Nuk dua të flasim për këtë.
- Do të kthehen Jashtë Toksorët? - Mbase. Mund të pushosh?
Të kujtohet që të thashe se kam një problem me ankthin?
- Të shkakton shqetësim kjo? - Po, pak.
A mund të marrë pak frymë për pak sekonda?
Nuk ka njërëz të keq në Rouz Hills?
A të duhet ndonjë qese plastike për të marrë frymë?
- A ke marrë ilaçe? - Jo.
- A nuk duhej të kishe? - Ndoshta.
Ke sindrom Stresi : PTSD?
Nuk besoj.
Jeni i çmendur tërësisht? Doni të ndaloj?
Duhet të ndalosh, përndryshe do të trullosem tërësisht!
- Ja dole. i lumtur tani? - Po çfarë thashë!
- Ku është kostumi im? - Hej, prit!
Prit!
- Çfarë, dreqin ishte kjo? - Është faji yt, më more frymën.
Mirë, le ti rikthehemi punës. Ku e kishim lënë?
Ai tipi që vdiq. Ku është e ëma e tij?
- Atje ku është gjithnjë. - E sheh! Tani po më ndihmon.
Më fal. Zonjushë.
Kjo...
- Faleminderit. - Qethje e bukur. Ju shkon.
- Orë e bukur. - Po, prodhim i rrallë.
Pa dyshim.
Kalofsh mbrëmje të mirë.
Më fal.
Zonja Dejvis, bezdisesh nëse bashkohem me ju?
- Shtet Demokrat është. - Sigurisht që është.
Në rregull.
Nga do që ta fillojë?
Thjesht doja të thoja se me vjen keq për humbjen tuaj.
Dua të di se çfarë mendon se ndodhi?
Shiko! Solla dosjen që kërkove. Merre dhe largohu.
Për çdo gjë që është këtu, ai nuk ka dashur të jetë pjesëtar i saj.
Mos vallë, ishit duke pritur dikë tjetër këtu.
Po.
Zonja Dejvis, yt bir nuk ka kryer vetëvrasje.
Ju garantoj se nuk vrarë askënd.
Dikush e ka përdorur atë.
- Çfarë? - Si armë.
Ju nuk jeni ai që telefonoi, apo jo?
Në fakt, unë jam.
Hej, hej! Çfarë e gjithë kjo? Çfarë dreqin ndodh këtu?
Quhet "arrestim".
- Ti je Sherifi, apo jo? - Po, zonjë. Po ti?
- Sigurimit Kombëtar. Mirë me kaq? - Jo, fare.
Me duhen më shumë informacione se kaq.
Mendoj se kjo është jashtë kopetencave tuaja, Sherif.
Atëherë pse nuk shkon në Neshvill dhe të më rrisësh në detyrë?
Në rregull, e di cfarë, shpresova të zgjidhej butë e gjithë kjo, por..
shoh se mënyra qesharake është gjithnjë e mirë.
Deputi, merre këtë grua e...
Hej, simpatik, do të festosh? Eja, ti dhe unë. Shkojmë.
- Çmenduri, hëh? - Po.
Shiko këtë!
Që kur erdhe këtu nuk e dija se kishte fëmra më të nxehta se ty.
Vetëm kaq ke? Keni qenë shumë i pafat?
Zëmër, do të përmend në autobiografinë time.
- Më lësho! - Ndihmë! Ndihmë!
Çfarë dëshiron Krishtlindjet, vogëlush?
Z. Stark, më vjen shumë keq.
Jo, jo, ndoshta ai po përpiqet të thotë se "Dua atë dosjen e mallkuar"..
S'është faji jot, vogëlush. E mban mend si të thashë për ngacmuesit.
Të pëlqeu kjo, e botës perëndimore? Ka djem edhe më të zgjuar.
Dhe gjithmonë kujdesen për veten e tyre.
Je i mirëpritur!
- Përse? Humba diçka? - Unë ju shpëtova jetën.
Epo, A: të shpëtova i pari. B: Faleminderit.
Dhe C: Në do të bësh diçka tjetër, mos u bëj i mërzitshëm.
Thjesht luaje si i qetë, përndryshe ndihesh i poshtëruar.
Ndryshe si ju?
Pranoje. Ke nevoj për mua. Ne jemi të lidhur.
Dua tv shkosh në shtëpi tek mamaja jote...
dhe të kujdesesh për kostumin.
Dhe mbaje afër telefonin...
sepse nëse telefonoj unë, bën mirë të përgjigjesh. Mirë?
E ndjen këtë? Mbaruam këtu.
Bëj anash përndryshe të shtypa.
Mirupafshim, djalosh.
Më vjen keq, djalosh. Ia dole mirë.
Dhe tani do më lesh si babi im?
Po. Prit, po përpiqesh të më besh të ndihem fajtor?
Kam ftohtë.
Mund të them. Ti e di se si mund të thëm?
Sepse jemi të lidhur.
Ia vlente përpjekja.
Çfarë ndodh me figurën?
Gjithë bregu lindor... Satelitët janë me aftësi të kufizuar.
Ktheje në manuale.
Ndërhyjë me transmetimin.
Zoti zëvendës President. Mendoj se duhet ta shihni këtë.
Oh Zot, jo përsëri. Presidenti po e sheh këtë?
Zoti President, mbetën vetem 2 mësime.
Synoj ta përfundoj këtë përpara mengjesit të Krishlindjeve.
Njihuni më Tomas Riçards. Emër i madh, kompani e madhe.
Tomas është llogaritar i kompanisë së naftës Rokson.
Dhe jam i sigurt se është njeri shumë i mirë.
Do e qelloj në kokë, këtu në TV , për 30 sekonda.
Numri për të telefonuar është në celularin tuaj.
Emocionuese, apo jo? Imagjini si hyri aty?
Amerikë, nëse Presidenti juaj...
më telefonon për 30 sekonda...
Tomi jeton. Jepi.
Si hyri në telefonin tim?
Nuk duhet të lejojmë terroristët të na përgjojnë.
- Më duhet të bej këtë telefonatë. - Nuk jua rekomandojë atë.
Kjo është gjëja e duhur për të bërë.
Vetëm një mësim ka mbetur, President Elis.
Mund të largohesh, të fshehesh, të përshëndesësh fëmijët e tu...
sepse asgjë, as ushtria, as robotët e t'u bardhe e blu e as qeni i kuq
nuk mund t'ju shpëtojnë.
Do të shihemi shpejt.
I thuaj Rodsit, të gjejë këtë të lajthiturin menjëherë.
Zotëri, gjetëm sinjalin e transmetimit.
Ajo transmetohet nga Pakistani,
dhe Patrioti është gati... - Tani menjëherë.
Po, zotëri.
Mos lëvizni!
Prisni pak.
- Urdhëro. - Mos vallë ke pasur ndonjë vajzë?
Qe tregon se po shkëlqen nga...
brenda me një portokalli të hapur.
- Po, kam pasur. Kush është? - Jam unë, plako.
Herën e fundit që huma, nëse të kujtohet mirë, po më kërkoje.
- Çfarë po bën? - Një vizitë në Pakistan. Po ti?
Aktualisht je i lidhur me satelitin, apo jo?
Po.
Më duhet të gjej një lidhje sateliti tani.
Më duhet emri yt i përdorimit për tu futur.
Është i njëjti si gjithmonë.
- Makineri Lufte 68. - Dhe fjalëkalimi, të lutem?
Epo, e ndryshojë sa herë që futesh në dosjet e mia, Toni.
Nuk jemi në vitet 80s. Askush nuk thotë "futesh" më.
Më jep fjalëkalimin tënd.
Makineri Lufte Roks, me "ks" të gjitha me të mëdha.
Po, në rregull.
Kjo është shumë më mirë nga Patrioti i Hekuri.
Mirë, kam një pyetje për ty:
Çfarë do të doje këtë vit për Krishtlindje?
Epo, Dejvid...
Nuk është e mjaftueshme.
I kemi thenë këto.
Më falni, zotëri. Nuk e di se kush...
Mami, do të telefonoj më vonë! Diçka magjike ndodhi!
Toni Stark është në furgonin tim.
Mos bërrit.
Toni Stark është në furgonin tim.
Jo, nuk është.
E dija që ishe gjallë.
Eja brenda dhe mbylle derën.
Në rregull, në rregull!
- Mund të them diçka, zotëri? - Po.
Unë jam admiruesi yt më i madh.
Së pari: Furgoni është i joti apo do të futet dikush tjetër?
- Jo, vetëm ne jemi. - Si të quajnë?
- Geri. - Geri?
Mirë je aty. Mos u shqetëso. E bëj shpesh nga këtë.
- A mund të them? - Çfarë të duash...
Nuk e di nëse e vutë re, por kam...
rregulluar të gjithë pamjen time...
që të dukem si ti.
Flokët e mi janë pak keq sepse nuk kam vënë asgjë sipër tyre.
Po.
Nuk dua të ndiheni keq, por dua t'ju tregoj diçka...
Një spanjoll?
- Oh, më fal, unë jam ai? - Po.
E bëra nga një kukull dhe jo nga një fotografi. Kështu që pamja është...
Geri, më dëgjo!
Nuk dua të të pres krahet.
Të dy jemi paksa të entuziasmuar.
Kam një problem. Po ndjek të këqinjët.
Dua të marrë disa të dhëna nga dosjet...
por nuk ka sinjal.
Dua të ngjitesh sipër dhe të rretullosh antenën.
Rrotulloje rreth 40%. Ky është mision.
Toni ka nevojë për Gerin. Dhe mbaje gojën mbyllur.
Shko.
Kush ishte sipas mendimit tuaj...
momenti më i rëndësishëm i jetës tuaj?
Ishte ditë që nuk lashë sëmundjen të më mundë .
Mund të thoni emrin tuaj? - Elen Brend.
Mirë, atëherë...
Injeksionet administrohen vazhdimisht.
Ata që nuk kanë tolerancë të mirë, duhet të përjashtohen......
nga programi.
Anormalë, sakatë, ju jeni gjenerata e ardhshme...
e evolucionit të njeriut.
Para se të fillojmë, ju premtoj se po të shikoni pas jetës tuaj...
nuk do të keni kujtime më të mira se...
sa nga rreziku i lavdishëm, që ju merrni tani.
Sot do të përlëvdoheni. Le të fillojmë.
Duhet të dalim që ketu!
Dilni! Shpejt!
Bomba nuk është bombë, kur nuk ndizet.
Nuk funksionon gjithmonë kjo, apo jo?
Ka probleme, por ti gjete blerës, ëë?
E shite tek Mandarini.
Të kapa.
Çfarë ndodhi? Të vërtetën.
Para se të ndërtonte raketa për Nazistët...
idealisti Uerner Von Braun...
ëndërrojë udhëtim në hapsirë.
Sekuenca yjore.
E di çfarë tha ai kur W2 i parë gotiti Londrën?
Raketa fluturoj në mënyrë të përkryer.
Vetëm se zbarkoi në planetin e gabuar.
Në fillim ngelën pa fjalë. Shkencë e pastër.
Pastaj erdhi egoja dhe fiksimi.
Dhe kur shikon, je shumë larg nga objektivi.
Nuk duhet të jesh kaq strikte me veten, Maja.
Ti thjesht bëre një zbulim.
Po, por Killian e shëndroj në kontrata ushtarake.
Pikërisht ajo që bënim ne. Prandaj mos u torturo.
Faleminderit, Pepër. E vlerësoj shumë.
- Mirëmbrëma. - Mirëmbrëma. - Eja brenda.
Maja, vrapo!
Përshëndetje, Pepër.
Pra, do më thuash pse ishe në shtëpinë e Starkut mbrëmë?
Po mundohem ta rregulloj gjëndjen.
Nuk e dija që ti dhe mjeshtri do të shpërdhenit gjithçka.
D.m.th u përpoqe ta shpëtoje dhe pse ai më kërcënoi.
Të thashë, Killian. Mund ta përdorim atë.
Pepër!
Nëse doni të filloni vitin tjetër, më duhet Starku.
Atij i duhet vetëm një motiv i mirë dhe tani e ka një.
Këtu është skuadra ndihmse Blu-0.
Po ju dërgojmë koordinatat...
e transmetimit të fundit të Mandarinit.
Qartë.
Asnjë mos të lëvizë!
Skuadra Blu 0, nëse Mandarin ka për qëllim për të sulmuar...
një fabrikën këpucësh të lira...
mendoj se gabove përsëri.
Po, jeni të lira. Nëse nuk ishit më parë.
Po, zonjë. Patrioti I Hekurt në veprim.
Gëzohem që iu ndihmoi. Mos më falenderoni.
Ishte kënaqësi për mua.
Savin, kam rekuperuar kostumin e Patriotit të Hekurt.
Doni kostumin? Ndoshta do i'u duhet të nxirrni trupin tim nga brenda.
Ky është plani, Kolonel.
Harli, më thuaj çfarë ndodh. Më jep një raport të plotë.
Gjeta disa karamele dhe po i ha. Do të të ruaj ca?
- Sa ke akoma - 2 a 3 topa.
- Ndihesh mirë? - Pak a shumë.
Atëherë je në rregull. Më jep Xharvis.
- Xharvis, si jemi? - Shkëlqyshëm, zotëri.
Në fillim isha shumë mirë...
por në fund e humba sinjalin.
Dhe zotëri, kishit të drejtë.
Pas kërkimeve të bëra, hyra në qendrat e informacioneve...
ku munda të identifikojë emetimi e Mandarinit dhe sinjalin.
Ku është? Lindja e Largët, Evropa, Afrika Veriore, Irani, Pakistani, Siria?
- Në Majami, zotëri. - Në rregull.
Djalosh, më duhesh ti për të...
konfirmuar atë që tha Xharvis.
Shikoni tani. Harli, ku është në të vërtet ai?
Shikoni në ekran dhe më thuaj ku është.
E vërtet është, në Majami, Florida.
Mirë, gjëja e parë që më duhet është kostumi.
- Në çfarë faze është? - Nuk karikohet.
Në fakt, zotëri, karikohet, por...
burimi i energjisë është i dyshimtë.
Mund të dështoj për ngarkimin e Mark 42.
Çfarë dyshimesh ka me elektricitetin?
Kostumi është i imi dhe... Oh zot, jo përsëri!
Toni.
Përsëri po kalon krizë? As që nuk e përmenda Nju Jorkun.
Edhe pse nuk e the saktësisht nuk do të thotë se nuk e the!
Në rregull, ëm!
- Oh zot, tani çfarë? - Thejsht merr frymë.
- Je mekanik, e saktë? - Saktë.
- Kështu the. - Po, e thashë.
Atëherë pse nuk ndërton diçka?
Në rregull.
Faleminderit, vogëlush.
Pse është kaq nxehtë këtu? Të thashë ta ulje në 68.
Faji im sërisht. Më lejoni t'ju them, e dashur. Nuk jam...
Pra...
Nuk do të shkojë përsëri atje për 20 minuta.
- Tani... Cila është Vanesa? - Unë.
Perfekte!
E dini se biskotat e fatiti nuk janë Kineze?
Është dikush këtu...
Amerikanët i bënë, bazuar në receta japoneze.
- E mori dreqi! E mori dreqi! - Mos lëviz!
Nuk do të lëviz. Nëse do gjë, merre.
Armët janë false sepse ata nuk më japin të vërteta mua.
Çfarë?
Mbase të pëlqen ndonjë zoçkë?
Dëgjova të mjaft. Ju s'jeni ai... Ku është Mandarini i vërtetë?
Ku është Mandarini? Ku është?
Këtu është, por nuk është.
Çfarë doni të thoni?
Është e komplikuar.
Thjeshtësoje ti. Zonja jashtë! Shkoni në banjo!
Ulu.
Emri im është Trevor. Trevor Slateri.
- Çfarë je ti? Je sozi, apo jo? - Çfarë? Jo, apsulutisht jo.
Mos më lëndo fytyrën! Jam aktor.
Ke një minutë jetë. Shpjegohu.
- Mandarini, është thjesht një rol. - Dhe pse je këtu, Trevor?
Kisha një problem të vogël me disa substanca.
Dhe përfundova duke e bërë gjëra... të turpshme.
Në rrugën, që një njeri nuk duhet të marrë.
Atëherë ata më afruan këtë rolin...
e kuptoni, rolin në lidhje me drogat.
Dhe çfarë të ofruan? Do të ç'helmojnë?
Thanë se do më jepnin të tjera. Ata më dhanë gjëra...
Ξë dhanë këtë pallat, më bënë operacion plastik dhe të tjera.
- Të zuri gjumi? - Jo! Dhe varkën e shpejtë.
Dhe... ai dinte dikë që të merrte përgjesitë...
për disa shpërthime të rastit.
- Killiani? - Killian.
- Ai të krijoi? - Ai më krijoi.
Krijoi një kërcënim terroris të improvizuar.
Po!
Mashtron trurin e njeriut!
Patologjia e një vrasësi serial.
Shfrytëzimi perëndimor ikonografik.
Jeni gati për një mësim tjertër? Bla, bla, bla!
Sigurisht që interpretimi im solli në jetë Mandarinin.
Interpretimi yt?
- Aty ku njeriu vdes? - Jo, nuk vdes.
Shiko rrotull. Është plot jetë, kostume dhe skena jeshile.
Sinqerisht nuk kisha kaq shumë gjëra...
kur punoja si aktor normal.
Më vjen keq, por miku im më i mirë...
është në gjendje kome dhe mund të mos zgjohet më.
Pra, ti do të japësh një shpjegim për këtë. Ti do zhytesh, plako.
- Çfarë i the, Trevor? - Nuk i thashë asgjë.
- Asgjë? - Asgjë.
Duhet të kishe shtypur butonin e panikut.
Në filli më zuri paniku, por më pas e rregullova situatën.
Në rregull.
- Si në kohët e vjetra, hëh? - Pikërisht, me ulje ngritje.
Nuk ishte ideja ime.
Pra, ti e more kart vizitën e Killianit.
Morra paratë e tij.
Dhe ja ku je këtu, 13 vjet më vonë e burgosur.
- Jo. - Po.
Jo, ti je në burg. Unë jam e lirë të shkoj.
Vërtet?
Ndodhën shumë gjera, Toni.
Dhe jam drejt përfundimit.
Ekstremis është pothuajse i qëndrueshëm.
Dhe unë të them se jo!
E pashë në rrugë, njerëzit shpërthejnë!
Maja, po gënjen veten!
Atëherë më ndihmo ta rregulloj këtë.
Unë e bëra atë?
- Po. - Më kujtohet nata, jo mëngjesi.
- Këtë përpiqeshe të kapje? - Nuk të kujtohet
S'mund të të ndihmoj.
Dikur kishe vlera normale dhe ideale.
Dëshiroje të ndihmoje të tjerët.
Tani shiko veten.
Dua të zgjohem në mëngjes dikë i cili ka ende shpirt.
Më nxirr që këtu.
Hë pra.
E di çfarë më thoshte im atë?
Një nga shprehjet e tija të preferuara:
"Zogu i hershëm kap krimbin."
"Dhe miu i dytë merr djathin."
Je ende i nxehur për atë që ndodhi në Zvicrër, apo jo?
Pse të jem i nxehur me ty, Toni?
Dua të të falënderoj.
Ti më ke dhënë dhuratën më të madhe. Dëshpërimin.
Atëherë në Zvicër më the se do më takoje në taracë, apo jo?
Epo, 20 minutat e para, kujtova se do të vije.
Orët në vazhdim, unë... epo, mendova të hidhesha nga sipër.
Nëse e kupton çfarë dua të them!?
Sinqerisht, akoma po mundohem të kuptoj se...
çfarë i ndodhi miut të parë!
Por, teksa shihja qytetin, asnjë nuk e dinte se isha atje...
Asnjë nuk mund të më shihte...
Më erdhi ideja, që më urdhëhoqi për t'u bërë ky që jam.
Anonimiteti, Toni.
Falë teje, atëherë, u plotësua dëshira ime e vitit.
Thejsht drejton nga jashtë skene...
sepse kur i jep të keqit një fytyrë si...
Bin Laden, Gadafi , Mandarini...
I tregon njerëzve një shënjestër.
Ti je diçka tjetër.
- Besoj se ti e njeh atë. - Po, Ser Lorenc Oblivia.
E di që e ekzagjeron ndonjëherë...
Por nuk është vetëm faji im.
Ai është në tendencë... Ai është aktor.
Thonë se është i mirë në gjëra të tilla.
Gjithsesi. Çështja është se...
që atëherë kur ai tipi i madh me çekiç ra ... ra...
nga qielli, gjërat ndyrshuan.
Çfarë ka tjetër për ty dhe botën tënde?
Dua të të shpërblej për dhuratën që më bëre.
Dëshpërim.
Kjo është jeta. Nuk jam i sigurt nëse e kupton...
por trupi është duke u përpjekur për të kuptuar..
nëse do e pranojë "Ekstremis" apo do të dorëzohet.
Nëse heq dorë, duhet të thëm se, shpërthimi është spektakolar.
Por, deri atëherë dhimbja është e padurueshme.
Dhe ne nuk kemi biseduar aspak për pagën time.
- Për sa po mendon? - Lëre atë!
- Prit pak. Maja! - Të thashë lëre.
- Çfarë bën? - 1,200 ml.
Me gjysmën e dozës, jam e vdekur.
Në momente të tilla të durimit im bëhet i pabesueshëm.
- Maja, më jep shiringën. - Nëse unë vdes, Killian...
çfarë do të ndodhë me ushtarët dhe produkti tuaj?
Nuk do të bëhet diçka e tillë, në rregull?
Çfarë do të ndodhë me ty... Çfarë... nëse nxehesh shumë?
Lajmi i mirë është, se sapo u lirua një vend me pozit të lartë.
- Ti manjak. - Jo. Unë jam vizionar...
por kam edhe një manjak...
që do të ngjitet sot në skenë.
Sapo të hapim "Patriotin e Hekurt"...
duhen 9 deri në 10 minuta për ridefinimin.
Shkëlqyshëm, por kur e pashë ishte dikush brenda tij.
Mirëmbrëma, zotërinj.
Ç'kemi, Kolonel?
Bëj anash!
Do të nxierr që aty. Mos u shqetëso.
- Do të dëmtosh kostumin. - Po, por ti do e rregullosh, saktë?
Dua ta marrë kostumin në bazë. Dhe dua Potç me vete.
Ajo është ende në fazën e dytë.
Nuk po shurdhohesh, apo jo?
Kujdes. Është prodhim i rrallë.
Hej ti, i mençur, sa largë është Tenesi nga Majami?
- 1540 km - Shumë mirë.
Jam i mirë për këto.
A mund ta ndalësh atë?
Thyje, dhe ti e blen.
- E bleva. - Para të shkuara dëm.
Por kjo ishte e motrës së mikut tim.
Dhe nga ajo ty do të vras të parin.
- Çfarë do më bëni? - Do e shohësh.
- Jei lidhur në shtrat. - Këtë!
Kjo!
Do dalësh jashtë?
Mos u hap! Mos u hap!
Në rregull, shkojmë.
T'i... lëshon zjarrë? Dakord.
Është ditë e lavdishme, Savin.
Në këtë kohë nesër do të jem...
udhëheqësi më i fuqishëm në Botën Perëndimore dhe...
nga ana tjetër, terroristi më i frikshmë nga të tjerët.
Do të bëj luftë dhe terror.
Do të krijojë "Oferta dhe Kërkesa"...
për ty dhe vëllezrit e motrat e tua.
Më beso! Do të zhytesh në gjak...
për 5, 4, 3... Ejaa'! Dy!
Pse na ndodhin neve gjëra të tilla?
Keni një mundësi të shpëtoni.
Hidhni poshtë armët tuaja dhe lidhuni në karrige.
Do t'ju lë të jetoni.
Për 5, 4... beim!
Duhet të ishit larguar tashmë.
- Unë jam i tmerruar. - Po vjen!
- 3, 4... - Mbylle. - 5, 4, 3, 2, 1!
Ju thashë.
Ku është pjesa tjetër?
β€Ά
β€ΆP
β€ΆPë
β€ΆPër
β€ΆPërk
β€ΆPërkt
β€ΆPërkth
β€ΆPërkthe
β€ΆPërktheu
β€ΆPërktheu d
β€ΆPërktheu dh
β€ΆPërktheu dhe
β€ΆPërktheu dhe R
β€ΆPërktheu dhe Re
β€ΆPërktheu dhe Red
β€ΆPërktheu dhe Reda
β€ΆPërktheu dhe Redak
β€ΆPërktheu dhe Redakt
β€ΆPërktheu dhe Redakto
β€ΆPërktheu dhe Redaktoi
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά
β€Ά
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆT
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTo
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTon
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆToni
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTonit
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTonito
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTonito V
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTonito Ve
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTonito Ver
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTonito Vere
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTonito Verez
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTonito Verezi
β€ΆPërktheu dhe Redaktoiβ€Ά β€ΆTonito Vereziβ€Ά
β€ΆPërktheu:Tonito Vereziβ€Ά β€ΆEksluzivisht Për Titra.alβ€Ά
β€ΆSinqerisht e urrej punën këtu. β€ΆJanë shumë të çuditsëm.β€Ά
Ah! Më mirë vonë se kurrë.
Jo kësaj here! Jo fytyrën!
- Është i bukur kthimi.Përshëndetje. - Oh, përshëndetje, zotëri.
Për të gjithë stafin!
Stark gjendet diku brenda kampit. E përsëris: Stark u arratis
Shkojmë!
Ah dreq.
Toni!
Rudi, më thuaj që je ti brenda kostumit.
- Jo. Ti e ke të tëndin? - Pothuajse.
Shtëpia kryesore sa më shpejt. Eshtë dikush që do doje të takoje.
Ti dhe ti! Lëvizni! Dilni jashtë!
Dhoma është e sigurtë. Mandarini është nën kontrroll.
Ç'është kjo? E kisha unë?
Nga mbive ti?
Po lëvize, ta prisha fytyrën.
Nuk imagjinoja se do të lëndoheshin njerëz. Më gënjyen.
Ky është Mandarini?
Po, e di. Është pak e turpshme.
Përshëndetje. Unë jam Trevor Slateri.
E di unë jam ndryshe në televizion, të gjithë e thonë..
Hej... por nëse keni ardhur këtu të më arrestoni...
do doja të gozhdoja disa...
Dëgjo këtu si është puna, Meril Strip.
I thuaj atij se ku është Pepër dhe do e dalojë këtë.
Çfarë do të ndalë?
Ah, kjo dhëmb! Në rregull, e kuptova!
Nuk njohë ndonjë Pepër, por di për planin.
Fol.
E dini se çfarë ndodhi me uniformën time?
Çfarë? Jo! Di që do të bëhet diku në bregdet.
Diçka me një anije të madhe.
Mund t'ju çojë unë atje.
Toni, të betohem se do t'ia plas trutë në erë!
Oh, gjithashtu mund të jetë i përfshirë dhe zëvendës Presidenti.
- A është rëndësishme kjo? - Po. Pak a shumë.
Çfarë do të bëjmë? Nuk kemi mjet transportimi.
E saktë.
Hej, Ringo. A nuk the diçka për një "Varkë të Shpejtë"?
Nëse vendodhja është e saktë...
Jepi 20 minuta larg nga Pepër.
Dhe duhet të shohim cfarë bëhet me zëvendës Presidentin, apo jo?
Dhe kë po telefonoj tani? Ah! Zëvendës Presidentin.
Faleminderit.
Alo.
Zotëri, jam Toni Stark.
Mirëserdhe në tokën e të gjallëve.
Ne besojmë se jeni përzier me Mandarinin.
Duhet të shkoni në vend më të sigurt...
sa më shpejt të jetë e mundur.
Z.Stark, jam gati për darkën dhe ruhem nga njerëzit e agjensive.
Dhe Presidenti është i sigurt në Avionin Forcë Onë...
me Kolonelin Rods.
Mendoj se çdo gjë është mirë.
Zotëri, po ju flet Koloneli Rods.
"Patriotin e Hekurt" ata e përdorën si Kali i Trojës.
Ata kanë Presidentin në plan. Duhet të lajmërojmë ekuipazhin.
Dakord. Do të marr masa e sigurie dhe...
nëse nevojitet, do dërgoj F22 në ajër për 30 sekonda.
- Faleminderit, Kolonel. - Rods dhe Starku, kuptuan.
- Çdo gjë në rregull, zotëri? - Nuk mund të jetë më mirë.
Kolonel Rods, gëzohem që erdhe, zotëri.
Tashmë ndihem më i sigurt.
Duhet të vendosim.
Do të shpëtojmë Presidentin apo Pepër?
Nuk behet që të dy.
Zotëri, kam lajmë nga Malibu.
Vinça kanë mbërritur dhe dyert janë pastruar ndërkohë qe flasim.
- Dhe çfarë më thua për kostumin? - Kostumi tani është karikuar në 92%.
Kjo mjafton.
Ja ku erdhi! Nxirrëm një foto të bukur!
Sigurisht.
Çdo gjë në rregull, Kolonel?
Është një nder, zoti President.
Nëse është për ta bërë, bëje!
Mos u nxito, zotëri.
Nuk punon kështu Mandarini.
Zotëri, Avioni Force Onë është në rrezik.
Të shtëna nga brenda, rritje e temperaturës...
- Më jep imazh, tani. - Menjëherë, zotëri..
Rods ishte ai?
Hapeni!
Na nxirrni jashtë!
- Presidentin! Tani! - Nuk është këtu.
Keni provuar ndonjëherë renien e lirë.
Ndërkohë që flasim... Shko për peshk!
Mu hiq sysh, ti bir bushtre!
- Sa janë në ajër? - 13, zotëri.
- Sa mund të marrë? - Katër, zotëri.
Ngadalso! Qetësohu! Si të quajnë? Hedhër?
Më dëgjo!
E shikon atë?
Do të kaloj afër tij dhe do e kapësh.
E kuptove?
Do të kaloj elektricitet në dorën tënde..
dhe nuk do mundesh të hapësh dot dorën.
Mund ta bësh këtë, Hedhër.
E lehtë, e sheh? Edhe 11 të tjerë.
Të kujtohet loja "zinxhiri i majmunëve"? Atë do luajmë.
18.000 këmbë.
Hajde, djema. Kapni të gjithë majmunin tuaj!
Shkëlqyer!
10.000 këmbë.
- 6.000 këmbë. - Hajde, djema.
Hajde! Shpejt!
- Po! - 1.000 këmbë.
800 këmbë! 400 këmbë!
Më shpëtoj një majmun. Le ta kapim.
Përshëndetje!
Ju lumtë, djema! Shkëlqyer. Punë skuadre shumë e mirë!
Mirë, Xharvis. Është bërë vetëm gjysma e punës. Duhet të...
Ajo erdhi befasisht.
- Thuaj ndonjë lajm të mirë, plako! - Besoj se shpëtuan të gjithë.
- Falë zotit. - Po, por humba Presidentin.
Nuk munde të shpëtoje Presidentin me armaturën...
si mund të shpëtojmë Pepër pa atë?
- Më thua Xharvis, erdhi koha? - Për protokollin e "Festës" zotëri?
Saktë.
Ç'kemi?
Ti mendon se do të ndihmojë ai? S'ka për ta bërë.
Prania jote këtu nuk është vetëm për Toni Stark...
Në fakt është pak më e turpshme se kaq...
Ti je këtu si një...
Trofe
Mirëmbrëma, zotëri.
Mirëserdhët, zoti President.
A keni dëgjuar për një varrezë elefantësh?
Dy vjet më parë, arkivol elefanti ishte kjo anije.
- Kjo është Rokson Norko. - Sigurisht që të kujtohet...
kur ajo derdhi një milion fuçi nafte të papërpunuar...
në brigjet e hapur të Pensakolës...
Dhe falë teje nuk u dënua asnjë.
Çfarë do nga unë?
Asgjë, zotëri.
Thjesht duhej një arsye më e mirë për të vrarë...
e të dukej mirë në televizor.
Shiko, eca përpara. Gjeta deale politike të reja dhe...
nesër në këtë kohë, unë do të kem punën tuaj.
Vendoseni!
Eja.
- Nuk do të zërë paniku, apo jo? - Shpresoj që jo.
Perëndia im.
Është varur sipër fuçive të naftes. Ata do e hedhin në erë, plako.
- Vdekje Vikingu! Ekzekutim publik. - Po, i vdekur nga nafta.
Transmetimi fillon së shpejti. Merrni pozicionet.
Mirë, është perfekte. Kamerat nga A në E...
...dua të kenë mbështetje teknike të plotë.
- E ke armën gati? - Po. Çfarë bëjmë?
Më mbulo nga mbrapa. Dhe mos më gjuaj mua.
Mbrapa? Në rregull.
- E pe atë? E këputa. - Po, ti për pak e vrave poçin.
Llambën doje? S'mund të gotitet llamba nga kjo distance.
- Më mbaruan. Ke të tjerë? - Nuk janë universalë, Toni.
E di atë që po bëj. Më jep ca të tjerë.
Nuk ka të tjerë për atë armë.
Ke dhe 5 karikatrë të tjerë.
Dua të bëjë një finale inspektimi, gati?
- Çfarë pe? - Shumë e shpejtë. Asgjë.
Ja dhe njëherë.
Tre burra, një vajzë. Të gjithë të armatosur.
Do jepja çdo gjë për armaturën tani.
Ke të drejtë. Na duhem përforcime.
Po, shumë.
E di çfarë?
- Kjo është... - Po.
- Ata janë.. - Po.
Gëzuar Krishtlindjet, shoku.
Xharvis, objektivat me nxehtësi të madhe Ekstremiste...
duhet t'i çarmatosim me shumë vendosmëri.
Po, zotëri.
Çfarë pret? Janë Krishtlindjet.
Çoji në kishë.
Zotërinj!
Po vjen.
Xharvis, dërgo Igorin të mbajë këtë.
Kjo është ajo që bën në kohën tënde të lirë?
Të gjithë kanë nevoj për një hobi.
Zëmërthyes...ndihmoje pak shokun tënd, mirë?
- Është koha. - Perfekte! Më jep një armaturë.
Oh, më vjen keq, ata janë të programuar vetëm për mua.
- Çfarë do të thotë kjo? - Do të mbulojë unë.
Mirëmbrëma, Kolonel. Mund të të fluturoj diku?
Shumë për të qeshur.
Zotëri, lokaloziva zonjën Potç.
Më në fund.
Ndal! Ule poshtë!
E shikon çfarë ndodh kur del me ish të dashurën time.
- Je shumë budalla. - Po. Do flasim për këtë në darkë.
Eja. Edhe pak, e dashur.
Po të shqetësonte ky tipi?
Mos u ço!
Nxehesh?
Ndihesh i bllokuar?
Ndihesh si një breshkë që zien më guackën e saj?
- Toni. - Po na sheh.
Mendoj se duhet të mbyllësh sytë. Mbylli.
Mbylli sytë. Ti nuk do ta shohësh këtë.
Po, merr ca kohë!
Xharvis, më jep një kostum, menjëherë!
Ah, hë tani!
Zoti President, duroni pak, mirë? Po vij.
Mirë!
Lamtumirë!
Shtrengohu!
Dukesh shumë mirë, z.President. Por më duhet armatura, mbas.
Presidenti është i sigurt, Toni. Po pastroj zonën.
Punë e paqme.
- Gati, zotëri? - Çfarë doni të thoni?
Qetësohu. Ta kapa. Thjesht më shiko mua!
Nuk mund të vij më poshtë dhe ti nuk mund të qendrosh aty.
Duhet të lëshohesh! Do të kap! Të betohem!
Sa keq! Unë do e kisha zënë.
Dalje!
Dhe ja ku jemi, në taracë.
- Mark 42 në ardhje. - Mos më thuaj!
Kavalieri i duhur u kthye.
- Gjithsesi.. - Ti nuk e meriton,Toni.
Sa keq. Isha shumë afër për ta pasur... të përsosur.
Në rregull! Prit! Pak më ngadalë!
Ke të drejtë. Nuk e meritoj atë.
Por këtu e ke gabim.
Ajo ishte tashmë e përkryer.
Xharvis!
Më bej në nder dhe shpërtheje Mark 42-shin.
Mjaft me maskimet.
Ti the se doje Mandarinin. Ja ku e ke para vetes.
Gjithmonë unë isha, që nga fillimi, Toni. Unë jam Mandarini!
Ngela pa fjalë!
Xharvis, objektivi përpara meje nuk është shënjestra! Anulloje!
Çfarë... je zëmëruar me mua?
Zëmër.
Oh, Perëndi!
Kjo ishte vërtet e dhunshme.
Më friksove keq. Mendova se ishe...
E vdekur? Pse? Sepse rashë nga 60 metra lartësi?
- Kush është më i nxehti tani? - Eshtë akoma nën diskutim.
Peshorja kalon pak në anën tënde.
Pse nuk vishesh kështu në shtëpi?
Shumë të bukura rreçipetat!
Mendon se nuk e kuptoj pse s'do të heqesh dorë nga armaturat.
Për çfarë do të ankohem tani?
Epo, për mua... Do shpik diçka.
- Mos më prek! Do të digjesh! - Jo, mos u shqetëso.
- E sheh? Nuk djeg. - Do të bëhem mirë?
Jo.
Ti në një marrëdhënie me mua. Asgjë nuk do të jetë kurrë mirë.
Por mendoj se mund ta rregulloj këtë.
Gati sa ta bëja 20 vjet më parë këtë...
kur isha i dehur. Kështu që mendoj se...
mund të të bëj mirë.
Këto bëj unë. I nderq gjërat.
- Po gjithë shpërqendrymi yt? - Do e pakësoj për ca kohë.
Xharvis!
Gjithçka në rregull këtu, zotëri. Doni diçka tjetër?
Ti e di se çfarë duhet të bësh.
Protokolli "Pastrimit", zotëri?
Vaftë në djall! Janë Krishtlindje. Po, po.
Në rregull deri këtu? Të pëlqen?
Më mjafton.
Dhe kur filloi mëngjesi i Krishtlindjeve...
udhëtimit tim i kishte ardhut fundi.
Filloi me diçka të pastër, diçka entuziaste...
Dhe pastaj vijnë gabimet...
... kompromiset.
Ne krijomë demonët tanë.
Atëherë pyeta veten....
Pse të ndalem këtu!
Natyrisht që ka njerëz
që e konsiderojnë përparimin të rrezikshëm.
Por nuk do të ishin shumë ata që do i duhej...
të jetoni me një kraharorë të mbyshur me mbeturina.
Dhe tani... as unë.
Më lejoni t'ju them se...
ishte gjumë më i ëmbël që kam bërë pas kaq shumë vitesh.
Çdo gjë në rregull! Qetësohu!
- Gjithçka është mirë. - Jo!
ARMËM MARK II. Nga Mekaniku.
~Përktheu: Tonito Verezi~ ~Sinkronizoi- Nesi~
Kështu që nëse unë kam për ti mbështjellë të gjitha...
dhe ti lidhë me një fjongo...
mbase mund të thoja...
se armatura ime nuk ishte humbje kohe apo një hobi.
Ajo ishte shikëza.
Dhe tani jam një njeri ndryshe.
Mund të më merrni shtëpinë, truket dhe lodrat e mia...
por ka dicka, që nuk mund të më merrni.
Unë jam "Njeriu i Hekurt"!