ANNE FRANK'IN GÜNLÜĞÜ
Çeviren: T.Volkan CENGEN (il_padrino)
- İyi seyirler -
Bay Frank.
Bay Frank?
Kraler.
Bay Kraler.
Miep.
Canım dostlarım.
Sizi evde görmek ne güzel.
Hiçbir şey duymadık.
Yalnızım.
Bizimle eve gelmeli...
...ve artık dinlenmelisiniz.
- Bizimle kalmalısınız. - Hayır, Amsterdam'da kalamam.
Bay Frank. Burası sizin eviniz.
- Amsterdam sizin eviniz. - O kadar çok hatıra var ki.
Her yerde bir şey var, Miep. Her yerde.
Hatta seni ve Bay Kraler'i görmek bile...
Yaptığınız onca şeyden sonra sizinle böyle konuşmamalıyım.
Olur mu? Yine yaparız.
Her şey gitti. Defter...
Her şeyi aldılar. Bazı belgeler hariç.
Mektuplarınızı ve belgelerinizi kurtardık.
Lütfen yakın onları.
Her şeyi yakın.
Kızıma...
...buraya dönersem defterini bulacağımı söylemiştim.
Anne'nin günlüğünü mü?
Bıraktığı yerde.
9 Temmuz 1942
1942 mi? Bu mümkün mü, Miep?
Sadece 3 yıl mı geçti?
Sevgili günlük. Madem ikimiz çok yakın arkadaş olacağız...
...sana hakkımdaki her şeyi anlatarak başlıyorum.
Benim adım Anne Frank. 13 yaşındayım.
Almanya'da doğdum ama ailem Yahudi olduğundan...
...Hitler iktidara geldiğinde Hollanda'ya göç ettik.
Savaş çıkana ve Alman işgaline dek her şey bizim için iyiydi.
Derken işler, Yahudiler için çekilmez hale geldi.
Şunu yapamazsın, bunu yapamazsın
Sarı yıldızlar takmak zorundaydık.
Bisikletimi teslim etmek zorunda kaldım.
Artık bir Hollanda okuluna gidemiyordum.
Sinemaya gidemiyor, arabaya...
...hatta tramvaya bile binemiyordum.
Ve daha milyonlarca başka şey.
Ama nasılsa, biz çocuklar hala eğlenmeyi başarıyorduk.
Bu sabah, babam beni saat 5'te uyandırdı...
...ve acele edip giyinmemi söyledi.
Saklanmaya gidiyorduk.
Mümkün olduğunca çok giysi giymeliydim.
Ortalıkta bavulla dolaşmak şüphe çekerdi.
Ortadan kaybolacak,...
...buhar olup havaya karışacaktık.
Büyük bir macera yaşıyordum.
3 kişi daha gelecekti. Babam onları tanıyordu.
Onlarla hiç tanışmamıştık.
- Kesin bir şey oldu. -5 km'lik yoldan geliyorlar.
- Anne. - Tutuklandılar. Biliyorum.
- Keser misin şunu? - Anne. Baba.
Biz geldik.
Gördün mü?
- Bay Van Daan. - Merhaba.
- Bayan Van Daan. - Bay Frank.
Peter. Caddelerde o kadar çok Yeşil Polis vardı ki...
...dolanarak geldik. Kendinizi tanıttınız mı?
Kızım Anne. Karım Edith.
Margot. Bay ve Bayan Van Daan.
Oh, ve bu da bizim oğlumuz, Peter.
Şimdi müsaadenizle şu giysilerin birazını çıkaralım.
- Günaydın. - Günaydın, Bay Kraler.
- Bay Frank.
Hepiniz buradasınız. Güzel.
Her şeyin düzenli olacağını umuyorduk.
Lütfen, lafı mı olur?
Her şeyi düzenleyecek yeteri kadar vaktimiz olacak.
- Öğle yemeği için sandviç getirdim. -Teşekkürler, Miep.
Konserveler burada. Burada da fasulye ve patates var.
Bu öğleden sonra size yemek karnelerinizi getireceğim.
Karne mi?
Karnelerde isimlerimizi görürlerse...
...burada olduğumuzu anlarlar.
Endişelenme. Karnelerde sizin isminiz yazmayacak.
- Baba! Westertoren! - Anne! Hayır!
Asla perdelere dokunma. Asla.
Gece ye da gündüz, kimse perdelere dokunmayacak.
Sokaktan biri yukarı bakarsa veya biri bizi görürse,...
...kaybettik demektir. Unutmayın, sade bizim değil...
...Miep ve Bay Kraler'in de hayatı söz konusu.
- Yerleşmek için 13 dakikanız var. -Sağol.
Miep ya da ben, yemek ve haber getirmek için...
...her gün yukarı geleceğiz.
Gel, Miep. Gitmemiz gerek.
- Hoşça kalın. - Hoşça kalın, Bay Kraler.
Sizin hakkınızı nasıl öderiz biz?
Bay Frank gibi bir adamın...
...saklanmak zorunda kalacağı bir günü yaşayacağımı...
...asla düşünmezdim. İnsan bunu düşündüğünde...
- Hoşça kal. - Teşekkürler, Bay Kraler.
Hoşça kalın.
- Anne! -Önemli değil. Üstümde üç tane daha var.
Affedersiniz, Bay Frank.
"13 dakika" derken ne demek istediler?
Çalışanların gelmesine o kadar var.
Şimdi...
...adamlar aşağıdayken tamamen sessiz olmalıyız.
Her ses aşağıdan duyulabilir.
Sadece ofislerden değil, çalışma odalarından da.
Adamlar sabah 8:30 gibi gelip, akşam 5:30 gibi gidiyorlar.
O yüzden kesin emin olmak için, sabah 8 akşam 6 arası...
...burada sadece, o da illa gerekiyorsa hareket edeceğiz.
Onu da ayağımızda çoraplarla yapacağız.
Fısıltılı bile konuşmayacağız, su kullanmayacağız.
Musluğu, hatta affedersiniz, tuvaleti bile kullanamayız.
Borular doğrudan çalışma odalarına iniyor. Hiç çöp...
Burada birinin yaşadığını gösterir hiç çöp olmayacak.
Ufak bir patates kabuğu bile.
Her şeyi geceleri sobada yakacağız.
Savaş bitene kadar bu şekilde yaşayacağız.
Hayatta kalabilirsek.
Savaş bitene kadar.
Saat 6'dan sonra hareket edebiliriz. Konuşabilir,...
...gülebilir, yemeğimizi yiyebilir, okuyabilir,...
...oyunlar oynayabiliriz. Tıpkı evdeki gibi.
Şimdi odalarımıza gidip 8'den önce yerleşsek iyi olur.
Bay ve Bayan Van Daan, siz ve kocanız üst kattasınız.
Ne yazık ki yukarda Peter için yer yok...
...ama burada, yakınımızda olacak.
- Ya benim yerim neresi? -Sen ve Margot şurada kalacaksınız.
- Affedersiniz, Bay Frank. - Buyurun.
- Siz nerede yatacaksınız? - Burası aynı zamanda...
...bizim yatak odamız.
Yo, hayır, hayır. Üst katı siz alın. Biz burada yatarız.
Bu konuyu iyice düşündüm. En iyi düzenleme bu.
Daha doğrusu tek düzenleme.
Edith. Biraz dinlenmelisin, hayatım.
Dün gece gözünü kırpmadın. Hadi sen kızların odasına git.
- Peki Anne ne olacak? - Ben iyiyim.
Ben babama yardım edeceğim.
Buradan, Bayan Van Daan.
Affedersiniz.
Böyle yukarı gelin.
Bay Frank.
- Bay Frank. - Peter.
- Kedime su alacak vaktim var mı? -Bir kedin mi var?
Hadi git ama sessiz ol.
- Aşağı yukarı 5 dakikan var. - O kedi olmadan yaşayamaz.
Bir kedin olduğunu bilmiyordum.
Kedileri severim. Adı ne?
- Mouschi. -O da ne? Mouschi. Erkek mi, dişi mi?
Erkek. Yabancıları sevmez.
Demek ki yabancı olmayı bırakmam lazım.
- Kısırlaştırıldı mı? - Hayır.
Onu kısırlaştır ki kavgadan uzak dursun.
Ne güzel bir kedi.
Hangi okula gidiyorsun?
- Yahudi Ortaokulu'na. -Margot ve ben de oraya gidiyoruz.
- Evet, biliyorum. - Seni hiç görmedim.
- Ben seni bazen görürdüm. - Öyle mi?
Niye hiç yanıma gelmedin?
Oh, bilmem. Yalnız takılmayı severim.
Burada yalnız takılamazsın.
Acaba bugün okula gitmeyince arkadaşlarımız ne diyecekler?
Sanne ile buluşacaktım. Sanne de Vries'i tanıyor musun?
- Hayır. -Sanne benim en iyi arkadaşımdır.
O da benim gibi zayıftır. Bize hep şöyle bağırırlar:
"Anne ve Sanne, sıska muzlar"
Yıldızını çıkarmışsın.
Doğru.
Olmaz. Yıldızsız dışarı çıkarsan seni tutuklarlar.
Dışarı çıkan da kim?
- Yardım etsene. - Ediyorum.
- Onu ne yapacaksın? - Yakacağım.
Komik. Ben benimkini yakabileceğimi sanmam.
- Niye, bilmiyorum? - Yakamaz mısın?
Seni itip kakabilmek için giymeye zorladıkları bir şeyi?
Biliyorum ama sonuçta...
...bu bir Davud Yıldızı, değil mi?
Annele, saat neredeyse 8 oldu.
Bizimle oturmak istemez misin? Uzun bir gün olacak.
Hayır, sağolun. Böyle iyi.
Ayakkabılarını çıkarmayı unutma, olur mu?
Peter...
...bizimle olman güzel.
Evet, Bay Frank.
Görüşürüz.
Onunla aynı okula gittiğimizi biliyor muyd--
Bay Kraler ve sekreterinin altımızda,...
...ofiste olduğunu bilmek içimizi rahatlatıyordu.
Onlara "koruyucularımız" diyorduk.
Babama, bizi sakladıkları ortaya çıkarsa...
...onlara ne olacağını sordum.
Babam, bizle aynı kaderi paylaşacaklarını söyledi.
Eski bir baharat fabrikasının üstündeydik.
Baharat kokuları tüm binaya sinmişti.
O ilk gün "İki Şehrin Hikayesi"ni okudum.
"Şimdiye kadar yaptığım her işten...
...çok daha iyi bir iş yapıyorum.
Şimdiye kadar böyle bir huzura...
...kavuşmamıştım.
Son."
Bugüne kadar okuduğum en hüzünlü kitaptı.
Biziz. Miep ve Kraler.
İyi akşamlar, Bay Kraler. İyi akşamlar, Miep.
İyi akşamlar, Annele.
- Oh, Bay Frank. - Efendim?
- İstemiş olduğunuz kutu. - Teşekkür ederim.
Oh, sevgili dostlarım. Hepiniz öyle sessizdiniz ki...
- ...dışarı çıktığınızı sandım. - Düşünebiliyor musunuz?
Hiç konuşmadım. Bütün gün neredeyse hiç kıpırdamadım.
Keşke bunu okulda duysalardı.
Mouschi! Mouschi!
Peter! Peter.
Mouschi.
Annele! Annie!
- Annele! - Peter, seni uyarıyorum.
Lütfen sessiz ol. Margot. Margot!
- Bunlar nedir? -Artık fısıldamanıza gerek yok.
- İşte buradasın. - Bu çok güzel bir kedi.
- Teşekkür ederim. - Bir şey değil.
Annele.
Şurada bir kutu var. Açar mısın lütfen?
Biliyor musun burayı neye benzetiyorum?
Bir pansiyona. Çok özel bir pansiyona.
Baba! Film yıldızlarım!
Ben de nerede olduklarını merak ediyordum.
Ve Kraliçe Wilhelmina. Ne kadar harika.
Dahası da var.
Bakmaya devam et.
Bir günlük.
Hiç günlüğüm olmamıştı.
Ve her zaman bir tane istemişimdir.
Kalem? Ben aşağıya bir kalem almaya gidiyorum.
- Anne, hayır! - Aşağıda kimse kalmadı.
Fark etmez. Bu kapının ötesine geçme.
- Hiç mi? -Hiç. Üzgünüm, Anne. Güvenli değil.
- Anlıyorum. - Zor olacak, farkındayım.
Ama unutma ki düşüncelerini...
...hiçbir duvar, hiçbir kilit engelleyemez.
Aslına bakarsan, aramızda kalsın Annele ama...
...burada olmanın bazı avantajları var. Mesela...
...annenle ayakkabı kılıfı üzerine yaptığınız kavgayı...
...hatırlıyor musun?
Onları giymektense öleceğini söylemiştin. Hatırladın mı?
Ne oldu peki? Sonunda onları giymek zorunda kaldın.
Burada olduğumuz sürece onları giymek zorunda değilsin artık.
Bu iyi değil mi?
Bir de piyano var.
Ders almak istemiyordun. Söylüyorum sana,...
...bu senin için güzel bir hayat olacak.
Benim gibi biri için günlük tutmak garip bir fikir.
Sadece daha önce böyle bir şey yapmadığımdan değil, ama...
...bana öyle geliyor ki, ben veya bu durumda bir başkası...
...13 yaşındaki bir kızın içini dökmesiyle ilgilenmez.
Yine de ne önemi var ki?
Yazmak istiyorum ama bundan öte...
...kalbimin derinliklerinde yatan her şeyi...
...ortaya dökmek istiyorum.
Herhalde ilk önce, saklanmanın nasıl bir şey olduğunu...
...tarif etmeliyim.
Ama aslında ben de henüz bilmiyorum.
Tek bildiğim, asla dışarı çıkamamanın komik olduğu.
Asla temiz hava soluyamayacak olmanın.
Koşup, zıplayıp bağıramayacak olmanın.
23 Eylül 1942, Çarşamba
Savaşa dair haberler iyi.
Stalingrad hala dayanıyor.
Moskova bölgesinde Rus saldırıları devam ediyor.
- Artık güvendeyiz. Son çalışan da gitti. -Yaşasın!
- Anne! - Tuvalete ilk ben giriyorum.
- Saat 6, Margot. Okul bitti. - Ayakkabılarım nerede?
- Ayakkabılarımı gördünüz mü? - Ne ayakkabısı?
- Üzüleceksin sonra. - Öyle mi?
- Annie, tatlım. - Hele seni bir yakalayayım.
Bekliyorum.
- Dur! Peter! Ah! - Annie! Peter!
- Peter, nereye gidiyorsun? - Mouschi'yi beslemeliyim.
- Peter! - Annie, hayatım...
...Pete'le böyle oyun oynamamalısın.
Bu hiç de asil bir davranış değil.
Asil olmak isteyen kim? Ben asil olmak istemiyorum.
Sana bir yetişkin gibi davranmadığımdan...
...şikayet ediyorsun, davranınca da kızıyorsun.
Sadece biraz eğlenmek istemiştim.
Bu çocuğun nesi var, anlamıyorum.
Ona biraz zaman tanı. Kızlara alışık değil.
Zaman mı? İki ay yeterli bir zaman değil mi?
Ağlayabilirim.
Peki ya Miep? Genellikle o kadar dakik ki.
- Margot, gel ve benle dans et. - Daha yapacak işim var, Anne.
Farkında mısın, dans etmeyi unutacağız.
Dışarı çıktığımızda tek bir şey bile hatırlamayacağız.
- Peter nerede? -Nerede olacak? Kedisinin yanında.
Derslerini daha bitirmedi mi?
Peter.
- Peter! - Ne var?
Annen dışarı çıkmanı söylüyor.
Mouschi'ye mamasını veriyorum.
Babanın, şu kediyle vaktini boşa harcama konusunda...
...dediklerini biliyorsun.
- Öğlenden beri ona bakamadım. - Ben sadece söylüyorum.
- Ben onu beslerim. - Buradan uzak dur. Ciddiyim.
Küçük kız arkadaşınla başka şekilde konuşabilir misin?
Anne, lütfen rica ediyorum...
...öyle söylemez misin? - Bakın, nasıl da kızardı.
- Yüzü kızarıyor. - Yapma, kızarmıyor ama...
- Beni rahat bırak. - Ben ne dedim ki?
Utanılacak bir şeymiş gibi davranıyorsun ama...
...bir kız arkadaşının olması utanılacak bir şey değil.
Delilik bu. O daha 13 yaşında.
Ne olmuş yani? Sen de 16 yaşındasın. Mükemmel işte.
Baban benden 10 yaş büyük. Bay Frank, sizi uyarıyorum...
...bu savaş daha da sürerse akraba olacağız.
- Mazel tov. -Kedimi öğlenden beri görmedim.
Mouschi'ye mamasını veriyorum. Benim küçük Mouschi'm.
Sevgili Mouschi'm olmadan yaşayamam.
Seni gidi harika kedi seni.
- Pekala, Bayan Vak Vak. - O da ne?
- Bayan Vak Vak! - Seni...!
O kadar çok konuşuyorsun ki, sana Bayan Vak Vak diyorlar.
Sen tanıdığım en çekilmez çocuksun!
Vak, vak, vak!
- Vak! - Ooh!
Anne, hayatım. Kıpkırmızı oldun.
- Yanıyorsun. Sen iyi misin? - Aman anne.
- Ateşin yok ya? - Hayır.
Biliyorsun ki buraya doktor çağıramayız. Asla.
Yapacak tek şey var, kendimize dikkat etmek.
Hastalıklardan sakınmak. Diline bakayım.
- Anne, bu çok saçma. - Anne, tatlım. Çocukluk etme.
Bırak da diline bakayım.
Otto.
Anne, anneni duydun, değil mi?
Hadi, aç ağzını.
Vak.
Annie.
- Otto. - Anne.
Bir şeyin yok.
Bana kalırsa Anne'mizin, bir bisiklet turunun ya da...
...arkadaşı Sanne de Vries'e yapacağı bir ziyaretin...
...iyileştiremeyeceği hiçbir şeyi yok.
Öyle değil mi, Anne?
Keşke Peter, oğlan değil de kız olsaydı.
O zaman konuşacak bir kimsem olurdu.
Yeryüzündeki tüm oğlanlar arasından...
...niye onunla kilitli kalmak zorunda kaldım ki?
- Kimse var mı? - Miep mi?
Duymamamız garip.
- Belki de yaralanmıştır. - Gelecektir.
Keşke gelse.
Sigarasızlıktan delireceğim.
Anne, tarihten pekiyi,...
...Latince'den de iyi aldın. - Peki ya cebir?
Eh, itiraf etmem gerek.
Şimdiye dek, cebirde senden iyi olmayı başarmıştım.
Ama bugün beni yakaladın. Düzeltmeleri Margot yapacak.
- Cebir saçma değil mi, baba? - Saçma.
- Ben nasılım? - Elbette ki pekiyi.
Anne, lütfen.
Bugünkü Fransızca kompozisyon ödevin Margot, şahane olmuş.
- Bayan Van Daan, deneyebilir miyim? -Olmaz Annie.
Sorun değil. Gerçekten.
Ama giyerken dikkatli ol lütfen.
Babam bu paltoyu bana, ölmeden önce vermişti.
Paranın satın alabileceğinin en iyisini alırdı bana hep.
Bayan Van Daan, siz evlenmeden önce...
...çok erkek arkadaşınız olmuş muydu?
Annie, bu özel bir soru.
Özel sorular sormak hiç de nazik değil.
Önemli değil.
Anneke, evimiz daima oğlanlarla dolup taşardı.
- Ben genç bir kızken... - Oh, hayır. Başlama yine.
Kapa çeneni!
Bir yaz, Hilversum'daki büyük evimizdeydik.
Oğlanlar...
Oğlanlar, bal etrafında vızıldayan arılar gibiydiler.
Ben 17 yaşındayken...
Neyse, o zamanlar kısa etek giyerdik...
...ve çok güzel bacaklarım vardı.
Hala da öyle. Eskisi kadar güzel olmayabilirim...
...ama bacaklarım hala güzel. Ne dersiniz, Bay Frank?
Tamam, tamam. Gördük.
Sana sormadım, Bay Frank'e sordum.
- Anne, allahaşkına. - Oh, seni de mi utandırdım?
Sana şu kadarını söyleyeyim,...
...umarım evleneceğin kızın bacakları da böyle güzel olur.
Anneke. Babam, etrafımda bu kadar oğlanın...
...pervane olmasından endişelenirdi.
Ve bana derdi ki:
"Bu çocuklardan herhangi biri arsızlaşırsa, sadece şunu de:
'Unutmayın ki Bay Bilmemkim, ben bir hanımefendiyim'"
Onunla nasıl konuştuğuna bir bak.
Bunu günlüğüne yazacağını bilmiyor musun?
Ne olur yazarsa? Ben yalnızca gerçekleri anlatıyorum.
- Daha bitirmedin mi? - Hayır.
- Oh, düşünüyor. - Çocuğu rahat bırak.
Tamam. Kafam basmıyor. Umutsuz vakayım.
Hayır, değilsin. Böyle konuşma.
Sadece babamın Anne ve bana yardım ettiği gibi...
...sana yardım eden biri yok.
Ama şayet ben... şey, biz yardım edersek...
Ne dersin, Peter? Bizimle ders çalışmak ister misin?
Okulumuzu karma yapalım mı?
Evet, sağolun.
- Bay Frank. - Buyurun.
Siz bir meleksiniz. Gerçekten meleksiniz.
Şurdakinden evvel niye sizinle tanışmamışım ki?
Çalışmak için odana gitsen bence iyi olur, Peter.
Müsaadenizle.
Peter, Bay Frank'i iyi dinle. O yüksek tahsilli bir adam.
Saat 8.00'i geçti. Nerede kaldı bunlar?
- Hiç değilse biri gelmeliydi. - Gelirler. Merak etme.
Bana maval okuma. Biliyorum, yolunda gitmeyen bir şey var.
Sen böyle yayılmadan da burası yeterince kötü değil mi?
Sürekli sigara içmeseydin, böyle sinirli olmazdın.
Sigara içiyor muyum? Sigara içtiğimi görüyor musun?
Hepsini içtin de ondan.
Tek paket. Miep'in getirdiği sadece bir paket.
Bu kötü bir alışkanlık ve bu da...
...bırakman için çok iyi bir zaman. -Oh, kes şunu. N'olur.
Bütün paramızı sigaraya harcıyorsun. Bunu biliyorsun.
Sesini keser misin sen?!
Ya sen neye bakıyorsun?
Daha önce büyüklerin böyle atıştıklarını görmemiştim.
Yalnızca çocuklar atışır sanıyordum.
Bu bir atışma değil, tartışma.
Ben de çocukların böyle kaba olduklarını hiç görmedim.
- Ben mi kabayım? - Evet!
- Annie, sütünü iç. - Sana çok fazla yüz vermişler.
Senin sağlam bir sopaya ihtiyacın var.
Unutmayın ki Bay Bilmemkim, ben bir hanımefendiyim.
Sen gördüğüm en sinir bozucu-- Niye sen de...
...kızkardeşin Margot gibi sakin sessiz durmuyorsun?
Niye sürekli gösteriş yapmak zorunda hissediyorsun kendini?
Benden sana küçük bir tavsiye genç bayan.
Erkekler böyle kızlardan hoşlanmaz. Biliyor musun bunu?
Bir erkek, onun sözünü dinleyen kızlardan hoşlanır.
Yemek yapan, dikiş diken, temizlik yapan kızlardan.
Boğazımı keserim daha iyi.
Ben fark edilir olacağım.
Paris'e gideceğim.
- Müzik ve sanat okumaya. - Tabii, tabii.
Bir aktris veya yazar yahut dansçı olacağım.
- Ah! Şu yaptığına bak! - Özür dilerim.
Seni sakar, küçük budala!
- Bu paltoyu babam vermişti! - Çok özür dilerim.
Tamamen mahvoldu ama senin umurunda mı? Sen mahvettin!
Seni öldürebilirim! Öldürebilirim!
Petronella.
Petronella, alt tarafı bir palto. Bir palto.
Anne, düzgün davranmak zorundasın.
Bir kazaydı. Herkesin başına gelebilir.
Onu demiyorum. Sürekli karşılık vermeni diyorum.
Karşılık vermemelisin. Onlar bizim misafirlerimiz.
Margot'un onlarla tartıştığını duymuyorsun, değil mi?
Margot gibi davranmaya çalış.
Davranayım da sonra beni de Margot gibi ezsinler, öyle mi?
İstemem, eksik olsun.
Sana neler oluyor, bilmiyorum Annie.
Ben annemle, senin benle konuştuğun gibi konuşsaydım...
Her şey değişti anne. İnsanlar artık eskisi gibi değil.
"Evet anne. Hayır anne. Siz nasıl isterseniz anne."
Her şey için kendi başıma mücadele etmek,...
...kendi başıma bir şeyler yapmak zorundayım.
Bunu yapmak için mücadele etmen gerekmez. Margot öyle...
"Margot." Tek duyduğum bu. "Niye Margot gibi değilsin?"
Onun yaptığı her şey doğru, benim yaptıklarım yanlış.
Hepiniz bana karşısınız ve sen de en kötüsüsün.
Bu şekilde yaşamaya nasıl devam edebiliriz, bilmiyorum.
Annie'ye tek laf edemiyorum. Benden kaçıyor.
Anne'i bilirsin. Yarım saate kalmaz gülüp eğlenmeye başlar.
Ya onlar?
Babana bu işin iki aileyle yürümeyeceğini söylemiştim.
Ama hayır. İlla onlara sormalıydı.
Şşt.
Ne zaman bu sesi duysam, derin bir "oh" çekiyorum.
- Bu Miep. - Baba!
- Efendim? - Miep geldi.
- Listenizi buyurun. - Teşekkür ederim.
- Miep mi geldi? - Evet.
- Sonunda sigara içebileceğim. - Miep geldi.
Palto için ne kadar üzgünüm, bilemezsiniz.
Boşver.
- Merhaba. - Miep.
Bay Kraler.
Bay Kraler geldiğinde, güneş parlamaya başlıyor.
- Dirk'in gitmesi gerekiyordu. - Dirk Miep'in nişanlısı.
Çalışma celbinden kaçmak için...
...şehir dışında saklanmak zorundaydı.
Ama size radyoyu vermeme izin verdi.
- Hiç gereği yoktu. - Çok tehlikeliydi.
Bakın!
Sevgili radyomuz.
Dış dünyadaki gözümüz, kulağımız oldu.
Alman kanalını sadece güzel müzik için dinliyoruz.
Çöldeki Mihver Devletleri birlikleri...
BBC'yi de umut için.
...aralıksız kara ve hava saldırılarının ardından...
...geri çekiliyor.
8. Ordu ilerlemeye devam ediyor.
Bu iyi.
Pekala, Peter.
Şimdi bakalım Naziler hakkında neler diyecekler, ha?
Berlin.
Dinlemek zorunda mıyız?
Tamam, Peter. Bu kadarı kafi.
Yeşil Polis! Bizi buldular.
Bu taraftan Bay Dussel.
Bu Kraler. Ve Miep.
Lütfen açın. Çok şükür geldiler.
- Kraler? - Ve Miep, evet. Açın lütfen.
Şey, dün gece bir ziyaretçimiz varmış.
Dün gece bir ziyaretçimiz vardı.
- Evet, evet. - Bir hırsız.
- Hırsız mıydı? - Adamı duydunuz mu?
- Evet, duyduk. - Tam altınızdaymış.
Buranın hemen altındaki ofiste.
- Bilemedik. - Polis olduğunu sandık.
- Emin misin, Miep? -Tabii ki sessiz durdunuz, değil mi?
Kımıldamadık. Bütün gece neredeyse nefes almadık.
- Bu güzel. Ramak kalmış. - Hem de epey.
Her şeyi karıştırmış. Masayı, dosyaları.
Kasayı da bulmuş ama açmayı başaramamış.
Gizli yemek karnesi stoğumuzu arıyormuş.
- Birileri biliyor. - O kadar güvendeler.
Geri geleceklerdir. O kasadan kurtulmalısınız. Götürün.
Olur. Kapıya da bir not bırakırız:
"Hırsızlar. Geri gelmeyin. Kasa gitti."
- Güzel espri. -Bay Frank. Sizinle konuşmalıyım.
- Elbette. -Belki de radyodan kurtulmalıyız.
Sobaya atıp yakın. Yeşil Polis radyoyu bulacak olursa...
O zaman onun günlüğünü de bulurlar. Onu da yakacağız.
Günlüğüm olmaz. Günlüğüm giderse, ben de giderim.
- Nerede o? - Bay Van Daan.
Bizi bulurlarsa, radyoyu da, günlüğü de bulmuş olurlar.
- Genelde iyi haber getirmeye çalışıyorum. -Evet, biliyorum.
Ama önemli bir şey oldu. Bir adam bana geldi.
Yahudi bir arkadaşı olduğundan bahsetti bana. Dişçiymiş.
Ona saklanacak bir yer bulmam için bana yalvardı.
Ben de size geldim.
Biliyorum, bu şekilde yaşarken bunu sizden istemem korkunç...
...ama onu yanınıza alabilir misiniz? -Şey, elbette alırız.
- Adamın adı Jan Dussel. - Dussel. Galiba onu tanıyorum.
- Bence gelmesinde sakınca yok. - Teşekkür ederim.
İyi de Otto, onu nereye yerleştireceğiz? Nereye?
Zaten az yiyeceğimiz var. Birini daha alırsak...
Yiyeceğimizden biraz kısarız, Bay Van Daan.
- Benim yatağımı alabilir. - Hayır, sağol Peter.
Margot bizim yanımıza gelir, adam da onun yatağını alır.
Eşyalarımı taşıyayım.
Bay Dussel.
Kafanızı çarpmayın.
İçeri buyurun Bay Dussel.
Bu Bay Frank.
- Otto Frank mı? -Evet. İzninizle eşyalarınızı alayım.
Sağolun Bay Frank.
Sizi iyi ellere emanet ediyorum.
Bay Dussel, paltonuzu geri götürmek zorundayım.
- Size nasıl teşekkür etsem? - Bay Kraler ve Miep...
...bizi hayata bağlıyorlar. Onlar olmasaydı, yaşayamazdık.
Yapmayın. Bizi kahraman sanacaklar. Hiç de öyle değil.
- Naziler'den hoşlanmıyoruz, o kadar. -Biliyorum, biliyorum.
"Kimse biz Hollandalılar'a, kendi lanet Yahudilerimizi...
...ne yapacağımızı söyleyemez."
Sizi iyi ağırlamışlar mı diye bakmak için yarın uğrayacağız.
- Hoşça kalın. - Hoşça kalın, Bay Kraler.
- Hoşça kalın, Bay Dussel. - Güle güle, Miep.
- Hoş geldiniz, Bay Dussel. - Sağolun.
Bu eşim Edith. Bay ve Bayan Van Daan. Oğulları Peter.
Kızlarım, Margot ve Anne.
- Merhaba, Anne. - Nasılsınız?
- Margot. - Nasılsınız?
Lütfen, Bay Dussel, buyurun oturun.
Sağolun.
Rüya bu, biliyorum.
Bay Otto Frank burada.
Demek İsviçre'de değilsiniz?
Birileri İsviçre'ye kaçtığınızı söylemişti.
- Ve bunca zamandır burada mıydınız? -Temmuzdan beri.
Bay Kraler, burada fazla yemek yiyemeyeceğinize dair...
... sizi uyardı mı?
Tahmin edersiniz.
Yedimiz için üç karne var.
Şimdi sizle birlikte sekiz kişi ettik.
Bay Van Daan, beni böyle bir şey için uyardığınıza göre,...
...dışarda neler olup bittiğinin...
...farkında değilsiniz.
Tam burada, Amsterdam'da...
...neler olup bittiğinin farkında değilsiniz.
Her gün yüzlerce Yahudi ortadan kayboluyor.
Mahalleleri kuşatıyorlar. Her evi tek tek arıyorlar.
Her gün, okuldan eve gelen çocuklar...
...ailelerinin olmadığını görüyorlar.
Yüzlercesi sınır dışı ediliyor.
Sizin ve benim tanıdıklarımız: Hallenstein'ler, Wessel'ler.
Oh, hayır.
Çağrı notunuz geliyor:
"Şu gün ve şu saatte istasyona gelin.
Yanınıza taşıyabileceğiniz kadar eşya alın."
Eğer yapmazsanız, sizi evden sürükleyerek çıkarıyorlar...
...ve Mauthausen'e, ölüm kampına gönderiyorlar.
İşlerin bu kadar kötüleştiğini bilmiyorduk.
Böyle konuştuğum için beni bağışlayın.
De Vries'leri tanıyor musunuz?
Gittiler.
Sanne ile aynı sınıftayız.
Sanne benim en iyi... en iyi arkadaşım.
Okuldan eve döndüğünde ailesi yoktu.
İki gün boyunca yalnızdı. Sonra gelip onu götürdüler.
Gitti mi?
Evet, diğerleriyle birlikte.
Hayır, olamaz.
Yakınımızda oturan Meyerberg diye bir aile vardı.
- Onları tanı-- -Bence bu konuyu sonraya bırakalım.
Eminim ki Bay Dussel yerleşmek isteyecektir.
Annele, Bay Dussel'i odasına götürür müsün artık?
Benle gelin, Bay Dussel.
Minnettarlığımı ifade edemediysem bağışlayın beni.
Bu benim için tam bir şok oldu.
Kendimi hep Hollandalı olarak gördüm. Hollanda'da doğdum.
Babam Hollanda'da doğmuş. Dedem de öyle.
Ve şimdi, bunca yıldan sonra...
Müsaadenizle.
Bay Kraler'in bize anlattığından çok farklı.
Bay Kraler olayların geliştiğini söylüyordu.
Kraler'in anlattığı hali daha çok hoşuma gidiyordu.
İyi geceler.
- İyi geceler desene! - İyi geceler, anne.
- İyi geceler, Bay Frank. - İyi geceler.
Çocuğunuz var mı, Bay Dussel?
Hayır. Ben hiç evlenmedim.
- Akrabanız da mı yok? - Hiç kimse.
Ne korkunç.
Aşırı derecede yalnız olmalısınız.
Alıştım artık.
Böyle bir şeye alışabileceğimi hiç sanmıyorum.
Bir hayvanınız bile olmadı mı?
- Bir kedi veya bir köpek? - Hayır.
Hayır, hayır. Tüylü hayvanlara karşı alerjim var.
- Beni astım yapıyor. - Hay Allah.
Ne?
Peter'in bir kedisi var.
- Öyle mi? Burada mı? - Evet.
Ama onu zar zor görüyoruz.
- Peter onu sürekli odasında tutuyor. -Evet.
- Eminim bir sorun çıkmaz. - İnşallah öyle olur, evet.
Umarım size çok fazla sıkıntı vermiyorumdur, Bay Dussel.
Hayır.
Görünüşe göre herkese ayak bağı olabiliyorum.
Oh, genç insanlarla her zaman iyi anlaşırım.
Hastalarımın hepsi çocuklarını bana getirirler...
...çünkü onlarla iyi anlaşacağımı bilirler.
O yüzden bunu dert etme.
Teşekkür ederim, Bay Dussel.
İyi geceler.
Geri geleceğim.
İyi geceler, Bay Dussel.
Dikkat edin.
Sanne.
Sanne?
Sanne!
Dur! Kımıldama!
Olduğun yerde kal! Dur!
Beni kurtarın! Kurtarın beni! Hayır, hayır!
- Hayır! Beni götürmeyin! - Kes şunu! Dur!
Beni kurtarın.
Şşt hayatım, sus. Geçti artık, tamam.
Bay Dussel, lütfen ışığı açın. Sadece bir rüyaydı.
Buradasın, güvendesin. Gördün mü?
Bu çocuğa bir şey yapılmalı. Böyle bağırmaması için.
Kim bilir caddede kim vardı? Hayatımızı tehlikeye atıyor.
Bay Dussel, ne de olsa Anne talim görmüş bir asker değil.
Lütfen, Bay Dussel, yatağınıza geri dönün.
Bir, iki dakika içinde kendine gelir. Öyle değil mi, Annie?
"Yatağınıza geri dönün"müş. Hıh!
Müsaadenizle. Huzurlu olan tek odaya, tuvalete gidiyorum.
Artık yataklarınıza dönün.
Biraz su ister misin?
Çok mu kötü bir rüya gördün?
İstersen anlat bana.
Bunun hakkında konuşmamayı tercih ederim.
O halde uyumaya çalış.
- Ben hemen yanında oturacağım. - Gerek yok.
Ama ben senin yanında kalmak istiyorum.
Hem de çok, gerçekten.
Kalmasan daha iyi.
İyi geceler...
Sen iyi olacak mısın?
İstediğin bir şey yok mu?
Babama gelmesini söyler misin lütfen?
Evet. Elbette Anne, hayatım.
Seni istedi.
- Edith-- - Git, Otto.
Kız hala korkudan titriyor.
Benden hiçbir şey istemiyor.
Onu öpmek için eğildiğimde arkasını döndü.
Yeşil Polis, kapıyı kırıp beni götürmeye çalıştı.
- Sanne'ye yaptıkları gibi. - Anne.
Bu sadece bir dönem.
Bütün kız çocuklar bu yaşlarda babalarına yönelirler.
Tüm sevgilerini babalarına verirler.
Sen böyle değildin. Sen beni dışlamadın.
Eee?
Şimdi sana kitap okumamı ister misin?
Hayır. Sadece biraz yanımda otur.
Çok mu kötüydüm?
Sence dışardan biri beni duymuş mudur?
Hayır. Şimdi şöyle sakince uzan.
İşte böyle. Şimdi de uyumaya çalış.
Feci şekilde korkağım.
Sizi hayal kırıklığına uğrattım.
Sahiden de büyüdüğümü düşünüyorum...
...ama derken bir şey oluyor ve bebek gibi sana koşuyorum.
Seni seviyorum, baba. Senden başka kimseyi sevmiyorum.
- Annel, Annele. - Bu doğru.
Sevdiğim tek kişi sensin.
Bunu uzun zamandır düşünüyordum.
Bu çok hoş.
Bana beni sevdiğini söylemen çok hoş...
...ama anneni de aynı şekilde sevdiğini söylesen...
...daha mutlu olurdum.
Senin yardımına öyle çok ihtiyacı var ki.
Sevgine.
Hiçbir ortak noktamız yok. Beni anlamıyor.
Ne zaman hayat hakkındaki görüşlerimi...
...açıklamaya kalksam, bana kabız olup olmadığımı soruyor.
Onu daha demin çok kırdın. Ağlıyor.
İçerde ağlamakta.
Oh, baba. Korkunç davrandım, öyle değil mi?
Benim neyim var böyle? Söyle bana.
Sadece bir dönem olduğunu söyleme. Yardım et bana.
Biz anne babaların çocuklarına yardım etmek için yapacağı...
..çok az şey vardır, Annie.
Sadece iyi birer örnek olmaya...
...ve doğru yolu göstermeye çalışabiliriz.
Gerisini kendi başına halletmek zorundasın.
Deniyorum. Gerçekten deniyorum.
Her gece, o gün yanlış yaptığım her şeyi...
...yeniden düşünüyorum.
Bayan Van Daan'ın yatağına ıslak bezi koymam gibi.
Şimdi de anneme yaptığım.
Kendi kendime "bu yanlıştı" diyorum.
Ve kendime, bunu bir daha asla yapmamaya söz veriyorum. Asla.
Daha kötü bir şey yapabilirim, ama onu bir daha asla yapmam.
Daha iyi bir yanım var, baba...
...ama o yanımı göstermeye korkuyorum.
İnsanların bana güleceğinden korkuyorum.
Yani kötü Anne dışarı çıkıyor,...
...iyi Anne ise içerde kalıyor.
Ve onları değiştirmeye çalışmaya devam ediyorum.
İyi Anne'yi dışarıya çıkarmaya,...
...kötü Anne'yi ise içerde tutmaya.
Tam olmak istediğim gibi olurdu.
Ve olmalıdır da.
Eğer...
Uyudu.
29 Ekim 1942, Perşembe
Bay Dussel ve ben, dün büyük bir kavga ettik.
Evet, Bay Dussel'le.
Ona göre, bende doğru olan hiçbir şey...
...tekrar ediyorum, hiçbir şey yokmuş.
Bay Dussel üzerime yürürken şöyle düşündüm:
"Bir gün sana öyle bir yumruk atacağım ki,...
...tavandan uçup gideceksin."
Niye her yetişkin...
...çocuk yetiştirmenin yolunu bildiğini sanır?
Özellikle de çocuğu olmayan yetişkinler.
9 Kasım 1942, Pazartesi
Haberler harika! Müttefikler Afrika'ya ayak bastı!
Churchill Londra'da, BBC'de konuştu.
Ah, ama bu son değil.
Sonun başlangıcı bile değil.
Hayır ama belki de bu, başlangıcın sonu.
Hava saldırıları gittikçe kötüleşiyor.
İngiliz uçakları Almanya'ya giderken...
...gece gündüz üstümüzden geçiyorlar.
Bu kadarı fazla. Çok fazla.
Ya bu evi vururlarsa?
Ne yaparız? Sokağa çıkamayız.
Ne yaparız?
Eğer bu evi vururlarsa, tüm endişelerin sona erer.
Şu büyük patlama var ya?
Bir İngiliz uçağı tam da bu mahalleye düştü!
Peter.
Peter!
- Buradan uzakta. - Lütfen yapmayın.
Şunlara bir bakın.
Bayan Van Daan, kulaklarınıza müzik gibi gelmeli bu.
- Müzik mi? - Elbette.
Ne kadar çok uçak gönderirlerse,...
...savaş da o kadar çabuk bitecektir.
Biz de o kadar erken eve döneceğiz.
Savaşın biteceğine hiç inanmıyorum.
Şu anda ne iyi giderdi, biliyor musun? Bir fincan çay.
Oh, evet. Lütfen.
O zaman kahvaltıda çay içemezsiniz.
Şimdi içerseniz, yarına hakkınız kalmaz.
- Umrumda değil. - Benim de.
Bana da, lütfen.
Ya siz Bay Dussel? Şimdi mi yoksa yarın sabah mı?
- Yarın sabah. - Emin misiniz?
Eminim.
Ben de şimdi alayım.
Çatı penceresi kırıldı!
Edith, gel!
Oh, Peter!
Peter! Peter!
Peter!
Tanrım, sana Hanuka ışıkları için...
...teşekkür ederiz. Bu ışıklar bize...
...hürriyetimizi koruma cesaretini versin.
Tanrım, halkımızı her zaman kurtaran mucizeleri...
...yarattığın için sana teşekkür ederiz.
Tanrım, ailemizin bu mutlu günde...
...toplanmasını sağladığın için...
...sana teşekkür ederiz. Amin.
- Amin. - Amin.
7 Aralık 1942, Pazartesi
Hanuka Bayramı bu yıl erken geldi.
Bu Hanuka ışığını, 2000 yıl önce Tanrı'nın...
...kahraman Makabeler'in yüreğini doldurduğu...
...şevkle bezenmiş muhteşem eserleri...
...kutlamak için yakıyoruz.
Onlar kendilerini hor görenlere,...
...zulüm ve baskıya karşı savaştılar...
...ve kutsal ibadethanemizi geri kazandılar.
Bu ışıklar bize, nerede olursa olsun...
...daima yardımımıza gelen Tanrı'yı hatırlatsın. Amin.
- Amin. - Amin.
Gözlerimi, yardımın geldiği dağlara çeviriyorum.
Bana yardım eden, bu dünyayı ve ahireti yaratan Tanrı'dır.
O, rızkının alınmasına izin vermez.
Seni koruyan gaflete düşmez.
İsrailoğullarını koruyan ne gaflete düşer, ne de uyur.
Tanrı senin koruyucundur.
Tanrı, sağ kolunun üzerindeki gölgedir.
Tanrı seni tüm kötülüklerden korur. O senin ruhunu korur.
Tanrı gidiş gelişlerinde senin koruyucun olsun.
- Bu andan itibaren sonsuza dek. -Amin.
- Amin. - Amin.
Şapkaları alabilir miyim lütfen? Sağolun.
Çok hoş, çok hoş.
- Bu çok dokunaklıydı. - Daha bitmedi.
- Otur yerine! - Nereye gidiyorsun?
Dahası da var. Şarkılar, hediyeler.
- Hediye mi? - Bu yıl yok ne yazık ki.
Ama Hanuka'da herkes hediye verir. Herkes.
- Doğru. -Bizdeki Aziz Nikola Günü gibi.
Aziz Nikola Günü'ymüş.
Hayır, Aziz Nikola Günü gibi değil.
Nasıl bir Yahudi Hanuka'yı bilmez?
Ben özellikle mumları hatırlarım.
Önce bir tane, bu gece olduğu gibi. İkinci gece iki tane.
Ertesi gece üç tane ve bu,...
...sekiz mum yanana kadar devam eder.
Sekiz mum da yandığında, gerçekten çok güzeldir.
Benim en çok hatırladığımsa aldığımız hediyelerdir.
Sekiz gün boyunca hediye.
Hediyeler, gün gittikçe daha iyi hale gelirler.
Hepimiz buradayız, yaşıyoruz. Bu hediye bize yeter.
Hayır, yetmez. Bende bir şey var.
Nedir?
- Hediyeler. - Gerçek hediye mi?
- Kendi yaptı. - Şuna bakın!
Ne kadar coşkulu, ne kadar eğlenceli, değil mi?
Oh, bu çok güzel.
Bu Margot'ya.
Yüksek sesle oku.
Asla kendini kaybetmedin.
Senden korkmam asla.
Öylesine iyisin. Ama sıkıysa,
Koy tüm kelimelerini buraya.
Bakalım neymiş?
Yeni bir çapraz bulmaca kitabı.
Bunları yapmıştın ama sildim. Eğer bekler ve unutursan...
...hepsini yeni baştan yapabilirsin!
- Bu harika. - Zekice.
Teşekkür ederim.
Bayan Van Daan için.
Oh, kendimi çok kötü hissediyorum.
Kimseye verecek bir şeyim yok.
Bir şampuan.
Tüm sabun parçalarını topladım ve hepsini,...
...bana tuvalet için ayrılan suyun kalanıyla karıştırdım.
- Oh, teşekkür ederim Anneke! - Kız işi çözmüş.
Hepiniz için bir şiir yazmak istedim ama vaktim yoktu.
Sizin hediyeniz, Bay Van Daan, gerçekten çok özel bir şey.
Her şeyden çok istediğiniz bir şey.
Sigara!
Şuna bakın!
- Sigara! - Hem de iki tane.
Babam paltosunun cebinde biraz pipo tütünü buldu,...
...biz de bunları yaptık.
Daha doğrusu, babam yaptı.
Şuna bakın.
Yaksana! Durma, yak hadi!
İçinde tütün var.
Gerçekten.
İçinde biraz boşluk var ama çok değil.
Ah, evet.
- İşe yaradı! - Şuna da bakın!
Teşekkür ederim, Annie. Sağol.
İlahi Bay Van Daan!
Annem için bir Hanuka tebriği.
Bu, 10 saat boyunca annem ne derse yapacağıma dair...
...söz verdiğim bir borç senedi.
İmza, Anne Frank.
10 saat boyunca sana söyleneni mi yapacaksın? Ne denirse?
Doğru.
Onu satmak istemezsiniz, değil mi Bayan Frank?
Asla. Bu şimdiye dek aldığım en kıymetli hediye.
Bu babam için.
Annele, bir hediye almayı beklemiyordum.
- Şuna bakın. - Bir atkı.
Oh, biliyorum.
Boynunun etrafına bir kravat gibi dolaman için.
Bunu her gece karanlıkta ördüm.
Korkarım karanlıkta daha iyi görünüyor.
Çok güzel. Teşekkür ederim, Annele. Teşekkür ederim.
- Rüya gibi, değil mi? - Çok sevimli, öyle değil mi?
Teşekkürler, Anne.
Bu Mouschi için.
Hoşuna gidecektir.
Bu da senin için. Sana.
Bayan Vak Vak'tan.
Durmasana, aç hadi.
Hediyeni açmayacak mısın?
Hadi ama. Bize ne olduğunu göster.
- Bir traş bıçağı. - Ne?
Yeni değil. Miep 2. el pazarından aldı.
Ama artık bir traş bıçağına ihtiyacın var.
- Ne için? - Dudağının üstüne bakın.
Gördünüz mü?
Bundan mı kurtulmak istiyormuş?
Üzerine biraz süt dökün ve kediye yalatın, gider.
Komik olduğunu zannediyorsun, öyle değil mi?
Baksanıza, sabırsızlanıyor. Hemen deneyecek.
Mouschi'ye hediyesini vereceğim.
- Mouschi, Mouschi, Mouschi. - Yeter!
Son olarak, oda arkadaşım Bay Dussel'i de unutmadım.
Bana mı?
- Kapsül mü? - Onlar kulak tıkacı.
Gece etrafta gürültü yaparken beni duymayasınız diye.
Onları kendim yaptım. Deneyin. Bakalım beni duyacak mısınız?
- İzleyin. - Bekle, şunları...
- Böyle mi? Dediğin bu mu? - Hazır mısınız?
- Ne? - HAZIR MISINIZ?
İşe yarıyorlar!
İçeri kaçtılar! İçeri kaçtılar!
Çıkartamıyor.
Senin neyin var böyle? Çıkar şunları. Çıkar.
Hallettim.
Sağol.
- Bu gerçek bir Hanuka. - Ne sevimli, değil mi?
- Gerçek bir Hanuka. -Şimdi de şarkıyı söyleyelim, baba.
Hanuka şarkısını duyana kadar bekleyin, Bay Dussel.
Annele. Korkarım bu gece şarkıyı söylememeliyiz.
Bu bir kutlama ve sevinç şarkısıdır.
Biri bu şarkı konusunda pek hevesli.
Söyleyelim, lütfen. Bağırmayacağım, söz veriyorum.
Pekala ama sessizce, Annie. Gözüm üstünde. Eğer sesin...
Oh. Oh!
Sana buraya kediyle gelmemeni söylemiştim. Çıkar onu!
Senin neyin var böyle? Hiç anlayışın yok mu senin?
- Şu kediyi çıkar buradan. - Kedi mi?
Beni duydun. Çıkar onu buradan!
Kedi yok ki.
Bay Dussel.
İlle de kedi olmak zorunda değil. Odaya girdiğinde...
...giysisindeki kedi kılları bile yeter.
Daha fazla rahatsız olmayacaksınız.
Ondan kurtulacağız.
Nihayet sözüme geldiniz.
Bunu senin için yapmayacağım.
Hepinizin aklındaki bu, hepinizin!
Bunu yapacağım çünkü şu kedinin...
...tüm yiyeceğimizi yemesini görmekten sıkıldım.
Bu doğru değil. Ona sadece artıkları veriyorum.
Külahıma anlat. Her gün gittikçe şişmanlıyor.
Lanet olası kedi hepimizden iyi gözüküyor. Bu gece gidiyor.
Hayır!
Bay Van Daan, bunu yapamazsınız.
Bu Peter'in kedisi.
- Peter o kediyi seviyor. - Annie.
O giderse, ben de giderim.
Git. Git.
Ne Peter, ne de kedi bir yere gidiyor.
Sizin neyiniz var böyle? Bugün bayram.
Hadi, lütfen. Annie, sen şarkı söyle.
Annele. Annele.
Bana kalırsa önce mumları söndürmeliyiz.
Böylelikle yarın akşama da biraz kalır.
Baba, mumun tamamen yanıp bitmesi gerekiyordu.
Eminim ki Tanrı kısıntılara anlayış gösterecektir.
Bu mübarek bayramı kutlamamıza izin veren Tanrım,...
...sana şükürler olsun. Amin.
- Amin. - Amin.
- Galiba gittiler. - Bizi buldular.
Bulsalardı, çoktan buraya çıkmış olurlardı.
Bu Yeşil Polis'ti biliyorum. Yardım almaya gittiler.
Belki de Gestapo'dur. Gizli belgeler arıyordur.
Ya da başka bir hırsızdır. Para arıyordur.
Ben aşağıya iniyorum.
Hala orada olabilirler.
Annele, bugün cumartesi.
Miep veya Bay Kraler pazartesi günü gelene kadar...
...neler olduğunu bilemeyeceğiz.
Bu belirsizlikle yaşayamayız. Şimdi müsaadenle, lütfen.
Parayı getir. Dediklerine göre onları satın alabiliyormuşsun.
- Hadi çabuk! Git parayı getir. - Sessiz ol!
Toplama kampına mı götürülmek istiyorsun?
Buraya çıkıp seni alana dek orada dikilip duracak mısın?
Sessiz olacak mısın sen?
Biri gidip babamı geri getirsin.
- Yaptıkların yetmedi mi? - Lütfen Bay Van Daan.
Annie!
Gözlerimi, yardımın geldiği dağlara çeviriyorum.
Bana yardım eden, bu dünyayı ve ahireti yaratan Tanrı'dır.
Seni koruyan gaflete düşmez.
İsrailoğullarını koruyan ne gaflete düşer, ne de uyur.
Tanrı senin koruyucundur.
Tanrı, sağ kolunun üzerindeki gölgedir.
Buraya gelin.
- İyisi mi gidip bakayım ve emin olayım. -Evet.
Tanrı seni tüm kötülüklerden korur.
- O senin ruhunu korur. - Sesimi duy, ey İsrail.
Tanrı gidiş gelişlerinde senin koruyucun olsun.
Daktiloyu almış ve kaçmış. Sokak kapısını kapatmamış.
Kapı ardına kadar açılıp kapanıyordu. Bekçi geçiyordu.
- Kediymiş. - Evet.
Pisi pisi. Gel pisi pisi.
Miyav, miyav.
Eve hırsız girmiş. Geldiğimi duyar duymaz da kaçmış.
Kapıyı kilitleyeceğim ve bunu bildireceğim.
Gittiler ve kapıyı kilitlediler.
Oh, Tanrı'ya şükür gittiler.
Bizi bir an önce alsalar da bu korkunç ıstırap bitse.
Düşünemiyorum.
Tamam, sorun yok. Tehlike geçti.
Tehlikenin geçtiğini de kim söyledi?
Her zamankinden daha büyük bir tehlike içinde olduğumuzun...
...farkında değil misiniz?
Lütfen Bay Dussel, biraz sessiz olur musunuz?
Bu sakar ahmağın yüzünden biri burada olduğumuzu biliyor.
- Biri saklandığımızı biliyor. - Bir hırsızdı o! Sence...
...Yeşil Polis'e gidip "geçen gece bir yeri soyuyordum...
...ve tepemde bir ses duydum" der mi? Bunu yapar mı?
- Evet, bence yapar. - Delisin sen.
Bence günün birinde bu hırsız yakalanacak...
...ve Gestapo'yla bir anlaşma yapacak.
Gestapo'ya diyecek ki, "eğer beni bırakırsanız...
...size bazı Yahudiler'in saklandığı yeri gösteririm".
- Ben böyle düşünüyorum. - Oh.
Adam haklı.
Oh, anne. Buradan gidelim. Burada daha fazla kalamayız.
- Lütfen gidelim. - Gidelim mi? Nereye?
Evet. Nereye?
Bütün inancımızı yitirdik mi?
Bütün cesaretimizi?
Bir kaç dakika önce bizim için geldiklerini düşünmedik mi?
Her şeyin bittiğini düşündük ama bitmedi.
Yaşıyoruz, güvendeyiz.
Sonsuz merhametinle bizi tekrar bağışlayan sana...
...şükrediyoruz Tanrım.
- Amin. - Amin.
Annele.
Şarkı.
Şarkıya ne dersin?
- İyi bayramlar. - İyi bayramlar.
1 Ocak 1944, Cumartesi.
Yeni bir yıl daha başladı...
...ve hala saklandığımız yerdeyiz.
Buraya geleli tam olarak...
...1 yıl, 5 ay ve 25 gün oldu.
Ailemizden biri bizi terk etti.
Mouschi kaçtı.
Hepimiz biraz zayıfladık.
Van Daan'ların tartışmaları her zamanki gibi şiddetli.
Annem hala beni anlamıyor.
Ama ben de onu anlamıyorum.
Yine de, büyük bir değişiklik var,...
...bendeki değişiklik.
Bir yerde, benim yaşımdaki kızların...
...kendilerinde olup bitenden tam emin olmadıklarını...
...okumuştum.
İçlerine kapanıyorlar ve vücutlarının içindeki...
...mucizeyi düşünmeye başlıyorlarmış.
Bence bu başıma gelen, harika bir şey.
Sadece görülebilen değil,...
...içerde olup biten de.
Her olduğunda, hoş bir sırrım varmış gibi hissediyorum...
...ve o sırrı tekrar içimde hissedeceğim zamanı bekliyorum.
Annele! Peter!
Ne güzel bir sürpriz! Bay Kraler ve Miep geldi.
Teşekkür ederiz. Gelmenize gerek yoktu.
En azından kendinize bir gün ayırmalıydınız.
Öyle deme. Onları görmek çok güzel.
O ne? O ne?
- Mutlu yıllar, Bay Dussel. - Mutlu yıllar.
Sen nasılsın, Margot? Daha iyisin ya?
- Ben iyiyim. -Öksürüp ses çıkarmasın diye,...
...ona her türlü hapı verdik.
Miep'in bize getirdiğine bakın.
Bir pasta!
Ooh.
- Pasta. - Güzel.
Ben tabak getireyim.
- Teşekkür ederiz, Miep. - Teşekkürler.
Haftalarca yetecek şeker hakkını kullanmış olmalısın.
Ama çok güzel, öyle değil mi?
Bir pastayı görmeyeli asırlar oldu sanki.
Geçen sene getirdiğin sayılmaz. Hatırladın mı?
Üzerinde "1943 Barış Getirsin" yazıyordu.
"1944 Barış Getirsin"
Barış illa ki bir zaman gelecek, biliyorsunuz.
Al bakalım sevgilim.
Pekala...
- ...kaç kişiyiz? - Beni saymayın.
- Oh, yemek zorundasın. - Buyur, Miep.
İyi. Böylece... bir, iki, üç..
- Yedi kişi ettik. - Sekiz.
Her zaman olduğu gibi.
Margot'u saymadım. Kesin yemeyecektir diye düşündüm.
- Niye yemesin? - Bence pasta ona dokunmaz.
Pekala, pekala. Sadece...
...tekrar öksürmeye başlamasını istememiştim, hepsi bu.
Bir de lütfen, pastayı Bayan Frank kessin.
Siz ne demek istiyorsunuz?
Şey, Bayan Frank her şeyi daha iyi paylaştırıyor.
- Siz ne demeye çalışıyorsunuz? - Boş ver, vakit harcıyoruz.
Hayır, hayır. Herkese daima eşit vermiyor muyum?
- Vermiyor muyum? - Boş ver.
Hayır, bir cevap istiyorum. Vermiyor muyum?
Evet, evet, evet.
Herkes eşit alıyor...
...ama Bay Van Daan biraz daha fazla.
Bu bir yalan! O her zaman eşit şekilde kes--
Bay Van Daan, lütfen.
Küçük bir pastanın bize ne yaptığını görüyor musun, Miep?
Aklımızı çeliyor.
- Buyurun, Bayan Frank. - Teşekkür ederim.
- İstemediğinize emin misiniz? - Oldukça.
- Miep. - Hayır, sağolun. Gerçekten.
Pastayı kesin.
Teşekkür ederim.
Bu sana Peter.
Belki Mouschi evimize geri dönmüştür.
Hiç oraya uğruyor musunuz? Acaba uğrayabilir misiniz?
Maalesef, Mouschi gideli bir hafta olmuş Peter.
Aklında bulunsun.
Birisi o kediyle, çoktan güzel bir yemek yapmıştır.
- Elinize sağlık, Miep. - Harika olmuş.
Benim gitmem gerekiyor. Bu gece bir parti var.
Ne güzel!
Herkesin ne giydiğini, ne yediğini ve diğer her şeyi...
...iyice ezberle. Böylece, sonra bize anlatabilirsin.
Size her şeyi etraflıca anlatırım.
- Hoşça kalın. - Güle güle, Miep.
Bir saniye.
Benim için yapmanızı istediğim bir şey var.
Nereye gidiyorsun?
Ne yapacaksın?
Hayır. Sakın o paltoyu almaya cüret etme.
- Ne oluyor? -Babam annemin kürk paltosunu satacak.
- O eski palto için çıldırıyor. - O benim! Duydun mu beni?
O paltoyu babam vermişti. Hayır! Buna hakkın yok!
Böyle bir zamanda, bir insanın, bir kürk palto için...
...endişe edecek kadar aptal olabilmesi mümkün mü?
Bu sizi hiç alakadar etmez.
- Ve eğer bir kelime daha edecek olursanız... -Peter.
Sadece...
...bu paltoyu satmanın akıllıca olduğuna dair...
...küçük bir münakaşa.
Bayan Van Daan'a da sık sık hatırlattığım üzere,...
...dışarda insanlar, çaresiz bir halde giysiye muhtaçken...
...onun bu paltoyu saklaması çok bencilce.
O yüzden rica etsem, bunu bizim için satabilir misiniz?
İyi para eder. Ha, bu arada...
...bana da sigara alabilir misiniz?
Markası fark etmez, alabildiğiniz kadar alın.
Sigara bulmak çok zor Bay Van Daan ama denerim.
- Hoşça kalın. - Güle güle.
Bay Frank, sizinle konuşabilir miyim?
Bir şey oldu, öyle değil mi Bay Kraler? Ne oldu?
Eğer buradaki herkesi ilgilendiren bir şeyse,...
...hepimiz duysak iyi olur.
- Ama çocuklar... - Hayal edebilecekleri...
...gerçeğin kendisinden daha kötü olacaktır.
Depoda bir adam var. Adı Karl.
Tanırsınız. Bir gün ofisime geldi.
Kapayı kapatıp bana sordu:
"Dostunuz Bay Frank'tan haber aldınız mı?"
İsviçre'de olduğunuza dair bir söylenti olduğunu söyledim.
O söylentiyi kendisinin de duyduğunu...
...ama benim başka şeyler bildiğimi düşündüğünü söyledi.
Pek üzerinde durmadım. Unutmaya çalıştım.
Derken dün, depodan çıkıyorduk.
Ofise inmeye başlamıştım.
Arkamı döndüm.
Öylece dikilmiş, kitaplığa bakıyordu.
Dedi ki: "Burada bir kapı olduğunu hatırlıyorum.
Burada tavan arasına açılan bir kapı yok muydu?"
Sonra da benden daha fazla para istedi.
- Haftada 20 florin daha fazla. - Şantaj.
20 florin mi? Oldukça insaflı bir şantajmış.
Bu daha başlangıç.
Ben ne düşünüyorum, biliyor musunuz?
Geçen geceki hırsız oydu.
Burada olduğumuzu da böyle öğrendi.
Sonra ne oldu? Ona ne söyledin?
Bunun hakkında düşünmem gerektiğini.
Ne yapayım? Parayı ödeyeyim mi, onu kovayım mı, ne yapayım?
- Bilemiyorum. - Tanrı aşkına onu kovma!
Ne istiyorsa ver.
Onu burada, gözünü üzerinde bulundurabileceğin yerde tut.
İstediği para çok mu? Yani, bunların maaşının piyasası ne?
O paraya bir savaş fabrikasına girebilir.
Ama burası da savaş fabrikası değil.
Aklınızda bulunsun, bilip bilmediğinden tam emin değilim.
Ona yarısını teklif edin. Şantaj mı, değil mi anlarız.
Ya öyleyse? Ödemek zorundayız, değil mi?
Ne isterse ödemek zorundayız.
Ona o zaman karar veririz.
Bunların hepsi benim hayal ürünüm de olabilir.
Herkesten ve her şeyden şüphelendiğiniz bu günlerde,...
...hemen bir yargıya varıyorsunuz.
Bir tatil günü telefonun çalması ne anlama geliyor?
Arayan karım.
Ona bazı belgeler için ofise gitmem gerektiğini...
...ve kiliseden çıkınca burayı aramasını söylemiştim.
- Hoşça kalın. - Siz de.
Mutlu yıllar.
- Hoşça kalın. - Güle güle, Bay Kraler.
O halde Karl'a istediğinin yarısını teklif edeceğim.
Sağolun, Bay Kraler.
Bunun için oğlunuza teşekkür edebilirsiniz.
O ve onun lanet kedisi! O gece, orada!
Bakın söylüyorum, artık her şey an meselesi.
Bazen bu iş sona ersin istiyorum. Ne olacaksa olsun.
- Margot! -Hiç değilse nerede olduğumuzu bilirdik.
Bu şekilde konuştuğun için kendinden utanmalısın.
Ne kadar şanslı olduğumuzu düşün.
Her gün savaşta ölen binlerce insanı düşün.
Toplama kamplarındaki insanları düşün.
Bunun ne faydası var?
Zaten sefil haldeyken, sefaleti düşünmenin ne faydası var?
Bu aptallık!
Bizler genciz. Margot, Peter ve ben.
Siz yetişkinler şansınızı kaybettiniz.
Ama bize bir bakın. Eğer dünyadaki tüm vahşeti...
...düşünmeye başlarsak yitip gideriz.
İdealler, umut, her şey yok edilirken...
...bizler bazı ideallere tutunmaya çalışıyoruz.
Dünyanın böyle berbat durumda olması bizim suçumuz değil.
- Bu başladığında biz dünyada yoktuk bile. -Bana baksana sen!
O yüzden bunun acısını bizden çıkarmaya kalkmayın!
Sanki savaşı biz başlatmışız gibi konuşuyor.
Savaşı biz mi başlattık?
- Bunu unuttun. - Teşekkürler.
Artık iyi olduğunu düşünüyordum.
Onlarla nasıl konuşulacağını biliyorsun.
Ben kızarsam nasıl olur, düşünemiyorum.
Çok şey söylüyorum.
İnsanları kırıyorum.
Bence sen gayet iyisin.
Teşekkür ederim, Peter.
Dussel'in, Mouschi'yi birinin yediğini söylemesi--
Ona vurmak istedim. Tek düşüncem buydu.
Böyle durumlarda okulda yaptığım buydu, vururdum.
Ama burada kavga başlatırsam, soluğu odamda alırım.
Gidecek bir odan olduğu için şanslısın.
Üstünlük hep onlarda.
Bana üstünlük taslamaya başladıklarında da,...
...buna tahammül edip katlanmam gerekiyor.
Daha demin onlara karşı koydun.
Çok kızmıştım.
Onlar her konuda...
...fikirlerini oluşturmuşlar.
Bizse hala fikirlerimizi oluşturmaya çalışıyoruz.
Burada, bizim yaşımızdaki hiçbir insanın...
...asla yaşamadığı sorunları yaşıyoruz.
Ve tam onları çözdüğünü sandığın anda...
...bir şey çıkıyor ve güm!
Her şeye baştan başlamak zorunda kalıyorsun.
- Bence baban gayet iyi. - O öyledir, Peter. Öyledir.
Bana aklım olduğunu hissettiren bir tek odur.
Ne komik, öyle değil mi? Sen ve ben?
Bunca zamandır burada birlikteyiz...
...ama ilk defa gerçek anlamda konuşuyoruz.
İnsanın konuşacak biri olması çok işe yarıyor, değil mi?
Sinirini atmanı sağlıyor.
Ne zaman sinirini atmak istersen...
...odama gelebilirsin.
Oldukça sinirli olabilirim.
Benim için sorun olmaz.
Ciddi misin?
Öyle söylemedim mi?
- İyi geceler. - İyi geceler.
İyi geceler.
- İçeri gelebilir miyim? - Hayır. Daha giyinmedim.
Margot.
- Söylesene, çok mu çirkinim? - Oh, ağzımı aramayı bırak.
Hayır, söyle bana.
Elbette değilsin. Çok hoş gözlerin var...
...ve hayat dolusun ve...
- İçeri gelebilir miyim? - Gel, anne.
Bay Dussel içeri girmek için sabırsızlanıyor.
Odayı bütün gün kendi kullanıyor.
Peter'i bu gece de görmeye gitmiyorsun, değil mi?
Niyetim bu.
Onu rahatsız etmekten çekinmiyor musun?
Anne, içime doğan bir şeyler var.
O zaman Annie, içeri girdiğinde kapıyı kapatmamanı istesem...
...çok şey mi istemiş olurum?
Tıpkı Bayan Van Daan gibi konuştun.
Yo, yo. Yanlış bir şey yapıyorsunuz demek istemedim.
Keşke eleştiriye bu kadar kapalı olmasaydın.
Üzgünüm, anne. Peter'in odasına gidiyorum.
Petronella Van Daan'ın...
...arkadaşlığımızı bozmasına müsaade etmem.
Bir saniye, Bay Dussel.
Benim zamanımda erkekler kızları ziyarete giderdi.
Ne kadar genç olduklarını biliyorsunuz.
Peter'in odası...
- ...konuşabilecekleri tek yer. - Konuşmak mı?
Ben genç kızken böyle denmiyordu.
Seni dahil etmediğimiz için özür dilerim Margot.
- Kendimi suçlu hissediyorum. - Niye?
Nasıl desem, ne zaman Peter'in odasına gitsem...
...seni incitiyormuşum gibi bir hisse kapılıyorum.
Biliyorum, eğer ben olsaydım, deli gibi kıskanırdım.
Birazcık kıskanıyorum ama seni ve Peter'i değil.
Ben...
Ben sadece, duygularımı konuşabileceğim...
...kimsem olmadığı için üzgünüm.
- Margot, seni hiç-- - Dinle, bir dost buldun...
...ve bunun tadını çıkarmanı istiyorum.
Ama içten içe, benim de duygularımı...
...biriyle paylaşma hakkım olduğunu düşünüyorum.
Ama eminim ki Peter, o çocuk, benim için asla o kişi olamaz.
Belki de ortada kıskanacak bir şey yoktur.
Belki de ben, onun kedisinin yerini tutuyorumdur yalnızca.
Lütfen odama girmeme izin verir misiniz?
Bir dakika daha, sevgili Bay Dussel.
Eh, hadi bakalım. İdam mangasının arasından geçmeye.
Çok teşekkür ederim.
Şuna da bakın.
Oğlum olmasının çok faydasını gördüm. Onu hiç göremiyorum.
Bir dakika, hayatım.
Müsaadenle oğluma bir kaç şey söylemek istiyorum.
Peter, bütün gece oturmanı istemiyorum.
Uyuman gerek. Büyüme çağında bir delikanlısın.
Annie geç saatlere kadar kalmayacak.
Saat tam 9'da yatağa girecek.
Öyle değil mi, Annie?
Evet, anne. Artık gidebilir miyiz?
Çan seslerini dinle, hayatım.
İnanılmazlar, değil mi?
Bize hala yuvadaymışız gibi davranıyorlar.
Bunun canını sıkmasına izin verme. Benim canımı sıkmıyor.
Bu yüzden onları gerçekten suçlayamazsın sanırım.
Bizim yaşımızdayken nasıl olduklarını düşünüyorlar.
Bizim onlardan ne kadar ilerde olduğumuzun farkında değiller.
Ben ne yapmak istediğimi çoktandır biliyorum. Ya sen?
Bir gazeteci ya da onun gibi bir şey olmak istiyorum.
Yazmayı seviyorum.
Sen ne yapmak istiyorsun?
Şu an ne yapmak istediğimi biliyorum.
İngiltere'ye gidip, Özgür Hollanda birliklerine katılmak.
Peter, sen böyle bir şeye kalkışmazdın. Başaramazdın.
Başarırdım.
Buna kalkışan yüzlerce kişiden çok azı bunu başarıyor.
Biliyorum ama onlara katılmak ve savaşmak isterdim.
Burada öylece oturmak bana göre değil.
Margot'dan hoşlanıyorsun, öyle değil mi?
Ta en başından beri ondan hoşlanıyorsun.
Ondan, benden hoşlandığından daha fazla hoşlanıyorsun.
- Bilmiyorum. - Önemli değil.
Herkes o şekilde hissediyor. Margot çok iyidir.
O tatlı, zeki ve güzel. Bense değilim.
- Ben öyle demezdim. - Oh, hayır. Değilim.
Bunu biliyorum. Güzel olmadığımın pekala farkındayım.
Hiç olmadım ve asla olmayacağım.
Buna katılmıyorum.
Bence sen güzelsin.
Bu doğru değil.
Ve bir şey daha.
Sen değiştin. Yani ilk zamanlara göre.
Değiştim mi?
Eskiden korkunç derecede gürültücü olduğunu düşünürdüm.
Ya şimdi ne düşünüyorsun, Peter? Nasıl değiştim?
Şey...
Daha sessizsin.
Benden nefret etmediğin için sevindim.
Asla böyle bir şey söylemedim.
Bahse varım, buradan kurtulduğunda...
...beni bir daha hiç düşünmezsin.
Bu delilik.
Arkadaşlarınla tekrar bir araya geldiğinde şöyle diyeceksin:
"Sahi, şu Bayan Vak Vak'ta ne bulmuşum ki?"
- Benim hiç arkadaşım yok. - Peter, elbette vardır.
- Herkesin arkadaşı vardır. - Benim yok.
Ve de hiç istemiyorum. Onlarsız gayet iyi idare ediyorum.
Bu bensiz de idare edebileceğin anlamına mı geliyor?
Ben kendimi senin arkadaşın olarak görüyorum.
Hayır.
Eğer hepsi senin gibi olsaydı...
...her şey farklı olurdu.
Peter.
Daha önce hiç bir kızla öpüştün mü?
Evet.
Bir kez.
Güzel miydi?
Öptüğün kız yani?
Bilmiyorum. Gözüm bağlıydı.
Bir partide olmuştu. Şu öpüşme oyunlarından biriydi işte.
Sanırım bu sayılmaz, değil mi?
Bence sayılmaz.
Ben iki defa öpüldüm.
Bir keresinde, daha önce hiç görmediğim bir adam...
...beni buzdan kaldırırken yanağımdan öpmüştü.
Ağlıyordum.
Diğerinde de babamın bir arkadaşı elimi öpmüştü.
Bunlar sayılır demiyorsun ya?
Ben öyle demezdim.
Neredeyse adım gibi eminim, Margot nişanlanmadan...
...kimseyle öpüşmez.
Ve yine eminim ki,...
...babamdan önce annemin eline erkek eli değmemiştir.
Ama bilemiyorum.
Artık her şey çok farklı.
Sen ne düşünüyorsun?
Sence bir kız nişanlı falan olmadan kimseyle öpüşmemeli mi?
İnsanın ne yapacağını düşünmeye çalışması öyle zor ki.
Burada, bütün dünya başımıza yıkılırken...
...insan--
...insan yarın neler olacağını bilemiyor.
Sen ne dersin?
Bence bu, kıza bağlı.
Kimine göre, ne yaparlarsa yapsınlar, bu yanlıştır.
Ama diğerleri...
Onlara göre kesinlikle yanlış olmaz.
Her zaman düşündüğüm--
Sanırım artık gitmeliyim.
Doğru.
İyi geceler.
Onların seni buraya gelmekten alıkoymalarına...
...izin vermeyeceksin ya?
Hayır.
Günlüğümü getirebilirim.
İçinde, seninle hakkında konuşmayı istediğim...
...o kadar çok şey var ki.
Senle ilgili çok şey var.
Ne gibi şeyler?
Şey...
Bazılarını görmeni istemem.
Bir hiç olduğunu düşünüyordum.
Tıpkı benim hakkımda düşündüğün gibi.
Fikrini değiştirdin mi?
Ben senin hakkındaki fikrimi değiştrdim.
Anlarsın.
İyi geceler, Annele.
- İyi geceler, Anne. - İyi geceler.
Hah!
Dışarda yeterince telaş var.
İstila ateşi günden güne yükseliyor.
Ve insanlar kurtuluş umudundan başka bir şey konuşmuyorlar.
Bir an önce gelse iyi olacak. Burada haberler kötü.
Miep'in yiyecek karnelerimizi aldığı kişiler tutuklandı.
Bay Kraler hastanede. Görünüşe göre ülseri var.
Korkarım onun ülseri bizleriz.
Miep hem işi, hem de bizi çekip çevirmek zorunda.
Dışarda olup biteni düşünürsek, ne kadar da talihliyiz.
İlkbaharın geldiğini hissediyorum.
Bunu bütün bedenimde ve ruhumda hissediyorum.
Aklım tamamen karışmış durumda.
Her şeye--
...her şeye öyle özlem duyuyorum ki.
Otto! Otto, çabuk!
Yemek çalıyor! Bay Van Daan hırsızlık yapıyordu!
Ne var? Bay Van Daan! Bırakın...!
Ne oldu? Bay Van Daan.
Bakın, ekmek!
Pis hırsız! Seni hiçbir şeye değmez herif!
Bay Dussel! Yardım et, Peter!
Onu bırakın. Peter, bana yardım et!
Bırakın onu.
Bırakın!
Putti, ne oluyor?
Ekmek çalıyordu!
Demek sendin.
Biz de bunca zaman sıçanların yaptığını düşünmüştük.
Bay Van Daan, nasıl yaparsınız?
- Açım. - Hepimiz açız.
Çocukların gittikçe zayıfladığını görüyorum.
Kendi oğlunuz öylesine aç ki,...
...onun uykusunda inlediğini duydum.
Ve siz gecenin bir yarısı aşağı inip...
...çocukların hakkı olan yiyecekleri çalıyorsunuz!
Onun yemeğe hepimizden çok ihtiyacı var.
Eskiden daha çok yerdi. Kocaman bir adam o.
Ve sen!
Sen ondan da betersin! Sen bir anasın!
Ama oğlunu bu adam için feda ediyorsun! Bu--
Edith.
Seni görmedim zannetme. En iyi lokmaları hep ona ayırıyorsun.
Seni her gün izledim ve dilimi tuttum.
Ama artık tutmayacağım. Bundan sonra olmaz!
Şimdi onun gitmesini istiyorum. Buradan defolup gitmesini.
Edith.
Buradan gitmek mi?
- Ne demek istiyorsun? - Aynen bunu.
Eşyalarını al ve defol!
Kızgın olduğun için böyle konuşuyorsun.
- Bu söylediğinde ciddi olamazsın. -Çok ciddiyim.
İki yıldır burada yan yana yaşadık.
Birbirimizin haklarına saygı gösterdik.
Huzur içinde yaşamayı başardık.
Şimdi tüm bunları bir kenara mı atacağız?
Bay Van Daan. Eminim ki bu bir daha olmaz, değil mi?
- Hayır, hayır. - Bir kere çalan tekrar çalar.
Gitmelerini istiyorum. Hemen gidin!
Anne.
Peter'i kovamazsın. Peter bir şey yapmadı.
Peter'i kastetmedim. Peter kalabilir.
O giderse ben de gitmek zorunda kalırım. O benim babam.
Bu adam senin baban falan değil!
Baba olmak nedir bilmiyor!
Kendimi rahat hissedemem. Kalamam.
Peki öyleyse.
Peter. Hayır.
Bayan Frank, bizi sokağa mı atacaksınız?
Saklanacak başka bir yer bulabilirsiniz.
Bir mahzeni bile nereden buluruz ki biz?
Ya da bir tuvaleti?
Bay Frank.
Putti'ye, Hollanda'ya ilk geldiğinizde...
...sizin için yaptıklarını asla unutmayacağınızı söylemiştiniz.
Hakkını asla ödeyemeyeceğinizi.
Kocamın size bir vefa borcu varsa, bunu defalarca ödedi.
Edith, seni tanıyamıyorum. Seni hiç böyle görmemiştim.
Çok uzun zaman önce konuşmalıydım.
Bazı insanlara iyi davranamazsınız.
Sen buraya gelmiş olmasaydın, yeteri kadar yiyecek olurdu.
Hayır, Bayan Van Daan. Lütfen!
Naziler'in bizi yok etmesine gerek yok.
Biz kendi kendimizi yok ediyoruz.
Anne.
Lütfen onları kovma. Dışarısı aydınlık ve yakalanabilirler.
Hemen gitmeyecekler.
Miep onlara saklanacak bir yer bulana dek kalacaklar.
Bayan Frank, Bay Frank, Margot.
Yo, hayır. Kendi aramızda...
... yemek için kavga edecek kadar alçalmadık.
Bu Anne.
Bayan Van Daan, Bay Van Daan.
Ne yaptığını görüyor musunuz?
"İşgalle ilgili haberleri vermek üzere...
...huzurlarınızdayım. Henüz duymayanlar için tekrarlıyorum.
Bu sabah Normandiya'ya çıkartma başladı." Başladı! Dinleyin!
D- Day geldi.
Bütün gece ve bu sabahın erken saatleri boyunca...
- ...4000 gemiden oluşan dev donanma-- -Dinleyin!
- Peter ve bana. -Büyükleri hep kendine ayırıyorsun.
- Hayır. -Evet. Bütün büyükleri. Şunun büyüklüğüne baksana.
- O benim. - Şuna bak.
O Bay Van Daan'ın.
Kesin şunu! Kesin şunu! Patates saymayı bırakın!
- Bay Frank! Bayan Frank! - Bay Dussel, rica ediyorum...
...onun böyle bir şey görmesine izin vermeyin.
Bu Bayan Frank'ın!
İşgal başladı!
Bu şimdiye kadarki en harika haber! İşgal başladı!
"Gelen ilk haberlere göre-- "
Duydunuz mu? Fransa kıyılarına çıktılar! Normandiya'ya!
- İngilizler, Amerikalılar! - Hepsi var!
Hollandalı'sı, Fransız'ı, Polonyalı'sı, Norveçli'si!
Hepsi!
- Adına D-Day diyorlar. - D-Day!
- Benim. Kraler! - Bu Bay Kraler olamaz!
Ama gelen Bay Kraler.
Duydunuz mu? Oh, Tanrım!
Bu harika, değil mi? Hemşire haberi verdiğinde dedim ki:
"Olmam gereken tek yer var, dostlarımın yanı."
Şşt. Şşt.
Acele edin. İşçiler gelmeden.
- Daha sonra yukarı gelirim. - Hoşça kalın, dostlarım!
Güle güle, Bay Kraler. Teşekkürler, Miep.
Putti, ne var? Ne oldu?
Çok utanıyorum!
Oh, Allah aşkına.
Putti, yapma.
Bay Van Daan.
Duymadınız mı? Kurtulacağız.
Şimdi kutlama zamanı.
Çocukların ekmeğini çalmak!
Oh, hepimizin utanç duyduğu şeyler var canım.
Anneme nasıl davrandığıma bak. Öyle kaba, öyle sertti ki.
- Hayır, Anne. -Oh, öyleydim anne. Çok kötü davrandım.
Benim gibi değil!
Kimse benim kadar kötü değil!
Kes şunu! Mutlu olalım!
Edith.
Söylediğim o korkunç şeyleri düşündükçe...
Yo, yo. Haklıydınız.
Sizinle öyle konuşmakta mı?
Dostlarımızla, misafirlerimizle!
Kesin artık! İşgalin tadını kaçırıyorsunuz!
Yüce Tanrım, ulusumuzun gururu evlatlarımız!
Bugün, olağanüstü bir çabanın sonucunda geldi.
Kalbinizi ferah tutun. Bunca acı ve fedakarlıktan sonra...
...yeniden doğacağız. İnsanlık onuru yeniden doğacak.
Bu günlerde hepimizin keyfi biraz daha iyi.
İşgalle ilgili hala harika haberler var...
...ve en güzeli de, dostların geldiğine dair...
...içimde bir his var.
Sevgili kraliçemiz konuştu. "Yakında", "geri dönünce",...
..."çabucak kurtuluş" gibi kelimeler kullandı.
Kim bilir?
Sonbaharda okula dönmüş olabilirim.
2 Temmuz 1944, Çarşamba
Görünüşe göre işgal, geçici olarak çıkmaza girdi.
Bay Kraler tekrar hastaneye yattı.
Ameliyat olması gerekiyor.
D- Day ona fazla gelmiş olmalı.
Teşekkür ederim.
Ha, ha. Şaka gibi.
Miep'in dediğine göre depodaki adam bir şey bilmiyormuş...
...ve biz ona tüm parayı ödüyoruz.
Sevgili manavımız toplama kampına gönderildi.
Bugün, evinde iki Yahudi'yi sakladığı için götürüldü.
Fazla bir şey yok.
Tutukladıkları Bay Hauk'tu, manavımız.
Diğer haberse, Gestapo çalınan daktilomuzu bulmuş.
Olamaz!
Bunun izini ta bize kadar süreceklerdir.
Sen dikkat et, sen!
Herkes moralsiz.
Babam bile onları neşelendiremiyor.
Benim de sık sık moralim bozuluyor...
...ama asla umutsuzluğa kapılmıyorum.
Yazacaksam, her şeyi ardımda bırakabilirim ama...
...esas soru şu: Bir daha böyle iyi yazabilir miyim?
O kadar çok istiyorum ki...
...ben öldükten sonra bile adım yaşasın istiyorum.
İşte yine başladı.
Bay Frank, duyuyor musunuz?
Evet, duyuyorum.
Bu üçüncü kez oluyor.
Kısa aralıklarla üçüncü kez.
Bu bir işaret.
Size söylüyorum, arayan Miep. Bize ulaşmaya çalışıyor.
Bir sebepten dolayı bize ulaşamıyor.
Bizi bir konuda uyarmaya çalışıyor.
- Lütfen, Bay Dussel. Lütfen. - Nefesinizi boşa harcıyorsunuz.
Bir şey oldu, Bay Frank.
Miep bizi görmeye gelmeyeli tam üç gün oldu.
Ve bugün, bir tek işçi bile işe gelmedi.
Binada çıt çıkmadı.
Belki bugün pazardır.
Günleri takip etmeyi unutmuş olabiliriz.
Sen oradaki, günlüklü. Bugün günlerden ne?
Ben günleri takip etmeyi unutmam.
Bugünün tarihini tam olarak biliyorum.
4 Ağustos, Cuma.
Bugün günlerden cuma ve bir tek kişi bile işe gelmedi.
Bakın söylüyorum, Bay Kraler öldü.
Tek açıklaması bu.
O öldü, binayı kapattılar ve Miep bize söylemeye çalışıyor.
Bize asla telefon etmezdi.
- Lütfen, yalvarıyorum. Telefona bakın. -Hayır.
Yalnızca kaldırın ve dinleyin. Konuşmanıza gerek yok.
Dinleyin ve bakın bakalım Miep miymiş?
Tanrı aşkına, açın şu telefonu!
Size "olmaz" dedim.
Burada olduğumuzu birilerinin öğrenmesini sağlayabilecek...
...hiçbir şey yapmayacağım.
Bay Frank haklı.
Kimden yana olduğunu söylemene gerek yok.
Eğer burada sessiz ve sabırlı bir şekilde beklersek,...
...inanıyorum ki yardım gelecektir.
Bay Dussel.
Bay Dussel. Bay Dussel!
Çok geç.
Yani burada öylece,...
- ...ölene dek bekleyeceğiz. - Buna dayanamam.
- Kendimi öldürürüm. - Tanrı aşkına kes şunu!
Öldürsem sevinirdin ama. Benim ölmemi istiyorsun.
Burada olmamız kimin suçu?
Amerika veya İsviçre'de güvende olabilirdik ama yo, hayır!
Ben istediğimde ayrılmadın. Değerli eşyalarını bırakamadın.
- Mobilyalarını! - Doğru, tüm suçu bana at.
- Hepsi benim suçum. -Şapkalar, ayakkabılar, tabaklarını!
Gerçekten istediğim hiçbir şeyim olmadı ki.
Her şey senin zevkine göreydi!
Bak, Peter.
Gökyüzüne bak.
Bulutlar ne kadar güzel, değil mi?
Çok, çok hoş bir gün.
Bir yerde tıkılıp kalmaya, bir dakika bile daha...
...dayanamayacağımı düşündüğümde...
...ne yaparım, biliyor musun?
Kendimi dışarda hayal ederim.
Eskiden babamla gittiğim, yamacı boyunca...
...zambakların, fulyaların ve menekşelerin açtığı...
...o parkta yürüdüğümü düşünürüm.
Kendini dışarda düşünmenin...
... en güzel tarafı nedir, biliyor musun?
Dilediğin gibi hayalini kurabilirsin.
Güller, menekşeler ve laleler aynı mevsimde çiçek açabilir.
Bu muhteşem değil mi?
Dışardayken her şeyi doğal karşılardım.
Burdaysa tabiat için çıldırıyorum.
Çıldırıyorum.
Eğer yakında bir şeyler olmazsa,...
...buradan kurtulamazsak,...
...buna daha fazla dayanamam.
Keşke bir dine inansaydın, Peter.
Hayır, almayayım.
Bana uymaz.
Ortodoks olmalısın ya da cennet,...
...cehennem, araf gibi şeylere inanmalısın demiyorum.
Herhangi bir din.
Ne olduğu önemli değil.
Yalnızca bir şeye inan.
Dışardaki her şeyi düşününce,...
...ağaçları ve çiçekleri...
...ve şu martıları,...
...senin benim için değerini düşününce, Peter...
...ve tanıdığımız insanların,...
...Bay Kraler'le Miep'in, manavın,...
...bizim için her gün hayatlarını tehlikeye atan...
...herkesin içindeki iyiliği,...
...bütün bu iyi şeyleri düşününce, artık korkmuyorum.
Kendimi buluyorum.
- Ve Tanrı'yı ve ben... - Bu çok iyi. Ama--
Ben düşünmeye başladığımda...
...öfkeden kuduruyorum.
Bize bak.
İki yıldır burada saklanıyoruz.
Hareket edemiyoruz. Sanki şey gibi ağa takıl---
Gelmelerini ve bizi yakalamalarını bekliyoruz.
Acı çekmek zorunda olan yalnız biz değiliz.
Daima acı çekmek zorunda olan birileri olmuştur.
Bazen bir ırk, bazen diğeri.
- Yine de... -Bu kendimi daha iyi hissettirmiyor.
Biliyorum, insanlar böylesine korkunç şeyler yaparken...
...herhangi bir şeye inanmaya çalışmak acı verici.
Ama bazen ne düşünüyorum, biliyor musun?
Bence dünya bir dönemden geçiyor olabilir.
Tıpkı benim annemle olduğu gibi.
Geçecektir.
Belki yüzlerce yıl içinde değil...
...ama bir gün.
Her şeye rağmen...
...aslında insanların kalplerinin iyi olduğuna...
...hala inanıyorum.
Ben şimdi bir şeyler görmek istiyorum.
Bugünden bin yıl sonra değil.
İyi de Peter, buna büyük resmin...
...sadece küçük bir parçası olarak bakarsan,...
...biz yaşamda küçücük bir anız.
Söylediklerimizi bak.
Birbirimize aptal, yetişkin bir çift gibi davranıyoruz.
Gökyüzüne bak.
Ne hoş, değil mi?
Bir gün, tekrar dışarı çıktığımızda...
...yapacağım şey--
Açın! Açın! Açın!
Açın!
Geçen iki yılda korku içinde yaşadık.
Artık umut içinde yaşayabiliriz.
Ve öyle görünüyor ki, buradaki kalışımız sona erdi.
Bize eşyalarımızı almamız için sadece bir dakika verdiler.
Her birimiz, içinde sadece giysi olan...
...birer çanta alabiliyoruz.
O kadar.
O yüzden, sevgili günlük,...
...bu demek oluyor ki, seni ardımda bırakmalıyım.
Bir süreliğine hoşça kal.
NOT: Lütfen ama lütfen,...
...bu günlüğü bulursanız, onu benim için saklar mısınız?
Çünkü bir gün umuyorum ki--
Başka yazı yok.
Yiyecek bulabilmek için köye gitmiştim.
Geri döndüğümde, polis binanın içindeydi.
Nasıl öğrendiklerini bulmayı kendimize iş edindik.
Onlara söyleyen hırsızmış. Hırsızı tanıyorduk. O--
Artık bana garip geliyor.
Ama bizi ilk götürdükleri yer olan Hollanda'daki kampta...
...hepimiz umut doluyduk.
Savaşla ilgili haberler iyiydi.
İngilizler ve Amerikalılar Fransa içine yayılıyorlardı.
Emindik. Zamanında gelecekler ve bizi--
Ama...
Eylül ayında Polonya'ya gönderildik.
Erkekler bir kampa, kadınlar diğerine.
Oradan Belsen'e gönderildiler.
Ben Auschwitz'te kaldım.
Ocakta, kalan çok azımız kurtarıldık.
Ama savaş henüz bitmemişti, hayır.
Eve dönmek çok uzun zaman aldı.
Tren her durduğunda...
...hepimiz ya yandaki hata ya da geçite iniyor...
...ve bir gruptan diğer gruba yürüyorduk.
"Neredeydiniz?
Belsen'de miydiniz? Buchenwald'da mı?
Mauthausen'de mi? Nerede?"
"Acaba karımı tanıyor olmanız mümkün mü?"
"Kocamı hiç gördünüz mü? Oğlumu? Kızımı?"
Karımın öldüğünü bu şekilde öğrendim.
Margot'un. Van Daanlar'ın.
Peter'in.
Dussel'in.
Ama...
...Anne--
Yine de umutluydum.
Dün Rotterdam'daydım.
Orada bir kadınla tanıştım.
Belsen'de Anne ile birlikteymiş.
Artık biliyorum.
Her şeye rağmen aslında...
...insanların kalplerinin iyi olduğuna hala inanıyorum.
Yazdıkları beni mahçup ediyor.
Çeviren: T.Volkan CENGEN (il_padrino)