1607'de
yelken açtık açık denize
Şan, Tanrı, altın ve Virginia Şirketi için
Yeni Dünya cennet gibi bir yer
ve hepimiz zengin ve özgür olacağız
ya da en azından bize öyle söylendi Virginia Şirketi tarafından
Bize öyle söylendi Virginia Şirketi tarafından
Şan, Tanrı, altın ve Virginia Şirketi için
(- Topu yüklemeye hazır mısın?) - Hey bak o Smith mi?
- Evet o - Eski deniz kurdu
- Kaptan John Smith. Onunla ilgili inanılmaz hikayeler duymuştum.
- Bu yolculuğa sen de geliyor musun? -Tabi geliyor, seni budala!
- Yerlilerle John Smith olmadan savaşamazsınız.
- Doğru. Tüm eğlenceyi size bırakmaya hiç niyetim yok çocuklar.
Virginny'nin sahillerinde
Elmas var yığınla
Gümüşten nehirlerin aktığı ve altını ağaçtan topladığın yerde
Bir külçe Winnie'me
Bir tane de kendime
Ve kalanların hepsi Virginia Şirketi'ne!
Şan, Tanrı, altın
Ve Virginia Şirketi'ne.
- Vira ediyoruz asılın!
- Hadi hadi! - Elinizden geleni yapın!
- Dikkat edin!
- Daha hızlı! Daha da çok su alıyor!
- Dikkat et!
- John! Buraya gel!
Toplar çözülüyor!
- Rotayı bozmayın! - Evet efendim!
- Her şey yolunda Thomas. Onu sağlamca bağlayacağız.
- Dua etmeye başlayın!
- Thomas dikkat!
- İmdat!
- Bir adam kayıp! - İmdat!
- Rotanızda kalın. O kayboldu. - Yardım edin!
- Halatı bırakın - Tamam efendim.
- Smith! Smith!
Sen deli misin?
- Dayan Thomas! Seni yakaladım!
- Çabuk! Halat!
- Yüklenin!
- Hadi çocuklar. Çekin!
- Çek! Çek! Çek!
- Tüm gücünüzü verin! - Çekin!
- Dayanın!
- İşte, benim şanslı dostlarım.
- Eh, bu canlandırıcıydı!
- İyi iş çıkardın John Smith.
- Tabi ki,hepiniz benim için de aynısını yapardınız.
- Ah, tabi, tabi. Tabi ki yapardık. - Tabi, evet. Evet, yapardık.
- Kesinlikle!
- Güvertede sorun mu var? - Vali Ratcliffe.
- Thomas denize düştü efendim. - Cennetlere şükür, bulunup başarıyla geri getirildi.
- Aferin Smith. - Sağ olun efendim.
- İnancınızı kaybetmeyin çocuklar. Yeni Dünyaya varmamız çok sürmez.
Ve orada bizi neyin beklediğini unutmayın..
Özgürlük.. Başarı..
Hayatımızın macerası.
Sizler İngiltere'nin en iyi mürettebatısınız ve hiçbir şey...
ne rüzgar, ne yağmur, ne de kana susamış binlerce vahşi
yolumuza çıkabilir.
Devam edin çocuklar!
- Heyecanlandırıcı bir nutuktu efendim!
Adamlar daha iyi coşturulamazdı.
- Öyle umalım. Altınımı kazmak için o beyinsiz köylülere ihtiyacım olacak değil mi?
- Yeni Dünya müthiş olacak, John.
Altınımı alıp, kendime büyük bir ev yapacağım.
Ve eğer beni durdurmaya çalışan bir yerli olursa onu kavuracağım!
- Sen sadece senin olacak serveti düşün, Thomas.
- Yerlileri bana bırak. - Sence bize çok sorun çıkaracaklar mı?
- Smith'in onlara çıkaracağından fazla değil!
- Kendimize bir Kızılderili öldüreceğiz
ya da belki 2 hatta 3..
Bizler Virginia Şirketi'nin cesur ve gözü pek adamlarıyız
- Sence Yeni Dünya nasıl bir yer olacak?
- Tüm diğerleri gibi, sanırım.
Ben yüzlerce yeni dünya gördüm, Thomas.
Bunda farklı ne olabilir ki?
- Şan, Tanrı, altın ve Virginia Şirketi..
Çalan davul gibi sabit Sedir flüt eşliğinde şarkı söyleriz
Mevsimler gelir geçer
Mısır getirir ve meyve verir
Tatlı ve temiz suların kenarında Ulu mersin balığının yaşadığı yerde
Kabak eker, fasulye biçeriz
Tabiat Anamızın tüm verdikleriyle..
Sevgili Ruh duy şarkımızı Eskilerin yolunu tutmamıza yardım et
Kutsal ateşi güçlü tutmamıza
Her günümüzde adımlarımızın dengeli olmasına
Mevsimler gelir geçer Çalan davul gibi sabit
Erikten çekirdeğe, tomurcuğa, yine eriğe
Çalan davul gibi sabit
- Evde olmak çok güzel
Massawomeck'ler yenildi!
Kardeşlerimizin yardımıyla köylerimiz yeniden güvenli hale geldi
- Dönüşün köyümüze büyük neşe getirdi
Tüm şu gülen yüzlere bir bak.
- Evet, ama görmediğim bir tane gülen yüz var.
- Kızım nerede? - Pocahontas'ı bilirsin.
Onda annesinin ruhu var.
O rüzgar onu nereye götürürse oraya gider.
- Pocahontas!
Baban döndü! Aşağıya gel!
- O dönmüş Flit!
Hadi Meeko!
- Hayır! O yoldan değil!
- Artist!
-
- Pocahontas?
Pocahontas! İyi misin?
İyi olman senin yararına çünkü peşinden oraya gelmeyeceğim
- Sence de bu tür oyunlar için biraz.. biraz büyük değil miyiz?
Şu şeyi çevirmeme yardım et.
- Yukarda ne yapıyordun? - Düşünüyordum.
- Meeko! - Rüyanla ilgili.. Anlamını çözebildin mi?
- Bir anlamı olduğunu biliyorum. Ama ne olduğunu bilmiyorum.
- Bunu babana sormalısın.
- Belki de. Gel, Flit.
- Oyun oynamayı bırak. Geri dönmeliyiz.
- .. Metin bir düşmanla çarpıştı.
Savaş güneşin doğuşundan akşam gölgeleri düşene dek sürdü.
Savaşçılarımız cesaretle savaştı. Ama hiçbiri Kocoum kadar değil..
O, ayının vahşi gücüyle saldırdı.
Savaşçıların en büyüğü olduğunu kanıtladı. - Ne kadar yakışıklı..
- Ve içimizde en iyi olduğunu.. -Özellikle gülümsemesine bayılıyorum!..
- Yoluna çıkan her düşmanı yok etti
Bu gece onuruna şölen düzenliyoruz
- Kızım. - Wing-gapa-o, Baba.
- Seni görmek bana büyük neşe veriyor.
- Eve sağ salim dönebilmene çok sevindim.
- Benimle gel. Konuşacak çok şeyimiz var.
Yaptığın her şeyi dinlemek istiyorum senden.
- Baba, gecelerdir bu garip rüyayı görüyorum.
Sanırım bana gerçekleşmek üzere olan bir şeyi anlatıyor. Heyecan verici bir şey..
- Evet, heyecan verici bir şey olmak üzere
- Gerçekten mi? Nedir? - Kocoum seninle evlenmek istiyor.
- Kocoum'la evlenmek mi?
- Ona bunun yüreğimi süzülerek uçuracağını söyledim.
- Ama o çok... ciddi!
- Kızım, Kocoum iyi bir koca olur.
O sadık, güçlü ve sana kuvvetli duvarları olan bir ev yapacaktır.
- Onunla, her türlü zarardan korunursun.
- Baba, bence rüyam bana başka bir yolu işaret ediyor.
- Senin için doğru yol bu. - Ama neden seçemiyorum..
- Pocahontas benimle gel. Sen şefin kızısın.
Artık halkımızın arasında yerini alma vaktin geldi.
En vahşi akıntılar bile..
Büyük nehre katılmak zorundadır bir gün.
Nehir onun yolunu keser..
Nehir gururlu ve güçlü olduğu halde..
En pürüzsüz yolu seçecektir
Bu yüzden nehirler bu kadar uzun yaşar
Sabittirler..
Sabit çalan davul gibi..
Annen bunu düğünümüzde takmıştı.
Bunu senin taktığını görmek onun hayaliydi.
Sana uydu.
- Benden nehir gibi sabit olmamı istiyor.
Ama nehir de hiç sabit değil ki!
Nehirlerde en sevdiğim şey, aynı nehre asla ikinci kez girilememesidir
Su hep değişir, hep akar
Ama insanlar böyle yaşayamaz sanırım Hepimiz bir bedel ödemeliyiz
Güvende olmak adına, öğrenme şansımızı kaybediyoruz
Ne olduğunu nehir kıvrımında..
Bekleyeni tam nehir kıvrımında..
Bir kez daha bakıyorum tam nehir kıvrımına
Martıların özgürce uçtuğu sahilin ötesine.
Ne için bilmiyorum
Düşlediğimi gün getirebilir Tam nehir kıvrımına
Benim için..
Geliyor benim için..
Hissediyorum ya orada ağaçların ötesinde ya da tam bu şelalenin arkasında
Uzaktan gelen davul seslerini duymazdan gelebilir miyim
Yakışıklı, güçlü duvarlar yapan yakışıklı, güçlü ve
Ve bir şeylerin geliyor olduğunu asla düşlemeyen bir koca için?
Tam nehir kıvrımına
Bir kez daha bakıyorum tam nehir kıvrımına
Sahilin ötesine.. Denizde bir yerlerde
Ne için bilmiyorum Niye rüyalarım uzayıp gidiyor
Tam nehrin kıvrımına
Tam nehrin kıvrımına?...
En pürüzsüz yolu mu seçmeliyim?
Çalan davul gibi sabit
Kocoum'la evlenmeli miyim?
Tüm hayallerimin sonu mu geldi?
Yoksa sen hala
Beni mi bekliyorsun
Düşlerimin kaynağı?...
Tam nehir...
Kıvrımında...?
- Bu benim Pocahontas'ım mı?
- Söğüt Nine, seninle konuşmalıyım.
- Günaydın çocuğum.
- Bugün ziyaret etmeni umuyordum.
- Niye, annenin kolyesi!
- Ben de bunu seninle konuşmak istedim.
Babam benden Kocoum'la evlenmemi istiyor.
- Kocoum mu? Ama O çok ciddi.
- Biliyorum. Babam bunun benim için doğru yol olduğunu düşünüyor.
Ama son zamanlarda bu rüyayı görüyorum ve sanırım bu..
- Ah, bir rüya! Hadi her şeyiyle dinleyelim bakalım.
Sessizlik..
Sessizlik!!
Şimdi çocuğum. Diyordun ki..
- Rüyamda, ağaçların arasında koşuyorum...
Sonra önüme bir ok çıkıyor.
Baktığım anda dönmeye başlıyor.
- Dönen bir ok. Çok sıra dışı.
Evet. Gittikçe daha hızlı, daha hızlı dönüyor Ta ki aniden durana kadar.
- Bana öyle geliyor ki..
Bu dönen ok sana yolunu gösteriyor.
- Ama Söğüt Nine, benim yolum hangisi?
O yolu nasıl bulacağım?
- Annen de aynı soruyu sormuştu.
- Öyle mi? Ona ne dedin?
- Ona dinlemesini söyledim.
Her yerde ruhlar vardır çocuğum.
Toprakta, suda, gökte yaşarlar.
Eğer dinlersen, sana yol gösterirler.
- Rüzgarı duyuyorum. - Evet.
Sana ne anlatıyor?
- Anlayamıyorum.
- Anlayacaksın.
Yüreğinle dinle...
Anlayacaksın.
Bırak her yerini sarsın
Kumdaki bir dalga gibi..
- Bir şeylerin geldiğini söylüyor. Garip bulutlar?
Yüreğinle dinle...
Anlayacaksın. (Anlayacaksın...)
- Ne görüyorsun?
- Bulutlar.. Garip bulutlar...
- Şuraya bak, Wiggins. Altınla dolu koca bir dünya.
Beni bekliyor.
- Ve düzinelerce macera bizi bekliyor. Değil mi Percy?
- Sizce vahşilere rastlayacak mıyız? - Rastlarsak eğer, onlar için, İngilizlere..
yaraşır bir karşılama hazırlayacağımızdan emin olmalıyız! - Ah, hediye sepetleri!..
- Olamaz... Bir de yüksek tavsiye üzerine gelmişti!
- Bu harika, Vali Bey. Su yeterince derin. Kıyıya kadar girebiliriz.
Selam, Percy.
- Çok iyi o zaman. Emirlerini ver. - Çoktan verdim, efendim.
Mürettebatım toplanmış ve gitmeye hazır durumda.
- Vahşilerle ilgili.. Sana güveniyorum.
O iğrenç barbarların görevimizi aksatmayacaklarından emin ol.
- Eh, daha önce savaştığım vahşilere biraz olsun benziyorlarsa, baş edemeyeceğim bir şey yok demektir.
- Öyle. Hepsi bu kadar, Smith.
- Görüşürüz, Percy.
- Smith gibiler..
- Ben hiç popüler biri olmadım. - Ben sizi seviyorum!
- Beni arkamdan vuranların mahkemede neler söylediğini bilmediğimi sanma.
- Evet. O denediği her şeyde kaybeden zavallı sosyal bir tırmanıcı
olmanızla ilgili konuşmalar. - Bunun şanım için son şansım olduğunun tamamen farkındayım.
Ama sözlerimi not et, Wiggins. Kral James bu köylülerin çıkaracağı altınlarımı görünce
zafer sonunda benim olacak!
- Uyan! Silkelen!
- Bu inanılmaz! - Ve hepsi bizim. Böyle bir şeyi daha önce hiç görmemiştim.
- Tek düşündüğüm Ratcliffe'in paçaları gibi görünebilir..
Yeter ki şu kokuşmuş gemiden ineyim!
- Hadi millet. Tüm o yolu sırf bakmak içi gelmedik.
- Sıkı tutun çocuklar. Sıkı tutun.
- Sabit tutun!.. Bu kadar yeterli.
- Pekala şimdi sıkıca bağlayın.
- Al, John. Ucunu bağla. John? John?
Orada ne yapıyorsun? - Çevreye daha iyi bakıyorum.
- Hey!
Pekala. Sen biraz garip görünüşlü bir ufaklıksın.
Aç mısın? Al bakalım.
Ah, bu bir bisküvi. Yiyecek. Şey, sayılır..
Beğendin değil mi? O zaman 4 ay sadece bunu yemeyi dene bir de!
Orada bir arkadaşın mı var?
Hey! N..Ne? Dikkat et!
Ne? .. Hayır.. Yavaş!..
- John, buraya gelsen iyi olur. Vali sahile iniyor.
- Tamam, tamam. Gidiyorum.
- Derilerini gördün mü?
- Köpekler gibi yüzlerinde kıl var.
- Kardeşlerim, bu ziyaretçilerle ilgili daha çok şey öğrenmeliyiz.
Keketa, ne görüyorsun?
- Bunlar bize benzeyen adamlar değil.
Ama vücutları güneş gibi parlayan acayip hayvanlar..
ve silahları ateş ve şimşek fışkırtıyor!
Yeryüzünü sinsi, aç kurtlar gibi dolaşıp,
Yollarına çıkan her şeyi tüketiyorlar.
- Ulu Powhatan, savaşçılarımıza nehre kadar önderlik edip onlara saldıracağım.
Bu saldırganları da yok edeceğiz tıpkı Massawomeck'leri yok ettiğimiz gibi.
- Kocoum, o savaşta düşmanımızla nasıl savaşacağımızı biliyorduk.
Ama bu soluk ziyaretçiler bize yabancı.
Birkaç adam alıp, nehre, onları incelemeye git.
Kalmaya niyetli olmadıklarını umalım.
- Burada, bu toprağa ve tüm zenginliklerine..
Majesteleri Kral I. James adına sahip çıkıyor,..
ve bu vesileyle bu yere "Jamestown" adını veriyorum.
- Bravo! Bravo! Çok güzel konuştunuz, efendim!
Acele edelim, Percy. Yeni Dünya için hepimiz gıcır gıcır olmalıyız!
- Kaptan Smith, görünüşe göre kusursuz bir yer seçmişim, değil mi? Görünürde tek bir vahşi bile yok.
- Onları görmüyor olmamız, oralarda bir yerde olmadıkları anlamına gelmez, efendim.
- Eh, o zaman belki de kendinizi riske atıp çevrede ne olduğunu saptasanız iyi olur..
- Eğer oralarda bir yerde yerli varsa onları bulacağım.
- Şimdi, beyler, iş başına. Sizler, gemiyi boşaltın. -Evet, efendim!
- Sizler, kaleyi inşa edin. Geriye kalanlar kürekleri getirsin!
- Kazmaya başlama zamanı. - Kazmak mı? -Kazmak mı?
- Tabi ki. İspanyollar Yeni Dünyaya geldiğinde neler bulduğunu unutmayalım.
Altın! Tepe tepe!
Neden, yıllardır Yeni Dünya'yı talan ediyorlardı?
en değerli kaynaklarını..
Ama şimdi...
Sıra bizde!
Cortez'in altınları Pizarro'nun mücevherleri
Sadece değersiz süs gibi görünecek, Yarın bu saatlerde..
Burada bulacağımız altın cüce gibi gösterecek diğerlerini
Sizdeki bu güçle çocuklar..
Virginia'yı kazın çocuklar..
Benim, çocuklar Her dağdaki maden
Ve kazın çocuklar, yere serilene kadar kazın!
Bir kürek kapıp yağmalayın, Çabuk, çocuklar..
Küreğinizle dürtün toprağı Ortaya çıkarın şu tatlı, pırıl pırıl çakılları..
Bu altın! Ve o bana ait..
Bana, bana!!..
Kaz ve kaz ve kaz durmadan
Oh, bunu nasıl da seviyorum.
Ucuza gelen zenginlik!
Küme küme olacaklar.
Ve ben duracağım o kümenin üstünde! Kaz ve kaz durmadan..
Evdeki rakiplerim.. -Kötü olduğumdan değil-
Ama bir düşün nasıl kıvranacaklar, Parıldadığımı görünce!
Saraydaki hanımlar, nasıl da cıvıldayacaklar
Kral beni ödüllendirecek, Şövalye ilan edecek.. Hayır.. Bana tapınacak!!!
O benim, benim, Almak üzere benim.
Benim, çocuklar.. Bana kazandırın o altını!
O çıkarılan topak topak altınların..
Bana getirisi şöhret olacak.
Sevgili dostum Kral Jimmy! Büyük ihtimal adıma türbe dikecek!
Ne zaman ki tüm o altın...
Bana kazandırılacak!! Kaz ve kaz ve kaz durmadan..
Hayatım boyu burası gibi bir yer aradım kendime
Daha vahşi, daha mücadele dolu bir ülke Gösteremem ben bile..
Bekleyen yüzlerce tehlike ve düşünmüyorum kaçırmayı birini bile!
Böyle bir ülkede; sahiplenebileceğim ve evcilleştirebileceğim..
En büyük macera benimdir! - Çalışmaya devam dostlar!-
Benimdir! - Vazifeden kaçmak yok, dostlar!-
Benim, çocuklar, benim.. -Bir maden ana damarı bulun, sonra başka bir tane..-
Benim yapın o altını! -Kaz, kaz, kaz durmadan-
Güzel altın! -Kaz, kaz o altın için-
Bu toprağı benim yapın!
Büyük yığınlar yapın çocuklar, Kazmanıza yardım ederdim çocuklar.. -Kaz, kaz..-
Bir de şu belim ağarmasa!..
Dikkatle bakın şu ülkeye.. (Anlatılamaz bir güzellik..)
Bir erkek cesur olabilir.. (Hepsi satılabilir!!)
Öyleyse hücum altına! (Altın..)
Buradaki tüm zenginlikler... (Benimdir..)
Şu andan itibaren (Benimdir..) Ve tüm içindekiler
Benimdir!!! Kaz ve kaz ve kaz durmadan
Hepsi benim!!!
-Hayır! Bekle, lütfen..
Lütfen!
Kaçma.
Her şey yolunda. Sana zarar vermeyeceğim.
İnmene yardım edeyim..
Söylediğim tek kelimeyi bile anlamıyorsun değil mi?
Her şey yolunda.
Yüreğinle dinle
Anlayacaksın.
Bırak her yerini sarsın
Kumdaki bir dalga gibi..
- Kimsin sen? ( Yüreğinle dinle)
Anlayacaksın...
- Pocahontas.
- Ne? Ne dedin?
- Adım Pocahontas.
- Ben John Smith.
- İşte böyle çocuklar.
Kazmaya devam. Buralarda bir yerde olmalı.
- Sırt tarafında bunlardan 30 tane daha var. - Bu 100den fazla eder.
- Daha bir şey yok mu? - Taş ve çamur dışında hiçbir şey, efendim.
- Daha böyle kazmaya ne kadar devam edeceğiz, efendim? -Evet?
- Gece gündüz köle ettik kendimizi...
Şey için.. - Kral ve ülke için. Biliyorum, biliyorum.
Ve yorgunluğunuzu paylaşıyorum. Mmm. Wiggins?
- Wiggins?!!! -Geliyorum..
- Kurtul şundan.
- Kim iyi köpekmiş ,hım? Kimmiş?
Yakala bakalım!
- Vahşiler! Pusu kurmuşlar! Silahlanın! -Koşun!
- Silahlanın!
Her adamın mutlaka bir tüfeği olsun.
Ateş!
Seni aptal!
İhtiyacım olduğunda o tahripçi Smith nerede?
- Namontack!
- Köye dönüyoruz!
- Kapayın çenenizi, sizi geri zekalılar. Geri dönecekler.
Herkes kampa dönsün. Kalan topları da sahile indirin ve kaleyi tamamlayın.
- Evet, Vali Bey.
- Ve sen..
Şu şeyi düzgün kullanmayı öğren.
Ateş etmeyi bilmeyen bir erkek erkek değildir!
- Bu hayvanlar kıyılarımıza saldırdı.. ve şimdi de bu...
- Bu yara bana yabancı.
- Bu düşmanla savaşacağız. Ama bunu yalnız yapamayız.
Kocoum, ulusumuzdaki tüm köylere elçi gönder.
Savaşmamıza yardım etmeleri için kardeşlerimizi çağıracağız.
Bu beyaz adamlar tehlikeli.
Kimse onlara yanaşmasın.
- Ona miğfer denir. - Miğfer.
- Ee, bu nehrin adı ne? - Qui-yough-co-hannock.
- Burada çok garip isimleriniz var.
Pocahontas.
- Sizinkiler de çok garip.
John Smith.
- Hey!
Bu dipsiz teriyer senin arkadaşın mı?
- Meeko!
- Pekala, nasılsın Meeko?
Bir şey yok. Bu sadece el sıkışma. Dur sana göstereyim.
- Bir şey olmuyor.. - Hayır, hayır. Öncelikle eline ihtiyacım var.
- Biz bu şekilde merhaba deriz.
- Biz de böyle merhaba deriz.
Ve böyle de hoşça kal.
- "Merhaba"yı daha çok sevdim.
- Evet, seni hatırladım.
- Flit yabancıları pek sevmez.
- Ben artık yabancı sayılmam.
- İnatçı bir ufaklık, değil mi?
- Hem de çok inatçı.
- Hey!
- Meeko, buraya dön!
- Endişelenme, zarar veremez. Hey! ne yapıyorsun? Buraya..
- Meeko, onu geri getir! - Hayır, sorun değil.
Onda kalabilir. Hediye diyelim.
- Neydi o? -Pusulam.
- Pusula? - Kaybolduğunda yol gösterir.
Ama dert değil. Londra'dan başka bir tane alırım.
- Londra. Orası senin köyün mü? - Evet.
- Çok büyük bir köy. - Nasıl bir yer?
- Faytonlarla dolu sokakları, nehirlerinin üzerinde köprüleri var...
ve ağaçlar kadar uzun binaları.
- Hepsini görmek isterdim. - Göreceksin.
- Nasıl? - Aynılarını burada inşa edeceğiz.
İnsanlarına bu toprakları nasıl uygun şekilde kullanabileceklerini göstereceğiz, nasıl değerlendirebileceklerini.
- Değerlendirebileceklerini mi? - Evet.
- Yollar ve düzgün evler yapacağız ve.. - Bizim evlerimiz güzel!
- Daha iyisini bilmediğin için öyle sanıyorsun.
Bir dakika. Sakın öyle anla.. hey.. hey!
Bekle! Bekle!
Size öğretebileceğimiz pek çok şey var.
- Dünyanın her yerinde vahşilerin hayatlarını düzelttik. - Vahşiler mi?!
- Yani sen değilsin tabi...
- Sadece benim insanlarım! - Hayır. Dinle. Öyle demek istemedim. Bırak açıklayayım..
- Bırak gideyim! -Hayır, gitmene izin vermiyorum.
Bak, bunu yapma.
Vahşi sadece bir kelime, bilirsin.
- Medeni olmayan insanları tanımlayan bir terim. - Benim gibi!
- Şey, medeni olmayan derken demek istediğim...
- Demek istediğin, senin gibi olmayan..
Sence ben cahil bir vahşiyim.
Ve sen pek çok yerde bulunmuşsun.. Sanırım öyle olmalı..
Ama hala anlayamıyorum;
Eğer vahşi olan bensem...
Nasıl bu kadar çok şey olabiliyor bilmediğin?
Bilmediğin...
Ayak bastığın her toprağı senin sanıyorsun
Yeryüzü senin için sadece ölü bir şey
Ama ben biliyorum ki her taş, ağaç ve varlığın
Bir hayatı, bir ruhu,
Bir ismi vardır...
Sanıyorsun ki sadece senin gibi görünen ve
senin gibi düşünen insanlar, insandır.
Ama eğer bir yabancının ayak izlerinden yürürsen
Hiç ama hiç bilmediğin şeyler öğrenirsin.
Sen hiç bir kurdun mavi dolunaya karşı uluduğunu duydun mu?
Ya da bir vaşağa neden sırıttığını sordun mu?
Dağın tüm sesleriyle şarkı söyleyebilir misin?
Rüzgarın tüm renkleriyle resim yapabilir misin?
Rüzgarın tüm renkleriyle...
resim yapabilir misin?
Gel, koş ormandaki çamların gizli izlerinde
Gel, tat toprağın, güneşin tatlandırdığı kirazları
Gel yuvarlan etrafındaki zenginlikler içinde
Ve bir kez olsun değer biçme!
Fırtına ve nehir kardeşlerimdir
Balıkçık ve su samuru dostlarım..
Ve hepimiz birbirimize bağlıyız,
Asla sonu gelmeyen bir çemberde...
Bir çınar ne kadar büyüyebilir?
Eğer kesersen, asla bilemeyeceksin!
Ve asla bir kurdun mavi dolunaya uluyuşunu duyamayacaksın
Ya da neden beyaz veya bakır-tenli olduğumuzu
Dağın tüm sesleriyle şarkı söylemeliyiz
Rüzgarın tüm renkleriyle resim yapmalıyız
Toprağın olabilir ama hala...
Tek sahip olduğun topraktır ta ki...
Resim yapabilene kadar
Rüzgarın tüm...
Renkleriyle...
- Bu ses de ne?
- Davullar
Sorun olmalı. Burada olmamalıyım!
- Seni tekrar görmek istiyorum. - Yapamam.
- Lütfen, gitme. - Üzgünüm.
- Gitmeliyim.
- Pekala! Bu kaldırılmaya hazır!
- Her iki tarafa ikişer kişi. - Hazır.. ve itin!
- Dikkat edin. Çok kaygan. - Hadi millet. Sadece bir kazık çiti.
- Düz tutun.. - İşte oldu
- Her şeyi dışarıda tutar bunlar değil mi John?
Bir sorun mu var John?
Son birkaç gündür çok korkutucu şekilde sessizsin.
- Ha, sadece bütün olayları kaçırdığı için deliriyor.
- Endişelenme. Yerlilerle ilgilenme şansın olacaktır.
- Hepsinin icabına bakacağız geçen seferki gibi, değil mi dostlar?
Kendimize bir Kızılderili vururuz ya da belki 2 hatta 3...
- Tamam, seni uluyan çatlak, işine bak!
- Hadi ama Ben, sadece eğleniyoruz..
- Tabi ya, dolu dolu eğleniyoruz değil mi?
Halimize bak. Ne altın var ne de yiyecek!
Ratcliffe ise bütün gün çadırında oturup, keyif çatıyor.
- Sonum geldi!
Şimdiye kadar zenginlikler içinde yuvarlanıyor olmalıydım ama bir gıdım bile bulamadım!
Düşün. Düşün!
Buralarda bir yerde olmalı. Nerede olabilir ki?
Ormanları, tepeleri ve bataklıkları kazdım.
Ve bir şeycik yok!
Niye bulamıyorum? Neyi es geçiyorum?
- Ben.. Ben..
Kendim yaptım!
- O aptal şeyi..
Tabi ya! Yerliler!
- Wiggins, sence o küstah putperestler bize niye saldırdı?
- Çünkü biz onların ülkelerini istila ettik, ağaçlarını kestik ve topraklarını kazdık?
- Altın yüzünden! Altınları var ve ellerinden almamızı istemiyorlar!
Eh, o zaman ellerinden zorla almak zorundayım, değil mi?
- Siz oradakiler! Kaptan Smith nerede?
- Şey o... gitmiş!
- Evet, şarkı söylemen herkesi korkutmuş olmalı!
- O zaman gidip bulun onu, Tanrı aşkına! - Ya yerlilerle karşılaşırsak?
- Tüfekler bunun için yapılmıştır!
Silahlanın ve kımıldayın!
- Pocahontas.
Köyde olmalısın.
- Biz iyiyiz. Savaşçıların varışları için yiyecek topluyoruz.
- Uzaklaşmayın. Ortadan kaybolma vakti değil. - Evet, baba.
- O kolyeyi takarken...
Tıpkı annene benziyorsun.
- Onu özlüyorum. - Ama o hala bizimle.
Rüzgar ne zaman ağaçlar arasında gezinse, varlığını hissediyorum.
İnsanlarımız ona bilgelik ve güç kaynağı olarak baktı.
Bir gün sana da öyle bakacaklar.
- Onur duyarım.
- Burada tek başına olmamalısın. Kocoum'u göndereceğim.
- Pekala. Nedir o? - Ne?
- Bir şey saklıyorsun. - Hiçbir şey saklamıyorum.
- Pocahontas, bana anlatabilirsin. Söz veririm kimseye söylemem.
Pocahontas, bak!
- Onlardan biri! Ben gidip... - Burada ne arıyorsun?
- Seni tekrar görmeliydim. - Hı?
- Pocahontas. Pocahontas?
- Lütfen bir şey söyleme. Çabuk, bu taraftan. - Ama..
- Nakoma. - Hı? - Pocahontas nerede?
- Ben.. onu görmedim.
- Pocahontas böyle kaybolmaktan vazgeçmeli. Dışarısı artık tehlikeli.
Bunu ona söyle. O seni dinler.
- Eminim dinler.
- Burası harika bir yer.
Ve tüm o yolu sadece altın aramak için geldiğimizi düşününce...
- Altın mı? - Hey, Meeko.
- Altın nedir? - Bilirsin, o..o sarıdır.
Yerden çıkarılır. Gerçekten çok değerlidir.
- İşte, bizde bunlardan çok var. Altın!
- Hayır. Altın budur.
- Hmm. Buralarda böyle bir şey yok.
- Altın yok. - Gördüğüm kadarıyla yok.
- Tüm bu yol boşuna! Çocukları büyük sürpriz bekliyor!
- Gidecekler mi? - Bazıları gidebilir.
- Sen evine gidecek misin? - Pek gidecek bir evim yok aslında.
- Hiçbir yere tam olarak ait olmadım.
- Buraya ait olabilirsin.
- O da neydi? - Bir şey mi gördün?
- Hayır,hayır. Ben sadece...
- Bir şey görmedim, değil mi?
- Bir daha bak.
- Bırak seni sarsın
Kumdaki bir dalga gibi
Merhaba, John Smith.
- Pocahontas, o ağaç benimle konuşuyor!
- O zaman sen de yanıtlamalısın.
- O kadar ürkmüş görünme genç adam. Havlamam, ısırmamdan beterdir!
- Bir şey söyle. - Bir ağaca ne dersin ki?
- Herhangi bir şey.
- Eee.. - Yaklaş John Smith.
İyi bir ruhu var. Ayrıca yakışıklı da.
- Onu sevdim. - Seveceğini biliyordum.
- Smith! Smith! Neredesin dostum?
- Bizi görmelerine izin veremeyiz! - Çabuk! Buraya gelin..
- Burası ödümü koparıyor! Vahşiler saklanıyor olabilir.
- Eğer birinin yerini saptarsan, soru sorma.
Sadece vur!
- Ayağına dikkat et,sersem! - Ben yapmadım, ağaç yaptı!
- Tabi ya! Ağaç köklerini kaldırdı ve...
- Hemen gidelim buradan.
- Koş!!
- Peki ya Smith? - O koca bir adam. Başının çaresine bakabilir.
- Bizim tarafımızda olmana sevindim. - Bu yaşlı asmalarda hala iş varmış!
- Bütün kampı peşimden göndermeden geri dönsem iyi olur.
- Seni tekrar ne zaman görebilirim? - Bu gece buluşalım. Tam burada.
- 200 yıldır bu kadar heyecan yaşamamıştım!
- Ben ne yapıyorum? Onu tekrar görmemeliyim. Yani, onu görmek istiyorum.
- Kim istemez ki? Ben de tekrar görmek istiyorum!
- Ama hala, içimden bir şey bana bunun doğru olduğunu söylüyor.
- Belki de bu senin rüyandır. - Rüyam mı?
- Sence dönen okun gösterdiği O'muydu?
- Hmm.
- Savaşçılar burada!
- Pocahontas delirdin mi? Onlardan biriyle ne işin var?
- İşte buradasın. -Kocoum. - Onlara bak.
- Artık o beyaz şeytanları yenebilecek kadar savaşçımız var.
- Artık kardeşlerimizle birleştiğimize göre,
Bu düşmanı yeneceğiz.
- Baba, seninle konuşmalıyım. - Şimdi olmaz, kızım.
- Divan toplanıyor. - Onlarla savaşmak zorunda değiliz! Daha iyi bir yol olmalı.
- Bazen bazı yollar bizim için seçilmiş olur.
- Belki de onlarla konuşmayı denemeliyiz. - Onlar konuşmak istemiyor.
- Ama ya biri konuşmak isteseydi, Onu dinlerdin, değil mi?
- Pocahontas.. - Değil mi?
- Tabi ki dinlerdim. Ama bu kadar basit değil.
Artık hiçbir şey basit değil...
- Sakin ol Thomas. Benim!
- John, seni öldürebilirdim!
- O şekilde nişan alarak değil! Ateş ederken 2 gözünü de açık tut.
İki kat iyi görürsün!
- Smith, buradasın. - Her yerde seni arıyorduk.
- Smith! Nerelerdeydin?
- Alan keşfindeydim, efendim.
- Mükemmel! Öyleyse yerlilerin nerede olduğunu biliyorsundur.
- O bilgiye savaş için ihtiyacımız var. - Ne savaşı?
- O vahşileri bir kez ve sonsuza dek oratadan kaldıracağız.
- Hayır! Bunu yapamazsınız.
- Oh, yapamaz mıyım?
- Bakın, onlarla savaşmak zorunda değiliz.
- John, içine bir şey mi girdi senin? - Onlardan biriyle tanıştım..
- Sen ne? - Bir vahşiyle?!
- Onlar vahşi değil! Bize yardım edebilirler.
Ülkeyi biliyorlar. Nehirleri de.
- Ve bakın. Bu yiyecek! - O da ne?
- Peksimet ve un çorbasından iyi olduğu kesin! - Ben un çorbasını severim.
- Bizi beslemek istemiyor onlar sizi ana kuzuları!
Bizi öldürmek istiyorlar, hepimizi!
Altınımız onlarda ve vermemek için her şeyi yapacaklardır!
- Ama altın yok ki! - Yok mu?
- Sanırım bunu da sana o küçük yerli arkadaşın söylemiştir?
- Evet. - Yalan, hepsi yalan!
- Katil hırsızlar! Medeni toplumda onların türüne yer yok!
- Ama burası onların toprağı! - Burası benim toprağım! Burada kanunları ben koyarım.
- Ve derim ki; bir Yerliyle karşılaşıp...
gördüğü gibi vurmayan olursa, ihanetle suçlanacak...
ve asılacaktır!
- Pocahontas! - Nakoma!
- Oraya gitme! Senin için bir kez yalan söyledim.
- Tekrar söylememi isteme benden. - Bunu yapmalıyım.
- O da onlardan biri. - Onu tanımıyorsun.
- Eğer oraya gidersen, kendi halkına sırtını dönmüş olacaksın!
- Ben halkıma yardım etmeye çalışıyorum.
- Pocahontas, lütfen. Sen benim en iyi arkadaşımsın.
- İncinmeni istemiyorum. - İncinmeyeceğim.
- Ne yaptığımı biliyorum. - Pocahontas, hayır!
- Ratcliffe bizden dünyanın yolunu bir hiç için gelmemizi istemezdi.
- Ama ya Smith haklıysa? Ya gerçekten altın yoksa?
- Bana sorarsanız, Londra'dan ayrıldığımızdan beri Ratcliffe bize yalan söylüyor.
- Ağzınızdan çıkanı kulağınız duysun, şapşallar!
O vahşiler bize boş yere saldırmadı. Bir şeyler saklıyorlar.
- Eğer gerçekten altınları varsa, eminin onlarla savaşmak zorunda kalacağız.
- Ben değil. - Ya çok sıcak ya da soğuk.
Buraya geldiğimizden beri rahat edemedim.
- Bilirim. Ben de kaşınıp duruyorum!
- Onu takip et. - Peki, Vali Bey.
- Böyle gizlice nereye gittiğini bilmek istiyorum. - Evet, efendim.
- Ve eğer yerli görecek olursan, vur!
Ve Thomas.. şimdiye kadar kötü bir denizci ve zavallı bir asker oldun.
Beni yine hayal kırıklığına uğratma.
- Kocoum. - Ne oldu?
- Pocahontas'la ilgili. - Sorun ne? O iyi mi?
- Sanırım başı dertte.
- Yer inliyor çocuğum. Neler oldu?
- Savaşçılar geldi! - Pocahontas!
- John.
- Beni dinle. Adamlarım halkına saldırmaya hazırlanıyor.
- Onları uyarmalısın. - Belki de durdurmak için çok geç değildir.
Benimle gelip babamla konuşmalısın.
- Pocahontas, konuşmak bir işe yaramayacak.
Ben adamlarımla konuştum bile, ama burasıyla ilgili her şey onları korkutmuş.
- Bu gördüğüm en tuhaf yaratık!
- Percy.
- Sakin ol Percy, buraya gel! - Meeko, geri dön!
- Demek istediğimi anladın mı? İki taraf bir kez kavga istediler mi, onları hiçbir şey durduramaz.
- Gel..gelin buraya, ikiniz de! - Sorun yok, o dost!
- Kötü! Kötü köpek! Otur!
- Ne yapıyorsun sen? Meeko! - Percy, buraya gel!
- Ne yapıyorsun, kes şunu! - Pekala, bu kadar yeter!
Bu kadarı sana yetti bile...
- Şimdi, size göstermek istediğim bir şey var. Bakın.
- Dalgacıklar.. - Ne olmuş onlara?
- Başta ne kadar küçükler, ama sonra bakın nasıl büyüyorlar..
- Ama birisinin onları başlatması gerekiyor.
- Bizi dinlemeyecekler.
- Genç adam, bazen doğru yol en kolay olanı değildir.
Görmüyor musunuz?
Ancak savaş biterse birlikte olabilirsiniz.
- Pekala, gidip babanla konuşalım.
- Hayır!
Kocoum! Hayır!
Kocoum!
Onu bırak!
Kocoum! Dur!
- İki göz de açık...
- Thomas!
- O.. - Onu öldürdün!
- Sanmıştım ki.. - Ona yaklaşma!
- Pocahontas, bunun yararı olmaz! O sadece.. - Onu öldürdü!
- Thomas git buradan!
Uzaklaş buradan!
- Kim yaptı bunu? - Pocahontas ormandaydı.
Kocoum onu bulmaya gitti ve beyaz adam ona saldırdı.
- Silahlarınız güçlü, ama şimdi bizim öfkemiz daha güçlü!
- Gün doğumunda ilk ölen o olacak! - Ama, baba...
- Sana köyde kalmanı söylemiştim.
- Emirlerime karşı geldin. Babanı utandırdın!
- Sadece yardım etmeye çalışıyordum.
- Aptallığın yüzünden, Kocoum öldü!
Götürün onu!
- Kocoum sadece beni korumaya geliyordu.
- Pocahontas, Kocoum'u peşinden ben gönderdim.
Senin için endişelenmiştim.
- Ben, ben doğru olanı yaptığımı sanmıştım.
Bunların hepsi benim yüzümden oldu.
Ve artık John Smith'i bir daha göremeyeceğim.
- Benimle gel.
- Pocahontas, Kocoum'u öldüren adamın gözlerine bakmak istiyor.
- Çabuk olun.
- Pocahontas.
- Çok üzgünüm. - Niçin? Bunun için mi?
- Bundan çok daha kötü durumlar da yaşadım. Şu an aklıma gelmiyor, ama..
- Hiç tanışmasaydık daha iyi olurdu. Bunların hiçbiri yaşanmazdı.
- Pocahontas, bana bak.
Yarın ölmeyi tercih ederim...
Seni tanımadan 100 yıl yaşamaktansa!
- Pocahontas.
- Seni bırakamam. - Asla bırakmayacaksın ki.
Bana ne olursa olsun, Ben hep seninle olacağım. Sonsuza dek.
- Yardım! Birisi yardım etsin! Yardım!
- Sakin ol, dostum. Ne oldu? - Smith! Onu yakaladılar!
- Kim yakaladı? -Vahşiler!
- Vahşiler mi? - Onu esir edip, sürüklediler!
- Onu nereye götürdüler? - Kuzeye gittiler.
- Kaç kişiydiler? - Bilmiyorum. En az bir düzine.
- İğrenç hayvanlar! - Ratcliffe haklıydı!
- Bu harika Wiggins. Ben bile daha iyisini planlayamazdım!
Altın benim sayılır!
- Onu kurtarmalıyız! Oda hepimiz için aynısını yapardı!
- Thomas haklı! Bir şeyler yapmalıyız! - Öyleyse yapacağız!
- O vahşilere güvenemeyeceğimizi söylemiştim. - Doğru!
- Smith onlarla dost olmaya çalıştı, ve bakın ona ne yaptılar!
- Evet, doğru. - Ama şimdi derim ki cesur arkadaşımızı kurtarma vaktidir!
Şafakta, saldırıyoruz!
Ne bekleyebilirsin ki pis küçük putperestlerden?
Irklar değişince bu olur işte! - Haklı!
- Derileri cehennem kırmızısı Ancak ölüyken iyiler
Onlar haşarat dediğim gibi, hatta beter!
Onlar vahşi, vahşi İnsan bile sayılmaz!
Vahşiler, vahşiler! Atın onları kıyılarımızdan!
Bize benzemezler ki o zaman şeytan olmalılar!
Savaş davullarını çalmalıyız...
Onlar vahşiler, vahşiler Pis yaygaracı iblisler
Artık savaş davullarını çalıyoruz..
Korktuğumuz buydu.. Soluk yüzlü şeytan çıktı
Tek bildikleri açgözlülük
O süt beyazı maskenin altında Sadece boşluk var
Acaba yaralandıklarında kanıyorlar mıdır!
Onlar vahşiler, vahşiler! İnsan bile sayılmazlar
Vahşiler, vahşiler Doğuştan katiller
Bizden farklılar o zaman güvenilmezler
Savaş davullarını çalmalıyız
Vahşiler, vahşiler Önce şunun icabına bakalım
Sonra savaş davullarını çalarız Vahşiler, vahşiler
Gidip birkaç adam haklayalım!
Vahşiler, vahşiler Şimdi söz sizde adamlarım!
- Vahşiler - Vahşiler
İnsan bile değiller
Şimdi savaş...
davullarını..
...Çalıyoruz!
- Gün doğumunda onu öldürecekler, Söğüt nine. - Öyleyse onları durdurmalısın.
- Yapamam. - Çocuğum, rüyanı hatırla.
- Yanıldım, Söğüt nine. Yanlış yolu izledim.
Kendimi kayıp hissediyorum.
Pusula?
Dönen ok.
Rüyamdaki ok bu!
Haklıydım! Onu işaret ediyormuş!
- Gün doğuyor! - Çok geç değil, yavrum.
Yeryüzünün ruhları seninle olsun.
Yolunu biliyorsun çocuğum.
Şimdi git o yoldan!
Gün bugündür!
Gidelim, çocuklar!
Bu sabah zamanıdır
Mahkumu getirin!
Onları toz içinde ölürken izleyeceğiz!
Ne yapacağımı bilmiyorum Ama hala denemek zorundayım
( Şimdi onlara ödeteceğiz!) Kartal, kanatlanıp uçmama yardım et
( Şimdi, bir uyarı bile yapmadan) Dağ, yardım et yüreğimin yücelmesine
Onlara kan, kemik ve pas bırakacağız!
Yer ve Gök'ün ruhları... ( Ya onlar ya biz!)
Lütfen gecikmeme izin vermeyin! ( Onlar sadece bir avuç iğrenç, kokuşmuş...)
- Vahşiler - Vahşiler
- Şeytan! - İblis! - gebertin!
Vahşiler, vahşiler Ne bekliyoruz?
Şeytani ırklarını yok edin tek bir iz bile kalmayıncaya kadar!
Ne kadar da yüksek ( Savaş davullarını çalacağız)
Savaş davullarının sesi! ( Şimdi savaş davullarını çalacağız!)
Şimdi göreceğiz dost olmaya çalışmanın nelere mal olduğunu... ( Şimdi çalıyoruz..)
Tüm sevdiklerimin ölümü, davulların sesinde mi gizli? ( davullarını...)
- Savaşın...!!! - Hayır!
- Eğer onu öldürürsen, beni de öldürmek zorunda kalırsın!
- Kızım, geri çekil.
- Hayır! Onu seviyorum, baba!
- Ne?
- Etrafına bak. Nefretin yolu bizi bu noktaya getirdi.
Benim seçtiğim yol ise bu baba. Seninki hangisi olacak?
- Kızım yaşını aşan bir bilgelikle konuşuyor.
Buraya hepimiz yüreğimizde öfkeyle geldik...
ama o cesaret ve hoşgörüyle geldi.
Bu günden itibaren, eğer ölüm olacaksa bile..
Benimle başlamayacak!
Serbest bırakın onu.
- İşte bize bir fırsat! Ateş!
- Hayır! - Ne?
- Onu serbest bıraktılar. - Savaşmak istemiyorlar.
- Bu bir hile! Görmüyor musunuz? Ateş!
İyi. Kendim hallederim.
- Hayır!
- John!
- Onu vurdun! - O tam önüne.. önüne attı kendini. Kendi suçu!
- Smith tamamen haklıydı. - Seni asla dinlememeliydik.
- Silahını alın! - Hainler!
- Bırakın beni, diyorum! Ne cüretle!
- Zincire bağlayın! - Hepiniz bunun için asılacaksınız!
- Ayrıca ağzını da tıkayın!
- İyi olacak mı Thomas? - İngiltere'ye ne kadar çabuk giderse, o kadar iyi.
- Umalım ki rüzgar onunla olsun. - Gemi hazır mı?
- Olmak üzere. Son kargoyu yüklüyoruz.
- Nasıl cüret edersiniz! Hemen çözün beni!
Başınızı vurduracağım bunun için!
- Bir de yüksek tavsiye üzerine gelmişti!
- Gemi neredeyse hazır. Seni güverteye çıkarsak iyi olur. Yoksa med-ceziri kaçıracağız.
- Hayır, daha değil.
- Burada olacağını söyledi. - Bakın.
- Geri dönmesi tek şansı. Burada kalırsa ölecek.
- Al bunu. Söğüt ninenin kabuğundan.
Acına iyi gelir.
- Ne acısı? Bundan daha kötü acılarım oldu!
Şu an aklıma gelmiyor, ama..
- Halkımın arasında her zaman hoş karşılanacaksın.
Teşekkürler, kardeşim.
- Yabancıları sevmediğini sanıyordum.
- Annemin kolyesi..
- Görüşürüz, Percy.
- Benimle gelir misin?
- Kendi yolunu seçmelisin.
- Burada bana ihtiyaçları var.
- O zaman ben seninle kalayım.
- Hayır. Geri dönmelisin.
- Ama seni bırakamam. - Asla bırakmayacaksın ki.
Ne olursa olsun, ben hep seninle olacağım.
Sonsuza dek.
- İyi şanslar dostum. - Yolun açık olsun, John.
- Mürettebat hazır mı? - Evet efendim!
- Yelkenleri açın!
- Çapayı çekin!
- ... -Evet, efendim.
çeviri => Wapiti