"QUEEN MARY" BUGÜN GELİYOR"
Bugün Southampton'a varacak olan...
...geminin yolcuları arasında...
...Amerikalı yazar Mark Halliday de var.
Sana bir içki daha getireyim.
Mark, Tony gelmeden önce...
...bir şey açıklamalıyım.
Evet, bunu bekliyordum.
Ona bizden söz etmedim.
Hiç şaşmadım. Bu zor bir iş.
Bu sabah sen telefon edince, polisiye öyküler yazdığını...
...ve daha önceki gelişinde tanıştığımızı söyledim ona.
Bu açıklama suçluluk kokuyor. Ben bunu öykülerimde asla kullanmazdım.
Mark, bunu aptalca bulduğunu biliyorum, ama Tony'yi tanısan...
...neden öyle dediğimi anlarsın.
Hayatım, şimdi de anlıyorum, ama seni sevmeme mani olmuyor bu.
O kadar basit değil.
- Tony değişti. - Teşekkürler.
Sana anlattığımdan tamamen farklı biri oldu.
- Sahi mi? Bu değişiklik ne zaman başladı? - Sana veda etmeye geldiğim gece.
Senin dairenden çıkıp buraya döndüm.
Kanepeye oturup bir güzel ağladım. Sonra uyuyakalmışım.
Uyandığımda Tony koridorda duruyordu.
Bavulları ve tenis raketleriyle birlikte.
Tenisi bırakıp bir iş bulmaya karar verdiğini söyledi.
- Öyle birdenbire mi? - Öyle birdenbire.
Tabii önce ona inanmadım, ama o çok ciddiydi.
Ve o zamandan beri harika biri oldu.
Sanırım bana yazmayı o zaman bıraktın.
Öyle mi Margot?
Bana yazdığın mektupları hatırlıyor musun?
Evet, hatırlıyorum.
Onları okuduktan sonra yakıyordum. En iyisi bu diye düşünüyordum. Bir tanesi hariç.
Hangisini kastettiğimi biliyorsundur.
Evet, galiba biliyorum. Ona ne oldu?
Çalındı.
Bir gün, haftasonunu arkadaşlarımızla köyde geçirmek üzere yola çıkmıştık.
Peronda beklerken el çantamın yanımda olmadığını fark ettim.
Mektup da içindeydi.
- Nerede oldu bu? - Victoria istasyonunda.
Çantamı restoranda bıraktığımı sandım.
Aramak için geri döndüm, ama orada yoktu.
Yani hiç bulamadın mı?
Çantamı iki hafta sonra kayıp eşya bürosundan...
...teslim aldım, ama mektup içinde değildi.
Bir hafta kadar sonra bir not geçti elime.
Mektubu geri almak için ne yapmam gerektiği yazıyordu.
Evet. Devam et. Hadi.
Bankadan 5 sterlinlik banknotlar halinde 50 sterlin çekip...
...kullanılmış 1 sterlinlik banknotlarla değiştirecektim.
Polise gidersem veya herhangi birine anlatırsam...
...mektubu kocama göstereceğini yazmıştı.
Not hala sende mi?
Büyük harfle yazılmış. Bunu herhangi biri yapmış olabilir.
İki gün sonra da bu geldi.
İkisi de Brixton'dan postalanmış.
"Paranın yarısını...
"...John S. King, 23 Newport Street, Brixton SW 9'a postala.
"Mektubunu geri alacaksın."
Küçük bir dükkan. Posta adresi olarak kullanılıyor.
- Parayı göndermedin. - Gönderdim, ama mektup geri gelmedi.
İki hafta bekleyip oraya gittim.
O isimde birini tanımadıklarını söylediler.
Paket hala oradaydı, açılmamıştı.
Tahmin etmiştim. Bu bende kalabilir mi?
İstiyorsan kalsın.
- Bana neden söylemediğini anlamıyorum. - Yapabileceğin bir şey yoktu.
Tony'ye ve polise haber vermemi isterdin.
Altı üstü 50 sterlin, vereyim kurtulayım diye düşündüm.
- Bu akşam Tony'ye anlatsam iyi olacak. - Hayır Mark, lütfen, anlatmamalısın.
Anlamıyorsun. Tony değişti. Lütfen.
Keşke bir yıl önce veda etmeye geldiğin ana dönseydik.
Mutfaktaydık. Neredeyse "Böyle devam edemem.
"Tony'yi bulup her şeyi anlatalım" diyecektim.
O zaman bunu yapardın sanırım.
Bu akşam zor geçeceğe benziyor.
Birbirimize hoş şeyler söyleyip duracağız.
Baksana, açıklamadığın bir tek şey kaldı.
Neden o mektubu da yakmadın?
Geldin demek. Hiç gelmeyeceksin sandık.
Ne oldu?
Özür dilerim, ama tam çıkacakken patron geldi.
Tony, bu Mark Halliday.
- Merhaba Mark. - Merhaba.
Geç kaldığım için çok özür dilerim.
- Buraları nasıl buldun Mark? - Çok iyi. Gayet iyi Tony.
Londra'ya ilk gelişin mi?
Hayır. Bir yıl önce tatile gelmiştim.
Ah, evet, doğru ya. Margot söylemişti.
- Radyo için yazıyorsun, değil mi? - Hayır, maalesef televizyon için.
- Hayatım, yer ayırttın mı? - Evet. Saat 7'ye.
- Hadi o zaman... - Hayatım, planlar biraz değişti.
- Gelemeyeceğini söyleme sakın. - Korkarım öyle.
İhtiyar Burgess pazar günü Brüksel'e uçuyor.
Aylık raporumu yarına kadar hazırlamam gerekiyor.
- Dönünce yapamaz mısın? - Hayır. Saatler sürer.
- Zaten yarısını üstünkörü yapacağım. - Ama...
Tiyatrodan sonra bize katılamaz mısın? Bir yere giderdik.
Ara olunca bir telefon et istersen.
- İyi çalışmışsam size katılabilirim. - Elinden geleni yap.
Gidip eşyalarımı alayım Mark.
- İşte biletler. - Sağol Tony.
Maalesef sana çok ayıp oldu.
- Hiç de değil. Gelemediğine üzüldüm. - Yemeğe de bekleriz.
- Seve seve. - Bu arada...
- ...yarın akşam ne yapacaksın? - Cumartesi mi? Bir planım yok.
- Erkek erkeğe toplanacağız, gelsene. - Erkek erkeğe mi?
Birkaç Amerikalı tenisçi gelip burada maç yapmıştı.
Onlar için bir veda yemeği düzenledik.
Tenisle pek aram yoktur.
Fark etmez. New York'u falan biliyorsun ya.
- Mark yarın partiye geliyor. - Çok iyi.
Önce buraya uğrarsın, bir içki içeriz.
- İyi fikir. - Evet. Pekala. Ben bir taksi çağırayım.
Hayır, yoldan bineriz.
- Hoşça kal sevgilim. - İyi eğlenceler.
- Hoşça kal Tony. - İyi geceler.
- Mark. - Evet?
Fazla bileti satıp parasıyla bir şeyler için.
Peki, deneriz.
- İyi eğlenceler. - Teşekkürler. İyi geceler.
- Alo. - Merhaba. Hampstead 7899 mu?
- Yüzbaşı Lesgate'la görüşebilir miyim? - Benim.
İyi akşamlar. Beni tanımazsınız. Adım Fisher.
- Satılık bir arabanız varmış. - Evet, Amerikan arabası.
Evet, tamirhanede gördüm. Ne kadar istiyorsunuz?
- 1100 sterlin. - 1100 mü? Anlıyorum.
Araba tam bana göre. Ama fiyatını beğenmedim.
Satın alırken ben de beğenmemiştim.
Ne zaman buluşabiliriz?
- Yarın öğleden sonra olur mu? - Korkarım bu imkansız.
Hayır, gelemem, pazar günü de Liverpool'a gidiyorum.
Keşke...
Bu akşam evime gelemez misiniz?
- Eviniz nerede? - Maida Vale'de.
Size uğrardım, ama bileğimi fena halde burktum.
- Üzüldüm. Adresiniz nedir? - 61-A Charrington Gardens.
- Harrington mı? - Hayır. Charrington.
Metronun orada sola dönün. İki dakikalık yol.
Bir saat sonra oradayım.
Çok naziksiniz. Bu arada, arabayı getirecek misiniz?
- Maalesef olmaz... - Önemli değil. Zaten iyice bakmıştım.
Ruhsatı ve gerekli kağıtları getirirseniz...
...bu işi hemen burada halledebiliriz.
Tabii fiyatı biraz indirirseniz.
- Korkarım bu mümkün değil. - Bir iki kadeh içkiyle ikna olabilirsiniz belki.
- İyi günler. - İyi günler.
- Bay Fisher? - Evet. Yüzbaşı Lesgate?
- İçeri girsenize. - Teşekkür ederim.
Çok naziksiniz.
Paltonuzu alayım.
- Adresi bulmakta zorlandınız mı? - Hayır. Çok kolaydı.
Oturun. Bir içkiye ne dersiniz?
Sizi daha önce gördüm sanki.
Bunu söylemeniz ilginç. Kapıyı açar açmaz ben de...
Bir dakika. Lesgate mı?
Sen Lesgate değilsin. Swann olmasın? C.J. Swann. Yoksa C.A. miydi?
C.A. Hafızanız benimkinden iyiymiş.
Fisher. Nerede tanışmıştık?
- Cambridge'de okumadın mı? - Evet.
Üstünden 20 yıl geçti. Beni hatırlamazsın.
- Sen son yılını okurken ben başlamıştım. - Ne tesadüf.
Evet, bir içkiyi hak ettik.
Seni vasat bir şarapla geçiştirecektim...
...ama bakalım burada neler varmış.
- Buna ne dersin? - Harika.
Arabamın satılık olduğunu nereden öğrendin?
- Tamirhaneden söylediler. - Garip. Kimseye söz etmemiştim.
Benzin almak için durmuştum. Amerikan arabası aradığımı söyledim.
Senin telefonunu verdiler. Satılık, değil mi?
- Elbette. - Güzel, en az üç brendi içmeden...
...fiyattan söz etmek istemiyorum.
Uyarıyorum, sarhoş ya da ayık, sıkı pazarlık yaparım.
Ben de öyle.
Cambridge'den sonra seni bir yerde görmüş olmalıyım.
Wimbledon'a gider misin?
Tabii ya. Wendice. Tony Wendice.
- Fisher da nereden çıktı? - Lesgate nereden çıktı?
- Puro ister misin? - Hayır, sağol.
- Pipodan vazgeçmem. - Alışkanlığını değiştirmişsin.
Hatırlıyorum da...
...üniversitede hep pahalı purolar içerdin.
Dur biraz, galiba bir yerde resmin olacaktı.
Evet.
Evet. Bir mezunlar yemeğinde çekilmiş bir resim.
İşte buradasın. Ağzında da kocaman bir puro.
O katıldığım ilk ve tek mezunlar yemeğiydi.
- Tam bir cani gibi bakmışım. - Evet, gerçekten öyle.
Tabii seni asıl üniversite balosundan hatırlıyorum.
- Sen saymandın, değil mi? - Fahri sayman.
Sevimsiz işlerle ben ilgilenirdim.
Evet. Bilet paralarının bir kısmı çalınmıştı, değil mi?
Doğru. Neredeyse 100 sterlin.
Çalışma odamdaki bir kutuya koymuştum, sabaha para yok olmuştu.
- Hademe almıştı tabii. - Evet, tabii. Zavallı Alfred.
Talihi hiç yaver gitmedi.
Para kutusunu arka bahçesinde bulmuşlardı.
Ama içinde para yoktu.
Yirmi yıl önce.
- Şu sıralar ne yapıyorsun? - Emlakçıyım.
Tenisi yakından izlemiyorum. Hala oynuyor musun?
Tenisi bıraktım, daha doğrusu tenis beni bıraktı.
Para kazanmaya başlamak lazımdı, rakiplerim peşimdeydi.
Üç kez dünyayı dolaştım.
- Şimdi ne yapıyorsun? - Spor malzemesi satıyorum.
Pek kazançlı bir iş sayılmaz, ama bol bol boş vaktim oluyor.
Gördüğüme göre çok rahat bir ev kurmuşsun kendine.
Eşimin de kendi parası var.
Yoksa arabana 1000 sterlin veremezdim.
1100 sterlin.
Zenginler ne kadar şanslı olduklarının farkında değiller.
Ben kendi kazancımla geçinmek zorundayım.
Zengin biriyle evlenebilirsin.
Evet, galiba bazıları bunu kendine iş edinmiş.
- Ben öyleyim. - Seninle neden evlendi dersin?
Bir tenis yıldızıydım.
Tenisi bırakmışsın, ama karın seni bırakmamış.
Neredeyse bırakıyordu.
Evlendikten sonra bir sürü turnuvaya katıldım.
Margot'yu da götürdüm.
Bundan pek hoşlanmıyordu, döndüğümüzde...
...tenisi bırakıp ona kocalık etmemi istedi.
Sonunda anlaştık.
Çim kort sezonu için Amerika'ya tek başına gittim.
Ulusal şampiyona için geri döndüm.
Çok geçmeden anladım ki, yokluğumda bir sürü şey olmuş.
Bir kere artık bana aşık değildi.
Odaya girdiğimde aceleyle kapanan telefonlara tanık oldum.
Ara sıra ziyarete gelen eski bir okul arkadaşı peydahlanmıştı.
Bir gün kavga ettik. Bir kapalı kort turnuvasına katılmak istiyordum.
Karım her zamanki gibi gitmemi istemedi.
Yatak odasındaydım. Telefon çaldı. Çok acil bir çağrı gibiydi.
Ondan sonra karım turnuvaya katılmama pek hevesli gözüktü.
Ben de eşyalarımı arabaya koyup yola çıktım.
Arabayı iki sokak öteye park edip yürüyerek geri geldim.
On dakika sonra, karım evden çıktı ve bir taksiye bindi.
Ben de başka bir taksiye atladım.
Eski okul arkadaşı Chelsea'de bir stüdyoda oturuyordu.
Pencereden onları görebiliyordum.
Adam gaz ocağında spagetti pişiriyordu.
Fazla konuşmadılar. Birlikte çok rahat görünüyorlardı.
Bilirsin, birbirine aşık olanlar garip bir şekilde hemen anlaşılır.
Yürüyüşe çıktım.
Eğer beni terk ederse neler olabileceğini düşünmeye başladım.
Her şeyden önce bir gelirim olmalıydı.
Birdenbire, ona ne kadar bağımlı olduğumu fark ettim.
Zirvedeyken edindiğim pahalı alışkanlıkları sürdürebilmeliydim.
Tenis kariyerimin sonuna gelmiştim, evliliğim de sona ermek üzereydi.
O günkü kadar korktuğumu hiç hatırlamıyorum.
Bir bara girip birkaç kadeh içtim.
Kafamda bin bir düşünceyle bir köşede oturuyordum.
Adamı öldürmek için çeşitli planlar kurdum.
Karımı öldürmeyi bile düşündüm. Bu daha makul bir fikre benziyordu.
Bunu nasıl yapacağımı düşünürken...
...birdenbire bir şey gördüm ve fikrimi tamamen değiştirdim.
Sonuçta o turnuvaya gitmedim.
Geri döndüğümde karım şu anda senin oturduğun yerde oturuyordu.
Tenisi bırakmaya ve onunla ilgilenmeye karar verdiğimi söyledim.
Ve?
O kadar plan kurmama hiç de gerek olmadığı ortaya çıktı.
Meğer o spagetti akşamı bir tür vedalaşmaymış.
Sevgilisi New York'a geri çağırılmıştı.
- Amerikalı mıydı? - Evet.
Oradan uzun mektuplar yazdı.
Mektuplar genellikle perşembeleri geliyordu. Karım biri dışında hepsini yaktı.
Hangi çantayı kullanacaksa onu da içine koyuyordu.
Hep yanında taşıyordu.
O mektup bende bir takıntı yarattı. İçinde ne yazdığını mutlaka öğrenmeliydim.
Sonunda öğrendim.
Çok ilginç bir mektuptu.
- Yani onu çaldın mı? - Evet.
Onu karıma geri satmak için iki imzasız not bile gönderdim.
Neden?
Gelip bana olup bitenleri anlatır diye umuyordum.
Ama anlatmadı. Ben de mektubu sakladım.
Bunu bana neden anlatıyorsun?
Çünkü güvenebileceğim tek kişi sensin.
Her neyse, bu etkili oldu. İçlerine Allah korkusu salmış olmalıyım.
Çünkü mektup gelmez oldu.
Ondan sonra da mutlu mesut yaşadık.
Ne garip, daha bir yıl önce...
...o Knightsbridge barında oturmuş karımı öldürme planları yapıyordum.
Öldürebilirdim de...
...eğer fikrimi değiştiren bir şey görmemiş olsaydım.
Ee, ne gördün peki?
Seni gördüm.
- Bunda garip olan ne? - Tesadüf.
Daha bir hafta önce bir mezunlar yemeğine gitmiştim.
Herkes senden söz ediyordu.
Savaş sırasında askeri mahkemeye çıkman, bir yıl hapis yatman...
Havadisler bunlardı.
Üniversitede hepimiz "Swann'ın sonu hapis" derdik.
- Para kutusu meselesi yüzünden sanırım. - Ne olmuş ona?
Sevgili dostum, herkes o parayı senin aldığını biliyordu.
Zavallı Alfred.
İçki için teşekkürler.
Aile meselelerini dinlemek ilginçti.
Anlaşılan arabayı almak niyetinde değilsin.
Seni neden buraya çağırdığımı söylememi istemiyor musun?
Evet, söylesen iyi olur.
Seni o barda görünce oldu.
Birdenbire her şey açıklığa kavuştu.
Daha birkaç ay önce Margot ve ben vasiyetlerimizi...
...kaza durumunda...
...her şeyi birbirimize bırakacak şekilde ayarlamıştık.
Onun varlığı 90.000 sterlini geçiyor. Çoğu yatırım.
O paraya konmak fazla kolay olurdu.
Benden şüphelenecekleri için de tehlikeliydi.
İyi bir şahide ihtiyacım vardı.
Sonra seni gördüm.
Hapisten çıkanlara ne olduğunu merak ederdim.
Senin gibilere yani. İş bulabilirler miydi?
Eski dostlar yanlarında olur muydu? Herhalde hiç dostları olmazdı.
Bunları öyle merak ettim ki, seni izledim.
O gece evine kadar peşinden geldim.
Kadehini verir misin eski dostum?
Teşekkürler. Çok teşekkürler. O zamandan beri seni izliyorum.
Neden?
Bir açığını yakalayıp...
- ...sana... - Şantaj mı yapacaktın?
Sana sözümü geçirecektim.
Birkaç hafta sonra alışkanlıklarını öğrenmiştim.
Böylece işim daha da kolaylaştı.
- Zor iş. - Başlangıçta öyleydi.
Ama nasıldır bilirsin. Bir hobi edinirsin...
...işin içine girdikçe kendini kaptırırsın.
Çok ilgimi çekmeye başladın.
Aslında neredeyse bana ait olduğunu hissettiğim bile oldu.
Bu ilginç olmalı.
Pazartesi ve perşembe günleri köpek yarışına gidiyordun.
Sana yakın olmak için ben de gider oldum.
- Adını Adams olarak değiştirdin. - Evet. Swann'dan sıkılmıştım.
- Bu suç mu yani? - Hayır. Hiç de değil.
Aslında seninle ilgili yasadışı hiçbir şey yoktu.
Moralim bozulmaya başlamıştı.
Sonra bir gün ortadan kayboldun.
Ev sahibeni aradım. "Bay Adams'ın bana 5 sterlin borcu var" dedim.
Meğer bu bir şey değilmiş.
Bay Adams'ın altı haftalık kira borcu varmış, en iyi kiracısına da 55 sterlin borçluymuş.
Bay Adams çok nazik bir beyefendiymiş.
En çok da bunun için üzülüyormuş.
Evet. Hep de buna üzülürler.
Bir içki daha içeceksen şu eldivenleri takmaya ne dersin?
Nerede kalmıştık? Ha evet, seni kaybetmiştim.
Köpek yarışının olduğu gün yeniden buldum.
Belsize Park'taki yeni evine kadar seni izledim.
Orada Adams gitmiş, yerine Wilson gelmişti.
Bay Wilson, Belsize Park'tan 16 haftalık kira borcuyla ayrıldı.
Bayan Wallace adında biriyle tanışmıştı.
Çarşamba ve pazar günleri Bayan Wallace'la çıkıyordun.
Sana aşıktı, değil mi?
Sana pek yakışan bıyığı onun hoşuna gitsin diye bıraktın sanıyordu.
- Zavallı Bayan Wallace. - Çok ilginç. Devam et.
Temmuz, ağustos, eylül. Carlisle Court, 127 numara.
Bayan Van Dorn orada oturuyor.
Rahmetli eşi ona iki otel ve mobilyalı, geniş bir apartman dairesi bırakmış.
Yüzbaşı Lesgate için harika bir karargah.
Ne var ki, kadın kendisine kur yapılmasından hoşlanıyor...
...ve çok pahalı zevkleri var.
Belki de bir aydır arabasını satmaya çalışmanın nedeni budur.
Bayan Van Dorn arabayı satmamı kendisi istedi.
Biliyorum. Sen buraya gelmeden önce onu aradım.
Sadece 800 sterlin istedi.
- En yakın karakol nerede? - Kilisenin karşısında. İki dakikalık yol.
- Galiba oraya gideceğim. - Onlara ne anlatacaksın ki?
- Her şeyi. - Her şeyi mi?
Bay Adams ve Bay Wilson'dan mı söz edeceksin?
Bana şantaj yaptığını söyleyeceğim.
- Ne için? - Karını öldürmek için.
Keşke söylesen. Karım bunu duyacak olsa...
...ikimiz de bir güzel gülerdik.
- Bir şeyi unutmuyor musun? - Neyi?
- Bu akşam bana çok şey anlattın. - Ne olmuş?
Ya polislere, karını Chelsea'deki stüdyoya kadar izlediğini...
...spagetti pişirmelerini gözetlediğini falan anlatırsam?
- Bu akıllarına bir şey getirir mi? - Elbette.
- Onu sen takip ettin sanırlar. - Ben mi? Bunu niye yapayım?
Çantasını neden çalasın?
O şantaj mektuplarını neden yazasın?
Yazmadığını kanıtlayabilir misin? Benim yazdığımı kanıtlayamayacağın kesin.
Senin sözüne karşılık benimki.
Bu onları şaşırtır, değil mi? Ne diyebilirsin ki?
Bu gece yarı sarhoş vaziyette buraya geldin...
...ve üniversitede birlikte okuduğumuz için benden borç almaya çalıştın.
Ben reddedince, karıma ait...
...bir mektuptan söz ettin.
Onu bana satmaya çalıştığını düşündüm.
Elimdeki bütün parayı verdim, sen de bana mektubu verdin.
Üstünde parmak izlerin var, unuttun mu?
Eğer polise gidersem...
...karımı öldürmeni istediğime dair çılgınca bir hikaye anlatacaktın.
Ama daha ileri gitmeden önce sonuçlarını düşün.
Ben oldukça tanınmış biriyim. Oysa senin geçmişin belli.
Er ya da geç, ev sahiplerin ve diğer kiracılar çıkagelip...
...karakterin hakkında şahitlik edecektir.
Seni Bayan Wallace'la gören biri de vardır mutlaka.
Onunla birlikte görülmemeye dikkat ettiğini fark ettim.
Genellikle seni kimsenin tanımayacağı alışılmadık yerlerde buluşuyordunuz.
Mesela Pimlico'daki küçük çayevi gibi.
Onun fikriydi, benim değil.
Evet, biraz basit bir yerdi, değil mi?
Bayan Van Dorn için pek uygun sayılmazdı.
Bu arada, Bayan Van Dorn'un Bay Adams, Bay Wilson ve...
...Bayan Wallace'tan haberi var mı?
Bayan Van Dorn'la evlenmeyi planlıyordun, değil mi?
- Çok zekisin, değil mi? - Hayır, pek sayılmaz.
Sadece bazı şeyleri düşünüp kendimi senin yerine koyacak vaktim vardı.
O nedenle kabul edeceğini biliyorum.
Bu fikre nereden kapıldın?
Arkasında sopayı hissedip önünde havucu gören eşek...
...daima geriye değil, ileriye gider de ondan.
- Bana havuçtan söz et. - Nakit 1000 sterlin.
Bir cinayet için mi?
Birkaç dakikalık bir iş için. Hiçbir tehlikesi yok, seni temin ederim.
Bu senin için cazip olmalı. Çok hassas bir durumdasın.
- Neden söz ettiğini anlamıyorum. - Anlaman lazım. Gazetelerde yazıyor.
Orta yaşlı bir kadın aşırı dozda ilaç içerek ölmüş.
İlacı uzun zamandır alıyormuş.
Nereden bulduğunu bilen yok. Ama biz biliyoruz, değil mi?
Zavallı Bayan Wallace.
Şu 1000 sterlin. Nerede o?
Bir emanet bürosundaki küçük bir çantada.
- Nerede? - Londra'da bir yerde.
Tabii bir daha buluşmayacağız. Sen işi bitirdikten sonra...
...sana emanet bürosunun fişini ve çantanın anahtarını postalayacağım.
Şu 100 sterlini avans olarak al.
Polis bu banknotlardan birinin izini sürerse...
...ikimiz de enseleniriz.
Bu olmaz. Bir yıl boyunca her hafta fazladan 20 sterlin çektim.
Hep 5 sterlinlik banknotlar olarak. Fırsat buldukça onları bozdurdum.
- Hesap cüzdanını görebilir miyim? - Elbette.
Dokunma.
Bir sayfa geriye git.
Bakiyen bir yıl içinde 1000 küsur sterlin azalmış.
- Polis sana bunu soracaktır. - Haftada iki kez köpek yarışına gidiyorum.
- Bahisçini sorgularlar. - Ben de senin gibi aracılarla oynuyorum.
Tatmin oldun mu?
- Bu ne zaman olacak? - Yarın gece.
Yarın mı? İmkansız! Bunu tekrar düşünmeliyim.
Yarın olmak zorunda. Her şeyi buna göre ayarladım.
Nerede?
Hemen hemen şu an durduğun yerde.
Nasıl?
Yarın akşam, Amerikalı erkek arkadaş Halliday ve ben...
...bir davete gideceğiz. Karım burada kalacak.
Erkenden yatağa girecek ve radyoda Saturday Night Theatre'ı dinleyecek.
Ben yokken hep böyle yapar.
11'e tam 3 dakika kala...
...sokak kapısından içeri gireceksin.
Daire kapısının anahtarını...
...merdiven halısının altında bulacaksın.
- Beşinci basamakta. - Çok doğru.
Hemen camlı kapıya git...
...ve perdelerin ardına saklan.
Saat tam 11'de...
...oteldeki telefona gidip patronumu arayacağım.
Yanlış numara çevireceğim. Yani bu numarayı. Yapacağım tek şey bu olacak.
Telefon çalınca...
...yatak odasının kapısının altından ışığın yandığını göreceksin.
Karım kapıyı açınca ışık odaya dolacak.
Karım telefona cevap verene kadar yerinden kıpırdama.
Olabildiğince az gürültü çıkmalı.
İşini bitirdikten sonra...
...telefonu al ve bana ufak bir ıslık çal, sonra kapat.
Ne olursa olsun konuşma. Ben de tek kelime etmeyeceğim.
lslığını duyunca telefonu kapatıp yeniden çevireceğim...
...ama bu kez doğru numara olacak.
Hiçbir şey olmamış gibi patronumla konuşacağım.
Ve davete döneceğim.
- Sonra ne olacak? Devam et. - Buradaki bavulu göreceksin.
İçinde kuru temizlemeye verilecek giysilerim var.
Onu aç ve kıyafetleri yere dök.
İçine bir sigara kutusu ve şu kupalardan birkaçını koy.
Kapağını kapat, ama kilitleme.
Sonra bavulu şimdi durduğu yere bırak.
- Sanki telaşla çıkıp gitmişim gibi. - Doğru.
Şimdi camlı kapıya gelelim.
Eğer kilitliyse aç ve öyle bırak.
Sonra aynen girdiğin gibi dışarı çık.
- Bu kapıdan mı? - Evet.
En önemlisi de şu...
Çıkarken anahtarı bulduğun yere bırak.
- Merdiven halısının altına. - Evet.
Peki tam olarak ne olduğunu sanacaklar?
Camlı kapıdan girdiğini düşünecekler.
Dairenin boş olduğunu sandın...
...bavulu alıp işe koyuldun.
Karım bir ses duydu. lşığını yaktı.
Kapının altında ışığı gördün ve perdelerin arkasına saklandın.
Karım içeri girince daha sesini çıkaramadan ona saldırdın.
Onu öldürdüğünü fark edince...
...paniğe kapıldın, çaldıklarını almadan koşup bahçeden çıktın.
Dur biraz.
Bu camlı kapıdan girmiş olmam gerekiyor.
- Ya kilitliyse? - Fark etmez.
Karım yatmadan önce çoğu zaman bahçede dolaşır...
...ve geri döndüğünde genellikle kapıyı kilitlemeyi unutur.
- Polise öyle söyleyeceğim. - Evet, ama karın diyebilir ki...
Ama o hiçbir şey demeyecek, öyle değil mi?
Pekala. Evden çıkıyorum.
Anahtarı merdiven halısının altına koyup sokak kapısından çıkıyorum.
Ya sokak kapısı kilitliyse? İçeri nasıl gireceğim?
Sokak kapısı hiç kilitlenmez.
- Saat kaçta döneceksin? - 12 civarı.
Halliday'i de getireceğim, karımı birlikte bulacağız.
Evden ayrıldığımızdan beri birlikte olduğumuz için...
...kimse benden şüphelenmeyecek.
- Bir şeyi unutuyorsun. - Neyi?
Halliday denen adamla geri döndüğünde...
- ...sen daireye nasıl gireceksin? - Kapıyı açarak tabii.
Ama anahtarın halının altında olacak.
Onu alırken seni görür, planın ortaya çıkar.
Hayır. Halının altındaki benim anahtarım değil, karımınki olacak.
Evden çıkmadan önce anahtarı çantasından alıp...
...oraya saklayacağım.
Dışarı çıkmayacağı için şüphelenmeyecektir.
Halliday'le birlikte geri döndüğümde kendi anahtarımla içeri gireceğim.
Sonra, o bahçeyi kolaçan etmek için falan dışarı çıkınca...
...anahtarı halının altından alıp karımın çantasına geri koyacağım.
Tabii polis gelmeden önce.
- Bu kapının kaç anahtarı var? - Sadece karımda ve bende anahtar var.
- Maida Vale Z499. - Tony, benim.
- Merhaba canım. Nasıl gidiyor? - Harika. Gerçekten müthiş bir oyun.
- Çok keyif alıyoruz. - Üzgünüm. Yani memnun oldum.
Bize katılacaksın, değil mi?
Sanmıyorum. Daha yeni başladım sayılır.
Hayatım, biraz bekle, galiba kapı çalıyor.
Yatak odası penceresinden görülebilirsin.
Pardon hayatım. Yanlış gelmiş. Mark'ı Gerry'nin yerine götürsene.
- İçeri nasıl gireceğiz? - Adımı ver yeter.
Müziği bilmem, ama yemekleri iyidir.
Bu arada, sen çıkar çıkmaz Maureen aradı...
...bizi çarşamba günü yemeğe çağırdı.
Çarşamba günü için günlüğüne bir şey yazmışsın...
...ama yazını okuyamadım.
Al Bentall gibi bir şey. Kim o, sevgililerinden biri mi?
- Albert Hall, seni budala. - Albert Hall, tabii ya.
Maureen'lere gitmek zorunda olmadığımıza sevindim. Aşçılığı berbat.
- Ara bitiyor. Hemen gitmeliyim. - Peki canım. İyi eğlenceler.
Tony, martini çok sulu olmasın.
Mihracenin fotoğrafı nerede?
O kupürleri yapıştırmayı ne zaman bitireceksin?
Bu günlerde vakit bulmaya çalışırım. İşte burada.
İşte mihrace. Çok hayalperest, değil mi?
Dört Rolls- Royce'u ve bir gemiyi batıracak mücevheri vardı...
...ama tek istediği Wimbledon'da oynamaktı.
O kadar miyoptu ki, topu bırak raketinin sapını bile...
- ...göremiyordu. - Biliyor musun... Sağol Tony.
- Bu konuda bir kitap yazmalısın. - Neden işbirliği yapmıyorsunuz?
Arka planında tenis olan bir dedektiflik romanı.
Ne dersin Mark? Kusursuz bir cinayet öyküsü yazabilir misin?
Bayıla bayıla.
Dedektiflik hikayelerini nasıl yazıyorsun?
Dedektiflik kısmını bırakıp suça odaklan. Önemli olan suçtur.
Sonra bir şey çaldığını veya birini öldürdüğünü hayal et.
Sen böyle mi yapıyorsun? İlginç.
Evet. Genellikle kendimi suçlunun yerine koyup şunu sorarım...
..."Şimdi ne yapacağım?"
Gerçekten kusursuz cinayete inanıyor musun?
Evet, kesinlikle. Kağıt üstünde yani.
Bence bunu birçoklarından daha iyi planlayabilirim.
- Ama gerçekleştirebileceğimi sanmam. - Neden?
Öykülerde işler yazarın istediği gibi gelişir.
Oysa gerçek hayatta böyle olmaz.
Korkarım benim cinayetlerim briç oynamama benzer.
Bir hata yapar ve herkes bana bakıncaya dek bunun farkına varmazdım.
İçkini bitir Mark.
- Yarın ne yapacaksın? - Bir planım yok.
Neden öğleyin hep birlikte Windsor'a gitmiyoruz?
Erken gel, ama çok da erken olmasın. Akşamdan kalma olabiliriz.
- Saat 11 nasıl? - Güzel.
- King's Head'de öğle yemeği yeriz. - Orası Windsor'da mı?
Hayır, hemen dışında.
Anahtarımı sana mı vermiştim? Hiçbir yerde bulamıyorum.
Bilmiyorum. İkisi de çantamda olabilir.
Bir bakayım.
Hayır. Burada sadece bir tane var.
- Paltonda olmadığından emin misin? - Hayır, baktım. Seninkini alabilir miyim?
- Bu pek iyi olmaz. - Neden?
- Dışarı çıkmak isteyebilirim. - Bu gece mi?
Bir sinemaya falan giderim diyordum.
Neden radyo dinlemiyorsun? Saturday Night Theatre falan.
Hayır. Bu seferki gerilim türünde. Yalnızken dinlemek istemem.
Anlıyorum.
Yine de ben senden önce dönerim, sana kapıyı açarım.
Geceyarısından önce dönmeyiz. O zamana uyumuş olursun.
Anahtarını paspasın altına koyabilirsin.
Hayır, sorun değil. İşte burada. Eldivenimin içindeymiş zaten.
Mesele halloldu.
- Hangi filme gideceksin? - The Classic, sanırım.
Cumartesi akşamı bilet bulabilir misin?
- Deneyebilirim. - Ama hayatım...
Evde kalmamı isteme. Boş oturmaktan nefret ettiğimi bilirsin.
Yapabileceğin yüzlerce şey var.
Peggy'ye yazıp haftasonu için teşekkür ettin mi?
Ya kupürler? İşte harika bir fırsat.
Aman ne güzel. Siz ikiniz gezip tozun...
...ben de evde kalıp sıkıcı kupürlerle uğraşayım.
- Pekala. Gitmiyoruz. - Ne demek istiyorsun?
Gitmemizi istemediğin çok açık, biz de gitmeyiz.
Burada seninle kalırız. Ne yapalım, kağıt oynayalım mı?
Tony, hayatım.
Grendon'ı arayıp gelmeyeceğimizi söyleyeyim.
Tony, lütfen, çocukça davranmayalım.
Pekala, ben basın kupürlerini yapıştırırım.
- İstemiyorsan yapmak zorunda değilsin. - Ama istiyorum.
Bir taksi bulmaya çalışsam iyi olacak.
- Tutkalımız var mı? - Evet, masanın gözünde olacaktı.
- Makas da lazım olacak. - Dikiş sepetimde var.
Biraz bozuk para versene. Taksi için para gerekecek.
Çantamı karıştırma. Kaç para lazım?
Bakalım ne kadar varmış? Zaten bana 10 şilin borcun var.
- Neden? - Peggy'ye gönderdiğin paketi ben ödedim.
- Ama evin masrafı sayılır. - Ben alayım. Sen çek ellerini.
İşte. Ne kadar istiyorsun?
Bende üç, beş, yedi ve altı pens var. Bizi götürüp getirmeye yeter.
Yine de biraz para al. Yemek biletleri ne kadar?
Onların parasını verdim bile, bahşiş dahil. Eğer param biterse Mark koltuk çıkar.
Taksi geldi.
- Tony, ne bekliyorsun? - Hiçbir şey hayatım.
İyi geceler.
- Eve ne zaman gelirsiniz? - 12 gibi.
Mark da gelir, bir içki içer. Ayakta olur musun?
Çoktan uyumuş olurum, rahatsız edilmek de istemem.
Tavşan gibi sessiz oluruz.
- Margot. - Efendim?
İhtiyar Burgess telefon edebilir.
Ona Grendon'da olduğumuzu söylersin.
- Numarası ne? - Rehberde var.
Hoşça kal hayatım.
Hadi Mark.
Torbay Otel'de kalıyordum. Dartmoor'daki o oteli bilir misiniz?
Tam Dartmoor'da değil, ama o civarda.
Her neyse, hikaye Dartmoor hapishanesiyle ilgili.
Velhasıl, dediğim gibi, Torbay Otel'de kalıyordum...
Ona dönüp "Ne yapıyorsun?" dedim.
"Ben seyyar satıcıyım.
"Tarım makineleri satıyorum." "Tarım" dedim...
Saati doğru olan biri var mı?
- Evet. 11'i 7 dakika geçiyor. - Benimki 11'i bir iki dakika geçiyor.
Saatim durmuş. Fazla kurmuş olmalıyım.
- Dediğim gibi... - İzninizle. Patronumu aramam gerekiyor.
Tarım makineleri...
Alo.
Alo?
Polis çağırın. Çabuk. Polis.
- Margot? - Kim o?
- Benim hayatım. - Tony.
Tony, şükürler olsun. Hemen eve gel.
- Ne oldu? - Şimdi anlatamam. Çabuk gel lütfen.
Kendine gel hayatım. Ne oldu?
Biri bana saldırdı. Beni boğmaya kalktı.
- Kaçtı mı? - Hayır. Öldü.
Tony, hala orada mısın?
- Margot. - Evet?
- Şimdi beni iyi dinle. - Evet, dinliyorum.
Hiçbir şeye dokunma. Hemen oraya geliyorum.
- Peki, dokunmam. - Hiçbir şeye dokunma...
...ve ben gelene kadar hiç kimseyle konuşma.
Peki, hiçbir şeye dokunmam.
- Söz veriyor musun? - Evet, söz. Ama lütfen çabuk ol.
Aynı barda oturuyordum, aynı adamı gördüm...
...bana doğru gelerek dedi ki...
Hayır, oturun. Hemen gitmeliyim. Margot kendini iyi hissetmiyormuş.
- Ciddi bir şey mi? - Hayır.
- Keyfine bak. - Ben de geleyim.
Hayır. Sorun değil.
...bana sek martini ısmarlıyordu...
Tony!
Geçti hayatım. Neler oldu?
Boynuma bir şey doladı. Çoraptı sanırım.
Emin misin? Bir bakayım.
Telefona bakmaya gitmiştim.
Perdenin arkasından çıkıp beni boğmaya kalktı.
Neredeyse bayılıyordum.
Bir an elimde makası hissettim...
...birdenbire beni bırakıp yere yığıldı.
Pek kan yok. Düşerken...
- Ne yapıyorsun? - Şeyi arıyorum...
İşte burada. Aspirin. Başım çok ağrıyor.
- Ne oldu? - Bir yorgan getireyim.
Şu kapıyı kapat lütfen.
Hayır. Polis gelene dek hiçbir şeye dokunmamalıyız.
İçeri oradan girmiş olmalı. Acaba neyin peşindeydi?
Kupaları çalmak istemiş olabilir.
Polis ne zaman gelecek?
- Polisi aradın mı? - Hayır.
Kimseyle konuşmamamı söylemiştin.
- Şimdi araman gerekmez mi? - Evet.
- Mark nerede? - Onu eve yolladım.
Alo, santral, Maida Vale Karakolu'nu bağlayın çabuk.
- Ona söyledin mi? - Neler olduğunu bilmiyordum ki.
- Kendini iyi hissetmediğini söyledim. - Maida Vale karakolu.
- Polis mi? Burada korkunç bir kaza oldu. - Ne oldu efendim?
Bir adam öldürüldü.
- Adınız efendim? - Wendice.
- Çift "s" ile mi yazılıyor? - Hayır, D- l- C- E.
C- E. Adresiniz efendim?
61- A Charrington Gardens, zemin kattaki daire.
- Kaza mıydı? - Bilmiyorum.
Nasıl yani, bilmiyor musunuz?
Biri tarafından öldürülmüş olabilir mi?
Bilmiyorum.
Kimin yapmış olabileceği hakkında bir fikriniz var mı?
Bunları siz gelince anlatırım. Gelmeniz ne kadar sürer?
- İki dakika kadar. - İki mi?
- Hiçbir şeye dokunmayın, olur mu? - Peki, dokunmayız. Hoşça kalın.
- Ben giyineyim. - Neden?
- Beni görmek isteyecekler. - Seni görmelerine gerek yok.
Ama bana soru sormaları gerekecek.
Yarını bekleyebilirler. Bilmeleri gerekeni onlara ben anlatırım.
- Tony... - Efendim?
- ...bana neden telefon etmiştin? - Efendim?
Özür dilerim canım, bunu daha sonra söylerim.
Aklıma bir şey geldi. Çorap kullanıyordu mu demiştin?
Ya çorap ya da eşarptı. Orada değil mi?
Hayır, ama herhalde polis bulur. Sen şimdi yatağına git.
Çay ister misiniz beyler?
Çavuş. Bakın, işte çorabın öteki teki.
ARA
Pekala, dağılın. Hadi, yolunuza gidin.
Neredeyse boşalmış. Hatırlat da alayım.
Ne zaman lazım olsa biter.
Ha, unutmadan, çavuş...
...neden hemen polisi aramadığını sordu.
- Nasıl arayayım? Telefonda sen vardın. - Evet ama...
Sen gelene kadar kimseyle konuşmamamı tembihlemiştin.
Biliyorum, ama ona biraz farklı bir hikaye anlattım.
Neden?
Benim polisi otelden arayacağımı düşündüğün için...
...onları aramadığını söyledim.
Bunu neden yaptın?
Çünkü en mantıklı açıklama buydu. O da kabul etti.
Eğer olayı bildirmekte geciktiğimiz fikrine kapılırlarsa...
...meraklanıp bir sürü soru sorabilirler...
- Ben de aynı şeyi mi söyleyeyim? - Eğer konu bir daha açılırsa.
Bu Mark olmalı. Onu içeri alır mısın?
- Günaydın hanımefendi. - Günaydın.
- Bayan Wendice mi? - Evet.
- Ben polis memuruyum. Girebilir miyim? - Elbette.
İzninizle. Eşime geldiğinizi haber vereyim.
Teşekkür ederim.
- Günaydın. - Günaydın efendim.
Ben Başmüfettiş Hubbard.
Bu bölgede soruşturmaları ben yönetiyorum.
Çavuşunuza gerekli tüm açıklamaları yapmıştık.
Evet. Onun raporunu gördüm tabii.
Ama sizden duymak istediğim birkaç şey var.
Anladığım kadarıyla çavuş sizi sadece birkaç dakika gördü Bayan Wendice.
Evet.
Eşim büyük bir şok yaşıyor.
Evet, çok kötü bir olay yaşadınız.
Etrafa bir bakabilir miyim?
Buyurun. Yatak odası ve banyo bu tarafta.
Kesinlikle banyodan girmemiştir.
Mutfak penceresinde de parmaklıklar var.
Bu camlı kapıdan girdiğini tahmin ediyoruz.
Anlaşılan olay anında siz burada değildiniz.
Hayır, Grendon Otel'de akşam yemeğine davetliydim.
Garip bir tesadüf eseri...
...tam eşimle telefonda konuşurken saldırıya uğradı.
Anlıyorum. Saatin kaç olduğunu söyleyebilir misiniz?
Hayır, korkarım söyleyemem. Saatimin durduğunu hatırlıyorum.
Siz saati fark ettiniz mi Bayan Wendice?
Hayır, fark etmedim.
- Neden oturmuyorsunuz müfettiş bey? - Teşekkürler.
Adamın kim olduğu hakkında fikriniz var mı?
Evet. En azından, oturduğu yeri öğrendik.
Asıl adı konusunda bir karışıklık söz konusu.
Anlaşılan farklı isimler kullanıyormuş.
- Onu daha önce görmüş müydünüz? - Tabii ki hayır.
- Bu o mu? - Evet.
- Onu tanımadınız mı? - Hayır, hiç görmemiştim ki.
Yüzünü biraz olsun görmediniz mi?
Hayır. Bakın, bana arkadan saldırdı...
...ve karanlıktı. Hiçbir şey görmedim.
Evet, ama ben daha fotoğrafları göstermeden...
...siz onu hiç görmediğinizi söylediniz.
Dün gece yüzünü görmediyseniz bunu nereden bilebilirsiniz?
Pek anlayamadım.
Müfettiş bey, karım bildiği kadarıyla adamı daha önce görmediğini anlatmak istedi.
- Bunu mu söylemek istediniz? - Evet.
Ya siz bayım? Siz onu görmüş müydünüz?
Hayır.
- Hayır. En azından... - Evet?
Üniversiteden tanıdığım birine çok benziyor.
Ama bıyıklar çok fark yaratıyor.
Adı neydi?
Bilmem ki. Mezuniyetimden bu yana 20 yıl geçmiş olmalı.
- Lesgate mıydı? - Hayır.
- Wilson? - Hayır.
- Swann? - Swann mı?
Durun biraz. Swann. Evet, oydu.
Mezunlar yemeğinde çekilen bir resim var. Aynı üniversitedeydik.
İşte burada. İnanılmaz bir şey bu.
- Onu iyi tanır mıydınız? - Hayır. Benden büyüktü.
- O zamandan beri gördünüz mü? - Hayır, en azından...
Şimdi aklıma geldi, bu yakınlarda gördüm, ama konuşmadık.
Ne zaman oldu bu?
Altı ay önce bir tren istasyonunda...
Galiba Victoria'ydı.
Ne kadar az değişmiş diye düşünmüştüm.
- O zaman da bıyığı var mıydı? - Hayır.
Bayan Wendice, dün gece olanları bana aynen gösterebilir misiniz?
- Tony, buna mecbur muyum? - Korkarım evet hayatım.
Telefon çaldığında yataktaydım. Kalktım ve içeri geldim.
- lşığı açtınız mı? - Hayır.
Bana durduğunuz yeri tam olarak gösterin.
Burada duruyordum, telefonu açtım.
Bir dakika.
Sırtınızın kapıya dönük olduğundan emin misiniz?
Evet.
- Peki ama neden? - Neden olmasın?
Yani neden masanın etrafından dolaştınız? Ben olsam telefonu bu taraftan açardım.
- Ama ben hep buradan açarım. - Peki ama neden?
Bir şey yazmam gerekirse diye. Telefonu sol elimde tutabilirim.
Anlıyorum. Özür dilerim. Devam edin.
Telefonu açtığımda...
...perdelerin arkasından çıkıp bana saldırmış olmalı.
- Boynuma bir şey doladı. - Bir şey derken ne kastediyorsunuz?
- Galiba bir çoraptı. - Anlıyorum. Peki sonra ne oldu?
Sonra beni masanın üstüne itti.
Elimle makası yokladığımı hatırlıyorum.
Makası her zaman nereye koyarsınız?
Dikiş sepetine. Makası yerine kaldırmayı unutmuşum.
Neden perdelerin arkasından geldiğini düşünüyorsunuz?
Başka ne olabilir ki?
- Perde çekilmiş miydi? - Evet.
Siz mi çektiniz?
Hayır müfettiş bey, çıkmadan önce ben çekmiştim.
Kapıyı da kilitlemiş miydiniz?
- Evet. - Bundan emin misiniz efendim?
Kesinlikle eminim. Perdeleri çekerken kapıyı kilitlerim.
- İçeri nasıl girdi dersiniz? - Zorla girdiğini düşünüyoruz.
Zorla girdiğine dair bir işaret yok.
Raporlarımızda kilitlerin zarar görmediği belirtilmiş.
Bayan Wendice, neden polisi...
...olaydan hemen sonra aramadınız?
Polise ulaşmaya çalıştım.
Ama kocamın hatta olduğunu fark ettim.
Doğal olarak, buraya gelmeden önce polisi otelden...
...arayacağını düşündüm.
- Doktor çağırmak aklınıza gelmedi mi? - Hayır.
- Peki neden? - Adam ölmüştü.
- Bunu nereden biliyordunuz? - Çok... Çok belliydi.
- Nabzına baktınız mı? - Hayır. Tabii ki bakmadım.
Öldüğünü anlamak hiç zor değildi. Boş bakan gözlerini görünce...
Demek yüzünü gördünüz.
Gözlerini gördüm! Yüzünü hatırlamıyorum!
Eşimin bu adamı daha önce görmediği çok açık.
Eğer o kapıdan girmediyse, nereden girmiş olabilir?
Aslında, daire kapısından içeri girdiğinden eminiz.
Ama kapı kilitliydi.
Margot, biz gittikten sonra kapıyı açtın mı?
Hayır.
- Bu kapının kaç anahtarı var? - Sadece iki.
Benimki çantamdaydı, seninki de senin yanındaydı.
Evet, bu doğru.
- Kapıcıda anahtar var mıydı? - Hayır.
Temizlikçiniz var mı?
Evet, ama onda anahtar yok. O geldiğinde hep evde oluyorum.
Bu kapıdan girdiğini düşünmenizin nedeni ne?
- Ayakkabıları. - Ayakkabıları mı?
Dün gece yerler çok ıslaktı.
Eğer bahçeden girmiş olsa halıda çamur izi kalırdı.
Ama gördüğünüz gibi, hiç iz bırakmamış.
Çünkü ayakkabılarını ön kapıdaki paspasa silmiş.
Nereden anladınız?
Oldukça yeni bir paspas ve birkaç lif ayakkabısına takılmış...
- Ama tabii... - Paspasta ufak bir zift lekesi vardı.
Liflerden bazılarında da öyle. Bu konuda hiçbir şüphe yok.
Durun biraz. Sanırım anladım.
Çantanın çalındığını hatırlıyor musun?
- Evet. - Anahtar çantada mıydı?
Evet, ama geri aldığımda anahtar hala içindeydi.
Durun biraz. Bu konuyu bilmek istiyorum.
Nasıl bir çantaydı?
El çantası. Eşim onu Victoria istasyonunda kaybetmişti.
Ama iki hafta sonra kayıp eşya bürosundan geri aldım.
- İçinden bir şey eksilmiş miydi? - Bütün param alınmıştı.
- Başka bir şey? - Hayır.
- Yani herhangi bir kağıt ya da mektup? - Hayır.
- Bundan emin misiniz? - Evet.
Çantanızı kaybettiğinizde anahtarınız içinde miydi?
Evet, ama geri aldığımda hala oradaydı.
Ama parayı çalan kişi anahtarı çoğaltmış olabilir.
- Çanta nerede bulunmuş? - Victoria istasyonunda.
Bu adamı orada görmemiş miydiniz efendim?
Çantayı ne zaman kaybettiniz?
Peggy'ye gittiğimiz haftasonu değil miydi?
Evet, doğru. Şimdi hatırlıyorum. Restoranda oturuyordu.
Çantanızı orada mı bırakmıştınız?
Evet, sana "Üniversiteden biri var burada" dememiş miydim?
Hatırlamıyorum.
Demek içeri öyle girmiş. Anahtarı çoğaltmış...
...ve orijinalini çantaya geri koymuş.
Daha fazla devam etmeden, sokak kapısından nasıl girdi peki?
- Sokak kapısı hiç kilitlenmez. - Anlıyorum.
Anahtarınızı çoğaltmış...
ve kapıyı açmak için onu kullanmış olabilirdi...
...ama kullanmadı.
- Neden? - Çünkü eğer kullansaydı...
...öldüğünde anahtar hala üzerinde olurdu.
Ama ceplerini aradığımızda anahtar bulamadık.
Başladığımız yere dönmüş gibiyiz, değil mi?
Pek sayılmaz.
Peki içeri nasıl girdi?
Bütün bunları kağıda döksek iyi olacak.
Jüri karşısına çıkmadan önce ikinizin de...
...ifade vermenizi istiyorum.
Ofisim buraya çok yakın. Hemen şimdi gelebilirsiniz.
- Tony. - Mark, bu Müfettiş Hubbard.
Mark Halliday. Dün gece benimle birlikteydi.
Memnun oldum.
Dün gece Bay Wendice'le beraber olduğunuza göre bize yardımcı olabilirsiniz.
Kendisi telefon etmeye gittiğinde saatin kaç olduğunu biliyor musunuz?
Evet, 11'i üç dakika geçiyordu.
Nasıl bu kadar emin olabiliyorsunuz?
Bay Wendice'in saati durmuştu, saatlerimize bakmıştık.
Teşekkür ederim. Bildiğiniz gibi, Bayan Wendice gelip...
...telefona bakmak istediğinde saldırıya uğramış.
Patronuna Margot'dan önce mi, sonra mı telefon ettin?
Tony, sana ne soracağımı hatırladım. Dün gece bana neden telefon etmiştin?
Durun biraz, yoksa ipin ucunu kaçıracağım.
Saat 11'i üç dakika geçe arkadaşlarınızdan ayrılıp patronunuzu aradınız.
Evet, lobideki telefonu kullandım.
Eşinizi aramadan önce patronunuzla ne kadar konuştunuz?
Aslında patronumla hiç konuşmadım. Numarasını hatırlayamadım...
...rehberden bakıp söylesin diye karımı aradım.
Numarayı öğrenmek için mi beni yataktan kaldırdın?
Mecburdum canım.
Patronum bu sabah Brüksel'e uçacaktı.
Ona önemli bir şey hatırlatmam gerekiyordu.
Otelde telefon rehberi yok muydu?
Evet, ama bölge kodu o rehberde olmayabilirdi.
Peki onu aradınız mı?
Hayır. Burada olanları duyunca, patronumu aramak aklımdan çıkıverdi tabii.
Evet.
Bay Halliday, Bay ve Bayan Wendice ifade vermek üzere...
...ofisime geliyor.
Lütfen bana adresinizi verin. Sizinle temas kurmam gerekebilir.
- Elbette. - Ben paltomu alayım.
Carfax Otel'de kalıyorum.
Şuraya yazıverin, olmaz mı? Bir de telefon numaranızı.
- Daha önce buraya gelmiş miydiniz? - Evet, bir yıl kadar önce.
- İşte, buyurun. - Çok teşekkürler.
Bay Wendice, evin önü çok kalabalık.
Bahçeden geçmemizi önerecektim.
- Bahçenin öbür ucunda kapı yok muydu? - Var.
Ama kilitli olabilir. Gidip bakabilir misiniz?
Elbette.
Bayan Wendice'le ilişkinizden haberi var mı?
Anlayamadım.
New York'tan Bayan Wendice'e bir mektup yazmışsınız.
Ölen adamın iç cebinde bulunmuş.
Sözünü etmedim, çünkü Bay Wendice'in bu ilişkiyi bildiğinden emin değildim.
- Mektup onun eline nasıl geçmiş olabilir? - Bilmiyorum.
- Tony nerede? - Bahçeye çıktı.
Bayan Wendice, el çantanızı kaybettiğinizde...
- ...bir mektup da kaybettiniz mi? - Hayır.
Margot, mektup ölen adamın cebinden çıkmış.
Onu kaybetmiştin, öyle değil mi?
- Evet, kaybettim. - Bunu size daha önce sormamış mıydım?
Evet, ama kocamın durumdan haberi yok.
O adam size şantaj yapıyordu, değil mi?
- Faydası yok. Tony öğrenmeli. - Hayır.
Yapabileceğimiz tek şey bu.
Bayan Wendice mektubumu kaybettikten sonra bu iki notu almış.
Geçen ekim ayında. Bu adamı kaç kez gördünüz?
Hiç görmedim!
- Bizimle gelmenizi istiyorum. - Evet, elbette.
Bayan Wendice, ifade vermeye geldiğinizde...
...orada başka polis memurları da olabilir.
Söyleyeceğiniz her şeyin kaydedilip...
...delil olarak kullanılabileceği konusunda sizi uyarayım.
Bana şimdiye dek söylediklerinizi boşverin. Onları unutacağız.
Ama şu andan itibaren, bu adam hakkında bildiğiniz her şeyi...
...ve dün gece tam olarak neler olduğunu söyleyin.
Herhangi bir şey saklamaya kalkarsanız bu sizi zor duruma sokabilir.
Bununla ne kastettiğinizi anlatmanızı istiyorum.
Anlatacağım. Şimdi o adamı öldürdüğünüzü itiraf edin.
Kendinizi savunurken olduğunu söyleyin.
Maalesef başka tanık olmadığı için sözünüze güveneceğiz.
Ama ben telefonda her şeyi duydum müfettiş bey.
- Tam olarak ne duydunuz Bay Wendice? - Bir sürü boğuk çığlık.
Bir boğuşma olduğuna dair herhangi bir ses duydunuz mu?
Duyduklarım eşimin söyledikleriyle tam bir tutarlılık içindeydi.
Demek konu hakkında bildikleriniz eşinizin anlattıklarından ibaret.
Adamın evi soymak için geldiğini öne sürüyorsunuz...
...ama bu konuda delil yok.
Ama size şantaj yaptığına dair deliller var.
- Şantaj mı? - Evet, korkarım ki bu doğru.
Camlı kapıdan girdiğini öne sürüyorsunuz.
Ama biz bu kapıdan girdiğini biliyoruz.
Ama oradan girmiş olamaz, kapı kilitliydi.
Ve sadece iki anahtar var.
Kocam kendininkini yanına almıştı, benimki de çantamdaydı. İşte.
- Onu siz içeri almış olabilirsiniz. - Yani onu karım mı içeri aldı?
Şu anda içeri girmesinin tek yolu bu gibi görünüyor.
Saldırıya uğradığıma inanmıyor musunuz?
Ya boynumdaki çürükler nasıl oluştu?
O çürüklere kendiniz neden olmuş olabilirsiniz.
Bahçeye açılan kapının dışında ipek bir çorap bulundu.
Üstüne iki düğüm atılmış. Bu size bir şey ifade ediyor mu?
Herhalde onun kullandığı çoraptı.
Çorabın öteki tekini bu sumenin altına saklanmış vaziyette bulduk.
Size saldıran kişinin bunu neden yaptığını açıklayabiliyor musunuz?
Hayır.
- Onlar sizin çoraplarınızdı, öyle değil mi? - Hayır!
Sizin olduklarını biliyoruz.
Topuklarından biri, tam uymayan ipek bir iplikle onarılmıştı.
Dikiş kutunuzda aynı ipliğe ait bir makara bulduk.
Tony, burada bir çift çorap vardı.
Polisin birini suçlamak için deliller yerleştirdiğini duymuştum.
Dün gece saatlerce burada kaldılar.
Çorapları alıp istediklerini yapmış olabilirler.
Elbette.
Adamın ayakkabılarını da paspasa silmişlerdir.
Alo?
Merhaba Roger, iyi ki oradasın. Ben Tony Wendice.
Dinle, dün gece soyulduk, Margot saldırıya uğradı.
Margot mu? Ona bir şey oldu mu?
O iyi, ama adam öldü. Polisler burada.
Sakın gülme ama, Margot'yu onu kasten öldürmekle suçluyorlar.
Yerinizde olsam öyle demezdim.
- İyi espri! - Evet, komik, değil mi?
Roger, hemen Maida Vale karakoluna gelebilir misin?
- Hemen geliyorum. - Sağol dostum. Görüşürüz.
Tamam. Roger karakola geliyor.
Bay Wendice, size tavsiyem...
Avukatımız ihtiyacımız olan tavsiyeyi verecektir, teşekkürler.
- Margot, işte çantan. - Sağol.
- Geliyor musunuz? - Elbette müfettiş bey.
Evet. Ben sadece... Merak ettim de.
Sizi, 26 eylül tarihinde...
...Charles Alexander Swann'ı taammüden öldürmekle suçluyorum.
Bu suçlama karşısında bir şey söylemek istiyor musunuz?
Swann adındaki bu kişiyle hiç karşılaşmış mıydınız?
Bay Halliday'den bir mektup almıştınız.
Bu mektup müteveffanın cebinde bulundu.
Şimdi onu tanımadığınızı söylüyorsunuz.
Size göre tutuklu Margot Mary Wendice...
suçlu mu, suçsuz mu?
Suçlu.
Mahkemenin kararı...
...geldiğiniz yere geri gönderilmeniz ve oradan alınarak...
...kanuni bir şekilde idam edilmenizdir.
- Merhaba Mark. - Tony.
Ben...
İçişleri Bakanlığı'ndan yeni bir haber aldın mı?
O halde yarın?
Tony, onu kurtarmak için her şeyi yapacağından eminim.
- Her şeyi yaptık. - Hayır Tony, her şeyi yapmadık.
Haftalardır iş buraya varırsa diye bir çözüm yolu bulmaya çalışıyordum.
- Bunun tek şans olduğuna inanıyorum. - Söyle bakalım.
Margot suçlandı, çünkü kimse onun hikayesine inanmadı.
Savcı onun bir sürü yalanını ortaya çıkardı, jüri de ona inandı.
Ama savcının elinde ne var? Sadece üç şey...
...benim mektubum, onun çorabı...
...ve Swann'ın üstünde anahtar bulunmadığı için...
- ...onu Margot'nun içeri aldığı iddiası. - Sakın bana...
Dur biraz. Sözümü bitireyim. Sen burada devreye giriyorsun.
Polise gidip Margot'nun hiç de yalan söylemediğine...
...onları ikna edecek bir hikaye anlatmalısın.
Polis onlara söyleyeceğim şeylere inanacak gibi görünmüyor.
Tony, yıllarca böyle şeyler yazdım.
Onlara söyleyebileceğin bir şey buldum.
Maddeleri teker teker ele alalım.
Margot, Swann'ı bu kapıdan içeri almadığını söylüyor.
Pekala. Adam kapıyı bir şekilde açmış olmalı.
Mesela sen polise anahtarını orada bir yere bıraktığını söylesen.
O zaman Swann içeri kendi girmiş olabilir.
- Orada olduğunu nereden biliyordu? - Ona sen söyledin.
Ama 20 yıldır Swann'la görüşmüyorum.
Tony, Swann öldü. Bundan faydalanmalıyız.
Onun hakkında her şeyi anlatabilirsin.
Hatta ikinizin buluşup...
...her şeyi birlikte planladığınızı bile söyleyebilirsin.
Neyi planladığımızı?
Swann'ın buraya gelip ona şantaj yapmasını...
...ben mi planladım?
Hayır. Onu öldürmesini.
- Margot'yu mu? - Evet.
- Neden? - Margot öyle söylediği için.
"Perdenin arkasından çıkıp...
"...beni boğmaya kalktı." Pekala, demek ki öyle yapmış.
Tek yapacağın onun söylediklerini desteklemek.
- Anlamıyor musun? Aklıma gelen bu. - Ya mektubun?
İnsan şantaj yaptığı kişiyi öldürmez. Bu anlamlı değil.
Evet, bunu biliyorum. Bu da beni bir süre düşündürdü, ama çözdüm.
Polise karının çantasını senin çaldığını söyleyeceksin.
Bunu neden yapayım?
Çünkü mektubumu okumak istiyordun.
Okuduktan sonra sinirlenip ona bir ders vermeyi kararlaştırdın.
O şantaj notlarını yazdın. Kimse senin yazmadığını kanıtlayamaz.
Swann'ı Victoria istasyonunda görmediğini de söyleyebilirsin.
Onu mektubumla ilişkilendirmek için bunu uydurmuş olabilirsin.
- Her şey ne kadar tutarlı, görmüyor musun? - Ama mektubun onun cebinden çıktı.
- Oraya sen koydun. - Ne zaman?
Polis gelmeden önce.
Ayrıca...
...çorapları da yerleştirmiş olabilirsin.
Peki neden birinin Margot'yu öldürmesini isteyeyim?
Biliyorum Tony.
Şu anda bunu bulmak ikimiz için de zor, çünkü onu seviyoruz.
Ama bir nedene ihtiyacımız var. Hem de fena halde.
Bildik sebeplerden birini ele alalım. Margot'nun vasiyeti var mıydı?
- Evet, vardı sanırım. - Mirasçısı kimdi?
- Benim herhalde. - İşte sana sebep.
Binlerce karı koca parasını birbirine bırakır. Bunun için...
...birbirlerini öldürmeleri gerekmez. Polis buna inanmaz.
Adam ümitsizce karısını kurtarmaya çalışıyor diyecekler, gerçek de bu zaten.
Bence denemeye değer.
Şunu kabul edelim. Kimse seni olmamış bir cinayet yüzünden asmaz.
En fazla birkaç yıl hapis yatarsın.
Çok teşekkürler.
Bu küçük bir bedel. Onun hayatını kurtaracaksın!
Bunu senin düşünmüş olman çok hoş Mark.
Eğer sen olmasan hayatı tehlikeye girmeyecekti.
Seninle ilişkisi yüzünden jüri ona karşı tavır aldı.
Beni yanlış anlama Mark.
Kurtulması için en ufak bir şans olsa, bunu yapardım...
...ama ikna edici olmalı.
Mesela, Swann'ı böyle bir şey yapmaya nasıl ikna etmiş olabilirim?
Ona para falan teklif etmişsindir.
- Ne parası? Benim param yok ki. - Margot'nunkini alacaktın.
O para benim oluncaya dek aylar geçerdi.
Kimse veresiye cinayet işlemez.
Hayır, ben...
Korkarım daha iyi bir şey düşünmen gerekecek.
Yardım etmeye çalıştığını biliyorum.
Ama böyle bir hikayeye kim inanır ki?
Eğer sen inandırırsan inanırlar.
Ne diyeceğimi bilemem. Sen de benimle gelmelisin.
Bu çok yanlış olur.
Böyle şeyler yazdığımı biliyorlar. Hiç şansımız olmazdı...
Merhaba müfettiş bey.
- Karım hakkında mı konuşacaktınız? - Korkarım hayır.
Mesele nedir o halde?
Bir soygunla ilgili araştırma yapıyorum.
Üç hafta kadar önce meydana gelmiş efendim.
Birkaç gün bekleyemez mi?
Elbette efendim. Durumunuzun farkındayım.
İzninizle çok üzgün olduğumu belirtmek istiyorum.
Evet müfettiş bey, tamam. Size nasıl yardımcı olabilirim?
Ledbury sokağındaki fabrikanın veznedarı ofisinde saldırıya uğramış.
İki adam yüzlerce sterlin alarak kaçmış. Çoğu...
- ...bir sterlinlik banknotlar halindeymiş. - Benimle ne ilgisi var?
Böyle bir vakada polislerden büyük miktarlarda para harcayan...
...kişileri tespit etmeleri istenir.
Anlıyorum.
Ben de yakınlarda nakit karşılığı bir şey sattınız mı diye soracaktım.
Neden?
Çavuşum geçen gün Wales tamirhanesinde soruşturma yaparken...
...geçenlerde orada 60 küsur sterlinlik bir hesabı...
...kapattığınızı öğrenmiş.
Evet, o sıralarda üstümde epey para vardı.
- Ben de nakit ödedim. - Anlıyorum.
O parayı bankanızdan mı çekmiştiniz?
Bankama mı gittiniz müfettiş bey?
Evet, aslında gittim, ama bana yardımcı olmadılar.
Banka hesap dökümleri itinayla saklı tutuluyor.
Evet, ama önce bana gelmemiş olmanıza şaşırdım doğrusu.
Ne de olsa sıradan bir şeydi. Sizi rahatsız etmek istemedim.
- Parayı nereden aldınız efendim? - Bu sizi ilgilendirir mi?
Eğer çalıntı paraysa evet, beni ilgilendirir.
- Sigara içsem rahatsız olur musunuz? - Buyurun.
Elime çalıntı para geçtiğini mi düşünüyorsunuz?
Nereden aldığınızı söyleyene kadar ne düşüneceğimi bilemem, değil mi?
Eğer bu parayı tanımadığınız birinden aldıysanız...
...o kişi aradığımız kişi olabilir.
Hey.
- Bu sizin mi? - Nedir o?
Bir anahtar. Burada, yerde duruyordu.
Hayır, benimki burada.
Hayır, sizinki değil. O halde benimki olabilir.
Evet, benimkiymiş. Cebimden düşmüş olmalı.
Ufak bir delik varmış.
Anahtarların kötü tarafı da bu, hepsi birbirinin aynı.
Özür dilerim, ne diyordunuz?
- Ben bir şey demiyordum. - Ha, evet, şu para meselesi.
Parayı nereden aldığınızı söylerseniz çok minnettar olurum.
Kimse yanında 100 sterlin taşımaz.
- Biraz önce 60 sterlin demiştiniz. - Öyle mi? Ha, evet.
Çavuşum bunu rapor etmeden önce biraz daha araştırmış.
Ayrıca terzinizin faturasını ödediğinizi...
- ...ve içki aldığınızı da söyledi. - Bu kadar zahmete girmesine üzüldüm.
Bana gelseydi, kendim de söylerdim.
Köpek yarışlarından yüklüce bir para kazanmıştım.
100 sterlinden fazla mı?
Evet. 100'den fazla. Bu daha önce de olmuştu.
Neden hemen söylemediniz?
Biraz çekindim, zira karım ölüm cezasına çarptırılmışken...
...köpek yarışına gittiğim anlaşılacaktı.
Evet, sizi anlıyorum. Böyle şeyler zihni dağıtmaya yardımcı olur.
Bu her şeyi açıklıyor, öyle değil mi?
Rahatsız ettiğim için özür dilerim.
Önemli değil müfettiş bey, önemli değil.
Bir şey daha var efendim. Küçük, mavi bir çantanız var mı?
- Onu buldunuz mu yoksa? - Kayıp mıydı?
Evet. Öğleden sonra polise haber verecektim. Galiba bir takside unuttum.
Anlıyorum.
Onu bulmaya çalışmalıyız, değil mi?
Taksiye nerede binmiştiniz?
Yarım saat kadar önce Hyde Park Corner'da.
- Değerli bir şey var mıydı? - Hayır. Birkaç kitapla...
- Para mı? - Bir zarf içinde 2-3 sterlin sanırım.
- 200-300 olmasın? - Hayır, o kadar değil.
Fark etmez.
Müfettiş bey, o çantadan nasıl haberiniz oldu?
Şarap dükkanındakiler yanınızda olduğunu söylemiş.
Çavuşum da tamirhaneye ve terzinize sormuş.
İkisi de çantanın yanınızda olduğunu hatırlamış.
Evet, evrak çantası yerine onu kullanırım.
Kayıp eşyaları teslim etmekte taksicilerin üstüne yoktur.
Umarım çantayı bulursunuz efendim.
Müfettiş bey, siz gitmeden önce...
...sanırım Bay Wendice'in söylemesi gereken bir şey var.
Öyle mi?
Size bir şey göstermek istiyorum.
Onun odasında uyumaya neden dayanamadığın anlaşıldı.
Burada 500 sterlinden fazla para var.
Bunu nereden buldunuz?
Nereden bulduğunu söyleyeyim.
Bu parayla Swann adındaki adama ödeme yapacaktı.
Swann, Bayan Wendice'i öldürdükten sonra. Bildiğiniz gibi, bir kaza oldu...
...ve Swann'a para vermeye gerek kalmadı.
Bu miktarda parayı bankaya yatırsa şüphe çekerdi...
...o da parayı yemeye başladı.
27 Mart'tan beri o parayı harcıyor.
Evet Bay Wendice?
Müfettiş bey, siz gelmeden önce Mark benden...
...polise gidip duyabileceğiniz en saçma öyküyü anlatmamı istiyordu.
Swann'a rüşvet verip karımı öldürmesini istemişim...
Yanılıyorsam düzelt Mark.
Böylece parasına konacakmışım.
Hepsi bu da değil. Bay Halliday'in mektubunu hatırlıyor musunuz?
Onu Swann değil de ben çalmışım.
İki şantaj notunu da ben yazmışım.
Bay Halliday'in mektubunu saklayıp onu cesedin cebine koymuşum.
- Çoraplar da var... - Evet, çoraplar.
En iyisi ben anlatayım. Bir itiraf gibi dinleyebilirsiniz.
Değiştirmişim... Doğru kelime bu muydu?
Evet. Karımın çorabıyla değiştirmişim...
Beni anlıyorsunuz, değil mi?
Başka ne vardı Mark?
Swann'a anahtarını buralarda bir yere saklayacağını söyledi...
mesela pervazın üstüne.
Swann içeri kendi girdi. Perdelerin ardına saklandı.
Sonra Wendice otelden telefon etti. Böylece karısı...
Bir dakika. Swann, onun anahtarını kullandıysa...
...öldüğünde hala üstünde olmalıydı.
Ayrıca, otelden döndüğünde Bay Wendice nasıl içeri girdi?
Onu Margot içeri almıştır.
O da polis gelmeden anahtarını Swann'ın cebinden almıştır.
Ama içeri kendi anahtarıyla girmiş. Duruşmada bu anlaşıldı.
- Hatırlamıyor musunuz? - Hadi Mark. Sıra sende.
Swann anahtarı buradan alıp kapıyı açmış olabilir.
İçeri girmeden önce de anahtarı tekrar yerine koymuştur.
Çok ilginç, ama öğrenmek istediğim şeyi bana açıklamıyor.
Bu bir ölüm kalım meselesi. Daha önemli ne olabilir?
Benim için önemli olan parayı nereden bulduğu.
Bilmek istediğim tek şey bu.
Bir dakika lütfen.
Müfettiş bey, durun biraz. Şuna bakın.
Yazdığı son çek 26 Mart tarihli.
Yani bütün bunlar olmadan önce. O zamandan beri o parayla yaşamış.
- İşte banka... - Bay Halliday.
Affedersiniz.
Bankadan büyük paralar çekmemiş. En fazla 53 sterlin.
Ama bakın müfettiş bey, her hafta para çekmiş.
35 sterlin, 40, 45, 50 sterlin.
Bunları biriktirmiş olabilir.
Tabii, bunu yıllardan beri planlıyor olabilirim.
O halde parayı nereden buldun?
Gerçekten bilmek istiyor musun? Seni uyarayım, bu hoşuna gitmeyecek Mark.
Söyle.
Pekala, bunu sen istedin.
O gece davetten çıkıp eve gelmemi istediğinde...
...karımı Swann'ın cesedinin yanına çömelmiş, ceplerini karıştırırken buldum.
Onda kendisine ait bir şey olduğunu, ama bulamadığını söylüyordu.
Çılgına dönmüştü. O yüzden polisin onu sorgulamasını istemedim.
O haldeyken gözü kapalı yalan söyleyeceği aşikardı.
Ertesi sabah bana parayı gösterdi, hepsi 1 sterlinlik banknotlar halindeydi.
"Bana bir şey olursa, bunu bulmalarına izin verme" dedi.
Karım tutuklandıktan sonra çantadaki parayı alıp...
Charing Cross istasyonuna gittim ve emanete bıraktım.
Ne zaman para lazım olsa oradan alıyor, başka bir emanet bürosuna bırakıyordum.
Eğer parayı bulursanız karımın hiç şansı kalmayacağını biliyordum.
Parayı vermek yerine adamı öldürmüş.
Kimsenin buna inanmasını beklemiyorsun, değil mi?
Hiçbir fikrim yok. Siz ne dersiniz müfettiş bey?
Böyle bir şeyden şüphelendiğimi söylemeliyim.
Yani bunu kontrol bile etmeyecek misiniz?
Margot yarın asılacak.
Bu vaka aylar önce benim sorumluluğumdan çıktı.
- Duruşma yapıldı, temyize gitti... - Tabii bunun sizin için fazla önemi yok.
Yanlış kişiyi tutukladığınızı itiraf etmek zorunda kalırdınız.
- Gitsen iyi olacak. - Gideceğim elbette.
Ama bir hata yaptın.
Margot bunu duyunca ne olacak?
- Tabii ki inkar edecek. - Belki de vasiyetini değiştirir.
Bütün yaptıkların boşa çıkacak Tony.
Onun hikayesini anlatmış olsam kimse bana inanır mıydı?
Hayır, imkansız.
Her infazdan önce birileri bu tür iddialar ortaya atar.
Olayların bu hale gelmesi sizin için çok sıkıntı verici olmalı.
Karımı görmesine izin verirler mi? Şu anda onun üzülmesini istemem.
Avukatınızla bir konuşun. Buna engel olabilir.
Biri çalmadan bütün parayı bankaya koyun.
Teşekkür ederim. Koyarım.
Umarım Bay Halliday dışarıda beni beklemiyordur.
Gittiğinden emin olmak için bir bakar mısınız?
Gitmiş.
Güzel. Bu arada, size söylememi istediler.
Polis karakolunda Bayan Wendice'e ait bazı şeyler var.
Ne gibi şeyler?
Birkaç kitap ve bir el çantası sanırım. Gelip almanızı istiyorlar.
Yarından sonra herhalde.
Evet, ya da isterseniz bugün.
Kapıdaki görevliye sorun. Onun durumdan haberi var.
Hoşça kalın Bay Wendice. Bir daha görüşeceğimizi sanmam.
Güle güle müfettiş bey. Çok teşekkürler.
Maida Vale karakolu.
Ben başmüfettiş. Çabuk bana Çavuş O'Brien'ı bağlayın.
Ben O'Brien.
Hubbard. Dinle O'Brien, tekrar içeri girdim. Planı harekete geçir.
Derhal efendim.
Müfettiş Hubbard, benim, Mark Halliday.
Ne yapıyorsunuz? Niyetiniz ne?
- Burada ne işiniz var? - Orasını boş verin.
- Merak ettim de... - Hemen gidin.
- Dinleyin... - Susun.
Bayan Wendice'i kurtarmak istiyorsanız susun. Bana bırakın.
Siz nasıl...
Bütün bunlar ne demek oluyor?
Bir de polisler beceriksizdir derler.
Allah bizi yetenekli amatörlerden korusun.
Kendinizi bir sürprize hazırlayın Bay Halliday.
Margot!
Merhaba Mark.
- Tony nerede? - Dışarı çıktı.
- Ne zaman döner? - Emin değiliz.
Az önce kapıyı çalan siz miydiniz?
Evet. Neden beni içeri almadınız?
- Anahtarınız var. Neden kullanmadınız? - Kullandım, ama kilide uymadı.
Nedenini biliyorsunuz, değil mi?
Hayır, bilmiyorum. Kilit mi değiştirilmiş?
Çantanızı alabilir miyim?
Bu kimin anahtarı?
Benimki sanıyordum. Bilmiyorum.
Burada neler oluyor?
Kocanız bunu açıkladı. Artık bize her şeyi anlatabilirsiniz.
Nedir bu? Anlamıyorum.
Hayır, anladığınızı sanmıyorum.
- Pearson. - Evet efendim.
Bu el çantasını karakola götür...
...ve arabayı yoldan çek.
- Emredersiniz. - Dur biraz şapşal.
Sokağa öyle çıkamazsın. Tutuklanırsın.
Şunun içine koy.
- Margot, buraya nasıl geldin? - Bilmiyorum.
Bir saat önce bir gardiyan geldi...
...ve eve götürüleceğimi söyledi.
Sonra iki dedektif beni buraya getirdi.
Gidebileceğimi söylediler, ama kapıyı açamadım.
Tony nerede? Bu sabah beni görmeye gelecekti...
...ama gelemediğini söylediler.
- Ona bir şey mi oldu? - Hayır. Bir şeyi yok.
Karışmak istemem, ama neyin peşinde olduğunuzu söyleyecek misiniz?
Bayan Wendice, size söyleyeceklerim şok etkisi yapabilir.
Evet?
Kocanızın sizi öldürmeyi planladığından şüpheleniyoruz.
Tony o gece Swann'ın buraya gelip seni öldürmesini ayarlamış.
Bunu ne zamandır biliyordunuz?
- Siz de şüphelenmiş miydiniz? - Hayır, asla. Ama yine de...
Bana neler oluyor Mark?
Hiçbir şey hissedemiyorum.
Kendimden geçmem falan gerekmez miydi?
Bu çok normal.
Birkaç gün sonra kendini bırakıp istediğin gibi ağlayabilirsin.
- Ne zaman anladınız efendim? - İlk ipucu tesadüfen geldi.
Eşinizin çeşitli yerlerde...
...çok sayıda bir sterlinlik banknot kullandığını fark ettik.
Tutarı 300 sterlini geçmişti.
Bu iş sizin tutuklanmanızla başlamışa benziyordu.
O paranın nereden ve nasıl geldiğini bulmam gerekiyordu.
Sonra hatırladım ki...
...siz tutuklandıktan sonra bu daireyi aramıştık.
Masada eşinizin hesap dökümünün bir kopyasını görmüştüm.
Dün öğleden sonra hapishaneye giderek el çantanızı görmek istedim.
O sırada anahtarınızı aşırmayı başardım.
Tabii bu çok sıra dışı bir şeydi, ama çok heyecanlanmıştım.
Sonra bu sabah eşiniz dışarıdayken...
...hesap dökümüne bakmak için buraya geldim.
Onu göremedim, çünkü kapıyı açamadım.
Yani el çantanızdan aldığım anahtar...
...kilide uymuyordu.
- Williams? - Wendice.
Ucuz atlattık.
Maida Vale karakolu. Ben O'Brien.
Hubbard. Dinle O'Brien, pardösülerin karıştığını anladı.
Az önce geldi ve içeri giremedi. Sanırım şu anda karakola doğru gidiyor.
- Pearson el çantasını getirdi mi? - Evet efendim.
Güzel. Şimdi dinle. Wendice'e o kitapları ve el çantasını ver...
...anahtarı gördüğünden de emin ol.
En iyisi, içindekileri kontrol edip bir belge imzalasın.
Kendi anahtarını ve pardösüsünü isterse Glasgow'a gittiğimi söyle.
Peki efendim.
- Sorun var mı? - Sorum yok.
- Karakoldan ayrılınca beni ara. - Peki efendim.
- Bay Halliday, anladınız mı? - Sanmıyorum.
Bayan Wendice'in anahtarı nerede?
Onu bulmak yarım saatimi aldı.
Ama madem oradaydı, Wendice neden az önce onu kullanmadı?
Çünkü orada olduğunu bilmiyor.
Anahtarın hala karısının el çantasında olduğunu sanıyor. Çok yaklaşmıştınız.
Swann'a anahtarı merdiven halısının altına koyacağını söyledi.
Giderken aynı yere koymasını tembih etti.
Swann öldürülünce, tabii ki anahtarınızın...
...Swann'ın ceplerinden birinde olacağını varsaydık.
İşte burada yanılmıştı.
Çünkü Swann aynen sizin öngördüğünüz gibi yaptı Bay Halliday.
Kapıyı açtı...
...ve içeri girmeden önce anahtarı yerine koydu.
O zamandan beri de anahtar oradaydı.
Wendice'in Swann'ın cebinden aldığı...
- ...ve el çantasına geri koyduğu anahtar... - Swann'ın kendi anahtarıydı.
Bunu ben bile ilk anda düşünememiştim. Olağanüstü.
Swann'ın üzerinde hiç anahtar bulunmaması beni hep şaşırtmıştı.
Ne de olsa çoğu insan yanında bir anahtar taşır.
Sonra aklıma bir fikir geldi.
El çantanızdaki anahtarı alıp...
...sevgilisi Bayan Van Dorn'un evine götürdüm ve dairesinin kapısını açtım.
Sonra oradan Scotland Yard'ı aradım.
Beni neden buraya getirdiniz?
Çünkü onun dışında sadece siz anahtarı dışarıda bırakmış olabilirdiniz.
Orada olduğunu bilip bilmediğinizi öğrenmeliydim.
Ya bilseydim?
Bilmiyordunuz.
- Mark. - Evet sevgilim?
Galiba şimdi kendimi kaybedip ağlayacağım.
- Müfettiş Hubbard? - O'Brien?
- Evet. Az önce karakoldan ayrıldı. - Tamam.
Biraz daha dayanmaya çalışın.
Williams, az önce karakoldan ayrılmış. Bu tarafa gelirse bir işaret ver.
- Şimdi ne olacak? - Er ya da geç buraya dönecek.
Onun anahtarını ben aldığım için, el çantasındakini deneyecek.
Anahtar uymayınca hatasını anlayacak...
...ikiyle ikiyi toplayacak ve halının altına bakacak.
Eğer bunu yapmazsa, işimiz şansa kaldı. Hiçbir şey kanıtlayamayız.
Bu çok doğru, ama kapıyı açarsa...
- ...her şeyi anlayacağız. - O zaman ne yapacaksınız?
Doğruca içişleri bakanını arayacağım. Benden telefon bekliyor.
- Ya Bayan Wendice? - Artık korkmasına gerek kalmayacak.
- İyi misin Margot? - Evet, iyiyim.
Artık susun.
- Ne yapıyor? - Anahtarın neden uymadığına şaşıyor.
Arka kapıdan dolaşacak. Yine durdu.
Şimdi el çantasına bakıyor.
Anahtarı ne zaman çantaya koyduğunu hatırlamaya çalışıyor.
Şimdi vazgeçti. Korkarım bu iş şimdilik buraya kadar.
Sokakta ilerliyor.
Durun. Yine durdu. Dönüyor.
Anahtara bakıyor.
Elbette, bu Swann'ın anahtarı. Şimdi anladı.
Hızla geri geliyor.
Hatırladı.
Dediğin gibi Mark, kağıt üstünde işe yarayabilir...
...ama tebrikler müfettiş bey.
Bu arada...
Sen de ister misin Margot?
Evet, biraz içebilirim.
- Mark? - Ben de öyle.
Müfettiş bey, sanırım siz hala görevdesiniz.
SON