Notorious (1946) veel kijkplezier!!
Miami, Florida 15u.20...
...24 april 1946
Is er iets wat de uitspraak belet? - Nee.
Jawel. Ik heb iets te zeggen.
U kan mij opsluiten, maar u belet niet wat er volgende keer gebeurt,
als wij opnieuw... - Laat dat tot na het beroep.
Het hof bepaalt dat beklaagde, John Huberman,
die schuldig bevonden werd aan verraad,
door de jury van deze rechtbank in Miami,
toevertrouwd wordt aan de minister van Justitie.
Hij wordt voor twintig jaar opgesloten in een strafinrichting.
Hij wordt meteen in hechtenis genomen.
Het hof gaat nu uiteen. - Hier is ze.
Een ogenblik, Jw. Huberman.
Wil u iets zeggen over uw vader? - Kreeg hij wat hij verdiende?
Blij dat hij gestraft wordt voor zijn collaboratie?
Zorg dat ze de stad niet verlaat.
Schenk je nog een drankje in voor ons, Mr. Hopkins?
Alicia, achtervolgde de politie je? Spannend.
Ik regel het morgen. - We hebben genoeg gehad.
Doe niet mal. We moeten nog beginnen.
Overal zie ik opgezette vissen. Waar halen ze ze?
En jij, knapperd?
Ken ik je niet ergens van? Het maakt niet uit.
Ongenode gasten zijn leuk. - Ik heb hem meegebracht.
Mr. Hopkins... - Ik wil gevolgd worden.
Ik haat agenten die je achtervolgen.
Maar ik word beloerd. Ik kan zo het Panamakanaal opblazen. IJs?
Nee, bedankt. - Wees niet bezorgd om de politie.
Dat is morgen voorbij. - Echt?
We zeilen weg om 10u. - Zeilen we gewoon weg?
Toon me een vis. - Dit feest heeft drank nodig.
Hou ermee op. Om 9u. Gaan we aan boord.
Een week in Havana en iedereen is het vergeten.
Hou je van mij? - Je bent een erg mooie vrouw.
Daar drink ik op. - Waar ga jij naartoe?
Vissen. - Zo laat nog?
Drink jij nog? - Er is toch geen vis.
Weet je... Ik mag jou wel.
Dan zie ik je morgen om 9u. Aan boord.
Daar denk ik over na.
Pak niks in. We kopen alles in Havana.
Ik moet hem hier laten, Alicia. - Sorry, jullie moeten gaan.
Het was een vreselijk feestje.
Goedenavond.
We kunnen elk nog een glas drinken. Jammer van het ijs.
Wat? - Het is weg.
Wie is er weg? - Het ijs.
Waarom hou je van dat liedje?
Omdat het onzin is.
Je kan nergens zo mee lachen als met een liefdesliedje.
Dat klopt.
Het is hier benauwd, hé? - Misschien wel.
Wat denk je van...
...een picknick?
Buiten?
Hier is het te benauwd voor een picknick.
Drink je dat nog op? - Anders zou het zonde zijn.
Je bent me nogal een jongen.
Mijn auto staat buiten. - Natuurlijk.
Wil je een eindje gaan rijden? - Graag.
En je gasten?
Zij kruipen zelf wel naar buiten.
Ik... Ik zal zelf rijden. Is dat begrepen?
Heb je geen jas nodig? - Ik heb genoeg aan jou.
Wacht even. Ik doe dit om voor je kouvat.
Hoe doe ik het? - Niet slecht.
Bang?
Jij bent nergens bang voor, hé? - Niet erg.
Wat een dichte mist.
Dat is gewoon je haar.
Hoeveel geeft de snelheidsmeter aan?
105 kilometer per uur.
Ik maak er 130 van, zodat jij niet meer grijnst.
Ik hou niet van heren die grijnzen.
Politie. - Wat?
Een agent zit ons achterna. Kijk.
Ik walg van ze.
Hij wil je spreken.
Dronken achter het stuur. De tweede keer. Nu ga ik de nor in.
De hele familie de nor in. En dan?
Amuseert u zich?
Mensen zoals jij horen in bed.
Dronken? - Wacht...
Zwijg. U hebt geen been om op te staan.
Sorry, maar u zei niets. - Dat geeft niet.
Kan u haar aan? - Zeker.
U moet het weten.
Waar is de bekeuring?
Hij gaf me geen bekeuring.
Hoe...? Hoe heet jij?
Devlin.
Je toonde de agent iets en hij salueerde.
Echt?
Ik heb het gezien. Bedrieglijke vent.
Jij bent een agent. - We kibbelen later.
Uit mijn auto. - Ik breng je naar huis.
Vergeet het maar.
Opzij.
Uit mijn auto. Je kwam zomaar naar mijn feest.
Net als die vent met zijn bril. Laat me met rust.
Je volgt me om me te betrappen. Eruit...
Zal je kalm blijven?
Goed. Opzij.
Ik ga achterin. Ik wil niet...
Drink dat maar op.
Wat is dat? - Drink het gewoon op.
Drink het op.
Voel je je al beter?
Kan dat jou wat schelen?
Jij... Jij smeris.
Waar gaat dit om?
Wat is jouw verhaal? - Hoezo?
Van gisteren. - Ik wou vrienden zijn.
Vrienden? Zodat je me erin kan luizen.
Ik heb werk voor jou.
Vergeet het. Er...
Er is maar één ding dat ik voor jullie kan doen.
Vergeet het maar, meneer... - Devlin.
Wat? - Devlin.
Ik ben geen verklikker.
Je moet iets voor ons opknappen in Braziliė.
Ga weg. Je verveelt me.
De Duitsers die je vader betaalden, werken in Rio.
Ooit van Farben gehoord? - Ik heb geen interesse.
Farben zette mannetjes in Zuid-Amerika.
We werken samen met Braziliė om ze te pakken.
Mijn baas denkt dat de dochter van...
Een verrader? - Je kan ons helpen.
Misschien vertrouwen ze je.
Maak de daden van je vader goed.
Waarom zou ik?
Patriottisme. - Daar walg ik van.
Ik hou niet van patriottisme, noch van patriotten.
Dat betwist ik.
Met de vlag zwaaien en je zakken leeghalen, da's patriottisme.
Je mag het houden.
We hebben je drie maanden afgeluisterd.
Gesprek tussen John Huberman en Alicia,
18u.30, 9 januari 1946, Miami Beach.
Dit werd niet gebruikt. - Ik wil het niet horen.
Rustig. Luister gewoon.
Er zit voor ons een smak geld aan vast, Alicia.
Ik zei dat ik het niet zou doen. - Je krijgt wat je wil.
Een makkie. - Ik luister niet.
Dit is je land niet. - Moeder is hier geboren.
We zijn Amerikanen. - Wat bazel je?
Je gevoelens zijn Duits. Je weet niet waar we voor staan.
Ik weet waar jij en je moordenaars voor staan.
Ik haat je sindsdien. - Zeg dat niet.
Blijf daar. - Alicia, stil.
Ik haat jullie. En ik hou van dit land, oké?
Ik hou ervan.
Ik zal het nooit iets misdoen.
Vooruit, ga nu maar weg.
Anders geef ik je aan.
Blijf bij me vandaan en zwijg over je plannen.
Dat bewijst niks. Ik heb hem niet aangegeven.
Dat hadden we niet verwacht. Wat zeg je nu?
Laat me met rust. Ik moet mijn eigen leven leiden.
Me amuseren, dat wil ik, lachen met vrienden.
Geen agenten die me in een schietbaan willen.
Mensen van mijn soort,
die me goed behandelen en me begrijpen.
Goedemorgen, Alicia.
Ik wou je even komen helpen. We vertrekken. Ben je klaar?
Ja. - Je was het toch niet vergeten?
Bijna. - Je hebt niets nodig,
alles is aan boord. - Ik pak zelf wel in.
We liggen aan de hotelpier, je weet wel.
Je bent een schat. Het liefste meisje dat ik ken.
Tot zo.
En? Het vliegtuig vertrekt morgenochtend.
Oké. Ga jij het hem maar zeggen.
Ik zeg het haar. - Tot later.
Hij lijkt een aardige man. - Je ziet hem in Rio.
Nee, ik zie niemand in Rio. - Toch wel, hoor.
Dat is onze baas, Paul Prescott.
Zei hij iets over het werk?
Geen hints?
Nee, hij had wel nieuws over je vader.
Wat is er? - Hij stierf vanochtend.
Hoe?
Vergif.
Deed hij het zelf? - Ja, in zijn cel.
Het spijt me.
Waarom zou ik me slecht voelen?
Toen hij me jaren terug zei wat hij was,
kon het me niet schelen wat mij overkwam.
Maar nu herinner ik me hoe aardig hij ooit was.
Hoe aardig we allebei waren.
Heel aardig.
Het is een heel vreemd gevoel.
Alsof mij iets is overkomen, niet hem.
Ik hoef hem nu niet meer te haten.
Of mezelf.
We zijn haast in Rio.
Kan de ambassade voor een meid zorgen?
Het is een leuke flat, maar ik haat koken.
Ik zal het vragen. - Vraag meer over het werk.
Zeker, mevrouw. - Wil u nog wat?
Wil je nog wat? - Nee, ik heb genoeg.
Whisky met soda. - Heb je dat gehoord?
Ik word geheelonthouder. Wat een verandering.
Dat is een fase. - Kan een vrouw niet veranderen?
Een verandering is leuk.
Voor even toch. - Voor even.
Je bent een hufter. - Goed.
Je bent acht dagen nuchter. Je hebt niemand veroverd.
Dat is toch iets.
Acht dagen. Je bent bijna weer gezuiverd.
Ik ben erg gelukkig.
Waarom laat je me dat niet zijn? - Ik hou je niet tegen.
Laat die agent in je toch even rusten.
Ik zie je denken: Eens een schurk, altijd een schurk.
Eens een slet, altijd een slet.
Toe, hou mijn hand vast. Ik zal je niet chanteren.
Bang?
Ik ben bang voor vrouwen, maar overwin het wel.
En nu ben je bang voor jezelf, dat je verliefd op me wordt.
Dat is niet moeilijk. - Wees voorzichtig.
Je maakt me graag belachelijk, hé?
Nee, ik maak mezelf belachelijk.
Ik doe alsof ik een aardig, onschuldig kind ben.
Mooie dagdroom. En dan?
Ik wil nog wel wat drinken. - Dat dacht ik wel.
Maak er een dubbele van.
Nog een dubbele. - Een dubbele?
Waarom geloof je niet in me?
Al is het maar een beetje.
Waarom niet?
Ik weet waarom niet, Dev. Je bent boos.
Omdat je viel voor dat dronken meisje in Miami.
Het bevalt je niet. Je walgt ervan.
Ze zullen je uitlachen. Devlin verliefd op zo'n schepsel.
Arme Dev. Verliefd op een nietsnut. Sorry...
Heren, ze is geknipt voor dit werk.
Ik maak me meer zorgen om de Duitsers.
Kunnen we ze echt niet in hechtenis nemen?
Als we de leider, Sebastian, pakken, neemt 'n ander het over.
U hebt gelijk. Uw methode is de beste, commandant Prescott.
Ze is goed met mannen, en we willen iemand in zijn huis.
Gelooft u erin? - Ja, iemand binnen...
Weet ze het al? - Nog niet.
Devlin heeft haar nog maar net hierheen gebracht.
We wachten tot Sebastian terugkomt.
Heeft Devlin haar al meer verteld?
Nee, hij weet nergens van, maar vertrouw haar.
Weet u zeker dat ze aan onze kant staat?
We hebben niks te verliezen als we uw raad volgen.
Prima. Ik geef Devlin zijn instructies.
Het is hier leuk.
Laten we niet uiteten en hier blijven.
We moeten eten.
We eten hier. Ik zal koken.
Daar had je toch een hekel aan?
Ik heb er een hekel aan.
Maar ik heb nog kip. Die ga jij opeten.
En de vaat daarna?
We eten met onze vingers.
Hebben we geen bord nodig? - Een voor jou en een voor mij.
Mag ik vanavond met je eten?
Graag.
Waar ga je naartoe? - Kijken of er boodschappen zijn.
Moet dat echt? - Het moet.
Dit is een vreemde relatie. - Waarom?
Omdat jij niet van me houdt.
Palace Hotel? Spreekt u Engels?
Met Devlin. Zijn er boodschappen voor mij?
Ik laat het je weten als ik niet van je hou.
Je hebt niks gezegd.
Daden zeggen meer dan woorden.
Ja? Lees het maar voor.
Prescott wil me meteen zien. - Zei hij waarom?
Het kan voor ons werk zijn. - Vast wel.
Zal ik iets meebrengen?
Een fles wijn om het te vieren?
Hoe laat verwacht je me? - 19u.
Dag. - Dag.
Wat is er, Devlin? - Ik weet niet of ze het doet.
Hoezo? Je hebt er toch niet over gepraat?
Nee, ik weet het nu pas. - Waarom zou ze het niet doen?
Zo is ze niet. Ik denk... - Ik begrijp je niet.
Waarom denk je dat ze het niet doet?
Ze heeft geen ervaring. - Toe nou.
Welke ervaring heeft ze niet?
Ze is er niet voor opgeleid. Ze doorzien haar.
We kozen haar om haar vader en omdat Sebastian haar kent.
Ja, hij was verliefd op haar.
Dat wist ik niet.
Waarom discussiėren we hierover? We hebben werk.
Het huis van Sebastian is een dekmantel voor de Farben-groep.
Jw. Huberman moet uitzoeken hoe het zit.
Dat klopt. Ga haar maar uitleggen wat ze moet doen.
Ik... - Wat is er?
Niets, commandant. - Wou je niets zeggen?
Hoe ontmoeten ze elkaar? - Da's in orde.
Bij het paardrijden. Sebastian gaat 's ochtends rijden.
De rest laat ik aan jou en haar over.
Oké, Devlin, dat was het. - Goed.
Dev? Ben jij het?
Blij dat je te laat bent. De kip duurde lang.
Wat zeiden ze?
Hopelijk is ze niet overgaar. Ze vloog even in brand.
Ik zal ze hier snijden.
Tenzij je een helft wil.
We eten toch met mes en vork. We doen het met stijl.
Het huwelijk moet geweldig zijn.
Is het te koud? Eten we binnen?
Is dit niet nog eens gebeurd?
Wat is er?
Kijk niet zo gespannen. Problemen?
Zeg maar wat er is. Anders verpest je ons etentje.
Kom, Mr. D, wat overschaduwt je dag?
Na het eten. - Nee, nu.
Ik maak het je makkelijk.
Zeg maar dat je een vrouw en twee kinderen hebt,
en dat dit niet kan doorgaan.
Dat heb je vast al vaak gehoord.
Onder de gordel, elke keer.
Dat is niet eerlijk. - Vergeet het.
We hebben een taak gekregen.
Er is dus wel werk?
Herinner je je een zekere Sebastian?
Alex Sebastian? - Ja.
Een vriend van mijn vader.
Hij was verliefd op je. - Ik niet op hem.
Hij leidt hier een Duits bedrijf. - Zijn familie had geld.
Hij bouwde mee aan het Duitse materieel en gaat door.
Iets groots? - Daar lijkt het wel op.
We moeten contact opnemen met hem.
Vertel alles nu maar.
Je ontmoet hem morgen. De rest bepaal je zelf.
Jij moet hem pakken.
Mata Hari. Zij gaat naar bed voor papieren.
Er zijn geen papieren.
Jij pakt hem, zoekt uit wat hij van plan is, en brengt verslag uit.
Jij hebt het vast aldoor geweten.
Nee, ik heb het net vernomen.
Heb je iets gezegd?
Dat ik niet het geschikte meisje was?
Jij bepaalt zelf of je ermee wil ophouden.
Je zei vast dat ik hem uit mijn hand zou laten eten. Dat kan ik.
Ik heb niks gezegd.
Geen woord voor dat verliefde meisje dat je achterliet?
Dat is de opdracht.
Word nu niet boos, Dev.
Ik hoopte dat mijn droomprins me zou verdedigen.
Eén opmerking als...
'Hoe durven jullie voor te stellen...
...dat de nieuwe Jw. Huberman zoiets moet ondergaan?'
Dat is niet grappig.
Wil je dat ik het doe?
Dat moet je zelf weten. - Ik vraag het jou.
Jij beslist.
Geen kik, hé?
Zeg mij wat je hun niet zei.
Dat ik van je hou en nooit meer zal veranderen.
Ik wacht op je antwoord.
Een echte vriend ben jij.
Je geloofde me nooit, hé?
Geen woord van vertrouwen. Alicia hoort in de goot.
Wanneer moet ik beginnen? - Morgenochtend.
Ik had het hier niet mogen zetten. Nu is het koud.
Wat zoek je?
Ik ben de fles champagne vergeten.
Ik werk voor Pan-American Airways.
Als Devlin? - Ja. Public relations.
Nog iets?
Nee. We ontmoetten elkaar op het vliegtuig van Miami.
Zeker dat hij het is? - Ja.
We halen hem in, zodat hij je ziet. Kom.
Iedereen vergeet mij. - Was het Sebastian?
We geven hem nog een kans.
Lieve Alicia, sorry dat ik te laat ben.
Een vergadering. Kreeg je mijn boodschap?
Ja, het geeft niet. - Lief dat je wachtte.
Ik dacht dat je zou weggaan. - Niet zo snel.
Ik wou je weerzien.
Wat ben ik moe.
Als je in zaken zit, voel je je oud en zie je er ook zo uit.
Daar ben jij aan ontsnapt. - Vier jaar verval. Vreselijk.
Je lijkt jonger dan in Washington.
Dat is maar tijdelijk, en dankzij jou.
Jij bent als een tonicum voor mij.
Maar nu je hier in Rio bent... Tenzij je weer wegloopt van me.
Wil je nog wat drinken? Twee martini's.
Ken je hem?
Nee, maar hij komt me bekend voor.
Commandant Prescott, geheime dienst. Hij is hier voor spionage.
De ambassade zit er vol van. - Ja?
Hij is knap, hé? - Ik ben allergisch voor agenten.
Ze spreken me niet aan. - Vallen ze je lastig?
Nee, tot nu toe niet.
Waren ze lastig in Miami?
Daarom vertrok ik na het proces, om ze te ontlopen.
Waarom liet je je vader in de steek?
Hij stond erop. Hij smeekte me te gaan.
Ik wist niet dat hij zou sterven. - Er is veel gestorven.
Maar onze geest mag niet sterven.
Ik kan je helpen te vergeten. Dat wil ik.
Het is vreemd...
...maar ik voel me thuis bij jou.
Weet je... Ik wist dat dit zou gebeuren.
Ik wist meteen dat mijn gevoelens voor je weer zouden oplaaien.
Hetzelfde verlangen...
Je bent zo prachtig, liefste.
Ik maak me weer belachelijk. Er is een ander. Wie nu weer?
Die Mr. Devlin, die bij je was? - Er is niemand.
Hij leek attent.
Daar valt hij me al sinds mijn aankomst mee lastig.
Ik ontmoette hem op het vliegtuig. - Een mooi stel.
Alex, hij interesseert me niet.
Ik was zo eenzaam. Ik zou met eender wie zijn gaan rijden.
Mag ik iets aan je eenzaamheid doen?
Erg aardig dat je vergeet dat ik een kreng was... vroeger.
Liefje, ik stel je berouw meteen op de proef.
Wil je morgen weer met me dineren?
Heel graag. - Bij mij thuis?
Wat aardig.
Moeder geeft een feestje. - Zal ze het niet erg vinden?
Een oude vriendin? Nee, hoor.
Zullen we bestellen? - Ja, ik verhonger.
Even kijken, wat eten we op ons eerste afspraakje?
Goedenavond. - Erg goed.
Ja, hé?
Ik wil dat je dit draagt. Ik heb het gehuurd.
Wil u me even helpen? - Natuurlijk.
De ouwe rakker kende me dus. - Ja, hij vond u erg knap.
Wel, wel.
Jammer dat ik niet meega. Devlin haalt het wel op.
Probeer de namen van alle mannen te onthouden.
En hun nationaliteit. - De Duitsers? Dat is makkelijk.
Stel geen vragen. Gebruik gewoon je ogen en oren.
Ze zijn wanhopig. Onderschat ze niet.
Bedankt. Dag. - Nog iets.
Tenzij je iets wil melden, moeten jullie elkaar ontwijken,
voor als de mannen van Sebastian je volgen.
Dat snap ik. - Succes.
Goedenavond.
Goedenavond. Jw. Huberman. Zeg meneer dat ik er ben.
Jw. Huberman? Het spijt me dat ik u liet wachten.
Dat geeft niet. - U lijkt erg op uw vader.
Ik ben de moeder van Alex. - Dat zag ik.
Alex bewondert u. Nu weet ik ook waarom.
Erg aardig.
U getuigde niet op het proces. Dat vonden we vreemd.
Dat wou hij niet. Hij verbood het zijn advocaten.
Ik vraag me af waarom.
Ik ben blij. Moeder ontmoet? - Ja, net.
Zag je haar niet in Washington? Waar was je toen?
Alex, laten we naar onze andere gasten gaan.
Mag ik?
Jw. Huberman, mag ik je Eric Mathis voorstellen?
Aangenaam. - Insgelijks.
William Rossner.
Aangenaam. - Zeer vereerd.
Emil Hupka. - Aangenaam.
Het is me een genoegen.
Mr. Knerr.
En Dr. Anderson.
Dr. Anderson.
Het is me een genoegen.
Dr. Anderson is onze eregast.
Verveel haar niet met praatjes over wetenschappen, Alex.
Het eten is klaar.
Dr. Anderson, u zit naast mij. Daar.
Eric, ga naast Jw. Huberman zitten.
Komt u net uit Spanje, mevrouw?
Een paar weken terug. Reizen betekent niks meer.
Het gaat zo snel. Je denkt...
Alex, die fles hoort hier niet... - Je vergist je.
Er zijn veel vreemde dingen. - Goede film gezien?
Nee. - Het was vast een komedie.
Eric gaat graag huilen in de bioscoop.
Erg sentimenteel.
Ik vrees dat we iets aan Emil moeten doen.
Ik weet het niet.
Het was begrijpelijk. Hij was moe.
Het was wel erg gevaarlijk.
Het was niet de eerste keer, het zal ook niet de laatste zijn.
Dat is ernstig. Heel ernstig.
Jullie kunnen het aan mij overlaten.
De weg naar Petropolis slingert nogal. Het is erg hoog.
Er zijn verraderlijke bochten.
Emil wil me vast wel een lift geven in zijn auto.
Eruit springen zal moeilijk zijn.
Ik moet oppassen. Dat is alles.
Vorige keer bezeerde ik m'n enkel.
Mevrouw vraagt of jullie erbij komen. Of drink je hier koffie?
We drinken onze koffie hier, Emil.
Het spijt me erg, heren, dat ik zo'n scčne maakte.
Onzin. Iedereen kan zenuwachtig zijn.
Je hebt te veel gewerkt. Denk je niet, Rossner?
Rust wat. Je gezondheid is belangrijk.
Wat attent. Ik ben inderdaad doodop.
Daarom denk ik...
Als jij me excuseert bij de dames, kan ik...
Ik kan beter met je meegaan, Emil.
Zelf naar Petropolis rijden kan te veel zijn.
Ik rij wel.
Nee. Die hele afstand... Dat kan ik niet van je vragen.
Onzin. Ik doe het graag. Kom, Emil.
Goedenavond, heren. - Dag, Alex.
Hopelijk voel je je morgen beter. - Bedankt.
Het spijt me erg dat ik zo'n scčne maakte waar vreemden bij waren.
Bedankt voor het diner, Alex.
En zeg je moeder dat het dessert heerlijk was.
Jw. Huberman is al lang weg.
Moet je haar echt zo noemen? Wees hartelijker tegen haar.
Ik vind dat ik me erg goed gedraag.
Heeft ze geklaagd over mij? Gelukkig maar.
Lach eens naar haar.
Dan staan we allebei als idioten naar haar te grijnzen.
Ik wil me amuseren. - Is het zo saai bij mij?
Helemaal niet.
Jij hier. - Hoe gaat het?
Goed. Mooie opkomst, hé? - Ja.
Waar zijn ze?
Op de tribune. Ik denk niet dat ze ons zien. Alex en zijn ma.
Bel niet meer. Ik duik wel op.
Hoor je mij? - Ja. Zeg op.
Ken je... Dr. Anderson?
Een wetenschapper.
Aardig, 60 jaar, grijs haar, rimpel op zijn voorhoofd.
Groot of klein? - Klein.
Al van Emil Hupka gehoord? - Nee.
Hij maakte gisteren een scčne over een wijnfles.
Beviel ze hem niet?
Hij dacht dat er wat anders in zat. - Was dat zo?
Nee, het was wijn. We dronken hem op.
En sindsdien? - Ik heb hem niet meer gezien.
Nog iets?
Niks belangrijks. Iets kleins, maar je kan het wel gebruiken.
Wat?
Zet Sebastian maar op mijn lijst van vriendjes.
Snel werk. - Dat wou je toch?
Vergeet het.
Zet je in op deze race? - Nee.
Alex zegt dat nummer 10 wint. - Bedankt voor de tip.
Alex zegt dat ze hem inhielden... - Ik denk aan wat je zei,
dat je een nieuwe vrouw was.
Idioot. Waarom ben je boos? Je wist wat ik deed.
Ja? - Je kon me tegenhouden,
maar je dreef me in zijn armen. - Nee.
Je zei dat ik het moest doen. - Een vrouw beslist wat ze doet.
Ik geloofde bijna dat een vrouw als jij echt kon veranderen.
Rotte... - Daarom liet ik je doen.
Jij moest beslissen. - Om mijn liefde te testen.
Juist.
Je geloofde toch niet in me.
Gelukkig niet. Dat zou mooi geweest zijn.
Als ik had gedacht: Ze kan het niet. Ze houdt van me.
Had je maar gezegd dat je van me hield.
Je hebt een ander vriendje. Da's alles.
Ik haat je. - Hoeft niet. Je doet het goed.
Nummer 10 leidt. Sebastian kiest goed.
Heb je me niet meer te zeggen?
Droog je tranen. Dat hoort niet. Blijf op je hoede. Het is moeilijk.
Hier komt je droomprins.
Hallo, Alex. Wat een prachtig paard.
Herinner je je Mr. Devlin? - Alicia zei dat u op 10 gokte.
Helaas hoor ik dat nu pas. Tot ziens.
Een mooie race. - Ik heb niet gekeken.
Ik zag je door je kijker turen.
Ik hield jou en je vriend in het oog.
Daarom ging je weg. Je had een afspraak.
Doe niet zo stom. Ik liep hem toevallig tegen het lijf.
Je wou niet bij hem weg. - Hij is...
Ik hield je in het oog. Ben je verliefd op hem?
Ik verafschuw hem. - Echt?
Hij is erg knap. - Alex... Zoals ik al zei,
hij betekent niks voor me. - Overtuig me.
Wil je mij ervan overtuigen dat Mr. Devlin niks betekent voor je?
Mr. Barbosa, ons plannetje werkt.
We hebben iets concreets. - Geweldig, heren. Wat?
Professor Wilhelm Renzler is in Braziliė aan het werk.
Een Duits genie. - Is hij hier?
Hij woont en experimenteert bij Sebastian.
Ze noemen 'm Dr. Anderson.
Binnen.
Excuseer me. Jw. Huberman voor Prescott of Devlin.
Is ze hier? - Inderdaad.
Laat haar binnen. - In orde.
Het bevalt me niet.
Ik ben bezorgd om haar, zo'n soort vrouw.
Welke soort?
Daar maken we ons toch geen illusies over?
Helemaal niet.
Jw. Huberman is op-en-top geen dame.
Ze riskeert haar leven, maar wat dames betreft,
kan ze niet op tegen uw vrouw.
Die zit in Washington te bridgen met drie andere dames.
Rustig, Dev. - Sorry.
Betrek m'n vrouw er niet bij. - Dat trek ik terug. Mijn excuses.
Hoe maak je het? Mr. Beardsley en Mr. Julio Barbosa.
Ga zitten. - Bedankt.
Mijn regering bedankt u.
Maar u mag hier niet komen.
Ik zal het niet meer doen, maar ik heb raad nodig...
Voor lunchtijd. - Is er iets gebeurd?
Ja, iets erg verwarrends.
Mr. Sebastian vroeg me ten huwelijk.
Wel, wel...
Hij wil me meteen huwen. Ik moet hem vandaag antwoorden.
Ik weet niet wat u hiervan vindt.
Ben je bereid zo ver te gaan voor ons, Jw. Huberman?
Als u dat wil.
Wat vind jij ervan, Devlin?
Het is een bruikbaar idee. - Jij kent de situatie het beste.
Wat zette Alex Sebastian hiertoe aan?
Hij houdt van me.
Denkt hij dat jij ook van hem houdt?
Ja, dat denkt hij.
Heren, dit is de ultieme test.
Is... Is het dan in orde?
Wel, ja... ik denk van wel.
Het is het perfecte huwelijk. Voor ons.
Zal het ons niet vertragen? - Hoezo?
Mr. Sebastian is romantisch, hé, Alicia?
Dan wil hij vast een lange huwelijksreis.
Vertraagt dat ons niet? - Dat is zo.
Jw. Huberman zorgt ervoor dat ze snel weer thuis zijn.
Ja, dat kan ik wel.
Dan is alles geregeld. U hebt me hier niet meer nodig.
Ik bedank je, Jw. Huberman, heel erg.
Je hebt het tot nog toe perfect afgehandeld.
Ja, erg bedankt.
Kwam ze niet naar hier om jou, de rijke Sebastian, te strikken?
Ze wist niet eens dat ik hier was.
We praten er vanavond over. - Nee.
Je vragen drukken alleen je eigen jaloezie uit.
Je bent jaloers op elke vrouw die ik mag.
Er valt niks te bespreken. - Gaat het huwelijk door?
Het huwelijk is volgende week.
We houden het intiem en hopen dat jij erbij bent.
Als je dat wil.
Goedenavond, meneer en mevrouw.
Het ziet er niet vrolijk uit. - Sorry.
Uw moeder wist niet of u kwam. - Ik stuurde een telegram.
We mochten ons terugtrekken, zei ze.
Waar is ze? - Ze ging vroeg naar bed.
Sorry, het is geen vrolijke thuiskomst.
Dat geeft niet.
Moet Joseph nog voor eten zorgen?
Nee, tenzij jij wil eten. Ik ben moe. - Gaan we naar boven?
Welterusten.
Leg al mijn jurken op het bed.
Ik wil zien waar alles komt. Zijn de kasten verlucht?
Ja, mevrouw.
Ik heb meer plaats nodig.
Deze deur is op slot. - Dat is een opslagruimte.
Mag ik de sleutel? - Die heb ik niet.
Waar is hij?
Mw. Sebastian heeft alle sleutels.
Weet je waar Mr. Sebastian is?
Hij heeft een vergadering in de studeerkamer.
Ik mis Hupka. Hij was de beste metaalkundige.
Gleichen is even goed.
Dat vind jij. Maar ik wil geen kritiek geven. Wat vroeg je?
Wil je een verslag? Schriftelijk?
Vrienden, mijn werk zit erop.
Is het je gelukt? - Ja.
Sorry, ik... - Kom binnen.
Ik wist niet dat je bezig was.
Sommige kasten zijn op slot. Mag ik de sleutel?
Dat was ik vergeten. Ik haal ze meteen.
Ik breng ze je meteen, liefje.
Moeder. Moeder.
Hier heb je ze.
Ik moet nog werken. Tot bij de lunch.
Bedankt, schat.
Die sleutel heeft Mr. Sebastian. Dat is de wijnkelder.
Kijk dan in de wijnkelder.
Alex heeft de sleutel. - Pak hem dan.
Hem pakken? Hoe?
Woon je niet bij hem?
Wat moet ik zoeken?
Een fles wijn zoals die die de man zo van streek maakte.
Alle flessen zijn gelijk. Ik ben geen genie.
Je doet het goed.
Het is niet leuk, Dev.
Daar is het nu te laat voor.
Vraag je man een feest te geven,
om zijn bruid voor te stellen, volgende week.
Waarom? - Dan kom ik ook.
Dan neem ik een kijkje in de wijnkelder.
Ik denk niet dat mijn man al een feest wil geven.
Zijn de wittebroodsweken niet voorbij?
Onderschat je charmes niet. Je kan het wel.
Hij denkt dat je verliefd op me bent.
Zeg dat je me vroeg zodat ik kon zien hoe gelukkig jullie zijn,
en dat mijn passie voor jou wel zou overgaan.
Dat klinkt logisch. - Oké. Vergeet de sleutel niet.
Ik moet naar Belém, maar ik ben op tijd terug.
Goed. Ik kijk ernaar uit je weer te zien.
Het was me een genoegen.
Vreemd dat Mr. Devlin ook komt.
Ik snap het dat hij verliefd op je is.
Maar hopelijk gebeurt er niks wat hem een verkeerde indruk geeft.
Ik kom zo.
Schat...
Ik vertrouw je wel, maar elke man is een bedreiging.
Vergeef je het me?
Ik voel me schuldig.
We kunnen naar het feest gaan.
Al onze gasten zijn er.
Waar is Mw. Sebastian? - In de salon.
Dag, Dev. - Goedenavond.
Heb je het huis al gezien? - Nee. Gezellig optrekje.
Ik zal je even rondleiden. - Later. Je man is daar.
Mr. Devlin. Blij u te zien. - Aardig dat uw bruid me vroeg.
We hebben u allebei gevraagd. Zorg jij dat hij eten krijgt? Weet...
Excuseer me.
Mw. Estorik, blij u te zien.
Dit wordt moeilijk. - Waarom?
Hij is nogal gevoelig en houdt ons in het oog.
Ja, hij is tamelijk jaloers. - Is dat de sleutel van zijn ring?
Hopelijk moet hij de kelder niet meer in.
Daar had ik niet aan gedacht. - Het is wel zo.
Bedankt.
Mr. Devlin, kent u me nog? - Mw. Ortiz.
De meeste jongemannen vergeten alles.
Daar ben ik gek op, champagne.
Mag ik?
Joseph? - Mevrouw?
Is er genoeg champagne voor de avond?
Ik weet het niet. Ik hoop het.
Amuseer je je? - Ja. Bedankt.
Ik wil zo veel horen over de VS. Ik heb al lang niks meer gehoord.
Ik vertel het je graag. Excuseer me.
Haast je. - We hebben tijd.
Nee. Joseph kan meer wijn vragen.
Het gaat sneller dan hij dacht. - Dat spijt me.
Kijkt hij? - Ja.
Ga naar de tuin, loop achterom. Dan toon ik je de wijnkelder.
Leuk feest, hé? - Heerlijk.
Je doet het goed. Ik ben trots. Valt Mr. Devlin je lastig?
Nee, hij verdrinkt zijn verdriet.
Excuseer me. Ik vraag het orkest Braziliaanse muziek te spelen.
Goed, liefje.
Die deur. - Oké.
Ik hou de tuindeur open. Ik hou de wacht.
Wat is er gebeurd?
Kijk, zand.
Help me een fles zoeken met hetzelfde etiket.
Het is geen zand, hé? - Nee, het is een metaal.
Dit is vreemd. - Ik ben doodsbang.
Doe alsof je een conciėrge bent.
Ik denk dat we traag zijn. - We zitten op schema.
Ik hoor iemand komen.
Dat zou leuk zijn.
Wat als hij met Joseph meegaat? - Jammer.
Er komt iemand.
Alex. Hij heeft ons gezien. - Wacht. Ik kus je.
Nee, dan denkt hij... - Dat wil ik.
Blijf boven, Joseph. Ze hebben je nodig.
Duw me weg.
Sorry dat ik stoor bij een intiem moment.
Ik kon er niks aan doen. Hij is dronken.
Droeg hij je naar beneden? - Alsjeblieft.
Je houdt van hem. - Nee. Ga nu.
Uw vrouw spreekt de waarheid.
Ik kende en beminde haar voor u, maar ik had niet zo veel geluk.
Sorry, Alicia. - Ga nu.
Alex, doe niet stom. Ik ging mee omdat hij een scčne wou maken.
Hij heeft je gekust. - Ik kon hem niet tegenhouden.
We praten er later over. Je gasten zijn boven.
Ga je naar ze toe?
Mr. Devlin, gaat u nu al weg?
Ja, ik moet morgen vroeg op. Bedankt. Goedenavond.
We halen de wijn nu. - Zeker.
Weet je, Joseph,
we moeten ze geen champagne meer geven. Is er nog boven?
Ja, meneer.
Er is whisky en wijn. - Ja, meneer.
Dan geven we ze dat.
Sorry voor wat er gebeurde. - Schat,
ik vergeef het mezelf nooit dat ik me zo aanstelde.
Geloof je mij? - Tuurlijk. We zwijgen erover.
Bedankt. Kom je naar boven?
Nog niet. Dr. Anderson wacht op mij. Welterusten.
Het was een erg geslaagd feest. - Welterusten.
Welterusten. - Bedankt dat je zo lief bent.
Moeder.
Waarom ben jij zo vroeg op?
Ik heb je hulp nodig. - Is er iets?
Heel veel. Alicia.
Dat verwachtte ik. Ik wist het wel. Ik wist het.
Wat is het? Mr. Devlin?
Ik ben getrouwd met een Amerikaanse agente.
Ja, nu zie ik het duidelijk.
Ik wist het, maar zag het niet.
Ze kozen haar wegens haar vader. - Ik moet wel gek geweest zijn.
Ik geloofde haar, met haar zwoele kussen.
Zwelg niet in je herinneringen. - Wat moet ik doen?
Ik kan niks doen. Afgelopen met me.
Ze komen erachter. - Nee.
Jawel. Kijk wat ze met Emil Hupka deden.
Emil had niks misdaan. Ik heb ze verraden, zonder excuus.
Ik zou hem ook afmaken. - Ze komen er niet achter.
Mathis is schrander. - Hij mag je niet.
Maar hij kan zich niet voorstellen dat je vrouw een agente is.
De omvang van je stommiteit beschermt ons deze keer.
Ik zorg wel voor Alicia. - Nee, niet zo.
Ik keek toe hoe ze sliep. Ik kon... - Stil maar, Alex.
Je bent even overhaast als voor je huwelijk.
Daarbij heb je mij uitgesloten. Dit regel ik voor jou.
Luister. Niemand mag weten wat zij is.
Zij, jij en ik mogen geen achterdocht wekken.
Ze mag vrij rondlopen, maar aan een leiband.
Ze zal niks meer doorgeven.
Ze moet gaan, maar het moet traag gebeuren.
Ze kan ziek worden, en ziek blijven, tot...
Drink je koffie op. Hij wordt koud. - Ga je vanmiddag weg?
Nee, ik moet nog brieven schrijven. Wat doe jij?
Ik ga wat winkelen. Ik wil naar het Imperiale.
En ik ga boeken zoeken bij Cosmo's.
Kan je bij Suzette Crew vragen of mijn sigaren er zijn?
Het zijn er duizend. Vraag of ze ze in de humidor bewaren.
Is er iets? - Nee, het komt door het licht.
Ik heb hoofdpijn. Kan u...? - Ja, geen probleem.
Sommigen komen te vaak in de zon. Pas op.
Ik vind dat je erg trots mag zijn, Mw. Sebastian.
Dat zand was uraniumerts. Nu weten we wat we zoeken.
Nu moet jij uitzoeken waar het vandaan komt.
De plaats waar het zit, is erg belangrijk,
en we zetten er veel mensen op in.
Maar ik denk dat jij ons kan helpen.
Goed. - Daarom vroeg ik je hier niet.
Nee, ik wou zeggen dat je contactpersoon verandert.
Mr. Devlin gaat naar Spanje.
Naar Spanje? Weet hij dat?
Hij vroeg het zelf. - Waarom?
Hij vond het hier wat saai. - Hij wil dus weg uit Rio.
Ja. Hij vindt Spanje vast interessanter.
Ja, dat kan ik me voorstellen.
Voor zo'n slimme man is er in Rio niet veel meer te doen.
Het wordt nu wel een soort routine.
Maar voorlopig moet ik verslag uitbrengen bij Mr. Devlin?
Ja. Hij blijft tot de nieuwe er is.
Bedankt, commandant. Ik hou mijn oren open.
Dag. - Goedendag. En...
Pas op met de zon, hé?
Schat, wat is er?
Ik weet het niet. - Heb je pijn?
Ja, ik ben duizelig. Ik...
Wat is er? - Ze kreeg opeens een aanval.
Ik red het wel. Kom, we gaan naar binnen.
Sorry dat ik te laat ben.
De hele dag hier zitten is wel eenzaam.
Ja. Rio kan heel saai zijn.
Wat is er? - Niets.
En wat is er met jou? - Niets.
Huiselijke problemen door het feest?
Heeft hij al iets door? - Nee. Nog niets.
Gewoon een bezoekje dus?
Wat frisse lucht doet deugd. - Je ziet er flets uit.
Ziek?
Een kater.
Dat is nieuws. Weer aan de fles?
Dat verlicht mijn taken.
Groot feest? - Enkel de familie.
Dat klinkt leuk.
Dat maakt een saaie stad draaglijk.
Pas maar op met die drank.
Vind jij het ook niet moeilijk in Rio?
Het is geen slechte stad.
Het moet nogal een avond geweest zijn.
Ja. Dat was het ook.
Als je het zo wil spelen, doe maar.
Er is niks wat je tegenhoudt. - Juist.
Hier. Ik had hem eerder moeten teruggeven.
Wat is dat?
Een sjaal die je me gaf in Miami.
Maak je schoon schip?
Vaarwel, Dev.
Hoezo? Vaarwel?
Niks. Gewoon, vaarwel.
Frisse lucht doet me geen goed. - Ga zitten.
Dat wil ik niet.
Waar ga je naartoe?
Terug naar huis.
Je verzorgt je niet goed. - Ik voel me al veel beter.
Je ziet er vreselijk uit.
Kringen onder je ogen.
Laat een dokter onderzoeken wat er met je is.
Ik ga nooit naar een dokter. Ze brengen je naar het ziekenhuis.
Misschien hoor je daar wel.
Wanneer voelde je je voor het eerst ziek?
Dat herinner ik me niet. Op het feest of zo.
Denk ik. - Een zeereis doet je beter...
...dan een dokter. Een cruise. Misschien naar Spanje.
Dan krijg je weer kleur. - Ik hou niet van boten.
We kunnen samen gaan, als je enkele weken zonder Alex kan.
Ik verkies Alex boven zeeziekte.
Ik word altijd zeeziek.
Hou je meer van de bergen?
De lucht is er fris en zuiver. Ik ga volgende week.
Ga je weg? Dat spijt me. Ik zal je missen.
Ja, ik stel mijn werk al te lang uit.
Als je met mij meegaat, word je niet zeeziek.
De Aimorésbergen zijn prachtig.
Bedekt met bloemen en...
Alicia heeft rust nodig, geen bergbeklimmen.
Ik heb van de Aimorés gehoord. - Echt waar?
Ja, over de prachtige dorpjes. Ga je naar Leopoldina?
Nee, ik ga naar Santa... - Cognac, Otto?
Nee, bedankt.
Ik drink er nooit meer dan een. Zelfs dat kan te veel zijn.
Ik drink mijn koffie op. - Nee, dat is niet jouw...
Het spijt me.
Misschien heeft Alex gelijk.
Als je jong bent, is rust de beste dokter.
Als je een paar dagen in bed blijft,
als je wat leest, ontspant, en je zorgen vergeet,
is dat even goed als een medicijn of de zee.
Als ik terugkom, ben je genezen en maak je ons weer blij.
Excuseer me, ik ga naar bed, denk ik.
Weer pijn, schat?
Sorry dat ik altijd klaag. - Zal ik je naar boven brengen?
Kan ik wat voor je doen? Wil je warm water of zo?
Nee, alsjeblieft... Laat maar.
Ik red me wel.
Als je morgen niet beter bent, moet je naar de dokter.
Het bevalt me niet. Ik maak me zorgen om haar.
Leg haar in bed. - Naar haar kamer.
Kom, schat.
Nee. Nee. Ga weg. Nee.
Nee, ik wil niet... - Een spasme. Niks ernstigs.
We moeten een dokter bellen. Ze lijdt te veel.
Ik bel naar het ziekenhuis. - Wees gerust, Otto.
We halen een goede dokter. We zorgen wel voor haar.
Joseph, sluit de telefoon af.
Mevrouw moet rust hebben. Haal de telefoon hier weg.
Vijf dagen? Wat een braspartij. - Dat denk ik niet.
Je zei dat ze vorige week dronken was.
Ja, maar ik heb nagedacht. - Waarover?
Ik geloof niks van dat drinken van haar.
Waarom zou ze daarover liegen? - Geen idee.
Ze was niet dronken, maar ziek. Daarom kwam ze niet.
Ze zag er niet uit. - Zoals bij een kater.
Ik ga eens op bezoek. - Wacht. Verpest het niet.
We willen het afronden. - Ik verpest niks.
Gewoon een bezoekje, als vriend.
Goed dan. Maar neem geen risico.
En bel me als je terug bent. - Dat doe ik.
Goedenavond. - Avond. Zijn ze thuis?
Ja, meneer. - Zeg je meneer dat ik hier ben?
Wat is er? - Het spijt me,
maar meneer vroeg me hem niet te storen.
Slaapt hij? - Nee. Hij is in vergadering.
Hoe lang duurt dat nog? - Geen idee.
Is mevrouw er? - Ja, meneer.
Zeg je het haar? - Dat kan ik niet.
Waarom niet? - Ze ligt ziek in bed.
Jammer. Hoe lang is ze al ziek? - Een week.
Is er een dokter geweest? - Ik denk het. We zijn bezorgd.
Wacht hier, dan haal ik meneer. - Goed.
Excuseer me. - Wat is er?
Mr. Devlin vraagt naar u.
Zeg hem dat ik eraan kom. - Oké.
Ga door. Dit klinkt ernstig. - Dat vind ik ook.
Wat gebeurde er maandag? - Hetzelfde.
Toen ik van de bank kwam, volgde een man mij.
Toen ik vanochtend bij het loket stond,
kwam dezelfde man bij me staan.
Alicia, wat is er? - Ik ben blij dat je er bent.
Ik moest wel. Ik kon het niet meer aan.
Wachten, me zorgen maken om jou...
Je had die dag geen kater. Je was ziek. Wat heb je?
Ja, ik was ziek.
Wat heb je, Alicia?
Wat is er? Wat mankeer je?
Ze vergiftigen mij. Ik kon niet ontsnappen.
Ik was te zwak. - Hoe lang al?
Sinds het feestje.
Alex en zijn moeder kwamen erachter.
Kom, probeer te zitten. Zit.
Ik moet je hier weghalen. - Ik dacht dat je weg was.
Nee, ik moest je zien en je wat zeggen.
Ik wou weg omdat ik van je hou.
Ik kan je niet samen zien met hem.
Je houdt van me. Waarom heb je dat niet eerder gezegd?
Ik weet het.
Maar ik kon niet helder denken.
Ik was een domoor, vol pijn.
Jou niet hebben verscheurde mij.
Je houdt van mij. Je houdt van mij.
Al lang. De hele tijd al, van in het begin.
Trek je kamerjas aan.
Komaan. Probeer overeind te zitten.
Dev, ik denk niet dat ik het haal, ze gaven me slaappillen.
Blijf wakker. Blijf praten.
Heb je een jas? - In de kast.
De anderen mogen het niet weten.
Blijf praten.
Vooruit. Wat is er gebeurd?
Alex weet het. - De anderen niet?
Dan zouden ze hem doden. Ze hebben Emil ook gedood.
Heb je pijn? - Ik weet het niet. De pillen...
Je voeten.
Zeg het, dat houdt me wakker. - Ik hou van jou.
Sta op.
Komaan, word wakker. Praat.
Dr. Anderson...
Vooruit, stap. Praat.
Hun zand komt van de Aimorésbergen.
Dat vinden we wel.
Bij een stadje dat Santa en nog iets heet.
Brave meid. Dat is voor later. Lopen.
Ik ben bang, Dev. Ze zijn hier allemaal. We halen het niet.
Laat me nooit in de steek. - Je raakt me nooit meer kwijt.
Dat heb ik ook nooit gewild.
Hou je vast. Hier komt hij.
Wat doe je? Wat stelt dit voor?
Ik breng haar naar het ziekenhuis voor het gif.
Het gif? - Wil je dat je vrienden 't weten?
Zij moeten het nog horen. - Ze gaat terug.
Dan maak ik amok. - Alex...
Weet hij het?
Wat is er, Alex?
Is ze er erger aan toe?
Ga. - Oké, we gaan.
Je weet nog wat ze met Emil deden, hé?
Help hem, Alex.
Blij dat u zo verstandig bent.
Ik ben niet bang voor de dood.
Je krijgt je kans. Zeg ze wie zij is.
Hulp nodig, Alex? - Nee, het lukt ons wel.
Waar breng je haar naartoe?
Geef antwoord. - Naar het ziekenhuis.
Alex, praat met ze. Snel.
Ik ben blij dat ze gaat. Waarom wachtte je zo lang?
Moet ik beginnen schieten?
Hou vol, nog maar 20 meter. - Wat is er gebeurd?
Ze is ingestort.
Mr. Devlin hoorde haar roepen terwijl hij wachtte. Kom, Alicia.
Ik belde meteen het ziekenhuis. - Hebt u een auto?
Hij staat klaar. - Je hoed, Alex.
Gaat u mee? - Nee. Alex belt me wel.
Ik wacht hier.
Hoe voel je je? - Duizelig.
Adem diep in. - Haast je.
Ik moet bij haar zijn. - Geen plaats.
Ze houden me in het oog. - Jouw probleem.
Alsjeblieft, neem me mee. Alsjeblieft.
Van haar kamer kan je het ziekenhuis niet bellen.
Alex, kom je even naar binnen?
Ik wil je spreken.
Notorious (1946) Subtitles downloaded from www.yifysubtitles.com Siske