Фала многу, господине.
Завршивте прекрасна работа. Прекрасна.
Шшш.
Успеавме, Пит. Успеавме.
- За миг, се посомневавме. - Шшш.
Да продолжиме, слушнавте долг и сложен случај...
убиство од прв степен.
Убиство со умисла е најсериозното обвинение за кое се суди во нашиот суд.
Ги слушнавте сведочењата.
Законот ви беше прочитан и протолкуван како што е соодветно на овој случај.
Ваша должност сега е да седнете и да се обидете да ги разделите фактите од склоностите.
Еден човек е мртов. Животот на друг е во прашање.
Ако постои разумен сомнеж во врска со вината на обвинетиот...
разумен сомнеж...
тогаш мора да ми донесете одлука за невин.
Сепак, ако не постои разумен сомнеж...
тогаш ќе мора со чиста совест да го прогласите обвинетиот за виновен.
Што и да одлучите, мора да е едногласно.
Во случај да одлучите дека е виновен...
судот нема да разгледува опција за помилување.
Смртната казна е задолжителна во овој случај.
Соочени сте го сериозна одговорност. Фала ви, господа.
Резервните поротници се слободни.
Поротата ќе се повлече сега.
Обиди се со овој. Да видам ако можам...
Спарно е денеска.
Еј.. полека.
- Мастика? - Не, фала.
Ова е...
- А? - ...го поместам.
- Дај да ти помогнам. - Помогни ми со ова.
Така.
- Знаеш што? - Што?
Се јавив во метеоролошката станица утрово.
Ова ќе биде најтоплиот ден во годината.
Можно е.
Си мислиш дека барем ќе е климатизирано местово.
- Кое е Вашето име, г-не? - Ова овде.
Фала многу.
Добро, господа, сите се овде.
Ако ви затреба нешто, ќе бидам пред вратата.
- Само тропнете. - Добро, фала. Ќе тропнеме.
Добро утро.
Не знаев дека заклучуваат.
Секако дека заклучуваат. Што мислеше ти?
Не знам. Не сум помислил никогаш.
За што е тоа?
О, мислев можеби ако гласаме на ливчиња.
Одлична идеја. Можеби ќе го избереме за сенатор.
За секој случај, знаеш.
- Како ти се допадна тебе? - Па, не знам.
Доста интересно беше.
Да? Јас речиси заспав.
Сакам да кажам, порано не сум бил во порота.
Не? Јас сум бил во многу.
Она што ме нервира е начинот на кој адвокатите само зборуваат...
дури и кога случајот е јасен, како овој.
Си слушнал ли некогаш толку зборување за ништо?
Па, претпоставувам дека им следува право.
Да, им следува. Таков е системот, но...
Да ме прашуваш мене, јас би ги средил таквите деца пред да прават неволји.
Ќе нѝ заштеди време и сила.
- Еј, а да почнеме? - Добра идеја.
- Да, да почнуваме полека, а? - Сигурно сите си имаме работа.
Мислев да почнеме со 5 минути пауза. Еден господин е во бањата.
- Г. Претседател. - А?
- Ќе седиме ли по ред? - Уф, не знам.
Претпоставувам.
На моето место сте.
- О, извини. - Во ред е.
Еј, не е лош погледот, а?
Што мислиш за случајот?
Мислам, мене ми беше интересен.
Без некои... мртви точки. Ме разбираш?
Ти велам, среќа што нѝ се падна убиство.
Помислив на напад или грабеж.
Тие знаат да бидат најздодевни.
Еј.
Тоа ли е зградата Вулворт?
Така е.
Нели е чудно?
Знаеш, цел живот сум тука. Никогаш не сум бил во неа.
Да мораше да го решаваш сето она ѓубре...
Како она со киното.
- Да, можеш да повториш. - А, она со ножот?
Мислам, да очекуваш од возрасни да поверуваат на такви глупости, а?
Па, го очекував тоа. Знаеш со што си имаме работа.
Да, претпоставувам.
Ти работи сирената. Сега пробај ги светлата.
- Што имаш, настинка? - И тоа каква.
Овие летни настинки ќе те убијат.
Едвај го допирам носот. Разбираш?
Секако. Само што ми помина мене.
Претседателе, ајде да почнуваме, а?
Епа, човекот е уште во бањата.
Еј, што има ново? Немав можност да го видам весникот утрово
Хмм?
Гледав само како се затворил пазарот.
Имаш седиште на Берзата?
Брокер сум.
Јас имам курирска служба - „Beck and Call Company“.
Идејата за името беше на жена ми.
Имам 37 вработени. Почнав од нула.
Добро, луѓе, да седнеме, а?
Да, можеби бргу ќе излеземе, а?
Не знам за вас, но јас случајно имам билети за натпреварот вечерва.
Јенките и Кливленд.
Имаме еден Маџалушки.
Витински бик е тоа дете.
Сфаќаш - Фиииу!
Вистински ѕвер. Сфаќаш?
Фиииу!
Баш си бејзбол фан, нели? А? Да.
Каде да седиме?
Мислев да седиме по ред, знаеш, по броеви.
1,2,3,4,5 и понатаму околу масата.
Ако е во ред, господа.
- Секако. - Што има врска?
- Мислам дека е разумно да седиме по ред. - Нека биде.
- Број 12. Тука ли седам? - Да, тоа е 12. Одиме околу...
- Почнуваме од тебе. Еден, нели? - Еден, да. 2,3,4,5,6.
Кој е Вашиот впечаток од Обвинителот?
Ок. Два. Ти си два.
Молам?
Мислам дека беше остар, начинот на кој се справи со сите точки.
Логичка низа. Бев импресиониран.
Мислам дека направи експертска работа.
И доста нападно, ме разбираш? навистина нападно.
- Добро, момци, може секунда? - Секако.
Момци.
Еј, би сакале да почнеме. Господинот до прозорецот.
- Би сакале да почнеме. - О, извинете.
Тешко да се сфати, а? Дете го убива таткото, бум, само така.
Слушај, ако ги проучиш бројките, че видиш дека се случува постојано.
Ги пуштаат децата да беснеат таму.
Можеби така им треба. Ме разбираш?
Сите ли се овде?
Старецот е внатре.
Ќе му тропнеш ли на вратата?
Фан си на Јенките?
Не. На Балтимор.
- Балтимор? - Да.
Исто како некој да те тепа секој ден со мокра крпа.
Кој имаат?
Не, мислам кој имаат освен добри одржувачи на теренот?
Еј, сакаме да почнеме.
Простете ми, господа. Не мислев да ме чекате.
Балтимор?
Во ред, господа, ако може за внимание.
Можете да го решите ова како што сакате.
Јас нема да наметнувам некои правила.
Можеме прво да расправаме, па потоа да гласаме.
Тоа е еден начин.
А, може и веднаш да гласаме...
Мислам дека е вообичаено да има прелиминарно гласање.
Да, да гласаме. Којзнае? Можеби сите ќе си отидеме, а?
Аха.
Во ред тогаш, мислам дека...
Секако знаете дека имаме обвинение за убиство од прв степен...
и ако го прогласиме обвинетиот за виновен...
ќе го пратиме на електрилен стол.
- Тоа е задолжително. - Мислам дека го знаеме тоа.
- Да видиме кој за што е. - Може.
- Добро. Некој што не сака да гласа? - Во ред е за мене.
Добро, тогаш, само запомнете дека мора да биде 12:0 како и да е.
Таков е законот.
Добро, спремни ли сте?
Сите што гласате за виновен, кренете ги рацете.
1,2,3,4,5,6,7...
8,9,10,11.
Добро, 11 за виновен.
Кои гласаат за невин?
Еден, во ред.
11 за виновен, 1 за невин.
Па, сега знаеме на што сме.
Види, види, секогаш има еден.
Па, што сега?
Претпоставувам ќе зборуваме.
Види, види.
Навистина мислиш дека е невин?
Не знам.
Мислам, седеше со нас во судот. Слушна исто што и ние.
Детето е опасен убиец. Можеше да видиш.
Има 18 години.
Доволно е стар, тој...
Го прободел татко му 10 цм во градите.
Докажаа на десет начини во судот.
Сакаш да ти набројам?
Не.
Па, што сакаш?
- Само сакам да зборуваме. - Што има да се зборува?
11 луѓе овде мислат дека е виновен.
Никој не мораше да помисли двапати освен тебе.
Да те прашам нешто. Му веруваш на приказната?
Не знам дали верувам или не. Можеби и не верувам.
Па, зошто гласаш за невин?
Па, има 11 гласови за виновен.
Не е лесно да кренам рака и да пратам дете да умре...
без претходно да позборуваме.
- А, кој вели дека е лесно? - Никој.
Што, затоа што гласав брзо?
Искрено верувам дека е виновен.
Не можеш да ме премислиш, ако сакаш зборувај и 100 години.
Не сакам да те премислам. Туку само...
Зборуваме за нечиј живот.
Не можеме да решиме за 5 минути. Да претпоставиме дека грешиме.
„Да претпоставиме дека грешиме“.
Да претпоставиме дека зградава ќе ми се урне врз главата.
- Можеш сешто да претпоставиш. - Така е.
Види, што има врска колку време ќе биде?
Да речеме да бидат 5 минути. Па, што?
Нека биде еден час.
Натпреварот не почнува до 8 часот.
Хмм?
Некој да каже нешто?
Јас би седел еден час.
Супер. Синоќа слушнав одлична приказна.
Не сме овде за тоа.
Добро, тогаш, кажи ми. Зошто сме овде?
Не знам, можеби без причина.
Видете, ова дете е запуштено цел живот...
знаете. Роден во гето, мајка му умрела кога бил 9 години.
Година и пол живеел во сиропиталише додека...
татко му бил во затвор за фалсификат.
Не е некој среќен почеток.
Тој е... диво, гневно дете.
Таков бил секогаш. А, знаете ли зошто?
Затоа што некој секојдневно го удирал по главата.
Имал доста мизерни 18 години.
Мислам дека му должиме неколку зборови. Тоа е сѐ.
Да ти кажам, господине. Ништо не му должиме.
Си доби фер судење, нели? Колку мислиш дека чини тоа?
- Среќен е што го доби. Ме сфаќаш? - Така е.
Види сега, сите сме возрасни овде.
Ги слушнавме фактите, нели?
Не ми кажувај дека треба да му веруваме на детето знаејќи какво е.
Слушај, цел живот сум меѓу нив.
Не можеш да им веруваш ни збор. Го знаеш тоа.
Мислам, родени лажговци се.
- Само неук може да верува во тоа. - Слушај...
Мислиш дека си роден со монопол на вистината?
Мислам дека некои работи треба да му се разјаснат на овој човек.
- Ајде. Не е недела. - Не нѝ треба беседа.
- Ајде. - Имаме работа. Да ја завршиме.
Рајс Попс. Производ на кој работам во агенцијата.
„Појадок со вграден елан“.
- Јас го напишав слоганот. - Доста привлечно.
- Да. - Еј, ќе може ли?
О, извини.
Имам навика да си чкртам. Така размислувам јасно.
Да, ама имаме работа тука.
- Нема смисла да останеме цело време. - Извини.
Во ред...
можеби господинот подолу кој не се согласува со нас...
Можеби можеш да нѝ кажеш зошто. Знаеш, да нѝ кажеш што мислиш.
А ние можеби ќе можеме да ти покажеме каде грешиш.
Види, можеби - можеби ова е идеја.
Не размислував многу, но, ми се чини дека...
задача на групава е да го убеди овој господин дека греши и дека ние сме во право.
Можеби ако секој од нас има неколку минути да...
Само идеја беше.
Не, не, не. Добра е.
Да речеме да поминеме еднаш околу масата.
- Изгледа ти си прв. - Ох.
Па...
Тешко е да се каже со зборови.
Едноставно мислам дека е виновен.
Мислам дека беше јасно од почетокот.
Мислам, никој не докажа спротивно.
Никој не мора да докаже спротивно.
Обвинителот треба да докажува.
Обвинетиот не мора ни да ја отвори устата.
- Тоа е во Уставот. - Да, секако. Го знам тоа.
Она што сакав да кажам е...
Па, едноставно мислам дека е виновен.
Мислам... некој го видел.
Добро. Еве што мислам и немам никакви лични чувства за ова.
Сакам само да зборувам за факти.
Прво.
Старецот живее долу под собата каде се случило убиството.
10 минути по 12 часот на ноќта на убиството...
слушнал силна врева, рече дека личело на кавга.
И го слушнал детето како вика, „Ќе те убијам“.
Секунда подоцна, слушнал тело како паѓа на подот.
Отрчал до вратата, ја отворил...
го видел детето како бега надолу по скалите и надвор од куќата.
Повикал полиција.
Дошле, го нашле човекот со нож во градите.
Судскиот вештак утврдил дека смртта настапила околу полноќ.
Ова се факти. Не можеш да оспоруваш факти.
Детето е виновно.
И јас сум сентиментален како секој друг.
Знам дека има само 18 години, но сепак мора да плати за тоа што сторил.
Се согласувам.
Добро, готов ли си?
- Да. - Добро, следниот.
Очигледно е, барем за мене, дека целата приказна на момчето е неиздржана.
Тврди дека бил на кино за време на убиството...
а, сепак еден час подоцна не можел да се сети на филмовите кои ги гледал...
- Или кој настапувал во нив. - Така е.
И никој не го видел како влегува или излегува од киното.
Слушај, а жената спроти улицата?
Ако нејзиното сведочење не докажува, тогаш ништо не може.
Така. Таа всушност го видела убиството.
- Момци, ве молам. - Да одиме по ред, а?
Само малку. Имаме жена...
Имаме жена која лежи во кревет. Не може да спие.
Умира од жештина. Ме сфаќате?
Како и да е, погледнува низ прозорецот...
и токму отспротива го гледа детето како го прободува татко му со нож.
Времето е 12:10 точно.
Сѐ се совпаѓа.
Видете, цел живот го знаела тоа дете.
Нејзиниот прозорец е спроти неговиот преку шините за возот...
и се заколна дека го видела.
- Низ прозорците на воз во движење. - Точно.
Возот бил без патници. Се враќал накај центарот.
Светлата биле изгасени, се сеќаваш? А докажаа во судот дека ноќе...
можеш да погледнеш низ прозорец на возот кога светлата се изгасени...
и да видиш што се случува од спротивната страна.
- Го докажаа тоа. - Да те прашам нешто.
Не веруваш на приказната на момчето. Како тогаш ѝ веруваш на жената?
Нели е и таа една од нив?
Баш си некој паметен, нели?
- Добро, господа. - Ајде, сега.
- Ајде, господа. - Ајде, седни. Седни.
Што е толку паметен? Ви кажувам.
- Добро, ајде сега. - Никаде нема да стигнеме со карање.
Кој е на ред?
Тој. Број пет.
Може ли да прескокнам...
Па, твое право е.
Наредниот господин?
О, па, не знам.
Започнав да бидам убеден, знаете, уште во почетокот на случајот.
Видете, барав мотив. Тоа е доста важно.
Бидејќи ако немате мотив, каде ви е случајот, нели?
Како и да е, сведочењето од тие луѓе...
во станот кој е низ ходникот од станот на детето...
тоа беше многу моќно.
Нели спомнаа нешто за карање, расправија...
помеѓу таткото и синот околу 7 часот таа ноќ?
- Мислам, можеби грешам, но - - 8 часот беше.
8 беше, така е. Слушнале расправија.
Не можеле да слушнат за што станува збор.
Потоа слушнале како таткото го удрил момчето двапати.
Најпосле го виделе детето како бега од куќата гневно.
Што докажува тоа?
Па, не докажува баш нешто. Само е дел од сликата.
Ти рече дека обезбедило мотив. Обвинителот го рече истото.
Јас не сметам дека тоа е толку силен мотив.
Ова момче е удирано толку пати во животот што насилството е всушност...
Секојдневие за него.
Едноставно не гледам како две шлаканици можат да го натераат да изврши убиство.
Мжеби две биле и премногу. Секој си има граница на трпение.
Нешто друго?
- Не. - Добро.
А, ти?
Не знам. Сѐ е кажано.
Можеш засекогаш да зборуваш. Пак ќе биде исто.
Ова дете е целосно промашено.
Видете му го досието.
На 10 години, бил во детски суд.
Фрлил камен врз учител.
На 15 години, бил во поправен дом.
Украл кола.
Бил апсен за арамилак.
Двапати бил собран за борба со нож.
А, да, велат дека е доста вешт со нож.
Оо, ова е многу добро дете.
Уште од 5 години, татко му го тепал постојано.
- Користел тупаници. - Па, и јас би користел.
Такво дете?
Децата, какви се денеска.
Кога јас бев дете, на татко ми му викав „господине“.
Така е. „Господин“.
Си чул сега некое дете така да се обраќа?
Изгледа татковците веќе не сметаат дека е важно тоа.
- Имаш деца? - Три.
Јас имам едно.
22 години.
Кога имаше 9 години, побегна од тепачка.
Го видов. Толку бев засрамен што речиси ќе повратев.
Реков „Ќе направам маж од тебе, ако треба ќе те скршам додека се обидувам“.
И направив маж од него.
Кога имаше 16 години, ние се степавме.
Ме удри во вилицата. Големо дете беше.
Не сум го видел 2 години.
Деца.
Се убиваш од работа.
Да продолжиме.
Мислам дека ја губиме поентата.
Ова момче, да речеме е производ на растурен дом и валкано соседство.
Не можеме ништо со тоа. Овде сме да решиме дали е невин или виновен...
не да навлегуваме во причините зошто пораснал на таков начин.
Роден е во гето. Гетата се расадник за криминалци.
Го знам тоа, а и вие знаете.
Не е тајна дека децата кои доаѓаат од гето се можна закана по општеството.
- Јас мислам - - Брате, можеш да го повториш тоа.
Децата кои се изродуваат од овие места се вистинско ѓубре.
- Не сакам ништо од нив. Ти кажувам. - Слушајте, господине. Слушајте.
- Јас... живеев во гето цел живот. - Чекај малку.
Ве молам, си играв во дворови полни со ѓубре.
Мислам, можеби уште можеш да го помирисаш на мене.
Слушај ваму, синко.
- Ајде сега. - Нема ништо лично во ова.
- Не, имаше нешто лично. - Ајде, другар. Не мислеше на тебе.
Да не бидеме толку чувствителни.
Можам да ја разберам оваа чувствителност.
Добро, видете, да престанеме со карање. Само трошиме време и...
Види, тебе ти е ред. Ајде.
Не очекував ред. Мислев дека вие ќе се обидевте да ме убедите мене.
- Нели тоа беше замислата? - Да, тоа беше.
- Заборавив на тоа, во право е. - Каква врска има?
Тој е оној што нѐ задржува овде. Да чуеме што има да каже.
Чекај малку. Решивме да го направиме ова на одреден начин.
Мислам дека треба да се држиме до него.
О, престани да бидеш дете, може ли?
- Како мислиш „дете“? - Како да мислам?
Д-Е-Т-Е. Дете.
Што? Слушај, само затоа што се обидувам да го одржам ова организирано?
Еве, ти преземи. Преземи ја одговорноста.
Јас само ќе си молчам. Тоа е сѐ.
Што се возбудуваш толку? Смири се, може ли?
Не ми вели да се смирам.
Еве. Ако сакаш на чело, седни на чело. Тоа е сѐ.
- Сте виделе нешто вакво? - Види дали ти ќе можеш.
- Слушај, мислиш дека е смешно? - Еј, заборави, другар.
Целава работа е неважна. Ајде.
- Неважна? Еве ти обиди се. - Не, никој не сака да те смени.
Вршиш одлична работа. Седни.
Да, одлично ти оди. Одлично, другар.
Остани и фрлај оттаму. Сфаќаш?
Добро. Некој нека каже нешто.
Добро, ако сакате да ви кажам што мислам, во ред е.
Не ми е гајле што ќе правиш.
Во ред, немам нешто сјајно.
Знам исто колку и вие.
Според сведочењата, се чини дека момчето е виновно. Можеби и е.
Шест дена седев во судот слушајќи како се трупаат доказите..
Сите беа толку сигурни, знаете?
Ова судење започна да ми станува чудно.
Мислам, ништо не може да е до толку сигурно.
Има многу прашања кои јас би ги поставил.
Не знам. Можеби не би значеле ништо, но...
Добив чувство дека Бранителот...
не спроведуваше доволно темелно испрашување.
Мислам, остави многу нешта да му се провлечат, мали нешта...
Кои мали нешта? Слушај, кога не поставуваат прашања...
значи дека веќе ги знаат одговорите и мислат дека ќе бидат од штета.
Можеби е можно и адвокатот да е глупав, нели?
Мислам, можно е.
Како да си го сретнал шурата.
Постојано се ставав на местото на детето.
Мислам дека би побарал друг адвокат.
Мислам, да бев на судење за мојот живот...
Ќе сакав адвокат кој ќе ги распарчи сведоците или барем да се обиде.
Видете, има еден наводен сведок на убиството.
Друг вели дека го слушнал убиството, потоа го видел момчето како бега.
И многу постојни околности.
Но, всушност тие два сведока беа целиот случај на Обвинителството.
Да речеме дека грешат.
Како мислиш да речеме дека грешат?
Зошто тогаш постојат сведоците?
- Можно ли е да грешат? - Што сакаш да кажеш?
Луѓето сведочеа под заклетва.
Обични луѓе се. Луѓето прават грешки.
Можно ли е да грешат?
- Па, не. Не верувам дека е така. - Знаеш ли дека не е така?
Ајде. Никој не може да знае такво нешто.
Не е тоа егзактна наука.
Точно. Не е.
Добро, да прејдеме на главното.
Што е со ножот кој го најдоа во градите на таткото?
Почекај малку. Некои луѓе сѐуште не зборувале.
- Не треба да одиме по ред? - Ќе им дојде редот.
Молчи малку, може ли?
Што е со овој...
нож што ова фино момче призна дека го купило на ноќта на убиството?
Да зборуваме за него.
Добро, да зборуваме. Да го внесеме и да го погледнеме.
Би сакал да го видам пак. Г. Претседател?
- Видовме сите како изгледа. - Зошто мораме повторно?
Господинот има право да ги погледне доказите.
Еј, може да нѝ го донесеш ножот?
- Ножот? - Да. Фала ти.
Ножот и начинот на кој е купен се доста силен доказ, се согласуваш?
- Да. - Одлично.
Значи, да ги погледнеме фактите еден по еден.
Прво. Момчето призна дека излегло во 8 часот ноќта на убиството...
откако добил неколку шлаканици од татко му.
Не, не. Не рече „шлаканици“ Рече „тупаници“.
Има разлика од шлаканица до тупаница.
Откако добил неколку удари од таткото.
Второ. Веднаш пошол продавницата за стари работи...
- каде купил еден од оние - - Џебни ножеви.
Патент ножеви.
Ова не бил обичен нож.
Имал доста необично изгравирана рачка и сечило.
Продавачот кој му го продал...
рече дека бил единствен таков што го имал во продавницата.
Трето. Се сретнал со другарите пред кафеана околу 8:45 часот.
Во право ли сум досега?
- Да. - И тоа како.
Зборувал со другарите околу еден час, одејќи си во 9:45 часот.
За тоа време, тие го виделе џебниот нож.
Четврто.
Го препознаа оружјето на убиството...
дека е истиот нож.
Петто. Пристигнал дома околу 10 часот.
Е, овде приказните на момчето и онаа на Државата...
почнуваат малку да се разидуваат.
Тој тврди дека отишол на кино околу 11:30 часот...
се вратил дома во 3:10 часот и го нашол татко му мртов, а тој бил уапсен.
Исто така тврди дека двајцата детективи кои го уапсиле...
го фрлиле надолу по скалите.
А, што се случило со ножот?
Тој тврди дека му испаднал низ дупка во џебот на патот кон киното...
некаде помеѓу 11:30 и 3:10 часот и дека не го видел повторно.
Е, тоа ви е приказна, господа.
Мислам дека е доста јасно дека момчето не било на кино таа вечер.
Никој во куќата не го видел како излегува во 11:30.
Никој од киното не го препознал.
Дури не можеше да се сети ни на насловите на филмовите што го гледал.
- Ова всушност се случило. - Фала.
Момчето останало дома, повторно се скарал со таткото...
го избодел до смрт и ја напуштил куќата 10 минути по 12 часот.
Се сетил дури и да ги избрише отисоците од ножот.
Сакаш да ми кажеш дека овој нож...
навистина паднал низ дупка во џебот на момчето...
некој го зел од улицата, отишол во куќата на момчето...
и го избодел таткото само за да ја испроба острината?
Не. Само велам дека е можно дека момчето го изгубило ножот...
и дека некој друг го избодел таткото со сличен нож.
Можно е.
Погледни го ножов.
Доста необичен нож.
Никогаш не сум видел сличен.
Дури ни продавачот кој му го продал.
Не бараш да прифатиме прилично неверојатна коинциденција?
Само велам дека е можна коинциденција.
А, јас велам дека не е можна.
Од каде дојде тоа?
- Од каде ти е? - Истиот нож е.
Што мислиш дека правиш?
Од каде го зеде?
Прошетав неколку часа синоќа.
Шетав низ маалото на момчето.
Го купив од мала заложница, на две улици од куќата на момчето.
За 6 долари.
Противзаконски е да купуваш или продаваш џебни ножеви.
Точно. Го прекршив законот.
Слушај, изведе паметен трик. Сега, кажи ми што докажува.
Можеби има 10 такви ножеви. Па, што?
- Можеби и има. - Па, што значи тоа?
Си нашол ист нож. Што е тоа, си открил топла вода?
Сакаш да поверуваме дека некој друг го прободел...
со тотално идентичен нож?
Шансите се една во милион.
- Можно е. - Но, не многу веројатно.
Добро, луѓе, да седнеме.
Нема смисла да стоиме насекаде.
Знаеш интересно е што нашол ист нож каков што купило момчето.
Што е интересно тука? „Интересно“.
Па, не знам. Само помислив дека е интересно.
Сѐуште 11 од нас мислат дека е виновен.
- Така е. - Што мислиш дека ќе постигнеш?
Нема да премислиш никого.
Па, ако сакаш да се инаетиш и да направиш неодлучна порота, само напред.
На детето ќе му се суди повторно и со сигурност ќе биде осудено.
Веројатно е така.
И што ќе правиш? Знаеш, може да останеме цела ноќ тука.
Една ноќ е само. Момче може да умре.
Па, зошто не си играме куќа?
Некој нека прати по полицаецот Потси и нека донесе карти...
и можеме да чекаме овде.
- Мислам дека не треба да се шегува. - А, што треба јас да преземам?
Слушајте! Не гледам каква врска има ножот со целата работа.
Некој го видел детето како го прободува таткото. Што уште нѝ е потребно?
Може да зборувате колку сакате. Ме разбирате?
Ќе ми затворат три гаражи додека зборуват.
Дај да завршиме и да си одиме.
Ножот беше доста важен за Обвинителот. Потроши цел ден...
Тој е 15-ти помошник или слично. Што се разбира тој?
Еј, да се смириме.
Овие споредни расправии само нѐ кочат.
Па, што ќе правиме?
Ти си единствениот.
Имам предлог за вас.
Ќе побарам ново гласање.
Сакам вие 11мина да гласате тајно.
Јас нема да гласам.
Ако има 11 гласови за виновен, нема да се двојам.
Веднаш ќе однесеме обвинителна пресуда кај судијата.
Но, ако некој гласа за невин, ќе останеме и ќе зборуваме.
Ете, тоа е. Подготвен сум, ако сакате да се обидеме.
Во ред. Ајде на потешкиот начин.
Добро, тоа звучи фер. Сите се согласувате?
- Некој да не се согласува? - Добро, добро. Ајде.
Еве, раздели ги овие.
Точен ли е часовникот?
„Виновен“.
„Не е виновен“.
„Виновен“.
Што ќе кажеш на ова?
Уште еден свиткал ‘рбет.
Добро, кој беше? Ајде. Сакам да знам.
Извинете. Гласањето беше тајно.
Сите се согласивме, нели?
Ако господинот сака да остане во тајност...
Тајност? Каква тајност?
Нема тајни кај поротата. Знам кој е.
Брате, навистина си нешто посебно.
Седиш тука, гласаш за виновен како сите нас...
и тогаш некој проповедник со златен глас почнува да ти го кине кутрото срце...
за некое обесправено дете кое морало да стане убиец...
и го менуваш гласот.
Тоа ти е најдолно нешто...
Зошто не му фрлиш паричка во кутијата?
Еј, чекај малку.
Слушај, не можеш така да зборуваш со мене.
- Не. Кој се замислуваш дека си? - Смири се. Смири се.
Не. Што се замислува? Го слушна ли?
- Не е важно. Многу е избувлив. Седни. - Возбудлив? Возбудлив сум и тоа како!
Се обидуваме да сместиме виновен човек на столот кајшто и припаѓа!
Некој почнува нѝ раскажува бајки, а ние го слушаме!
Еј, смири се, може ли?
Зошто го промени гласот?
Не го промени тој.
Туку јас.
- О, супер. - Знаев.
Сакаш да ти кажам зошто?
Не, не сакам да ми кажеш зошто.
Во секој случај сакам да разјаснам, ако не ти пречи.
Мораме ли да го слушаме ова?
Човекот сака да зборува.
Фала ти.
Овој господин сам нѝ се спротивстави.
Значи, не вели дека момчето не е виновно.
Само не е сигурен.
Не е лесно да стоиш сам наспроти исмевањето од другите.
Па, се коцкаше за поддршка и јас му ја дадов.
Ги почитувам неговите мотиви.
Момчето веројатно е виновно, но, би сакал да слушнам повеќе.
Во моментов гласовите се 10:2.
Јас зборувам овде! Немаш право да ја напуштиш собава!
Не те слуша. Никогаш нема.
Да седнеме.
Ќе продолжиме ли?
Мислам да направиме пауза.
Еден човек е внатре и мислам да го почекаме.
Добро.
Изгледа навистина сме заглавени овде, а?
И она со старецот, доста неочекувано.
Како да најдев начин да прекинеме.
Знаеш, во маркетингот - Ти кажав дека работам во агенција.
Аха.
Е па, таму работат доста чудни луѓе.
Не се тие чудни баш.
Туку само имаат чуден начин на изразување.
Ме сфаќаш.
Претпоставувам исто е и во твојата професија, нели?
Што работиш?
- Часовничар сум. - Навистина?
Изгледа најдобрите часовничари во светот доаѓаат од Европа, а?
Како и да е, како што ти кажував во агенцијата, кога ќе дојдеме до ваков момент...
Му кажувам за маркетинг агенција, кога на состанок ќе дојде до ваков момент...
секогаш има некој тип со идеја.
И ме убива.
Најчудната работа на светот...
начинот на кој некогаш пред идејата ставаат кратка фраза, на пример...
Некој извршител ќе стане и ќе рече...
„Добро, еве идеја.
Да ја качиме на столбот и да видиме ќе ја поздрави ли некој“.
Идиотски е, но смешно, нели?
Јас... - Малку се возбудив пред малку. Јас...
не мислев да бидам безобразен.
Мило ми е што не си од оние што дозволуваат да ги совладаат емоциите.
Ааа...
Не знам што е со вентилаторов. Не можам да го вклучам.
♪ Би би бииии ♪
♪ Ба, ба, ба, ба, бааааам ♪♪
Ех!
Еј, да не си трговец?
Архитект сум.
Хмм.
Знаеш ли што е мека клетка?
Е, ти ја имаш. Верувај ми.
Јас имам различна техника.
Смешки, пијачки, шеки.
Трикови. Сфаќаш?
Да.
„Удри ги каде што живеат“. Тоа е моето мото.
Лани заработив 27 илјади продавајќи мармалад.
Не е лошо. Мислам, со оглед дека е мармалад.
Еј, што добиваш од ова... забава?
Или некој те треснал некогаш по главата и уште не ти поминало?
Можеби.
Знаеш, вие добротворците сте сите исти.
Секогаш се секирате за некој што загазил.
Но, зошто го трошиш нашето време?
Зошто не донираш 5 долари за каузата и можеби ќе се чувствуваш подобро.
Детето е виновно, другар.
Јасно е како ден.
Па, зошто не престанеме да си го губиме времето?
Сите ќе нѐ заболи грло ако продолжиме вака, знаеш?
Каква разлика има ако те заболи овде или на натпреварот?
Нема разлика, другар.
Нема воопшто разлика.
Добра екипа, а?
Исти се сите.
Уфф, каков убиствен ден.
Мислиш дека ќе се задржиме уште долго?
Не знам.
Сигурно е виновен.
Нема никаков сомнеж.
Требаше, требаше да завршиме досега.
Но, не ми пречи, знаеш.
Подобро е од работа.
Ааа...
Мислиш дека е невин, а?
Не знам, можно е.
Не те знам, но се кладам дека никогаш не си грешел повеќе.
Си го трошиш времето. Треба да привршиме.
Да претпоставиме дека ти си на судење.
Не сум навикнат да претпоставувам.
Јас сум обичен работник. Мојот шеф претпоставува. Но...
Ќе се обидам.
Да претпоставиме дека нѐ премислиш, а детето навистина го избодело татко му, а?
Спремен?
Хоп.
Таа.
Извини, синоок.
- Па, каде инаку - - Добро, момци, да седнеме.
Изгледа ќе останеме овде за вечера, а?
Добро, ајде да се фатиме за работа.
Кој сака да започне?
- Јас. - Добро, ајде.
Ти, таму.
Старецот кој живее долу вели дека го чул детето како вика “Ќе те убијам“.
Секунда подоцна, слушнал како тело паѓа на подот.
Отрчал до вратата и го видел детето како трча надолу по скалите и надвор од куќата.
Што тоа значи за тебе?
Се прашував колку јасно можел старецот да го слушне гласот на момчето низ таванот.
Не го чул преку таванот. Прозорецот бил отворен.
Исто и оној горе. Ноќта била топла, се сеќаваш?
Сепак, друг стан е.
Не е толку лесно да препознаеш глас, особено глас кој гласно вика.
- Го препозна на суд. - Така е.
И не ја заборавајте жената отспротива.
Погледнала право низ прозорецот и го видела момчето како го боде таткото.
- Зарем тоа не е доволно за тебе? - Не, не е.
Што ќе кажеш на ова?
Како да зборуваш на ѕид.
Рече дека го видела убиството низ прозорците на возот во движење.
Имало шесст вагони на возот. Го видела убиството преку последните два.
Ги запомнила и најбезначајните детали.
Не знам како можеш да одиш против тоа.
Знае ли некој овде, колку време му треба на возот...
Еј!
Не е ова игра.
- Го виде ли? - Еј.
- Ментален. - Добро, слушај...
- Вистински ментален. - Заборави, не е важно.
- „Не е ова игра“? - Смири се.
- Кој се замислува дека е? - Ти велам, заборави.
Знае ли некој колку време му треба на возот...
да помине одредена точка движејќи се со средна брзина?
- Каква врска има тоа? - Колку? Погодувај.
- Немам поим. - Што мислиш ти?
Не знам, можеби 10, 12 секунди?
Мислам дека тоа е доста точно. Некој друг?
- Мене ми звучи точно. - Ајде. Што е со погодувањево?
- Што велиш ти? - Десет секунди ми се чинат во ред.
Добро. Да речеме 10 секунди. Што ти е целта?
Ова. На воз со 6 вагони му требаат 10 секунди да мине одредена точка.
Да речеме дека таа точка е отворениот прозорец на собата каде се случило убиството.
Можеш да посегнеш низ прозорецот и речиси да ги допреш шините, така?
Сега, да ве прашам ова.
Дали некој живеел близу такви шини?
Јас тукушто завршив со белење на стан што гледаше кон шините.
- Таму бев три дена. - Како беше?
- Како мислиш? - Бучно?
О, брате. Но, не ми пречеше. Сите бевме енергични.
Јас еднаш живеев во стан на втор кат близу шини.
Кога прозорецот е отворен и возот поминува, бучавата е речиси неподнослива.
- Не можеш да си ги слушнеш мислите. - Добро. Не можеш да си ги слушнеш мислите.
- Ќе дојдеш ли до поентата? - Ќе дојдам, само малку.
Да земеме две сведочења и да ги споиме.
Прво. Старецот во долниот стан.
Вели дека го чул момчето како вели: „Ќе те убијам“...
а, секунда подоцна чул како тело паѓа на подот.
- Една секунда подоцна, така? - Така е.
Второ. Жената отспротива се заколна дека погледнала низ прозорецот...
и го видела убистворо низ последните 2 вагона од возот кој минувал, така?
- Последните два вагона. - Што нѝ кажуваш тука?
Само малку.
Се согласивме дека се потребни 10 секунди за возот да мине одредена точка.
Бидејќи жената го видела убиството низ последните два вагона...
може да претпоставиме дека телото паднало на подот во моментот кога возот поминувал.
Така, возот бучел покрај прозорецот на старецот...
цели 10 секунди пред телото да падне на подот.
Старецот, според сопственото сведочење...
„Ќе те убијам“, паѓањето на телото на подот само секунда подоцна...
морал да го слушне детето како го изговара тоа...
со возот бучејќи му пред нос.
Не е можно да служнал.
- Тоа е идиотски. Секако дека слушнал. - Мислиш дека можел да слушне?
Рече дека викал на цел глас. Тоа ми е доволно.
Дури и да слушнал нешто, не можел да го препознае.
Плус со возот?
Зборуваш за некоја секунда! Никој не може да толку точен.
Јас мислам дека сведочење кое може да погуби дете треба да биде толку точен.
Знаеш што? Мислам дека не можел да слушне.
Можеби и не слушнал. Мислам, покрај сета бучава.
Ма, што зборувате луѓе?
Логично е да не можел да слушне.
Зошто би лажел? Што има да добие?
Можеби внимание.
На тебе само ти текнуваат некои паметни идеи!
Што не ги пратиш во весник? Плаќаат 3 долари од парче.
Зошто така му се обраќаш?
На некој што зборува така со старец, треба да му се покаже местото, сфаќаш?
Треба да имате повеќе почит, г-не.
Ако повторно така му се обраќаш, ќе те соборам.
Повели. Кажи што и да сакаш.
Зошто мислиш дека старецот би лажел?
Едноставно го гледав подолго време.
Работ на палтото му беше распран, под рамото.
Го видовте ли тоа?
Мислам, да дојдеш на суд таков.
Беше многу стар човек, со скинато палто.
И многу бавно се движеше кон столчето.
Ја влечеше левата нога и се обидуваше да ја сокрие...
бидејќи се срамеше.
Мислам дека го познавам овој човек подобро од кој било овде.
Ова е тивок, исплашен, безначаен старец кој...
кој цел живот бил никој...
кој никогаш не добил признание...
или некогаш го имало неговото име во весник.
Никој не го знае.
Никој не го цитира.
Никој не бара совет од него по 75 години.
Господа, тоа е многу тажно - да си ништо.
На ваков човек му е потребно да е цитиран, да го сослушаат.
Да биде цитиран само еднаш.
Многу важно за него.
Би било тешко за него да седи во позадина...
- Чекај малку. - Кога имало шанса...
Што се обидуваш – да нѝ кажеш дека би лажел само за да биде важен еднаш?
Не. Не би лажел навистина.
Но, можеби се убедил дека ги чул тие зборови...
и го препознал лицето на момчето.
Тоа е најфантастичната приказна што сум ја слушнал.
Како можеш да измислиш такво нешто? Што знаеш ти за тоа?
Сака ли некој ментол?
- Не, фала. - Јас ќе земам еден.
Кажи што сакаш. Уште не гледам како некој може да мисли дека не е виновен.
Има уште нешто за што сакам да зборувам.
Фала.
Мислам дека докажавме дека старецот не можел да го чуе момчето како вели „Ќе те убијам“.
- Но, да речеме - - Воопшто не си докажал.
- Што зборуваш? - Да речеме дека навистина чул.
Овој израз, колкупати сите ние го користиме?
Веројатно илјадници.
„Можам да те убијам за тоа, душо“.
„Мали, направи го тоа уште еднаш и ќе те убијам“.
„Влези, Роки и убиј го“.
Секојдневно го кажуваме. Тоа не значи дека навистина ќе убиеме некого.
Чекај малку. Што се обидуваш да нѝ кажеш?
Исказот беше „Ќе те убијам“. Детето викало на цел глас.
Не ми кажувај дека не го мислел.
Секој кој го кажува тоа на таков начин, го мисли.
Не знам баш.
Се сеќавам дека се карав со колега од банката на работа.
Ме нарече идиот, и му се развикав.
Слушајте! Овој човек се обидува да ве убеди во работи кои не се точни.
Детето рекло дека ќе го убие, и го убило.
Да те прашам. Навистина ли мислиш дека момчето би викало така на глас...
за да може цело маало да го чуе?
Не верувам. Премногу е паметен за тоа.
Паметен? Тој е прост неук дембел. Не ни дума добро англиски.
„Не ни зборува добро англиски“.
Г. Претседател, сакам да го сменам гласот во „невин“.
Што?
- Ме слушна. - Сигурен си?
Да, сигурен сум.
Гласовите се девет на три, за виновен.
Зарем не е ова супер?
На што се потпираш - на приказните што овој ги измислува?
Треба да пишуваш за оние луди детективски списанија.
Ќе се збогатиш.
Жити Бога. И адвокатот на момчето знаеше дека нема шанса.
Уште од почетокот, неговиот адвокат знаеше.
Можеше да видиш.
Ти кажувам, овој овде навистина е нешто посебно.
Види, детето имаше адвокат, нели?
Тој го претставуваше случајот, не ти. Како може ти да имаш толку да кажеш?
- Адвокатите не се безгрешни, знаеш. - Балтимор, те молам?
Беше назначен од судот.
- Што треба да значи тоа? - Може да значи многу нешта.
Можеби дека не го сакал случајот, или мразел да биде назначен.
Таков случај не му носи ништо...
ни пари, ни слава, ни многу шанси за победа.
Не е тоа баш ветувачка ситуација за млад адвокат.
Навистина требало да верува во клиентот за да претстави добар случај...
а, како што кажа пред малку, очигледно не верувал.
Секако дека не верувал.
Кој би можел?
Можеби нечија мајка...
Ох, види. Гледајте колку е часот.
- Ајде. Жити - - Простете.
- Направив некои белешки - - Белешки.
И би сакал да кажам нешто, ве молам.
- Да. - Слушав доста внимателно.
И ми се чини дека овој човек има некои добри поенти.
Од она што беше изнесено на суд, момчето изгледа виновно, површно.
- Но, можеби ако се задлабочиме? - А, бе ајде веќе?
Сакам да поставам едно прашање.
Да претпоставиме дека момчето навистина го извршило убиството.
Значи, ова се случило 10 минути по 12 часот.
И, како бил фатен од полицијата?
Се вратил дома, околу 3 часот...
и бил фатен од двајца детективи во ходникот на неговата куќа.
Прашањето ми е, ако момчето навистина го убило таткото...
зошто би се вратил дома три часа подоцна?
Нели би се плашел дека ќе го фатат?
Се вратил да го земе ножот.
Не е убаво да се шеташ оставајќи ножеви во градите на луѓето.
- Да, особено на роднини. - Да.
Не гледам ништо смешно.
Момчето знаело дека ножот ќе биде препознаен како оној што го купил.
Морал да го земе пред полицијата.
Но, ако знаел дека ќе го препознаат ножот, зошто воопшто го оставил таму?
Мислам дека можеме да претпоставиме дека момчето избегало од паника...
откако го убил татко му.
Кога конечно се смирил, сфатил дека го оставил ножот таму.
Тогаш тоа зависи од вашата дефиниција за паника.
Би морал да биде доволно смирен за да се осигура...
дека нема отпечатоци на ножот.
Па, каде паниката започнува, а каде завршува?
Види, ти гласаше за виновен. На чија страна си?
Не мислам дека треба да бидам верен на една или друга страна.
Само поставувам прашања.
Ова е само идеја, но...
ако јас бев момчето и јас го извршив бодењето...
Би ризикувал да се вратам по ножот.
Сигурно помислил дека никој не го видел како бега...
и дека нема да го најдат телото до наредниот ден.
Сепак, било сред ноќ.
Сигурно мислел дека никој нема да го најде телото до наредниот ден.
Извини. Тоа ми е поентата.
Жената спроти улицата сведочеше дека веднаш штом го видела убиството...
односно, веднаш штом возот поминал...
вреснала, и потоа повикала полиција.
Значи, момчето сигурно со слушнало врисокот...
значи знаел дека некој видел нешто.
Едноставно не верувам дека би се вратил.
Две нешта. Прво, во состојба на паника, моѓеби не го слушнал врисокот.
Можеби не бил многу гласен.
Второ, и да го слушнал, можеби не го поврзал со сопственото дело.
Запомнете, живее во соседство каде врисоците се секојдневие.
- Ете ти го одговорот. - Можеби.
Можеби момчето го убило таткото, не го слушнало врисокот...
истрчало во паника, се смирило 2 часа подоцна...
и се вратило по ножот, ризикувајќи да го фати полицијата.
Можеби сите тие нешта се случиле, а, можеби и не.
Мислам дека има доволно сомнеж да се прашуваме дали воопшто бил таму...
во времето кога се случило убиството.
Како мислиш сомнеж? Што зборуваш?
Зарем старецот не го видел како бега од куќата?
Ги извртува фактите, ви велам.
Нели старецот го видел момчето како бега од куќата во 12:10 часот?
Значи, да или не?
- Вели дека го видел. - „Вели“? Леле, што ќе кажеш на тоа?
- Види, сведоците можат да згрешат. - Секако, кога ти ќе сакаш.
Или кога тој ќе сака. Ме разбираш?
- Не викај толку! - Само тоа го зборуваш.
Можеби нѝ е потребно малку викање.
Овие луѓе само одат натаму-наваму.
Го слушнал врисокот. Не го слушнал врисокот.
Што има разлика? Зборувате само за ситните детали.
Ги заборавате важните работи. Мислам, наеднаш сите овде...
- Сакам ново гласање. - Јас зборувам овде!
Побарано е ново гласање. Ајде да седнеме.
Никогаш не сум видел толку време потрошено за ништо.
Трае само момент.
Добро. Мислам дека најбрз начин е да дознаеме кој гласа за невин.
Сите кои гласаат за невин, ве молам кренете ги рацете.
И понатаму исто. 1,2,3 за невин. 9 за виновен
Па, каде сме сега?
Ви кажувам, можеме да дрдориме до другиот вторник. Каде нѐ води ова?
Простете. Јас гласам за невин.
Оф!
Што зборуваш? Мислам, сите сме полуделе овде изгледа.
Детето е виновно. Зошто не ги слушнеш фактите?
Кажи му, може ли? Ова станува шега.
Гласовите се 8 на 4, за виновен.
Што е ова, недела на сакање на обесправениот брат?
Сакам да станеш и да ми кажеш зошто го смени гласот.
- Ајде. Дај ми ги причините. - Не морам да ти се правдам.
Постои разумен сомнеж кај мене.
Каков разумен сомнеж? Само зборови. Еве, гледај го ова.
Детето кое го прогласи за невино е видено како го забива ова во татко му.
Што ќе кажеш на ова, Г-не Разумен Сомнеж?
Не е тој нож. Не се сеќаваш?
Ох, супер.
Ви велам, ова е лудило.
Мислам, во што треба да веруваме?
Мисла, седиш овде и вадиш приказни од ракав, знаеш?
Ваков тип, ако седи покрај рингот на борба меѓу Демпси и Фирпо...
ќе се обиде да ти каже дека...
Види. Што е со старецот?
Треба ли да поверуваме дека не станал и отрчал до вратата...
и го видел детето како бега по скалите 15 секунди по убиството?
Така рекол само за да биде важен, а?
- Мислам, која е смислата на целата работа? - Чекај. Почекај малку, може ли?
Ох, а навивачот на Балтимор повторно се огласи...
и каде и да погледнеме паѓаат топчиња за удар.
Чекај малку, гледај - Дали старецот рече дека отрчал до вратата?
Трчал, одел. Која е разликата? Мислам, важно стигнал таму, нели?
- Не, чекај малку. - Рече отрчал. Барем така мислам.
Види, не паметам што рече, но не гледам како можел да отрча до вратата.
Рече дека отишол од спалната до влезната врата.
- Нели е тоа доволно? - Каде се наоѓаше спалната?
- Беше некаде по ходникот. - Мислев дека се сеќаваш на сѐ.
- Нели се сеќаваш на тоа? - Не.
Г. Претседател, сакам да погледнам план од станот.
- Зошто одново не го изведеме на суд, па да можеш да средиш сѐ? – Г. Претседател.
Како тоа само ти сакаш да гледаш докази цело време?
- Ова сакам да го видам и јас. - А, јас сакам да не губиме време.
Ако повторно зацапаме низ сите глупости за тоа каде било најдено телото...
Нема, освен ако друг не сака.
Но, сакам да дознаам дали старец...
кој ја влече едната нога кога оди бидејќи имал мозочен удар лани...
може да стигне од спалната до влезната врата за 15 секунди.
- Рече 20 секунди. - Рече 15.
Рече 20 секунди. Што се обидуваш да извртиш...
- Рече 15. - Како може да знае колку се 15 секунди?
Не можеш да пресметаш такво нешто.
- Рече 15 секунди. - Беше доста сигурен.
Старец е. Половина време е збунет.
Како може да е сигурен за што и да е?
Не знам што ќе докажуваш овде. Човекот рече дека го видел момчето како бега.
Да видиме дали доказите го поткрепуваат.
Штом телото паднало на подот, рече дека слушнал чекори горе...
кон влезната врата...
слушнал како се отвара горната врата, и потоа чекорите надолу по скалите.
Рече дека отишол до својата влезна врата најбрзо што можел...
и се заколна дека не било подолго од 15 секунди.
Значи, ако убиецот почна веднаш да бега...
- Можеби не веднаш. - Старецот рече веднаш.
Треба да одиш во Атлантик Сити на Конвенцијата за цепење влакна.
Еј, зошто не престанеш со паметните коментари цело време, а?
Пријателе, за твоите 3 долари дневница мораш да слушаш сѐ, сфаќаш?
Сега кога го имаш планот, што?
Добро. Еве го станот каде што се случило убиството.
Станот на старецот е директно одоздола и целосно ист.
Еве ги шините, спалната, дневната, кујната, бањата.
Еве го ходникот. И скалите.
Значи, старецот бил во оваа спална овде.
Вели дека отишол до вратата и одел по ходникот...
ја отворил влезната врата навреме да го види момчето како трча по скалите.
- Во право ли сум досега? - Тоа е приказната, по 19-ти пат.
- 15 секунди откако телото паднало на подот. - Точно.
Значи, да видиме. Беше...
Има 3,5 метри од креветот до вратата. Ходникот е 13 метри.
Морал да помине 3,5 метри, да ја отвори вратата на спалната...
да оди 13 метри и да ја отвори влезната врата, сето за 15 секунди.
- Мислиш дека можел? - Секако дека можел.
Тој може да оди само бавно. Мораа да му помогнат до столчето.
Правиш како да е предолго за одење.
За старец кој имал мозочен удар, предолго е.
- Ох! Што правиш? - Ќе пробам, да видам колку време треба.
Како мислиш, ти сакаш да пробаш? Зошто адвокатот не спомна ако било важно?
- Можеби не помислил, а? - Како не помислил? Мислиш дека е идиот?
- Очигледна работа е. - Дали ти помисли?
Слушај, паметен. Не е важно дали сум помислил.
Не спомна ништо, бидејќи знаеше дека не му е од полза. Што мислиш за тоа?
МОѓеби не спомнал бидејќи ќе значи исмевање и подбивање со старец.
Знаеш дека тоа не поминува добро кај поротата. Повеќето адвокати гледаат да го одбегнат.
- Па, каков шутрак е тогаш? - Тоа и јас се чудам, пријателе.
Може да ми го подадеш столот? Двата стола се креветот на старецот.
Поминав 3,5 метри низ собата. Ова ќе биде вратата на спалната.
Тоа е лудо. Не можеш да копираш такво нешто.
- Би сакал да видам. - Ходникот е 13 метри.
Ќе одам до ѕидот и назад.
Види, ова е сосема лудо. Зпшто нѝ го трошиш времето?
Според тебе ќе требаат само 15 секунди. Можеме да одвоиме толку.
Ајде, престани.
Добро.
Добро. Добро, убиецу.
Да.
Ќе застанеш овде да ја означиш влезната врата?
Била заклучена според сведочењето, се сеќаваш?
- Има ли некој часовник со секундарник? - Јас имам.
Тропни со ногата за да тргнам. Тоа ќе значи паѓање на телото.
Можеш да мериш од тогаш.
Што сега, ќе играме загатки?
- Ајде, што чекаш? - Добро, подготвен сум.
Чекам стрелката да дојде на 60.
Ох, а бе ајде.
Дај побрзај. Тој одеше дупло побрзо.
Сакаш да одам побрзо? Ќе одам.
Брава. Врата. Стоп.
- Добро. - Колку време?
Точно... 41 секунда.
Еве што мислам дека се случило.
Старецот ја чул расправијата меѓу момчето и таткото неколку часа претходно.
Потоа, лежејќи, слушнал како паѓа тело на подот во станот на момчето...
ја чул жената како вреска отспротива, отишол до вратата најбрзо што можел...
чул некој како трча по скалите и претпоставил дека е момчето.
- Мислам дека е можно тоа. - Претпоставил?
Оф.
Брате, сум видел секакви нечесности на времето, но оваа претстава е врв.
Сите ми доаѓате овде со меки срца заради некои деца од гето и неправда.
Слушате бајки.
Одеднаш успевате да ги убедите некои од овие стари госпоѓи.
Е, па нема мене да ме убедите. Доста ми е.
Што ви е вам?
Сите знаете дека е виновен! Мора да гори!
Оставате да нѝ се лизне низ прсти.
„Да нѝ се лизне низ прсти“? Ти ли си му егзекутор?
Еден од нив сум!
Можеби сакаш и да ја повлечеш рачката.
За ова дете, и тоа како.
Те сожалувам. Како мора да е чувството да сакаш да ја повлечеш рачката.
Уште кога влезе во собава, се однесуваш како самоназначен јавен одмаздник.
Сакаш детето да умре, затоа што лично го сакаш тоа, не поради фактите.
- Ти си садист. - Ти...
Пуштете ме! Ќе го убијам. Ќе го убијам!
Не мислиш дека навистина ќе ме убиеш, нели?
Сѐ ли е во ред господа? Слушнав врева.
Не, сѐ е во ред. Само... - Знаеш, пријателска расправија.
Слушај, завршивме со планот. Земи го ако сакаш.
Повели. Фала.
Што гледате?
Изгледа некој ќе мора да почне одново.
- Простете. - „Простете“. Што си толку учтив?
Од истата причина што ти не си.
Така сум воспитан.
Ова карање...
Не сме овде да се караме.
Имаме одговорност.
Ова, отсекогаш мислев дека е нешто извонредно во демократијата...
дека сме...
Кој е зборот?
Известени. Дека сме известени по пошта...
да дојдеме тука и да одлучиме за вината или невиноста...
на човек за кој не сме слушнале порано.
Немаме ништо да добиеме или изгубиме со нашата пресуда.
Тоа е една од причините поради кои сме силни.
Не треба да го претвориме во лична работа.
Фала ви.
Ако никој друг нема идеја, можеби јас имам една бонбона.
Мислам, не размислив многу, но, да ја фрлиме на скалите...
и да видиме дали мачката ќе ја излиже.
- Мачката да ја излиже? - Да. Ако момчето...
Види колку темно стана.
Сигурно ќе има невреме.
Леле, леле. Стварно е жешко, а?
Извинете, но, никогаш ли не се потите?
Не, не се потам.
Слушајте. Јас...
Си мислев, можеби...
можеби треба пак да гласаме.
Ох, одлично. Можеби овојпат ќе има танцување и пијачки, а?
- Хмм. - Г. Претседател?
Во ред е од мене. Некој да не сака да гласа?
- Еј, прекини. - Извини.
Мислам да гласаме јавно - читај нѐ по ред.
Да видиме кој каде е.
Ми звучи фер. Некој да се противи?
Добро, ќе ве читам по броеви. Еден.
Ох, јас сум тоа. Гласам виновен.
Два?
Невин.
- Број три? - Виновен.
Број четири?
Виновен.
- Број пет? - Невин.
- Број шест? - Невин.
Број седум?
Виновен.
Број осум?
Невин.
- Број девет? - Невин.
- Број 10? - Виновен.
Број 11?
Невин.
Број 12?
Број 12.
Виновен.
Гласовите сега се 6 на 6.
Да, така е. И одиме во продолженија, а?
6 на 6. Ви кажувам, некои од вас овде мора да полуделе.
Такво дете.
Мислам дека нема врска какво дете е.
Фактите треба да го одлучат случајот.
Не ми кажувај тоа! Преку глава ми е од факти!
Можеш да ги извртиш како сакаш. Ме разбираш?
Тоа и овој господин го кажува.
- Ох! - Цело време само викаш на глас.
Би сакал да сум неколку години помлад.
Овој човек ми оди на...
- Уф, ама е жешко овде, а? - Сакате ли вода?
Не, не. Фала, фала.
Ќе врне.
Како позна, убиецу?
Зошто го смени гласот?
Па, ми се чинеше дека има простор за сомнеж.
Немаш поткрепа за тоа. Се надевам го знаеш тоа.
Јас не мислам така. Има многу детали кои никогаш не излегоа.
- Да. Е па, со среќа. - А бе ајде. Ист си како сите.
Премногу мислиш. Се збунуваш.
- Ме разбираш? - Слушај. Мислам дека немаш право да...
Галамџија.
Види како истура.
Знаеш...
ова ме потсетува на невреме од...
Кога беше? Ноември...
Не знам. Некогаш. Големо невреме беше.
Беше среде натпревар.
Губевме 7:6...
но, само што почнавме да напаѓаме.
Почнавме надесно - сечи ваму, таму...
преку средина.
И...
Имавме едно дете, Слатери, знаеш?
Вистински – Беше бик. Знаеш, вистински бик.
Камо да имав уште еден како него.
Не ти кажав. Јас сум помошник тренер во средното училиште Ендру Џ. Мекоркл.
- Навистина? - Тоа е во Квинс.
И, како и да е...
почнуваме да играме убаво.
Нивната одбрана е - едноставно се распаѓаат.
И почнува да истура баш вака.
Само плас – знаеш, надолу.
Тоа беше смрт, знаеш?
Се колнам - речиси се развикав.
Едоставно, не можеше да одиш никаде.
Па.
Еј, што е со вентилаторов? Зошто...
Еј! А?
Сигурно бил на истиот прекинувач со светлото.
Нештата се подобруваат, а?
Да, а?
Уф. Подобро е вака.
Еј!
2 поена.
Оди ли некој во Медисон Сквер Гарден?
Тоа е глупост што правиш.
О, извини, јас...
Знаеш?
Се извинувам.
Што ќе кажеш? Ристо - исто.
Доста шокантно, а?
Да.
Она од претходно, кога оној високиот, како се вика...
се обиде да ме подбуцнува - Тоа не докажува ништо.
Јас сум доста избувлива личност.
Мислам, од каде ме нарекува јавен одмаздник, садист и сешто?
Секој нотмален би се разбеснил, а?
Само пробуваше да ме подбуцне.
Направи одлична работа.
Ќе ви кажам што мислам. Не одиме никаде вака.
Спремен сум да влезам во судот и да прогласам неодлучна порота.
Нема смисла ова да продолжи уште.
Да. И јас сум за тоа.
Слушајте, да одиме кај судијата и детето нека си ја проба среќата со други 12 луѓе.
Мислам дека судијата нема да прифати неодлучна порота. Не сме овде предолго.
Па, ајде да дознаеме.
Јас не сум за тоа.
Слушај. Детето нема никаква шанса со друга порота и го знаеш тоа.
Ајде! Неодлучни сме. Никој нема да го смени гласот. Да одиме внатре.
Сѐуште мислиш дека нема место за разумен сомнеж?
Нема.
Извини.
Можеби не го разбираш потполно терминот „разумен сомнеж“.
Како мислиш не го разбирам?
Види го ти него?
Ви кажувам, сите се исти.
Доаѓаат овде за да си го спасат животот, и пред да можат да земат здив...
ти кажуваат како да го водиш шоуто, а?
Колку е само арогантен.
Еј, во ред. Да престанеме со карање барем две минути.
Кој има да каже нешто конструктивно?
Јас би сакал да разгледаме нешто, ако не ви пречи тоа вам.
Важна поента за Обвинителството беше фактот што...
откако момчето тврди дека бил на кино...
за време на убиството...
не можел да се сети на насловите или на актерите во филмовите.
Овој господин неколкупати го спомна тоа.
Така е.
Тоа му беше единствено алиби...
а, тој самиот не можеше да го поткрепи со никакви докаази.
Ставете се на место на момчето, мислите ли дека би се сетиле на детали...
по вознемирувачко искуство како на пример, да Ве удри татко Ви по лице?
Мислам да, ако има некои посебни детали.
Момчето не можеше да се сети на насловите, бидејќи не бил таму таа вечер.
Според сведочењето на полицијата во судот...
момчето било испрашувано од детективите во кујната во станот...
додека телото на татко му лежело на подот во спалната.
Мислите ли дека би се сетиле на детали по такви околности?
- Да. - Под огромен емотивен стрес?
- Под огромен емотивен стрес. - Се сети точно во судот.
Ги именуваше филмовите и актерите во нив.
Да. Адвокатот се измачи да го изнесе тоа.
Имал 3 месеци од ноќта на убиството до денот на судењето...
за да ги запамети.
Не е тешко за адвокат да дознае што се прикажувало во одредено кино...
во одредена ноќ.
Ќе го прифатам сведочењето на полицајците кои го испрашувале момчето по убиството...
кога не можел да се сети на ништо од филмовите...
без разлика на емотивниот стрес.
- Да Ве прашам нешто лично. - Повелете.
- Каде бевте синоќа? - Бев дома.
- А, ноќта пред тоа? - Ајде! Што е ова?
Не, во ред е.
Заминав од канцеларијата во 8:30 и потоа дома и веднаш си легнав.
А, претходната ноќ?
Тоа беше, вторник вечер?
Ноќта на турнир во бриџ. Играв бриџ.
Понеделник вечер?
Кога ќе стигнеш до Нова Година 1954 година, кажи, ок?
Понеделник вечер?
Понеделник вечер, со жена ми бевме на кино.
- Што гледавте? - Црвениот Круг.
- Многу паметна мистерија. - Кој беше вториот филм?
Аа...
Ќе Ви кажам за миг...
Извонредната Г-ѓа., нешто...
Г-ѓа Бејнбриџ. Извонредната г-ѓа Бејнбриџ.
Јас го гледав тој. Се вика Неверојатната г-ѓа Бејнбриџ.
А, да. Неверојатната г-ѓа Бејнбриџ. Мислам дека е така.
Кој глумеше во Неверојатната г-ѓа Бејнбриџ?
Барбара... Лонг, мислам беше.
Врна, убава девојка.
Линг или Лонг – така нешто.
- Кој друг? - Не сум чул за нив порано.
Беше нискобуџетен филм, со непознати...
А, не бевте под емотивен стрес, нели?
Не.
Не бев.
Мислам дека е постигната поентата.
Голема поента!
Можеш да зборуваш до утре.
Момчето е виновно, точка. Ме разбираш, пријателе?
- Кој имаше ментол? - Се потрошија, пријателе.
Види го дождот.
Толку од твојот натпревар.
Само порој е.
Освен тоа, теренот е покриен.
Да. Може ли малку да го видам ножот, молам?
Уште сме изедначени, 6 на 6.
Кој има предлог?
Сега е 6:05. Ајде да вечераме.
Да почекаме до 7, уште еден час?
Во ред.
Би сакал да кажам нешто.
Мислам, ме мачеше малку, и штом веќе сме заглавени.
Сета работа околу ранара и начинот на кој е направена...
надолниот агол, знаете?
Не вели дека пак ќе почнеме со тоа.
Постојано се навраќаа на тоа.
Знам, но јас не се согласувам.
Значи, момчето е високо 170 цм. Татко му бил 187 цм...
Тоа е разлика од 17 цм.
Тешко е да прободеш некој надолу...
кој е повисок од тебе за една педа.
Дај ми го тоа.
Ќе ви покажам. Нека стане некој.
Ти...
Гледајте, бидејќи не сакам да повторувам.
Ќе се снижам за околу 15-18 цм, ок?
- Толку е. Можеби малку повеќе. - Добро. Малку повеќе.
Не е смешно.
Никој не е повреден. Нели?
Точно. Никој не е повреден.
Ова е начинот на кој би прободел човек кој е повисок од мене.
Видете го аголот – надолу и внатре.
И вака е сторено.
Кажете ми дека грешам.
- Надолу и внатре. Мислам дека нема дилема. - Почекај малку, може?
Може да ми го дадеш тоа?
Колку ги мразам овие.
- Си видел некогаш борба со ножеви? - Не.
- Ти? - Не.
Дали некој видел борба со ножеви?
Јас сум видел. Знаете, на задните скали...
преку улица, во дворот.
Џебните ножеви беа секојдневие во моето соседство.
Чудно како не се сетив порано. Изгледа пробуваш да ги заборавиш тие нешта.
- Како се користи џебен нож? - Никогаш не го користиш вака.
Гледаш? Губиш премногу време менувајќи раце.
Еве како, под рака.
Секој што користел џебен нож не би го користел поинаку.
- Сигурен си? - Сигурен.
Затоа и така се отвараат.
- Велиш дека момчето е вешто со нож? - Да.
Мислиш дека би можел да направи таква рана каква што го убила татко му?
Не. Не со искуството кое го има цел живот ракувајќи со овие нешта.
Мислам дека би одел под рака.
Од каде знаеш? Да не беше во собата кога таткото бил убиен?
Не. Ниту никој друг од нас.
Па, што нѝ ги кажуваш овие глупости? Не верувам во нив..
Не верувам дека можеш да заклучиш каква рана можело момчето на направи или не...
само затоа што знаел да ракува со нож.
Што мислиш ти?
- Не знам. - Како мислиш, не знаеш?
Не знам.
А ти?
Не знам за другите, но мене ми се смачи од ова бесцелно дрдорење.
Никаде не нѐ води. Па, изгледа јас морам да пресечам.
Го менувам гласот во „невин“.
- Што? - Ме слушна, доста ми беше.
Како мислиш, доста ти било? Тоа не е одговор!
Еј, слушај. Ти гледај си за себе, ок?
Има право. Тоа не е одговор.
Каков човек си ти?
Седеше овде и гласаше за виновен со сите други...
само затоа што некои билети за бејзбол ти горат во џебот.
А, сега го менуваш гласот бидејќи ти се смачило од сето зборување?
Слушај, другар!
Кој ти рекол дека имаш право така да си играш со човечки живот?
- Не ти е гајле - - Чекај малку!
- Не можеш така да ми зборуваш! - Можам така да ти зборувам.
Ако сакаш да гласаш за невин...
тогаш гласај бидејќи си убеден дека човекот не е виновен...
а, не бидејќи ти било доста.
А, ако мислиш дека е виновен, тогаш така и гласај.
Немаш ли храброст да го направиш она што мислиш дека е исправно?
- Слушај ваму. - Виновен или не?
- Ти кажав, не е виновен. - Зошто?
Види, не морам да...
Мораш! Кажи! Зошто?
Во ред. Не мислам дека е виновен.
Сакам ново гласање.
Добро. Побарано е ново гласање.
Изгледа најбрзо е со кревање рака. Дали некој се противи?
Добро. Оние што гласаат за невин, кренете ги рацете.
1,2,3,4,5,6,7...
8.
9.
Оние кои гласаат за виновен, кренете ги рацете.
1,2,3.
Па, гласовите се 9:3 за ослободителна пресуда.
Не можам да ве сфатам, луѓе!
Мислам, сите ситници кои ги прикажувате.
Ништо не значат! Го виде детето како и јас.
Не ми кажувајте дека верувате на лажната приказна за губењето на ножот...
и она дека бил на кино.
Знаете како тие луже лажат. Родени се со тоа.
Мислам, што по ѓаволите. Не морам ни да ви кажувам.
Тие не знаат што е вистина.
И да ви кажам, не им ни треба некоја голема причина за да убијат некого.
Не, господине.
Се опиваат! Големи пијаници се, сите.
Го знаете тоа. И бум, некој лежи во калта.
Никој не ги обвинува за тоа. Такви си се родени.
Ме сфаќате што мислам? Насилни!
Каде си тргнал?
Човечкиот живот не им значи колку нам.
Видете! Цело време се опиваат и се тепаат...
и ако некој загине, нека загине!
Не им е гајле!
Секако, има некои добри работи кај нив.
Јас сум прв кој ќе го каже тоа.
Познавав неколкумина што беа добри, но тоа е исклучок, ме сфаќате?
Повеќето од нив, како да немаат чувства. Можат сешто да направат.
Што се случува овде?
Се обидувам да ви кажам...
правите голема грешка, луѓе.
Ова дете е лажго! Знам. Знам сѐ за нив.
Слушајте ме. Не се добри.
Ниеден од нив не е добар.
Мислам, што - Што се случува овде?
Јас зборувам, а вие...
Слушајте ме.
Јас...
Ние – Детево на судење, неговиот вид...
Не ги знаете?
Постои – Постои опасност овде.
Овие луѓе се опасни.
Тие се... диви.
Слушајте ме.
- Слушај. - Те слушнав.
А, сега седи и веќе не отварај уста.
Само се обидував да... ви кажам.
Секогаш е тешко да ги држите личните предрасуди од вакви нешта.
Каде и да налетате на неа, предрасудата секогаш ја заматува вистината .
Јас не знам точно која е вистината.
Мислам дека никој никогаш нема да знае.
Сега, деветмина мислиме дека обвинетиот е невин.
Но, само се коцкаме со веројатности.
Можеби грешиме.
Моѓеби се обидуваме да ослободиме виновен човек.
Не знам.
Никој не може да знае.
Но, имаме разумен сомнеж...
а тоа е нешто многу важно во нашиот систем.
Ниедна порота не може да прогласи човек за виновен, освен ако е сигурна.
Ние деветмина не можеме да сфатиме...
како вие тројца сте сѐуште толку сигурни.
- Можеби Вие ќе може да нѝ кажете. - Ќе се обидам.
Имаше некои добри поенти, но сѐуште сметам дека момчето е виновно...
и имам две причини.
Прво, доказот од жената преку улицата...
која всушност го видела убиството.
За мене, тоа е најважното сведочење.
И второ, фактот дека го опиша убиството велејќи дека...
го видела момчето како ја крева раката над главата и го прободел таткото во градите.
Го видела на дело, на погрешниот начин.
Токму така.
Да позборуваме за жената малку.
Рече дека си легнала околу 11 часот таа ноќ.
Креветот ѝ бил до прозорецот, и можела да погледне надвор лежејќи...
и да гледа директно во собата на момчето спроти улицата.
Се превртувала еден час, неможејќи да спие.
Најпосле, се свртела кон прозорецот околу 10 минути по 12 часот...
и кога погледнала го видела убиството низ прозорците на возот во минување.
Вели дека светлата се изгасиле веднаш потоа...
но, дека убаво видела како момчето го боде татко му.
Како што гледам, ова е неоспорно сведочење.
- Е па, тоа е целиот случај. - Што мислиш?
А ти?
Не... не знам.
Толку докази да се прочешлаат.
Ова е многу сложена работа.
Искрено, не гледам како можеш да гласаш за ослободување.
Не е лесно да се подредат сите докази.
Можеш да ги отфрлиш останатите докази!
Жената го видела на дело! Што сакаш друго?
- Да, па можеби - - Да гласаме.
Добро. Побарано е уште едно гласање.
Се противи некој?
Добро. Го менувам гласот. Виновен е.
Некој друг? Гласовите се 8 на 4.
Зошто е толку личен триумф за тебе, овој еден глас?
Во ред. Велам дека сме неодлучна порота. Велам да одиме кај судијата.
Што велите? Сакам да слушнам аргументи.
Ти, ти си водич на каузата. Што ќе кажеш?
Да разгледаме уште еднаш.
Веќе разгледавме уште еднаш!
Момчево во сивиот костим овде само скока напред-назад како тениско топче.
Нема потреба да стануваш нападен и да се обидуваш да го претвориш ова во натпревар.
Добро.
Можеби може да зборуваме за поставување на временска граница.
Да, уште еднаш а?
Сега е 6:15.
Некој претходно спомна 7:00.
Мислам дека тогаш може да почнеме да расправаме...
дали сме неодлучна порота или не.
Не се чувствувате добро?
Сосема добро сум, благодарам.
Велев дека 7 часот би било разумно време.
Причината поради која прашав беше тоа што...
го триевте носот како...
О, извинете што ве прекинав...
но, направивте потег кој ме потсети на нешто.
Се обидувам да средам нешто овде. Ќе може ли?
Мислам дека ова е важно.
Фала.
Значи, сигурно ќе ми простите за ова...
но, се прашував зошто го триевте носот така.
А бе ајде?
Во моментов зборувам со господинот до тебе!
Значи, зошто така го триевте носот?
Па, ако Ве интересира, го триев бидејќи ми пречи малку.
О, извинете.
- Дали... дали е поради очилата? - Да.
Сега може да прејдеме на нешто друго?
Вашите очила ги направиле тие две длабнатини од страните на носот.
Не забележав претходно.
- Мора да е мачно. - Многу е мачно.
Не знам јас за тоа.
Никогаш не сум носел очила. Гледам како сокол.
Слушај, ќе нѝ кажеш ли веќе што е со оптометричарот?
Жената која сведочеше дека го видела убиството...
ги имаше истите траги на страните од носот.
Во право е.
Ве молам.
Дајте ми момент и ќе завршам.
Не знам дали некој друг го забележа тоа кај неа.
Не ми текна во тоа време, но, се присетувам на нејзиното лице...
во главата.
Ги имаше истите траги.
- Постојано ги триеше во судот. - Во право е. Го правеше тоа.
Оваа жена беше околу 45 години.
Правеше огромен напор на изгледа како на 35...
за нејзиното прво јавно појавување.
Изразена шминка, бојадисана коса...
нова облека која би ја носела помлада жена.
Без очила.
Жените го прават тоа.
Видете ако можете да си ја претставите.
Како мислиш, без очила?
Како знаеш дека носела очила? Само затоа што го триела носот?
Ги имаше трагите. Ги видов.
Па што? Што мислиш дека значи тоа?
- Слушај, преку глава ми е од твоето викање! - Ајде. Заборави.
Еј, слушајте. Слушајте, во право е. И јас ги видов.
Седев најблизу до неа. Имаше вакви, вакви нешта од страните на носот.
- Како се викаат овие од страната? - Која ти е поентата?
Имала бојадисана коса, траги на носот. Па, што значи тоа?
Можат ли тие траги да се направат од нешто друго освен очила?
Не, не можат.
Јас не видов никакви траги!
Јас видов.
Чудно, но не се сетив порано.
А адвокатот? Ззошто тој не рече нешто?
12 луѓе овде сме концентрирани на случајот.
11 од нас исто така не се сетивме.
А, што е со обвинителот? Мислиш дека би извел таков трик?
Да сведочи без очила?
Си видел жена што мора да носи очила, но не сака бидејќи ќе ѝ го расипат изгледот?
Во ред. Имала траги на носот.
Ви признавам. Од очила, така?
Не сакала да ги носи надвор за луѓето да мислат дека е прекрасна.
Но, кога го видела детето како го убива таткото, била во куќата, сама.
Тоа е сѐ.
- Носите ли очила кога спиете? - Не, не носам.
Никој не носи.
Лочично е да претпоставиме дека таа не ги носела во креветот...
додела се превртувала и се обидувала да заспие.
- Од каде знаеш? - Не знам! Претпоставувам.
Исто така претпоставувам дека не ги ставила очилата...
кога случајно погледнала низ прозорецот.
А, таа самата сведочеше дека убиството се случило веднаш штом погледнала.
Светлата се изгасиле секунда потоа. Немала време да ги стави.
- Чекај малку. - Еве уште една претпоставка.
Можеби навистина мисли дека го видела момчето како го убива таткото. Сметам дека видела замагленост.
Од каде знаеш што видела? Како го знае сето тоа?
Како знаеш какви очила носела? Можеби за сонце.
Можеби е далекувида. Што знаеш ти за тоа?
Знам само дека видот на жената е под прашање сега.
Морала да може да препознае личност од 20 метри, ноќе, без очила.
Не можеш да пратиш некого да умре со такви докази.
Не ми кажувај тоа.
Не мислиш дека жената можеби згрешила?
- Не. - Не е можно?
Не, не е можно.
Можно ли е?
Не е виновен.
Дали ти мислиш дека е виновен?
Јас мислам дека е.
Вие?
Не. Јас сум убеден.
Не е виновен.
Што ти е тебе?
Имам разумен сомнеж сега.
Единаесет на еден.
А, што е со сите други докази? Што е со сето тоа?
Ножот, целата работа!
Ти рече дека можеме да ги отфрлиме другите докази.
Па, што ќе правиме сега?
Сам си.
Гајле ми е дали сум сам! Мое право е.
Твое право е.
Па, што сакаш? Велам дека е виновен.
- Да ги чуеме твоите аргументи. - Ви ги дадов аргументите.
Не сме убедени.
Сакаме да ги слушнеме пак.
Имаме време колку што треба.
Сѐ, секое нешто што се случи во судницата...
но, мислам сѐ - кажува дека е виновен.
Што мислите, дека сум идиот или слично?
Што не го земете она со старецот?
Старецот кој живее таму и слушнал сѐ.
Или она со ножот.
Што? Бидејќи нашол уште еден таков?
Старецот го видел, таму на скалите!
Што има врска колку секунди биле?
Секое нешто.
Ножот му паднал низ дупка во џебот.
Не можеш да докажеш дека не стигнал до вратата.
Секако, можеш да се тетеравиш низ собата.
Но, не можеш да докажеш!
А, она со возот и со киното?
Е, тоа ти е најголема измислица што сум чул.
Се кладам во 5000 долари дека ќе се сетам на филмовите што сум ги гледал.
Ви кажувам, сѐ што се случи...
е извртено и превртено!
Ова со очилата?
Како знаеш дека не ги носела? Жената сведочеше пред суд!
А, што го слушнале детето како вика, а?
Ви кажувам, ги имам сите факти овде.
Овде. Ахх...
Е, па тоа е! Тоа е целиот случај.
И?
Кажете нешто!
Вошлива вреќа мекуши.
Нема да ме заплашите.
Имам право на своето мислење.
Расипани деца. Се убиваш од работа!
Не можам да...
Не.
Не е виновен.
Не...
Готови сме сега.
Еј!
Како се викаш?
Дејвис.
Јас сум МекКардл.
Е па... пријатно.
Пријатно.
ПРЕВОД: Metalexander.