"Το όνομά σου θέλει είσθαι Αβραάμ, "διότι πατέρα πλήθους εθνών σε κατέστησα." Γέννεσις, 17:5
Η ιστορία προτιμάει τους θρύλους από τους ανθρώπους.
Προτιμάει την ευγένεια από την κτηνωδία.
Τις πομπώδεις ομιλίες, από τις σιωπηλές πράξεις.
Η ιστορία θυμάται τη μάχη, και ξεχνάει το αίμα.
14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1865
Ό, τι και αν θυμάται η ιστορία για μένα,
αν θυμάται τίποτα...
θα είναι μόνο ένα ελάχιστο μέρος της αλήθειας.
Γιατί, ό, τι άλλο και αν είμαι, σύζυγος, δικηγόρος...
πρόεδρος...
εγώ πάντα θα με βλέπω ως κάποιον που αγωνίστηκε ενάντια στο σκοτάδι.
Αφήνω στα έμπιστα χέρια σου, αγαπητέ μου φίλε, Χένρι,
αυτή τη μαρτυρία που ξεκινάει από όταν ήμουν μικρό παιδί.
ΠΙΤΖΟΝ ΚΡΙΚ, ΙΝΤΙΑΝΑ, 1818
Κατεβείτε εκεί. Γρήγορα!
Σας παρακαλώ, κύριε! Κάποιο λάθος θα έχει γίνει.
Δεν είμαι σκλάβος.
Όχι! Αφήστε τους!
Μπες μέσα εσύ!
Αφήστε τους!
Γουίλ!
- Ήσυχα! - Είναι φίλος μου!
Μην κοιτάς, Αβραάμ.
Δεν είναι δική μας δουλειά.
Μην κοιτάς.
Αβραάμ!
Τόμας, βοήθησέ τους!
Άφησέ τον!
Είσαι καλά;
Χτύπησες τον φίλο μου;
Έδερνε το γιο μου!
Τον χτύπησες, Λίνκολν;
Δεν είναι σκλάβοι, και το ξέρεις.
Προτείνω να γυρίσεις στη δουλειά σου...
πριν βρεθείς στη φυλακή.
Μέχρι κάθε άνθρωπος να είναι ελεύθερος, είμαστε όλοι σκλάβοι.
Πολύ καλά, λοιπόν.
Αφού το μόνο που σας νοιάζει είναι η ελευθερία,
μπορείς να θεωρείσαι ελεύθερος από το βάρος της εργοδοσίας μου.
Και το χρέος που μου χρωστάς...
θέλω να πληρωθεί στο ακέραιο και με τόκο.
Τώρα, παρακαλώ.
Αν πάρεις έστω και μια πένα παραπάνω από μένα, κ. Μπαρτς,
θα συνοδεύεται και με γροθιά.
Εντάξει, κ. Λίνκολν.
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να εισπράξω το χρέος.
Όχι!
Τι της συμβαίνει, Πάτερ;
Βοήθησέ την, σε παρακαλώ!
Πρέπει να κάνεις κάτι, Πάτερ!
- Θέλω να σηκωθώ. - Ηρέμησε, παιδί μου.
Μην κοιτάς, Αβραάμ.
Δεν έχω δει ποτέ κάτι τέτοιο.
Παράξενο.
Υποσχέσου μου...
Πάμε έξω.
Λυπάμαι, δεν ξέρω από τι πάσχει.
Αβραάμ.
Έλα ξάπλωσε δίπλα μου.
Έγραφα, μαμά.
"Οι μέρες είναι γρήγορες σαν Ινδιάνικο βέλος.
"Πετούν σαν διάττοντες αστέρες.
"Η σημερινή μέρα είναι εδώ.
"Και φεύγει βιαστικά.
"Αλλά δεν μπορούμε να πούμε ποτέ ότι μας ανήκει.
"Μπορούμε μόνο να λέμε...
"...ότι πέρασε."
Μητέρα;
Μητέρα...
Η μητέρα μου κάποτε μου είπε ότι δεν έκλαψα όταν γεννήθηκα.
Ότι απλά άνοιξα τα μάτια μου,
κοίταξα το χαμογελαστό πρόσωπό της, και της χαμογέλασα κι εγώ.
Το φως μου είχε χαθεί.
- Δεν ξέρω πώς το έκανε... - Αβραάμ...
υποσχέσου μου...
Υποσχέσου μου ότι δεν θα πας να κάνεις καμιά ανοησία.
Εννέα χρόνια αργότερα, ο πατέρας μου την ακολούθησε στο θάνατο.
Έχοντας αποδεσμευτεί πλέον από την υπόσχεσή μου,
προσπάθησα να βρω το κουράγιο να επιδιώξω την εκδίκησή μου.
Δεν ήπιες αρκετά;
Ένας νέος μεθάει τόσο πολύ μόνο όταν θέλει να φιλήσει μια κοπέλα,
ή να σκοτώσει άνθρωπο.
Άνταμ, άσε με να σου εξηγήσω.
Τελευταία φορά, Μπαρτς.
Δεν ξανάρχομαι εδώ να σε ξελασπώσω.
Μάλιστα, κύριε. Το υπόσχομαι.
Συχνά σκέφτομαι πώς θα ήταν να είμαστε στο Νότο.
Λοιπόν, πού είναι ο Χένρι;
Ναι, κοιτάμε παντού, κύριε.
Ψάχνουμε πάνω κάτω.
Το κάτω είναι πιο πιθανό.
Βρες τον, Μπαρτς.
Και στείλε καμιά φρέσκια σοδειά προς τα κάτω.
Έχουμε πολλά στόματα να θρέψουμε.
Μάλιστα, κύριε.
"Ναι, κύριε. Όχι, κύριε. Πάνω, κύριε. Κάτω, κύριε."
Για τη μητέρα μου.
Τι ατυχία.
Αυτό μπορεί να με έβγαζε από τη δυστυχία μου.
Για πού στο διάολο το 'βαλες;
Δεν μου πολυαρέσει να κυνηγάω κότες.
Ο μικρός μεγάλωσε.
Ήρθε να εκδικηθεί για την αγαπημένη του μητέρα.
Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων, κ. Λίνκολν,
αυτοί που έχουν τα κότσια να τραβήξουν τη σκανδάλη,
και αυτοί που δεν τα έχουν.
Μπαρούτι, κάλυμμα, σφαίρα.
Μην τα κάνεις θάλασσα.
Δεν κοιμόσουν εκείνη τη νύχτα, σωστά;
Σου έπεσε η σφαίρα, κ. Λίνκολν.
Το αίμα της μαμάς σου ήταν αηδιαστικά γλυκό.
Ελπίζω το δικό σου να έχει καλύτερη γεύση!
Να προτείνω να ξεκινήσουμε κλείνοντας την πόρτα;
Ναι, συγγνώμη.
Δεν είδα τίποτα.
Πάμε μέσα τώρα;
Ή σου αποσπά την προσοχή η παρουσία της Γκάμπριελ;
Συγγνώμη, κύριε, αλλά ποιος είστε;
Ποιος είμαι; Είμαι ο Χένρι Στέρτζες...
και αυτό εδώ είναι το σπίτι μου.
Αυτό που έγινε...
είναι ότι σου έσωσα τη ζωή...
κατά τη διάρκεια της μάλλον αξιολύπητης προσπάθειάς σου...
να αφαιρέσεις τη ζωή κάποιου.
Εσύ τι γύρευες εκεί,
και πώς ήξερες ότι θα δοκίμαζα να σκοτώσω τον Μπαρτς;
Πώς;
Παρακολουθούσα έναν μικρό...
να εκτελεί την πρώτη, πολυπόθητη αποστολή του.
Μεθυσμένο, μπορώ να πω.
Και σκεφτόμουν, "Έχασες το χρόνο σου μ'αυτόν, Χένρι.
"Δεν έχει να προσφέρει και πολλά.
"Είναι απλώς ένας εγωϊστής με μόνο σκοπό του την εκδίκηση."
Και συνειδητοποίησα ότι αυτός ο μικρός...
είναι ένας αναθεματισμένος ηλίθιος!
Αμφιβάλλω αν ήξερε καν, ότι ο στόχος του ήταν ένας βρυκόλακας.
Βρυκόλακας;
Ναι, από αυτούς τους αθάνατους δαίμονες που ρουφάνε αίμα.
Ευτυχώς για σένα, κ. Λίνκολν,
το χόμπι μου είναι να τους κυνηγώ.
Οι βρυκόλακες είναι απλώς μύθοι.
Οι μύθοι δεν σε αφήνουν αναίσθητο...
αφού τους έχεις ρίξει σφαίρα στο κεφάλι.
Ευχαριστώ.
Όχι, κ. Λίνκολν. Οι βρυκόλακες είναι αληθινοί.
Υπάρχουν σε κάθε πόλη, σε κάθε πολιτεία της Ένωσης.
Αν αυτά που λες είναι αλήθεια, βοήθησέ με να τον σκοτώσω.
Μπορώ να σε πληρώσω για να τον σκοτώσεις.
Οι υπηρεσίες μου δεν είναι προς πώληση.
Και η σωστή λέξη είναι "καταστρέψεις".
Θα ήταν αληθινός άθλος να σκοτώσεις αυτό που είναι ήδη νεκρό.
Δεν καταλαβαίνεις!
Η μητέρα μου δολοφονήθηκε.
Και πες ότι σου μαθαίνω πώς να σκοτώσεις τον δολοφόνο της.
Και λοιπόν;
Πώς θα τιμήσει αυτό τη μνήμη της;
Σε τι θα ωφελήσει αυτό το επόμενο παιδί...
που θα σκοτώσουν τη μητέρα του;
Αν το μόνο που ζητάς είναι η εκδίκηση,
αναζήτησέ την κάπου αλλού.
Μάθε μου να πολεμάς όπως εσύ, σε παρακαλώ. Θα κάνω ό, τι μου πεις.
Υπόσχεσαι ότι θα παραμερίσεις κάθε επιθυμία για εκδίκηση;
Και ότι θα δεσμευτείς στη ζωή ενός κυνηγού;
Δεν θα έχεις ούτε φίλους, ούτε οικογένεια.
Θα σου δίνω ονόματα...
Του είπα αυτό που ήθελε να ακούσει...
αλλά το μόνο που με ένοιαζε ήταν...
να σκοτώσω το τέρας που σκότωσε τη μητέρα μου.
Το υπόσχομαι.
Σκωτσέζικο πιστόλι.
Και αν μία κάννη δεν είναι αρκετή...
εφτά σου είναι αρκετές.
Μουσκέτο.
Και αν αστοχήσεις μια φορά,
θα έχεις να ρίχνεις πολλές ακόμα.
Λοιπόν, Έιμπ...
ποιο προτιμάς;
Ποτέ δεν στάθηκα τυχερός με τα όπλα.
Αλλά...
παλιά έκοβα ξύλα.
Θέλω να κόψεις αυτό το δέντρο με τη μία.
Αυτό το δέντρο;
Αδύνατον. Έχει πάχος πάνω από 30 εκατοστά.
Αλλά, δεν είναι δέντρο.
Είναι αυτό που μισείς περισσότερο στον κόσμο.
Πες μου, λοιπόν, κ. Λίνκολν.
Τι μισείς;
Μισώ τον Τζακ Μπαρτς.
Χτύπα τον, τότε.
Είναι προφανές ότι δεν τον μισείς και τόσο πολύ.
Πες μου τι μισείς.
Μισώ το ότι σκότωσαν τη μητέρα μου.
Δεν φτάνει αυτό.
Μισώ το ότι φοβόμασταν.
Και;
Το ότι οι γονείς μου και όλοι όσοι ξέραμε ζούσαν μέσα στο φόβο!
- Αξιολύπητο. - Μισώ το ότι ήμουν πολύ μικρός.
- Πολύ αδύναμος. - Ναι.
- Και το ότι απέτυχες... - Ναι!
- ... να την προστατεύσεις. - Ναι!
- Και το ότι την άφησες να πεθάνει. - Ναι!
Η δύναμη, Λίνκολν,
η πραγματική δύναμη...
δεν έρχεται από το μίσος, αλλά από την αλήθεια.
Πριν αρχίσεις να προστατεύσεις άλλους από το σκοτάδι,
πρέπει, πρώτα, να μπορείς να προστατεύεις τον εαυτό σου.
Οι εχθροί σου έχουν τη δύναμη να γίνονται αόρατοι.
Πρέπει να έχεις την ικανότητα να πολεμάς στο σκοτάδι.
Να βλέπεις... χωρίς να βλέπεις.
Ξανά.
Στις εβδομάδες που ακολούθησαν,
ο Χένρι προσπαθούσε να μου μάθει...
τα αιώνια μυστικά του κυνηγιού βρυκολάκων.
Την ικανότητά τους να προσαρμόζονται στο φως,
τη δύναμη να γίνονται αόρατοι.
Αλλά, κυρίως, μου έμαθε πώς να τους καταστρέφω.
Όταν ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού,
η αμοιβή του ήταν 30 αργύρια.
Εκείνη τη στιγμή, τα αργύρια έγιναν σύμβολο προδοσίας του Θεού,
σύμβολο του σατανά.
Και το ασήμι έγινε κατάρα...
στους καταραμένους.
Δεν θα δεις ποτέ βρυκόλακα με ασήμι στην τσέπη του.
Δεν θα τους δεις να αντικατοπτρίζονται στον καθρέφτη.
Το μόνο πράγμα που ο Θεός έθεσε πέρα από τις δυνατότητες ενός βρυκόλακα.
- Το μόνο που δεν θα έχει ποτέ... - Τι...
Ο Μπαρτς...
και το μόνο που τον καθιστά ανίσχυρο.
Χένρι, ο Τζακ Μπαρτς!
Εγώ σου δίνω το στόχο, αυτή ήταν η συμφωνία μας.
Δεν πρόκειται μόνο για τον Τζακ Μπαρτς.
Βαντόμα, ανελέητο όργανο.
- Και ο αδελφός της. - Αυτόν τον έχω ξαναδεί.
- Τον είδα με τον Τζακ Μπαρτς. - Τον αποκαλούν Αδάμ.
Είναι αυτός από τον οποίο δημιουργούνται όλοι οι άλλοι.
Οι βρυκόλακες υπάρχουν στο Νέο Κόσμο εδώ και αιώνες.
Σφαγιάζοντας τις αυτόχθονες φυλές και τους πρώτους αποίκους.
Αλλά όταν έφτασαν οι Ευρωπαίοι με τους σκλάβους τους,
οι νεκροί το είδαν σαν ευκαιρία για τους μοχθηρούς σκοπούς τους.
Έχτισαν μια αυτοκρατορία στο νότο...
αλλά τα τελευταία χρόνια δυνάστευσαν το βορρά,
σπέρνοντας θάνατο στο πέρασμά τους.
Ο κλήρος πέφτει σε εμάς, Αβραάμ,
τους κυνηγούς, να διατηρήσουμε την ισορροπία.
Να διασφαλίσουμε ότι αυτό θα παραμείνει έθνος ανθρώπων...
και όχι τεράτων.
Αυτό που κάνουμε, δεν το κάνουμε για έναν άνθρωπο,
αλλά για το καλό όλης της ανθρωπότητας.
Ο Χένρι με έστειλε έξω στον κόσμο με μια υπενθύμιση.
Όχι δεσμούς, όχι περισπασμούς.
Όχι φίλοι, ούτε οικογένεια.
Εξάλλου, ποιον θα μπορούσα να εμπιστευτώ;
Οποιοσδήποτε σε αυτή την ευπρεπή πόλη...
θα μπορούσε, κάλλιστα, να είναι ένας από αυτούς.
Κάθαρμα!
- Δώσ' το μου. - Όχι!
Αν σε ξαναδώ εδώ, θα σου κόψω τ' αρχίδια!
Θα μου το πληρώσεις! Κάποια μέρα θα μου το πληρώσεις!
Καλησπέρα, κύριε. Τζόσουα Σπιντ, στις υπηρεσίες σας.
Αβραάμ Λίνκολν.
- Χρειάζομαι λίγη βοήθεια. - Εντάξει.
Ο φίλος στην ανάγκη, είναι φίλος του Σπιντ.
Τι μπορώ να κάνω για σένα;
Μήπως ξέρετε να νοικιάζεται κανένα δωμάτιο, κ. Σπιντ;
Τι δωμάτιο ψάχνετε, κ. Λίνκολν;
Κάποιο φτηνό,
γιατί ξόδεψα όλα τα χρήματά μου σε βιβλία νομικής...
και δεν μου περισσεύει τίποτα αυτή τη στιγμή.
Αφού λες ότι δεν έχεις μία, να υποθέσω ότι θες φτηνό,
ή χωρίς χρέωση;
- Με πίστωση. - Το ίδιο είναι.
Δε νομίζω ότι θα βρεις τέτοιο δωμάτιο στο Σπρίνγκφιλντ.
Οι άνθρωποι εδώ, παραδόξως, συνηθίζουν να αποζημιώνονται.
Καλή σας ημέρα.
Υπάρχει ένα δωμάτιο, κ. Λίνκολν.
Πρόσφατα αναγκάστηκα να αποχωριστώ έναν κλέφτη και βλάκα συνεργάτη...
και, επομένως, χρειάζομαι αντικαταστάτη.
Υπάρχει ένα δωμάτιο στον επάνω όροφο.
Τίποτα ιδιαίτερο, αλλά πιστεύω μπορείς να μείνεις με πίστωση.
Αν σκοπεύεις, ή είσαι πρόθυμος να δουλέψεις εδώ ως αντάλλαγμα.
Αγαπητέ Χένρι,
η ζωή στο Σπρίνγκφιλντ είναι λιγότερο από επιθυμητή.
Μη φοβάσαι, ο πενιχρός μισθός μου...
δεν μου επιτρέπει να παρεκκλίνω από τους κανόνες σου.
Ούτε φίλοι, ούτε οικογένεια.
Και, φυσικά, καμία γυναίκα δεν θα έβρισκε δελεαστική την ύπαρξή μου.
Με συγχωρείτε...
- Συγγνώμη, χρειάζομαι αυτά. - Μισό λεπτό, κυρία.
Δεν χρειάζεται να με λες "κυρία", σαν να είμαι καμιά γεροντοκόρη.
Συγγνώμη, κυρία!
Θέλω να πω... δεσποινίς.
Είμαι ο Αβραάμ... Λίνκολν.
Μαίρη Τοντ.
Αγάπη μου!
Εδώ είσαι, λοιπόν.
Δεν πρέπει να πηγαίνεις από μαγαζί σε μαγαζί τόσο γρήγορα.
Ίσως αν δεν σταματούσες για να φλυαρήσεις...
με κάθε κύριο στο Σπρίνγκφιλντ...
Θα μπορούσα να πω κι εγώ το ίδιο για σένα.
- Στίβεν Ντάγκλας, πώς είστε; - Αβραάμ Λίνκολν.
Ψηφίζετε, κ. Λίνκολν;
Ποια η γνώμη σας στο να κρατήσουμε τη σκλαβιά έξω από το Ιλινόις;
Έχω βάλει υποψηφιότητα για το νομοθετικό σώμα.
Είμαι σίγουρη ότι θα ήθελε πολύ να ακούσει την προεκλογική ομιλία σου,
αλλά μόλις ήταν έτοιμος να δει τη λίστα μου.
Μιλούσαμε, αγάπη μου.
Η σκλαβιά είναι πολύπλοκο θέμα.
Διαφωνώ απόλυτα μαζί σας, κ. Ντάγκλας.
Κύριε Ντάγκλας, δεσποινίς Τοντ!
Γνωρίσατε τον νέο συνεργάτη μου.
Αβραάμ, έχεις γράμμα.
Αγαπητέ Έιμπ,
η συνταγή σου σε περιμένει στο φαρμακείο της περιοχής.
Ζήτα τον Ααρών Στίμπλ, τον νεότερο.
Κύριε Λίνκολν;
Ζητώ συγγνώμη.
- Τα πήγες καλά σήμερα, Αβραάμ. - Ευχαριστώ.
Αλλά μην ξεχνάς...
Πάντα να έχεις ένα εφεδρικό σχέδιο.
- Ο Ααρών Στιμπλ, ο νεότερος; - Ναι;
Έτσι μπράβο.
Μην ανησυχείς. Θα πονέσει μόνο ένα-δυο δευτερόλεπτα.
Έφαγες σήμερα;
Είχα σκοτώσει ένα τέρας,
και θα σκότωνα ξανά.
Αλλά κανένας αριθμός θανάτων δεν μπορούσε να με κάνει να ξεχάσω.
Ήμαρτον, Θεέ μου. Λίνκολν, τι έπαθε το πρόσωπό σου;
Μην ανησυχείς, θα μπορέσω να δουλέψω.
Να δουλέψεις;
Στο διάολο η δουλειά.
Μας έχουν καλέσει σε χορό.
Ίσως είναι η ευκαιρία σου να σώσεις τη Μαίρη Τοντ από μια πληκτική ζωή.
Αυτό το κοστούμι με κάνει να φαίνομαι γελοίος.
Ανοησίες!
Το καπέλο σε κάνει να φαίνεσαι γελοίος. Άντε, πάμε.
Έλα, έλα. Κοίτα, εκεί είναι!
Κ. Ντάγκλας, Τζόσουα Σπιντ. Χαίρομαι που σας βλέπω.
Μαίρη, είσαι πανέμορφη.
- Ακόμη αγνοείται. - Ποιος;
Ο Ααρών Στιμπλ.
Ο νεότερος ή ο μεγαλύτερος;
Ο νεότερος.
- Αυτός ποιος είναι; - Δεν ξέρω.
Κ. Ντάγκλας, φυσικά, θα γνωρίζετε τον Γερουσιαστή Νόλαν.
Ναι, Στίβεν, χαίρομαι που σε βλέπω.
Μάθατε τα νέα;
Ναι, το ερευνούμε.
Να είστε σίγουροι ότι αυτού του είδους η αναρχία...
δεν θα περάσει στην ευγενή πολιτεία του Ιλινόις.
Ονομάζεται "χορός".
Αν κάτσουμε μόνοι μας, θα το έλεγαν κάπως αλλιώς.
Φαντάζομαι, πως ναι.
Ελάτε, κ. Λίνκολν.
Θα καταστρέψετε τη φήμη σας, αν συνεχίσετε να κάθεστε εκεί.
Είμαι σίγουρη πως είστε πολύ καλός άνθρωπος, κ. Λίνκολν,
αλλά είστε...
Μαγαζάτορας με δανεικό κοστούμι.
Όχι, δεν είναι θέμα εισοδήματος. Αλήθεια, όχι!
Βασικά, ψάχνω για κάποιον διαφορετικό,
κάποιον που η ζωή του είναι λίγο πιο περιπετειώδης, και...
Ζητώ συγγνώμη. Δεν είμαι ποτέ τόσο...
- Ειλικρινής; - Αγενής!
Δεσποινίς Τοντ, μπορεί να μιλήσω ειλικρινά;
Κι εγώ ήρθα εδώ για να βελτιωθώ.
Γι' αυτό άρχισα να ενδιαφέρομαι για το νόμο,
και γι' αυτό, τολμώ να πω, άρχισα να ενδιαφέρομαι για εσάς.
Όσο για την περιπέτεια που αναζητάτε...
υποψιάζομαι ότι ελάχιστοι άντρες θα μπορούσαν να σας την προσφέρουν.
Και λιγότερο από όλους, ο αρραβωνιαστικός σας, Στίβεν Ντάγκλας.
Κ. Λίνκολν, είστε γεμάτος εκπλήξεις.
Δεσποινίς Τοντ, δεν φαντάζεστε πόσο.
Αγαπητέ Αβραάμ,
έκανα κατάθεση στην τράπεζα της περιοχής.
Πρόσεχε, μπορεί να εξαφανιστεί γρήγορα.
Χένρι, είναι περισσότεροι από ό, τι πίστευα πως ήταν δυνατόν.
Φαρμακοποιοί, πανδοχείς, πάστορες...
Είναι περισσότερο από ό, τι μπορεί να αντέξει κάποιος.
Βλέπω ότι είμαι πολύ ενδιαφέρουσα παρέα.
Συγγνώμη.
Δουλεύω τα βράδια.
Αλήθεια; Μου λες αλήθεια;
Θέλεις, πραγματικά, να μάθεις την αλήθεια, Μαίρη;
Κάθε νύχτα...
βγαίνω έξω,
και κυνηγώ βρυκόλακες.
Πώς κυνηγάς αυτούς τους βρυκόλακες;
Με τσεκούρι.
Ένα ειδικό ασημένιο τσεκούρι, φυσικά.
Φυσικά!
Και πόσους έχεις σκοτώσει μέχρι τώρα;
Πέντε... Όχι! Έξι.
Έχω σκοτώσει έξι βρυκόλακες.
Ω, Θεέ μου!
Έιμπ!
Και πίστευα ότι είσαι ειλικρινής άντρας! Αλήθεια!
Πέρασα υπέροχα, Έιμπ.
Όπως κι εγώ, Μαίρη.
Δεσποινίς Τοντ, είστε μια γυναίκα γοητευτικά επινοητικότατη.
Κ. Λίνκολν, δεν φαντάζεστε πόσο.
Δεν θα έχεις ούτε φίλους, ούτε οικογένεια.
Πρέπει να φύγω. Είναι αργά.
Πώς θα μπορούσα να την βάλω σε αυτόν τον κόσμο;
Έναν κόσμο γεμάτο δαίμονες, κίνδυνο...
Καληνύχτα, λοιπόν, Λίνκολν.
Καληνύχτα, Μαίρη.
Καλό κυνήγι.
Αν νοιαζόμουν πραγματικά για αυτήν,
το καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω...
ήταν να φύγω μακριά.
Έξι Αποκεφαλισμένα Πτώματα Βρέθηκαν Κοντά Στο Σπρίνγκφιλντ.
Αυτός... ο κυνηγός, είναι άλλος ένας από τους μαθητές του Χένρι;
Λένε πως είναι τρελός.
Ανυπομονώ να τον γνωρίσω.
Ένας εμποράκος διαβάζει νομικά βιβλία.
Τι; Μελετάς για να γίνεις δικηγόρος;
Βασικά, ναι.
Ωραία, τι θα 'λεγες για ένα τεστ νομικών γνώσεων;
Τι λέει ο νόμος για την ελευθέρωση των σκλάβων στο βορρά;
Σύμφωνα με την Πράξη περί Σκλάβων Προσφύγων του 1793,
Άρθρο 4, Παράγραφος 2 του Συντάγματος των Ηνωμένων Εθνών,
"Όλοι οι φυγάδες σκλάβοι πρέπει να επιστραφούν στους ιδιοκτήτες τους."
Ωστόσο, ο Νόμος περί Προσωπικών Ελευθεριών...
ορίζει ότι "Όποιος έχει γεννηθεί ελεύθερος...
"δεν υπάγεται σε αυτή την Πράξη."
Κάποτε άκουσα μια καλή γυναίκα να λέει,
"Μέχρι κάθε άνθρωπος να είναι ελεύθερος, είμαστε όλοι σκλάβοι."
Γουίλ; Γουίλ Τζόνσον;
Πώς...
Γύρισα και έμαθα ότι μετακόμισες εδώ.
Ότι μελετάς για να γίνεις δικηγόρος.
Ωραία, γιατί χρειάζομαι έναν καλό δικηγόρο.
Γιατί; Έχεις μπλεξίματα;
Ελευθέρωνα σκλάβους στο Νότο, στο σιδηροδρομικό σταθμό...
ελπίζοντας να βρω τον αδελφό μου εκεί κάτω.
Κάποιοι κυνηγοί επικηρυγμένων με κυνήγησαν.
Είπαν ότι ήμουν πρόσφυγας.
Χρειάζομαι βεβαίωση, Έιμπ,
που να λέει ότι γεννήθηκα ελεύθερος.
Ξέρεις κάτι, Γουίλ;
Πάμε!
Σπιντ, αυτός είναι ο Γουίλ Τζόνσον,
ο παλιότερος φίλος μου στον κόσμο.
Το μαγαζί δεν λειτουργεί από μόνο του, Έιμπ.
Θα σας τον επιστρέψω το συντομότερο δυνατό, κ. Σπιντ.
Το υπόσχομαι.
Ψήλωσες, Έιμπ.
Και φαίνεται ότι ακόμα δεν τρως πολύ.
Μήπως ακόμη φοβάσαι και το σκοτάδι;
Όχι τόσο πολύ πια.
Αυτός είναι, Έιμπ.
Αυτός είναι που με κυνηγάει.
Κύριοι, κύριοι, κύριοι...
Είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να βρούμε μια λύση.
Προτείνω να φύγεις, μικρέ.
Όχι, κύριε, προτείνω να φύγετε εσείς.
Ειδοποίησα τον Γερουσιαστή Νόλαν.
Θα σας βγάλει έξω σύντομα.
Είστε πάρα πολύ ευγενική, δεσποινίς Τοντ.
Και αυτός είναι πάρα πολύ άσχημος για να έχει μια γυναίκα σαν εσάς.
Νομίζω ότι οι συνηθισμένοι άνθρωποι είναι οι καλύτεροι στον κόσμο.
Γι' αυτό ο Θεός φτιάχνει πολλούς από αυτούς.
Ευχαριστώ, απλώς, το Θεό που ήταν εκεί.
Όμως, δεν θα είμαι πάντα εκεί.
Μαίρη...
Αν συνέβαινε κάτι, Κάτι τρομερό...
και εσύ ήξερες ότι δεν υπήρχε περίπτωση...
να το σταματήσει ένας άνθρωπος μόνος του;
Τι θα έκανες;
Δεν θα απαρνιόμουν το σωστό μόνο και μόνο επειδή είναι δύσκολο.
Ο πατέρας μου έλεγε, "Ρίζωσε τα πόδια σου, και στάσου ακλόνητος.
"Το μόνο πρόβλημα είναι, πού να βάλεις τα πόδια σου."
Μπορεί να αποτύχουμε σε αυτόν τον αγώνα.
Μπορεί μόνο να κλονίσουμε το πέπλο της καταπίεσης...
αλλά δεν πρέπει να υποχωρήσουμε!
Επειδή ο αγώνας μας είναι δίκαιος και ευγενής.
Ο αγώνας για την ελευθερία!
Ο ίδιος αγώνας πάνω στον οποίο οι ιδρυτές πατέρες μας έχτισαν...
αυτό το μεγάλο έθνος!
Μια τέτοια φωνή πολύ δυνατή για να είναι κλεισμένη σε ένα μαγαζί.
Μελετάω για να γίνω δικηγόρος.
Κ. Λίνκολν, ίσως είναι καιρός να σκεφτείτε την πολιτική.
Μπορώ να σας φέρω σε επαφή με τους σωστούς ανθρώπους.
Ευχαριστώ, Γερουσιαστή Νόλαν.
- Χάρηκα πολύ, νεαρέ. - Παρομοίως.
Βρίσκεστε σε καλό δρόμο, κ. Λίνκολν.
Σε έστειλα στο Σπρίνγκφιλντ να κυνηγάς βρυκόλακες, όχι ψήφους.
Μάθημα 1ο: Πάντα να έχεις ένα εφεδρικό σχέδιο.
Αν δεν αποδώσει το κυνήγι των βρυκολάκων,
χρειάζομαι μια καριέρα για να στηριχτώ.
- Μιλάω σοβαρά. - Κι εγώ, Χένρι.
Έκανα ό, τι μου ζήτησες.
Κάθε γράμμα, κάθε όνομα, αλλά ποτέ το γράμμα που περίμενα,
και ποτέ το όνομα που θέλω περισσότερο.
Πότε θα σκοτώσω τον Τζακ Μπαρτς;
Ο Μπαρτς ξέρει για τη Μαίρη.
Ήρθε η ώρα.
Αβραάμ...
Να προσέχεις.
Αβραάμ, γαμημένε, Λίνκολν...
Πάλι αστόχησες!
Ελπίζω να τα πηγαίνεις καλύτερα με το τσεκούρι, απ' ό, τι με το όπλο!
Έλα, Λίνκολν!
Πιάσε με πριν πάω στη Μαίρη!
Πιάσε με αν μπορείς, μικρέ!
Είναι χιλιάδες από εμάς εδώ...
Δεν θα σταματήσουμε μέχρι ολόκληρη αυτή η χώρα γίνει δική μας.
Και τώρα έρχονται για σένα.
Ρώτα τον φίλο σου τον Χένρι.
Βούλωσέ το, ηλίθια πόρνη.
Δώσε μου αυτό που θέλω, γιατί θα σου σπάσω τα δόντια!
Κάθαρμα ψεύτη!
Να πάρει η οργή!
Όχι, Έιμπ! Σταμάτα!
Δεν ήσουν έτοιμος να μάθεις.
Τι; Ότι είσαι βρυκόλακας;
Δεν είσαι ο μόνος...
που έχασε τα πάντα... από βρυκόλακες.
Επειδή σταμάτησε η άμαξα...
δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε κι εμείς.
Μπες μέσα στην άμαξα.
Πάρε αυτό.
Τρέξε. Τρέξε!
Χένρι!
Η ψυχή της είναι αγνή.
Η δική σου, όμως, Χένρι...
Είναι ένα από τα μικρά τεχνάσματα του Θεού.
Οι βρυκόλακες δεν μπορούν να σκοτώσουν τους ομοίους τους.
Μόνο ζωντανοί μπορούν να σκοτώσουν τους νεκρούς.
Καλώς ήρθες στην οικογένεια.
Δεν μπορείς να σώσεις τον κόσμο και αυτούς που αγαπάς, Λίνκολν.
Πρέπει να διαλέξεις.
Συγγνώμη...
αλλά αντίο.
- Έιμπ! - Μαίρη!
Τι στο καλό κάνεις;
Έλα μέσα.
- Τι κρύβεις; - Τίποτα.
Έιμπ;
Δεν είναι τίποτα.
Έιμπ, ξέρω πότε λες ψέματα.
Τι μου κρύβεις;
Εντάξει.
Δεν ήθελα να στο πω έτσι. Δεν είναι όπως το είχα σχεδιάσει.
Αλλά αν θέλεις τόσο πολύ να μάθεις...
Μαίρη Τοντ...
θα με κάνεις τον πιο ευτυχισμένο άντρα στον κόσμο;
Και εσύ, Αβραάμ,
υπόσχεσαι να την αγαπάς, να της συμπαραστέκεσαι,
να είσαι έντιμος και ειλικρινής μαζί της σε όλα,
στην αρρώστια και στην υγεία,
μέχρι να σας χωρίσει ο θάνατος;
Υπόσχομαι.
Με την εξουσία που μου παρέχει ο Παντοδύναμος Θεός...
στην Πολιτεία του Ιλινόις,
σας ανακηρύσσω ανδρόγυνο.
Μπορείς να φιλήσεις τη νύφη.
Η μητέρα σου θα ήταν πολύ περήφανη.
Ευχαριστώ, Γουίλ.
Χαίρομαι που είσαι εδώ.
Είσαι η μόνη οικογένεια που έχω.
Εκτός από αυτήν εδώ, έτσι;
Συγχαρητήρια.
Να σας συστήσω, κύριε Χένρι Στέρτζες.
Η σύζυγός μου Μαίρη,
και ο αγαπητός φίλος μου, Γουίλ Τζόνσον.
Θεέ μου, κ. Στέρτζες, είστε κρύος σαν χειμωνιάτικος άνεμος.
Χένρι, σε παρακαλώ.
Φοβάμαι πως αυτός είναι ο κίνδυνος της μοναξιάς.
Ξέρετε τι λένε, "Κρύα χέρια, ζεστή καρδιά."
Ναι, αλλά πολύ αμφιβάλλω γι' αυτό.
Ο κ. Στέρτζες είναι συνεταίρος.
Ναι, και θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο για δουλειά.
Φυσικά.
Με συγχωρείς λίγο.
Τι στο διάολο κάνεις εδώ;
Πρόσεχε, Αβραάμ.
Είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς πόσο εύκολα...
μπορεί να χάσει τα πιο πολύτιμα πράγματα.
Δεν ξέρουν καν ποιος είμαι.
Πηγαίνετε προς τα πάνω...
και προσκαλέστε αυτόν τον κ. Λίνκολν...
να έρθει να μας βρει στη φυτεία.
Θα οργανώσουμε χορό προς τιμήν του.
Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι θα δεχτεί;
Νομίζω πως μπορούμε να βρούμε έναν τρόπο να τον δελεάσουμε.
Είναι καλό βιβλίο. Είναι καλό.
Πιάσ' τον!
Έιμπ, έχουμε πρόβλημα.
Πήραν τον Γουίλ.
Τι σκοπεύεις να κάνεις;
Θα δεχτώ την πρόσκλησή του.
Ο Σπιντ άξιζε να μάθει την αλήθεια για αυτό που θα αντιμετωπίζαμε.
Του είπα τα πάντα,
μη γνωρίζοντας αν θα με πιστέψει, ή θα με πάρει για τρελό,
μη γνωρίζοντας αν θα έχει το θάρρος...
να αντιμετωπίσει τα τέρατα...
που είχα γνωρίσει εγώ.
Εσύ και εγώ, Αβραάμ, μαζί μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα.
ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ
Δεν υπάρχουν σκλάβοι. Πού είναι;
Το ίδιο αναρωτιόμουν κι εγώ.
- Κάτι δεν πάει καλά εδώ, Έιμπ. - Ναι.
Δεν ξέρω να χορεύω.
Μην ανησυχείς. Θα σε μάθω εγώ.
Περίμενε εδώ.
Κυρίες και κύριοι,
το δείπνο σερβιρίστηκε.
Μπράβο, κ. Λίνκολν!
Μπράβο. Ακόμη καλύτερος απ' ό, τι είχα ακούσει.
Πολύ κρίμα να θυσιάσω τόσους πολλούς από τους καλύτερους άντρες μου,
αλλά δε θα έφταναν λιγότεροι γι' αυτό το σκοπό.
Τι θέλεις από μένα;
Να σε δω ελευθερωμένο.
Να σε δω να σηκώνεσαι και να καταστρέφεις τον δυνάστη σου.
Ενδιαφέρουσα συμβουλή που έρχεται από ιδιοκτήτη σκλάβων.
Οι άνθρωποι σκλαβώνουν ο ένας τον άλλον...
από τότε που εφεύραν τους θεούς για να τους συγχωρούν γι' αυτό.
Είδα Εβραίους να χτίζουν τη δόξα των Αιγυπτίων.
Είδα Χριστιανούς...
να ρίχνονται στα λιοντάρια, με τα ίδια μου τα μάτια.
Και είδα Αφρικανούς να πουλούν δικούς τους σε Ευρωπαίους.
Μπορώ να μοιραστώ μια από τις αποκαλύψεις των 5.000 ετών μου;
Όλοι είμαστε σκλαβωμένοι σε κάτι.
Εγώ, στην αιωνιότητα...
εσύ, στις πεποιθήσεις σου, άλλοι στο χρώμα του δέρματός τους.
Το μόνο που ήθελα,
ήταν να δω το είδος μου να κερδίζει τη θέση που δικαιούται.
Αλλά υπάρχουν κι εκείνοι, εκείνοι σαν τον φίλο σου τον Χένρι,
που τους αρέσει να ζουν στο σκοτάδι.
Γιατί, σίγουρα θα ξέρεις,
ότι εγώ προσωπικά δεν μπορώ να τον καταστρέψω,
ούτε αυτός εμένα.
Εσύ, κ. Λίνκολν,
εσύ θα μπορούσες να εξαλείψεις και το τελευταίο ίχνος αντίστασης,
αρχίζοντας από τον ίδιο τον Χένρι Στέρτζες.
Το μόνο που ζητώ...
είναι να σπάσεις τις αλυσίδες.
Σκότωσε τον αφέντη σου.
Ελευθερώσου.
Και αν αρνηθώ;
Τότε μπορείς να φύγεις.
Αφού σε κάνω έναν από εμάς...
και σου δώσω να φας το φιλαράκι σου.
Ένα απλό ναι ή όχι είναι αρκετό.
Σκότωσε τον Χένρι,
και σώσε τον φίλο σου.
Είσαι ελεύθερος να πάρεις το χρόνο σου να αποφασίσεις. Πέντε...
τέσσερα...
τρία...
δύο...
ένα.
Πάμε!
Από εδώ!
Κυρία Τάμπαν, σας περιμέναμε.
Ελάτε γρήγορα.
Άνθρωποι σκοτώνονται κάθε μέρα.
Σκλάβοι εξαφανίζονται.
Κάποιοι μιλούν για τέρατα και δαίμονες.
Καλημέρα!
Πώς μπορώ να σας βοηθήσω μια τόσο όμορφη μέρα;
Ψάχνουμε τρεις άντρες.
Ξέρετε, μόλις είδα κάποιον να πηγαίνει προς τα εκεί.
Είστε ευπρόσδεκτοι να περάσετε μέσα, αν θέλετε.
Η λειτουργία αρχίζει σε λίγο.
Εντάξει, πάμε.
Να υποθέσω ότι ήρθατε από το Βορρά;
Μάλιστα, κυρία μου.
Τότε, προτείνω να επιστρέψετε εκεί όσο πιο γρήγορα μπορείτε.
Πλησιάζει πόλεμος.
Ένας πόλεμος για την ψυχή της χώρας.
Θα χυθούν τα αίματα όλων των χρωμάτων.
Το έθνος μας χτίστηκε με τις πλάτες των μαύρων.
Δική τους η εργασία, δικό τους το αίμα!
Περισσότερο αίμα από ό, τι μπορείτε να φανταστείτε!
Έχω δει αυτή τη φρίκη του Νότου, από πρώτο χέρι.
Εγώ λέω ότι η ανάγκη για ειρήνη,
είναι πιο σημαντική από τις ανάγκες των μαύρων.
Λέω ότι αν ο λαός αυτού του μεγάλου έθνους θέλει τη σκλαβιά,
τότε ας την έχει.
Ο δαίμονας της σκλαβιάς διαμελίζει τη χώρα μας.
Πρέπει να σηκωθούμε, να είμαστε δυνατοί και να πολεμήσουμε.
Να πολεμήσουμε για την ίδια την ψυχή του έθνους μας!
Μέχρι κάθε άνθρωπος να είναι ελεύθερος, είμαστε όλοι σκλάβοι!
Δεν μπορείς να τα βάλεις με τη σκλαβιά, Αβραάμ!
Δεν μπορείς να τα βάλεις με όλο το Νότο!
- Γιατί; Εξαιτίας του Αδάμ; - Όχι.
Τον φοβάσαι;
Επειδή είναι το μόνο πράγμα που τους κρατάει ασφαλείς όλα αυτά τα χρόνια.
Και αν τους το πάρεις αυτό, τότε κανείς δεν θα είναι ασφαλής.
Οπότε, εσύ αποφασίζεις ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει.
Κάποιος σπουδαίος είπε κάποτε,
"Ό, τι κάνουμε δεν το κάνουμε για τους εαυτούς μας,
"ούτε για έναν άνθρωπο, αλλά για το καλό όλης της ανθρωπότητας!"
Όχι όλης της ανθρωπότητας, Αβραάμ!
Έιμπ;
Μπορώ να πάρω πίσω τον σύζυγό μου;
Είναι όλος δικός σας, κα Λίνκολν.
Ο Χένρι έβλεπε τον αγώνα μόνο από τη δική του πλευρά.
Όμως εγώ, επιτέλους, άρχισα να το βλέπω από μια άλλη πλευρά.
Άρχισα να βλέπω και να αισθάνομαι...
τα ακόμη σπουδαιότερα θέματα που διακυβεύονταν.
Έτσι, εκείνος και εγώ θα πέρναμε ο καθένας το δρόμο του.
Όπως λέει η Βίβλος,
είχε έρθει η ώρα να αφήσω τα παιδιαρίσματα.
Δεν θα πολεμούσα με τσεκούρι,
αλλά με λόγια και ιδανικά.
Και για κάποιο διάστημα,
αποδείχτηκαν δυνατότερο όπλο.
Λίνκολν! Λίνκολν! Λίνκολν!
Σύμφωνα με ένα έθιμο τόσο παλιό όσο και η ίδια η κυβέρνηση,
εμφανίζομαι ενώπιόν σας για να σας μιλήσω λίγο,
και να πάρω τον όρκο που προβλέπεται...
από το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών,
που δίνεται από τον Πρόεδρο...
πριν αρχίσει την εκτέλεση των καθηκόντων του.
Το ζήτημα της σκλαβιάς θα λυθεί καλύτερα...
με την πένα απ' ό, τι με τον πόλεμο!
Πυρ!
ΟΧΥΡΟ ΣΑΜΤΕΡ
Από γυρίσματα της μοίρας, βρέθηκα στα 50 μου...
να είμαι πατέρας ενός έθνους που διαλυόταν μόνο του.
Ενώ προσπαθούσα να είμαι και πατέρας σε ένα αγόρι...
όχι μεγαλύτερο από ό, τι ήμουν εγώ, όταν έχασα τη μητέρα μου.
Άλλοι 30.000 νεκροί.
Από πότε έχεις να φας;
Δεν πεινάω, ευχαριστώ.
Πρέπει να φας, Έιμπ. Άνθρωπος είσαι.
20.000 ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΝΕΚΡΟΙ
Πάμε, Γουίλι.
Γουίλι;
Αν το κάνεις αυτό, δεν υπάρχει επιστροφή, Έιμπ.
Το ξέρω.
Προσπαθώ να προστατεύσω την ελευθερία ενός έθνους.
Αν αυτός ο πόλεμος είναι πραγματικά μια αντίσταση ενάντια στο κακό,
τότε, ας αμυνθεί σε κάτι!
Αν είναι πόλεμος για την ελευθερία του ανθρώπου,
τότε γιατί να μην δώσουμε σε όλους έναν λόγο να πολεμήσουν;
Όλα τα πρόσωπα που θεωρούνται σκλάβοι...
σε οποιαδήποτε Πολιτεία ή σε ορισμένο τμήμα μιας Πολιτείας,
και βρίσκονται σε εξέγερση...
εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών, θα είναι...
από εδώ και πέρα θα είναι... ελεύθεροι.
Καλημέρα.
Γλυκό μικρούλη.
- Πώς σε λένε; - Γουίλι.
- Και τον πατέρα σου πώς τον λένε; - Αβραάμ.
Τι ωραίο ασημένιο σπαθί.
Πώς τα πάει ο μικρός στρατιώτης μας;
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Λυπάμαι.
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω.
Έιμπ...
Σε θέλει η Μαίρη.
Λυπάμαι πάρα πολύ, Αβραάμ.
- Γιατί δεν πήραν εμένα; - Επειδή ξέρουν...
ότι είναι μια μοίρα πολύ χειρότερη από τον θάνατο.
Η Μαίρη...
είναι απαρηγόρητη.
Λέει ότι δεν θέλει τη ζωή της χωρίς αυτόν.
Υπάρχει τρόπος, Αβραάμ.
Ξέρεις ότι μπορώ να επαναφέρω τους νεκρούς.
Κάν' το.
- Κάν' το. - Μαίρη...
Κάν' το!
Το ημερολόγιό σου...
αυτό που είχες πάντα στην τσέπη του σακακιού σου...
Ξέρω ότι δεν έπρεπε να το διαβάσω, αλλά έπρεπε να μάθω τι κρύβεις.
Αν αυτό που λες είναι αλήθεια,
σε ικετεύω...
δώσε μας πίσω το αγόρι μας.
Μαίρη, δεν θα ήταν το μικρό αγόρι μας.
Θα ήταν κάτι άλλο, κάτι φρικτό.
Πίστεψέ με, δεν θα το ήθελες αυτό.
Μου ζητάς να σε εμπιστευτώ...
μετά από τόσα ψέματα όλα αυτά τα χρόνια;
Το έκανα για να προστατεύσω εσένα, την οικογένειά μας.
Και τι κατάφερες; Εσύ το έκανες αυτό, Έιμπ!
Εσύ το έκανες! Εσύ το προκάλεσες αυτό στο γιο σου!
Εσύ το προκάλεσες αυτό στο γιο σου!
Άσε με να πάω σ' αυτούς.
Να κάνω ανακωχή με τον Αδάμ.
Πρέπει να σταματήσουμε αυτόν τον πόλεμο.
Ο θάνατος του Γουίλι είναι μόνο η αρχή!
Μην τολμήσεις να ξαναπείς το όνομά του.
Σε προειδοποίησα.
Δεν με άκουσες.
Πόσα αγόρια ακόμη πρέπει να πεθάνουν μέχρι να με ακούσεις;
Αυτοί οι νέοι πεθαίνουν μάταια.
Πρέπει να αποσύρουμε τα στρατεύματα.
Αβραάμ, αυτός ο πόλεμος μάς κόστισε αμέτρητες ζωές,
για να μην αναφέρω τα εκατομμύρια δολάρια.
Πίστευα ότι θα κάναμε καλό σε αυτή τη χώρα,
όχι ότι θα την κατακερματίζαμε.
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος τώρα για να σώσουμε τη χώρα, Σπιντ.
Στείλε στρατεύματα.
Στρατεύματα της Ένωσης συρρέουν στο πεδίο της μάχης.
Είμαστε πολύ λιγότεροι...
και με φτωχό εξοπλισμό σε σύγκριση με το Βορρά.
Θα σας υποστηρίξουμε.
Αλλά θα πρέπει κι εσείς να υποστηρίξετε εμάς.
Όχι, ευχαριστώ.
Μείνετε ήσυχος, κ. Ντέιβις.
Θα έχετε όσους χρειάζεστε από τους ομοίους μου.
ΓΚΕΤΙΣΜΠΕΡΓΚ
Πυρ!
Έτοιμοι!
Στοχεύστε!
Να 'τοι, έρχονται!
Πυρ!
Γιατί πετάνε τα τουφέκια τους;
Πυρ!
Η πρώτη μέρα στο Γκέτισμπεργκ...
ήταν σκέτος όλεθρος.
Δε νομίζω ότι ο στρατός θα αντέξει άλλη μια μέρα.
Αν περάσουν οι επαναστάτες, θα είναι εδώ σε λίγες μέρες.
Οι στρατηγοί πιστεύουν πως πρέπει να εκκενώσουμε την Ουάσινγκτον.
Να πάμε βόρεια της Νέας Υόρκης...
ακόμη και στη Βοστώνη, αν χρειαστεί.
Πρέπει να κερδίσεις αυτόν τον πόλεμο.
Αν δεν κερδίσεις, τότε όλα αυτά...
Τότε, ο θάνατος του γιου μας ήταν μάταιος.
Πώς μπορώ να κερδίσω έναν πόλεμο...
όταν δεν μπορώ να προστατεύσω ούτε την ίδια μου την οικογένεια;
Οι άντρες μας δεν έχουν κανένα τρόπο...
να αμυνθούν ενάντια σε αυτόν τον εχθρό.
Οι σφαίρες μας είναι άχρηστες.
Οι ξιφολόγχες μας είναι ανίσχυρες όσο και αυτό το πηρούνι!
Αυτό...
Γουίλ! Σπιντ!
Αυτό! Αυτό χρειαζόμαστε.
Πηρούνι;
Ασήμι.
Εντάξει, πόσο χρειαζόμαστε;
Όλο.
Γιατί μου το λες αυτό, κ. Σπιντ; Γιατί προδίδεις τον φίλο σου;
Είναι φίλος μου, αλλά αγαπώ αυτή τη χώρα ακόμη πιο πολύ.
Και αυτός, περισσότερο από κάθε άλλον,
ευθύνεται για τη διάσπαση αυτού του έθνους.
Έκανες το σωστό.
Το ξέρω.
32, 33, 34, 35...
Είναι πολύ ασήμι, Έιμπ.
Πώς θα το πάμε εκεί όλο αυτό;
Συγγνώμη, Μαίρη.
Συγγνώμη που σε κράτησα στο σκοτάδι όλα αυτά τα χρόνια.
Σε χρειάζομαι, Μαίρη.
Περίμενα πάρα πολύ καιρό να σε ακούσω να λες αυτά τα λόγια.
Θέλω να φύγεις από την Ουάσινγκτον, Μαίρη.
Μις Τάμπμαν, πιες λίγο τσάι, παρακαλώ.
Το εκτιμώ πολύ που ήρθες να μιλήσεις μαζί μου σήμερα.
Ναι.
Η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη με...
τον θάνατο του γιου μου και τον πόλεμο...
Πρέπει να φύγω από την Ουάσινγκτον,
και χρειάζομαι πολλή βοήθεια.
Αυτός ο πόλεμος τελειώνει απόψε.
Και μαζί με αυτόν...
τα χίλια χρόνια σκοταδιού για εμάς.
Πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας.
Κανείς δεν πρέπει να ξέρει τι υπάρχει σε εκείνο το τρένο.
Αν δεν πάμε αυτά τα όπλα στους άντρες στο Γκέτισμπεργκ...
Ο πόλεμος θα τελειώσει.
Ήρθε η ώρα να έχουμε το δικό μας έθνος.
Ελάτε.
Έχουμε να προλάβουμε ένα τρένο.
Είναι 130 χλμ. από εδώ στο Γκέτισμπεργκ.
130 χλμ. θα αποφασίσουν αν αυτό το έθνος ανήκει στους ζωντανούς...
ή στους νεκρούς.
Όλα καλά, Σπιντ;
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι συνεχίζεις και γράφεις σε αυτό το βιβλίο.
Όλα είναι εδώ μέσα, Σπιντ. Το καλό και το κακό.
- Τι είναι αυτό; - Εγκαταλείπουν τη φωλιά.
Αφήνουν την Ουάσινγκτον ελεύθερη για εμάς.
Κοίταξέ με.
Είπα, κοίταξέ με.
Άφησέ την. Δεν θέλω να χάσω αυτό το τρένο.
Πάμε.
Χένρι, τι διάολο κάνεις εσύ εδώ;
Ήθελα να δω πόσο μακριά θα σε οδηγήσει η κουταμάρα σου.
Δεν έχω χρόνο για τσακωμούς.
Δεν ήρθα εδώ για να τσακωθώ μαζί σου.
Ήρθα να σου πω ότι ο αγαπητός σου φίλος, Σπιντ, εκεί πίσω...
είναι προδότης.
Σε πρόδωσε, Έιμπ. Ο Σπιντ σε οδηγεί...
Δεν ξέρεις τι λες.
Όλα πάνε όπως σχεδιάστηκαν.
Πρέπει να κατεβείς από αυτό το τρένο.
Όχι, εσύ πρέπει να κατεβείς από αυτό το τρένο.
Δεν είναι δικός σου αυτός ο πόλεμος, Χένρι.
Είναι εδώ, Έιμπ! Είναι πολλοί.
Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να σταματήσουν το τρένο.
Αν βγεις από κει, πέθανες!
Φύγε τώρα, είναι η τελευταία σου ευκαιρία.
Είναι γεμάτο αυτό;
Πρέπει να τους κρατήσουμε μακριά από το τρένο.
Γιατί δεν τον αφήνεις, Λίνκολν;
Απελευθερωθείτε.
Δεν θα σε ακολουθήσω ποτέ.
Δεν χρειάζεται να με ακολουθήσεις, Έιμπ.
Έχω το τρένο, έχω το ασήμι.
Σύντομα θα έχω και όλη τη χώρα!
Θα καταστρέψω τον μύθο του Αβραάμ Λίνκολν,
ώστε η ιστορία να σε ξέρει για πάντα, όχι ως άνθρωπο...
αλλά σαν τέρας!
Ο Λίνκολν μάς την έφερε.
Ξεγελαστήκαμε, Αδάμ.
Δεν υπάρχει ασήμι σε αυτό το τρένο.
Έιμπ!
Γεια σου, Σπιντ. Πού είναι το ασήμι;
Το ασήμι;
Έπρεπε να είναι εδώ.
Γιατί μου είπες ψέματα;
Για να μαζευτείτε όλοι σε ένα μέρος,
και να σας αποτελειώσουμε!
Σπιντ;
Όχι!
Κύριε Πρόεδρε!
Δεν υπάρχει πουθενά αλλού να πας, Λίνκολν!
Πού είναι;
Πού είναι το ασήμι;
Εδώ!
Ευχαριστώ, Χένρι.
Υποθέτω πως κάποιους βρυκόλακες μπορεί να τους εμπιστευθεί κανείς.
Όπως και κάποιους ανθρώπους, Αβραάμ.
Αν το τρένο ήταν το δόλωμα,
πού είναι το ασήμι;
Αυτός δεν είναι ο μοναδικός σιδηρόδρομος.
Ένας σοφός κάποτε μου έμαθε...
να έχω πάντα ένα εφεδρικό σχέδιο.
Δώστε μου κι άλλα!
Ξιφολόγχες για τα μουσκέτα του Σπρίνγκφιλντ!
Μουσκέτα του Σπρίνγκφιλντ!
Πυροβόλα και χειροβομβίδες είναι πίσω, στο δεύτερο βαγόνι.
Πήγαινε τώρα.
Πυρ!
84 χρόνια πριν,
οι πατέρες μας δημιούργησαν σε αυτή την ήπειρο...
ένα νέο έθνος, που γεννήθηκε ελεύθερο,
και αφοσιωμένο στην ιδέα...
ότι όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι.
Τώρα έχουμε εμπλακεί σε έναν σφοδρό εμφύλιο πόλεμο,
δοκιμάζοντας αν αυτό το έθνος, ή κάθε άλλο έθνος...
που δημιουργήθηκε με αυτόν τον τρόπο και είναι τόσο αφοσιωμένο,
μπορεί να επιβιώσει για πολύ καιρό.
Πρέπει, όμως, εμείς οι ζωντανοί...
να αφοσιωθούμε...
στο ανολοκλήρωτο έργο, το οποίο έφεραν ως εδώ...
με μεγαλοψυχία αυτοί που πολέμησαν εδώ.
Πρέπει εμείς εδώ να αφοσιωθούμε...
στο μεγάλο καθήκον που έχουμε εμπρός μας:
Από αυτούς τους τιμημένους νεκρούς...
να αφοσιωθούμε ακόμη περισσότερο σε αυτόν τον αγώνα...
για τον οποίο έδωσαν το τελευταίο μέτρο αφοσίωσης.
Να δηλώσουμε έντονα ότι αυτοί οι νεκροί...
δεν πέθαναν μάταια.
Ότι αυτό το έθνος, υπό το βλέμμα του Θεού,
θα αναγεννήσει την ελευθερία...
και ότι η κυβέρνηση...
του λαού, από τον λαό, για τον λαό...
δεν θα χαθεί από τη γη!
Οι εχθροί μας τράπηκαν σε φυγή.
Κάποιοι επέστρεψαν στην Ευρώπη,
άλλοι πήγαν στη Νότιο Αμερική και στην Ανατολή.
Φρόντισαν ώστε η Αμερική να είναι πάντα ένα έθνος ζωντανών ανθρώπων,
ένα έθνος ελεύθερων ανθρώπων.
Κάνουμε καλή ομάδα εμείς οι δύο.
Δεν μπορεί να μη σκεφτεί κανείς...
τι καλό θα κάναμε αν είχαμε περισσότερο χρόνο.
Απεριόριστο χρόνο.
Λίνκολν!
Ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν.
Θα αργήσουμε για το θέατρο.
Κράτησέ το αυτό για μένα, Χένρι.
Μαίρη, αγάπη μου...
Μήπως είδες το καπέλο μου;
Είναι πάνω στο γραφείο σου.
Μήπως είδες το καπέλο μου;
Αβραάμ, άσε με να σε κάνω αθάνατο.
Ας αγωνιστούμε μαζί ανά τους αιώνες.
Οι βρυκόλακες δεν είναι τα μόνα πράγματα που ζουν για πάντα.
Η ιστορία προτιμάει τους θρύλους από τους ανθρώπους.
Προτιμάει την ευγένεια από την κτηνωδία.
Τις πομπώδεις ομιλίες, από τις σιωπηλές πράξεις.
Η ιστορία θυμάται τη μάχη,
και ξεχνάει το αίμα.
Όπως και αν θυμάται η ιστορία εμένα, αν με θυμάται καθόλου...
θα θυμάται μόνο ένα ελάχιστο μέρος της αλήθειας.
Άλλο ένα.
Κάποιος μεθάει τόσο πολύ μόνο όταν θέλει να φιλήσει μια κοπέλα,
ή να σκοτώσει άνθρωπο.
Ποιο από τα δύο είναι, λοιπόν;