BUNTOWNIK Z WYBORU
dopasowanie: @rufio
Moduł f-x kwadrat, d-x.
Skończcie Percivala do następnego wykładu.
Wiem, że wielu z was uważa to za ponadprogramowe, ale nie zaszkodzi przejrzeć.
Dziękuję, Steven.
Na głównej tablicy umieściłem zaawansowany system Furiera.
Mam nadzieję, że ktoś z was dowiedzie go przed końcem semestru.
Osoba, która to zrobi nie tylko zdobędzie moje uznanie...
ale również sławę i pieniądze...
dzięki publikacji osiągnięcia i wydrukowanego nazwiska...
w prestiżowym M.I.T. Tech.
Znajdzie się w gronie najlepszych, włączając laureatów Nobla, zwycięsców Field's medal...
przesławnych astrofizyków i skromnych profesorów M.I.T.
To wszystko.Jeśli macie jakieś pytania...
jestem pewien, że Tom zna odpowiedzi.
Cześć Will.
Co słychać Kirsten. W porządku. A co u ciebie?.
Dobrze. Wiesz, że wczoraj nic nie wyszło z Cathy.
Nie?
Czemu nie? Nie wiem.
Cathy! Co?
Czemu wczoraj nie poszliśmy na całość...
Pieprzę cię...
i tę irlandzką klątwę Chuckie.
Mam marnować swoją energię dla twojego batonowego kutasa?
Idź do domu i ulżyj sobie. Batonowy kutas.
Brakuje jej zęba.
Ma problemy ze skórą...
I do tego pewnie Morgan się z nią ożeni. Rozumiesz co mam na myśli?
Jak długo można pieprzyć przyszła żonę kumpla.
Gdzie idziesz?
Do domu. Do domu? Przecież jest dopiero 10.00
Jestem zmęczony.
Irlandzka klątwa?
Nie ma pojęcia. Nie ma żadnej klątwy.
Nie we mnie.
To się posuń. Tam gdzie powinna być.
Wiesz, że dostaniesz za to.
Myślisz, że się ciebie boję? Stoisz za blisko.
W przyszłym tygodniu Casey robi za bramkarza w harwardzkim barze. Powinniśmy tam iść.
Co tam będziemy robić? Nie wiem.
Dokopiemy mądralom. Będziesz pasował jak ulał.
Taki z ciebie twardziel? Chodź tu.
WITAMY ROCZNIK 1972. ZJAZD ABSOLWENTÓW M.I.T.
Profesor Lambeau? Tak?
Chodzę na pańskie zajęcia. Jesteśmy wszyscy w budynku matematyki.
Podejdź tutaj... Jest sobota.
Chyba, że chcesz dzisiaj wybrać się na drinka. Może.
Poprostu nie mogliśmy czekać do poniedziałku żeby się dowiedzieć.
Dowiedzieć o czym? Kto dowiódł twierdzenie.
Poprawnie. Kto to zrobił?
Jack? To nie ja.
Nemesh? Nie ma mowy.
Joey teraz zastosuj McNamara.
Dalej dzieciaku!
Joey, odzrzuć! Odrzuć!
Tak się to robi.
Hey, Morgan, kim jest ta dziewczyna w tych pasiastych spodniach? Ma fajną dupcię.
to jest naprawdę fajna dupcia. Kim jest ten koleś, z którym przyszła?
Pieprzony guinea. Nie nawidzę kutasa. Will go zna.
Pieprzony Carmine Scarpaglia.
Lał mnie kiedy chodziłem do przedszkola. On?
Pieprzyć to. Chodźcie coś zjeść.
Co Morgan, chcesz do niej zagadać? Pieprzyć ją.
Zjadłbym Whoppera. Chodźcie do Kelly's.
Morgan, nie mam zamiaru tam iść bo ci się podoba kelnerka...
to 15 minut stąd.Wiec co robimy? Nie poświęcicie 15 minut?
Podwójny hamburger...
Chuck, zamówiłem podwójnego.
Możesz się przymknąć! Wiem co zamówiłeś.Byłem tam.
Więc daj mi moją pieprzoną kanapkę. Co masz na myśli mówiąc 'moją kanapkę'? Ja ją kupiłem.
Morgan, ile masz pieniędzy przy sobie?
Przecież oddam ci pieniądze. Mówiłem jak się zatrzymaliśmy.
Daj mi kanapkę i przestań być takim kutasem.
Dobrze, daj mi 16 centów które masz przy sobie.
A kanapkę położymy tutaj. Będzie czekać na ciebie.
Każdego dnia przyjdziesz ze swoimi 6-cioma centami...
i pod koniec tygodnia będziesz miał swoją kanapkę. Musisz być takim dupkiem?
Czy ja wyglądam na takiego kto rozdaje jedzenie? Powinieneś załatwić sobie dobry kredyt.
Tak jak kupiłeś swoją kanapę...plan spłat.
Pamiętasz jak twoja matka wpłacała 10$ każdego dnia przez rok. W końcu ją dostała.
Czy mogę dostać moje jedzenie? Masz tego pieprzonego hamburgera.
Zatrzymaj się Chuck.
Zwolnij. Kogo mamy?
Jeszcze nie wiem .
Widzieliśmy go 15 minut temu. Powinniśmy dokopać mu wtedy . Teraz jemy.
Zamknij się Morgan, idziesz. Nie idę. Więc nie idź.
Nie idę. Idź, Morgan.
Słuchaj, jeśli nie będzie cię tam za dwie sekundy...
kiedy z nimi skończę, ty będziesz następny.
Carmine, to ja, Will.Pamiętasz, chodziliśmy razem do przedszkola.
Umieraj!
Will! Will, chodź!
Will, chodź. Idziemy. Idziemy.
Spokojnie, bracie, spokojnie.
Dzięki, że przyjechaliście Chodź tu!
Kurwa.
Czy to moja wyobraźnia, czy klasa się nieznacznie powiększyła?
Mam nadzieję, że wszyscy przybyliście tu posłuchać mojego wykładu
ale wiem, że chcielibyście raczej poznać tożsamość tajemniczego, matematycznego czarodzieja.
Więc bez trzymania nas dłuższej niepewności wystąp naprzód niespokojny duchu i otrzymaj nagrodę.
Przykro mi, że rozczaruję moich słuchaczy ale...
wygląda na to, że nie będzie dzisiaj zdemaskowania.
Chociaż, porozumiałem się z moimi kolegami...
i na głównej tablicy jest nowy problem do rozwiązania...
rozwiązanie którego zajęło nam 2 lata.
Więc niech będzie powiedziane: wyzwanie zostało rzucone,
ale wykładowcy odpowiedzieli, odpowiedzieli z podwójną siłą.
Kiedy masz sprawę?
W przyszłym tygodniu.
Przepraszam.
Co ty robisz? Przepraszam.
To czyjaś praca. Nie wolno rysować graffiti.
Nie uciekaj! - Hej, odpieprz się!
Taki jesteś mądry? Jak się nazywasz?
O mój Boże.
Wygląda dobrze.
Will, jak bardzo niedorozwiniętym trzeba być, żeby zostać wylanym z takiej roboty.
Znaczy, jak trudno popychać pieprzoną miotłą?
Przecież za to cię właśnie wylali.
Wylali mnie bo zmieniali kierownictwo.
Wywalili grupę tych niedorozwiniętych, którzy dla nich pracowali.
Zamknij się. Jesteś tak ograniczony jak tuńczyk w puszce.
Przynajmniej mam pieprzoną pracę. Czyż nie?
Dlaczego cię wylali Will? Powiedz. Zmieniali kierownictwo.
Możesz się załapać do grupy rozbiórkowej mojego wujka. Naprawdę?
Chyba żartujesz. Pytałem cię wczoraj czy dostanę tę robotę.
A ja ci wczoraj odpowiedziałem 'nie'.
Usiądźmy tam.
A więc tak wygląda bar w Harwardzie.
Myślałem, że będą równania i gówno na ścianach.
Wezmę dzban waszego najlepszego piwa.
Przerwa. Chyba zaraz podejdę do tych gorących hardvardianek siedzących przy barze.
Uwolnię swoją magię.
Cześć. Co słychać? W porządku.
Więc czy... Czy często tu przychodzisz?
Czy tu przychodzę. Troszeczkę.
Od czasu do czasu.
Chodzicie tutaj do szkoły?
W takim razie chyba miałem z tobą zajęcia? Jakie zajęcia?
Historię. Może.
Niekoniecznie musisz mnie pamiętać.
To nie ma znaczenia bo chodzę tam, jestem geniuszem. Jestem bardzo mądry.
Jak leci? Dobrze.
Jakie to były zajęcia?
Historia.
Tylko historia? To musiał być ten przeglądowy kurs.
Tak. Przeglądowy.
Musisz sprawdzić. Dobre zajęcia.
Jak ci się podobał ten kurs? Szczerze mówiąc...
poznałem temat raczej elementarnie. Elementarnie.
Nie wątpię, że tak było.
Pamiętam te zajęcia.
Były między przerwą a obiadem.
Clark, czemu sobie nie pójdziesz?
Wyluzuj się. Czemu stąd nie pójdziesz?
Po prostu rozmawiam z moim nowym kolegą. Masz jakiś problem?
Żadnego.
Miałem nadzieję, że może dasz mi jakiś wgląd w ewolucję...
rynku ekonomicznego w południowych koloniach.
Twierdzę, że wstęp do Rewolucyjnej Wojny, zmian ekonomicznych...
szczególnie w południowych koloniach...
może trafnie być scharakteryzowany jako...
prekapitalistyczny.
Oczywiście, że tak twierdzisz. Skończyłeś pierwszy rok podyplomowych.
Przerobiliście pewnie jakiegoś marksistowskiego historyka... pewnie Pete'a Garrisona.
Będziesz o tym przekonany do momentu kiedy zaczniecie Jamesa Lemona.
Wtedy będziecie rozmawiać jak bardzo ekonomie Virginii i Pennsylvanii...
w 1740 roku były kapitalistyczne.
To ci wystarczy do następnego roku. Zaczniecie przerabiać Gordona Wooda...
rozmawiając o prerewolucyjnej utopii...
i skutkach formowania kapitalizmu na mobilizacię do wojska.
Jeśli chcesz wiedzieć wcale nie będę,
ponieważ Wood nie docenia wpływu...
wpływu zróżnicowania społeczeństwa...
opartego na majątku, szczególnie dziedziczonym.
Wiesz o tym z Vickers´Work in Essex County strona 98, tak?
Ja też to czytałem. Czy masz zamiar streszczać nam wszystko?
Czy masz może jakieś własne przemyślenia?
Wchodzisz do baru. Czytasz jakieś krótkie fragmenty.
Póżniej udajesz że są twoje.
Że to twoje pomysły, tylko po to, by zaimponować dziewczynom? Zawstydzić mojego przyjaciela?
Widzisz, smutne jest to, że taki gość jak ty dopiero za 50 lat...
zacznie samodzielnie myśleć.
Zrozumiesz, że są dwa pewniki w życiu.
Pierwszy: nie wolno tak robić.
A drugi: wywaliłeś 150 kawałków na pieprzoną edukację...
jaką mógłbyś mieć za $1.50 korzystając z publicznej biblioteki.
Ale będę miał tytuł,
a ty będziesz serwował moim dzieciom frytki w drodze na wycieczkę w góry.
Może, ale przynajmniej nie będę nieoryginalny.
Jeśli masz z tym jakiś problem, możemy wyjść na zewnątrz. Może go rozwiążemy.
Nie ma żadnego problemu. Wszystko gra.
Na pewno?
W porządku. Cholernie w porządku.
I jak mnie teraz lubisz?
Mój kumpel jest nieprzyzwoicie mądry.
Spędziłem tylko 3 minuty w tym pieprzonym miejscu i już się ktoś doczepił.
Były niezłe.
Już miałem kończyć sprawę, ale Chuck... Billy obraził jedną z nich...
Ta grubsza powiedziała, że zakola mi się powiększają i mam kilkukilogramową nadwagę...
A ja "pieprz się".
Połknąłem robaka.
Cześć.
Jesteś idiotą. Co?
Jesteś idiotą.Siedziałam tam przez 45 minut...
czekając żebyś podszedł i porozmawiał.
Ale teraz jestem zmęczona i muszę iść do domu.
Nie mogłam siedzieć tam dłużej i czekać na ciebie.
Jestem Will. Skylar.
A ten koleś tam ...klon Michaela Boltona...
Nie siedział z nami.
Wiem. Domyśliłem się. To dobrze.
Muszę już iść...
wstać wcześnie i stracić trochę pieniędzy na przecenioną edukację.
Nie miałem na myśli ciebie. W porządku.
Tu jest mój numer. Może poszlibyśmy kiedyś na kawę.
Dobrze. Może spotkamy się i zjemy garść cukierków.
Co masz na myśli? Kiedy tak pomyśleć...
to jest tak przypadkowe jak wypicie kawy.
Żartowałeś.
Patrzcie siedzą tam ci z baru z tym od górskiej wycieczki.
Powinniśmy mu dolać.
Lubisz jabłka?
Mam jej numer. Jak je teraz lubisz?
Przepraszam. Czy to jest biuro "budynki i place"?
Co mogę dla pana zrobić?
Muszę wiedzieć jak nazywa się student, który tu pracuje.
Nie pracuje tu żaden student. Czy mógłby pan sprawdzić?
Pracuje w moim budynku.
Mniej więcej takiego wzrostu. Który to pański budynek?
Dwa. Budynek numer dwa.
Jeśli coś zostało skradzione, powinienem o tym wiedzieć. Nie, nic z tych rzeczy.
Potrzebuję tylko nazwiska.
Nie mogę podać tego nazwiska chyba, że chce pan wnieść jakąś skargę. To jest profesor Lambeau.
A to profesor Hayes.
To ważne. Proszę.
Will nie pojawił się dzisiaj w pracy.
Dostał tę pracę przez swojego K.S., może pan do niego zadzwonić.
K.S.? Kuratora sądowego.
Dziękuję.
Dupek.
Wysoki Sądzie w 1789 roku miał miejsce precedens.
Po raz pierwszy oskażony występując przeciwko agentowi rządowemu bronił się samodzielnie...
to zdarzenie uważamy za obronę wolności, wystąpienie przeciwko tyranii.
Wysoki Sądzie, Henry Ward Beecher w Proverbs z the Plymouth Pulpit, 1887, powiedział, cytuję...
1887? Przepraszam. Mamy 20 wiek. On sobie kpi.
Mam prawo mówić we własnej obronie, proszę pana,
zapewnione przez konstytucję Stanów Zjednoczonych.
Nie mów mi o konstytucji. Gwarantuje mi wolność.
"Wolność", na wypadek gdyby pan zapomniał, to prawo do oddechu.
Kiedy nie mogę wziąć długiego oddechu, to znaczy że prawa są za ciasno zawiązane.
Bez wolności człowiek jest synkopą. Czym?
Ibid. Synu teraz moja kolej.
Siedzę tu od 10 minut, przeglądam twoją kartotekę...
i nie mogę w to uwierzyć. Czerwiec '93, napaść.
Wrzesień´93, napaść.
Kradzież samochodu luty´94.
Gdzie wyraźnie broniłeś i wybroniłeś się cytując...
"wolność do posiadania własnego konia i powozu" z 1798r. Żart.
Styczeń ´95, podawanie się za policjanta.
Chaos, kradzież, opór. Wszystko oddalone.
Mam również świadomość tego, że byłeś w wielu domach zastępczych.
Władze przeniosły cię z trzech z powodu poważnego, fizycznego znęcania się.
Wiedz, może inny sędzia by się przejął, ale uderzyłeś policjanta. Idziesz do więzienia.
Prośba o odrzucenie zarzutów oddalona. $50,000 kary.
Dziękuję.
Hello? Uch, Skylar?
Tak. Mówi Will.
Kto? Will.
No wiesz, naprawdę zabawny, przystojny facet, którego poznałaś wczoraj w barze.
Nie przypominam sobie nikogo ktoby pasował do takigo opisu. Napewno bym pamiętała.
No to mnie masz. Mówi ten brzydki, ohydny, bezzębny palant...
który się narzucał i nie chciał cię zostawić w spokoju.
Och, Will!Pamiętam.
Co słychać? Zastanawiałam się czy zadzwonisz.
Tak sobie myślałem ... Jak leci, kochany?
Poczekaj chwilkę. Co robisz? Chcesz mojej dupy?
Herve, pamiętam cię z poprawczaka. Co słychać?
Przepraszam za to.
Tak sobie myślałem może spotkalibyśmy się w tym tygodniu?
Posiedzielibyśmy w kawiarni. Może zjedlibyśmy trochę cukierków. Brzmi świetnie.
Pewnie. Gdzie jesteś?
Tak sobie myślę, czy jest jakaś szansa, że chodzisz na prawo?
Usiądź. Dziękuję.
Miło się rozmawiało.
Czego chcesz?
Jestem Gerald Lambeau.
Profesor, któremu kazałeś spieprzać.
Więc czego do cholery chcesz?
Rozmawiałem z sędzią, zgodził się cię zwolnić jeśli zostaniesz pod moim nadzorem.
Naprawdę?
Pod dwoma warunkami. Jakie to warunki?
Pierwszy:będziesz się ze mną spotykał każdego tygodnia. Po co?
Dokończyć dowód, nad którym pracowałeś,
zrobić jakieś postępy w kombinatoryce,
skończonej matematyce.
Brzmi groźnie.
A drugi warunek jest taki, że ...
będziesz się widywać z terapeutą.
Jestem odpowiedzialny do składania raportów z tych spotkań.
Jeśli nie spełnisz jakiegoś z warunków wrócisz do aresztu.
Dobrze. Mogę robić matmę ale nie mam zamiaru spotykać się z jakimś pieprzonym terapeutą.
Lepsze to niż spędzanie czasu w więzieniu?
Czytałem pańską książkę i "Mike" miał takie same problemy...
jakie miał "Chad", makler giełdowy.
Masz całkowitą rację. Sedno sprawy. Nieźle Will.
Dziękuję.
Will naciski ... nie oceniam ich.
Nie szufladkuję,
ale one niszczą twój potencjał.
Koniec z figlami. Koniec z wygłupami. Koniec z wyskokami.
Ma pan rację.
Nie wywiniesz się tak łatwo. No dalej Will. Troszkę więcej.
Więc robię różne rzeczy. To znaczy?
Robię, wie pan, to znaczy, chowam się przed ludzmi.
Chowasz się? Nie, nie. To znaczy lubię chodzić do różnych miejsc. Odreagowywuję.
Naprawdę?Jakie to miejsca? Różne kluby.
Dalej. To miłe. Tak. Jakie to kluby?
Na przykład Fantasy.
Fantasy. To miło. Troszkę więcej.
Jest coś takiego, że kiedy tam jesteś, muzyka może tobą zawładnąć.
Jest coś takiego, ta muzyka house. Jest jak...
Wiesz, zaczynasz tańczyć.
Jest jak...
Czy trudno panu ukryć fakt, że jest pan gejem?
O czym ty mówisz? Co?
Kolego, jeszcze dwie sekundy temu byłeś gotowy zaproponować mi numerek.
Numerek? Czy jesteś...
Przykro mi, że cię rozczaruję.
Mnie to wcale nie przeszkadza. Nie obchodzi mnie, że lubisz czasem wystrzelić z armaty.
Strzelać z armaty? O czym ty mówisz?
Trudne twierdzenie może być jak symfonia.
To bardzo erotyczne.
Henry. Cześć Gerry.
Wiesz co? Mam dosyć tej pracy pro bono.
Po prostu nie warto. Co się stało?
W przyszłym tygodniu występuję w telewizji.
To znaczy nie mam ochoty ci teraz tego tłumaczyć, ani więcej rozmawiać z tym rozwydrzonym pomyleńcem.
Jest komletnym szaleńcem.
Dobrze, jesteś w swoim łóżku Will.
Ile masz lat?
Siedem.
Co widzisz?
Coś jest w moim pokoju.
Co to jest?
Jakaś postać. Unosi się nade mną.
Jesteś w bezpiecznym miejscu Will.
To mnie dotyka.
Gdzie cię dotyka?
Dotyka mnie tam na dole,
jestem zdenerwowany.
Nie musisz być zdenerwowany Will.
Zaczynamy tańczyć.
To jest po prostu piękne,
bo możemy długo...
kochać się zanim zajdzie słońce...
Przepraszam Rich. Mam lepsze rzeczy do robienia ze swoim czasem.
No dalej! Tylko jeden taniec!
Wiesz, naprawdę mnie zahipnotyzowałeś.
Na miłość Boską Will. Co? No co ty. Wyszedł. Nie zwalaj wszystkiego na mnie.
Prosiłem cię, żebyś z nimi współpracował.
Patrz prosto w moje oczy. Wyjdź stąd Will.
Nie potrzebuję terapii.
Wystarczy. Wynoś się!
Rano dzwoniłem do Mela Weintrauba. I tak nic z tego nie będzie.
Co chcesz zrobić?
Jest ktoś jeszcze. Kim on jest?
Był kiedyś moim współlokatorem w college'u.
Zaufanie. Bardzo ważne w związku.
Jest też bardzo wazne w sytuacji klinicznej.
Dlaczego zaufanie jest najważniejszą rzeczą...
w momencie przełomowym z pacjentem?
Maureen, przestań zajadać włosy i dołącz do nas.
Bo zaufanie ... to życie.
To było bardzo głębokie. Dziękuję Vinnie.
Następnym razem przeczytaj notatki brata.
Jeśli pacjent nie czuje się na tyle bezpiecznie, żeby ci zaufać, nie będzie z tobą szczery.
Nie dojdzie do przełamania w terapii.
To znaczy jeśli ci nie ufają, nigdy się z tobą nie prześpią.
To powinien być cel każdej terapii. 'Przygwoźdź ich kiedy są bezbronni'.
To moje motto.
O, wszyscy wrócili.Witam ponownie.
Cześć Sean. - Hey, Gerry.
Panie i panowie dostąpiliśmy wielkigo zaszczytu.
Profesor Gerald Lambeau, zwycięsca Field´s medal w dziedzinie kombinatoryki.
Czy ktoś wie czym jest Field´s medal?
To wielka rzecz. To tak jak nagroda Nobla z matematyki.
Tylko,że przyznają ją raz na cztery lata. Wielka rzecz. Wielki zaszczyt.
To wszystko na dzisiaj. Dziękuję.
Zobaczymy się w poniedziałek. Będziemy rozmawiać o Freudzie.
Dlaczego wziął taką dawkę kokainy, która mogłaby zabić małego konia. Dziękuję.
Co słychać? Dobrze cię widzieć.
Nawzajem.
Sean, chyba mam coś ciekawego dla ciebie. Tak?
Co, masz dla mnie próbki krwi i moczu? O co chodzi?
Czemu nie było cię na zjeździe?
Byłem zajęty.
Wiele straciłeś. Naprawdę?
Więc kiedy się ostatnio widzieliśmy. Jeszcze przed śmiercią Nancy.
Tak, przykro mi.
Byłem wtedy w Paryżu. Na tej przeklętej konferencji.
Dostałem kartkę. Była miła.
Chodź tu. To jest dopiero przyłożenie.
Jak było? Oddalili wyrok czy co?
Zawieszenie i terapia dwa razy w tygodniu.
Ale się wywinąłeś. Morgan! Poddaj się!
Bill, skończ z nim. Spóźnimy się na mecz.
Mam pełny grafik. Jestem bardzo zajęty.
Ten chłopak jest niesamowity. Nigdy nie widziałem kogoś takiego.
Co czyni go tak niezwykłym Gerry?
Słyszłeś o Ramanujanie? Tak. Nie.
Ten mężczyzna żył 100 lat temu. Był Hindusem.
Kropki nie pióra. Nie pióra.
Mieszkał w małej chatce, gdzieś w lndiach.
Nie miał formalnego wykształcenia.
Nie miał też dostępu do żadnej pracy naukowej. Kawy?
Dla pana? Tylko trochę.
Aż natknął się na stary podręcznik do matematyki,
I z najprostszego tekstu , był w stanie snuć takie teorie...
które zdumiały matematyków na lata.
Tak. Skończone frakcje. Napisał...
Wysłał je do Hardy'ego do Cambridge. Tak, Cambridge.
Hardy natychmiast rozpoznał geniusz jego pracy...
i przywiózł go do Anglii, potem pracowali razem przez lata,
tworząc jedne z najbardziej ekscytujących matematycznych teorii jakie kiedykolwiek stworzono.
Ten Ramanujan...
jego geniusz był niezrównany.
Ten chłopiec jest taki sam.
Ale jest trochę defensywny.
Potrzebuję kogoś, kto by do niego dotarł.
Kogoś takiego jak ja? Jak ty.
Dlaczego? Macie to samo zaplecze.
Jakie zaplecze? Jesteście z tej samej dzielnicy.
Jest z Southie? Tak.
Chłopiec - geniusz z Southie.
U ilu psychiatrów byłeś przede mną? Pięciu.
Niech zgadnę. Barry? Henry? Nie, Rick? Tak.
Sean, proszę spotykaj się z nim raz w tygodniu.
Proszę?
Z tym dzieciakiem to jak gra w pokera. Nie pozwól by dowiedział się co masz.
Najprawdopodobniej przeczytał też twoją książkę, jeśli oczywiście ją znalazł.
Trudno mu będzie ją znależć.
Cześć Will. Cześć.
To jest Sean Maguire. Will Hunting.
Co słychać?
Tak. Zaczynajmy. Do roboty.
Jestem napompowany. Zaczynajmy to uzdrawianie.
Wybaczysz nam? Tak, Tom proszę.
Ty też Gerry.
Oczywiście.
Co słychać?
Gdzie mieszkasz w Southie?
Podoba mi się co zrobiłeś z tym miejscem. Dzięki.
Ty kupiłeś te wszystkie książki,
czy ci przysłałi w zestawie "dla psychiatrów"?
Lubisz książki? Tak.
Przeczytałeś którąś z tych? Nie wiem.
A możę którąś z tych? Prawdopodobnie nie.
Może jakąś z górnej półki? Czytałeś tamte?
Tak. To świetnie. Co o nich sądzisz?
Nie jestem tutaj żeby streszczać książki. Są twoje. Czemu sam ich nie czytasz?
Przeczytałem. Musiałem przeczytać.
Musiało ci to zająć sporo czasu. Tak, rzeczywiście.
Stany Zjednooczone Ameryki: A Complete History, tom 1.
Jeśli chcesz przeczytać prawdziwą historyczną książkę,
przeczytaj Howarda Zinna A People´s History in The United States.
Ta książka powali cię na kolana.
Lepsza od Chomsky´s Manufacturing Consent? Czy myślisz, że to dobra książka?
Wy pieprzeni ludzie ciągle mnie zdumiewacie.
Wydajecie wszystkie swoje pieniądze na te pieprzone luksusowe książki. Otaczacie się nimi.
A one są tylko złymi pieprzonymi książkami. A które są dobre Will?
Pewnie takie, które przywieją z powrotem twoje włosy. Rzeczywiście, niewiele mi ich zostało.
Wiesz, byłoby lepiej dla ciebie gdybyś wsadził sobie tego papierosa w tyłek.
To byłoby zdrowsze dla ciebie. Tak, wiem.
Kłóci się z moimi ćwiczeniami jogi. Ćwiczysz?
A co, podnosisz?
Nautilus? Nie, sztanga.
Naprawdę? Sztangę? Niezła rzecz.
Ile podniesiesz? 285. A ty?
Ty to namalowałeś?
Tak. Malujesz?
Rzeźbisz? Nie.
Lubisz sztukę?
Lubisz muzykę? To naprawdę kawał gówna.
Powiedz co naprawdę o tym myślisz.
Ta linearna i impresjonistyczna mieszanina sprawiają ,że kompozycja jest zmącona.
No i oczywiście zerżnąłeś to z Winslowa Homera z wyjątkiem tych białych wioseł.
To jest sztuka, Monet. Chociaż nie najlepsza.
Nie to mnie jednak martwi najbardziej. A co?
Kolory. Wiesz co jest najciekawsze?
Malowałem według numerków.
Kolory? Bo są fascynujące.
Tak sądzisz? Naprawdę?
Myślę,że byłeś o krok od obcięcia sobie pieprzonego ucha.
Naprawdę? Och, tak.
Myślisz, że powinienem przeprowadzić się do Francji i zmienić imię na "Vincent"?
Znasz takie powiedzenie "podczas sztormu każdy port dobry"?
Może to właśnie najlepiej cię określa. W jaki sposób?
Może jesteś w samym środku burzy, wielkiej pieprzonej burzy. Może.
Niebo wali ci się na głowę. Fale rozbijają się o twoją małą łódkę.
Wiosła mają się zaraz złamać.
Sikasz w gacie. Płaczesz za portem.
Więc może robisz to co pozwala ci uciekać.
Może dlatego zostałeś psychologiem.
Dokładnie. Więc pozwól mi pracować. Chodź.
Może ożeniłeś się z niewłaściwą kobietą. Może powinieneś uważać na to co mówisz!
Przystopuj szefie, dobrze?
Tak właśnie było, czyż nie?
Ożeniłeś się z niewłaściwą kobietą.
Co się stało? Zostawiła cię?
Pieprzyła się z innym facetem?
Jeśli jeszcze raz obrazisz moją żonę wykończę cię.
Wykończę.
Rozumiesz, szefie?
Czas minął.
Spocznij.
Wszystko w porządku?
Zrozumiem jeśli nie będziesz chciał się z nim już więcej spotkać.
Czwartek 16:00. Dopilnuj żeby przyszedł.
Dziękuję.
Wyglądasz pięknie w tych okularach .
Bardzo dziękuję. Są po prostu piękne.
Zawsze chciałam mieć ciemno niebieskie cienie do powiek. Są cudowne.
Kiedy dorastałam w Anglii, chodziłam do bardzo miłej szkoły.
Wiesz, to był rodzaj takiej postępowej, organicznej, zrób-to-sam, prywatnej szkoły.
Teraz Harvard. Później mam nadzieję medyk.
Kiedy tak pomyśleć, na koniec
mój mózg będzie wart $250,000.
To brzmi okropnie, czyż nie?
Myślę, że twoi rodzice byli szczęśliwi płacąc.
Nie, to ja byłam szczęśliwa płacąc. Odziedziczyłam pieniądze.
Czy Harvard dostanie wszystkie pieniądze?
Nie Stanford. Wybieram się tam w czerwcu kiedy tu skończę.
Więc co, chciałaś wykorzystać tego marynarza i uciec?
Miałam zamiar, najpierw poćwiczyć na tobie zajęcia z anatomii.
Jeśli tak,to w porządku...
Chcesz zobaczyć moją magiczną sztuczkę? Oczywiście.
To dla ciebie Rudolph. Czekaj, potrzebujesz mojej różdżki.
Uderz. Dziękuję.
Sprawię, że te cukierki znikną.
Jesteś gotowa?
Raz,dwa,trzy...
Wszystkie zniknęły.
Lepiej wychodzi gdy mam przy sobie mojego królika.
Wiesz, tak prawdę mówiąc nie umawiam się zbyt często.
To wielka strata...myślę o sobie.
Wiesz co mam na myśli? Wiem, że o tym myślałeś.
Wcale nie. Właśnie,że tak.
Nie, naprawdę nie. Właśnie, że tak.Miałeś nadzieję, że dostaniesz całusa na dobranoc.
Nie, myślałem, że na dobranoc dostanę coś więcej.
Tak naprawdę zadowolę się całusem.
Jakie to szlachetne z twojej strony. Dziękuję.
Nie, miałem nadzieję na pocałunek.
Więc dlaczego nie załatwimy tej sprawy teraz?
Teraz?
Chodź.
Chyba zjadłam jednego z twoich ogórków.
Znowu ty?
Chodź ze mną.
A to co? Jakaś próba przełamania lodów między dwoma facetami?
Ładnie tu. A te łabędzie mają nam w tym pomóc? To jakiś fetysz?
Może właśnie powinniśmy poświęcić temu trochę więcej czasu?
Myślałem o tym co powiedziałeś mi wczoraj. O moim obrazie.
Nie spałem pół nocy myśląc o tym.
Coś mnie zastanowiło.
Zapadłem w głęboki sen i nie myślałem więcej o tobie.
Wiesz co mnie zastanowiło? Nie.
Jesteś tylko dzieciakiem. Nie masz zielonego pojęcia o czym mówisz.
Dziękuję bardzo. W porządku.
Nigdy nie byłeś poza Bostonem.
Nie.
Więc jeśli zapytam cię o sztukę prawdopodobnie dasz mi streszczenie...
każdej książki.
Michał Anioł? Dużo o nim wiesz.
Praca,aspiracje polityczne. On i papież.
Orientacja seksualna. Wszystko, prawda?
Ale założę się, że nie powiesz jak pachnie w Kaplicy Sykstyńskiej.
Nigdy tam nie stałeś, nie patrzyłeś na te piękne sklepienia.
Ja widziałem.
Jeśli zapytam cię o kobiety,
pewnie dasz mi cały syllabus swoich osobistych upodobań.
Może nawet kilka razy spałeś z którąś.
Ale nie wiesz jak to jest kiedy budzisz się obok kobiety...
i czujesz się naprawdę szczęśliwy.
Jesteś trudnym dzieciakiem.
Pytając cię o wojnę pewnie rzucisz Shakespearem, prawda ?
"Razem młodzi przyjaciele".
Ale nigdy nie byłeś przy żadnym.
Nie trzymałeś na kolanach głowy swojego najlepszego przyjaciela...
nie widziałeś jak ostatnim oddechem prosi cię o pomoc.
Jeśli zapytam cię o miłość ,pewnie zacytujesz mi sonet,
ale nigdy nie patrzyłeś na kobietę i nie czułeś się całkowicie bezbronnym.
Wiesz, że znasz kogoś, kto jednym spojrzeniem podniesie cię na duchu.
Czujesz się, jakby Bóg zesłał na Ziemię anioła tylko dla ciebie,
który uratuje cię od głębin piekła.
I nie wiesz jak to jest być jej aniołem,
mieć miłość na zawsze.
Niezależnie od wszystkiego, niezależnie od raka.
I nie wiesz jak to jest spać siedząc w szpitalnej sali...
przez dwa miesiące trzymać jej rękę,
bo lekarze widzą w twoich oczach, że określenie "godziny odwiedzin" cię nie dotyczy.
Nic nie wiesz o prawdziwej stracie,
bo jest tylko wtedy, kiedy stracisz kogoś, kogo kochasz bardziej od siebie.
Wątpię, że odważyłeś się tak bardzo kochać.
Patrząc na ciebie nie widzę inteligentnego, pewnego siebie mężczyzny.
Widzę zasmarkanego gówniarza.
Ale jesteś geniuszem. Nikt w to nie wątpi.
Pewnie nikt nie jest w stanie zgłębić cię do końca.
Ale tobie wydaje się, że wiesz o mnie wszystko bo zobaczyłeś mój obraz.
Rozdarłeś moje pieprzone życie na kawałki.
Jesteś sierotą, prawda?
Czy wydaje ci się, że wiem jak trudne było twoje życie...
co czujesz, kim jesteś...
bo przeczytałem Olivera Twista?
Czy to cię określa?
Osobiście mam to gdzieś bo wiesz co?
Niczego się od ciebie nie nauczę...
Nie przeczytam tego w żadnej pieprzonej książce.
Chyba, że zaczniesz mówić o sobie,
kim jesteś.
Jestem zafascynowany. Wchodzę w to.
Ale ty tego nie chcesz, prawda?
Jesteś przestraszony tym co mógłbyś powiedzieć.
Twój ruch szefie.
Profesor Valenti, znów do mnie pan dzwoni?
Pacan.
O Boże, do kogo dzwoniłeś?
Do nikogo. Zapomniałem numeru. Jesteś niedorozwinięty?
Pokonałeś całą drogę na deszczu i nie wziąłeś numeru.
Nie, to był numer 0-700.., dzwoniłem do twojej matki i zabrało mi żetonów.
Czemu nie zejdziemy z matek, ja zszedłem z twojej.
Ale śmieszne, Morgan.
Pieprzony żeton.
Jak będziesz mnie wkurzał to zobaczysz.
Żadnego palenia.
Co masz na myśli: nie odezwał się? Siedzieliście tam przez godzinę.
Po prostu siedział i liczył sekundy.
Całkiem imponujące. Czemu to robił?
Żeby mi udowodnić, że nie musi mówić jeśli nie chce.
Co to ma być? Jakiś konkurs między dwoma dzieciakami ze starego sąsiedztwa?
Tak. A ja nie mogę odezwać się pierwszy.
Znamy twoją teorię, ale chłopak znalazł łatwiejszy, geometryczny obraz.
Ta struktura nie zadziała. Zobacz teraz. Połączył dwa piony.
Ale ja mogę to podsumować.
Zależy jak to pogrupujesz. Ale Gerry.
Jeśli zrobimy to w ten sposób...
Zapisałem to. Teraz jest prościej.
Czasami ludziom się po prostu udaje.
Jest pan wspaniałym człowiekim.
Leciałem kiedyś samolotem
siedzę,a kapitan zaczyna...
"będziemy lecieć na wysokości 10,000 m",
Kiedy skończył, zapomniał wyłączyć mikrofonu.
Zwraca się do drugiego pilota. Mówi:
"Teraz tylko wystarczyłoby mi obciąganie i filiżanka kawy"
Więc stewardessa biegnie z końca samolotu ...
żeby powiedzieć, że mikrofon jest nadal włączony.
A jakiś facet krzyczy: "Hej kotuś, nie zapomnij o kawie".
Byłeś kiedyś w samolocie?
Nie, ale to pieprzony kawał. Lepiej brzmi jeśli opowiadam go w pierwszej osobie.
Rzeczywiście.
Spałem z kobietą.
Naprawdę? To dobrze.
Wielka sprawa.
W zeszłym tygodniu byłem na randce.
Jak poszło? Było dobrze.
Umówisz się znowu? Nie wiem.
Dlaczego? Nie oddzwoniłem do niej.
Jesteś amatorem. Wiem co robię.
O mnie się nie martw. Wiem co robię.
Ale ta dziewczyna jest piękna, mądra, zabawna.
Jest zupełnie inna od większości dziewczyn, z którymi byłem.
Więc zadzwoń do niej Romeo. Żeby uświadomić sobie, że nie jest aż tak mądra.
Że jest nudna.
Teraz ta dziewczyna jest idealna. Nie chcę tego zepsuć.
Może ty teraz jesteś idealny. Może właśnie nie chcesz zepsuć tego.
To świetna filozofia Will.
Takim oto sposobem przeżyjesz całe swoje życie nie poznając nikogo.
Moja żona puszczała bąki kiedy była zdenerwowana.
Miała swoje takie niedoskonałości.
Pierdziała nawet przez sen.
Pomyślałem, że się z tobą tym podzielę.
Którejś nocy były tak głośne że obudziły psa.
Obudziła się i spytała "czy to ty"?
Odpowiedziałem "tak". Nie miałem serca jej mówić prawdy. O Boże.
Sama też się obudziła? Tak.
Ale Will, ona nie żyje od dwóch lat a ja pamiętam tylko takie głupoty.
Wspaniałe rzeczy, wiesz? Właśnie takie drobnostki.
Tych rzeczy brakuje mi najbardziej.
Tylko ja o nich wiedziałem.
To ją właśnie wyróżniało.
Ale ona też dobrze mnie znała. Znała moje wszystkie wady.
Ludzie nazywają je niedoskonałościami.
Później zastanawialiśmy się kogo wpuścimy do naszych dziwnych światów.
Nie jesteś ideałem.
I posłuchaj, ta dziewczyna którą poznałeś również nie jest ideałem.
Ale najważniejsze jest czy jesteście idealni dla siebie.
To cała sprawa. Na tym polega intymność.
Możesz dowiedzieć się o świecie wszystkiego,
ale musisz chcieć spróbować.
Oczywiście nie nauczysz się tego od takiego starego pierdoły jak ja.
Nawet gdybym wiedział nie powiedziałbym takiemu gnojkowi jak ty.
Czemu nie?
Powiedziałeś mi wszystkie pieprzone rzeczy.
Gadasz więcej niż jakikolwiek inny psychiatra.
Uczę gówna. Nie powiedziałem że wiem jak to zrobić.
Myślałeś o tym żeby się powtórnie ożenić?
Moja żona nie żyje.
Powtórzę słowo "powtórnie". Ona nie żyje.
To świetna filozofia Sean.
Takim oto sposobem przeżyjesz resztę życia nie poznając nikogo.
Czas minął.
Proszę zatrzymać.
Dzięki.
Minorowe"G-7". Najsmutniejszy ze wszystkich akordów.
Gdzie byłeś? Przepraszam ...byłem bardzo zajęty...
Ja też.
Myślałam,że zadzwonisz.
Świetnie się bawiłam. Ja też.
Przepraszam. Zepsułem wszystko.
Nie. Nie ma sprawy.
Tak sobie myślałem,
może dasz mi jeszcze jedną szansę.
Pozwól się jeszcze raz gdzieś zaprosić.
Nie mogę. Rozumiem.
Nie,że... nigdy nie.
Nie mogę teraz.
Muszę wyznaczyć widmo protonowe ibogaminy.
Wszystko to brzmi bardzo, bardzo interesująco. Tak naprawdę jest nieziemsko nudne.
Dobrze. Może innym razem.
Na przykład jutro? Dobrze.
Cześć.
Co tu robisz?
Nie mogłem czekać do jutra.
Skąd to masz?
Musiałem przespać się z kimś z twojej klasy.
Mam nadzieję, że to był ktoś w sandałach z bardzo nieświeżym oddechem.
Chodź. Zabawimy się. Nie, muszę się tego nauczyć.
Chyba nie będziesz jutro operować?
Nie. Chodźmy.
O Boże mój pies wygrywa.
Dalej Misty!
Biegnij! Szybciej!
Wygrał! Naprawdę wygrał!
Tutaj dorastałeś.
Niedaleko. Południowy Boston.
Jeszcze nie mogę uwierzyć, że wygrałam.
Jesteś taka szczęśliwa.
Jak to było?
Normalnie. Nic specjalnego.
Czy dużo masz rodzeństwa?
Czy dużo mam rodzeństwa? O to właśnie pytałam.
Irlandzcy katolicy, jak myślisz? Oczywiście.
Ile? Nie uwierzysz jak ci powiem.
Dlaczego? Pięć? Nie.
Siedem? Osiem? Ile?
Mam dwunastu starszych braci. Nie wierzę!
Przysięgam. Jestem szczęśliwą trzynastką.
Znasz ich wszystkie imiona?
Czy znam...Pewnie. To są moi bracia.
Jakie są ich imiona?
Marky, Ricky, Danny, Terry, Mikey, Davey, Timmy, Tommy, Joey, Robby, Johnny i Brian.
Powtórz.
Marky, Ricky, Danny, Terry, Mikey, Davey, Timmy, Tommy, Joey, Robby, Johnny i Brian.
I Willy. Willy?
Will.
Widujesz się z nimi. Tak, wszyscy mieszkają w Southie.
Mieszkam z trzema. Naprawdę?
Chciałabym ich poznać.
Dobrze.
Wczoraj przeczytałem twoją książkę.
A więc to ty.
Nadal pomagasz weteranom?
Już nie.
Czemu? Zrezygnowałem kiedy zachorowała moja żona.
Czy zastanawiałeś się kiedyś jak by wyglądało twoje życie gdybyś nie poznał swojej żony?
Czy byłoby mi lepiej bez niej?
Nie, nie, nie mówię 'bez niej'. Nie miałem tego na myśli.
W porządku. To ważne pytanie.
Czasami człowiekowi nic nie wychodzi, ale takie dni pozwalają docenić...
szczęście które się ma a którego się na co dzień nie zauważa.
I nie żałujesz, że poznałeś swoją żonę?
Dlaczego? Bo teraz cierpię?
Wiele żałuję, ale nie żałuję ani jednego dnia który spędziłem z żoną.
Więc kiedy wiedziałeś, że to właśnie ona?
Pażdziernik 21, 1975.
Pamiętasz pieprzoną datę?
O tak. Dzień największej gry w historii Red Sox.
Razem z przyjaciółmi nie spaliśmy przez całą noc żeby dostać bilety.
Mieliście bilety? Siedzieliśmy w barze ...
czekając na początek gry i wtedy weszła ta dziewczyna.
To był najlepszy mecz.
Było 6-6. Doszło do 12-tej.
W 12 rundzie wszedł Carlton Fisk, stary Pudge.
Stanął na polu... w tej swojej dziwnej pozycji.
A potem... Bum! Wybił.
Wysoka piłka, na lewe zapole!
35 tysięcy ludzi zerwało się na równe nogi, wydzierali się na piłkę.
Ale to nie wszystko, bo sam Fisk machał na piłkę jak szalony.
Tak, widziałem to. "Za pole!Za pole!
Spadła za polem. Fisk wariuje z radości,35,000 fanów...
wpadło na boisko.
A on rozpędza ludzi. Krzyczy:
"Z drogi!Z drogi!"
Nie mogę uwierzyć, że mieliście bilety na ten mecz!
Też wbiegłeś na boisko? Nie. Mnie tam nie było.
Co? Byłem w barze, piłem drinka ze swoją przyszłą żoną.
Przegapiłeś bieg Pudge'a Fiska do bazy, żeby wypić drinka z jakąś panienką, której wcześniej nie znałeś?
Tak .Ale żebyś ją widział. Była olśniewająca.
Nie obchodzi mnie... Rozjaśniła pokój...
Nie obchodzi mnie gdyby Helena trojańska weszła do pokoju.
To był taki mecz. O Boże, jakich ty miałeś przyjaciół?
Pozwolili ci tak odejść? Musieli.
Co im powiedziałeś? Położyłem bilet na środek stołu.
Powiedziałem:"Przykro mi panowie. Muszę się zobaczyć z tą dziewczyną".
"Muszę zobaczyć się z tą dziewczyną"!
To właśnie powiedziałeś? Pozwolili ci tak odejść?
O tak.Zobaczyli moje oczy i wiedzieli, że nie żartuję.
Chyba żartujesz? Nie Will.
Dlatego teraz nie mówię o jakiejś tam dziewczynie, którą zobaczyłem 20 lat temu...
i o tym jak bardzo żałuję, że nie podszedłem do niej, nie porozmawiałem z nią.
Nie żałuję 18 lat, które przeżyłem z Nancy.
Nie żałuję 6 lat, kiedy musiałem rzucić praktykę bo zachorowała,
i nie żałuję ostatnich lat kiedy była już naprawdę chora.
I na pewno nie żałuję, że nie byłem na tym pieprzonym meczu.
To jest żal.
Ale mimo wszystko chciałoby się zobaczyć ten mecz.
Nie wiedziałem, że Pudge zdobędzie bazę.
Wiesz, jestem bardzo przydatna na boisku.
Jestem bardzo wysoka.
Nie jesteś aż tak wysoka. Muszę spytać.
Czy kiedykolwiek będę grała w N.B.A.?
"Zdecydowanie tak".
Dlaczego zawsze zostajemy tutaj?
Bo jest milej niż u mnie.
Tak, ale ja nie widziałam twojego mieszkania.
Wiem.
Kiedy poznam twoich przyjaciół i braci?
Nie przyjeżdżają tutaj zbyt często.
Chyba uda mi się dotrzeć do południowego Bostonu.
To będzie jak wycieczka.
Czy ty ukrywasz mnie przed nimi, czy jest odwrotnie?
Dobrze, pójdziemy. Kiedy?
Nie wiem. Może w przyszłym tygodniu.
Co jeśli powiem ci, że nie będę z tobą spała dopóki nie przedstawisz mi swoich przyjaciół?
Jest 4:30.Pewnie jeszcze nie śpią.
O mój Boże. Faceci są bezwstydni.
Nawet jeśli nie myślisz swoim ptaszkiem , mówisz w jego imieniu.
W imieniu mojego ptaszka - czy mogę prosić o szybką zapłatę?
Nie wiem. Zapytam. "Prognoza nie zapowiada się najlepiej"
Co? Chuck? Nie. Nic. Śpij dalej.
"Prognoza" To samo odczytałaś pytając, czy będziesz grać w N.B.A.
Dokładnie. Więc uważaj. Powinieneś zacząć wykupowanie sezonowych biletów.
Taki mam zamiar. Jestem wysoka. Lubię nosić szorty.
Wcale nie jesteś tak wysoka. Właśnie że jestem.
Rzucę za trzy.
Dobiegnę bazy.
Przestań mieszać sportowe metafory.
Troll trzyma swojego kutasa w małpiej dupie.
A Morgan "mnie to nie przeszkadza"
Nie mogę uwierzyć, że przyprowadziłeś tu Skylar kiedy wszyscy jesteśmy pijani.
Wiem Morgan. To niezwykła rzadkość, że pijemy.
Mój wujek Marty pije. Ma takie sześcio - ośmio miesięczne ciągi.
Mówiłem wam co mu się przydarzyło kiedy się zatrzymał?
Mówiłem, prawda?
Powiem wam co mu się przydarzyło, bo powinniście to wiedzieć.
Zawsze coś opowiada. Zawsze kiedy tu przyjdziemy ma kolejną opowieść.
Ale tą już znamy. Opowiedz tak czy inaczej.
Taki mam zamiar. Dzięki.
Mój wujek Marty jedzie do domu.
Wpada na dzewo. Rozbija samochód.
Widzi go policjant, więc mój wujek ma już totalnie przesrane.
Prosi, żeby wysiadł z samochodu i przeszedł się po prostej linii.
Wysiada z samochodu, rzyga i policjant jest pewien, że mój wujek przekroczył limit.
Już ma założyć mu kajdanki i wsadzić go do więzienia.
Aż nagle 500 metrów dalej słychać jakieś "bum!"
Bardzo się wystraszył. Obraca się... Potrzelili go?
Nie...Przecież już to opowiadał.
Morgan, przestań.
Jakiś inny facet przywalił w drzewo.
Tak czy inaczej...
Jak mógł to usłyszeć... Zamknij się!
Doprowadzasz go do szału. Zamknij się!
Przecież już ci to opowiadał.
Więc mówi do mojego wujka, "Zostań tu, nigdzie się nie ruszaj".
i biegnie w dół drogi zobaczyć co się stało.
Po kilku minutach leżenia w swoich sikach i wymiocinach,
mój wujek zastanawia się co tam robi.
Wstaje, wsiada do samochodu i odjeżdza.
Następnego ranka słyszy pukanie do dzrzwi.
Schodzi po schodach, otwiera dzrzwi ..."Co?".
Stoi przed nim policjant, który go wcześniej zatrzymał.
"Pieprzyć cię, ot co"
"Wiesz co. Zatrzymałem cię wczoraj ,a ty nawiałeś"
A mój wujek "Widzę pana pierwszy raz w życiu.
Przez całą noc byłem w domu z moimi dziećmi. Nie mam cholernego pojęcia kim pan jest".
"Wiesz kim jestem . Pokaż mi swój garaż".
"Co?" Dobrze słyszałeś. Pokaż mi swój garaż".
"Dobrze". Wychodzą na zewnątrz,wujek otwiera wrota,
A tam stoi policyjny radjowóz.
Był tak napruty, że pojechał nie tym samochodem.
Najlepsze jest to, że policjant....
był tak zawstydzony, że nie zrobił nic.
Jeżdził po całej okolicy Chevroletem mojego wujka szukając domu.
Chuck, co wynika z tej opowieści?
Poszedł sobie. To z tego wynika.
Pytanie... Przestań.
Próbuję to wyjaśnić. Zawstydzasz go.
To nie ma sensu. Właśnie, że ma
gdybyś słuchał i przestał zadawać pytania.
Zobaczymy, czy tą załapiesz. Mam dla was małą historykę.
W łóżku leży stara para, Mary i Paddie.
Budzą się rano w 50-tą rocznicę ślubu.
Mary patrzy promiennie na Paddiego.
"Jesteś taki przystojny. Kocham cię.
Chciałabym dać ci mały prezent.
Dam ci wszystko czego twoja dusza zapragnie.
Czego byś chciał?"
"Och, Mary. To bardzo miła propozycja.
Przez 50 lat tylko jednego nam brakowało,
chciałbym, żebyś mi zrobiła loda.
Bardzo bym chciał. "Dobrze".
Wyjmuje szczękę, wkłada ją do szklanki. Robi mu loda.
Po wszystkim Paddie mówi "Właśnie tego mi brakowało.
To było najpiękniejsze, ziemię wstrząsające uczucie!
Piękne, Mary! Kocham cię!
Czy jest coś co ja mógłbym zrobić dla ciebie?"
Mary patrzy do góry na niego...
i mówi "Pocałuj mnie".
O Boże!
To było świńskie. Nie aż tak. Słyszałem bardziej świńskie.
Złaź ze mnie!
Trzymajcie się. Na razie Bill.
Skylar, dzięki za odwiedziny.
Zmieniłem zdanie o ludziach z Harvardu .
Nie powinieneś, bo nie wszyscy są tacy jak ja.
Na pewno. Miło było cię spotkać.
Spokojnie. Odsuń się powoli.
Nie wiem o co ci chodzi.
Podwieziesz nas. A na kogo wyglądam?
Chodź Chuck. Idziemy pieszo. Will zabiera samochód.
Dzięki. Doceniam to.
Nie wiem o co ta cała sprawa. Najpierw mnie podwieziesz.
Naprawdę nie jest po drodze.
Więc nie śpisz dzisiaj w swoim jednopokojowym pałacu...
Przecież powiedziałeś, że zobaczę twoje mieszkanie.
Dzisiaj nie. Nie dzisiaj, nie jutro...
Wie, że jak zobaczysz ten chlew, rzucisz go jak zły nałóg.
Ale chciałam poznać twoich braci.
Zrobimy to innym razem.
Dobrze.
Kluczyki.
Słyszy to stewardessa i biegnie do kokpitu.
A ja krzyczę "Nie zapomnij kawy".
Nie żartuj!Nie powiedziałeś tego.
Marty, przecież to kawał.
Znam kogoś komu się to naprawdę przydarzyło. Kawał.
Miałeś kłopot w znalezieniu tego miejsca? Nie, wziałem taksówkę.
Timmy, to jest Gerry. Chodziliśmy razem do college'u.
Co słychać? Miło cię poznać.
Mnie również. Chcesz piwa?
Nie, tylko Perrier.
To po francusku woda sodowa.
I dwie kanapki.
Dopisz do mojego rachunku.
Masz zamiar kiedyś go spłacić?
Tak szefie, mam przy sobie zwycięski kupon.
Jaka jest pula wygranej? 12 milionów.
Nie wiem czy to wystarczy. Na pewno wystarczy ci na operację zmiany płci.
Orzeszków? Nie dziekuję.
Więc chciałeś porozmawiać o Willu.
Mam nadzieję, że wszystko idzie dobrze. Tak sądzę.
Czy rozmawialiście już o jego przyszłości.
Jeszcze do tego nie doszło. Ciągle jeszcze siedzimy w przeszłości.
Może powinniście. Mój telefon urywa się pod naporem ofert pracy.
Jakich? Nowe systemy, myślące maszyny.
Praca w takich miejscach gdzie Will miałby wolną rękę.
To świetnie, że są oferty ale nie uważam, że jest już na to gotowy.
Chyba nie rozumiesz Sean.
Czego nie rozumiem? Proszę koledzy.
Dzięki.
Żeby palce się nie kleiły.
Tim, pomożesz nam?
Próbujemy rozstrzygnąć zakład.
Słyszałeś kiedyś o Jonasie Salku? Pewnie. Uzdrowiony z Heinego-Medina.
A o Albercie Einsteinie?
A o Geraldzie Lambeau? Słyszałeś kiedyś o nim?
Nie. Dziękuję, Tim.
Więc kto wygrał zakład? Ja wygrałem
Tu nie chodzi o mnie Sean.
Jestem nikim w porównaniu z chłopcem.
Słyszałeś kiedyś o Gerardzie Lambeau?
W 1905 były setki profesorów znanych ze swojej pracy nad wszechświatem.
Ale tylko 26-letni urzędnik
zajmujący się fizyką w wolnym czasie zmienił świat.
Czy jesteś w stanie sobie wyobrazić, że gdyby Einstein rzucił to wszystko...
tylko po to by w Wiedniu każdego wieczora upijać się ze swoimi koleżkami.
Każdy coś musi poświęcić.
Nikt by o nim nie usłyszał.
To bardzo dramatyczne Gerry. Nie, wcale nie Sean.
Ten chłopiec ma dar.
Tylko musi mieć cel, a my możemy mu go pokazać.
W latach 60-tych, pewien młody mężczyzna ukończył Universytet w Michigan z wyróżnieniem.
Wykonał niezłą pracę w dziedzinie matematyki.
szczególnie zajmował się skończonymi funkcjami harmonicznnnymi.
Potem pojechał do Berkeley. Był asystentem profesora. Pokazał ogromny potencjał.
Potem przeprowadził się do Montany i odrzucił współzawodnictwo.
Kto to był? Ted Kaczyński.
Nie słyszałem.
Kim był Ted Kaczyński? Zamachowcem.
Właśnie o tym mówię.
Musimy wskazać temu dzieciakowi kierunek.
Może wzbogacić świat, a my możemy mu w tym pomóc.
Kierunek to jedna sprawa, manipulacja druga.
Musimy mu pozwolić znaleźć...
Nie siedzę w domu, nie podkręcam wąsa knując jakiegoś planu...
który może zrujnowa mu życie!
Zajmowałem się zaawansowaną matematyką kiedy miałem 18 lat,
i zajęło mi to kolejne 20 żeby zrobić coś wartościowego na Field´s medal.
Może on nie chce tego co ty chcesz.
W życiu jest coś więcej niż Field´s medal.
To zbyt ważne, to jest ponad osobistą rywalizacją.
Poczekaj.Pomówmy o chłopcu.
Dlaczego nie damy mu czasu, żeby sam dowiedział się czego chce?
To wspaniała teoria, Sean. Świetnie zadziałała w twoim przypadku.
A żebyś wiedział, ty arogancki kutasie!
Przepraszam, przepraszam że w ogóle tu dzisiaj przyjechałem.
I tak już postanowione. Chciałem cię postawić przed faktem dokonanym.
Miło jest być tak potraktowanym.
W tej chwili jest na spotkaniu u Mc Neil'a
Will,nie rozumiem do końca o co ci chodzi.
Już zaproponowaliśmy ci stanowisko.
Nikt w tym mieście nie pracuje bez zaliczki, chłopcy.
Jeśli chcecie znaleźć kogoś kto pracuje bez macie moje błogosławieństwo.
Ale myślę, że dobrze wiecie, że ta osoba nie będzie was tak dobrze reprezentować jak ja.
Nasza oferta wynosi $84,000 na rok.
Zaliczka! Zaliczka.
Chcesz żebyśmy ci dali teraz gotówkę?
Spokojnie... Wcale tego nie powiedziałem.
Ale wasza sytuacja poprawiłaby się...
gdybym zaraz miał $200 w kieszeni.
Nie wiem czy mam... Larry?
Mam $73. Will, weźmiesz czek ?
Powiem wam coś. Jesteście podejrzani. Tak, wy.
Nie wiem jaką w tym mieście macie reputację
ale po tym gównie, które chcieliście mi wcisnąć,
możecie być pewni, że będę was miał na oku.
A teraz, jeśli byście mieli jakąś sprawę do mnie,
możecie rozmawiać z moim wyżej wspomnianym pełnomocnikiem.
Miłego dnia panowie.
a do momentu kiedy nadejdzie ten dzień harujcie bez wytchnienia.
Jak ci idzie? Świetnie.
To dobrze.
Pomóc ci? Nie!
Tylko rzucę okiem, a potem pójdziemy na mecz.
To ważne, żebym się tego nauczyła.
To naprawdę dla mnie ważne. Dobrze.
Powinniśmy spędzać tu całe dnie. Właśnie powinniśmy.
Dobrze, panie Ciekawski.
Widzę, że nie przestaniesz dopóki mnie nie złamiesz.
Zadam ci pytanie. Dobrze.
Masz fotograficzną pamięć?
Nie wiem, po prostu zapamietuję różne rzeczy. To znaczy jak zapamiętujesz swój numer telefoniczny?
Poprostu zapamiętuję.
Studiowałeś chemię organiczną? Troszkę.
Tak dla zabawy? Tak, dla rozrywki.
Tyle jest zabawy w uczeniu się chemii organicznej.
Zwariowałeś?
Kompletnie straciłeś rozum?
Nikt tego nie studiuje dla zabawy. To nie jest potrzebne, szczególnie dla kogoś takiego jak ty.
Takiego jak ja?
Kogoś, kto rozdziela swój czas pomiędzy mecze i bary.
Naprawdę to ci jest nie potrzebne.
Tutaj na Harvardzie są bardzo mądrzy ludzie.
Nawet oni muszą się uczyć, bo to jest bardzo trudne.
A ty to robisz z taką lekkością. Nie rozumiem.
Nie rozumiem jak pracuje twój umysł.
Grasz na pianinie? Chcę porozmawiać o tym.
Nie, próbuję ci to wyjaśnić. Grasz na pianinie?
Trochę. Więc jeśli patrzysz na pianino widzisz Mozarta.
Widzę klawisze. Dobrze, Beethoven...
Patrzył na pianino i wszystko dla niego stawało się sensowne. Mógł tylko grać.
Więc co? Grasz na pianinie? Ani trochę.
Kiedy patrzę na pianino widzę klawisze, trzy pedały i kupę drewna.
Ale Beethoven, Mozart... Oni widzieli sens. Po prostu grali.
Nie namaluję ci obrazka. Pewnie też nie wybiję piłki poza pole na Fenway.
Nie umiem grać na pianinie. Ale umiesz rozwiązać moje zadanie w godzinę?
Tak. Kiedy mam przed sobą takie rzeczy po prostu gram.
To najlepszy sposób żeby to wyjaśnić.
Chodź. Chcę ci coś powiedzieć.
Muszę ci coś powiedzieć.
To niesprawiedliwe. Co jest nie sprawiedliwe?
Byłam tu przez cztery lata
i dopiero teraz cię znalazłam.
Ale w końcu mnie znalazłaś.
Nie śpisz?
Nie śpisz.
Chcę żebyś pojechał ze mną do Kalifornii.
Co?
Chcę żebyś pojechał ze mną do Kalifornii.
Jesteś pewna? O tak.
Ale skąd wiesz?
Nie wiem skąd. Po prostu wiem.
Ale skąd wiesz?
Wiem, bo czuję to.
Bo mówisz teraz o bardzo poważnej sprawie. Wiem.
W przyszłym tygodniu będziesz w Kalifornii...
i znajdziesz we mnie coś czego nie będziesz lubić.
Potem będziesz żałować, że to powiedziałaś
ale wiesz, że to poważna sprawa i nie będziesz już mogła tego odwołać.
Teraz ja utknąłem w Kaliforni z kimś, kto wcale nie chce być ze mną,
kto chce to odkręcić. Co? Co odkręcić?
Nie chcę nic odkręcać. Chcę żebyś pojechał ze mną do Kalifornii.
Nie mogę pojechać z tobą do Kaliforni więc...
Dlaczego nie?
Po pierwsze: bo mam tu pracę.
A po drugie: bo tu mieszkam.
Jeśli mnie nie kochasz po prostu powiedz.
Nie mówię, że cię nie kocham.
Więc dlaczego? Dlaczego nie chcesz jechać? Czego się tak boisz?
Czego się boję?
A co nie boisz się?
Żyjesz w swoim bezpiecznym małym świecie, gdzie nikt nie rzuca ci żadnych wyzwań...
Nie mów mi o moim świecie. Nie mów mi o moim świecie.
Chciałaś po prostu mieć mały romansik z facetem z drugiej strony miasta.
Potem wyjedziesz do Stanfordu. Wyjdziesz za mąż za jakiegoś bogatego kutasa, którego zaakceptują twoi rodzice
będziesz siedziała w gronie innych, zadufanych w sobie, bogatych koleżanek...
i rozmawiać jak też raz się zeszmaciłaś.
Dlaczego to mówisz? Czemu masz taką obsesję na punkcie pieniędzy?
Mój ojciec umarł kiedy miałam 13 lat, odziedziczyłam te pieniądze.
Każdego dnia budzę się z tą świadomością. Oddałabym je wszystkie...
oddałabym je w ciągu sekundy, gdybym mogła spędzić z nim jeszcze jeden dzień.
Ale nie mogę, takie jest moje zycie, pogodziłam się z tym.
Więc nie mów o mnie skoro ty jesteś przestraszony.
Jestem przestraszony? Boję się? Czego się boję? Czego do cholery się boję?
Boisz się mnie. Że nie bedę cię kochała.
Wiesz co? Ja też się tego boję.
Ale pieprzyć to, chcę spróbować. Przynajmniej jestem z tobą szczera.
A ja nie jestem z tobą szczery? Nie, co z twoimi 12-toma braćmi?
Dobrze.
Nie, nie pójdziesz. Nie wyjdziesz.
Co chcesz wiedzieć? Że nie mam 12-stu braci? Że jestem pieprzonym sierotą?
Nie chcesz o tym słyszeć. Nie wiedziałam.
Nie chcesz słyszeć, że gasili na mnie papierosy kiedy byłem mały.
Nie wiedziałam. Że to nie pieprzona operacja.
Że kutas mnie dźgnął. Nie chcesz słyszeć o tym gównie, Skylar!
Chcę. Nie mów mi, że chcesz tego!
Chcę ci pomóc. Pomóc?
Czy mam na plecach napisane "uratuj mnie"?
Nie. Czy myślisz, że tego potrzebuję?
Nie, po prostu chcę z tobą być... Nie denerwuj mnnie!
...bo cię kocham. Przestań.
Kocham cię.
Chcę, żebyś powiedział, że mnie nie kochasz.
Bo jeśli to powiesz...
nie zadzwonię już do ciebie...
nie będzie mnie w twoim życiu.
Nie kocham cię.
Większość ludzi nie wie jak wielkimi mogliby być.
Nie znajdują nauczycieli, którzy by w nich uwierzyli.
Są przekonani, że są głupi.
Mam nadzieję, że doceniasz to co robi dla ciebie
bo widziałem jak bardzo lubi z tobą pracować
nie przeciwko tobie.
Tom, zrobisz nam kawy?
Pewnie.
Zobaczmy.
Dobrze. Poprawnie.
Widzę, że użyłeś tu Mc Laurina.
Wszystko jedno jak to nazwiesz, ale...
To nie może być dobrze.
To może być kłopotliwe.
Czy rozważyłeś... Jestem pewien, że jest dobrze.
Możemy teraz spotykać się u Sean´a?
Dobija mnie ta miejska komunikacja.
Pewnie. Czy myslałeś o możliwości... Jest dobrze.
Zabierz to do domu.
Jak było na spotkaniu u Mc Neila?
Nie mogłem iść. Miałem randkę.
Więc wysłałem mojego szefa od negocjacji.
W swoim wolnym czasie możesz robić co zechcesz, Will.
Ale kiedy umawiam cię z moimi współpracownikami
a ty się nie zjawiasz oddbija się to później na mnie.
Nie załatwiaj więcej spotkań. Nie będę.
Wszystkie odwołam.
Sam dam ci pracę. Chciałem ci tylko pokazać co czeka cię na zewnątrz.
Może nie chcę spędzić reszty życia tłumacząc ludziom tego gówna.
Może powinieneś okazać mi trochę więcej szacunku.
Trochę szacunku? Wiesz jakie to jest dla mnie proste?
Nie masz pieprzonego pojęcia jakie to jest proste. To jest jakiś pieprzony żart.
Przykro mi, że ty tego nie możesz zrobić... Naprawdę mi przykro...
Bo nie musiałbym siedzieć tutaj i patrzeć jak grzebiesz się w tym próbując to rozwiązać.
Miałbyś wtedy więcej czasu na to by się obijać i pić?
Masz rację. To była pewnie całkowita strata czasu.
Masz rację, Will.
Nie potrafię tego dowieść, ale ty tak.
A kiedy do tego dojdzie tylko garstka ludzi na świecie...
będzie mogła dostrzec różnicę między tobą a mną.
Ale ja jestem jedną z nich. Przykro mi.
Mnie też.
Przez większość dni żałuję, że cię spotkałem,
bo wtedy mógłbym spać w nocy.
Nie miałem świadomości że jest ktoś taki jak ty.
Mimo wszystko nie mogłem patrzeć jak to niszczysz.
Bill, cicho. Słyszycie to?
Jeśli znów oglądasz pornosy w pokoju mojej mamy, dostaniesz lanie!
Co jest?
Morgan, czemu nie walisz konia we własnym domu. To jest obrzydliwe.
Nie mam wideo.
Tylko nie moją rękawicą.
Nie użyłem rękawicy.
To moja rękawica z Małej Ligii.
A co miałem zrobić?
Co jest z tobą?
Pieprzysz się z rękawicą?
Użyłem jej do posprzątania.
Przestań walić gruchę w pokoju mojej matki.
Czy masz jeszcze jeden magnetowid? To poprostu smutne, bracie.
Więc dlaczego uważacie, że powinienem pracować dla Międzynarodowej Agencji Ochrony?
Będziesz pracował nad nowymi systemami.
Zobaczysz takie technologie, jakich nigdzie wcześniej nie widziałeś
bo my pierwsi je zastrzegliśmy.
teoria super serii, matematyka chaosu zaawansowane algorytmy.
Łamanie kodów.
To jeden z aspektów naszej pracy.
To przede wszystkim wasza praca.
Wykonujecie 80% roboty całego wywiadu.
Jesteście siedem razy więksi od C.I.A.
Nie będziemy się z tego powodu przechwalać Will, ale masz absolutną rację.
Pytanie nie powinno brzmieć: "Dlaczego powinieneś pracować dla N.S.A.?"
Pytanie brzmi : "Dlaczego nie miałbyś?"
Dlaczego nie miałbym pracować dla N.S.A.?
Trudne pytanie ,ale spróbuję odpowiedzieć.
Niech więc pracuję w N.S.A. i ktoś kładzie kod na moim biurku.
Taki, którego nikt inny nie złamie. Może próbuję i udaje mi się go złamać.
Jestem bardzo zadowolony z siebie, ponieważ dobrze wykonałem swoją pracę.
Ale może ten kod był lokalizacją jakiejś buntowniczej armii w Północnej Afryce albo na Bliskim Wschodzie.
Mają lokalizację i bombardują wioskę gdzie ukryli się rebelianci.
Ginie 1500 ludzi, których nigdy nie poznałem, z którymi nie miałem problemów.
Politycy mówią "Wyślijcie żołnierzy, żeby zabezpieczyli teren" bo sami mają to gdzieś.
To nie będzie ich dzieciak, tak jak to nie byli oni bo byli wtedy w Gwardii Narodowej.
To będzie jakiś dzieciak z Southie, który dostanie odłamkiem w dupę.
Kiedy wraca, dowiaduje się że maszyna, na której pracował została wysłana tam skąd przyjechał
a facet, który go postrzelił dostał jego starą robotę bo zgadza się pracować za 15 centów bez przerw na łazienkę.
W międzyczasie zaczyna rozumieć, że jedynym powodem dla którego był tam pierwszy było to,
że chcieliśmy, by rząd zaczął sprzedawać benzynę po niższej cenie.
Oczywiście, koncerny naftowe wykorzystują zdarzenie do tego, by podnieść ceny benzyny.
Słodkie, małe zadośćuczynienie dla nich, ale to nie pomoże mojemu kumplowi, który musi płacić 2.50 za galon.
Z trasportem benzyny wcale się nie śpieszą.
Są tak liberalni, że może zatrudnią kapitana alkoholika
który lubi martini i uprawia slalom z górami lodowymi.
Aż do czasu kiedy uderza w jedną z nich i rozlewa benzynę,
która zabija całe morskie życie na Północnym Atlantyku.
Teraz mój kumpel jest bez pracy, nie stać go na benzynę, więc musi chodzić pieszo na kolejne cholerne rozmowy o pracę.
niestety w tym przeszkadza mu szrapnel w tyłku, który spowodował,że cierpi na chroniczne hemoroidy.
Głoduje, ponieważ za każdym razem, jak próbuje coś zjeść zawsze trafia mu się zestaw zawierający północnoatlantycką zatrutą rybę.
Więc co o tym myślę? Czekam na coś lepszego.
A na razie dlaczego by nie zastrzelić mojego kumpla,
zabrać jego pracę, dać ją wrogowi, podciągnąć ceny ropy, zbombardować wioskę, zatłuc małą foczkę,
zapalić skręta i wstąpić do Gwardii Narodowej?
Mogę zostać prezydentem.
Czujesz się samotny? Co?
Masz przyjacielską duszę?
Czy mam... Zdefiniuj to.
Kogoś, kto rzuca ci wyzwania.
Uch, Chuckie. Dla ciebie położyłby się na środku ulicy.
Mówię o kimś, kto otwiera ci oczy na pewne rzeczy, dotyka twojej duszy.
Mam... Kogo?
Mam wielu. Więc nazwij ich.
Shakespeare, Nietzsche, Frost, O´Connor, Kant, Papież, Locke...
To wspaniałe. Wszyscy nie żyją.
Nie dla mnie. Nie ma z nimi za dużo dialogu.
Nie możesz im odpowiedzieć, Will.
Nie bez użycia mocnych soli trzeźwiących i grzejnika. O tym właśnie mówię.
Nigdy nie będziesz miał takiego związku...
bo boisz się zrobić pierwszy krok
widzisz wszystkie negatywne rzeczy dziesięć mil przed sobą.
Trzymasz stronę profesora? Nie pieprz. Nie.
Nie chciałem tej pracy. Nie chodzi o pracę. Nie obchodzi mnie czy będziesz pracował dla rządu.
Ale możesz robić co zechcesz. Nie jesteś niczym ograniczony.
Co cię pasjonuje? Czego chcesz?
Niektórzy przez całe swoje życie kładą cegły...
żeby ich dzieci miały szansę jaką masz ty teraz.
Wcale o to nie prosiłem. Nie. Urodziłeś się z tym,
więc nie używaj takich wymówek: "Wcale o to nie prosiłem".
Co masz na myśli mówiąc wymówka? Co jest złego w kładzeniu cegieł? Nic.
Buduję czyjś dom.
Mój ojciec budował domy, OK?
Zaharowywał swój tyłek żebym miał wykształcenie.
Dokładnie. To zaszczytna profesja. Co jest złego w naprawianiu czyjegoś samochodu?
Dzięki mnie ktoś następnego dnia pojedzie do pracy. Jest w tym zaszczyt.
Tak jest Will. W tym jest zaszczyt.
Zaszczyt jest również w tym, że przez 40 minut dojeżdżasz pociągiem...
żeby dzieci z college'u miały rano wymytą podłogę i puste kosze na śmieci.
To prawdziwa praca. Dokładnie.
Bardzo szlachetna. Myślę, że właśnie dlatego wziąłeś tę pracę.
To znaczy z powodu zaszczytu.
Ale mam drobne pytanie. Mogłeś sprzątać gdziekolwiek.
Dlaczego pracowałeś na jednym z najbardziej prestiżowych technicznych college'ów na całym pieprzonym świecie?
Dlaczego skradałeś się w nocy i dokańczałeś czyjeś wzory...
które zna tyko dwóch ludzi na świecie, a potem lekceważysz sprawę?
Bo nie widzę w tym dużo szlachetności Will.
Więc co naprawdę chcesz robić?
Chcę być pasterzem.
Naprawdę?
Przeprowadzę się do Nashui, zajmę jakąś miłą małą przestrzeń zdobędę owce i zacznę je doglądać.
Może powinieneś. Co?
Jeśli chcesz zwalić gruchę, dlaczego nie pójdziesz do domu i nie użyjesz wilgotnego ręcznika?
Wyrzucasz mnie? Tak, jazda stąd. Nie, czas jeszcze nie minął.
Właśnie że tak. Nie wyjdę. Nie odpowiadasz na moje pytania, marnujesz mój czas.
Myślałem,że jesteśmy przyjaciółmi. Gra się skończyła. Dlaczego mnie wyrzucasz?
Robisz mi wykłady o życiu? Popatrz na siebie pieprzony niewypale.
Co napędza twój zegar? Praca z tobą.
Gdzie jest twój przyjaciel duszy? Chcesz porozmawiać o przyjaciołach duszy? Gdzie ona jest?
Nie żyje. Właśnie. Nie żyje.
Umarła, więc co, zabierasz swoje żetony i odchodzisz?
Przynajmniej grałem. Grałeś i przegrałeś. Przegrałeś i straciłeś.
Niektórzy wiele tracą, ale mają odwagę jeszcze raz podnieść stawkę.
Popatrz na mnie. Co chcesz robić?
Ty i twoje pieprzenie. Masz wykręt dla każdego.
Ale ja zadałem ci bardzo proste pytanie a ty nie potrafisz mi dać prostej odpowiedzi,
bo jej nie znasz.
Do zobaczenia Szewczyku Dratewko.
Pieprz się. Ty jesteś pasterzem.
Pasterz.
Biały, niski kutas.
Chciałem tylko, wiesz
zadzwonić zanim wyjedziesz...
chodzę na te wszystkie rozmowy o pracę
więc nie będę zwykłym pracownikiem na budowie.
Wiesz dobrze, że nigdy mi na tym nie zależało.
Kocham cię.
Trzymaj się.
Cześć.
Will, wystarczy! Skończyliśmy!
Siędzę w twoim gabinecie a chłopaka nie ma.
Jest 10 po 17:00.
Godzina i 10 minut spóźnienia.
A jeśli się nie zjawi i złożę raport, że go nie było...
i wróci do więzienie to nie będzie na moim sumieniu.
Dobrze.
Co słychać?
Dzięki.
Ale dobrze.
Więc jak tam twoja pani?
Wyjechała.
Wyjechała, gdzie?
Do medyka. Do szkoły medycznej,do Kalifornii.
Naprawdę?
Kiedy to było? Jakiś tydzień temu.
A to do bani.
Kiedy skończysz z tymi spotkaniami?
Myślę, że tydzień po moich 21-tych urodzinach.
Załatwią ci jakąś robotę?
Siedzą w pokoju i wymyślają długi podział na następne 50 lat.
Ale przynajmniej nieźle zarobisz.
Będę pieprzonym laboratoryjnym szczurem.
Lepsze to, niż to gówno. Z dala stąd.
Dlaczego z dala stąd?
Będę tu żył do końca mojego życia.
Będziemy sąsiadami. Będziemy mieć małe dzieci. Będziemy zabierać je na Małą Ligę na Foley Field.
Jesteś moim najlepszym przyjacielem, więc nie zrozum mnie źle.
Ale jeśli za 20 lat nadal będziesz tu mieszkał
przychodził do mnie ogladać Patriots i pracował na budowie to cię zabiję.
To nie pogóżka. To fakt. Zabiję cię.
O czym ty do cholery mówisz?
Masz coś, czego żaden z nas nie ma. Przestań!
Dlaczego zawsze słyszę to samo? Że jestem sobie winien to albo tamto. A jeśli nie chcę?
Nie, nie, nie. Pieprz się. Nie jesteś winien sobie. Jesteś winien mnie,
bo jutro kiedy się obudzę będę miał 50 lat
i nadal będę robił to gówno.
W porządku. Dobrze.
Masz w ręku zwycięski kupon
ale jesteś za bardzo nadęty żeby go spieniężyć, a to już przesada.
Bo zrobiłbym wszystko, żeby mieć to, co ty masz. Tak jak każdy z nich.
To będzie dla nas zniewagą, jeżeli za 20 lat będziesz tu nadal.
Obijał się i marnował swój czas.
Tego nie wiesz. Nie wiem?
Nie. Nie wiesz tego. Nie wiem tego. To powiem ci co wiem na pewno.
Każdego dnia zajeżdżam przed twój dom żeby cię podwieść.
Wypijemy parę drinków pośmiejemy się,jest super.
Wiesz jaka jest najlepsza część mojego dnia?
Dziesięć sekund po tym, jak juz zajadę przed twój dom i idę do drzwi.
Bo myślę sobie 'zapukam do twoich drzwi a ciebie tam już nie będzie'.
Żadnego "do widzenia" żadnego "do zobaczenia". Nic. Po prostu cię nie ma.
Nie wiem zbyt wiele, ale to wiem napewno.
To katastrofa Sean.
Ściągnąłem cię tutaj po to, byś pomógł mi z chłopcem,
nie po to by go przegonić. Wiem co robię.
Nie obchodzi mnie to, że doszliście do porozumienia! Nie obchodzi mnie, że trochę pośmialiście się na mój koszt.
Ale nie waż się podkopywać tego, co staram się tu zrobić. Podkopywać?
W tej chwili chłopiec jest w delikatnym punkcie. Rozumiem to. Jest teraz w delikatnym punkcie. Ma problemy.
A jakie on może mieć problemy? Lepiej mu będzie w więzieniu?
Że jest mu teraz lepiej kiedy szwęda się z tą grupą niedorozwiniętych goryli?
Wiesz dlaczego on to robi? Czy masz jakiś pomysł?
Może sprostać problemom. Mógł sprostać pracy. Najwyrażniej też sprostał tobie.
Posłuchaj mnie. Dlaczego on się ukrywa? Dlaczego nikomu nie ufa?
Bo pierwszą rzeczą, jaka go spotkała było opuszczenie przez ludzi którzy powinni go kochać najbardziej.
Nie wciskaj mi tych freudowskich bzdur.
Dlaczego spotyka się z tymi jak ich nazwałeś... 'niedorozwiniętymi gorylami'?
Bo każdy z nich gdyby któregoś poprosił mógłby cię zatłuc.
To się nazywa lojalność. Bardzo wzruszające.
Odpycha ludzi zanim zdobędą szansę żeby jego opuścić.
To jest mechanizm obronny.
Za 20 lat będzie samotny właśnie z tego powodu.
Jeśli teraz go odepchniesz znów wszystko się zacznie od nowa. Nie dopuszczę do tego.
Nie rób tego. Czego?
Nie podsuwaj mu pomysłu, że dobrze jest zrezygnować, że dobrze jest być przegranym.
Bo wcale nie jest dobrze, Sean!
A jeśli złościsz się na mnie bo odniosłem sukces złościsz się na to kim mogłeś być...
Nie złoszczę się na ciebie. O tak, złościsz się na mnie.
Czujesz do mnie urazę ale ja nie mam zamiaru przepraszać za żaden sukces jaki odniosłem.
Złościsz się na mnie, bo robię to, co ty mógłbyś robić!
Ale zapytaj sam siebie Sean...
czy chcesz, żeby Will czuł się tak samo, żeby czuł się jak przegrany?
Ty arogancki pacanie!
To dlatego nie przyjeżdżam na te pieprzone zjazdy,bo nie mogę znieść tego twojego spojrzenia.
Te protekcjonalne zawstydzone spojrzenie. Daj spokój Sean.
Myślisz, że jestem przegrany. Ja wiem kim jestem.
Jestem dumny z tego co robię. To był świadomy wybór. Nie spieprzyłem sprawy!
Ty i twoi kumple uważacie że jestem żałosny.
Ty i twój całujący dupę chór który krąży wszedzie za tobą i powtarza "The Field´s medal!"
Dlaczego nadal boisz się porażki?
A więc chodzi o mój medal Boże, mogę ci go dać.
Wsadź sobie ten pieprzony medal w dupę, dobrze?
Gówno mnie on obchodzi bo znałem cię wcześniej zanim zostałeś matematycznym bogiem,
kiedy miałeś pryszcze byłeś chory i nie wiedziałeś na którą stronę łóżka się zlać.
Wtedy byłeś mądrzejszy ode mnie i teraz też jesteś.Więc nie wiń mnie za to jak potoczyło się twoje życie.
Wcale cię nie winię! Tu nie chodzi o ciebie! Ty matematyczny kutasie.
Tu chodzi o chłopca!To dobry dzieciak ! Nie pozwolę ci zrobić mu tego co chcesz zrobić w tej chwili ze mną.
Nie będę patrzył na to jak chcesz z niego zrobić przegranego!
Nie będzie przegranym! Ale jeśli będziesz go tak popychał, zmuszał!
Jestem tym kim jestem bo byłem popychany bo sam nauczyłem siebie popychać.
On nie jest tobą. Rozumiesz?!
Może przyjdę póżniej. Nie, wejdź, już wychodziłem.
Dużo się między nami uzbierało.
To nie o tobie.
Co to jest?
Twoja karta. Po ocenie muszę ją odesłać sędziemu.
Chyba mnie nie zawiedziesz?
Co tam jest?
Chcesz zobaczyć? Dlaczego?
Miałeś z tym jakieś doświadczenie?
Dwadzieścia lat praktyki. Tak, widziałem wiele okropnych rzeczy.
Ale czy miałeś z tym do czynienia?
Osobiście? Tak.
Tak, miałem.
Na pewno nic dobrego.
Mój ojciec był alkoholikiem. To znaczy pieprzonym pijakiem.
Wracał do domu kompletnie narąbany i rozglądał się komu by przylać.
Prowokowałem go, by nie zaczął z moją mamą i z moim małym bratem.
Interesujące noce kiedy miał te swoje sygnety.
Kładł na stole klucz francuski, kij i pas.
Mówił tylko "wybieraj". Wybierałem pas.
Ja klucz.
Dlaczego klucz?
Pieprzyć go, dlatego.
Twojego ojca zastępczego?
Pewnie piszą "Will ma trudności z nawiązywaniem więzi emocjonalnych"?
"Lęk przed odrzuceniem"?
Dlatego zerwałem ze Skylar?
Nie wiedziałem, że zerwałeś. Zerwałem.
Chcesz o tym porozmawiać? Nie.
Hej, Will, nie wiem zbyt wiele.
Widzisz? To całe gówno?
To nie twoja wina.
Wiem.
Popatrz na mnie, synu.
To nie twoja wina.
Wiem.
To nie twoja wina.
Wiem. Nie, nie wiesz. To nie twoja wina.
Wiem. To nie twoja wina. Dobrze.
To nie twoja wina.
Nie denerwuj mnie.
To nie twoja wina.
Nie denerwuj mnie, dobrze? Nie denerwuj mnie, Sean, tylko nie ty.
To nie twoja wina.
O Boże...
Mój Boże!Przepraszam! Mój Boże!
Pieprzyć ich.
W czym mogę pomóc? Jestem Will Hunting. W sprawie pracy.
Proszę poczekać.
Którą przyjąłeś?
Byłem u Mc Neila. To jedna z tych ofert pracy, które załatwił mi profesor.
Jeszcze mu nie powiedziałem, ale byłem tam rozmawiałem z moim szefem...
Mój nowy szef. Wygląda na porządnego gościa.
Tego właśnie chcesz?
Tak myślę.
To wspaniale. Gratuluję.
Dzięki.
Czas minął.
A więc co...? To koniec?
Tak, to koniec.
Jesteś gotowy. Jesteś wolnym człowiekiem.
Chciałbym tylko....
Nie ma za co Will.
Mam nadzieję, że będziemy w kontakcie.
Ja też.
Trochę pojeżdżę po świecie... będzie to trudne, ale...
w college'u mam automatyczną sekretarkę, którą będę sprawdzał.
Tutaj masz numer.
Jeśli zadzwonisz, oddzwonię od razu.
Tak pomyślałem...
że wyłożę pieniądze na stół i zobaczę jakie karty dostałem.
Rób to, co podpowiada ci serce, synu. Będzie dobrze.
Dziękuję, Sean.
Dziękuję, Will.
Czy to dopuszczalna relacja pacjent-lekarz?
Tak. Chyba, że złapiesz mnie za tyłek.
Trzymaj się.
Ty też.
Powodzenia synu.
Dwa piwa.
Co słychać? Byliście tam?
Nie, musiałem się wtrącić.
Dlaczego mu nie wlałeś? Mały Morgan zawsze w coś się wpakuje.
Co tydzień ktoś chce go skopać.
Pieprzony dzieciak nigdy się nie wycofa. Co o mnie mówisz?
Mówiłem do ciebie? Nie twój interes.
Przynieś mi piwo. Już zamówiłem dwa!
Hej, dupku. Co dziwko?
Wszystkiego najlepszego. Myślałeś, że zapomnieliśmy?
Chodź! Idę.
Kto pierwszy? Chodź skurczybyku! Kto pierwszy?
Oto twój prezent.
Chodź brachu. Co?
Wiedziałem, że w kółko teraz będziesz jeździł do swojej nowej pracy do Cambridge.
a ja nie będę miał ochoty wozić cię każdego dnia,więc...
Morgan chciał ci dać bilet miesięczny. Wcale tak nie mówiłem!
Ale teraz masz już 21 lat.
Możesz legalnie pić więc wymyśliliśmy, że najlepszą rzeczą dla ciebie będzie samochód.
Jak ci się podoba?
To najbrzydszy samochód jaki kiedykolwiek widziałem w życiu.
Jak to zrobiliście?
Ja i Bill zebraliśmy wszystkie części,
a Morgan żebrał na ulicy każdego dnia.
Zrobiłem całe nadwozie. Ja też robiłem.
Męczył mnie przez dwa lata o pracę, więc musiałem się w końcu zgodzić.
A więc Morgan w końcu masz pracę? Miałem.
Więc co to jest? Kosiarka do trawy? Co macie? Pieprzona szóstka.
Ja i Bill przebudowaliśmy cały ten silnik.
To dobry samochód. Silnik jest dobry.
Wszystkiego najlepszego, Will. Wszystkiego najlepszego, bracie.
Wejdź.
Sean...
Ja też Gerry.
Dobrze.
Słyszałem, że bierzesz trochę wolnego.
Popodróżuję trochę, może coś napiszę.
Więc gdzie jedziesz?
Indie, Chiny i Baltimore.
Wiesz kiedy wrócisz? Tak.
Wczoraj dostałem zaproszenie.
Piszą, że rocznik´72 będzie miał zjazd za sześć miesięcy.
Ja też dostałem. Przyjdziesz? Postawię ci drinka.
Drinki na takich spotkaniach są za darmo.
Wiem Gerry. To była ironia.
A co powiesz na drinka teraz?
Dobry pomysł.
Chodź. Postawię ci.
Mam w ręku zwycięski kupon!
To ten.
To moja przepustka do raju.
Wiesz jakie jest prawdopodobieństwo wygranej? Jakie? Jeden na cztery? Jeden na 30 milionów.
To wciąż mam szansę.
To taka sama szansa jakby w tej chwili na tych schodach trafił cię piorun.
To też możliwe. To znaczy 32 milionów. Jeśli popatrzysz na rozmiar...
Nie ma go.
Sean, jeśli profesor zapyta o pracę przeproś go
musiałem zobaczyć się z tą dziewczyną. Will.
A niech go.
Ukradł moje zdanie.