ГОСПОДАР НА ПРСТЕНИТЕ
Не може да минеш! - Гандалф!
Јас сум поданик на тајниот оган, носач на пламенот од Анор.
Врати се во сенката!
Темниот оган нема да ти помогне, пламену од Удун!
Нема да поминеш!
Не, не!
Гандалф!
Бегајте, будали!
Не!
Гандалф!
Што е, Г-дин Фродо?
Ништо...
Само сон.
ДВЕТЕ КУЛИ
Го гледате ли дното?
Не! Не гледај доле, Сем! Само продолжи!
Фатете го, г-дин Фродо!
Г-дин Фродо.
Мислам дека го најдов дното.
Бара и Bог знае уште што.
Не е природно! Ништо од ова!
Што има внатре? - Ништо.
Само некои зачини.
Ако јадеме некое печено пиле.
Печено пиле?!
Никогаш не се знае.
Сем. Драг, Сем.
Посебна е. Најдобра сол во Шаироу.
Навистина е посебна.
Мал дел за дома.
Не можеме да го оставиме. Некој нас може да не следи.
Кој не следи г-дине Фродо?
Штета. Галадриел ми го даде.
Право елфско јаже.
Не можеме ништо. Јас го врзав.
Право елфско јаже.
Мордор, Единственото место од средната земја што не сакаме да го видиме одблизу.
А сепак таму се трудиме да стигнеме.
Таму, каде што не можеме да одиме.
Да се соочиме со ова, г-дин Фродо. Изгубени сме.
Не мислам дека Гандлаф сакаше да дојде до ова.
Тој не сакаше многу работи да се случат, Сем.
Но се случија.
Г-дине Фродо?
Прстенот, нели?
Станува потежок.
Колку храна ни остана? - Па, да проверам.
Ох да, одлично.
Лембас леб. И гледај!
Повеќе Лембас леб.
Обично не сум склон кон непознати јадења,
но ова Елфскиве работи не се воопшто лоши.
Баш ништо не може да го замрачи твојот дух, нели Сем?
Тие дожливи облаци би можеле.
Ова ми изгледа необично познато.
Затоа што веке бевме овде!
Се движиме во круг!
Каква е таа ужасна смрдеа? Гарантирам дека сме блиску до некоја гнасна бара.
Чуствуваш ли? - Да.
Можам да намирисам.
Не сме сами.
Крадци! Крадци!
Гнасни, мали крадци!
Каде е?
Тие го украдоа од нас.
Моeтo "Драгоценo"...
Ги колнеме! Ги мразиме!
Наше е, да, и го сакаме!
Ова е Стинг.
Си го видел и порано, нели? - Голум.
Пушти го, или ке ти го исецкам вратот!
Тоа пече! Тоа пече!
Ледено е!
Елвско јаже проклето.
Тргни го од нас! - Тишина ти!
Безнадежно е! Секој Орк до Мордор може да го чуе овој измамник!
Да го врземе и да го оставиме. - Не!
Тоа ќе не убие, ќе не убие.
Тоа е повеке отколку што заслужуваш!
Можеби тој, заслужува да умре.
Но сега кога го сретнав, сепак го сожалувам.
Ке бидеме добри со нив, ако тие се добри со нас.
Тргнете го од нас.
Се колнеме, ќе правиме што вие сакате.
Нема ветување што ти можеш да го дадеш, а јас да верувам.
Се колнеме дека ќе му слугуваме на Господарот
на "Драгоценото".
Се колнеме во... во "Драгоценото"!
Голум, Голум.
Прстенот е предавнички. Ќе те држам за дадениот збор.
Да...
Во моето "Драгоцено"...
Зарем не e "Драгоцено"?
Не ти верувам!
Доле!
- Сем!
Пробува да не изигра!
Ако го пуштиме слободен, ќе не задави на спиење!
Го знаеш патот до Мордор? - Го знам.
Си бил таму и порано?
Да...
Ти ќе не однесеш до "Црната Капија".
До Капијата! До Капијата, кажува господарот! Да!
Не! Не се враќаме онаму! Не! Не на него!
Не можат да не натераат! Голум! Голум!
Ама се заколнавме дека ќе му служиме на господарот.
Не. Онде е пепел, прашина. И рудници.
И орки. Илјада орки.
И Големото Око секогаш те гледа.
Еј! Враќај се овде!
Ете. Нели ти реков?
Избега, гад еден.
Толку од ветувањата.
Наваму, Хобити.
Следете ме!
Мери?
Доцните. Господарот станува нестрплив.
Ги сака стаорците од Ширеоу.
Мене нема да ми заповеда црв орк.
Саруман ќе добие трофеј.
Ние ќе му ги однесеме.
Мери!
Мери? Разбуди се.
На мојот пријател му е лошо.
Ми треба вода. Ве молам!
Болен е, нели? Дајте му лек, дечки!
Престанете!
Не можете да го испиете!
Оставете го! - Зашто?
Сакаш и ти малку?
Тогаш држи го јазикот за заби!
Мери.
Здраво, Пип.
Изгребан си. - Добро сум.
Само глумев. - Глумеше?
Гледаш? И тебе те излажав.
Не се грижи за мене.
Што е? Што намириса?
Човечко месо.
Naљli su naљe tragove.
Арагорн!
Во борба!
Темпото им е забрзано.
Мора да не намирисале. Брзо!
Ајде, Гимли!
Три дена и ноќи поминати во потера.
Без храна. Без одмор.
И ништо од нашиот улов, но што можеш да видиш на голите карпи.
Не паѓаат туку така лисјата од Лориен.
Можеби се сеуште живи.
Помалку од еден ден се пред нас, ајде!
Ајде, Гимли! Ги стигаме!
Се истрошив на оваа долга трчаница. Ние џуџињата сме родени спринтери.
Опасни на кратки патеки.
Рохан, домот на "Господарите на коњите".
Има нешто чудно наоколу.
Некое зло ги забрзува овие суштества.
И ја насочува својата волја против нас.
Леголас! Што гледаат твоите Елфски очи?
Уруците свртеа на северо- исток.
Ги носат хобитите во Ајзенгард!
Саруман...
Светот се менува.
Кој сега има сила да им се спротивстави на армиите од Ајзенгард?
И Мордор?
Да застане против моќта на Саурон и Саруман?
И против обединувањето на двете Кули?
Заедно, Саурон господару мој,
ќе владееме со Средната-Земја.
Стариот свет ќе гори во огновите на индустријата.
Шумите ќе паѓаат.
Нов поредок ќе се издигне.
Ќе ја движиме воената машинерија,
со мечот и со копјето и челичната тупаница на Орките.
За два дена мора да бидат наоружани и спремни.
Ама, господару, премногу се!
Неможеме се да наоружаме. Немаме средства.
Изградете брана. Запрете ја реката. Работете 24/7.
Немаме со што да го одржуваме огнот.
Шумата Фангорн е многу близу.
Изгорете ја. - Тоа.
Ќе се бориме за вас.
Заколнете се.
Ќе умреме за Саруман.
Јавачите ви ги одземаа поседите.
Го отераа вашиот народ во ридиштата.
Убијци!
Повратете си ги земјите што ги украдоа од вас. Запалете го секое село!
Само мораме да ги тргнеме оние кои ни се противат.
Ќе започне во Рохан.
Предолго овие селани ви се спротивставуваа.
Но, не повеќе. - Еотејн!
Земи ја сестра ти. Ќе се движите побрзо само вие двајцата.
Тато рече дека Еотејн не смее да го јава Перу.
Преголем е за него! - Послушај ме!
Мораш да јаваш до Едорас и да дигнеш узбуна.
Ме разбравте ли? - Да, мамо.
Не сакам да си заминам, мамо.
Фреда, ќе ве најдам таму.
Брзо!
Брзај, чедо мое!
Рохан е спремен да падне, господару мој.
Теодред.
Најдете го синот на кралот!
Мордор ќе плати за ова. - Овие орки не се од Мордор.
Господару, ваму!
Жив е.
Теодред?
Вашиот син е тешко ранет, господару.
Падна во заседа, наместена од Орките.
Ако не си ја браниме нашата земја, Саруман ќе ни ја земе со сила.
Тоа е лага!
Саруман, отсекогаш ни бил пријател и сојузник.
Грима...
Орките одат слободно, насекаде низ нашата земја.
Убивајќи каде ќе стигнат.
Орки, носејќи го симболот, Белата Рака на Саруман.
Зошто ги товариш овие грижи на веќе измачен ум?
Неможеш ли да видиш?
Твојот Вујко е уморен од твоето... незадоволство.
Твоите присилби за отпочнување војна...
Присилби?
Колку време има откако Саруман те поткупи?
Што беше ветената награда, Грима?
Кога сите ќе бидат мртви, да си го земеш твојот дел од богаството?
Предолго веќе, зјапаш во мојата сестра,
Предолго веќе, демнееш над нејзините чекори.
Премногу гледаш. Еомер, сину на Еомунд.
Премногу.
Протеран ќе бидеш веднаш, од царството Рохан,
и неговата околина. Пратен со смртни болки.
Ти немаш овластување.
Ти не заповедуваш.
Тоа не е моја заповед.
На Кралот е.
Утрово ја потпиша.
Продолжи да дишеш, во тоа е трикот!
Диши! Ох!
Трчаат како самите камшици на нивните господари да се зад нив.
Не одиме понатаму, без да земеме здив.
Запалете оган!
Мери.
Мери!
Мислам дека направивме грешка напуштајќи ја Шајар, Пипин.
Кој ги прави овие звуци?
Дрвата. - Што?
Се сеќаваш на Старата Шума на излезот од Бакленд?
Таму нешто во водата ги прави дрвата да раснат високи,
И да оживеат. - Да оживеат?
Дрва што можат да шепотат,
Да зборуваат меѓусебно,
Дури и да се движат.
Прегладнет сум.
Не лапнавме ништо освен црвјосан леб за овие три, смрдливи дена!
Зошто да не добиеме малку месо?
Што е со нив?
Тие се свежи!
Тие не се за јадење!
А што со нивните нозе?
Не им требаат.
Изгледаат вкусно! - Назад, олошу!
Заробениците одат во Саруман. Живи и неоштетени.
Живи?
Зашто живи? Зар се добри за забава?
Имаат нешто. Некое елфско оружје.
Господарот го сака за војна.
Мислат дека го имаме Прстенот.
Кога ќе откријат дека го немаме, готови сме.
Само залог...
Само еден гриз...
Изгледа дека пак има месо на менито, момци!
Пипин, да одиме!
Ајде.
Квичи!
Сега нема никој да те спаси.
Пипин!
Црвено сонце изгрева.
Крв е пролеана оваа ноќ.
Јавачи на Рохан!
Какви вести носите од Кралвството?
Што бараат Елф, Човек и Џуџе во "Земјата на Јавачите"?
Зборувајте брзо!
Кажи ми го твоето име, и ќе ти го кажам моето...
Ќе ти ја исечев главата, Џуџе...
Ако ти стоеше малку повисоко од тлото!
Би умрел, пред да удриш!
Јас сум Арагорн, син на Араторн.
Ова е Гимли, син на Глоин и Леголас.
Ние сме пријатели на Рохан и на Теоден, вашиот Крал.
Теоден повеќе не разликува пријател од крвник.
Дури и помеѓу својот род.
Саруман го отру умот на кралот и загосподари со овие краишта.
Мојата дружина е од оние сеуште лојални на Рохан.
И за тоа, ние сме протерани.
Белиот Магепсник е лукав.
Шета и ваму и таму, велат...
Како старец, преправен и прикриен...
И секаде неговите шпиуни се пробиваат низ нашите мрежи.
Ние не сме шпиуни...
Следиме банда Орки, Урук-хаи, западно, преку долината.
Тие заробија два наши пријатела.
Уруците се уништени... Ги заклавме во текот на вечерта.
Видовте ли два Хобита со нив?
Тие се многу мали, Би изгледале како деца во ваши очи.
Не оставивме ниту еден жив.
Ги натрупавме телата и ги запаливме.
Мртви?
Жалам...
Хасуфел! Арод!
Овие коњи нека ве понесат кон подобра судбина, отколку онаа на нивните господари.
Среќно.
Барајте ги пријателите.
Но не се надевајте многу.
Надежта ја нема овде повеќе.
Јаваме на север!
Ова е еден од нивните мали колани.
Нека по смртта најдат мир...
Ги изневеривме...
Хобит лежел овде.
А и другиот.
Ползеле.
Рацете им биле врзани.
Нивните стеги биле исечени.
Трчале наваму.
Биле следени.
Коланот!
Трчај!
Трагите водат надвор од местото на битката.
Во шумата Фангорн.
Фангорн? Какво лудило ли ги втурнало таму?
Му избегавме ли? Мислам дека му избегавме.
Ќе ви ги искинам малите, гнасни утроби!
Доаѓајте ваму!
Искачи се на дрвото!
Го снема.
Мери!
Ајде да направиме црвлива-дупка во твоето стомаче.
Бегај, Мери!
Мали Орки!
Тоа зборува, Мери. Дрвото зборува!
Дрво?
Не сум јас никакво дрво!
Јас сум Ент.
Чувар на дрвјата.
Шумски пастир.
Не му зборувај Мери. Не го охрабрувај.
Триберд некои ме нарекуваат.
И на чија страна си ти?
Страна?
Не сум на ничија страна.
Затоа што никој не е на моја страна, малечки Орки.
Никој повеке не се грижи за шумите.
Ние не сме Орки, ние сме Хобити!
Хобити?
Никогаш не сум чул за Хобит до сега.
Мене ми звучи како Оркишки трик.
Доаѓаат со оган.
Доаѓаат со секири.
Досадуваат, гризаат, кршат, сечат, палат.
Уништувачи и узурпатори! Проклети нека се!
Не! Не разбираш. Ние сме Хобити.
Полушани. Жители на Шајар!
Можеби и сте.
А можеби и не сте.
Белиот Волшебник ќе знае.
Белиот Волшебник?
Саруман!
Видете?
Ве изнесов вас!
Побрзајте, Хобити!
Среќа што ве најдов.
Добар хобит.
Не донел во мочуриште!
Мочуриште, да, да.
Дојди Господару. Ќе те однесеме по безбедни патеки, низ маглата.
Ајде Хобити, дојдете! Брзо, одиме.
Јас го најдов.
Патот низ мочуриштето.
Орките не го минуваат. Орките не го знаат.
Одат наокулу, милји и милји наоколу.
Дојдете брзо.
Мора да бидеме брзи како сенки.
Го мразам ова место. Претивко е.
Не сме виделе ни слушнале птица веќе 2 дена.
Да, нема птица.
Вкусни птици.
Умираме од глад! Да!
Умираме од глад!
Еве ти.
Што јадете?
Вкусно е?
Не гуши нас!
Не можеме да ја јадеме храната на хобитите!
Ќе изгладнеме!
Па, нека огладнеме! И среќен пат!
Сурови Хобити!
Не ми е гајле што сме гладни!
И што ќе умреме!
Не како што ме загрижува господарот!
Господарот ме загрижува.
Господарот знае.
Да.
"Драгоценото".
Кога еднаш ќе те земе...
...никогаш не те пушта.
Не ме допирај!
Мртви!
Мртви лица во водата!
Сите мртви.
Сите скапани.
Елфови и луѓе и Орки...
Големата битка, многу оддамна.
"Мочуриште на Мртвите". Да, да! Така го нарекуваат.
Наваму.
Не следете ги светлата.
Внимателно сега!
Или Хобитите ќе одат долу да им се придружат на оние мртвите.
И ќе си запалат свеќи за самите себе.
Фродо!
Голум? - Немој да ги следиш светлата!
Голум! - Г.Фродо!
Добро ли сте?
Толку сјаен.
Толку прекрасен.
Ах, "Драгоценото".
Што рече? - Господарот мора да се одмара.
Господарот треба да ја чува силата.
Кој си ти? -Не ме прашувај, не е ваша работа.
Гандалф ми кажа дека си бил еден од оние што живееле покрај реките.
"Студ в срце, во коски и удрен од гром, Патникот го голта ладот, далеку од својот дом."
Тој рече дека твојот живот е една тажна приказна.
"Не се гледа, што напред се спрема, Кога сонцето ќе згасне, а месечината ја нема!"
Некогаш, одамна си бил многу налик на Хобит? Беше ли?
...Смагол?
Како ме нарече?
Тоа некогаш беше твоето име, нели?
Многу одамна.
Моето име.
Смагол...
Црните јавачи!
Кријте се!
Ајде, Фродо!
Побрзај! Ќе не видат!
Мислев дека се мртви. - Мртви?
Не, нив не можеш да ги убиеш. Не!
Сеништа! Сеништа на крилја!
Го повикуваат.
Го повикуваат "Драгоценото".
Г.Фродо! Добро е.
Јас сум тука.
Побрзајте, Хобити!
Црната капија е многу блиску...
Крв од Орки!
Ова се чудни траги.
Воздухот е густ тука.
Оваа шума е стара...
Многу стара...
Полна со сеќавања.
И гнев.
Дрвата зборуваат помеѓу себе.
Гимли!
Спушти ја секирата.
Чуствуваат, пријателу мој.
Елфовите започнаа.
Ги будеа дрвјата. Ги учеа да зборуваат.
Дрва кои зборуваат.
За што би можеле да разговараат?
Ако не е за составот на изметот на верверичките.
Арагорн, таму има нешто!
Што виде?
Белиот Волшебник се приближува.
Не му дозволувајте да зборува. Ќе не маѓепса!
Ќе мора да бидеме брзи.
Следете ги трагите на двата млади Хобити.
Каде се?
Поминаа одовде, завчера.
Тие сретнаа некого кого не очекуваа да го видат.
Дали тоа ве прави помирни? - Кој си ти?
Покажи се!
Не е можно!
Жал ми е.
Мислев дека си Саруман.
Добро си мислел. Јас сум Саруман.
Или барем сличен на него.
Падна!
Низ оганот...
И вода...
Од најдлабоките зандани до највисокиот врв,
Се борев со него, со Балрогот на Моргот.
Се додека на крајот не го фрлив доле,
поразувајќи го на работ од планината.
Темнината ме обзема.
И скитав... Надвор од мислите и времето...
Звезди ротираа над мене...
И секој ден беше долг како еден животен век на земјата.
Но, тоа не беше крајот...
Почувствував пак, живот во мене.
Бев испратен назад
се додека не ја завршам задачата.
Гандлаф!
Гандлаф?
Ох, да.
Така некогаш ме нарекуваа.
Гандалф Сивиот.
Тоа беше моето име.
Гандалф.
Јас сум Гандалф Белиот.
Ви се вратив вам.
Во времето на промени.
Еден дел од вашето патешествие е готово, но друго започнува.
Мораме да стигнеме побрзо до Едорас. - Едорас?
Тоа не е близу.
Слушнавме за проблемите во Рохан. Тоа му штети на кралот.
Да и нема лесно да се реши.
Значи, без разлог дојдовме ваму?
Зар ќе ги оставиме јадните Хобити овде?
Во оваа грозна, мрачна, влажна шума полна со дрва..
Сакав да речам... Убава.
Прилично убава шума.
Мери и Пипин не дојдоа случајно во Фаргон.
Голема моќ спие овде долго низ години.
Доаѓањето на Мери и Пипин е како пад на камења...
...кои предизвикуваат лавина во планината.
Има нешто што не се променило.
Сеуште зборуваш во загатки.
Ќе се случи нешто што од порано се нема случено.
Енити ќе се разбудат...
...и ќе отркијат дека се силни. - Силни?
Тоа е добро.
И затоа, не се грижи, џуџе.
Мери и Пипин се сигурни.
Сигурни се повеќе отколку што можеш ти да бидеш.
Новиот Гандалф е повеќе мрзоволен од оној стариот.
Тоа е еден од видот Меарас, Освен ако очите ми се залажани од некоја магија.
Шедоуфакс.
Тој е Господар на сите коњи.
И ми беше сопатник низ многу опасности.
Мојот дом.
Гледам како блескаш.
По летниот ден
над твојата глава златноцрвена круна
горделиво стои.
Преубав стих.
Дали е далеку? - Не брзај.
Тебе можеби ти е далеку.
Мојот дом е длабоко во шумата.
Во близина на подножјето на планината.
Му реков на Гандалф да ве чува.
И да ве држи на сигурно.
И следната ќе ви се допадне.
Сам ја составив.
Да.
Испод кровот на успиениот лист
кога ќе се разбудат соновите на дрвата.
Кога шумата ќе биде зелена и ладна.
И ветерот ќе задува на запад.
Врати ми се.
И кажи дека мојата земја е најубава
Спијте, малечки.
Не обрнувајте внимание на звуците.
Спијте до утре.
Имам работа во шумата.
Многу треба да поканам. Многу мора да дојдат.
Сенката се надвила над Фаргон.
Се ближи сушење на стеблата.
Сенката која се надви на истокот добива облик.
Саурон нема ривал.
Од состанокот во Барадуру, неговото Око постојано набљудува.
Ама сеуште не е доволно моќен за да не мора да се плаши.
Сомневањето го јаде.
Гласините дошле до него.
Наследникот на Нумер сеуште живее.
Саурон ти се плаши, Арагорн.
Од оној кој ќе постанеш.
Затоа ќе удри брзо и силно на луѓето.
Негова кукла, Саруман, ќе го уништи Рохан.
Војна се спрема.
Рохан мора сам да се брани и тоа е наш предизвик.
Рохан е слаб и може да падне.
Кралот е заробен во стариот изум на Саруман.
Неговата моќ над Теоден е голема.
Аron i Saruman steћu omиu.
Ама колку и да се лукави...
...имаме една предност.
Прстенот е сеуште скриен.
И тоа што сакаме да го уништиме...
...не им е ни во најцрните соништа.
Oruћje neprijatelja ide prema Mordoru.
Во рацете на Хобитите.
Svakim je danom sve bliћi vatri Klete gore.
Веруваме во Фродо.
Се зависи од брзината...
и тајноста на неговите зафати.
Ne ћalite napustiti ga.
Фродо мора да ја заврши задачата сам.
Не е сам.
Сем е со него.
Навистина?
Неавистина, ли? Добро.
Да, многу добро.
Црните Порти на Мордор!
Боже, спаси не!
Татко ми би имал да каже збор или два кога би можел да не види сега.
Господарот рече, да му го покажеме патот до Мордор,
Па, Смагол е добар, прави се што Господарот бара.
Да.
Тоа е крај.
Не можеме да влеземе тука.
Гледај! Портите!
Се отвараат!
Гледам пат долу.
Сем! Не!
Господару!
Не те присилувам да ме следиш Сем. - Знам.
Се сомневам дека овие елфски наметки ќе ни помогнат таму.
Сега!
Не! Господару, не!
Ќе те фатат!
Немој да му го носиш.
Тој го сака "Драгоценото".
Секогаш е во потрага по него.
А и "Драгоценото" сака да му се врати назад,
Но ние не смееме да дозволиме тој да го има.
Не!
Има и друг пат! Притаен, и мрачен пат.
Зошто порано не проговори за ова?! - Затоа што Господарот не не праша!
Тој ни приготвува нешто сомнително!
Сакаш ли да кажеш дека има друг пат до Мордор? -Да.
Има една патека,
и скали.
И потоа...
...Тунел.
Не доведе до тука, Сем. - Г. Фродо, не!
Си беше верен на дадениот збор.
Не!
Води не Смагол.
Добар Смагол, помага секогаш.
Има ли некого?
Дрвобрадар?
Каде отиде?
Сонував убав сон синоќа.
Sanjao sam baиvu punu duhana za lulu.
Испушивме се. И тогаш..
На тебе ти беше лошо.
Sve bih dao za miris duhana.
Дали го слушна тоа?
Еве повторно.
Нешто овде не е во ред. Воопшто.
Прозборе... нешто на дрварски.
Не, само се истегнував.
Повисок си.
Кој? -Ти!
Од што? -Од мене!
Отсекогаш бев повисок од тебе.
Пипин, сите знаат дека јас сум повисок, а ти понизок.
Ма дај, Мери.
Колку си висок? 110 см? Највеќе.
Јас сум 113 см.
116 см.
116 сантиметри!
Си направил нешто.
Мери, немој! Не го пиј тоа!
Ти не смееш!
И не сакам! -Би можело да биде опасно!
Врати го тоа, Мери!
Мери!
Помош!
Оди си!
Ти не би требало да се будиш.
Јади земја. Копај длабоко. Пиј вода.
Спиј.
Оди си.
Одиме, шумата се буди.
Не сте на сигурно.
Дрвата станаа диви и опасни.
Гнев им е во срцето.
Црни им се мислите.
Голема е нивната омраза.
Ќе ви наштетат ако можат.
Премалку сме сега.
Премалку енти да раководат со нив.
Зашто? Веќе долго постоите.
Имаат ли други енти деца?
Веќе ужасно долго нема деца.
Зашто? - Ги изгубивме ентиците.
Жал ми е.
Како умреле? - Умреле? Не умреа.
Ги изгубивме.
И не можеме да ги најдеме.
Дали можеби сте виделе ентици во Ширеа?
Јас не.
Ти, Пипе?
Како изгледаат?
Не се сеќавам повеќе.
Едорас и златните одаи на Медуселд.
Таму живее Теоден, Кралот на Рохан.
И неговиот ум е опседнат.
Сарумановиот стисок врз Кралот Теоден, стана многу силен.
Господару? Вашиот син...
Мртов е...
Господару?
Вујко?
Зарем нема да го погледнеш?
Ке направиш ли нешто, воопшто?
Бирајте ги зборовите. Не очекувајте добредојде овде.
Ох, мора да умрел во текот на ноќта.
Вистинска трагедија е ова за Кралот.
Да го изгуби синот-единец и наследник.
Разбирам дека е тешко да го прифатиш неговото заминување.
Посебно во овој миг, кога брат ти те напушти.
Змијо, остави ме на мира!
Но, ти и онака си сама.
Кој знае што си и рекла на темнината...
Во горките часови на ноќта,
кога ти се чини дека векот ти се смалува...
Кога зидовите од твојата одаја се стеснуваат околу тебе.
Како замка за некое убаво животно.
Така убава.
Така ладна.
Како утро на рана пролет
кога сеуште се чуствува зимски студ.
Твоите зборови се отровни.
Ќе најдеш повеќе радост и на гробишта.
Не можам да ви дозволам да стапнете наоружани пред Кралот Теоден, Гандалфе Сиви.
По наредба на Грима Црвјазик.
Твојот стап...
Не, не би разделил еден старец од бастумот што му помага во оддот?
Господару, Гандалф Сивиот пристигна.
Тој е гласник на несреќата.
Гостопримливоста на твојот двор некако е згасната во последно време,
Кралу, Теоден!
Тој не е добредојден.
Гандалфе Олујновран?
Прашање на место, господару.
Прекасно, овој завереник одбра,
да се појави меѓу нас.
Злогласник те нарекувам...
Лошите вести се и лоши гости.
Тишина ти! Држи си го бодликавиот јазик зад забите!
Не поминав преку оган и смрт
за да се натегам со избезумен слуга!
Неговиот стап!
Нели ви реков да му го земете стапот?
Теоден,
син на Тенгел.
Предолго ти, седеше во сенка...
Би седел мирен да бев на твое место.
Слушај ме!
Те ослободувам...
Од магијата!
Твојата моќ не досега овде,
Гандалфе Сиви.
Ќе те истерам, Саруман, како отров од рана.
Чекај.
Ако јас заминам, Теоден ке умре.
Не ме уби мене.
Нема ниту него да го убиеш.
Рохан е мој!
Губи се!
Го знам твоето лице...
Еовин...
Гандалф?
Диши го пак слободниот здив, пријателе.
Темни беа, сништата мои во последно време...
Твоите прсти ќе се подсетат на силата уште подобро...
ако ја стегнат дршката на мечот.
Јас само... одсекогаш... Ви служев на вас, Господару.
Твоето магии ќе ме натераа да ползам како некој звер!
Не ме прогонувајте!
Не, Господару!
Пуштете го нека оди. Доволно крв се пролеа на негова сметка.
Тргајте ми се од патот!
Клекнете пред Кралот Теоден!
Каде е Теодред?
Каде е мојот син?
"Симбелмијне".
Од секогаш никнело околу гробниците на моите предци.
Сега, ќе го покрива гробот на мојот син.
Зашто ги доживеав тие грозни денови?
Младите исчезнуваат, а старците го одложуваат крајот.
И јас да доживеам,
да ги видам последните денови на мојата лоза...
Смртта на Теодред, не беше твоја вина.
Но ниеден родител не треба да си го погреба чедото...
Беше јак.
Неговиот дух ќе го најде патот до дворовите на твоите татковци.
Не биле ниту предупредени. Ниту вооружени.
Сега дивите луѓе талкаат низ западниот завој, палејки се пред себе.
Пластови сена, штали и дрва. - Каде е мама?
Ова е само дел од теророт што Саруман ќе го спроведе.
А сега е помоќен, излуден поради стравувањата од Саурон.
Одјавај и сретни се со него лице во лице...
Протерај го што подалеку од твоите жени и деца.
Мораш да се бориш! - Веке имаш 2000 добри луѓе што јаваат на север.
Еомер ти е лојален. Неговите луѓе ќе се вратат и ќе се борат за својот Крал.
Сега се 1500 км одовде.
Еомер не може да ни помогне.
Знам што ќе побарате од мене.
Но нема да му донесам понатамошна смрт на мојот народ.
Нема да ризикувам отворена војна.
Војната е веќе тука, без разлика дали ризикувате или не.
Кога последен пат погледнав,
Теоден, не Арагорн, беше Крал на Рохан.
Тогаш која е одлуката на Кралот?
По наредба од Кралот, градот мора да се испразни.
Одиме кон нашето засолниште, тврдината - Хелмс Дип.
Не се оптеретувајте со никакви богатства.
Земете само намирници што навистина ви требаат. - Хелмс Дип!
Бегаат во планините, наместо да застанат и да се борат.
Кралот мора да ги брани. - Мисли дека е така најдобро.
Се спасија и претходно. - Немаат излез.
Теоден чекори право во стапица. - А мисли дека ги носи на сигурно.
Ќе доживеар масакр.
Теоден има силна волја, но се плашам за него.
Се плашам за опстанокот на Рохан.
Ќе му требаш, пред се ова да заврши Арагорн.
Ќе им бидеш потребен на лугето од Рохан.
Одбраната мора да издржи.
Ќе издржи.
Сивиот ходочасник.
Така ме нарекуваа...
300 животни векови на луѓето талкав по оваа планета... А сега немам време.
Се надевам дека мојата потрага нема да биде залудна.
Чекајте го моето враќање при првата светлина од петтиот ден...
Во зорите, гледај на исток.
Оди.
Тој коњ е луд. Не можете ништо. Оставете го.
Се вика Брего.
Му припаѓаше на мој роднина.
Брего.
Името ти е кралско.
Иula sam za иaroliju vilenjaka,
ali nisam znala da sjevernjaci to znaju.
Зборуваш како нис.
Живеев во Ривендел..
...едно време.
Ослободете го.
Виде многу војна.
Гандалф Белиот.
Гандалф будалата!
Зар сака да ме понижи со таа нова побожност?
Тројца го следеа волшебникот.
Елф, џуџе и човек.
Смрдиш на коњ.
Човек...
Дали беше од Гондор? - Не, од северот.
Мислам дека е ден од оние од Дунедаин.
Сиромашно беше облечен.
А сепак, носеше чуден прстен.
Две змии со очи од смаргард.
Една завитнака, а другата опкружена со златни цветови.
Прстенот Барахир.
Гандалф Сивиот мисли дека тоа е наследникот на Исидор.
Изгубениот крал на Гондор. Будала.
Линијата е одамна прекината.
Не е битно.
Човековиот свет ќе пати.
А ќе почне во Едорас.
Спремен сум, Гамли.
Донеси ми го коњот.
Ова не е пораз.
Ќе се вратиме.
Имате вештина во ракувашњето со меч.
Жените од оваа земја научија уште оддамна.
Дека и тие што не ракуваат со меч, сепак лесно можат да умрат избодени.
Јас не се плашам ниту од болка, ниту од смрт.
А што ве плаши, моја дамо?
Кафез.
Да останам затворена, се додека заморот и староста не ме натераат да се помирам.
И секоја шанса за величенствени дела, да отиде далеку од дофат на желбите.
Ти си ќерка на Кралеви.
Дама-заштитничка на Рохан.
Не мислам дека тоа ќе биде твојата судбина.
Теоден нема да остане во Едорас.
Таму е ранлив. Тој го знае ова.
Ќе очекува напад на градот.
Ќе пребегнат кон Хелмс Дип.
Големата тврдина на Рохан.
Тоа е опасен пат да го минеш, преку планините.
Ќе бидат спори.
Меѓу нив ќе има жени... а и деца...
Прати ги твоите Варг-јавачи.
Еј смрдливко! Не оди толку напред!
Зошто го правиш тоа?- Што? - Користиш подигрувачки имиња?
Го понижуваш цело време.
Затоа...
Затоа што навистина е тоа г.Фродо. Тој е лажго и измамник.
Го сака прстенот. Само тоа го има на ум.
Немаш ти поим, што му има направено. Што сеуште му прави.
Сакам да му помогнам Сем.
Зошто?
Затоа што мора да верувам дека може да се врати.
Не можете да го спасите, Г.Фродо.
Што па, ти знаеш за тоа? - Ништо!
Извини Сем. Не знам зошто го реков тоа.
Јас знам.
Поради прстенот.
Не можете да ги тргнете очите од него.
Ве имам видено...
Не јадете... Едвај спиете...
Ве обзема, Г.Фродо. Мора да му се спротивставите!
Знам што мора да направам, Сем! Прстенот ми беше поверен на мене, на мене!
Тоа е моја задача! Моја! Само моја!
Не се слушате ли што зборувате? Дали знаете како кого звучите?
Он го посакува.
Го посакуваме,
Тоа ни е потребно...
Мора да го имаме, нашето "Драгоцено"...
Го украдоа од нас.
Подли мали Хобити.
Зли, преваранти, лажливци!
Не. Не! Господарот!
Да "Драгоцено". Лажливец е!
Ќе те измамат, повредат. Ќе лажат!
Господарот ни е пријател.
Немаш ти пријатели... Никој не те сака.
Не слушам. Не сакам.
Лажго си и крадец.
Не.
У-б-и-е-ц!
Оди си. - Да одам?!
Те мразам.
Каде би бил ти без мене?
Јас не спасив.
Преживеавме благодарение на мене!
Не повеке...
Што рече?
Господарот се грижи сега за нас.
Не ни требаш.
Што? - Оди си
и никогаш не се вракај!
Нема.
Оди си и никогаш не се вракај!
Му рековме да си отиде...
И си отиде, "Драгоцено".
Го нема, нема, нема,
Смагол е слободен!
Види!
Види што Смагол најде!
Млади се.
Нежни се, фини се.
Да, фини се! Јади ги. Јади ги!
Ќе му се слоши од тебе!
Ако така се однесуваш.
Има само еден начин на кој ќе ги јадеме зајациве.
Што прави тој?
Глупав, дебел хобит.
Ги упропасти!
Што има да се упропасти? Едвај и да има месо на нив.
Она што сега ни треба се неколку добри компири.
Што е "компири"?
Што се?
Ком-пи-ри!
Ги вариш, ги мешаш, ги служиш со полнето месо.
Прекрасен, голем, златен чипс со убаво парче пржена риба.
Дури и ти не би можел да кажеш "не" на тоа. - Ох да, можеме.
Да расипуваш вкусна риба!
Дај ни ја на нас сирова.
Додека сеуште мрда.
Ти задржи си го гнасниот чипс!
Безнадежен си.
Г.Фродо?
Кои се овие? - Лоши луѓе.
Слуги на Саурон.
Повикани се во Мордор.
"Темниот" ги збира сите сите свои армии.
Нема да потрае долго. Наскоро се ќе биде спремно.
Спремно за што? - Да ја почне својата војна.
Последната војна што ќе го покрие целиот свет со сенка.
Мора да одиме одовде. Ајде, Сем.
Г.Фродо! Гледај!
Тоа е Оли-фант!
Никој дома, не би ни верувал на ова.
Смагол?
Се задржавме тука предолго.
Ајде, Сем.
Еј.
Чекајте. Патници сме!
Овде нема патници. Само слуги на темните кули.
На тајна задача сме.
Оние кои се опираат на непријателот подобро да не не допираат.
Непријателот?
Неговата задача не беше малку важна.
Се прашуваш, како се викаше?
Од каде бил?
Или во срцето бил навистина лош?
Какви лаги и претни го истерале?
Зар не би останал онде...
...во мир?
Војната сите ќе не победи.
Врзете им ги рацете.
Вистина е дека не можете да видите премногу жени-џуџиња.
А всушност, толку се слични во гласот и во ликот...
што некои мислат, дека се џуџиња-мажи.
"Поради брадите е".
И поради ова се проширило мислење,
дека нема џуџиња од женски пол.
И дека ние едноставно, никнуваме од пукнатините на земјата!
Што е секако чиста глупост.
Добро е! Добро е. Без паника.
Тоа беше намерно. Беше намерно.
Веќе долго време не сум ја видел внуката насмеана.
Беше дете кога го убија татко ти.
Орките го забодеа.
Гледаше како мајка и тоне.
Остана сама да го чува својот крај.
Проклето да го пази старецот, кој требаше да и биде како татко.
Гимли.
Зготвив гулаш.
Нема многу, ама топло е.
Фала.
Вкусно е.
Вујко ми ми кажа нешто.
Ми рече дека си бил во војната со дедо ми, Тенгел.
Ама сигурно грешка е.
Теодон добро го служи памтењето. Тогаш беше дете.
Тогаш ти сигурно имаш најмалку 60.
70?
Не можеш да имаш 80!
87.
Ти си еден од Дуиенаките.
Потомок на Нуменор. Подарен ти е долг живот.
Се зборува дека твојата раса станала легенда.
Малкумина останавме.
Северно е Кралството оддамна уништено.
Жал ми е. Те молам, јади.
Светлоста Евенстар не се гаси ниту во мене.
Мое е, да ја дарам на кого сакам.
Како и моето срце...
Спиј...
Спијам...
Ова е сон.
Тогаш, тоа е пријатен сон.
Спиј...
Еднаш ми кажа,
Дека овој ден ке дојде.
Ова не е крај... Ова е почетокот...
Мора да заминеш со Фродо.
Тоа е твојот пат.
Мојот пат е сокриен од мене.
Веќе е поставен пред тебе...
Не можеш сега да се колебаш.
Арвен.
Ако не веруваш во ништо...
Верувај му на ова...
Верувај во нас...
Каде е?
Жената што ти го дала накитот?
Нашето време истекува.
Времето на Арвен истекува...
Пушти ја да оди. Пушти ја да се качи на бродот и да отплови на запад.
Допушти и да ја однесе својата љубов кон тебе, во бесмртните земји.
Таму, каде што ке биде вечно млада.
Ама и само спомени.
Нема да ја оставам својата ќерка да умре овде...
Останува затоа што сеуште има надеж. - Останува поради тебе!
А припаѓа меѓу својот род.
Зар само така ќе си отидеш?
Мислеше дека само така ќе исчезнеш?
Веќе не се враќам.
Ја подценуваш својата вештина.
Ќе се вратиш.
Не зборувам за смрт во борба.
За што зборуваш?
Имаш прилика за нов живот...
Далеку од војна... Страдања... Очај...
Зошто го велиш ова?
Јас сум смртник... А ти Елф, од бесмртна лоза.
Тоа беше само сон, Арвен.
Ништо повеке.
Не ти верувам.
Ова ти припаѓа на тебе.
Тоа беше дар...
Задржи го.
Господару?
Таа плови, кон Бесмртните Земји... со останатите од нејзиниот род.
Што е тоа?
Хама? - Не сум сигурен.
Варги!
Извидник!
Што е тоа? - Варги! Што видовте?
Нападнати сме! - Сите јавачи, напред, на чело на колоната!
Ајде качете ме таму, И јас сум јавач. Брзо.
Ќе мораш да ги однесеш луѓето до Хелмс дип, брзај.
Можам да се борам! -Не!
Мора да го направиш ова...
За мене...
Тргај. Јуриш! - Сите во долината!
Така! Ајде! - Држете се заедно!
Донеси го твоето "убаво" лице близу до мојата секира!
Овој се брои како мој!
Смрдливо суштество!
Арагорн!
Арагорн?!
Кажи ми што се случи, и ќе ти ја олеснам смртта!
Он е...
Мртов.
Падна од карпа.
Лажеш.
Ранетите на коњи.
Ќе се вратат.
Мртвите оставете ги.
Дојди.
Конечно! -Хелмс дип! -Да, ене ја!
На сигурно сме!
Спасени сме, моја дамо!
Ти благодарам!
Мамо! -Фреда!
Каде е остатокот? - Само ова го спасивме.
Однесете ги тие во пештерата.
Правете пат за Кралот!
Направете пат за Теоден! Правете пат за Кралот!
Малкумина се вративте...
Нашиот народ е безбеден.
За тоа, плативме со многу животи.
Моја дамо...
Господарот Арагорн...
Каде е тој?
Падна.
Повлечете ги сите сили зад зидот.
Забаракадирајте ги портите, И поставете стража наоколу.
Што со оние кои не можат да се борат Господару? Жените и децата?
Одведете ги во пештерите.
Сарумановата рака мора да е долга, ако мисли дека може и овде да не дофати.
Тврдинава има само една Слабост...
Надворешниот зид е направен од одличен камен,
Но, има еден одводен канал,
Кој е направен малку преголем, за да биде занемарен.
Како може оган да уништи камен?
Каква направа може да урне зид?
Ако зидот се пробие, Хелмс дип ке падне.
Дури и ако се пробие, ќе ни требаат многу војници...
Илијадници се потребни за да ги освоиме.
Десетици илајди...
Но, Господару, не постои таква сила.
Нова сила се издига.
Победата е блиску.
Оваа ноќ...
Земјава ке биде попрскана со крвта на Рохан!
Марширајте до Хелмс Дип!
Не оставајте никого во живот!
Во Војна!!!
Светот на луѓето... нема да ја дочека зората.
Гледај! Чадот, на југ!
Овие денови секогаш може
да се види чад, што доаѓа од Ајзенгард.
Ајзенгард?
Се сеќавам на добата
кога Саруман шеташе во моите шуми...
Но, сега, тој има ум начинет од метал,
И тркала.
Повеќе не се грижи, за нештата од природата.
Што е тоа?
Армијата на Саруман!
Војната започна...
Нека те заштитува благодетот на Валарите.
Брего.
Арвен?
Време е.
Бродовите заминуваат за Валинор. Оди, пред да биде прекасно.
Јас веќе избрав.
Тој нема да се врати!
Зошто сеуште седиш овде, кога нема надеж?
Сеуште има надеж...
Ако Арагорн ја преживее оваа војна, вие пак ке бидете разделени.
Ако Саурон е поразен, и Арагорн ќе стане Крал,
И во се што се надеваш ќе стане вистина...
Он ќе мора да ја вкуси горчината на смртноста.
Дали од меч, или од т рулежот на времето,
Арагорн ќе умре...
За тебе нема да има утеха.
Никаква утеха за да ја ублажи болката за неговата смрт.
Он ќе умре.
Величенствен како крал на луѓето.
Прегратка на слава пред исчезнувањето на светот.
Ама ти, ќерко моја...
Ќе останеш да живееш во самотија и сомнеж.
Како самкра што доаѓа без ѕвезди.
Ќе живееш тука,
обземена од тага...
Додека светот не се промени.
И додека не потрошиш долги години од твојот живот.
Арвен.
Овде за тебе нема ништо.
Само смрт.
Ме сакаш ли мене?
Те сакам, татко.
Непријателската моќ е се поголема.
Саурон ќе ја употреби својата марионета Саруман,
да ги уништи луѓето на Рохан.
Ајзенгард тргна во поход.
Окото на Саурон е сега свртено кон Гондор.
Последното слободно кралство на луѓето.
Војната брзо ќе стигне и таму...
Тој чувствува дека прстенот е близу.
Силата на прстено-носецот бледее.
Во неговото срце, Фродо почнува да разбира дека...
потрагата ќе заврши кобно по неговиот живот.
Го знаеше ова...
Го предвиде...
Тоа е ризик, зад кој застанавме сите...
Во се погустата темнина, волјата на прстенот станува моќна...
Се труди за да се најде во рацете на луѓето.
Луѓето, кои се толку лесно заведени од неговата моќ.
Младиот Капетан на Гондор, ќе теба да ја испружи раката за да
го земе прстенот, да го прогласи за свој, и светот ке падне во пропаст.
Блиску е сега.
Толку блиску во спроведување на својата цел.
И Саурон ќе владее, врз се што е живо на оваа планета.
Дури до крајот на светот.
На времето на Елфите... им се ближи крај.
Дали да ја оставиме Средната Земја да биде водена од судбината?
Дали да ги оставиме да се борат сами?
Какви се вестите?
Нашите извидници донесоа вест дека Саруман го нападнал Рохан.
Луѓето на Теоден и тој, побегнале во Хелмс Дип.
Но, ние мора да си ги пазиме нашите граници. Фарамир, Орките се приближуваат.
Саурон ги придвижи своите армии.Истерлинзите и Саутроните минуваат низ Црната Капија.
Колку им е бројот? -Неколку илјади, се повеќе пристигнуваат секој ден.
Кој брани на север? - Одвоивме 500 војници од оние во Озгилијат.
Но, ако овој град биде нападнат, нема да може да го задржиме.
Саруман напаѓа од Ајзенгард.... Саурон од Мордор...
Борбата ќе удри врз луѓето на два фронта...
Гондор е слаб. Саурон набрзо ќе замавне...
И ке замавне силно...
Сега тој знае, дека немаме сила да го истераме.
Моите луѓе ми кажуваат дека сте шпиуни на Орките.
Шпиуни? Причекај малку!
Па, ако не сте шпиуни, кои сте тогаш?
Зборувај!
Ние сме Хобити, доаѓаме од Шајар.
Моето име е Фродо Багинс, а ова е Семвајс Гемџи.
Твојот телохранител? - Неговиот градинар.
А каде е вашето прикрадливо пријателче?
Онаа луталица.
Имаше грд лик...
Немаше никој друг со нас...
Тргнавме од Ривендел со седуммина сопатници.
Еден изгубивме во Морија.
Двајца беа од мојот род.
Еден од џуџињата исто беше со нас, еден елф и двајца од расата на луѓето...
Арагорн, син на Араторн и Боромир од Гондор.
Бевте ли пријател на Боромир?
Да.
Барем од моја страна...
Да ве растажам тогаш, затоа што ќе дознаете дека тој е мртов...
Мртов?
Како? Кога?
Како еден од неговите сопатници, се надевав дека ти ќе ми кажеш.
Ако нешто му се случило, кажете ни.
Пред шест дена на брегот од реката го најдовме неговиот рог.
Расцепен на 2 дела.
Ама повеќе од тоа знае моето срце.
Тој ми беше брат.
Боромир!
Овој град беше драг на нашето кралство!
Место со полно светло, убавина и музика!
И повторно тоа ќе биде!
Војската на Мордор нека знае:
мојата земја веќе никогаш нема да падне во рацете на непријателот!
Осгилиат повторно створи дел од Гондор!
За Гондор! -За Гондор!
Добар говор. Краток и убав.
Имаме повеќе време за пијалок.
Дајте пиво! Овие луѓе се жедни!
Запаметете го овој ден, браќа.
Денес животот е добар.
Што?
Овде е.
Зар не можеме ни малку да имаме мир? -Каде е?
Каде е најдобриот од Гондор? Каде ми е првиот син?
Татко!
Зборуваат дека скоро си го уништил непријателот, сам.
Претеруваат. Победата припаѓа и на Фарамир.
Фарамир требаше да го брани овој град.
Нели е така?
Така е, ама премалку бевме.
Премалку.
Дозволи непријателот да го завземе одвнатре.
Никогаш не ми оставаш добар впечаток на мене.
Не ми е тоа намерата.
Не го подржуваш, а секогаш ја извршува твојата волја.
Те сака, татко. - Не ме гњави со Фарамир.
Знам колку вреди. Малку.
Имаме поважни работи.
Елронд од Ривендел повика на состанок.
Не рече зашто, ама мислам дека знам што е.
Оружјето на непријателот е пронајдено.
Едниот Прстен.
Проблем на Ислидуров. - Во рацете на елфови е.
Сите го сакаат. Луѓе, џуџиња, волшебници.
Не смее тоа да се случи. Мора да се однесе во Гондор.
Гондор? - Опасно е, знам.
Прстенот ќе го исквари и срцето на слабите.
Ама ти си силен. Имаме големи потреби.
Нашата крв се пролеа. Нашите луѓе умираат.
Саурон чека прилика. Собира голема војска.
Ќе се врати.
А кога ќе се случи тоа, нема да можеме да го запреме.
Мораш да отидеш.
Донеси ми го тој моќен дар.
Не. Местото ми е овде, а не во Ривендел.
Нема да го послушаш татка си? - Ако мора во Ривендел,
прати ме мене. - Тебе?
Сваќам.
Прилика за Фарамир, заповедникот на Гондор, да се покаже.
Мислам дека не.
Оваа работа ќе ја провери единствено твојот брат.
Он нема да ме изневери.
Запаметете го овој ден, браќа.
Капетане Фарамир!
Го најдовме...
Мораш да дојдеш со мене. Веднаш!
Таму долу.
За влез во "Забранетото езерце", казната е смрт.
Тие чекаат на моја команда.
Да стрелаат ли?
"Kарпа и река, студена и мека"
"Слатко нас не чека!" "И многу сакам"
"Риба да си фатам" "Мирно да се сладам!"
Чекајте.
Ова суштество е врзано за мене...
И јас за него...
Тоа е нашиот водич...
Ве молам...дозволете ми да се симнам долу до него.
Смагол!
Господарот е овде!
Дојди, Смагол!
Верувај му на Господарот. Дојди!
Мораме да одиме баш веднаш?
Смагол, мора да имаш верба во Господарот.
По мене, ајде.
Дојди, Смагол. Добар Смагол. Само така.
Ајде.
Немојте да го повредувате! Смагол не се противи! Смагол послушај ме!
Господару!
Доволно е!
Каде ги водиш?
Одговори ми!
Смагол?
Зошто плаче, Смагол?
Грубите луѓе не повредија.
Господарот не намести.
Секако дека те намести...
Ти реков дека е измамник.
Ти реков дека е лажго.
Господарот е наш пријател.
Пријател.
Господарот не предаде!
Не, не беше негова вина.
Остави не на мира.
Гнасни мали Хобити! Го украдоа од нас!
Не... Не.
Што украдоа?
Моето "Драгоцено"!
Мораме да побегнеме одовде. Ти оди. Оди, сега.
Можеш.
Употреби го прстенот, Г.Фродо. Само овој пат.
Стави го.
Исчезни...
Не можам.
Беше во право, Сем.
Проба да ми кажеш, но..
Жал ми е...
Прстенот ме обзема, Сем.
Ако го ставам на прстот... Тој ќе ме пронајде.
Ќе ме види.
Г.Фродо...
Значи, ова е одговорот на сите загатки.
Овде ве имам во дивината... Двајца залутани...
Војска под моја команда...
И "Прстенот на Моќта", на дофат на раката.
Шанса за Фарамир, капетанот на Гондор...
Да си ги покаже квалитетите.
Не!
Престани! Остави го на мира!
Нели можеш да разбереш?
Тој мора да го уништи! Затоа одиме во Мордор!
До "Огнената Планина".
Озгилијат е нападнат. Бараат засилување
Ве молам. Тоа е тежок товар.
Нема ли да му помогнете?
Капетане?
Подгответе се за заминување.
Прстенот ќе оди во Гондор.
Жив е! - Каде е? Тргнете ми се од патот! Ќе го убијам!
Ти си најсреќниот, најподмуклиот...
и најнепромислениот човек што го посзнавам!
Благословен да си, момче! - Гимли, каде е Кралот?
Доцниш.
Изгледаш ужасно.
Огромна армија, велиш? - Цел Ајзенгард е испразнет.
Колку се? - Најмалку десет илјади.
Десет илјади?! -Тоа е армија, создадена за само една цел:
'Да го уништи Човечкиот род'.
Ќе бидат тука пред да падне мрак.
Нека дојдат!
Сакам секој маж и силно момче, способни да носат оружје...
до вечер да бидат готови за битка.
Од згора, ние ќе го покриваме насипот и портите.
Ниедна армија не го пробила зидот на трврдинава... Или пак да стапне, внате во Хорнбург!
Ова не е толпа од безумни Орки!
Овие се Урук-Хаи.
Нивниот оклоп е дебел, а нивните штитови се големи.
Се борев во многу војни, Господару Гимли.
Знам како да си ја бранам тврдината.
Ќе се сплескаат на овие зидишта, како вода на карпа.
Ордите на Саруман ќе ограбуваат и палат. Сме го виделе истото и порано.
Жетвата може да се пресее..., домовите ќе се изградат пак...
Внатре, во овие зидишта...
Ние ќе издржиме.. - Тие не доаѓаат да палат полиња и села!
Тие доаѓаат да го уништат народот...
Се до последното дете!
А што сакаш да направам? Погледни ги моите луѓе. Нивната храброст виси на конец.
Ако ова е нашиот крај, тогаш ќе направам да биде таков крај...
вреден да се памети.
Испрати некој од јавачите, Господару.
Мора да побарате помош!
И кој ке дојде?
Елфите? Џуџињата?
Немаме толку пријатели како ти.
Старите сојузништва веќе не постојат.
Гондор ќе дојде. - Гондор?!
Каде беа Гондорејците, кога Западниот превој беше завземен?
Каде беше Гондор кога нашите непријатели не заобиколија?
Каде беше Гон...?
Не, Господару Арагорн...
Ние сме сами.
Однесете ги жените и децата во пештерите. - Ни треба повеќе време за подготовка...
Немаме време... Војната е пред нас!
Осигурајте ја портата.
Ние Ентите не се мешаме...
во војните на луѓето и Волшебниците...
Долго време.
Но, сега ќе се случи нешто ново...
Што не се случило...
Многу долго.
Ент-мут...
Што е тоа? - Собир.
Собир на што?
Бука. Даб.
Костен. Јавор.
Добро. Добро.
Многумина дојдоа.
Сега мораме да одлучиме
дали ентите ќе отидат во војна?
Назад! Кон пештерата!
Додатни снаги за ѕидот.
Ќе ги подржуваат стрелците над вратата.
Арагорн, одмори се.
Не ни користиш полужив.
Арагорн!
Да одам со жените и децата?
Тоа е чесна задача.
Да пазам на децата и да им наоѓам кревети.
Каде тука славата?
Време е за храброст без слава.
На кого луѓето последни ќе се обратат?
Дозволи да бидам со тебе. - Тоа не можам јас да го заповедам.
Ниту другите да останат овде!
Се борат со тебе затоа што не сакаат да те остават.
Затоа што те сакаат.
Жал ми е.
Фармери, Ковачи, Коњари...
Ова не се војници.
Повеќето од нив виделе многу зими. - Или пак премалку...
Види ги!
Престрашени се. Можам да го видам тоа во нивните очи.
А и треба да бидат.
Ги има 300.
300 против 10.000!
Имаат повеќе шанси за одбрана овде, отколку во Едорас.
Тие не можат да ја добиат оваа битка.
Сите ќе умрат!
Тогаш и јас ќе умрам како еден од нив!
Остави го.
Остави го на мира.
Сите жители што можат да ракуваат со меч
се пратени во Оружарата.
Господару?
Гамлинг, кој сум јас?
Вие сте нашиот Крал, господару.
А дали ти му веруваш на својот Крал?
Твоите поданици, Господару...
Ќе те следат до крајот каков и да е...
До каков и да е крајот.
"Каде ли се коњот и јавачот,
Каде е рогот кој се гласеше?
А тие минаа како порој над планините.
Како ветар преку полјана.
Деновите тргнаа удолу, на запад...
Зад ридиштата.
Во сенка".
Како ли дојде до ова?
Ова трае веќе со часови.
До сега сигурно одлучиле.
Одлучиле? Не.
Тек си рековме...
...добро утро.
Ама веќе е ноќ.
Предолго одлучувате.
Не наеднаш.
Немаме веќе време!
Одите. На надворешниот ѕид.
Дај ми го твојот меч.
Како се викаш?
Халет, син на Хама, Господару.
Луѓето велат дека нема да ја преживееме ноќта.
Безнадежно е, велат.
Ова е добар меч.
Халет, син на Хама.
Секогаш постои надеж!
Ти верувавме до сега и ти не не однесе по погрешен пат.
Прости ми. Немав право да очајувам.
Нема што да се простува, Леголас.
Ако имавме време, ќе го прилагодев ова...
Малку е тесно околу градите.
Тоа не е рог на Орките.
Прати некого по Кралот. - Отворете ги портите!
Како е ова можно?
Носам вест од Елронд од Ривендел:
Постоеше сојуз меѓу Елфите и луѓето.
Оддамна, се боревме и умиравме заедно.
Дојдовме да ја обновиме таа верност.
Добредојде!
Горди сме на тоа дека ке можеме пак, да се бориме заедно со луѓето.
Можеше да избереш и подобро место!
Па момче, онаа среќа што те прати, да се надеваме дека нема да те напушти и вечерва.
Твоите пријатели се со тебе, Арагорн..
Да се надеваме дека и тие ќе издржат вечерва.
Не покажувајте милост!
Бидејќи нема да ја добиете!
Што се случува таму долу? -Сакаш да ти опишам?
Или сакаш да ти најдам кутија за да се подкачиш?
Чекајте!
Значи, започнува...
Спремете се!
Оклопот им е тенок околу вратот...
И испод пазувите.
Стрелај!
Погодија ли нешто?
Дајте им пречек.
Стрелај!
Ајде! Само нека ми дојдат!!
Скалила!
Одлично!
Припреми мечеви!
Леголас! Двајца до сега! - Јас убив 17.
Што? Нема да дозволам едно суштество со шилести уши да ме надмине.
19!
Мери.
Само што се договоривме.
Да?
Им ги кажав вашите имиња на ентите од советот...
И донесовме заклучок...
Дека не сте Орки..
Па, тоа се добри вести. - А што во врска со Саруман?
Дали донесовте одлука во врска со него?
Сега, не биди нестрплив, Господару Меријадок.
Нестрплив?
Нашите пријатели се таму!
Им треба нашата помош!Не можат самите да победат во оваа војна.
Војната, да.
Влијае на сите нас.
Дрво, корен и граница.
Но мора да разбереш, млад Хобиту,
потербно е многу време...
за нешто да се каже на старо-Ентишки.
И ние не кажуваме нешто...
што не е вредно.
За да не се зборува долго време за тоа.
17! 18!
19!
20! 21!
Приоѓање!
Ова ли е се?!
Ова ли е се што можеш да направиш, Саруман?!
Леголас, собори го!
Убиј го!! Убиј го!
Држете ги вратите!
Држете Не попуштајте!
Арагорн!
Гимли!
Јуриш!
Ентите не можат да ја задржат оваа војна.
Мораме да ги пребродиме таквите нешта како и секогаш.
Како може тоа да биде вашата одлука?
Ова не е наша војна...
Но вие сте дел од овој свет.
Дали сте?
Морате да помогнете. Ве молам?
Мора да направите нешто!
Вие сте млад и храбар, господару Мери.
Но, вашата улога во оваа приказна заврши.
Вратете се дома...
Можеби Триберд е во право?
Не припаѓаме овде Мери. Сето ова е преголемо е за нас.
На крај што можеме?
Ја имаме Шајар.
Можеби треба да отидеме дома.
Огновите од Ајзенгард ќе се шират...
И шумите во Тукброу и Бакленд ќе горат.
И се што некогаш беше зелено и добро во овој свет, ќе исчезне.
Нема да има Шајар, Пипин.
Арагорн! Повлечи се до зидините!
Тргни ги луѓето од таму!
Кон зидините!
Назат до зидините!
Халдир!
Кон зидините!
Што правиш? Оставете ме!
Халдир!
Забаракадирајте ја портата!
Држете ги!
Кон портата! Мачевите в раце!
Тргнете се!
Не можеме да издржиме уште многу.
Држете ги!
Колку време ти е потребно?
Колку што можеш да ми обезбедиш! - Гимли!
Трупци!
Забаракадирајте ја вратата!
Ајде, можеме да ги суредиме!
Далеку е...
Фрли ме...
Што? - Неможам да рипнам до таму. Фрли ме!
Не му кажувај на Елфот!. - Ни збор.
Подпрете ја вратата. - Тргнете се!
Со мене на барикадата! - Чувајте се!
Уште една. - Повеќе!
Ја изгубивме вратата!
Гимли! Арагорн!
Губете се од таму!
Арагорн!
Повлечи ги сите назад!
Повлекувај ги назад!
Назад!
Повлекување!
Успеаа да навлезат!
Назад! - Повлекување!
Брзо! Носете ги внатре!
Ајде, во тврдината!
Ќе ве оставам на западните граници од Шумата.
Од таму можете да тргнете на север кон вашите краишта.
Чекај! Застани! Стој!
Сврти се!
Однеси не на југ! - Југ?
Но тој пат ве води покрај Ајзенгард.
Да. Баш така!
Ако одиме на југ, ќе може да се провлечеме незапазени.
Што поблиску сме до опасноста, толку помалку шанси некој да не повреди.
Тоа е последното што тој би го очекувал.
Тоа не ми се чини логично...
Но сепак... Вие сте многу мали...
Веројатно сте во право.
Кон југ, тогаш.
Држете се мали Шајаринци,
Јас секогаш сакам да одам кон Југ.
Некако се чуствувам како да одам по удолнина.
Да не си луд? Ќе не фатат.
Не, нема!
Не овојпат.
Гледај!
Озгилијат гори!
Силите од Мордор се тука.
Прстенот нема да го спаси Гондор.
Има само уништувачка моќ.
Те молам...
Пушти ме да си одам!
Побрзајте.
Фарамир.
Мораш да ме пуштиш!
И мала фамилија на полски глувци
што се качува на мене ужасно ме голицка.
Секогаш пробуваат да малтретираат некого.
Многу од овие дрва беа мои пријатели.
Суштества што ги знаев од времето кога сеуште беа семки.
Жалам, Триберд.. - Имаа свои гласови...
Саруман!!!
Еден Волшебник би требало и подобро да знае...
Нема клетва на Елфски...
Ентишки или во јазикот на луѓето...
прикладна за ова предавство.
Погледај! Дрвата! Се движат!
Каде одат?
Имаат работа со орките.
Вечерва, Ајзенгард е моја работа.
Со карпи и камен...
Да!
Ајде пријатели!
Ентите одат во војна!
Веројатно..
Како да одиме во пропаст...
Последниот марш...
на Ентите...
Фарамир, Орките го завземаа источниот брег.
Бројот им е преголем. Пред доаѓањето на мракот, ќе бидеме поразени.
Г.Фродо?
Го повикува, Сем. Неговото око може да ме види.
Држи се Г.Фродо. Ке бидете во ред.
Носете ги кај татко ми.
Речете му: Фарамир праќа моќен дар.
Оружје што ќе ја преврти нашата среќа во оваа војна.
Сакаш да знаеш што се случи со Боромир?
Сакаш да знаеш како почина твојот брат?
Проба да го одземе прстенот од Фродо! Одкако се заколна...дека ќе го заштитува!
Проба да го убие! Прстенот го излуди твојот брат!
Пазете!
Г.Фродо!
Тие се тука!
Дојдоа!
Назгул!
Остани овде. Сокриј се...
Засолнете се!
Тврдината е завземена. Готово е...
Рече дека оваа тврдина нема никогаш да падне додека твоите луѓе ја бранат.
И сеуште ја бранат! Умираат бранејќи ја!
Влегуваат!
Ја поминаа врата!
Има ли некој пат за жените и децата да излезат од пештерите?
Има ли друг пат?
Има еден премин. Води во планините.
Но тие нема да стигнат далеку! Има премногу Уруци!
Жените и децата да тргнат кон преминот. И забаракадирајте ја портата!
Толку многу смрт
Што може да направи човек, против таква непромислена омраза?
Одјавај надвор со мене!
Да одјаваме и да ги пресретнеме!
За смрт и слава!
За Рохан!
За твојот народ!
Сонцето изгрева!
Чекајте го моето враќање, при светлината од петтиот ден,
В зори... погледнете кон Исток..
Да.
Рогот на Хелм Хамерхенд.
ќе се огласи во Дип.
За последен пат.
Да!
Нека ова биде часот кога заедно ќе ги извлечеме мечевите.
Проклети дела будете се!!!
Време е за гнев, уништување.
И црвени мугри!
Напред Еорлинзи!
Гандалф!
Теоден Кралот, се бори сам...
Не е сам!
Рохирјани!
Еомер!
За Кралот!
Погодок! И тоа добар погодок!
Разурнете ја браната!
Ослободете ја реката!
Пипин, држи се!
Цврсто, мали Хобити!
Што правиш?
Каде одиш?
Тоа сум јас...
Твојот Сем...
Зарем не го познаваш својот Сем?
Не можам да го правам ова Сем...
Знам.
Погрешно е...
Всушност, и не би требало да сме тука...
Но тука сме...
Како во големите приказни, Г.Фродо.
Оние што навистина се битни.
Беа полни со темнина и опасности.
И понекогаш посакуваш да не го дознаеш крајот...
Бидејки, како би можел крајот да биде среќен?
Како би можел светот да се врати онаков каков бил, кога толку лоши работи се случиле?
Победа!
Победата е наша!
Но на крајот, тоа е се минливо...
Оваа сенка...
Дури и темнината мора да мине...
И нов ден ќе дојде.
И кога сонцето ќе заблеска, ќе биде најчисто...
Тоа се приказните што се за паметење,кои значат нешто.
Дури и да си премногу мал, за да разбереш зошто.
Но, мислам дека разбирам, Г.Фродо.
Сега знам...
Лугето во овие приказни...
имале многу шанси да се откажат, но не го сториле тоа.
Продолжиле понатаму.
Затоа што тие верувале во нешто.
Во што веруваме ние, Сем?
Дека има и добро во овој свет, Г.Фродо.
И вредно е за да се бориш за тоа.
Мислам дека најпосле се разбираме Фродо Багинс.
Ги знаеш законите на земјава и законите на твојот татко.
Ако ги ослободиш, твојот живот ќе биде земен во замена.
Нека биде така...
Ослободете ги.
Не влегувајте во шумата!
Не се приближувајте!
Конечен број...
42. - 42?
Не е лошо за елфски принц.
Ја седам на број 43.
43. - Веќе беше мртов.
Се грчеше. - Се грчел
затоа што мојата секира е во него!
Не изгледа баш задоволен. - Не.
Сепак, погледот отаму е навистина убав.
О, да. Квалитетен хотел.
Имам слушнато дека е многу добро.
Што правиш? -Ништо.
Светот се врати во нормала. - Не.
Умирам од глад.
Среќно во потрагата.
Ќе најдеш леб кој не чини.
Не можам да верувам.
Не е можно.
Тоа е! -Лонгботомов!
Најдобар тутун за луле.
Совршено. Се секого по една.
Чекај.
Да го поделиме со Триберд?
Да поделиме?
Не. Не.
Мртва билка и се тоа.
Не би разбрал.
Можеби му е далечна роднина.
Разбирам.
Не брзај.
Точно.
Ова е стара канализација.
Минува испод реката и до крајот на градот.
Во шумата ќе бидете сигурни.
Команданте Фарамир...
...покажавте колку вредите.
Навистина.
Ширај е право кралство
каде градинарите се многу ценети.
Каде ќе одите кога ќе излезете од шумата?
Голум кажува дека патот оди...
...до Минас Моргул и после во планина.
Цирит Унгол?
Така се вика? -Не.
Не!
Да. - Фродо.
Мрачен ужас владее во Минас Моргул.
Не одете по тој пат. - Тоа е единствениот пат.
Господарот кажува дека мораме да пробаме да стигнеме до Мордор.
Морам.
Оди, Фродо. Со среќа.
Фала.
Смрт нека те најде ако им направиш нешто.
Одиме. Држи чекор.
Г. Фродо не сакаше да те повреди.
Го знаеш тоа, зар не?
Се обиде да те спаси.
Да ме спаси мене?
Немој да замераваш нешто.
Прости ми и заборави. - Не, не, не замерувам.
Голум. Голум.
Да, господару.
Добри хобити. - Убаво од тебе.
Многу, навистина, Голум.
Сауроновиот гнев ќе биде страшен, неговата одмазда брза.
Битката за Хелмс Дип е завршена.
Битката за Средната Земја само што не започнала.
Сите наши надежи, сега лежат во два мали Хобити.
Некаде во дивината...
Се прашувам дали ние некогаш ќе бидеме ставени во песни или приказни?
Што?
Се прашувам дали лугето некогаш ќе речат: ' Ајде да чуеме за Фродо и за прстенот '
И тие ќе кажат 'Да тоа е една од моите најомилени приказни.'
Фродо бил навистина храбар, нели тато?
'Да, сине мој...
Најпознатиот од сите Хобити. А тоа кажува многу...
'Пропушти еден од главните карактери. Семвајс Храбриот...
Би сакал да чујам повеке за Сем...
Фродо не би стигнал далеку без Сем...
Сега, Господине Фродо. Не би требало да се шегувате. Јас бев сериозен.
Исто и јас...
'Семвајс Храбриот.''
Смагол? - Нема да те чекаме тебе. Ајде!
Господарот...
Господарот се грижи за нас...
Господарот не би не повредил...
Господарот го скрши ветувањето!
Не го прашувај Смагол.
Кутар, кутар Смагол.
Господарот не предаде!
Злобен, превртлив, дволичен!
Би му го свиткале малото вратче...
Убиј го! Убиј го!
Убиј ги двајцата!
Тогаш ќе го земеме "Драгоценoто"...
И ние ке бидеме Господарот!
Но дебелиот Хобит? Тој знае...
Секогаш не посматра...
Тогаш ќе му ги ископаме...
Ќе му ги извадиме очите! И ке го натераме да ползи.
Да! Да! Да!
Убиј ги двајцата!
Да! Не. Не!
Премногу е ризично, ризично!
Каде ли само отишол?
Голум, каде си? -Смагол?
Би можеле да ја пуштиме, "Tаа" тоа да го направи...
Да. "Taa" би можела...
Да, "Драгоцено", би можела...
И ќе го земеме, штом ќе умрат.
Штом ќе бидат мртви.
Шшш.
Ајде, Хобити. Сеуште има доста пат.
Смагол ќе ви го покаже патот.
Следете ме..
Обработка: Ѓорѓи dzolerc@hotmail.com
www.titlovi.com www.mkd-titlovi.niceboard.com
Адаптација: AtoM-AnT