Katie!
Cora!
Kochasz siostrę?
Spróbuj hałasować, a wiesz, co będzie.
Dzień dobry, Estelle.
- I jak wyglądam, Paul? - Coraz lepiej.
Dzień dobry.
Zje pan drożdżówkę?
Nie. Tylko dwa suche tosty.
Może być wczorajszy.
Suchy i zimny, jak zwykle.
Zimne jest lepsze.
Zwłaszcza na długich spacerach.
Prawda?
Jak siostra Godzilla się dowie, będzie zła.
Nie powinniśmy pana samego wypuszczać.
Dokąd pan chodzi? Co pan robi na tych wzgórzach?
Spaceruję.
Lubię to.
Proszę uważać, żeby pan nie upadł.
Nie chcę potem pana szukać.
Nadal chcesz z nim żyć? Na jakiej moralnej podstawie?
Popełniłam błędy.
A Tony nie jest złym ojcem.
Sama też mam sześcioro dzieci.
Musimy to zawsze oglądać?
To ciekawe.
Ciekawe? Banda kazirodczych oberwańców.
Mówią tylko o pieprzeniu.
Co ci jest?
Wyglądasz na zmęczonego.
Nic mi nie jest. Naprawdę.
Męczą cię te spacery. Takie jest moje zdanie.
Choć o nie nie pytałeś.
Po prostu źle spałem.
Miałem złe sny. Każdemu się zdarza.
Nie martw się.
Jak Madge o to nie dba, ja też nie.
Ani ja.
To warto obejrzeć.
Jestem w niebie
Serce bije mocno tak Że brak mi tchu
Widzę szczęście z moich marzeń
Bardzo blisko
Kiedy z tobą w mych ramionach
Tańczę tu
Niebo
Jestem w niebie
Wszystkie troski
Które mam
Znikają w mig
Jak szczęście hazardzisty
Co się stało?
O Boże.
Muszę stąd wyjść.
Czasem przeszłość cię dogania...
czy tego chcesz, czy nie.
To przez ten film. Tak?
Od dawna o tym nie rozmawiałem, Ellie.
Od ponad 60-ciu lat.
Jestem twoją przyjaciółką.
Wiesz, że byłem strażnikiem więziennym w czasach Depresji?
Wspominałeś o tym.
Pracowałem na bloku śmierci.
Nadzorowałem egzekucje.
Zwykle ten blok nazywa się " Ostatnią milą".
Nasz nazywaliśmy "Zieloną Milą".
Bo podłoga miała kolor wyblakłych limonów.
Mieliśmy krzesło elektryczne.
Nazywaliśmy je "Stary Iskierka".
Długo już żyję, Ellie, ale...
rok 1935 był szczególny.
Tego roku miałem...
najgorsze w życiu zapalenie pęcherza.
I to był...
również rok...
Johna Coffey'a...
i dwóch zabitych dziewczynek.
Połącz mnie z blokiem E.
Blok E.
Dobrze.
Paul? Mam więźnia.
Daj mi chwilę.
Co ci jest?
Nic, tylko sikam żyletkami.
Trzeba było iść do lekarza.
Kiedy mamy nowego więźnia?
Poza tym...
jest już lepiej. To zapalenie mija.
- Bądź czujny, Dean. - Tak jest.
Cholera.
Jadą na osi.
Co się stało?
Poszły amortyzatory?
Skazaniec!
Idzie skazaniec!
Idzie tu skazaniec!
Dlaczego on tak wrzeszczy?
Nie chciałbyś być w celi z tym facetem.
Jest potężny.
Większy od ciebie?
Skazaniec!
Idzie skazaniec!
Skazaniec!
Idzie skazaniec!
Mam tu skazańca!
Skazaniec!
Mamy tu skazańca!
Idzie skazaniec!
- Idzie skazaniec! - Percy.
Dość tego!
Czy będę miał z tobą kłopoty?
Umiesz mówić?
Tak, proszę pana szefa. Umiem.
Rusz się.
Szybciej.
Właź.
Percy.
Przenoszą izbę chorych.
Może potrzebują pomocy?
Już mają pomoc.
Może idź sprawdzić?
Idź gdzie chcesz, tylko odejdź stąd.
Dobrze.
Złamałeś mi palec.
I zniknął ci ten uśmieszek.
Wynoś się z mojego bloku, Percy!
Spierdalaj.
Opatrzymy to. Na razie bądź cicho.
Pozwoliłem rozkuć cię z łańcuchów.
Będziesz grzeczny?
Nazywasz się John Coffey?
Tak, panie szefie.
Jak kawa, tylko inaczej się pisze.
Umiesz pisać?
Tylko swoje imię.
J... O...
Nazywam się Paul Edgecomb.
Jak mnie tu nie będzie, możesz wołać...
pana Terwiligera, Howella lub Stantona. Tych panów.
Pytania?
Czy zostawiacie światła zapalone na noc?
Bo czasami boję się ciemności...
jeśli jestem w nieznanym miejscu.
Jest tu dość jasno przez całą noc.
Zawsze pali się kilka świateł na korytarzu.
Na korytarzu?
Tutaj.
Możesz usiąść.
Nic nie mogłem na to poradzić.
Próbowałem to cofnąć, ale było za późno.
Weź Delacroix do izby chorych. Może ma złamane palce.
Na pewno ma. Słyszałem chrzęst kości.
Słyszałeś, co wrzeszczał Percy?
Całe więzienie słyszało.
Pieprzony Percy.
Odpowiesz za wyrzucenie go z Mili.
Jak będzie taka potrzeba.
Co powiecie o nowym więźniu? Oprócz tego, że jest duży?
Jest ogromny.
Wygląda na łagodnego.
Myślicie, że niedorozwinięty?
Wysłali nam debila na egzekucję.
Zasługuje na krzesło po tym co zrobił.
Aż się krew gotuje.
- Co?! Na Boga! - Dziewczynki! Zniknęły!
Tato, patrz! Tu jest krew!
Boże!
Dzwoń, kobieto! Powiedz im, że jechaliśmy na zachód!
Słyszysz? Jechaliśmy na zachód!
Centrala? Jest tam ktoś?
Boże, błagam. Ktoś zabrał moje córeczki.
Krew. Wszystko zakrwawione.
Katie!
Cora!
Jezu!
Zabiję cię!
Nie mogłem tego powstrzymać.
Próbowałem to cofnąć, ale było za późno.
Chłopcze, jesteś aresztowany.
Czy przeszkadzam?
Nie, już kończę.
Jak się miewa twoja żona?
Źle z nią, Paul.
Całkiem niedobrze.
Bóle głowy?
Wczoraj powalił ją kolejny.
Silniejszy niż zwykle.
Zabiorę ją do Vicksburga na badania.
Prześwietlenia głowy i inne.
Strasznie się boi.
I prawdę mówiąc, ja też.
Jeśli widać to na prześwietleniu...
może potrafią to wyleczyć.
Może.
Właśnie przyszło.
Data egzekucji Bitterbucka.
Przyszedłeś tu, żeby dać mi ten wyrok?
Dzwonili ze stolicy 20 minut temu.
Czy to prawda, że odesłałeś Percy'ego z bloku E?
Tak.
Na pewno miałeś powody, ale tak się składa...
że żona gubernatora ma tylko jednego siostrzeńca...
i jest nim Percy.
Percy dzwoni do cioci i skarży się...
jak uczniak.
Czy wspomniał, że zaatakował więźnia z czystej złości?
Złamał 3 palce Eduardowi Delacroix.
Tego nie słyszałem. Ona na pewno też nie.
To zły, niedbały i głupi człowiek.
To złe cechy jak na strażnika.
Kiedyś kogoś skrzywdzi.
Wytrzymaj z nim.
Nie potrwa to długo. Wiem z pewnych źródeł...
że Percy złożył podanie do Briar Ridge.
Do szpitala psychiatrycznego?
Praca biurowa.
Lepsze zarobki.
Więc, co tu jeszcze robi?
Ktoś może poprzeć jego podanie.
Z jego układami, może mieć każdą państwową posadę.
Wiesz, co myślę?
On chce zobaczyć, jak ktoś się smaży na krześle.
Więc, będzie miał szansę, prawda?
Wtedy się zadowoli i da nam spokój.
Póki co utrzymuj spokój.
Oczywiście.
Dziękuję.
Hal...
Pozdrów Melindę.
Na pewno prześwietlenie wykaże, że nic nie ma.
Na pewno.
Wyrok śmierci DATA EGZEKUCJI 10 lipca
Za głośna muzyka?
W naszym łóżku zabrakło mojego męża.
Prosił by powiedzieć, że nie może dziś spać.
Martwisz się o Melindę i Hala?
To dlatego nie śpisz?
Dlatego...
i z innych powodów.
Z jakich powodów?
Przyszedł dziś nowy więzień.
Niedorozwinięty.
Czy chcę znać jego zbrodnię?
Nie.
Tak straszne rzeczy się zdarzają.
Że też Bóg na to pozwala.
Chodź do łóżka.
Myślę że mam coś, co pomoże ci usnąć.
Dostaniesz, czego chcesz.
Wciąż mam problem z pęcherzem.
Nie chcę cię tym zarazić.
Byłeś u doktora?
Nie.
Znowu przypisze mi sulfę...
i spędzę tydzień rzygając w pracy.
Samo przejdzie. Dzięki za twoją troskę.
Biedny staruszek.
Wygląda że zatrudniliśmy nowego strażnika?
Popatrz.
Jest...
tam.
Myszy nie zbliżają się tak do ludzi.
- Może ma wściekliznę? - O rany.
- Możliwe. - Znalazł się znawca myszy.
Myszospec.
Widzisz jak toczy pianę z ust Myszospecu?
Nie widzę jej ust.
- Nie opędzimy się od myszy. - Chcę zobaczyć, co zrobi.
Tak jakby w imię nauki.
Jest w izolatce.
I właśnie gryzie tynk ze ścian...
żeby uwić sobie gniazdko.
Dobrze.
Chodźmy po tę cholerną mysz.
Szefie.
Widziałem tutaj mysz.
Nic ci nie umknie.
Pozwoliłeś jej uciec?
Nie. Byłem tu przez cały czas.
Więc gdzie jest teraz?
Nie wiem.
Trzech dorosłych facetów...
dało się przechytrzyć myszce.
Na szczęście to zamieszanie mogło wystraszyć ją na dobre.
I tyle ją widzieliśmy.
Ty mały sukinsynu.
A niech mnie diabli.
Znalazła się. A myślałem, że Brutal mnie nabiera.
To jest mysz.
Brutal mówi, że była tu wczoraj...
żebrać o jedzenie.
Podeszła pod samo biurko.
Zrób jej miejsce.
Zobacz, co zrobi.
Trzeba przyznać, dzielny z niej łapserdak.
Ty małe ścierwo!
Percy, oszalałeś, ty mały sukinsynu?
Zabiję cię!
Ukatrupię cię!
Zadepczę cię, ty pasożycie!
To tylko myszka...
Ty ohydne ścierwo!
- Słuchasz mnie? - Kurwa!
Ukręcę ci łeb...
ty gnojku!
Percy spotkał się z twoją myszą.
Gdzieś tu jest. Zmiażdżę sukinsyna.
Percy, już tego próbowaliśmy.
Co powiedziałeś?
Że już...
Wysil się. Może ubijesz zasrańca.
Do licha. Tu go nie ma!
Co za niespodzianka!
Czy wiesz, co teraz robiłeś?
Próbowałem złapać mysz. Ślepy jesteś?
A także wystraszyłeś mnie i Billa...
nie mówiąc o więźniach.
No i co?
To nie jest żłobek, jeśli tego nie zauważyłeś.
Choć większość czasu tak ich traktujesz.
Nie straszymy ich bez potrzeby.
I tak mają dużo stresu.
Stres może wywołać w nich agresję.
Mogą kogoś skrzywdzić. Dlatego musimy...
rozmawiać...
a nie krzyczeć.
Jakby to był oddział intensywnej terapii.
Dla mnie jest to wiadro szczyn, do topienia szczurów.
To wszystko.
Nie podoba wam się?
To pocałujcie mnie w dupę.
Spróbuj, no.
A zanim się obejrzysz, będziesz bezrobotny.
Już dobrze, Brutal.
Wszyscy znamy twoje układy.
Spróbuj nas straszyć a zbijemy cię na kwaśne jabłko.
I do cholery z robotą.
Skończyłeś?
Pakuj wszystko do izolatki. Zagraciłeś mój blok.
Arlen...
przyjechała do ciebie córka.
Do roboty. Chcę zrobić choć dwie próby zanim wróci.
Siadam, siadam!
Próba! Proszę siadać!
Arlenie Bitterbuck, wystąp.
Występuję... występuję...
- Głowa dobrze wygolona? - Nie. Ma łupież i śmierdzi.
Czyli, tak.
Chodź, Arlen.
Idę przez Milę, idę przez Milę...
idę przez Milę, idę przez Milę, idę przez Milę...
idę przez Milę.
Klękam i modlę się. Modlę się.
Pan jest moim pasterzem, itd...
Przepraszam za zło, które wyrządziłem.
Mam nadzieję, że mi to przebaczą...
i nigdy już tego nie zrobię, na pewno.
Chyba nie sprowadzimy indiańskiego szamana...
żeby tu krzyczał i trząsł kutasem.
- Właściwie... - Modlę się.
- Godzę się z Jezusem. - Rób to spokojnie!
Durniu!
Jakoś...
nie wierzę, że trzęsą kutasami.
A Bitterbuck jest chrześcijaninem, przyjdzie więc ksiądz Schuster.
Dobry ksiądz i szybki. I nie rozkleja ich.
Wstawaj, Toot. Już dość się modliłeś.
Wstaję! Idę przez Milę. Idę przez Milę...
idę przez Zieloną Milę.
Idę przez Milę.
Teraz siadam.
Siadam na Starym Iskierce.
Co ja robię?
Patrz i ucz się.
Przypinają mnie.
Unieruchamiają.
Podłączają do prądu.
Dobra.
Siedzę pod prądem.
Włącz jedynkę.
To znaczy nastaw agregat na pełną moc.
A wtedy rozbłysną jaśniej światła.
Arlenie Bitterbuck...
zostałeś skazany na śmierć wyrokiem przysięgłych...
podpisanym przez sąd stanowy.
Czy masz coś do powiedzenia?
Chcę smażonego kurczaka z sosem i ziemniakami i nasrać ci do kapelusza.
Chcę, żeby Mae West usiadła mi na twarzy...
bo jestem strasznie napalony.
Ty draniu.
To było dobre.
Cisza!
Cisza! Zamknijcie się!
- Zamknij się! - Przepraszam.
Jeszcze słowo, a Van Hay naprawdę włączy dwójkę.
I stracę jednego ze swoich zaufanych.
To było zabawne.
Jutro mamy prawdziwą egzekucję.
Nie chcę, żeby ktoś sobie to przypomniał i zaczął się śmiać.
Próbowaliście kiedyś...
powstrzymać śmiech w kościele?
Przepraszam. Masz rację.
Jedźmy dalej.
Namocz gąbkę.
Zakładanie czarnego kaptura.
I opasek na głowę.
Po co ta gąbka?
Błyskawicznie przewodzi prąd do mózgu.
Bez gąbki nie zaczynasz egzekucji.
Cicho, Toot.
Przykręcają mi śruby.
Przytwierdzają czapkę.
Arlenie Bitterbuck...
zostaniesz porażony prądem elektrycznym, aż nastąpi zgon...
zgodnie z prawem stanowym.
Boże, zmiłuj się nad twoją duszą.
Amen.
Włącz dwójkę.
I to wszystko.
Smażę się! Smażę się!
Jestem upieczonym indorem!
To wstrząsające przeżycie!
Jeden ze świadków zjawił się dzień wcześniej.
Powtórzmy to. Tym razem dobrze.
Zdjąć z krzesła tego idiotę.
Myśli pan, że jeśli człowiek żałuje zła, które wyrządził...
to może wrócić do czasów kiedy był szczęśliwy...
i pozostać w nich na zawsze?
Może tak wygląda niebo?
Myślę bardzo podobnie.
Ożeniłem się, gdy miałem 18 lat.
Spędziliśmy pierwsze lato w górach. Kochaliśmy się co noc.
A potem leżała...
z odsłoniętymi piersiami w blasku ognia.
I czasem rozmawialiśmy aż do wschodu słońca.
To były moje najlepsze czasy.
Nie będzie tak źle.
Poradzisz sobie.
Arlenie Bitterbuck, zostaniesz porażony prądem elektrycznym...
aż nastąpi zgon, zgodnie z prawem stanowym.
Boże, zmiłuj się nad twoją duszą.
Włącz dwójkę.
Powtórz.
Żegnaj, wodzu.
Napisz do nas z piekła. Daj znać, czy jest tam gorąco.
Spłacił swój dług.
Wyrównał już rachunki...
więc odwal się od niego!
Co go tak wkurwia?
Ty.
Zawsze ty, Percy.
Lubicie tępić nowego? Taki tu zwyczaj?
Przenieś się. Weź tę pracę w Briar Ridge.
Tak, wiem wszystko.
Wygląda na niezłą robotę.
Może ją wezmę, jeśli dasz mi wykonać egzekucję.
Tak, słyszałeś.
Chcę zająć miejsce Brutala na następnej egzekucji.
Patrzeć, jak ktoś umiera to za mało. Musisz poczuć jak mu się smażą jaja.
Chcę zająć miejsce Brutala.
Zgódź się. Tylko raz.
I wiesz co?
Pozbędziesz się mnie. Przyrzekam.
A jeśli się nie zgodzę?
Wtedy zostanę tu na dobre.
To będzie praca mojego życia...
szefie.
Nie uwierzycie.
Patrzcie.
Oswoiłem tę mysz.
Widzimy.
Patrzcie, co może zrobić.
Czy nie jest zabawna?
Pan Jingles jest zdolny.
- Pan Jingles? - Tak się nazywa.
Powiedział mi to na ucho.
Czy mogę...
tu trzymać pudełko, żeby mysz spała ze mną?
Mówisz poprawnie, gdy czegoś chcesz.
Chcecie coś zobaczyć?
Patrzcie.
Panie Jingles, bawimy się w " przynieś"?
Chcesz?
Bawmy się. Patrzcie.
Zawsze to przynosi. Zawsze.
Zdolna mysz, Del. Jakby była z cyrku.
Racja. To jest mysz cyrkowa.
I jak stąd wyjdę, uczyni mnie bogatym.
Patrzcie teraz.
Bawimy się w " przynieś"?
Proszę, proszę.
Znalazłeś sobie przyjaciela.
Nic jej nie rób.
To ta, którą przegoniłem?
Tak, ta sama.
Ale Del mówi, że to jest Mr. Jingles.
Tak?
Poprosił o pudełko.
Chce, żeby mysz w nim spała.
Może ją zatrzymać.
Jak uważasz?
Wiecie? Znajdźmy pudełko po cygarach...
i weźmy z izolatki trochę waty, żeby nią wyłożyć pudełko.
Byłby fajny domek.
Powiedział, żeby znaleźć pudełko po cygarach.
Szukałeś mnie, Hal?
Zamknij drzwi.
Więc wiesz...
że jutro przyjdzie nowy więzień.
"William Wharton".
On jest tak zwanym...
trudnym dzieckiem.
Na ramieniu ma tatuaż " Billy The Kid ".
Obijał się po stanie przez kilka lat...
szukając kłopotów.
W końcu poważnie narozrabiał.
Zabił 3 osoby podczas kradzieży.
Wśród nich była kobieta w ciąży.
Same złe wiadomości.
Melinda ma guza.
Na mózgu.
Mają...
to na zdjęciu.
Mówią, że jest wielkości cytryny.
I że jest...
bardzo głęboko...
i nie mogą operować.
Nie mówiłem jej.
Nie wiem, jak.
Na miłość boską, Paul...
nie potrafię powiedzieć żonie...
że umrze.
O Boże.
Boże.
Idę.
Co?
Idę do doktora.
Dzisiaj.
Jak tylko przyjmiemy tego nowego.
Aż tak źle?
O tak.
Chłopak jest silnie odurzony.
Daj mi te ciuchy.
Williamie Wharton?
Ubierz się w to, słyszysz?
Sami musimy go ubrać.
Diabelskie nasienie.
Raczej wygląda na miękkie kluchy.
Sąd uznał, że jesteś poczytalny.
To znaczy, że pójdziesz na krzesło.
Lepiej nam tu pomóż.
Diabelskie nasienie.
Źle pan wygląda, szefie.
Jakby miał pan gorączkę.
Szefie Edgecomp?
Musi pan tu przyjść.
Mam teraz ważne sprawy.
Siedź spokojnie w celi.
Blok E.
Idziemy.
Chodźmy, budź się.
Ostrożnie.
Po schodach.
Wchodź.
Czy mamy tu imprezę?
Puść go.
- Zastrzel go. - Zobacz, w kogo wcelujesz.
Zastrzel sukinsyna.
Zastrzel go!
Uderz go, do cholery!
Uderz mnie, mięczaku.
Uderz go...
do cholery!
Uderz mnie.
Ostrzegam cię.
Ty mnie?
Ostrzegam.
- Mnie? - Zastrzel go.
No...
Ty kutasie.
Skąd się wziąłeś?
Rusz się, Dean. Wstawaj.
Dobrze. Oddychaj.
Dobrze, oddychaj.
Oddychaj.
Nie spodziewałem się tego.
Oddychaj.
Myśleliśmy, że jest czymś odurzony.
Wszyscy tak myśleliśmy.
Nie pytałeś doktora?
Takiego błędu..
nie chcielibyśmy jeszcze raz popełnić.
Niech lekarz zbada Deana i Harry'ego.
Percy, opisz to w raporcie do naczelnika.
Zacznij od tego, że sytuacja jest opanowana.
Bo nie wytrzymałby napięcia.
A ty? Ledwo się trzymasz.
Zostanę na straży do waszego powrotu.
Idźcie już.
Chodź, chłopie, do doktora.
Szefie, muszę się z panem zobaczyć.
To zły czas...
bardzo nieodpowiedni.
Ale ja muszę pana widzieć. Musimy porozmawiać.
Bliżej.
Wiesz, że nie można tego robić.
Nie wtrącaj się, Del.
Czego chcesz, Johnie Coffey?
Pomóc panu.
Proszę się nie bać.
Pomocy!
Coffey morduje szefa!
Pomocy!
Co robisz?
Szefie Howell! Pomocy!
Szefie Stanton! Pomocy!
Szefie Howell! Szefie Stanton!
John Coffey morduje szefa Edgecomba!
Zamknij się, Del!
Co mi zrobiłeś?
Zaradziłem chorobie.
Nie pomogło?
Zdjąłem ją z pana.
Teraz jestem zmęczony.
Jak pies.
Co on panu zrobił?
Jak się czujesz, kochanie?
Całkiem nieźle.
Co mówił doktor?
Znasz lekarzy.
Uczone gadki.
Mamy dziś gulasz.
Co robisz?
A co czujesz?
Wiem, co czuję.
To bardzo przyjemne.
Nie chcę się skarżyć, ale nie kochaliśmy się...
cztery razy w jedną noc od czasów gdy mieliśmy 19 lat.
Twoja mama była wtedy tutaj.
Powiesz mi co się dzieje?
Widzisz...
prawdę mówiąc...
Nie poszedłem wczoraj do lekarza.
Brutal, tu Paul. Posłuchaj.
Chyba wezmę wolny ranek. Zastąpisz mnie?
Wspaniale, dziękuję.
Na pewno poczuję się lepiej.
Na pewno chcesz to zrobić?
Nie jestem pewien, czego jestem pewien.
WITA WAS PARAFIA TRAPINGUS
PRACY BRAK
Burt, masz gościa.
Coś zimnego do picia?
Tak, proszę. Z przyjemnością.
Powiedziano mi, że zastanę pana w domu.
Czy nie przeszkadzam?
To zależy, panie...
Paul Edgecomb. Nadzorca bloku E w Cold Mountain.
Zielona Mila.
Znam. Straciliście kilku moich klientów.
Chcę spytać o jednego.
- Proszę siadać. - Dziękuję.
O którego klienta?
Rozbudził pan moją ciekawość.
Johna Coffey'a.
Coffey'a.
Sprawia panu kłopoty?
Nie. Boi się ciemności i czasem płacze...
ale poza tym...
Płacze? Ma powody.
Wie pan, co zrobił?
Czytałem protokół z procesu.
Dziękuję pani.
Bardzo proszę.
Dzieci!
Lunch gotowy! Chodźcie jeść!
Idziemy!
Czego chce się pan dowiedzieć?
Czy wcześniej popełnił podobną zbrodnię?
Nie. Czy mówił o tym?
Nie, ale ktoś, kto robi coś takiego...
z czasem rozwija w sobie taką skłonność.
Myślę, że łatwo by było prześledzić jego przeszłość.
Zwłaszcza w przypadku takiego olbrzyma, w dodatku czarnego.
Myli się pan.
Naprawdę próbowaliśmy.
Jakby spadł z nieba.
Jak to możliwe?
W kraju depresja. 1/3 ludności to bezrobotni.
Ludzie podróżują w poszukiwaniu pracy.
Nawet olbrzym jak Coffey może ujść niezauważony.
Aż zabije 2 małe dziewczynki.
Muszę przyznać...
że jest dziwny.
Ale nie widać w nim skłonności do przemocy.
Znam wielu złoczyńców.
Co dzień mam z nimi do czynienia.
Pan nie chce wiedzieć, czy już wcześniej zabił.
Pan chce sprawdzić, czy uważam, że to zrobił.
A jest tak?
To dwuznaczna sprawa.
Zastano go z ofiarami w ramionach.
Jednak pan go bronił.
Każdy ma prawo do obrony.
Dzieci! Lunch!
Bądźcie posłuszni!
Coś panu powiem.
I proszę słuchać uważnie, bo to może panu się przydać.
Słucham.
Mieliśmy psa.
Miłego kundelka.
Zna pan te psy.
Dobry kundel bywa często podobny do murzyna.
Poznajemy go.
Zwykle go kochamy. Nie ma z niego większego użytku...
ale trzymamy go, bo myślimy, że nas kocha.
Jeśli ma pan szczęście, nie straci pan złudzeń.
My z żoną mieliśmy pecha.
Caleb, chodź na chwilę.
Chodź.
Proszę, synku.
Zostało mu jedno sprawne oko.
Chyba ma szczęście...
że całkiem nie stracił wzroku.
Dziękujemy za to Bogu na kolanach.
Prawda, Caleb?
Biegnij.
Pies zaatakował syna bez powodu.
Taki miał humor.
Podobnie było z Coffey'em.
Żałował tego po fakcie. W to nie wątpię.
Ale te małe dziewczynki...
zostały zgwałcone i zamordowane.
Może nigdy tego wcześniej nie zrobił.
Mój pies też nigdy nie gryzł.
Ale nie zastanawiałem się nad tym.
Wziąłem strzelbę i rozwaliłem kundlowi łeb.
Czy Coffey jest winny?
Jest.
Proszę w to nie wątpić.
I proszę na niego uważać.
Uda się panu raz albo sto razy...
ale w końcu...
może pana zaatakować.
Dziwne Opowieści
Och boże!
Czuję chleb kukurydziany.
To od mojej żony.
Chciała ci podziękować.
Za co?
Wiesz, za co.
Za twoją pomoc.
W czym?
Dobrze wiesz.
Sprawił pan żonie przyjemność?
Kilka razy.
Stąd czuję ten zapach.
Czy mogę poczęstować Dela i Jinglesa?
To twoje, John. Możesz z tym zrobić, co chcesz.
Proszę, to jest dla Dela i Pana Jinglesa.
A ja? Chyba też dostanę?
Możesz z tym zrobić, co chcesz.
Więc resztę zachowam.
Poczęstunek od sąsiada.
John, tak miło z twojej strony.
Dziękuję ci i Jingle też. Moja mama byłaby ci wdzięczna, gdyby żyła.
Proszę bardzo.
A ja? Nie chowaj nic przede mną głupi czarnuchu.
Idzie szef.
Wyrażaj się właściwie na moim bloku.
Tym razem ci daruję.
Ale po raz ostatni.
Tak? To jedno maleństwo?
Więc za resztę będę musiał zapłacić.
Celnie, prawda?
Ale wyglądasz.
Wierzycie?
Sukinsyn mnie obsikał.
Też macie ochotę?
Przygotowuję trochę gówna na dokładkę.
Takiego rzadkiego.
Będzie gotowe na jutro.
Od dawna mieliśmy sprzątnąć izolatkę.
Uważajcie. To delikatne.
O co chodzi? Przeprowadzka?
Chcecie tu trochę poodkurzać?
Możecie wypolerować mi klamkę.
Przyjdziecie sami...
ale wyniosą was stąd nogami do przodu.
Billy The Kid wam to zagwarantuje.
No, obesrańcu.
Nie zaskoczysz mnie. Stań ze mną twarzą w twarz.
To za szczanie.
Chodź, Dziki Billu, na spacer.
Nie nazywaj mnie tak. Dziki Bill Hickok nie był bohaterem...
tylko cieniasem.
Siedział tyłem do drzwi, i zabił go pijak.
A to dopiero. Lekcja historii.
Nigdy nie wiadomo co się zdarzy na Zielonej Mili.
Dzięki, Dziki Billu.
Tylko nie tu.
Będę grzeczny.
Mówię szczerze. Naprawdę.
Ma atak.
Nic mu nie będzie. Zaufajcie mi. Raz, dwa, trzy...
Chłopaki!
Chciałem tylko trochę chleba kukurydzianego.
Odrobinę chleba.
Dostałem nauczkę.
Będę grzeczny.
Toot!
Dam ci 5 centów za to ciastko.
Mały Czarny Sambo!
Tak, panie. Tak, panie. Witam pana.
Gotowy do drogi?
Tak! Jestem gotowy!
Dokąd idziemy? Chodźmy!
Oryginalny numer z ciastkiem.
Trzeba mu to przyznać.
Szykuj się. To wielki dzień dla ciebie i Jinglesa.
O co chodzi?
Szefowie usłyszeli o twojej myszy. Chcą ją zobaczyć.
I to nie tylko strażnicy.
Ma być polityk ze stolicy.
A wy przyjdziecie?
Mamy teraz inne sprawy.
Ale im na pewno szczęki opadną.
Opadną im szczęki.
Tak jak mówi pan Harry.
Pospieszmy się. Mamy mało czasu.
Zaczynamy próbę.
Ruszcie się. Mamy mało czasu.
Od 10 lat jestem tu hydraulikiem.
Nigdy nie musiałem zakładać krawata.
Ale dziś jesteś VlPem, więc się zamknij.
Proszę zajmować miejsca.
Będzie świetnie.
Eduardzie Dalacroix, zostaniesz porażony prądem elektrycznym...
aż nastąpi zgon...
zgodnie z prawem stanowym.
Boże, zmiłuj się nad twoją duszą.
Włącz dwójkę.
Koniec.
Dobrze. Bardzo profesjonalnie.
Powtórzmy to.
Wszystko dobrze powiedziałeś.
Dziękuję.
Ciężko o powagę, gdy Toot udaje skazańca.
Musisz go dobrze zapiąć, żeby się nie szarpał.
Skończcie już.
I co?
Spodobał im się Pan Jingles. Wszyscy się śmiali.
Były owacje. Bili brawo.
To wspaniale.
To naprawdę coś.
Brawo, staruszku.
Cieszymy się z tobą.
Naprawdę.
Percy, ty gnoju.
Wstawaj.
Del, wstawaj.
Del, ty jełopie. Nie miałem złych zamiarów.
Wygłupiałem się. Daj spokój.
Po prostu...
Jaki jesteś słodki.
Delikatny jak dziewczynka.
Wolę rżnąć twój tyłek...
niż cipcię twojej siostry.
Wharton!
Puściłem go. To tylko wygłupy.
Włosek mu z główki nie spadnie.
Twój klusek stwardniał, kochasiu.
Chyba cię pociąga Billy the Kid.
Ale ten twój zapach...
Patrzcie.
Zsikał się.
O Boże.
Patrzcie co zrobił ten drab.
Bije ludzi pałką.
A jak ktoś go dotknie, moczy się jak dziecko.
Naucz się milczeć.
Już dobrze.
Nie dotykaj mnie.
Spróbujcie o tym z kimś gadać...
a wylecicie z pracy.
Przysięgam Bogu.
Co tu się zdarzy na Mili tutaj pozostaje.
Śmiej się, śmiej ty żabojadzie.
Śmiej się dalej.
Wetmore - " Częstomocz". Pasuje ci to nazwisko.
Percy Wetmore tańcz wariacie
Słuchajcie jak szcza w gacie
A może Dean? Ma małego synka.
Na pewno zechce mieć myszkę.
Jak można oddać Jinglesa dziecku?
Może zapominać go karmić.
I czy będzie go trenować? To tylko chłopiec.
Dobrze, więc ja go wezmę.
Ja.
Bardzo panu dziękuję...
ale pan mieszka w lesie.
Pan Jingle...
bałby się zamieszkać w wielkim lesie.
A w Mouseville?
Mouseville?
Atrakcja turystyczna na Florydzie.
Chyba w Tallahassee.
Zgadza się, Paul?
Tak. W Tallahassee.
Nie opodal psiego uniwersytetu.
Myślisz, że przyjęliby Pana Jinglesa?
Czy spełnia wymagania?
Jest dość inteligentny.
Co to jest Mouseville?
Atrakcja turystyczna.
W takim dużym namiocie.
- Trzeba płacić? - Jasne, że tak!
10 centów dorośli.
- 2 centy dzieci. - Zgadza się.
A w namiocie jest...
mysie miasto...
zbudowane z pudełek...
i rolek po papierze toaletowym. Ogląda się je przez okienka.
Mają też tam Cyrk Mysich Gwiazd.
Jest tam mysz na trapezie.
Mysz, która jeździ na beczce. Mysz - żonglerka.
To jest to.
Miejsce dla Pana Jinglesa.
W końcu zostaniesz myszą cyrkową.
Zamieszkasz w mysim mieście na Florydzie.
Biegnij.
Panie Jingles!
Wiedziałem, że go w końcu zabiję.
To była kwestia czasu.
Ty pieprzony okrutny gnoju!
Proszę mi go dać.
Może nie jest za późno.
Co robisz?
Co do cholery...?
Proszę, John.
Pomóż mu.
Pomóż mu, John, proszę.
Dobry Boże.
Ogonek.
Patrzcie na ogonek.
Co zrobiłeś?
Pomogłem myszy Dela...
jego myszy cyrkówce.
Zamieszka w mieście myszy...
tam gdzieś...
na Florydzie.
Szef Percy zły.
Złośliwy. Zadeptał mysz Dela.
Ale ja to cofnąłem.
Brutal...
chodź ze mną.
A wy wracajcie do gry w karty.
Nie próbujcie mnie atakować.
To tylko mysz.
Tu nie było jej miejsce.
Mysz ma się dobrze.
Naprawdę.
A zabijanie myszy idzie ci kiepsko...
jak każda inna robota.
Mam w to uwierzyć?
Słyszałem chrzęst jej kości.
Nie cieszysz się, że Jingles żyje?
Po naszych rozmowach o tym...
żeby nie drażnić więźniów?
- Nie ulżyło ci? - Co to za gierka?
To nie gierka.
Sam się przekonaj.
Idź.
Nie pozwolę, żeby ktoś skrzywdził pana Jinglesa.
Podmieniliście myszy, sukinsyny.
Zawsze trzymam zapasową mysz w portfelu na takie okazje.
Bawicie się ze mną. Obaj.
A kim wy jesteście?
Ludźmi, z którymi pracujesz.
Ale już nie na długo.
Percy, daj słowo.
Słowo?
Pozwolę ci wykonać egzekucję Dela...
a następnego dnia ty poprosisz Briana Ridge'a o przeniesienie.
A jeśli powiem komu trzeba, że mnie szantażujesz?
- Znęcasz się nade mną. - Śmiało.
I przyrzekam, że i twoja krew spłynie na podłogę.
Za mysz?
Nie.
Mam 4 świadków, że nie reagowałeś, jak Dziki Bill dusił Deana.
To poruszy nawet twego wujka gubernatora.
Zapiszą ci to w opinii.
A ta może się wlec za tobą bardzo długo.
Więc zajmiesz się Delem.
I wystąpisz o przeniesienie.
To moja propozycja.
W porządku.
Uścisk dłoni pieczętuje obietnicę.
Cześć, chłopaki.
Przywitaj się, Panie Jingles.
Eduardzie Delacroix, wystąp.
Szefie Edgecomb.
Tak, Del?
Proszę strzec Pana Jingla.
Proszę go wziąć.
Nie mogę stać z myszą na ramieniu kiedy...
...no wiesz.
Ja go wezmę, szefie.
Tylko na chwilę, jeśli Del się zgodzi.
Weź go, John, dopóki te głupoty się nie skończą.
Weźmiecie ją do Mouseville?
Zrobimy to razem.
Może weźmiemy wolne i...
Ludzie zapłacą po 10 centów za bilety.
Po 2 centy dzieci. Mam rację?
Tak, Del.
Jest pan dobrym facetem, szefie.
Pan też.
Szkoda, że nie spotkaliśmy się gdzie indziej.
Mam nadzieję, że się boi.
I wie, że ogień piekielny rozpalony, a Szatan czeka.
Del, w porządku.
Włącz jedynkę.
Nie ruszaj się, Panie Jingles.
Bądź bardzo cicho.
Eduardzie Delacroix...
zostałeś skazany wyrokiem przysięgłych...
podpisanym przez sędziego stanowego.
Chcesz coś powiedzieć przed wykonaniem wyroku?
Żałuję tego, co...
Tego, co zrobiłem.
Dałbym wszystko, żeby to odwrócić...
ale nie mogę.
Boże, zmiłuj się nade mną.
Amen.
Pamiętajcie o Mouseville.
Nie ma takiego miejsca.
Opowiadali ci tę bajkę, żebyś był cicho.
Powinieneś to wiedzieć, pedale.
Eduardzie Delacroix...
zostaniesz porażony prądem elektrycznym...
aż nastąpi zgon. Zgodnie z prawem stanowym.
Boże, zmiłuj się nad twoją duszą.
Włącz dwójkę!
Gąbka jest sucha.
Co?!
- Gąbka jest sucha! - Nie zatrzymuj go.
Nie rób tego! Za późno!
Czy to normalne?
Boże, ten smród.
Gotuje się! Gotuje się na dobre!
To chyba koniec.
No to się zabawimy.
Gotuje się!
Zabawimy się.
Elektryczna zupa. Też chcę.
Daj mi trochę.
Czuję zupę! Czuję...
Dajcie trochę, mówię!
Czuję!
Mam zatrzymać?
Nie! Na litość boską!
Teraz się smaży!
Wyłącz to.
Jeszcze żyje. Nie mogę teraz odłączyć.
Patrz, ty sukinsynu!
W porządku! Wszystko pod kontrolą!
Proszę wszystkich o spokój.
Wyłącz!
Ty to zrób!
To twoje przedstawienie!
Nie wiedziałem, że gąbka ma być mokra.
Brutal!
Nie!
Dlaczego?
Widziałeś co robi!
Del nie żyje! A Percy nie jest tego wart!
Więc ujdzie mu to na sucho?
To co to było, do jasnej cholery?!
Jezu Chryste.
Cała podłoga zarzygana.
I ten smród.
Otworzyliśmy drzwi, ale tego przez 5 lat się nie wywietrzy.
Założę się.
A ten dupek, Wharton, śpiewa o tym.
Słychać go tam!
Nie fałszuje?
A więc panowie.
Co to było, do cholery?
Egzekucja.
Udana.
Jak, na rany Chrystusa, możecie nazwać ją udaną?
Eduard Delacroix nie żyje.
Prawda?
Masz coś do powiedzenia?
Nie wiedziałem, że gąbka ma być mokra.
Ile lat sikałeś na deskę, zanim ci powiedzieli...
że trzeba ją podnieść?
Popieprzyło mu się.
Tak po prostu.
To twoja oficjalna opinia?
A jest potrzebna?
Jutro występuje do Briar Ridge o przeniesienie.
Zaczyna poważniejszą karierę.
Prawda, Percy?
Wędzony
Ty i ja Cuchnie, głuchnie
To nie był Billy, Jilly Hilly ani Pa
Tylko usmażony Żabojad Delacroix
Wędzony
Ty i ja
Cuchnie, głuchnie
To nie był Billy, Jilly...
Jeszcze 10 sekund i spędzisz resztę życia w izolatce.
Biedny Del.
A ty jak?
Czułem to stąd.
To znaczy co?
Słyszałeś to.
O to ci chodzi? Słyszałeś.
Teraz już go nie boli.
Szczęściarz.
Nieważne jak było i tak szczęściarz z niego.
Gdzie pan Jingles?
Uciekł pod drzwiami.
Myślę, że nie wróci.
Też to czuł przeze mnie.
Nie chciałem, żeby go bolało.
Ten ból sam wypłynął.
Zmęczony jestem, szefie.
Jak pies.
Ja też, John.
Ja też.
Okropna wizyta.
Wiem.
Tak się cieszę, że was widzę.
Spójrz tylko.
Szkoda, że cię nie było w kościele.
Moje włosy...
- Dobrze wyglądasz. - Okropnie wyglądam.
Ma dzisiaj dobry dzień.
Dzięki Bogu.
A jak jest źle?
Czasem ona...
nie jest zupełnie sobą.
Klnie.
Klnie?
Tak po prostu.
Najgorsze słowa jakie sobie wyobrazisz.
I nie zdaje sobie z tego sprawy.
Nie wiedziałam, że zna takie słowa.
Gdy mówi je tym słodkim głosikiem...
Cieszę się, że ma dobry dzień.
Ze względu na ciebie i Jan.
Kochanie...
jak mi nie powiesz co cię martwi...
to cię uduszę poduszką.
Myślę o tym, że cię kocham.
I nie wiem co bym zrobił, gdyby ciebie zabrakło.
I myślę o tym, że chcę jutro zaprosić chłopaków.
Wspaniale przyrządzasz kurczaka.
Dziękuję.
To prawdziwa uczta.
Cieszę się, że ci smakuje.
Chcesz pożreć wszystkie ziemniaki?
Tak. Chcesz trochę?
Daj spokój.
Niedługo będą stamtąd wystawały tylko twoje stopy.
Widzieliście, co zrobił z myszą.
Przeżyłbym dzień bez mówienia o tym.
A ja cały rok.
Ze mną zrobił to samo.
Położył na mnie ręce...
i wyleczył z infekcji pęcherza.
To prawda.
Kiedy wrócił do domu...
czuł się dużo lepiej.
Więc mówisz...
o prawdziwym uzdrawianiu.
O Bożym Cudzie?
Tak.
Skoro tak mówisz, to wierzę.
Ale co to ma z nami wspólnego?
Myślisz o Melindzie?
O Melindzie?
Melindzie Moores?
Myślisz, że możesz jej pomóc?
To nie infekcja pęcherza, ani rozdeptana mysz...
- ale myślę, że jest szansa. - Chwila.
Chcesz przemycić chorą kobietę na blok.
Nie, Hal nigdy się na to nie zgodzi.
Nie wierzy w takie uzdrowienia.
Więc myślisz, żeby...
zabrać Johna do niej.
Ryzykujemy więcej niż posadę.
Jak nas złapią, idziemy siedzieć.
- Cholerna prawda. - Ale nie dla ciebie, Dean.
Tak to załatwię, że będziesz dalej pracował.
Tak to załatwię, że się wszystkiego wyprzesz.
Dlaczego mam wam nie pomóc?
Nasz syn już dorósł...
wyjechał na studia.
Córki Harry'ego wyszły za mąż.
Brutal jest kawalerem.
A ty masz dwoje dzieci i trzecie w drodze.
Nie mówmy o tym tak, jakbyśmy to mieli zrobić.
Brutal, pomóż mi.
Na pewno jest dobrą kobietą.
Najlepszą.
To, co się z nią dzieje to obraza...
dla oka, ucha, i serca.
Nie wątpię.
Ale nie znamy jej tak dobrze jak ty i Jan.
I pamiętajmy, że Coffey to morderca.
A co jeśli ucieknie?
Nie chcę stracić pracy albo iść do więzienia.
A tym bardziej być winnym śmierci dziecka.
To się nie stanie.
Tak naprawdę...
on tego wcale nie zrobił.
Nie wyobrażam sobie... żeby Bóg dał taki dar komuś...
kto zabija dzieci.
To wzruszające, ale za tę zbrodnię czeka go śmierć.
A oprócz tego...
jest olbrzymi.
Gdyby chciał uciec, dużo kul trzeba by było zmarnować.
Oprócz broni podręcznej zabierzemy strzelby.
Będę nalegał.
Gdyby cokolwiek próbował...
zastrzelimy go.
Rozumiesz?
Więc...
jaki to plan?
Tu jest.
Widzę.
Myślisz, że to wystarczy?
Nie wiem.
OPIEKA NAD CHORYMI UMYSŁOWO
Chce wam się pić?
Prosto z lodówki.
Pewnie, że tak.
Dzięki.
Gorąco tu.
Jak się masz.
Dajcie mi też trochę.
- Po moim trupie. - Myślisz, że zasługujesz?
Tak, bo mam dużego fiuta.
Według raportu dobrze się dziś sprawował.
Jasne, że tak. No, dajcie.
Nie skąpcie.
Dajcie.
No dajcie chłopcy.
Szefie.
Byłem grzeczny cały dzień.
Gorąco tu.
Gorąco i jak diabli chce mi się pić.
No dajcie mi trochę.
No dajcie.
Będziesz się zachowywał?
Dawaj, sztywniaku.
Obiecaj mi...
albo sam wszystko wypiję.
Nie bądź taki.
Będę grzeczny.
Kubek.
Jak ktoś chce zrezygnować, to teraz.
Potem nie ma odwrotu.
Więc?
Idziemy dalej?
Jasne. Wszystko będzie OK.
Chciałbym się przejechać.
Więc nikt nie odpada.
O co chodzi?
Rewanż.
Zgadza się.
- Nie, zostawcie mnie! Puśćcie! - Uspokój się.
- Zostawcie mnie! - Uspokój się.
Co robicie?
Uspokój się.
"Panna Lotta Rura".
- Co powie na to twoja matka? - Zostaw mnie.
Znam ludzi. Ważnych ludzi.
Wyciągnij ręce jak grzeczny chłopak.
Nie. Nie zmusisz mnie.
No to się bardzo mylisz.
Wyciągniesz ręce?
Ja bym go posłuchał, bo ci oderwie uszy.
Proszę.
Proszę, Paul.
Proszę, nie wsadzaj mnie do Billa.
To ci pierwsze przychodzi do głowy.
Nie możecie mi tego zrobić.
Zdradzę ci mały sekret.
Możemy i zrobimy.
Będziesz miał czas przemyśleć, co zrobiłeś Delowi.
A jak się poczujesz samotny, to pomyśl o Pannie Lotcie.
Omówmy wszystko jeszcze raz.
Co mówisz jak ktoś tu zajrzy?
Coffey wkurzył się...
wsadziliśmy go w kaftanie do celi.
Jak usłyszą hałas, pomyślą, że to on.
A ja?
W biurze. Wybierasz z kartoteki Dela świadków...
którzy potwierdzą spartaczenie egzekucji.
Jedziemy na przejażdżkę?
Zgadza się.
A co z nami?
Ty, Harry i Percy gracie w karty w pralni.
Długo wam to zajmie.
A gdzie ty się wybierasz?
Jesteś złym człowiekiem.
Zgadza się, czarnuchu.
Co z tobą?
Co ci jest?
Cała cela wiruje.
Jakbym był kompletnie nawalony.
Jakbym pił bimber...
czy co?
Czarnuchy powinny mieć oddzielne krzesło elektryczne.
Biały...
nie powinien siadać na krześle czarnuchów.
To zły człowiek.
Patrz, szefie.
To Kasjopeja w swoim fotelu.
Teraz musimy być cicho.
Widzicie ją? Widzicie?
Tak, John. Chodź.
Chodźmy.
Teraz.
No dobra, stary. Czas ruszać.
Wskakuj.
Wiesz, gdzie cię zabieramy?
Żeby pomóc tej kobiecie?
Zgadza się.
Skąd wiesz?
Nie wiem.
Prawdę mówiąc, szefie, niewiele wiem.
I nigdy nie wiedziałem.
Jeszcze możemy wrócić.
Szefie.
Ktoś jeszcze nie śpi.
Zrobiliśmy błąd.
Chryste, na co liczyliśmy?
Teraz już za późno. John, zostań tu.
Harry, czekaj z Johnem aż was zawołamy.
Kogo tu nosi o 2.30 nad ranem?
To my. Paul i Brutal.
- To my. - Jezu.
To lokaut czy bunt?
Nie, Hal. Na litość Boską, zdejmij palec ze spustu.
Jesteście zakładnikami?
I kto tam jest?
- Przy tej ciężarówce? - Harry, światła!
John Coffey.
Stój!
- Nie ruszaj się. - Spokojnie.
- Stój! Ostrzegam! - Czekaj!
Ostrzegam.
Stój bo strzelam!
- Powtarzam, stój! - Hal, odłóż broń!
Z kim tam rozmawiasz?
Do jasnej cholery!
Nikt nie jest ranny, a my przychodzimy z pomocą.
Z jaką pomocą? Nic nie rozumiem.
Musisz mi zaufać.
Czego chcesz?
Niech pójdą stąd!
Nie chcę żadnych sprzedawców...
w środku nocy.
Powiedz im, żeby się odpieprzyli.
Chcemy tylko pomóc.
Tylko pomóc, nic więcej.
Nie możecie. Nikt tu nie pomoże.
- Wynocha! - Nie wchodź tam!
- Wynoście się stąd! - Nie wchodź!
Nie jestem ubrana do gości.
Zatrzymać się! Słyszycie?
Paul, nie chcę żeby tam szedł.
Bądź teraz cicho, szefie.
Wszystko w porządku, Hal.
Obserwuj go.
Nie podchodź do mnie, sukinsynu.
Dlaczego masz tyle szram?
Kto cię tak urządził?
Już nie pamiętam.
Jak masz na imię?
John Coffey. Tak jak kawa...
tylko pisze się inaczej.
Proszę pani?
Tak, Johnie Coffey?
Widzę to.
Widzę.
Co się dzieje?
Proszę się uspokoić i nie ruszać.
Wyrzuć to, John.
Wykaszl to, jak przedtem.
Krztusi się tym, co z niej wyssał.
Nic mi nie jest. Zostawcie mnie.
Jak tu się znalazłam?
Jechaliśmy do szpitala w Vicksburgu.
Pamiętasz?
Melly...
to nie ma znaczenia.
Już nie.
Robili mi prześwietlenie?
Tak?
Tak.
Wszystko w porządku. Nie masz guza.
John? Możesz wstać?
Obrócić się i spojrzeć na tę kobietę?
Jak się nazywasz?
John Coffey.
Jak kawa.
Tylko pisze się inaczej.
Tak, proszę pani, zupełnie inaczej.
Nie możesz wstawać.
Śniłam o tobie.
Śniłam, że chodzisz w ciemnościach.
I ja też.
I odnaleźliśmy się.
Odnaleźliśmy się w ciemnościach.
Weź to, John. To prezent.
To Św. Krzysztof.
Proszę go zatrzymać, panie Coffey.
I nosić go. Będzie pana chronił.
Proszę.
Noś to dla mnie.
Dziękuję.
To ja dziękuję, John.
Leci z nóg. Trzeba będzie ze 3 muły, żeby go podnieść.
Powoli, John. Musisz się utrzymać na nogach.
Nie dotrzyma do egzekucji, wiesz o tym.
Specjalnie to połknął.
Daję mu kilka dni.
Pewnego ranka robiąc obchód znajdziemy trupa.
Jeżeli tak wybrał, zasłużył na to.
Zabierzmy go z powrotem na Milę.
Dobrze, że jesteście. Długo was nie było.
A Bill się budzi.
Co mu jest?
Boli go, Dean. Bardzo go boli.
Teraz, John...
położymy cię do łóżka.
Kładź się.
A co z panią Moores?
Czy było tak, jak z myszą?
Czy to był...
no wiecie... cud?
To był cud.
Cholera.
Teraz...
chcę rozmawiać, a nie krzyczeć.
Jak zdejmę tę taśmę, to będziesz cicho?
Mama mówiła, że jak szybko zerwiesz, to nie boli.
Ale chyba nie miała racji.
Zdejmijcie ten kaftan.
- Za chwilę. - Już! Teraz!
Już! Teraz!
Milcz i słuchaj.
Należy ci się kara za krzywdę Dela. Przyjmij ją jak mężczyzna.
Albo pożałujesz, że się urodziłeś.
Powiemy ludziom o sabotażu egzekucji Dela...
i jak się posikałeś ze strachu jak mała dziewczynka.
A teraz, Percy...
posłuchaj uważnie.
Też możemy sprawić, że cię stłuką prawie na śmierć.
Też mamy znajomości.
Takiś głupi, że tego nie wiesz?
Jesteśmy teraz kwita.
Jak dotąd ucierpiała tylko twoja duma.
I nikt poza nami o tym się nie dowie.
To, co zdarza się na Mili, tutaj pozostaje.
Zawsze tak było.
Możecie mnie teraz uwolnić?
Moje rzeczy?
Przemyśl to, Percy.
Tak zamierzam.
Chcę to dobrze przemyśleć.
Zacznę od zaraz.
Wygada się... wcześniej czy później.
- Puść go. - John, puść go.
Puść!
Puść go, do cholery!
Puść go, nie!
Cofnij się!
John, przestań!
Puść go. Cofnij się.
Puść go!
Spokojnie teraz.
Już spokój.
Co się dzieje?
Na co się gapisz?
Co tak się gapisz, miękka klucho?
Chcesz mnie pocałować w dupę? Albo possać fiuta?
Bierz jego broń, Dean.
Ukarałem tych drani.
Obu ich ukarałem.
Dlaczego?
Dlaczego Billa?
Zobaczyłem jego serce, gdy mnie chwycił za ramię.
I zobaczyłem jego zbrodnie.
Jasno widziałem.
Nie można ukryć tego, co w sercu.
Co?
Co widziałeś?
Weź moją rękę, szefie.
Sam zobaczysz.
Nie.
Proszę.
Nie, nie.
Proszę.
Muszę, szefie. Muszę ci dać trochę siebie.
To prezent.
To, co jest częścią mnie, żebyś sam mógł zobaczyć.
Kolacja!
Zawołaj dziewczynki!
Dziewczynki, słyszałyście mamę?
Tak, tato. Idziemy!
Chodź, Billy. Dość się dziś napracowałeś.
Chodź na kolację.
Dziękujemy Ci Boże Za twe hojne dary...
Kochasz siostrę? Wiesz, co będzie jak krzykniesz?
Zabiję ją zamiast ciebie.
Piśnij, to zabiję ją. Rozumiesz?
Zabił je ich miłością. Ich wzajemną miłością.
Teraz widzisz jak to jest.
Tak jest codziennie.
Na całym świecie.
Percy.
Percy Wetmore.
Synu?
- Synu, słyszysz mnie? - Odezwij się.
Chyba się facetowi klepki pomieszały.
Percy, muszę ci zadać kilka pytań.
Wszystko było OK. i nagle strzelił.
Sukinsyn raz chwycił go przez kraty.
Tak go wystraszył, że się chłopak posikał.
Nawet tego nie widzieliśmy.
Będę was krył ile się da...
nawet jeśli ryzykuję moją posadę.
Ale muszę wiedzieć...
czy to ma coś wspólnego ze zdarzeniem w moim domu?
Czy ma, Paul?
Nie.
SZPITAL DLA UMYSŁOWO CHORYCH W BRIAR RIDGE
Czy Hal wie, że Coffey jest niewinny?
A mógłby pomóc?
Czy ma na tyle wpływów, żeby coś zrobić?
Może wstrzymać egzekucję?
Nie.
Więc mu nie mów.
Jeśli to nie pomoże, nigdy mu tego nie mów.
Nigdy.
Nie powiem.
Nie ma wyjścia?
Nie ma.
I wierz mi, myślałem o tym.
Myślałem na różne sposoby.
Powiem ci prawdę, kochanie.
Robiłem w życiu rzeczy, z których nie jestem dumny...
ale po raz pierwszy poczułem, że grozi mi piekło.
Piekło?
Porozmawiaj z nim.
Porozmawiaj z Johnem.
Dowiedz się, czego chce.
Cześć, szefie.
Cześć, John.
Wiesz, że nadchodzi czas na ciebie.
Jeszcze kilka dni.
Co chciałbyś zjeść tego dnia na obiad?
Możemy ci przygotować, co zechcesz.
Mielone, puree ziemniaczane i sos.
Okra.
Może ten chleb, który piecze twoja żona...
gdyby mogła.
A...
co z księdzem? Żeby się ktoś z tobą pomodlił.
Nie chcę księdza.
Ty się możesz pomodlić, jak chcesz.
Ja?
Chyba mógłbym, gdyby było trzeba.
Muszę cię teraz spytać o coś bardzo ważnego.
Wiem, co chcesz powiedzieć.
Nie musisz tego mówić.
Nie. Muszę to powiedzieć.
Co mam dla ciebie zrobić?
Chcesz, żebym cię stąd wyciągnął?
Pozwolił ci uciec? Może dałbyś radę.
Dlaczego miałbyś zrobić coś tak głupiego?
W dzień sądu...
kiedy stanę przed Bogiem...
a On mnie zapyta, dlaczego...
zabiłem jeden z jego najprawdziwszych...
cudów...
co mu odpowiem?
Że to była moja praca?
To jest moja praca.
Powiesz Bogu Ojcu, że zrobiłeś dobry uczynek.
Wiem, że się martwisz i że cię to boli.
Czuję to. Ale dość już tego.
Chcę, żeby nadszedł koniec.
Naprawdę.
Jestem zmęczony, szefie.
Zmęczony wędrówką, samotnie jak jaskółka w deszczu.
I tym, że nigdy nie miałem przyjaciela...
żeby mi powiedział skąd, gdzie i dlaczego idziemy.
Głównie jestem zmęczony tym jacy są ludzie dla siebie.
Zmęczony jestem tym bólem na świecie, który czuję i słyszę...
codziennie.
Za dużo tego.
To tak jakbym miał w głowie kawałki szkła.
Przez cały czas.
Rozumiesz?
Tak, John, myślę, że tak.
Ale musi być coś, co możemy dla ciebie zrobić, John.
Coś, czego pragniesz.
Nigdy nie widziałem filmu.
Niebo
Jestem w niebie
Serce bije mocno tak Że brak mi tchu
Widzę szczęście z moich marzeń Bardzo blisko
Kiedy z tobą w mych ramionach Tańczę tu
To anioły.
Anioły, tak, jak w niebie.
Będzie dobrze, chłopcy.
Teraz będzie najtrudniej.
A potem już będzie dobrze.
Wezmę to, tylko na chwilę.
I oddam ci potem.
Usnąłem dzisiaj po południu i miałem sen.
O myszy Dela.
Naprawdę?
Śniłem, że pan Jingles dotarł do miejsca o którym mówił szef Howell.
Do tego Mouseville.
I były tam dzieci.
I jak one się śmiały z jego sztuczek.
I były tam też te dwie blondyneczki.
I też się śmiały.
Wziąłem je na ręce i posadziłem na kolanach.
I nie miały krwi we włosach.
Patrzyliśmy jak pan Jingles toczy szpulkę.
Zrywaliśmy boki ze śmiechu.
Jest wielu tutaj, którzy mnie nienawidzą.
Czuję to.
Jak żądła pszczół.
Więc wsłuchaj się w nasze uczucia.
W nas nie ma nienawiści.
Czujesz to?
Zabijcie go dwa razy.
Tego gwałciciela i dzieciobójcę.
Należy mu się.
Wytrzyj twarz, zanim wstaniesz.
Tak jest.
Włącz jedynkę.
Już boli? Mam nadzieję, że tak.
Że boli piekielnie.
Johnie Coffey, zostałeś skazany na śmierć...
wyrokiem przysięgłych...
podpisanym przez sąd stanowy.
Czy masz coś do powiedzenia?
Żałuję tego, kim jestem.
Szefie, proszę...
nie zakładaj mi tego na twarz.
Nie chcę ciemności.
Boję się ciemności.
Dobrze, John.
Niebo, jestem w niebie
Niebo, niebo
Jestem w niebie
Niebo, niebo
Jestem w niebie
Johnie Coffey...
zostaniesz porażony prądem elektrycznym, aż nastąpi zgon...
zgodnie z prawem stanowym.
Boże, zmiłuj się nad twoją duszą.
Musisz to powiedzieć.
Musisz wydać polecenie.
Zabił je ich miłością.
I tak jest na całym świecie codziennie.
Włącz dwójkę.
To była ostatnia egzekucja, w jakiej brałem udział.
Po tym już nie mogłem tego robić. Brutal też.
Obaj przenieśliśmy się do poprawczaka.
Nie było tam źle.
"Łap ich, póki młodzi " stało się moim mottem.
Nie wierzysz mi.
Po co miałbyś kłamać?
- Tylko, że... - Niezwykła opowieść.
To prawda.
Ale jednego nie rozumiem.
Powiedziałeś, że ty i Jan...
mieliście dorosłego syna w 1935r.
Zgadza się?
Obliczenia się nie zgadzają?
Masz ochotę na spacer?
Ostrożnie.
Niech oczy się przyzwyczają.
Tam.
Pobudka, staruszku.
Zbudź się.
Czy to jest... To niemożliwe, Paul.
Chodź tutaj.
Chodź i przywitaj się z panią.
To nie może być Pan Jingles.
Potrafisz to zrobić.
Trochę o inne Mouseville nam chodziło, prawda?
Ale damy radę, prawda, staruszku?
Myślę, że jego długowieczność to przypadek.
Kiedy wykonywaliśmy wyrok na Delu i poszło tak źle...
John to czuł.
I myślę, że część...
jego magicznej mocy...
przeszła na mojego małego przyjaciela.
A co do mnie...
to John dał mi część siebie...
w jego pojęciu prezent...
żebym mógł sam zobaczyć, co Bill zrobił.
Kiedy John to zrobił...
kiedy wziął moją rękę...
część mocy, którą posiadał...
przeszła na mnie.
On... co zrobił?
Zaraził cię życiem?
Możesz to nazwać, jak chcesz.
Zaraził nas obu. Prawda, panie Jingles?
Życiem.
Mam 108 lat, Elaine.
Miałem 44 kiedy John Coffey szedł przez Zieloną Milę.
Nie można winić Johna. Nic nie mógł na to poradzić.
Był jak żywioł.
Przeżyłem wiele niesamowitych rzeczy, Ellie.
Kolejne stulecie mija.
Patrzyłem, jak odchodzą moi ukochani i przyjaciele.
Hal i Melinda...
Brutus Howell...
moja żona, mój syn.
I ty, Elaine.
Ty też umrzesz.
A moim przekleństwem będzie, że to przeżyję.
To moja pokuta.
Moja kara...
za to, że pozwoliłem uśmiercić Johna.
Za to, że zabiłem cud od Boga.
Wszechmogący, wieczny Boże...
źródło wszelkiego życia.
Ty odejdziesz jak wszyscy inni, a ja zostanę.
W końcu umrę, tego jestem pewien.
Nie łudzę się nieśmiertelnością.
Ale chciałbym śmierci...
dużo wcześniej nim ona mnie znajdzie.
Tak naprawdę już teraz jej pragnę.
Panie Jingles?
Gdzie się podziewałeś?
Martwiłem się o ciebie. Jesteś głodny?
Poszukajmy czegoś do jedzenia.
Może jakieś okruchy. Smakowałyby ci, wiem.
Patrzcie.
Prawie co noc, gdy leżę w łóżku, myślę o tym.
I czekam.
Myślę o wszystkich, których kochałem...
a już ich nie ma.
Myślę o mojej pięknej Jan...
jak ją straciłem wiele lat temu.
I myślę o tym jak każdy idzie swoją Zieloną Milą...
każdy w swoim tempie.
Ale jedna myśl szczególnie...
nie pozwala mi spać...
jak mógł sprawić, żeby mysz żyła tak długo...
to o ile dłużej ja będę musiał żyć?
Każdego z nas czeka śmierć.
Bez wyjątku.
Ale, Boże...
czasem...
Zielona Mila wydaje się taka długa.