RIO
Do wszystkich ptaków na świecie!
Róbcie to, co kochacie.
Naszą pasją jest taniec i śmiech,
właśnie dlatego kochamy karnawał!
Pod niebiem czystym śpiewajcie
do słońca i księżyca wielkiego.
Tańczcie w rytm muzyki, pasji i miłości.
Pokażcie na co was stać!
My wszyscy tańczyć kochamy,
wstawaj i przyłącz się do nas.
Taniec z kimś obcym, z romansem gorącym.
Magia naprawdę dzieje się w Rio.
W Rio!
Bez niczyjej pomocy! Bez pomocy!
Nie dostrzeżesz jej wcześniej,
nie znajdziesz jej nigdzie indziej! Nigdzie indziej!
W Rio znajdziesz ją naprawdę.
I zapamiętaj na dobre, Na dobre!
że nie poczujesz jej mocy,
jeśli dla innych serca nie otworzysz!
(nie Rio)
EGZOTYCZNE PTAKI
WITAMY W MOOSE LAKE W STANIE MINNESOTA.
Już dobrze, już dobrze.
Ciii.
Zaopiekuję się tobą.
Zwycięzca konkursu wymowy.
Studniówka
Najlepsi kumple.
Głupi budzik.
Dzień dobry, Blu.
Fuj!
Ty...
Tyler Blu Gandersen. Wiesz, że te witaminy są dla ciebie dobre.
Uaa, a to co takiego?
Mam cię.
MIEJSCE ZAREZERWOWANE DLA BLU
Arrrrr!
Miłego czytania.
Dzięki, Linda.
Do zobaczenia.
Tak, mamo. Bardzo chcę cię odwiedzić,
ale kto zaopiekuje się Blu?
Mamo, nie mają bud dla papug.
Masz tu swoją gorącą czekoladę Blu.
Taka, jaką lubisz.
Bo nie zaufam nikomu na tyle, aby zostawić z nim Blu.
Nie, nie mam ptasiej obsesji.
Co z tego, że...
To jest życie.
Idealny stosunek pianek do czekolady.
Jedna, dwie, trzy, cztery, pięć, sześć!
No proszę, czy to nie mój ulubiony ptasi głąb.
Bardzo zabawne, naprawdę.
Hej, gdzie migrujesz w tym roku? Do kuchni?
Rzucajcie śnieżkami, ile chcecie.
Chroni mnie to magiczne pole siłowe, zwane szybą.
Dzięki temu jest tu ciepło i przytulnie podczas, gdy wy pewnie zamarzacie na...
Klasycznie.
Wszystko w porządku?
Nie jestem przygotowany na taką pogodę.
Och, szukasz jakichś książek?
Książek?
Nie, o nie.
Przebyłem 10 tysięcy kilometrów w poszukiwaniu jego.
Doktor ornitologii? Tulio Monteiro - CENTRUM OCHRONY W RIO DE JANEIRO
Jest wspaniały.
Linda, potrzebuję pomocy.
Linda?
Rety, naprawdę się z nim porozumiewasz.
Tak, przedstawiłem mu się, poprzez ruszanie tylnym opierzeniem,
przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, podkreślając jego dominację.
Nic z tego nie zrozumiałem.
- Więc, doktorze Monteiro, czy... - Bez tytułu proszę, po prostu Tulio.
Wiesz, twoja ara jest bardzo wyjątkowym ptakiem.
Właściwie z tego, co wiemy...
Blu jest ostatnim samcem ze swojego gatunku.
- Naprawdę? - Tak.
Niedawno znaleźliśmy samicę, co daje nam nadzieję
na ich połączenie i ocalenie gatunku.
Cóż, tak, pewnie, kiedy tu będzie?
O nie, nie, ona jest w Brazylii. Blu musi polecieć do Rio de Janeiro.
Rio? Brazylia?
O nie, nie, nie, nie.
Nigdy nie spuszczę Blu z oka. On mnie potrzebuje.
Ależ nie, nie zrozumiałaś.
Wszystko jest załatwione. Będziesz z nim na każdym etapie podróży.
A ja będę z tobą.
Słuchaj wiem, że wykonujesz swoja pracę, ale ja nie mogę...
Cóż Blu jest bardzo szczególny.
I mamy swoje przyzwyczajenia, a także nie lubimy długich podróży.
Właściwie, to on nawet nie lata.
Oczywiście, że lata. To idealny okaz.
Co ty robisz?
Bez obaw, naturalny instynkt zawsze bierze górę.
Nie, czekaj, nie!
Cóż, prawie zawsze.
Blu!
Co z ciebie za lekarz?
Wszystko w porządku?
To pewnie dlatego, że jest udomowiony.
To bardzo miło, że wpadłeś,
narobiłeś zamieszania i rzuciłeś moim ptakiem,
ale czas już, abyś sobie poszedł.
Bardzo mi przykro.
Naprawdę bardzo przykro, ale Linda.
To może być nasza ostatnia szansa.
Bezpiecznej podróży.
Linda proszę, wysłuchaj mnie!
Jeśli tego nie zrobimy, cały gatunek przepadnie.
Przemyśl to jeszcze.
Naturalny instynkt!
Nie ma nic naturalnego w rzucaniu tobą przez cały pokój.
Już ja mu pokaże.
Mogę to zrobić. Muszę tylko popracować nad fizyką. Podstawy latania
Mam odpowiedni kąt wektora, obliczony gradient wiatru, pozytywne myśli.
Świetnie.
No dobrze, zobaczmy.
Otwarte klapy, idealnie.
Wysunięte podwozie, jest.
Ster kierunku, sprawny i właściwie całkiem niezły.
To jest to. Lecimy.
Przecież to proste.
Prędkość, uniesienie, ciągnięcie i ciężar.
Prędkość, uniesienie, ciągnięcie, ciężar!
Prędkość, uniesienie, ciągnięcie, o nie, czekaj!
Blu?
Obiecałam, że zawsze będę się tobą opiekować.
Czyż nie?
Czy kiedykolwiek złamałam obietnicę?
Ja też jestem przestraszona,
ale nie namawiałabym cię do tego, gdyby nie była to właściwa rzecz.
Co na to powiesz Blu?
Mój wielki, odważny chłopak.
Zanim się obejrzymy będziemy z powrotem w domu.
Twoja kolej, Blu. Nie chcesz się chyba spiec.
Łał, co tu się dzieje?
- Dotarłaś tu w czasie karnawału - Karnawału?
Tak, to największa impreza na świecie.
Wiesz, czas na to, aby się zabawić i potańczyć.
O rety!
Czy ona jest artystką?
Nie, właściwie to mój dentysta.
Doktor Barbosa!
Dbaj o zęby, Tulio!
Załatwione.
Przyjdź jutro wieczorem, a wszyscy będą tak ubrani.
Na pewno nie ja.
Ach, ja...
A tak.
No tak. Słownik języka portugalskiego
Ja nie jestem stąd.
Ej, Nico, to turysta.
Zabawne, nie wyglądasz na takiego.
Serio? Nie wyglądam?
Poza tym, że masz gołębią kupę na nosie.
O nie, nie. To tylko SPF 3000.
Więc, jesteś tu z powodu karnawału?
Właściwie mam się tu spotkać z dziewczyną.
- Dziewczyną? - Tak.
Dam ci małą radę. Ty wykonaj pierwszy ruch.
- Brazylijskie kobiety lubią pewność siebie. - Jasne.
Tak, we wszystkim chodzi o dumę,
musisz wypiąć klatę, pomachać ogonem i przymrużyć oczy jak szalony lowelas.
- Ale najpierw, musimy cię stąd wydostać. - Co?
Otworzę tę klatkę jak puszkę po coli.
Nie, to nie będzie...
Spokojnie, nie trze...
To nazywasz otwarciem?
Solidna ta rzecz.
Nie szkodzi, chłopaki. Wszystko gra, klatka jest świetna.
Kocham klatkę.
Dobra, jak tam chcesz.
Nie zapomnij, lowelas.
Tak, tak i wam także.
To jest serce i dusza tego miejsca.
Pokój zabiegowy.
One naprawdę cię lubią.
Bardzo.
Dokładnie. Jestem ich wielkim ptakiem matką.
Ohyda.
- Chcesz trochę? - Nie, dziękuję.
Ten tutaj, został uratowany przed przemytnikami.
- Przemytnikami? - Tak.
Niestety, biedne ptaki w trakcie szmuglu
często się kaleczą lub nawet umierają.
Przy odpowiedniej opiece będą bezpieczne.
Spójrz tutaj.
Ten biedaczek został znaleziony zeszłej nocy.
Cześć kolego. Wyglądasz dziś świetnie.
Znacznie lepiej, zdecydowanie lepiej.
Wracaj do zdrowia.
Więc, gdzie jest Jewel?
Trzymamy ją w specjalnym miejscu.
To bardzo energiczny ptaszek.
Co ty nie powiesz.
Ona to zrobiła?
Czarujące.
No dobra, chcę już wracać do domu.
Nic się nie martw.
Sprawię, że będziesz wyglądał zniewalająco.
Pomocy! Ratunku! Wyciągnijcie mnie stąd!
Linda!!
- Może powinnam... - O nie, dajmy mu szansę.
Halo?
Przybywam w pokoju.
Jest piękna.
O czym tamten facet gadał, ona jest jak anioł.
Anioł, który szybko się zbliża.
Że co?
- Stoisz mi na gardle. - Jesteś Amerykaninem.
Dzięki.
Gardło jest mi potrzebne do rozmowy, tak więc dziękuję.
Wyglądasz jak ja.
Cześć.
Cześć. Mam na imię Blu.
Wiesz, jak ten ser z pleśnią.
No wiesz, ten co tak śmierdzi. To było głupie. Głupek, głupek, głupek.
Chodź, nie mamy zbyt wiele czasu.
Czekaj, czekaj! Auu!
- Jesteś gotowy? - Na co?
A tak, zgoda.
Pewność siebie, szalony lowelas.
- Hej, co ty wyprawiasz? - Przecież chciałaś.
Tak dla ścisłości, co ty miałaś na myśli?
Staram się uciec.
Ach, uciec, o tym właśnie myślałem.
Chwila, chwila.
Czy ty naprawdę myślałeś, że będziemy się całować?
- Ależ skąd. - Dopiero się poznaliśmy.
- O rety. - Wydaje mi się, że potrzebują trochę pomocy.
Wiem, jak to wygląda, ale nie jestem takim typem ptaka.
No dobra, nie mam z tym nic wspólnego.
Właściwie, to całkiem niezły utwór.
Naturalnie. Dajesz, Lionel.
Wow, to było szybkie.
Lionel Richie - działa za każdym razem.
Powinniśmy dać im trochę prywatności.
Nie jestem pewna, czy powinnam zostawiać Blu samego.
O nic się nie martw.
Sill będzie miał na niego oko przez całą noc.
Poza tym, jest z Jewel.
Pomóżcie mi!
To już ostatnie odliczanie do karnawału. Samba.
Chodź do mnie mały, biedny ptaszku.
Wszystko dobrze, mam cię, trzymam.
Przepraszam!
Proszę, staram się zasnąć.
Wybacz śpiochu, ja staram się uciec.
Uciec, po co? Ta klatka jest świetna.
Ta klatka, he, co ja sobie myślałam.
Nie oczekuję zrozumienia od zwierzątka domowego.
Zwierzątko domowe? Nazwałaś mnie zwierzątkiem domowym?
Do twojej wiadomości, nie jestem zwierzątkiem domowym.
Jestem towarzyszem.
I wiesz co? Rób co chcesz, bo rano przyjdzie po mnie Linda
i cały ten koszmar się skończy.
Niesamowite, wolisz przebywać z człowiekiem, niż z własnym gatunkiem.
Cóż, ten człowiek daje mi miłość i zainteresowanie przez ostatnie 15 lat,
podczas gdy mój własny gatunek stara się mnie udusić po upływie 15 sekund.
To z ich powodu, straciłam wszystko. Nie możesz im ufać!
Oczywiście, że możesz ufać ludziom.
Jewel?
Witaj.
Miło z twojej strony, że zechciałaś do mnie dołączyć.
Często jadam sam.
Oczywiście, z powodu pracy.
Zanim cię poznałam to myślałam, że to ja mam bzika na punkcie ptaków.
Tak, racja. Jaki jest twój ulubiony ptak?
Jak nietrudno się domyślić jest to ara błękitna.
To ma sens. Przystojniaki z nich.
Właściwie, to ich rozum sprawia, że są dla mnie takie atrakcyjne.
Nie jestem tak zachwycona barwnym ubarwieniem.
Wiem dokładnie, co masz na myśli.
Mój ulubiony ptak, to puszczyk plamisty.
Zawsze byłem zafascynowany tymi dużymi, okrągłymi, inteligentnymi oczami.
Serca drobiowe?
Serca drobiowe, o rany.
Słucham.
Och, Blu.
Nie powinniśmy byli opuszczać Moose Lake.
- To wszystko moja wina. - Nie, Linda, posłuchaj.
To nie twoja wina.
Masz rację, to nie jest moja wina.
- To twoja wina! - Co?
Ta twoja cała gadka o ptakach i tym całym "uratuj gatunek".
Wiesz co, skrzek, skrzek, skrzeku skrzek.
Przepraszam, nie chciałam cię przekląć.
Nic z tego nie rozumiem! Sill to najlepszy strażnik w tym interesie.
Pozwól, że zapytam jeszcze raz.
Zostałeś zaatakowany przez małego ptaszka?
Tak, miał tą szmatkę i przytknął mi ją do twarzy w ten sposób.
Mamy przechlapane.
Ok, nie ma to jak w domu, nie ma to jak w domu.
Chciałbym już być w swojej klatce,
ze swoim lusterkiem, z huśtawką i z moim dzwoneczkiem.
- Tak za nim tęsknię. - Cicho, udawaj martwego.
Co? Nie potrzebuję udawać martwego. Zaraz dostanę zawału serca.
- Po prostu to zrób! - W porządku.
- Przestań drgać. - Daj spokój, drganie dodaje wiarygodności... - Ciii.
Właź, dzieciaku.
Kto by pomyślał. Dobra robota, Fernando.
Widzicie chłopaki, co ja wam o nim mówiłem?
Że zapłacisz mu połowę tego, co obiecałeś?
Nie, ty kretynie.
Mówiłem, że przypomina mi on siebie, kiedy byłem w jego wieku.
Bystry, zaradny. Trzymaj, dzieciaku.
Hej, to naprawdę połowa z tego, co mi obiecałeś.
Zamknij się, dzieciaku.
Co do?!
Mówiłem ci, że są mi potrzebne żywe.
Powiedz, Fernando. Czy one wyglądają dla ciebie na żywe?
Co?
- Brać go! - Chodź no ty!
Jewel!
Witaj, śliczny ptaszku. Co się stało? Kakadu złapało cię za gardło?
Nigel, ma być żywa.
Ciąg dalszy nastąpi.
To był twój plan! Zwiać i zostawić mnie!
Wielkie dzięki.
Dlaczego za mną nie poleciałeś?
- Niezła robota, Nigel. - Właśnie, niezła robota, Nigel.
Dwie ostatnie ary błękitne na świecie.
Warte fortunę.
Hej, Fernando! Zanieś je do drugiego pokoju.
Hej, kolego. Wypuść mnie, wypuść, wypuść mnie stąd!
Ładny ptaszek. Jestem ładnym ptaszkiem. Jestem ładny? Jestem ładnym ptaszkiem!
Wrobili mnie, złapali nie tego, co trzeba.
Wybaczcie, koledzy, to nic osobistego.
Co się z nimi stanie?
Nie martw się o to. Znajdziemy im nowy dom.
A teraz wracaj do swojej mamy.
- Ale ja nie mam mamy. - Ojca?
- Brata? - Złotej rybki?
Możemy go zatrzymać, szefie?
Nie!
No więc, co się tak naprawdę stanie z tymi ptakami?
Oskubane, wypchane, zjedzone, kogo to obchodzi.
Wiem tylko, że będziemy bogaci.
Będziemy bogaci.
Szybciej, mecz się już zaczął.
Tak, zrozumiałem. Wymiana nastąpi albo jutro, albo wcale.
Oczywiście, że mam obie ary.
Tak, dostarczę je osobiście.
Au revoir.
Dobra, wy dwaj, załadujecie ciężarówkę dziś wieczorem.
Z samego rana dostarczymy te ptaki na lotnisko.
- Zrozumieliście? - Tak, pewnie.
I niech jedno z was nakarmi Nigela.
Kamień, nożyce, papier, sprawdzam.
Tak!
- O nie, nożyce tną kamień. - Kurcze, dlaczego ty zawsze wygrywasz.
Grzeczny ptaszek.
Przekąska.
Uhh, kanibal.
Dobra, weź się w garść, kluczem jest nie panikować.
- Nie panikuję. - Nie mówiłem do ciebie, tylko do siebie.
Wszystko w porządku, Linda nas znajdzie lada moment.
- Cudownie, a potem zamknie nas w innej klatce, tak? - Tak, to znaczy nie.
Słuchaj, klatka może i jest dobra dla takiego ptaka domowego jak ty, ale ja nie chcę należeć do nikogo.
Chyba coś utkwiło mi w dziobie.
Byłbyś tak miły?
Wiem, że nie jestem zbyt piękny, ale kiedyś byłem całkiem niezły.
Prawdziwa gwiazda.
Światła, kamera, akcja.
Byłem uderzająco uprzejmy,
ambicja w szponach i dziobie.
Najpiękniejsza ptaszyna.
Teraz jestem łotrem, okrutnym, nikczemnym...
och i złośliwym.
Miałem wszystko, własny show, kobietę nie jedną,
byłem wysoki, pół metra jak byk.
Wnet śliczna papużka z pracy wygryzła mę osobę biedną,
dlatego jestem taki zły, usłyszcie mój ryk.
- Był gwiazdą, - Taki młody i rześki.
- Jest paskudny. - Z południa Ameryki idol bialuśki.
- Podejrzany typ. - Kto szerzy te kłamstwa?
- Bardzo złośliwy typ. - Nie zniosę tego chamstwa.
Jestem pierzastym wybrykiem z dziobem, ptasim mordercą.
Myślisz, że jesteś ode mnie groźniejszy? Twoje imie mi obce.
Jestem złem, wypełniam nim kulki serowe.
Robię na ludzi, a wmawiam, że to mewy.
To on.
- Jest okropny. - Jestem niepokonany.
Jest paskudny.
Wyjątkowy, wiecznie brudny, nieprzewidywalny, jak opuszczona szkoła, nie mam zwierzchnika.
Wy wszystkie brazylijskie ptaki, całe 80 milionów ptaków.
Powiem ci, co zamierzam zrobić, zamierzam zrobić z ciebie...
Zamknąć się, zamknąć!
Tylko ja.
Zrobię cię tak brzydką...
jak ja.
- Ej ty! - Słodkich koszmarów.
To nie było w porządku. Straszne, ale zdecydowanie nie w porządku.
Wszystko w porządku?
Nie, zdecydowanie nie jest w porządku!
- Co ty robisz? - Wydostaję się stąd.
Pomożesz mi czy nie?
Właściwie to wszystkie poradniki każą czekać na pomoc.
Nikt nie przyjdzie!
Jesteśmy zdani na siebie i jeśli tu zostaniemy, zginiemy!
Tak, tak, tak.
Nie!
Nigel, zabieraj się stąd!
Przestań, przestań. Czemu po prostu nie otworzysz klapki?
- Żarty sobie robisz. - No co, to najzwyklejsza zasuwka.
Co ty wyrabiasz?
- Nie potrafię... - Czego nie potrafisz?
Nie potrafię latać!
- I powiedziałeś mi o tym dopiero teraz! - Wcześniej nie miało to znaczenia.
Nienawidzę cię.
Jest coś jeszcze, o czym powinnam wiedzieć? - Tak!
Nie umiem latać, dłubię w dziobie i raz na jakiś czas
sikam do poidełka dla ptaków. Zadowolona?
Tam są!
Musimy się stąd wynosić.
Czekaj. Słuchaj.
Może i latanie to nie moja specjalność, ale świetnie chodzę. Patrz na mnie.
- Wewnętrzna noga, zewnętrzna noga - Ok, łapię.
Wewnętrzna, zewnętrzna, wewnętrzna, zewnętrzna.
- Tak! - Chodź!
Hau, hau, hau, hau!
Widzisz? Znam różne języki.
Po prostu wspaniale, trafił mi się jedyny ptak, który nie potrafi latać.
Właściwie, to istnieje jakieś czterdzieści gatunków z tym problemem.
- Uwaga! - Nie, waga to nie ptak.
Nie! Uwaga!
O tak!
Tak!
Uwaga!
Nieee!
Nieeeee!
Złazić ze mnie, wy pierzaste kwoki.
- Co to było? - Patyk.
- A to? - Tylko kamień.
Kamień, świetnie.
- Mam pająka na plecach? - Uspokoisz się wreszcie?!
To tylko liść. Obróć się.
Liść.
Przecież mówiłam.
No dalej, musimy znaleźć jakieś bezpieczne miejsce na spędzenie nocy.
Bezpieczne miejsce? Bezpieczne?! Jesteśmy w dżungli!
Wiesz, gdy ludzie mówią: "jest tam jak w dżungli",
jestem pewny, że nie mają nic dobrego na myśli.
Słuchaj, nie lubię cię pouczać, ale to jest nasze naturalne środowisko życia.
Hej! Nie mów mi nic o naturze. Oglądam Animal Planet.
Wiem wszystko na temat łańcucha pokarmowego.
Widzisz, jestem tu tylko przekąską. Zwykłym, opierzonym krokietem.
Dlatego właśnie zostajemy na drzewie, a nie na ziemi.
Pan przodem.
O nie, nie ma mowy.
Czułbym się bardziej komfortowo w czymś wykonanym przez człowieka.
Co powiesz tam?
Nie mogę uwierzyć, że będę musiała zawlec tam twój niezdarny tyłek.
Zawlec? Patrz i płacz.
Blu! Zaczekaj!
- Kto wlecze teraz czyj tyłek, co? - Ha, ha bardzo zabawne.
- Widzisz, komu potrzebne jest latanie? - Ptakom, ptaki muszą latać.
Latanie to wolność, nie trzeba na nikim polegać.
Nie chcesz tego?
Sam nie wiem, brzmi trochę samotnie.
Połóżmy się spać.
Pobędę tu jeszcze przez jakiś czas.
Wciąż jestem nastawiony na czas w Minnesocie.
Dobranoc.
Dobranoc, Jewel.
Dobranoc, Linda.
Przepraszam, proszę pana. Widział pan tego ptaka?
Widziała pani mojego ptaka?
Przepraszam, czy widział pan mojego ptaka?
ZAGINĄŁ BLU
Widziałeś mojego ptaka?
Proszę pani. Pani Amerykanko.
- Blu? Blu? - Gdzie?
- Wiem, gdzie jest twój ptak. - Znalazłeś Blu? Jesteś pewien?
To jego.
Pokaż mi to.
Zgadza się.
No dobrze, gdzie on jest?
Chodź, zaprowadzę cię.
Linda nie, zaczekaj. Nie znamy tego chłopca.
Nie możemy mu ufać.
Muszę mu zaufać. Nie mam innego wyboru.
Macie mnie za idiotę?
Były dwa ptaki, związane razem w klatce.
Jak mogliście je zgubić?!
Byli od nas mądrzejsi, szefie, ale nic się nie martw.
Odzyskamy je. Mam plan.
Cudownie. I co zrobicie?
Będziecie biegać po mieście wołając: "chodź tu ptaszku, chodź tutaj!"
Cóż, wszystko brzmi głupio, kiedy tak mówisz.
Zamknij się.
Musimy dostarczyć te ptaki na lotnisko jeszcze dziś.
Ale dziś jest karnawał. Wszystkie drogi będą zablokowane przez paradę.
Dlatego właśnie, chciałem to zrobić rano!
Nigel!
Ten ptak jest dziesięć razy mądrzejszy, niż wasza dwójka razem wzięta.
Ta, skoro jest taki mądry, to czemu jemu nie powierzysz dowodzenia?
Właśnie to robię.
Przestań mu podpowiadać!
Znajdź ich, Nigel.
Hmm, jeśli nie damy rady przejść przez paradę,
będziemy musieli przejść w niej.
Co?
- Jesteś pewny, że to zadziała? - Absolutnie.
Spójrz na instrukcję.
Tak, to pocieszające. Dziękuję.
Słuchaj, chcę się pozbyć tego łańcucha.
- Dobrze, a potem poszukamy Lindę. - Nie, ty poszukasz Lindę.
Jak tylko pozbędę się łańcucha, wracam z powrotem do dżungli.
- Zgoda? - Dobrze, umowa stoi.
Niezła próba, mózgowcu.
Chyba coś nas obserwuje.
Uważaj, Blu, mogą zatulić cię na śmierć.
Och, chodź tutaj.
Intruzi!
Do ataku!
Co się dzieje tam na dole?
No już, zmykajcie.
Spokojnie, chłopaki, mówiłem wam to już tysiące razy.
Manuela, Sofia, no już, posłuchaj mnie. Au! Prosto w oko.
Och, są słodcy, czyż nie?
Dzieciaki? Siedemnaście i jedno w drodze.
Hej, to nie marakas, nie trzęście nim tak!
Dają mi nieźle popalić. Tatuś potrzebuje odpoczynku.
Więc, wasza dwójka zakochanych wybiera się na karnawał?
- Że co? Zakochani? - Jesteśmy zwykłymi przyjaciółmi.
A nawet nie, jedyne co nas łączy to ten łańcuch.
Właśnie, znaczy się... Aua!!
- Co ten dzieciak ma z tymi piórami? - Nie mamy pojęcia, ale mamy zamiar sprawdzić.
Więc, mógłbyś nam pomóc pozbyć się tego łańcucha?
Szczęśliwie dla ciebie, znasz Rafaela, a Rafael zna wszystkich.
Au! Znowu w oko!
- Bo zawołam waszą matkę! - Nie!
Działa za każdym razem. Są wystraszone na śmierć.
Co chciałeś?
Eva, najdroższa.
- Muszę zabrać tych dwoje do Luiz'a. - Luiz'a?
Nie nabrałeś mnie ani na sekundę.
Ty i twój amigo chcecie prześlizgnąć się na karnawał.
Karnawał, magiczny czas, podczas którego spotkałem najpiękniejszą ptaszynę na świecie.
Wciąż pamiętam piosenkę, która leciała, gdy po raz pierwszy cię ujrzałem.
Wysoka i zjawiskowa, młoda i urocza. Dziewczyna dla mnie, ponętnie się rusza.
Dalej, kotku, śpiewaj.
I gdy tak ponętnie wciąż kroczy, każdy z zachwytu przeciera oczy i krzyczy och!
Jak rzeka najsłodszego miodu.
Miłość chyba także jest głucha.
Chodź tu.
Zgoda, zabierz ich do Luiz'a, tylko szybko wróć.
Jesteś aniołem.
Będę tęsknić, moje ty słodkie, małe mango.
Ja również, moja wielka papajo.
Paco, Carlos! Odłóżcie brata, natychmiast!
Nie wierzę, że mnie puściła.
- Więc jak daleko jest ten Luiz? - Nie daleko, 30 minut lecąc w linii prostej.
A ile zajmie wędrówka pieszo?
- On nie potrafi latać. - Przecież jest ptakiem.
Nie każdy ptak potrafi latać. Są strusie.
Nie jesteś strusiem.
Technicznie nie.
Chwila przyjaciele, chcę wam pomóc, ale taka wędrówka jest niemożliwa.
Gdzie jest tatuś, tatuś, tatuś!
Cóż, zaryzykujemy. Szybko, ruszajmy.
Nie obracaj się. Wyczuwają strach.
UWAGA
NIE KARMIĆ ZWIERZĄT
Jaka urocza małpka.
Hej, mój zegarek!
Siema, chłopaki. Pracowity dzień, co?
Co, to?
To tylko kilka rzeczy, które znaleźliśmy.
Prawda, chłopaki?
Nie interesują mnie wasze zwinięte rzeczy.
Wasza ukradzione, tandetne błyskotki mnie nie kręcą.
Gdzieś tam są dwie ary błękitne.
Potrzebuję waszych licznych oczu do odnalazienia ich.
Ach tak? A co my będziemy z tego mieli?
Dobre pytanie.
Przedyskutujmy je.
Rozumiem twój punkt widzenia, ale nie bardzo widzę, co mógłbym ci dać w zamian.
Ratuj mnie, ratuj!
Och, to jest myśl, tak.
Ale czy to wystarczy? Nie chcę, byś myślał, że cię oszukałem.
Zrobimy to, zrobimy! Ratuj, proszę!
Ratuuuuj!!
No dobra, ująłeś mnie tym za skrzydło. Umowa stoi.
A teraz, jeszcze jakieś pytania?
Nie? Świetnie!
Rozdzielicie się i znajdziecie te papugi do końca dnia,
albo zafunduję każdemu z was lekcję latania. Jazda!
Zajmijcie się tym małpim interesem.
Zmieniłem zdanie.
Może poszukamy rozkładu jazdy autobusów, czy czegoś w tym stylu.
No dalej, chyba się nie wycofasz?
Nie przy kobiecie.
Ok, ta.
- Zgoda, pewnie. - W porządku, tak trzymaj.
Na pewno jesteś na to gotowy?
Tak, przecież to nie tak,
że zrzucicie mnie ze skały, czy coś w tym guście.
- Prawda? - Właściwie to był mój cały plan.
Co?
Nic się nie martw, Blu. Masz to w DNA.
Skoro nawet nasi przyjaciele bez piór latają, jak trudne to może być.
Mamusiu!
Zabawne, prawda?
Ta, zabawne.
Dobra, musicie podejść bliżej.
Bliżej.
Nieźle.
Teraz obejmijcie się za skrzydła.
Co?
No dalej amigo, przecież cię nie ugryzie.
- Prawda? - To się okaże.
A teraz.
Ty machaj prawym skrzydłem, a ty lewym.
Razem, wzniesiecie się.
To wydaje się być aerodynamicznie niemożliwe.
Ajajaj, za dużo myślisz.
Latanie nie jest tym, co czujesz tutaj, lecz tu.
A gdy twoje serce wreszcie zrozumie, będzie to jak samba.
Polecisz.
Widzisz, to proste.
Proste?
Proste dla ciebie, bo stąd wygląda to na bardzo, bardzo trudne.
Hej, jeśli ponownie chcesz zobaczyć Lindę, to jest jedyny sposób.
- Dobrze, masz rację. - W rzeczy samej.
- Dla Lindy. - Właśnie.
- Bez komplikacji. - Łatwizna.
- Prędkość, uniesienie, ciągnięcie. - Daj spokój. Ruszamy.
- Czekaj. - Wewnętrzna, zewnętrzna, wewnętrzna, zewnętrzna.
Wewnętrzna, zewnętrzna. Dalej, Blu, uda ci się.
Uda mi się, uda, dam radę. Nie dam rady!
Znowu to samo?
- Umarłem? - Nie, wciąż żyjemy!
To jest niesamowite.
To najpiękniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek widziałem.
- Widzisz, co traciłeś? - Tak.
Nieźle, Blu, ty latasz. Tak jakby.
- Nie bardzo, ale czy to czujesz? - Tak, czuję to.
Nie, Blu, stój!
Caramba!
Wybacz, wybacz, wybacz.
Zginiemy!
- Nie czułeś tego tutaj. - Tak uważasz?
Łapcie podwózkę do Luiz'a.
Szybciej, chodźcie!
Uwaga na zagrożone gatunki.
Rusz się!
No dalej, kochasie.
Udało się.
Chciałbym, żeby przez choć 5 minut nikt nie próbowałby mnie zabić.
- Czy to zbyt wiele? - Możliwe, jak na ptaka, który nie umie latać.
Zamykają ulice z powodu karnawału.
Obyś miał rację dzieciaku, bo kończy nam się czas.
Nigdy nie przejadę samochodem przez ten tłum.
Nie martw się, zajmę się tym.
Hej, dzieciaku, skąd masz ten motor?
- Wymieniłem go za twojego Jeep'a. - Co?
Tak, jest w świetnym stanie.
Cóż, w niezłym stanie.
Z drogi!
Uważaj!
Trzymajcie się.
Jeśli to się szybko nie skończy, to odgryzę sobie własną nogę.
Wyluzuj.
Jak tylko znajdziemy Luiz'a, będziemy na miejscu.
Hej, Ralfi! Nasz król karnawału.
Nico, Pedro! Jak tam moja rodzinka?
- Gdzieś ty się ukrywał? - Myśleliśmy, że nie żyjesz.
Czekaj, cofnij.
Czy to nie ten ptak z klatki?
Nasza lekcja miłości chyba podziałała.
Szybki jesteś.
Ale masz niezły dziubek.
Najpierw zamknięty, a teraz się kręci z gorącym ptaszyskiem. Zazdroszczę.
Nie, to nie tak jak myślisz.
Jesteśmy tylko połączeni łańcuchem.
Nie osądzam cię.
Bądź ostry.
Hej, chłopaki, szukamy Luiz'a. Widzieliście go?
Tak, ja widziałem,
ale właśnie się z nim minęliście, zabrał tramwaj do garażu.
Cudownie.
Spokojnie, ptaszku, zawsze możesz złapać następny.
Czas wejść na wyższy poziom.
Co jest złego z tym poziomem?
Daj spokój, wyższy znaczy następny poziom.
Rozruszacie ogony.
Dokładnie.
- Musimy najpierw pozbyć się tego łańcucha. - No dalej, kochasie, jesteście w Rio, powinniście się cieszyć.
Ooo! Ooo! Aaa! Aaa! :(I) Otrzymano o 16:37
Mamy je.
Witamy w raju.
Niezła impreza, co?
To jest najlepsze miejsce, jakie kiedykolwiek widziałem.
Pomimo tego, ile tu złamano zasad BHP.
Lubię cię. Cokolwiek powiesz, nie ma sensu.
Słuchajcie wszyscy.
Ralfi przyprowadził specjalnych gości spoza miasta.
Pokażmy im trochę miłości, bo oni nie okazują jej zbyt wiele.
Wszyscy podnieście skrzydła, klaskajcie tak głośno, jak tylko zdołacie.
Uderzajcie, walcie, klepcie. Nie obchodzi mnie to.
Imprezka w Ipanema, kotku.
(Utwór: Will I Am - "Hot Wings" (ft. Jamie Foxx))
Chcę imprezować. Chcę tańczyć sambę.
Chcę imprezować.
- Żyć pełnią życia. - Mego życia!
- Chcę imprezować - Imprezować!
Wznieść się ku niebu.
Ku samemu niebu! Będę latał jak ptak.
Przecież nim jesteś!
Och tak, to prawda, więc pozwól mi się wznieść, wznieść jak rakieta.
- Dobrze. - Wznieść się tak wysoko,
że aż zabraknie tlenu.
Gdy ruszymy, dziecinko, nie będzie odwrotu.
Chcę żyć pełnią życia i imprezować.
Poczuć wolność i dać się porwać rytmowi.
Przebyłem świat wzdłuż i wszerz. Ale żyć chcę tylko w...
w Rio.
Bo Rio, bo Rio w moim sercu jest.
- Co ty robisz? - Sam nie wiem.
Świetnie, Blu.
Wznieść się ku niebu.
Jestem mistrzem, samby mistrzem. Mistrzem, mistrzem, mistrzem, mistrzem.
Puszczam muzę z kaseciaka, kaseciaka, kaseciaka, kaseciaka.
- Hej, ona cię lubi. - O czym ty gadasz?
- Słyszałeś ją w ogóle? - Nie, obserwowałem.
Bądź sobą. Idź do niej.
- Chcę tańczyć sambę. - Imprezować.
- Chcę imprezować. - Imprezować.
- Chcę tańczyć sambę. - Imprezować.
- Chcę imprezować. - Imprezować.
- Żyć pełnią życia. - Mego życia!
- Chcę imprezować. - Imprezować.
Wznieść się ku niebu.
Wy dwoje pójdziecie ze mną.
W twoich małych, małpich snach.
Właśnie.
To miało trafić w ciebie.
Dajcie spokój, czy nie możemy się wszyscy zwyczajnie zakolegować?
To nie twoja sprawa, wielgachny nosie.
Zadzierasz z moim przyjacielem, zadzierasz ze mną!
Z nami też!
Właśnie, mały King Kongu.
Nie mam pojęcia, co tu się dzieje.
Ptaki kontra małpy!
Jupikajej, małpiszonie!
Pudło!
Musimy iść.
Podwieźć was?
Skosztuj tego, tchórzliwa małpo.
- Dziękuję! - Do usług!
To było coś.
Dokopaliśmy im!
Ty im dokopałeś.
Jesteście jak ogień i lód.
Piorun i błyskawica.
Hip i hop.
Ser i posypka czekoladowa.
Powiedzonko z Minnesoty.
Widzisz, wszystko co mówisz nie ma sensu.
Dalej, za mną.
Co?
Ale, przecież były tu ptaki.
Ta, na pewno, dzieciaku.
- Przysięgam. Były dokładnie tutaj. - Skąd wiesz?
Ponieważ to ja je zabrałem.
- Ty? - Nie chciałem nikogo skrzywdzić.
Ja tylko potrzebowałem pieniędzy.
- Ale Fernando, ufałam ci. - Wiem, ale...
Dobra.
Cześć chłopaki.
Co ty tu robisz?
Chciałem tylko zapytać, czy macie jakąś robotę dla mnie?
Mieliśmy jakieś dwie godziny temu. Pomógłbyś nam załadować...
Co? Zamknij się!
Więc, czemu ubraliście strój na karnawał?
Dlatego, że nikt nas nie zobaczy, gdy będziemy przemycać te pt...
Zamknij się!
Zrobiliśmy platformę.
Och.
Platformę!
Więc wybieracie się na paradę. Mogę iść z wami?
Jestem świetnym tancerzem.
Może iść z nami?
Zgódź się, proszę. Trzech to zawsze lepiej niż dwóch.
Zgoda, ale musimy się pospieszyć.
Prawie zapomniałem.
Gdzie ja go położyłem? Był dokładnie tutaj.
Tu jest!
Mam!
Idziemy.
Pośpiesz się, dzieciaku.
- Na samolot też może z nami iść? - Zamknij się!
Nie możemy pozwolić im wsiąść do samolotu.
Potrafisz jeździć motorem, prawda?
Obrażasz mnie.
Nie, nie potrafię jeździć motorem.
To prawie to samo, co skuter śnieżny.
Co się stało?
Tatuś?
Co tu się stało?
Nie krzywdź mnie.
Przestań bełkotać i zacznij gadać!
Ja nic nie wiem. Pomocy!
Jak już ugryzę tę twoją główkę, to jak myślisz - będzie słychać pęknięcie, czy chrupnięcie?
Gdzie są te lazurowe ptaszyska? To oznacza "niebieskie".
Uciekli, kierują się do Luiz'a.
Coś jeszcze?
Powiedzieli, że jesteś bardzo miły.
Doprawdy?
Kłamca.
I przystojny?
Nigdy nie wysyłaj małpy do roboty dla ptaka.
Nie martw się, poradzę sobie.
Do dzieła, to mój chłopak.
Czy tu jest gorąco? Chyba się pocę.
Nie wiem nawet, czy to biologicznie możliwe.
- Spójrz - Ouch. Wow.
- Tak, to twój chłopak. - No dobra, potrzebuje małej pomocy.
Dalej, dajmy mu coś.
Zróbmy nastrój.
Dobra, wiem jak to zrobić. Obczajcie to.
Bie-bie-bie-bierz tę dziewczynę. Bie-bie-bie bierz ją na chwilę.
Weź ją, zabierz ją na scenę. Pokaż, pokaż twą boską Makarenę.
Schyl się, schyl, schyl do samej ziemi, schyl się jak najniżej.
Co to ma być?
Pedro, Pedro. Troszkę zbyt agresywnie.
Doceniam twoją kreatywność, ale mam coś innego.
Idź w moje ślady.
O to chodziło.
O niczym wcale nie dumałem Nie rozglądałem się na boki.
Nie szukałem żadnych odpowiedzi
w blasku księżyca
tej nocy, w którą ujrzałem twą twarz.
- Wow, cóż za piękny zachód słońca. - Tak.
Psst, Blu! Tutaj.
- "Masz piękne oczy". Powiedz jej to. - Dobra, świetny pomysł.
Mam piękne oczy.
Taa, fakt, są niezłe...
Nie! JEJ oczy, JEJ.
A tak.
Twoje oczy.
Twoje oczy są piękne, nie moje.
Znaczy się moje są w porządku, ale twoje, widzę cię przez nie na wylot.
Blu!
Powiedz jej co czujesz.
- Jewel. - Tak?
Chcę ci powiedzieć, że ja,
że...
Urocze, nie potrafisz tego wykrztusić.
Dusisz się!
No dobra!
Tak, to mój chłopak.
Panie i panowie oto garaż Luiz'a.
Panie przodem.
Nie wygłupiaj się.
- Nalegam. - Ok.
To już chyba koniec.
Tak, niezła przygoda.
I towarzystwo. - Ach, tak.
Zgaduję, że takie rzeczy nie dzieją się w miłej-sodzie.
Miłej-sodzie?
- Ach, w Minnesocie? - Tak.
Niezłe, właściwie bardzo zabawne.
Luiz!
Jesteś tu, Luiz?
Hej, kolego.
Przyprowadziłem przyjaciół i chcę, żebyś ich poznał.
Wewnętrzna, zewnętrzna, wewnętrzna, zewnętrzna!
Mam was.
Co?
Mogłem wam rozerwać gardła.
Ale tego nie zrobiłem.
Ale mogę.
Hej, Luiz!
Przestań straszyć moich przyjaciół.
Hej, Ralfi, chodź no! Gdzieś ty się podziewał?
Dobrze wyglądasz.
Chwila. Luiz to buldog?
Masz coś do psów?
Tak, jeśli mnie ślinią.
To sprawa zdrowotna.
O nie, amigo. Naprawdę cię potrzebujemy.
Ona jest wredna, bracie.
Luiz, daj spokój, proszę. Pomóż nam.
Myślę, że wiem, co trzeba zrobić.
- Jesteś pewny, że to bezpieczne? - Pewnie, nie ma się czego bać.
Jeśli coś pójdzie źle, krzyczcie naprawdę głośno.
Tak, żebym was słyszał przez tą rzecz.
Ralfi! Dźwignia, proszę!
Nie martwcie się. To profesjonalista.
A teraz starajcie się nie ruszać!
Nic przez to nie widzę!
Hej, gdzie jesteście?
Ohyda.
Jestem wolny.
Jewel, jesteśmy wolni.
Zaślinieni, ale wolni!
Prawdopodobnie skażeni, ale wolni.
Dasz wiarę, w końcu...
się skończyło.
O tak!
Dalej chłopaki, lecimy!
Na co jeszcze czekamy, trwa karnawał.
Wiem dokładnie, co teraz czujesz.
Obserwowanie ich tam, chęć pościgu za nimi,
złapanie ich w pysk i odgryzienie główek.
Tylko żartowałem, brachu.
Pościg wydaje się wystarczający.
Ja latam, latam jak ptak!
Jewel, przecież ty nim jesteś!
Hej, a ty dokąd?
Blu?
Blu, co się stało?
Nic. Wszystko jest idealnie.
Ty wrócisz do lasu deszczowego, a ja wrócę do Lindy.
- Dokładnie tak, jak zaplanowaliśmy. - Ja..
Hej, ptaszki!
Przestańcie kłapać dziobem i zacznijcie machać skrzydłami.
Ruszajmy!
- Myślałam, że może... - Co, przybędziesz do Minnesoty?
Świetnie, zrobię ci na drutach szalik.
Nie, nie to miałam na myśli.
Posłuchaj, Jewel, nie mogę spędzić całego życia chodząc za tobą,
dokądkolwiek pójdziesz.
Hej nie moja wina, że nie potrafisz latać.
Niezręcznie.
Dobra, dobra.
Wiecie co? Jest dobrze, po prostu oczyśćcie powietrze.
- Musicie być ze sobą całkowicie szczerzy. - Chcesz szczerości?!
Świetnie, mogę być szczery.
Nie należę tutaj.
W zasadzie, nigdy nie chciałem tu być.
I.. i.. I wiecie co?
Nie cierpię samby!
Hej, to trochę za dużo.
Niech to okrutne ptaszysko to odszczeka.
Tak, powiedziałem to, każdy utwór brzmi dokładnie tak samo.
Tiko, tako, jajaja, tiko, tako, jajaja. Urghhh.
Tiko, tako, zmywam się stąd.
Świetnie. Do zobaczenia, ptaszku domowy.
Nie, nie, nie, wracaj!
Powinniście być razem! Ty jesteś Julia, a on to Romeo.
Oczywiście na końcu obydwoje umierają, ale wiesz o co mi chodzi!
Młodzieńcza miłość, zawsze taka melodramatyczna.
Dobra chłopaki, lećcie za nią.
Blu!
Wracaj, dajże spokój!
Jestem gotowy na karnawał! Kto chce jechać na moich... owocach.
Poszli beze mnie.
Beznadzieja.
Jewel! Jewel! Zaczekaj!
Wybierasz się gdzieś, śliczny ptaszku?
O tak!
Byłam właśnie w drodze, by wydłubać ci te oczy.
Wybuchowa dziewczyna.
Chodź, złotko, zerkniemy na paradę.
Każdy kocha paradę.
Puszczaj mnie!
Hej, wracaj tu!
Nikt nie zadziera z kumplami Pedro. Jestem gotowy! Dawaj!
Widziałeś jakie ten koleś miał szpony?
Szpony?
Może następnym razem.
Rafael, przestań mnie śledzić.
Idziesz w złym kierunku. Czy to nie tam odbywa się karnawał?
Nie idę na karnawał.
- Wracam do domu. - Myślałem, że kochasz karnawał.
Zgadza się, ale rodzinę kocham znacznie bardziej.
A to jest wybór, który podejmuję tym, a nie tym.
Blu! Blu! Hej, Blu! Lecieliśmy i wtedy zobaczyliśmy tego kakadu.
Miał wielkie szpony jak ninja. Był szpetny, ale nie w tym rzecz.
Była tam Jewel i on rzucił się na nią,
a potem warknął coś w stylu: "Idziesz ze mną, ty mała księżniczko"
A Jewel na to...
"Nie jestem twoją księżniczką, zostaw mnie".
A potem... było jak... Przestańcie! Powiedzcie, co się stało.
Schwytał Jewel, chłopie.
Zabrał ją na paradę.
To wszystko moja wina.
Lecimy!
Karnawale nadchodzę!
Ej, stary, bo się utopię.
Ta przejażdżka grozi zmoknięciem!
No dalej, dalej, dalej. Gdzie oni są?
Tak, nieźle.
Bardzo ładnie.
Marcel!
O rany.
Jesteśmy kurczakiem!
Dalej, Fernando, tańcz.
Idioci.
Przepraszam!
Przepuśćcie nas!
Uwaga na stopy.
Ups, wybacz.
Śmiało.
Czekaj, stój proszę. Tylko dla artystów.
Cyanopsitta spixii!
Tulio?
Linda, ja właśnie...
Wyglądam żałośnie, prawda?
Powiedz "ty", powiedz "ja".
I nigdy nie przestawaj.
Tak zawsze być powinno.
Przepraszam.
Parada! Zaczyna się.
Ok, jedna wiedźma. Wchodź.
Rób to, co ja. Zachowuj się naturalnie.
Wszystko dobrze?
Chodź.
Blu!
Nie, czekaj. Szukam niebieskiego ptaka.
El ptako?
Ptako! Tak!
Czekaj, co ty robisz?
Tulio!
Hej! Wypuść mnie!
Tulio!
Nie dobrze. Nie dobrze.
To...
...ser z posypką czekoladową.
No dobra, chcę już na dół. Wydaje mi się, że skończyliśmy.
Chyba podobają im się moje kocie ruchy.
Pogibaj się trochę, panie jajko.
Jeden załatwiony i jeden został.
Nigdy go nie znajdziesz.
Już go nie ma.
Och, wcale nie muszę go szukać
On znajdzie ciebie.
To jest to!
Tak, mała!
Pokażmy, na co nas stać.
Luiz, proszę cię, najpierw ratunek, potem zabawa.
- No chodź. - Z drogi, ludzie!
W porządku, chłopaki, polecę poszukać Jewel.
Witam, panie.
Wielki nosie, zaczekaj.
Że co?!
Linda?!
Przepraszam, przepraszam.
Linda?!
Linda!!
Po Polsku!
Linda, Linda, musisz pokręcić pupą!
Nie, w Minnesocie nie kręcimy pupami!
Z drogi śledzi, hot dog jedzie!
Blu!
Tulio!
- Tulio! Widziałam Blu! - Co?
Trzymaj się, Blu! Idę po ciebie!
Blu!
Linda!
Linda?
Znaleźliśmy. Jest na jakiejś dziwnej kurzej platformie.
Chodź.
Ruszajmy po Jewel.
Czekaj, Blu! Gdzie ty się wybierasz?
- Znalazłam Blu. Jedzie na buldogu. - Co?
Tam są, to ta platforma.
Ta platforma to zbrodnia sama w sobie.
Tam jest!
- Hej, Jewel! - Blu?
- Wydostanę cię stąd. - Nie.
Nie, nie możesz tu być. Musisz już iść, Nigel jest...
Witaj, śliczna ptaszyno.
Miło, że postanowiłeś wpaść na nasze małe przyjątko.
Daj spokój. Naprawdę sądzisz, że przybyłem tutaj sam?
Mam tu trzy najbardziej brutalne, ostre, szalone ptaki w całym Rio.
Słyszeliście, chłopaki? Jesteśmy uratowani!
On chyba mówił o nas.
Ach miłość, taka potężna i ogłupiająca.
O tak. Świetna robota, Nigel.
Z drogi.
Przepraszam.
Czekaj, czekaj!
Udało się!
Hej, Marcel, możemy to powtórzyć za rok?
Proszę, proszę.
I mogę za dwa lata ja prowadzić?
Czekaj, wracaj!
Wsiadaj.
Nie wiem, jak się tu dostałem, ale nigdy nie zamierzam schodzić!
Szybciej, dzieciaku.
Wyciągnę was stąd.
- Co ty wyrabiasz? - Nic.
Nie powinieneś był tego robić.
Idziemy.
Zapomnij o nim! Zabierz ptaki!
Uciekają!
To się jeszcze okaże.
Uważaj!
- Udało się, chłopaki. - Tak, jesteśmy najlepsi.
Czy to platforma?
Spójrz tylko na jej detale.
Oderwij się od ziemi, durniu!
Blu!
Och Blu.
Przepraszam, Eva, nie wrócę do domu na obiad.
Co robisz?
Otworzę tę klatkę jak puszkę po coli.
To się nazywa otwarcie.
Szybko, musimy pomóc innym.
Jestem ładnym ptaszkiem, jestem ładnym ptaszkiem.
Jestem ładnym ptaszkiem. Jestem ładny? Jestem ładny!
Dalej.
Wyszedłem!
Aaa, światło!
Ruchy, ruchy, ruchy.
Wolność!!
- Chodź, wynosimy się stąd. - Czekaj, czekaj!
Już dobrze.
Będzie dobrze.
Razem do tego dojdziemy.
Dobrze?
Puść go!
Jewel!
Moje skrzydło.
Och, co za szkoda.
Teraz mam dwa bezużyteczne ptaki nieloty.
Nie w porządku, kolego. Nie w porządku!
Spadamy!
No dobra. Kamień, papier, nożyce. Wal!
Hasta la vista, frajerzy!
Zaczekaj na nas!
Na bombę!
Nie!
Blu, jesteś szalony! Co ty wyprawiasz?
Nie pozwolę ci odejść.
Jesteśmy połączeni, pamiętasz?
Łał.
- Blu, ty latasz! - Tak!
Latam, ja latam! Miałaś rację.
Nie jestem strusiem! Nie jestem strusiem!
Tato, spójrz!
Idioci!
Linda!
Blu?
To Blu! Patrz, Tulio, to Blu!
On lata. Mój ptaszek lata.
On lata!
Daj mi spojrzeć.
Nie martw się, zaopiekuję się tobą.
REZERWAT BLU RIO DE JANEIRO
To mój wielki, dzielny chłopak.
Tłumaczenie: Seki
Dodatkowe tłumaczenia i korekta: criav
KONIEC
Do wszystkich ptaków na świecie!
Róbcie to, co kochacie.
Gwiazd migotanie, gitar brzdąkanie.
Właśnie za to kochamy karnawał!
Cudowne życie w dżungli,
a w nim dzikość i wolność.
Nigdy sami, sąsiedzi są z nami.
Magia naprawdę dzieje się w Rio!
Bez niczyjej pomocy! Bez pomocy!
Nie dostrzeżesz jej wcześniej,
nie znajdziesz jej nigdzie indziej!
Jestem capoeiry mistrzem, mistrzem mistrzem, mistrzem, mistrzem!
Jestem lubiany, gorący ptaszek skubany!
Pedro, gorący ptak!
Każdy tu kocha sambę. Kocham sambę!
Jej rytm w sercu się czuje.
Jestem samby mistrzem!
Miłość i piękno, za niczym nie tęskno.
Fantazje naprawdę spełniają się w Rio!
I zapamiętaj na dobre, Na dobre!
że jej moc jest wszędzie
i nie znajdziesz jej nigdzie indziej!
Kocham cię, Rio!