Subtitles
pulp - rzeczownik 1. wilgotna, bezkształtna masa.
2. czasopismo lub książka o skandalizującej treści
drukowane na papierze pośledniego gatunku.
Mowy nie ma. Za duże ryzyko.
- Koniec z tym gównem. - Zawsze tak mówisz.
"Koniec... Nigdy więcej... Za duże ryzyko..."
- Zawsze to mówię i mam rację. - I zaraz o tym zapominasz.
Koniec ery zapominania, wchodzimy w erę pamiętania.
- Wiesz, jak mówisz? - Jak rozsądny człowiek.
Kwaczesz jak kaczka.
Słyszysz to ostatni raz.
Wycofuję się, więc już nigdy nie kwaknę.
- Po dzisiejszym? - Tak, tę noc jeszcze pokwaczę.
Dolać państwu kawy?
Dziękuję.
Ryzyko jest takie samo jak przy obrabianiu banków.
A nawet większe.
W bankach federalnych nie stawiają nawet oporu.
Mają to gdzieś, są ubezpieczeni. Nie musisz mieć spluwy.
Jeden gość podał kasjerowi telefon bezprzewodowy.
Facet w słuchawce mówi:
Mam tu dziecko. Oddaj szmal, bo je sprzątnę.
I poskutkowało?
Ten palant sterroryzował bank telefonem.
Nie spluwą, nie gnatem... telefonem!
- Zgarnął kasę, zero reakcji. - A dziecku nic się nie stało?
Chyba nawet nie było żadnego dziecka.
Mniejsza o to. Obrobili bank za pomocą telefonu.
Ty też chcesz?
Nie, chcę ci pokazać, że to dużo łatwiejsze.
Niż sklepy?
Właśnie! Koniec z monopolowymi.
Zresztą prowadzą je sami cudzoziemcy.
Ni chuja po angielsku.
Mówisz "Dawaj kasę", a ten nic. Wkurwiasz się.
I wtedy musisz go zabić.
- Nie chcę nikogo zabijać. - Ani ja.
Ale teraz tak już jest: albo my, albo oni.
A jak nie żółtek, to jakiś Żydek z tradycjami:
dziadzio Mosze z magnum pod ladą.
Numer z telefonem nie przejdzie.
- Koniec. Wycofujemy się. - I co? Etat?
- W życiu! - Więc co?
Garcon! Kawa!
Ten lokal.
"Garcon" znaczy "chłopiec".
Ten lokal?
Kawiarnia?
A dlaczego nie?
Nikt nie napada na knajpy. Czemu?
W barze, w monopolowym,
na stacji benzynowej od razu rozwalą ci łeb.
Ale w restauracji działasz z zaskoczenia.
Nie spodziewają się napadu. Nie w tym stopniu.
Założę się, że nikt nie będzie strugał bohatera.
Knajpy są ubezpieczone, jak banki.
Szef ma to w dupie.
Byle tylko uniknąć ofiar.
Kelnerki? Olewka. Zasłonić kasę własną piersią?
Na zmywaku pracują za grosze. Srają na to, że ktoś okrada szefa.
Klienci nie wiedzą, co jest grane.
Jedzą omlet i nagle widzą przed nosem spluwę.
Pamiętasz, jak było na naszym ostatnim skoku?
Pełno kupujących.
Miałaś świetny pomysł, żeby im zabrać portfele.
Zgarnęliśmy więcej niż z kasy.
- W knajpach jest dużo ludzi. - I portfeli.
Sprytne, co?
Sprytne.
Zróbmy to, tu i teraz.
Dobra.
Jak poprzednio.
Ty - goście, ja - obsługa.
- Kocham cię, Dziubasku. - Kocham cię, Misiu-Pysiu.
Spokojnie! To napad!
Niech któryś z was, pojebańcy, drgnie,
a rozpierdolę wszystkich w drobny mak!
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
- Opowiedz o hasz-barach. - Co chcesz wiedzieć?
Nie możesz wejść do knajpy i zacząć jarać skręta.
Robisz to w domu lub w specjalnym lokalu.
- Czyli w hasz-barze? - Słuchaj: wolno ci kupić,
wolno posiadać. Właściciel hasz-baru
może sprzedawać. Wolno mieć prochy...
Zresztą to nieistotne.
Gliniarzom nie wolno cię zatrzymać i przeszukać.
W Amsterdamie nie mają prawa.
W takim razie, kurwa, jadę.
Miałbyś tam jak w raju.
Wiesz, co jest najzabawniejsze? Małe różnice.
Mają to samo gówno, co my, ale ciut inne.
Przykład?
W amsterdamskich kinach sprzedają piwo.
Nie w papierowym kubku, normalnie, na szklanki.
W Paryżu nawet w McDonaldzie podają piwo.
Wiesz, jak tam mówią na ćwierćfunciaka z serem?
"Ćwierćfunciak z serem?"
Przecież oni mają system metryczny.
Więc jak na niego mówią?
"Royale z serem".
A na Big Maca?
Big Mac to Big Mac. "Le Big Mac".
- A jak mówią na Whoppera? - Nie jadam w Burger Kingu.
Wiesz, czym w Holandii polewają frytki?
- Majonezem. - O w mordę...
Sam widziałem. Aż pływają w tym gównie.
Do tej roboty lepszy byłby karabin.
- Ilu ich jest? - 3 lub 4.
- Licząc z naszym? - Nie jestem pewien.
- Więc może ich być pięciu? - Tak.
Karabin byłby lepszy. Jak jej na imię?
Mia.
Jak poznała Marsellusa?
Nie wiem, chyba normalnie. Była aktorką.
Widziałem ją w czymś?
Zagrała główną rolę w pilocie.
- Co to jest pilot? - Oglądasz seriale?
Nie oglądam TV.
Ale wiesz, że istnieje wynalazek zwany telewizją,
w którym pokazują seriale?
Zanim zaczną kręcić serial wpierw robią pilota.
Komisja go ogląda
i zatwierdza do produkcji.
Albo wychodzi z tego serial, albo nic z tego nie wychodzi.
Grała w takim, z którego nic nie wyszło.
Pamiętasz Antwana Rockamore? Pół Murzyn, pół Samoańczyk.
- Ksywa: "Tony Rocky Horror". - Możliwe. Taki gruby?
Nie tyle gruby, ile z nadwagą. Nic dziwnego, to Samoańczyk.
- Chyba go znam. A co? - Marsellus spuścił mu wpierdol.
W mieście gadają, że z powodu żony Marsellusa.
- Pieprzył ją? - Nie, nic z tych rzeczy.
- To co jej zrobił? - Masaż stóp.
Masaż stóp?
Tylko tyle? Co na to Marsellus?
Wysłał do niego paru kiziorów, wywlekli go
i spuścili z balkonu. Z czwartego piętra.
Na dole był ogródek z małą szklarnią.
Spadł na nią.
Od tamtej pory cierpi na zaburzenia mowy.
Ja cię kręcę...
Zawsze mówię, że nie wolno bawić się zapałkami.
Nie masuje się stóp nowej żonie Marsellusa.
Nie sądzisz, że przesadził?
Antwan się tego nie spodziewał,
ale musiał oczekiwać jakiejś reakcji.
Masaż stóp nic nie znaczy. Robię go mamie.
Dotykał poufale nowej żony Marsellusa.
Czy to gorsze niż lizanko? Nie.
- Ale to ten sam kaliber. - Zaraz...
Lizanko i masaż stóp to dwie różne sprawy.
- Ale z tej samej parafii. - Z innej parafii.
Może ty masujesz inaczej, ale dotykanie jej stóp
i wsadzanie w nią języka to nie to samo.
To całkiem inny sport. Masaż stóp o niczym nie świadczy.
Masowałeś komuś stopy?
Jestem, kurwa, mistrzem masażu stóp.
Dużo masowałeś?
Mam świetną technikę. Żadnych łaskotek.
Zrobiłbyś masaż stóp facetowi?
Spierdalaj.
- Często to robisz? - Spierdalaj.
Nogi mnie bolą, przydałoby mi się.
Przymknij się, bo zaczynasz mnie wkurwiać.
- To te drzwi. - Tak.
Którą masz godzinę?
7:22 rano.
Za wcześnie. Zaczekajmy chwilę.
Nie masuję stóp facetom,
ale to nie w porządku spuszczać czarnucha z balkonu,
tak by mu odebrało mowę.
Mnie musiałby wpierw znieczulić, bo bym kutasa zabił.
Nie mówię, że to w porządku, ale masaż coś jednak znaczy.
Masowałem miliony damskich stóp i to zawsze coś znaczyło.
Chociaż udawaliśmy, że nic. W tym cały urok.
To coś zmysłowego, ale o tym się nie mówi,
chociaż ona wie i ty wiesz. Marsellus wiedział.
A Antwan powinien wiedzieć lepiej.
Kiedy chodzi o żonę, poczucie humoru wysiada.
Rozumiesz mnie?
Ciekawa koncepcja.
Dobra, wczujmy się w nastrój.
- Jak jej na imię? - Mia.
Czemu tak się interesujesz żoną Grubego?
Prosił, żebym się nią zajął pod jego nieobecność.
- Zajął się nią? - Nie!
Mam ją gdzieś zabrać, rozerwać, żeby się nie czuła opuszczona.
- Masz randkę z żoną Wallace'a? - To nie randka.
To tak jakbyś wziął żonę kumpla do kina.
Na gruncie towarzyskim.
To nie jest randka. Na 100% nie jest.
Cześć, chłopaki. Co u was słychać?
Nie, spokojnie, luz.
Znacie nas?
Jesteśmy wspólnikami Marsellusa Wallace'a.
Chyba go pamiętacie, prawda?
Pozwólcie, że zgadnę.
Ty jesteś Brett, tak?
Tak też myślałem.
Pamiętasz, jak robiłeś biznes z Marsellusem Wallace'em?
Tak.
Świetnie.
Przerwaliśmy wam śniadanko. Wybaczcie. Co jecie?
Hamburgery! Fundament pożywnego śniadania.
Jakie to hamburgery?
Cheeseburgery.
Nie. Skąd? McDonald's, Wendy's...
Big Kahuna.
Big Kahuna? To ta hawajska sieć. Podobno smaczne.
Nie jadłem. Smaczne?
Tak.
Mogę się poczęstować?
To twój, prawda?
To jest naprawdę smaczny hamburger.
Jadłeś burgera z Big Kahuna? Chcesz gryza? Są pyszne.
- Nie jestem głodny. - Ale spróbuj kiedyś.
Sam rzadko je jadam, bo narzeczona jest jaroszką,
więc i ja jestem jaroszem.
Ale lubię smak dobrego hamburgera.
Wiesz, jak mówią we Francji na ćwierćfunciaka z serem?
- Powiedz mu, Vincent. - Royale z serem.
Royale z serem.
A czemu?
Bo mają system metryczny?
Patrz, jaki z Bretta mózgowiec!
Cwany z ciebie skurwiel. Zgadza się.
Co to?
Mogę zapić hamburgera tym pysznym napojem?
Proszę bardzo.
To jest to!
Ty, z grzywką, wiesz, po co przyszliśmy?
- Gdzie schowaliście towar? - Tam.
Ciebie, kurwa, o nic nie pytałem!
Słucham?
W szafce.
Nie, w tej na dole.
Cieszymy się?
Vincent!
Cieszymy się?
Tak, cieszymy się.
Nie dosłyszałem imienia.
Ty jesteś Vincent.
Mam na imię Pitt, a tobie nie pomoże żaden kit.
Chcę, żebyś wiedział...
jak żałujemy, że tak się pochrzaniło
między nami a panem Wallace'em.
Mieliśmy jak najlepsze intencje...
Wybacz, przerwałem ci wątek?
Nie chciałem tego.
Mów dalej. Mówiłeś coś o najlepszych intencjach.
Co jest?
Skończyłeś?
Pozwól mi na replikę.
Jak wygląda Marsellus Wallace?
Co?
- Z jakiego jesteś kraju? - Co?
Czy w "Co" mówią po angielsku?
- Mówisz po angielsku? - Tak!
I wiesz, co mówię?
Więc opisz mi Marsellusa Wallace'a!
Co?
Powiedz jeszcze raz "co"!
Wyzywam cię, kutasie! Powiedz "co"!
Jest czarny.
Dalej!
Łysy.
- Wygląda jak kurwa? - Co?
Czy wygląda jak kurwa?!
Nie!
Więc czemu chciałeś go wydymać?
Chciałeś, Brett!
Chciałeś go wydymać.
M. Wallace pozwala się dymać tylko pani Wallace.
- Czytujesz Biblię? - Tak!
Zacytuję ci fragment. Pasuje do sytuacji.
Ezechiel, 25, 17.
"Ścieżka sprawiedliwych wiedzie przez nieprawości samolubnych
i tyranię złych ludzi.
Błogosławiony ten, co w imię miłosierdzia i dobrej woli
prowadzi słabych doliną ciemności,
bo on jest stróżem brata swego i znalazcą zagubionych dziatek.
I dokonam na tobie srogiej pomsty w zapalczywym gniewie,
i na tych, którzy chcą zatruć i zniszczyć moich braci,
i poznasz, że Ja jestem Pan,
kiedy wywrę na tobie swoją zemstę!"
VINCENT VEGA
I ŻONA MARSELLUSA WALLACE'A
Przekonasz się,
kiedy będzie już po wszystkim...
Zobaczysz, że jesteś zadowolonym skurwysynem.
Chodzi o to, Butch,
że teraz masz możliwości.
Ale, chociaż to przykre,
możliwości nie trwają wiecznie,
a twoje dni już się kończą.
Tak wygląda kurewska prawda o życiu.
I na tę właśnie prawdę trzeba realnie spojrzeć.
W tej branży jest cała masa nierealnie myślących skurwieli.
Przekonanych, że ich dupa zestarzeje się tak jak wino.
Jeśli myślisz, że skwaśnieje, to dobrze myślisz.
Jeśli myślisz, że z wiekiem szlachetnieje, źle myślisz.
Zresztą, Butch...
ile walk miałbyś jeszcze szanse wygrać?
Dwie?
W boksie nie ma rozgrywek dla old timerów.
Byłeś blisko, ale ci nie wyszło.
Gdyby ci to było pisane, już dawno byś to osiągnął.
Dogadaliśmy się, czarnuchu?
Na to wygląda.
W dniu meczu poczujesz lekkie ukłucie.
To twoja wkurwiona ambicja.
Pierdol ambicję!
Ambicja tylko boli.
Nigdy nie pomaga.
Zwalcz ją w sobie.
Bo za rok, kiedy się będziesz byczył na Karaibach,
powiesz sobie: Marsellus Wallace miał rację.
Dobrze to rozumiem, panie Wallace.
W piątej rundzie dasz dupy.
Powtórz.
W piątej rundzie dam dupy.
Vincent Vega, nasz człowiek w Amsterdamie!
Jules Winfield, nasz człowiek w Inglewood!
- Co to za ciuchy? - Nie pytaj.
- Gdzie Gruby? - Tam, załatwia biznes.
Kiedy skończy z białasem,
podejdźcie.
Jak leci?
- Nieźle, a tobie? - W porządku.
Umówiłeś się z Mia?
Na prośbę Marsellusa.
- Poznałeś ją? - Jeszcze nie.
Czego, kurwa, rżysz?
Idę się odlać.
Nie jestem idiotą. To żona szefa.
Posiedzę z nią, poprzeżuwam, pośmieję z jej dowcipów.
To już sprawa między wami.
Więc czemu mnie o to pytałeś? Dupek.
- Red Apples. - Z filtrem?
- Patrzysz na coś, koleś? - Nie jesteśmy kolesiami, ciołku.
- Słucham? - Słyszałeś, tłuku.
Jest tu Vincent Vega? Mój czarnuch? Rusz tu dupę!
Red Apples. 1,40$.
I zapałki.
Każda część ciała staje się czubkiem penisa.
To świetna książka o przekłuwaniu.
Uszy przekłuwają pistoletem. Sutki też?
Pistolet kłóci się z ideą przekłuwania.
Przekłułam sobie 18 miejsc, wszystkie igłą.
Po 5 kolczyków w uszach, jeden na sutku.
2 w nosie, jeden w brwi,
na brzuchu, wardze i łechtaczce. I ćwiek na języku.
Przepraszam.
Pytam z ciekawości...
Po co ci ćwiek na języku?
Dla seksu. Wzbogaca fellatio.
Zapraszam do swojego biura.
Panda...
z Meksyku, niezła. To bava, inna, ale też dobra.
A to choco
z gór Harcu.
Dwie pierwsze: 300 za gram. Cena dla znajomych.
Ta jest ciut droższa.
500 za gram. Ale...
przekonasz się, za co dopłaciłeś.
Te dwie też są bardzo, bardzo dobre.
Ale po tej dostajesz zajoba.
Pamiętaj, że byłem w Amsterdamie.
Jestem Murzynem? Jesteśmy w Inglewood?
Jesteś u mnie.
Tu przychodzą biali, którzy znają się na rzeczy.
Stawiam moje prochy przeciw każdemu gównu z Amsterdamu.
Odważne słowa.
Tu nie Amsterdam. Tu rządzi podaż.
Kokaina się przeżyła, jak... przeżytek.
Heroina wraca w wielkim stylu.
Daj mi 3 gramy zajoba.
Jeśli będzie dobry, dokupię za 1000$.
Mam nadzieję, że jeszcze będę go miał.
Dzielę się prywatnym zapasem. Już taki miły ze mnie gość.
Skończyły mi się jednorazówki, może być torebka?
Zaraz załatwię. Kochanie!
Przyniesiesz mi torebki i druciki do zapinania?
Co sądzisz o Trudi?
Nie ma faceta, może razem pofruwacie?
Która to Trudi? Ta z gównem na twarzy?
Nie, to Jody, moja żona.
Bolesna pomyłka.
Nie mogę, jestem umówiony.
Innym razem.
"Dziękuję, Jody".
Wciąż jeździsz malibu?
Wiesz, co mi jakiś chujek zrobił? Porysował lakier.
Kurestwo.
Stał 3 lata.
5 dni pojeździłem i ktoś się przypieprzył.
Takich trzeba rozstrzeliwać. Bez sądu, bez rozprawy.
Dałbym wszystko, by móc dupka złapać za rękę.
Gdybym go tylko dorwał!
Co za cham!
Czy jest coś bardziej wkurwiającego?
Tak się nie postępuje.
- To wbrew zasadom. - Dzięki.
To ja dziękuję.
Mogę tu sobie strzelić?
Cześć, Vincent. Ubieram się. Drzwi są otwarte.
Wejdź i zrób sobie drinka. Mia.
- Mówię przez domofon. - Gdzie jest domofon?
Na ścianie, przy Afrykańczykach.
Na prawo.
Ciepło.
Cieplej.
Disco!
Wciśnij guzik, jeśli chcesz mówić.
Zrób sobie drinka. Zejdę za dwa kiwnięcia ogonem.
Barek jest przy kominku.
Chodźmy.
Co to za miejsce?
Jack Rabbit Slim's.
- W sam raz dla fana Elvisa. - Jedźmy gdzieś na stek.
Tu też podają steki.
Nie bądź zgredem do...
Idź pierwsza, kotku.
Dobry wieczór państwu, czym mogę służyć?
Mamy rezerwację na nazwisko Wallace.
Zamawialiśmy samochód.
Posadź ich w chryslerze.
Brawa dla Ricky'ego
Nelsona!
Ricky jeszcze nam zaśpiewa.
Życzę państwu smacznego.
I jak?
Jak muzeum żywych figur woskowych.
Jestem Buddy. Co wam podać?
Stek... a la Douglas Stirk.
Wypieczony, krwisty jak cholera?
Krwisty jak cholera... I waniliową cole.
A ty, Peggy Sue?
Dla mnie... hamburger "Durward Kirby",
krwisty...
- i shake za 5$. - Jaki smak?
Martin i Lewis.
Zamówiłaś shake'a za 5$?
- Shake to mleko z lodami? - Tak.
5 dolarów? Dolewasz tam bourbona?
Nie.
Sprawdzałem tylko.
Mógłbyś...
mi jednego skręcić, kowboju?
Weź ten, kowbojko.
Dzięki.
Nie ma sprawy.
Byłeś w Amsterdamie?
- Byłem. - Długo?
Ponad 3 lata.
Spędzam tam miesiąc w roku.
Bez jaj? Nie wiedziałem.
Czemu miałbyś wiedzieć?
Podobno zagrałaś w pilocie.
Moich 15 minut.
Co to za film?
O grupie tajnych agentek. "Pięść Pięciu Pieszczotek".
- Jak? - "Pięść Pięciu Pieszczotek".
"Pieszczotki", bo byłyśmy sexy.
"Pięść", bo byłyśmy ostre.
"Pięć", bo tyle nas było.
Duża blondyna była szefową.
Japonka: mistrzynią kung-fu.
Murzynka: specem od demolki.
Specjalnością Francuzki był seks.
A twoją?
Noże.
Zostałam wychowana przez artystów cyrkowych.
Najgroźniejsza kobieta-nożownik świata.
I opowiadałam stare kawały.
Nauczył mnie ich dziadek, stary kabareciarz.
W każdym odcinku miałam opowiedzieć
jakiś stary kawał.
Znasz stare kawały?
Opowiedziałam jeden, skończyło się na pilocie.
- Opowiedz mi. - Jest denny.
Nie bądź taka, mów.
Nie spodoba ci się, będzie mi wstyd.
Po tym, jak go opowiedziałaś 50 milionom?
- Obiecuję się nie śmiać. - I tego się boję.
Nie w tym rzecz.
Nie mogę, zbyt wiele oczekujesz.
To nie fair.
Dasz łyknąć?
Proszę.
Niech poznam smak shake'a za 5$.
Nie mam robaków.
- Ale ja mogę mieć. - Nie szkodzi.
Zajebiście dobry.
Mówiłam.
Chociaż niewart 5$.
Okropne, nie?
Co?
Krępujące milczenie.
Czemu ględzenie o bzdetach wiążemy z uczuciem swobody?
Nie wiem. Dobre pytanie.
Po tym można poznać kogoś wyjątkowego.
Kiedy można się zamknąć i milczeć bez skrępowania.
To jeszcze nie ten etap, ale dopiero się poznaliśmy.
Coś ci powiem.
Pójdę przypudrować nosek.
A ty myśl, co mi powiedzieć.
Załatwione.
Ale zajebiście!
Lubisz wracać z kibla i zastać jedzenie na stole?
Dobrze, że cokolwiek dostaliśmy. Buddy Holly to kiepski kelner.
Monroe jest lepsza.
Która? Są dwie.
To jest Monroe.
A to Mamie Van Doren.
Nie widzę Jayne Mansfield. Pewnie ma wolne.
Mądrala z ciebie.
W porywach.
Wymyśliłeś coś?
Tak.
Wydajesz się miłą osobą.
Nie chce cię obrazić.
To nie wygląda na nudną, zapoznawczą gadkę-szmatkę.
Naprawdę masz coś do powiedzenia.
Owszem, mam.
Ale obiecaj, że się nie obrazisz.
Nie mogę obiecać. Nie wiem, o co spytasz.
Spytasz mnie o coś,
o co mogę się obrazić
i złamie obietnice.
- Zapomnij o tym. - Nie.
Nie da się zapomnieć o czymś tak intrygującym.
- Naprawdę? - Zresztą...
przyjemniej jest mówić bez przyzwolenia.
Co sądzisz o zajściu z Antwanem?
- Kto to? - Tony Rocky Horror, znasz go.
Wypadł przez okno.
To jedna z wersji. Mógł go też ktoś wyrzucić.
Inna wersja: wyrzucił go Marsellus.
Jeszcze inna: Marsellus wyrzucił go z twojego powodu.
Naprawdę?
Nie, to nie jest prawda, ale tak mówią.
- Kto? - Oni.
A "oni" dużo mówią?
Faktycznie, dużo.
Nie wstydź się, co jeszcze?
Nie wstydzę się...
Mówili o czynności na "p"?
Mówili, że Antwan masował ci stopy.
I?
To wszystko.
Słyszałeś, że Marsellus wyrzucił go z 4 piętra
za to, że masował mi stopy?
Uwierzyłeś?
Brzmiało całkiem sensownie.
Wyrzucenie go przez okno za masaż stóp jest sensowne?
Nie, to przesada. Ale mogło tak być.
Marsellus jest bardzo opiekuńczy.
Opiekuńczy mąż to jedna sprawa.
Zabicie kogoś za masaż stóp to co innego.
Czy tak właśnie było?
Antwan dotknął tylko mojej dłoni... na ślubie.
Naprawdę?
Nikt nie wie, czemu go wyrzucił, oprócz Marsellusa i Tony'ego.
Widzę, że plotkujecie gorzej niż w maglu.
Panie i panowie, nadeszła oczekiwana chwila...
Sławny konkurs twista Jackrabbit Slim's!
Szczęśliwa para
wygra to piękne trofeum trzymane przez Marilyn.
Prosimy pierwszych zawodników!
Tutaj!
Chcę tańczyć.
Marsellus, mój mąż, twój szef, kazał ci
spełniać moje zachcianki.
Chcę tańczyć. Chcę wygrać. Chce mieć to trofeum.
Więc postaraj się.
Poznajmy naszych pierwszych zawodników.
- Jak się pani nazywa? - Pani Mia Wallace.
A pani partner?
Vincent Vega.
Pokażcie, co umiecie. Zaczynamy!
Właśnie to nazywasz "krępującym milczeniem"?
Sama nie wiem, jak to nazwać.
Drinki! Muzyka!
Idę się odlać.
Aż tak dokładnych informacji nie potrzebuję... ale proszę.
Jeden drink i koniec.
Bez chamstwa. Wypijesz drink, raz, dwa.
Powiesz "dobranoc" i do domciu.
Widzisz... to sprawdzian twojej moralności,
tego, czy umiesz być lojalny...
Bo lojalność to ważna sprawa.
Więc idź tam, powiedz: "Dobranoc. Miło mi było".
Wyjdź, wsiądź w samochód, w domu walnij gruchę.
I po wszystkim.
Dobra, Mia... Słuchaj, na mnie już czas.
W porządku?
O kurwa jego mać...
Chryste Panie!
Niech mnie chuj!
Chodź, spadamy. Idziemy się przejść.
Tylko mi nie umieraj!
Odbierz!
- Masz obrączki? - Oczywiście.
Złączcie dłonie, turkaweczki.
- Co teraz powiesz? - Dobra, wyjdę za ciebie.
Lance, telefon dzwoni, do cholery!
Słyszę!
Te dupki miały tak późno nie dzwonić!
Właśnie. Zaraz to powiem temu pieprzonemu dupkowi.
Lance, tu Vincent!
Mam kłopoty, jadę do ciebie!
Zaraz, powoli. W czym rzecz?
Siksa przećpała!
Nie wieź jej do mnie!
Wybij to sobie ze łba!
- Musze! - Zaćpana?
Zdychająca!
Jedź do szpitala, dzwoń do adwokata.
Odpada!
To ty ją ujebałeś, więc radź z tym sobie sam!
Dzwonisz z telefonu komórkowego?
Nie znam cię! Kto mówi? Rozłączam się! Żartowniś!
Co to było?
Ocipiałeś?
Dzwonisz do mnie z komórki, kasujesz mi dom!
Ogłuchłeś? Nie wezmę zaprutej zdziry do domu!
Ta zapruta zdzira to żona Marsellusa Wallace'a.
Znasz go? Jeśli wykorkuje, mam przesrane!
Ty też, jak się dowie,
że pozwoliłeś jej zdechnąć na swoim trawniku. Pomóż mi!
Wpół do drugiej... Co się tu, kurwa, dzieje?!
Kto to?
Przynieś ampułkę z adrenaliną.
- Co z nią? - Przedawkowała!
- Wywal ją! - Strzykawka!
Pieprzę was!
Mów coś do niej.
- Przyniosę podręcznik. - Na chuj ci podręcznik?
Nigdy nie robiłem zastrzyku z adrenaliny!
Nie musiałem! Moi znajomi znają umiar!
- Idź! - Pozwól mi. - Nie trzymam cię!
Nie mów do mnie, mów do niej!
- Szybciej, umiera! - Szukam!
- Czego on szuka? - Jakiejś książki.
- Czego szukasz? - Podręcznika medycyny!
Małej czarnej książeczki! Podręcznika dla pielęgniarek!
- Nigdy takiej nie widziałam. - Mam na pewno.
- Nie trzymasz jej z lekami? - Przestań się czepiać!
Wykituje nam na dywanie.
W tym bajzlu niczego nie znajdziesz...
Kurwa, rób jej zastrzyk!
Zdejmij jej bluzkę i zaznacz serce.
Dokładnie?
- Tak, zastrzyk ma być w serce. - To chyba tu...
- Tak, tu. - Daj mi gruby marker.
Masz taki? Gruby marker!
Pierdolony flamaster!
Pospiesz się!
Chyba już.
Pospiesz się!
- Powiem ci, co robić. - Nie, ty to zrobisz.
- Nie, ty. - Ja nie! - Ani ja.
- Nie umiem. - Ja też nie.
To ty ją tu przywiozłeś.
Ujebałeś ją, robisz jej zastrzyk.
Daj mi to!
Mów, co mam robić.
Robisz jej zastrzyk w serce, przebijając mostek,
więc musisz się zamachnąć igłą.
- Mam ją dziabnąć 3 razy? - Nie, raz.
Ale mocno, żeby przebić mostek.
I wtedy wciskasz tłok.
I co będzie?
- Sam jestem ciekaw. - A jeśli ją zabiję?
Nie, po prostu się ocknie.
Licz do trzech.
Raz.
Dwa.
Trzy!
Jeśli nic ci nie jest,
powiedz coś.
Coś.
Kurwa, ale jaja.
Masz pomysł... co z tym dalej zrobić?
A ty?
Myślę, że...
Marsellus niekoniecznie musi o tej wpadce wiedzieć.
Gdyby się dowiedział, też miałabym kłopoty.
Wątpię w to.
Potrafię dochować tajemnicy, jeśli ty potrafisz.
Umowa stoi?
Twarz na kłódkę? Bomba.
A teraz pójdę do domu i dostane zawału.
Chcesz usłyszeć mój kawał z pilota?
Tak, ale skamieniałem i nie mogę się śmiać.
Wcale nie jest śmieszny. Ale mogę ci go opowiedzieć.
Umieram z ciekawości.
Idą sobie trzy pomidory. Mama, Tata i Dziecko Pomidor.
Mały wlecze się z tyłu i przejeżdża go walec.
Wkurzony Tata Pomidor woła:
"KeczUp!" [Catch Up = Dogoń nas]
Keczup.
Na razie.
Śmieszny, głupi piesek!
On myśli, że totem jest żywy.
Straszny z niego bałwan!
Ten totem jest tu od zawsze.
Butch, wyłącz TV.
Mamy ważnego gościa.
Pamiętasz, jak mówiłam, że tatuś umarł w obozie?
To jest kapitan Koons.
Był w obozie jenieckim z twoim tatą.
Czołem, mały człowieczku...
Tyle o tobie słyszałem.
Przyjaźniłem się z twoim tatą.
Pięć lat przesiedzieliśmy w tym hanojskim piekle.
Mam nadzieję, że ty czegoś takiego nie przeżyjesz.
Ale kiedy dwóch mężczyzn tak długo znosi wspólną niedolę,
jeden czuje się odpowiedzialny za drugiego.
Gdybym to ja był tym, który...
nie doczekał...
Major Coolidge rozmawiałby teraz z moim synem, Jimem.
Ale los chciał, żebym to ja rozmawiał z tobą,
Butch.
Mam coś dla ciebie.
Ten zegarek...
został kupiony przez twojego pradziadka podczas I wojny.
W małym sklepiku w Knoxville, w stanie Tennessee.
To był jeden z pierwszych zegarków na rękę.
Przedtem używano zegarków kieszonkowych.
Kupił go szer. E. Coolidge, w dniu wyjazdu do Paryża.
Twój pradziadek nosił go przez calutką wojnę.
Kiedy zakończył służbę, wrócił do twojej prababci,
zdjął zegarek i włożył do puszki po kawie.
Pewnego dnia ojczyzna wezwała twego dziadka Dane'a,
by jechał za morze i walczył z Niemcami.
Tym razem była to II wojna światowa.
Twój pradziadek dał synowi zegarek na szczęście.
Ale Dane miał mniej szczęścia. Był w piechocie morskiej i zginął
z towarzyszami broni na Wake Island.
Dziadek stał w obliczu śmierci.
Wiedział o tym.
Żaden z tych dzielnych chłopców nie łudził się nadzieją.
Na trzy dni przed atakiem Japończyków dziadek poprosił
Winockiego, strzelca z samolotu transportowego,
obcemu... by zawiózł jego maleńkiemu synkowi,
którego nie zdążył zobaczyć, ten złoty zegarek.
3 dni później dziadek nie żył, ale Winocki dotrzymał słowa.
Po wojnie odwiedził twoją babcię,
przywożąc maleńkiemu chłopcu złoty zegarek taty.
Ten zegarek.
Twój tata miał go na ręku, kiedy go zestrzelili nad Hanoi.
Trafił do wietnamskiego obozu jenieckiego.
Wiedział, że żółtki skonfiskują mu zegarek...
że mu go odbiorą.
Ale to ty powinieneś go otrzymać.
Nie pozwolił, by żółte łapska tknęły dziedzictwo jego synka.
Więc schował je w dupie.
Przez pięć lat nosił zegarek w odbycie,
a umierając na czerwonkę, przekazał go mnie.
Przez dwa lata ukrywałem ten kawałek metalu w dupie.
Wreszcie, po 7 latach, odesłano mnie do domu.
Teraz...
mały człowieczku, zegarek należy do ciebie.
Już czas, Butch.
ZŁOTY ZEGAREK
Wilson nie żyje.
Nie oglądaliśmy tu jeszcze takiej jatki.
Coolidge dosłownie uciekł z ringu. Czy wiedział?
Widziałem, jak frenetyczna radość ustępuje świadomości zbrodni...
Każdy by tak uciekł.
Czy to coś zmieni w boksie?
Taka tragedia wstrząśnie bokserskim światem.
Ale najważniejsze jest to, by w tych smutnych tygodniach...
To nie ja! Nie ja!
- Jak leci? - Świetnie.
Nie podziękowałam ci za kolację.
- I co? - Zwiał.
- A trener? - Mówi, że nic nie wie. Wierzę mu.
- Myślę, że Butch... - Nie myśl. Musimy wiedzieć.
Weź go do psiarni i poszczuj. Wyśpiewa, co wie, a czego nie.
Jak go mamy szukać?
Jestem gotów poruszyć Ziemię. Jeśli zwiał do Indochin,
niech nasz czarnuch zaczai się w jego miseczce z ryżem.
Zajmę się tym.
- Mister. - Co?
Biłeś się w walce?
Tej z radia?
- Jesteś bokserem? - Czemu tak myślisz?
Nie udawaj...
To ty.
Wiem, że to ty.
Przyznaj się.
To ja.
Zabiłeś tego drugiego boksera.
- Nie żyje? - Tak mówili w radiu.
Wybacz, Floyd.
Jakie to uczucie?
Co?
Zabić człowieka.
Zatłuc na śmierć gołymi rękoma.
- Jesteś walnięta? - Nie.
Interesuje mnie ten temat.
Nie spotkałam jeszcze faceta, który kogoś zabił.
Więc jakie to uczucie, zabić człowieka?
Słuchaj...
Daj mi papierosa, to ci opowiem.
Esmareldo...
Villalobos... To meksykańskie nazwisko?
Hiszpańskie, jestem z Kolumbii.
- Fajnie się nazywasz. - Dziękuję.
A ty?
Butch. To coś znaczy?
Amerykańskie imiona gówno znaczą.
Do rzeczy... Esmareldo. Co chcesz wiedzieć?
- Jakie to uczucie kogoś zabić? - Nie wiem.
Dopiero ty mi powiedziałaś, że nie żyje.
Chcesz wiedzieć, jak się teraz czuję?
Nie mam najmniejszych wyrzutów sumienia.
Nie mówiłem ci?
Kiedy się rozniosło, stawki podskoczyły do sufitu.
Wiem, niewiarygodne.
Gdyby był lepszy, jeszcze by żył.
Gdyby nie zasznurował rękawic, jeszcze by żył.
Tak? Sraj na to, już po wszystkim.
Biedny pan Floyd umarł,
niech żyje bogaty pan Butch.
Ilu bukmacherów obstawiłeś?
Wszystkich ośmiu? Kiedy zbierzesz?
Jutro, do wieczora?
Jasne, nie od wszystkich.
Kurwa, Scottie, to dobra nowina!
Tak... Nie, wyjeżdżam rano z Fabienne.
Będziemy w Knoxville za parę dni.
Dobra, stary.
Święte słowa.
Spotkamy się w strefie czasowej Tennessee.
45,60$.
A tutaj małe coś za fatygę.
Co powiesz, jak spytają kogo dziś wiozłaś?
Prawdę.
Trzech dobrze ubranych, podpitych Meksykanów.
Bonsoir, Esmareldo Villalobos.
Buenas noches, Butch.
Zgaś.
Lepiej, ptysiu z kremem?
- Jak było w biurze? - Dość ciężko.
Musiałem walczyć.
Biedulek.
Przytulisz się do mnie?
Wezmę prysznic. Śmierdzę jak cap.
Lubię twój smrodek.
Zdejmę kurtkę.
Przeglądałam się w lustrze...
Chciałabym mieć brzuszek.
Od patrzenia w lustro zachciało ci się gruszek?
Mieć brzuszek. Brzuszek.
Brzuszki są bardzo sexy.
Ciesz się...
- bo masz brzuszek. - Nieprawda, grubasie!
Mam tłuszczyk,
jak Madonna w "Lucky Star", to nie to samo.
Jest różnica między brzuszkiem a tłuszczykiem?
Ogromna.
Chciałabyś, żebym miał brzuszek?
Wyglądałbyś jak niedołęga albo jak goryl.
Ale kobiety z brzuszkiem są bardzo sexy.
Reszta jest normalna: twarz, nogi, biodra, dupka...
a tu nagle wielki, okrągły brzuszek.
Nosiłabym za małe podkoszulki, żeby go podkreślić.
I to się facetom podoba?
Mam to gdzieś.
To, co miłe oku i miłe w dotyku,
rzadko bywa tym samym.
Gdybyś miała brzuszek, przyłożyłbym ci.
- Przyłożyłbyś mi w brzuszek? - Prosto w brzuszek.
A ja bym cię nim zakryła, aż zacząłbyś się dusić!
Naprawdę?
Wszystko zabrałaś?
- Tak. - Zuch dziewczynka.
- A tobie dobrze poszło? - Nie słuchałaś...
radia?
Nigdy nie słucham. Wygrałeś?
- Wygrałem. - Ale się wycofujesz?
Tak.
W końcu się udało.
Do końca jeszcze daleko.
Grozi nam niebezpieczeństwo, prawda?
Jeśli nas znajdą, zabiją, prawda?
Ale nas nie znajdą, prawda?
Wciąż chcesz, żebym z tobą jechała?
Nie chcę być dla ciebie ciężarem.
Powiedz to.
Chcę, żebyś była ze mną.
- Zawsze? - Zawsze.
- Kochasz mnie? - Bardzo.
Zrobisz mi dobrze ustami?
Pocałujesz go?
Ale ty pierwszy.
- Chyba złamałem żebro. - Robiąc mi dobrze ustami?
- Nie, matołku, w walce. - Nie nazywaj mnie tak.
"Mam na imię Fabby... Jestem Fabienne".
Przestań! Nie cierpię tego mongoidalnego głosu!
Przepraszam.
Wszystko cofam.
Podasz mi ręcznik, panno Tulipanno?
To ładne. Miło być tulipanem.
Milej niż niedorozwiniętą.
Nazwałem cię tylko matołkiem, cofam to.
- Butch? - Tak, ptysiu z kremem?
- Dokąd pojedziemy? - Jeszcze nie wiem.
Gdzie tylko chcesz. Zarobiliśmy kupę szmalu,
chociaż nie tyle, żeby do końca życia się byczyć.
Może skoczymy gdzieś... na południowy Pacyfik.
Z tą forsą długo tam pożyjemy.
- I zamieszkamy na Bora-Bora? - Pewnie.
A kiedy się znudzisz,
pojedziemy na Tahiti, do Meksyku...
- Nie znam hiszpańskiego. - Bora-borańskiego też nie.
Meksykański jest łatwy.
- Co to znaczy? - "Gdzie jest sklep z butami?"
Najpierw wypluj.
Masz świetną wymowę.
Będzie z ciebie moja mamacita.
- Która godzina? - Która godzina?
Nieważne.
Przestraszyłeś mnie. Miałeś zły sen?
Co oglądasz?
Film motocyklowy, nie pamiętam tytułu.
Oglądasz?
W pewnym sensie.
Trochę za wcześnie na wybuchy i wojnę.
O czym był?
Nie wiem, to ty oglądasz.
Nie, twój sen!
Nie wiem. Nie pamiętam.
Rzadko pamiętam sny.
Jak wygląda maruda z samego rana?
Może wstaniesz na śniadanie?
Jeszcze buziaczek i wstanę.
Zadowolony?
To wstawaj, leniuszku!
- Która godzina? - Prawie dziewiąta rano.
- O której mamy pociąg? - O 11:00.
- Wiesz, co zjem na śniadanie? - Co, ptysiu z kremem?
Duży talerz naleśników z jagodami i syropem klonowym,
jaja sadzone i pięć kiełbasek.
A do popicia?
Ładnie ci.
Wysoka szklanka soku pomarańczowego
i filiżanka czarnej kawy. A potem kawałek placka.
Placek na śniadanie?
Każda pora jest dobra na placek.
Placek z jagodami, jak naleśniki. A na wierzchu
- płatek roztopionego sera. - Gdzie mój zegarek?
Tam.
Nie ma.
Patrzyłeś?
Patrzyłem, kurwa mać! A co innego robię?
Na pewno wzięłaś?
Tak, ze stolika nocnego.
- Z kangurka? - Tak, był na kangurku.
Nie ma go.
Powinien być.
Powinien, ale nie ma! Gdzie on jest?
Pierdolony zegarek po moim ojcu...
Wiesz, ile tata przeżył, żeby mi go dać?
Powiem ci tylko, że dużo. Resztę możesz spalić, ale specjalnie
przypominałem ci o zasranym zegarku! Pomyśl.
- Brałaś go? - Chyba tak.
Chyba? Albo brałaś, albo nie brałaś!
Brałam.
Na pewno?
Kurwa!
Pies to jebał!
Ty głupia babo!
To nie twoja wina.
Zostawiłaś go w mieszkaniu.
Zostawiłaś, to nie twoja wina.
Kazałem ci spakować mnóstwo rzeczy.
Przypominałem ci o nim,
ale nie powiedziałem, jaka to dla mnie pamiątka.
Że całą resztę mam w dupie.
Nie umiesz czytać w myślach...
Umiesz?
Przepraszam.
Nie musisz. Śniadanie zjesz sama.
Dlaczego?
Musze wrócić do domu po zegarek.
Czy gangsterzy nie będą cię tam szukać?
Zaraz się dowiem.
Jeśli mnie szukają i są cwańsi...
- dam nogę. - Myślałam, że go wzięłam.
Tak mi przykro.
Masz tu pieniądze na naleśniki.
Wrócę, nim powiesz: "placek z jagodami".
Placek z jagodami.
Może nie aż tak szybko, ale szybko.
Mogła zapomnieć tylu rzeczy, musiała zapomnieć zegarka?!
Przypominałem jej: "Stolik nocny. Na kangurku".
"Nie zapomnij zegarka mojego ojca".
Masz fart, Butch.
Właśnie tak ich pokonasz. Nie doceniają cię.
Kurwa mać!
Nie żyje.
Mogę zeznawać w sądzie.
To wariat, potrącił pana, potem samochód...
- Kto? - On.
A niech mnie szlag...
- Słucham pana? - Zamknij się, kurwa!
Wolnego! Co ty, kurwa, kombinujesz?
Chodź tu!
Czujesz to ukłucie? To wkurwiona ambicja.
Zwalcz ją w sobie.
Zabij.
Tak, za chwilę rozwalę komuś pieprzony...
Stać.
Nie twój interes!
Od teraz mój. Rzuć broń.
Nie rozumiesz!
Rzuć broń.
Zdejmij nogę z czarnucha, łapy na kark...
- i do mnie. - Chce mnie...
- zabić! - Milczeć! Podejdź.
Zed? Tu Maynard.
Pająk złapał dwie muszki.
W moim sklepie zabijam tylko ja albo Zed!
To Zed.
- Miałeś na mnie zaczekać. - Czekam.
Więc czemu są poharatani?
Sami się tak urządzili. Bili się.
Ten, tutaj, chciał zastrzelić tamtego.
Naprawdę? Chciałeś go zastrzelić?
Grace może stać przed sklepem?
- Dziś nie wtorek? - Czwartek.
Może stać.
Przyprowadź Pokraka.
Pokrak śpi.
Wiec będziesz musiał go obudzić.
Wstawaj!
Waruj.
Którego chcesz najpierw?
Jeszcze nie wiem.
Ene, due, marny los...
złap czarnucha...
daj mu w nos...
puść go wolno...
jak da głos...
ene, due, marny los.
Mama mi kazała...
wybrać najlepszego. Raz, dwa, trzy...
kryjesz...
ty.
Tak, grubasku.
Tutaj?
Lepiej w pokoju Russela.
Zgadzam się.
Pilnuj go.
Zamknij się!
Wydupcz go!
Chcesz tę spluwę, Zed?
Podnieś ją.
Śmiało, podnieś.
Chcę, żebyś ją wziął.
Odsuń się, Butch.
Wszystko O.K.?
Nie.
Kurewsko daleko od O.K.
Co dalej?
Powiem ci, co dalej.
Zamówię kilku czarnuchów, żeby popracowali nad nim
z obcęgami i palnikiem.
Słyszysz, co mówię, buraku?
Jeszcze z tobą nie skończyłem!
Zrobię ci z dupy jesień średniowiecza.
Miałem na myśli ciebie i mnie.
Takie "co dalej"?
Powiem ci, co dalej między tobą a mną.
Nie ma "mnie i ciebie".
Już nie ma.
Więc pokój?
Tak, pokój.
Dwie sprawy:
nikomu o tym nie mów.
To zostaje między mną, tobą
a panem Kończącym W Męce Swoje Zasrane Życie Gwałcicielem.
Nikogo więcej to nie obchodzi.
Dwa:
dziś wyjedziesz z miasta, natychmiast.
A kiedy cię nie będzie, niech cię nie będzie,
albo będzie po tobie.
Straciłeś swoje prawa w L.A. Umowa stoi?
Stoi.
Zabieraj stąd dupę.
Fabienne!
Chodź, kochanie, musimy spadać!
- A bagaże? - Pieprz je!
Spóźnimy się na pociąg! Chodź!
- Dobrze poszło? - Nie teraz!
Grozi nam coś?
Chodź, kochanie!
Skąd masz motor?
To nie motor, to harley.
A moja honda?
Musiałem ją skasować. Zejdziesz?
Chodź!
Jesteś ranny?
Nie, może tylko złamałem nos. Wskakuj.
Kochanie, proszę cię! Musimy, kurwa, jechać!
Przepraszam.
Tak długo nie wracałeś. Miałam straszne myśli.
Nie chciałem. Jak twoje śniadanko?
Naleśniki z jagodami?
Nie, były tylko z maślanką. Na pewno jesteś cały?
To był najbardziej popierdolony dzień mojego życia.
Wskakuj, opowiem ci po drodze.
Czyj to motor?
- To harley. - Czyj harley? - Zeda.
- Kto to jest Zed? - Zed zszedł, kochanie.
KŁOPOTY Z BONNIE
Chciałeś, Brett! Chciałeś go wydymać.
M. Wallace pozwala się dymać tylko pani Wallace.
- Nie chce umierać. - Czytujesz Biblię?
Zacytuję ci fragment. Pasuje do sytuacji.
Ezechiel, 25, 17.
"Ścieżka sprawiedliwych wiedzie
przez nieprawości
samolubnych i tyranię złych ludzi.
Błogosławiony ten, co w imię miłosierdzia i dobrej woli
prowadzi słabych doliną ciemności,
bo on jest stróżem brata swego i znalazcą zagubionych dziatek.
I dokonam na tobie srogiej pomsty
w zapalczywym gniewie,
i na tych, którzy chcą zatruć i zniszczyć moich braci,
i poznasz, że Ja jestem Pan,
kiedy wywrę na tobie swoją zemstę!"
- O kurwa... - To twój kolega?
Vincent - Marvin.
Niech się przymknie, zaczyna mnie wkurwiać.
Zamknij mordę.
Gińcie, matkojebcy!
Czemu nie powiedziałeś, że ktoś jest w łazience?
Zapomniałeś, że ktoś tam siedzi z armatą?
Widziałeś tego gnata? Większy niż on sam.
- Powinniśmy już nie żyć. - Wiem, mieliśmy fart.
Nie, to nie był fart.
Może.
To była Boska interwencja. Wiesz, co to takiego?
Chyba tak.
Bóg zstąpił z Nieba i zatrzymał kule?
Dokładnie: zstąpił i zatrzymał pierdolone kule.
- Czas się zmywać. - Nie bagatelizuj tego!
To był pierdolony cud!
- Gówno chodzi po ludziach. - Ale nie takie.
Pogadamy o teologii w wozie
- czy w pierdlu z gliniarzami? - Powinniśmy nie żyć!
To był cud! Uznaj ten fakt!
Dobra, to był cud. Możemy już iść?
Rusz się, czarnuchu!
Oglądasz program "Gliny"? Jeden gliniarz opowiadał,
jak ostrzelał gościa na korytarzu.
Wypuścił cały magazynek i nic.
Byli tam sami.
To dziwne, ale możliwe.
Udajesz ślepca, chodź z owczarkiem. Ja mam oczy otwarte.
Co to znaczy?
Koniec. Wypadam z branży.
- Jezu! - Nie bluźnij!
Milcz!
Odbiło ci?
Powiem Marsellusowi, że odchodzę.
- Podaj mu powód. - Podam.
- Dupa mu odpadnie ze śmiechu. - Mam to gdzieś.
- Marvin, co o tym sądzisz? - Nie mam zdania.
Musisz mieć. Myślisz, że Bóg zstąpił z Nieba...
Co jest, kurwa?
- Strzeliłem mu w ryj. - Po jaką cholerę?
- To wypadek! - Przegiąłeś, facet.
Spokojnie, pewnie najechałeś na wybój.
Gówno, nie wybój!
Ja nie chciałem, pistolet sam wypalił!
Coś ty narobił? I to w biały dzień!
- Nie wierze... - Wierz! Musimy zjechać!
Gliny od razu zauważą krew.
Jedźmy do kogoś!
- W tej dzielnicy nie ma do kogo! - Kurwa, to nie moje miasto!
- Gdzie dzwonisz? - Do kumpla z Toluca Lake.
Niedaleko wytwórni Burbank.
Jeśli Jimmiego nie ma, to kanał.
Innych ludzi tu nie znam.
Jimmie, co u ciebie? Tu Jules.
Wkopaliśmy się z kumplem w gówno.
Potrzebuję na kilka godzin twojego garażu.
Bądź miły dla Jimmiego.
Jedna uwaga i wykopie nas za drzwi.
Nie wyjdziemy, póki nie zadzwonimy,
ale nie chce kłótni. Jimmie to kumpel i jest u siebie.
Byle nie bluzgał.
- Ocipiał na widok Marvina. - A co ty byś zrobił?
Ósma rano, totalne zaskoczenie. Pamiętaj, kto komu robi łaskę.
Jeśli ma mną pomiatać, niech ją sobie wsadzi!
- Co ty, kurwa, robisz? - Wycieram!
- Najpierw umyj! - Myłem! - Moczyłeś!
Myłem. Ciężko schodzi. Gdybym miał pumeks...
Więc czemu mój ręcznik nie wygląda jak podpaska?
A jeśli on to zobaczy?
Cały plan weźmie w łeb!
Nie grożę ci. Szanuję cię, wiesz.
Ale nie stawiaj mnie w takiej sytuacji!
Dobrze. Byle grzecznie, nie będzie problemów.
Idź z nim pogadać.
Kurde, Jimmie, to produkt dla smakoszy!
Wystarczyłaby nam zwykła rozpuszczalna.
A on nam zaparzył takie pyszności. Jaka to kawa?
Przestań.
I bez ciebie wiem, że mam dobrą kawę. Sam ją kupuję.
Bonnie kupuje szajs.
Ale ja nie sknerzę.
Ale wiecie, o czym teraz myślę? Nie o kawie w mojej kuchni,
tylko o trupie w moim garażu.
Jimmie, nie...
Zaraz, czy przed moim domem stoi napis:
"Przechowalnia zdechłych czarnuchów"?
Wiesz, że...
Widziałeś napis: "Przechowalnia truposzy"?
Nie.
A wiesz, czemu nie widziałeś?
Bo nie prowadzę przechowalni zdechłych czarnuchów!
Nie chcemy...
Kiedy Bonnie tu wróci
i znajdzie trupa, zażąda rozwodu.
Bez rozpraw polubownych.
A ja nie chce rozwodu!
Chcę wam pomóc, ale nie chcę stracić przy tym żony.
Jimmie, ona...
Tylko, kurwa, bez żadnych "Jimmie", dobra?
Nie mam zamiaru zapomnieć, że kocham żonę!
Wróci z pracy za półtorej godziny.
Z nocnej zmiany w szpitalu.
Chcecie dzwonić? Wezwać pomoc? No to już!
I spierdalać, zanim ona tu wróci!
Nie chcemy ci robić koło pióra. Chcemy tylko wezwać naszych ludzi.
Kiedy właśnie robicie mi koło pióra!
A jeśli Bonnie was zastanie...
Więc zacznijcie dzwonić. Telefon w sypialni.
Powiedzmy, że wróci do domu. Jak zareaguje?
Jasne, że będzie świrować. To żadna odpowiedź.
Ale w jakim stopniu? Znasz ją.
Zrozum, że siedzimy na beczce z prochem.
Jeśli zastanie w kuchni gangsterów
na gorącym uczynku, cholera wie, co zrobi.
Rozumiem to, Jules. Rozważam wszystkie "jeżeli".
Pieprzę twoje rozważania!
Chcę usłyszeć: "Nie ma sprawy, Jules...
uspokój czarnuchów i czekaj na odsiecz. Jest w drodze".
Nie ma sprawy, Jules.
Biorę to na siebie.
Uspokój czarnuchów
i czekaj na Wolfa. Jest w drodze.
Przyślesz Wolfa?
Lepiej ci?
Kurwa, facet! Nie musisz nic więcej mówić.
Ma skłonności do histerii?
O której ma wrócić?
Imiona zleceniodawców?
JULES (CZARNY) VINCENT (BIAŁY)
JEDEN TRUP
BRAK GŁOWY
To 30 min. stąd. Będę za 10.
9 minut, 37 sekund później...
Jesteś... Jimmie? To twój dom?
- Zgadza się. - Wolf, rozwiązuję problemy.
- Akurat taki tu mamy. - Wiem. Mogę wejść?
To pewnie Jules... więc ty jesteś Vincent.
Przejdźmy do konkretów. Zegar tyka, zgadza się?
- W 100%. - Żona...
Bonnie, wraca o 9:30. Czy tak?
A jeśli nas tu zastanie,
- nie będzie zachwycona. - Ani trochę.
Mamy więc... 40 minut.
Wystarczy, jeśli będziecie wykonywać moje polecenia.
W garażu macie wóz i trupa, minus głowa. Idziemy.
Zrób coś dla mnie.
Czułem zapach kawy. Zaparzysz mi?
Jasne.
- Jaką pan pije? - Dużo mleczka, dużo cukru.
Jak wóz? Psuje się, dymi, wyje, ma pusty bak?
Poza wyglądem jest w porządku.
Nie chcę nagle odkryć, że nie ma świateł stopu.
O ile mi wiadomo, skurwiel jest tip-top.
To dobrze.
Wróćmy do kuchni.
- Proszę. - Dziękuję.
Dobra, po pierwsze: włóżcie trupa do bagażnika.
Dom jest zadbany,
więc pewnie masz od cholery środków czyszczących.
Weźcie je i wymyjcie wnętrze wozu.
Piorunem.
I zbierzcie z siedzenia kawałeczki mózgu i czaszki.
Z obiciami nie przesadzajcie. Nie będziecie z nich jeść.
Musicie uprzątnąć to, co się może potem rozbabrać.
Zetrzyjcie wszystkie kałuże krwi.
Opróżnię ci bieliźniarkę. Koce, kapy, kołdry...
Byle grube i ciemne.
Białe się nie nadadzą.
Wyścielimy siedzenia i podłogi.
Jeśli jakiś glina wsadzi ryj do wozu, mamy przechlapane,
ale z daleka nikt się nie pozna. Jimmie, prowadź.
- Do roboty. - A gdzie "proszę"?
Słucham?
Pytam, gdzie "proszę".
Nie przyszedłem was prosić, ale pouczać.
Jeśli macie instynkt zachowawczy, róbcie, co wam każę!
Chcę wam pomóc. Nie podoba się? Do widzenia.
Nie, to nie tak... Jesteśmy bardzo wdzięczni.
Szanuję pana, ale nie lubię, gdy mi ktoś rozkazuje.
Jestem ostry, bo liczy się czas. Szybko myślę, szybko mówię,
a wy macie się szybko uwijać.
Więc ślicznie was proszę: wyczyśćcie pierdolony wóz!
Nie patrz tak na mnie. Czuję ciężar tego spojrzenia.
Chevy nova, rocznik 1974.
Zielony.
Nic, poza papraniną w środku.
Za około 20 minut.
Nie będą go szukać.
Dobry z ciebie kumpel, Joe. Wielkie dzięki.
- Jak idzie, Jimmie? - Nieźle, przyniosłem rzeczy...
- Panie Wolf, musi pan... - Winston. Proszę.
Musisz coś zrozumieć, Winston.
To nasza najlepsza pościel,
prezent ślubny od wuja Conrada i cioci Ginny.
- Nie ma już ich wśród nas... - Pozwól, że o coś spytam.
- Jeśli pozwolisz. - Oczywiście, mów.
Czy wuj Conrad i ciocia Ginny byli milionerami?
Nie.
A wujek Marsellus jest milionerem.
Jestem pewien, że gdyby wujek Conrad i ciocia...
Ginny, byli tu z nami,
kupiliby ci komplet mebli do sypialni,
co wujek Marsellus uczyni z radością.
Sam lubię dąb... Wybrałbym meble dębowe.
A ty, Jimmy?
Lubisz dębinę?
Może być dębina.
Kurwa, nigdy ci tego nie wybaczę! Coś obleśnego!
Słyszałeś zasadę, że kto uznał własną winę,
zasłużył na wybaczenie?
Spierdalaj!
Ten, co to wymyślił, nie zbierał przez ciebie odprysków czaszki!
Toleruję chamstwo do pewnych granic.
Jestem samochodem wyścigowym. Dociskasz gaz do dechy.
A to bardzo niebezpieczne. Mogę eksplodować.
- Ty? - Tak, ja.
A ja jestem wkurwiony.
Kiedy dotykam mózgu, zmieniam się w "Działa Navarony"!
Zresztą, co ja robię! Sam zbieraj mózg!
Zamieniamy się, ja będę mył szyby!
Dobra robota, panowie.
- Może nam się uda. - To ten sam samochód?
Za wcześnie na lizanie się po fiutach.
Faza nr 1: zakończona. Faza nr 2: kolej na was.
Rozebrać się.
- Całkiem? - Do gołej dupy.
Szybciutko.
Za 15 minut lepsza połowa Jimmiego wraca do domu.
- Ale chłodny ranek! - To naprawdę konieczne?
Wiecie, jak wyglądacie? Jak faceci po mokrej robocie.
Zdjęcie krwawych szmat jest konieczne.
Wrzućcie je do worka.
Nie wystawiaj go przed dom
- dla śmieciarzy. - Bierzemy go z sobą.
Jim... mydło.
Znacie to z pierdla. Zaczynamy.
- Ale zimna woda! - Nie zazdroszczę.
- Mydlimy się. - Teraz tam.
Teraz na włosy!
Ręczniki.
Wystarczy. Rzuć im ciuchy.
Idealnie.
Lepiej byśmy tego nie wymyślili.
Wyglądacie jak...
- Jak wyglądają, Jimmie? - Jak przygłupy.
Wyglądają jak dwa przygłupy.
To twoje ubrania, kutasie.
Śmichy chichy, aż was zamkną. Nie każcie się prosić.
Panowie, ustalmy plan.
Jedziemy do warsztatu.
Joe i jego córka rozumieją nasz dylemat.
To jest w płn. Hollywood, trzymamy się Hollywood Way.
Ja i Jules jedziemy trefnym wozem.
Ty - moim.
Jeśli na naszej drodze spotkamy gliny,
nie robicie nic, czekacie na mnie.
- Powtórz. - Nic, chyba że.
- Co? - Pan pierwszy.
Oto słowa geniusza. A ty?
Dasz sobie na wstrzymanie?
Pistolet sam wypalił. Naprawdę.
Dobra, jeżdżę szybko, dawaj gazu. Zniszcz mi wóz,
a Joe dostanie dwa trupy do kasacji.
Uciekaj.
I jak?
Nie było sprawy.
Chłopcy, to jest Raquel.
To wszystko będzie kiedyś jej.
Co to za stroje?
Idziecie grać w siatkę?
Zabieram milady na śniadanie. Gdzie mieszkacie?
- Redondo. - Ingelwood.
Wasza przyszłość...
Widzę taksówkę...
Spadajcie. Powiedz dobranoc, Raquel.
- Dobranoc, Raquel. - Trzymajcie się. I bez numerów.
To przyjemność oglądać pana w akcji.
Dziękujemy, panie Wolf.
Mówcie mi Winston.
Widziałaś? Szacunek. Szacunek dla starszych
- to oznaka charakteru. - Mam charakter.
Masz charakterek, a to jeszcze nie charakter.
Weźmiemy jedną taryfę?
Zjadłbym coś. Skoczymy na śniadanie?
Myślałem, że to Europejczyk.
Jak ze mnie szach perski.
Był niezły, co?
Kurwa, rewelacyjny. Opanowany...
Nie wkurwił się nawet, kiedy zacząłeś marudzić.
- Chcesz bekonu? - Nie jem wieprzowiny.
- Jesteś Żydem? - Nie lubię świniny.
Czemu?
Nie jadam plugawych zwierząt.
Ale bekon jest pyszny. Schabowe są pyszne.
Szczur może też, ale nie wezmę skurwiela do ust.
Świnie śpią i ryją w gównie.
Nie jem tak durnych zwierząt.
A pies? Zjada własne kupy.
Psów też nie jem.
Uważasz je za plugawe?
Plugawe może nie, ale brudne na pewno.
Ale pies ma osobowość, a to wiele zmienia.
Gdyby świnia miała osobowość, nie byłaby plugawa?
Musiałaby mieć kupę wdzięku.
10 razy więcej niż świnka Piggy.
Dobre! Świetne... Zaczynasz się rozluźniać.
Byłeś taki nabzdyczony.
- Siedziałem i myślałem. - O czym? - O cudzie.
Dla ciebie cud, dla mnie przypadek.
A co to jest cud?
- Akt Boga. - A co to jest "akt Boga"?
Kiedy niemożliwe staje się możliwe.
Ale dzisiejszy ranek pod to nie podpada.
Nie, Vincent, źle rozumujesz.
Bóg może zatrzymać kule, zmienić Colę w Pepsi,
znaleźć moje kluczyki... Ale nie o to chodzi.
To nieważne, czy był to cud spełniający wymogi cudu.
Ważne jest to, że Bóg wmieszał się w nasze sprawy.
Ale dlaczego?
Tego, kurwa, nie wiem.
- Ale ocknąłem się. - Serio? Chcesz się wycofać?
Z branży? Jak najbardziej.
I co potem?
Właśnie nad tym medytowałem.
Najpierw oddam teczkę Marsellusowi.
A potem będę chodził po matce Ziemi.
Jak to?
Jak Caine w "Kung Fu", nowe miejsca, nowi ludzie.
A kiedy przestaniesz?
Kiedy Bóg mi powie.
- A jeśli nie powie? - Będę chodził dalej.
- Wiec będziesz menelem? - Nie, będę po prostu Julesem.
Nie, będziesz menelem.
Jak te dupki żebrzące o drobne, śpiące w kubłach, jedzące śmieci.
To ma swoją nazwę: menel. A bez pracy,
bez domu, będziesz tylko pierdolonym menelem.
I tym się różnimy.
Garcon!
Kawy!
Spotkało nas coś dziwnego, ale zamiana wody w wino...
- Cuda bywają różne. - Pieprzysz!
Jeśli boisz się odpowiedzi, nie zadawaj pytań.
Idę się wysrać.
Powiedz...
Podjąłeś tę decyzję, jedząc ciastko?
Jadłem ciastko, piłem kawę, wspominałem całe zajście
i doznałem nagłego oświecenia.
Kurwa. Ciąg dalszy nastąpi.
- Kocham cię, Dziubasku. - Kocham cię, Misiu-Pysiu.
Spokojnie! To napad!
Niech któryś z was, pojebańcy, drgnie,
a rozpierdolę wszystkich w drobny mak!
Kelnerki na ziemie!
Nie chowaj się! Przejdź tam z ciziami!
Won z kuchni!
Co robisz? Leż, japiszonie!
Rzuć mi torbę!
Na podłogę!
Leżeć, dziadku!
Jestem kierownikiem, bez problemów...
- Chcesz mieć problem? - Nie.
Ja ci pokażę problem!
- Mamy tu bohatera! - Rozwal go!
- Nie jestem bohaterem... - Na ziemie!
Nasza knajpa!
Bierzcie, co chcecie.
Powiedz klientom, żeby byli spokojni,
a wszystko będzie dobrze! Rozumiesz?!
Słuchajcie! Zachowajmy spokój!
Współpracujmy, a zaraz będzie po wszystkim.
Na ziemie!
Dobra, zbiorę wasze portfele! Macie się zamknąć
i wrzucać je do worka! Jasne? Pytam, czy jasne?!
Dobrze! Wyjąć portfele!
Wrzucaj. Do worka!
- Nic nie mam... - Do worka.
Na co czekasz?
Lauro, napiwki. Do worka.
Telefon komórkowy? Wrzucaj do worka.
Posprzątaj. Na podłogę!
Do worka.
- Co jest w teczce? - Pranie mojego szefa.
Ty mu je pierzesz? To gówniana robota.
Też tak myślę.
- Otwórz. - Nie mogę.
- Nie słyszałem. - Słyszałeś.
Co jest?
Mamy tu szeryfa.
Zabij go!
Wiedz, że nie pierwszy raz jestem na muszce.
Możliwe, że ostatni.
Daj mu o co prosi, bo wszyscy zginiemy!
Zamknij się! Nie twój interes!
Spokojnie, Misiu-Pysiu. Panuję nad sytuacją.
Policzę do trzech.
Jeśli nie otworzysz, rozwalę ci mordę.
Jasne?
Raz.
Dwa.
Trzy.
Wygrałeś. Jest twoja.
Otwórz.
Co tam jest?
Co to?
To, co myślę?
Piękne.
Cholera, co tam jest?
Puść go!
Każ jej milczeć!
Powiedz: spokój, suko!
Ucisz ją!
- Niech przestanie! - Spokojnie!
Spokojnie!
Powiedz, że będzie dobrze. Daj jej słowo!
Niech się uspokoi!
- Jak ma na imię? - Yolanda.
- Bez wygłupów! - Nie rób mu krzywdy!
Nikt nikogo nie skrzywdzi. Jesteśmy jak trzej Bolkowie.
Czyli jacy?
- Jacy jesteśmy? - Jesteśmy na luzie.
I tacy będziemy. Na luzie.
A teraz, Ringo,
ja policzę do trzech.
Kiedy doliczę do trzech, odłożysz spluwę,
położysz dłonie na blacie i posadzisz dupę.
Ale robiąc to,
rób to spokojnie. Gotów?
Raz.
Dwa.
Trzy.
A teraz go puść!
Nie drzyj się, bo mnie denerwujesz.
Zaczynam się bać.
A kiedy skurwiel się boi, drugi skurwiel może zginąć.
Jeśli go skrzywdzisz, umrzesz!
Na to wygląda. Ale ja tego nie chcę.
Ty tego nie chcesz. Ringo...
też tego nie chce. Więc dogadajmy się.
Streszczę wam sytuację.
Normalnie byłoby już po was.
Ale jestem na zakręcie i nie chcę was zabijać.
Chcę wam pomóc.
Ale teczki ci nie dam, bo nie jest moja.
Zresztą
za dużo dziś przeżyłem, żeby oddawać ją byle dupkowi.
Spoko!
Yolanda, spokojnie! Wciąż rozmawiamy!
Celuj we mnie!
Tak lepiej.
Vincent, stój i nic nie rób. Każ jej się uspokoić.
- Spokojnie. - I jak?
Ja chce siusiu. Ja chce do domu.
Stój tam. Jesteś świetna. Jesteśmy z ciebie dumni.
- Powiedz jej, że jesteś. - Jestem z ciebie dumny.
Kocham cię.
Ja ciebie też, Misiu-Pysiu.
Zajrzyj do worka i wyjmij mój portfel.
- Który to? - "Wredny matkojebca".
Tak... to ten.
Wyjmij szmal.
Przelicz.
Ile tam jest?
- Około półtora tysiąca. - Weź, to dla ciebie.
To, plus portfele i kasa
to niezły łup.
Jeśli mu dasz 1500$, zastrzelę go.
Nie, on nic nie zrobi! Vincent, morda w kubeł!
Yolanda, patrz na mnie.
Nie daję mu forsy.
Ja coś kupuję.
Chcesz wiedzieć, co kupuję, Ringo?
Twoje życie. Daję ci forsę, żebym cię nie musiał zabić.
Czytujesz Biblię?
- Nie regularnie. - Znam fragment na pamięć.
Ezechiel, 25, 17.
"Ścieżka sprawiedliwych wiedzie przez nieprawości samolubnych
i tyranię złych ludzi.
Błogosławiony ten, co w imię miłosierdzia i dobrej woli
prowadzi słabych doliną ciemności, bo on jest stróżem brata swego
i znalazca zagubionych dziatek.
I dokonam srogiej pomsty w zapalczywym gniewie,
na tych, którzy chcą zatruć i zniszczyć moich braci,
i poznasz, że Ja jestem Pan, gdy wywrę na tobie swoją zemstę".
Powtarzam to od lat.
Kto słyszał te słowa, słyszał wyrok.
Nie rozumiałem ich.
Myślałem, że to niezły tekst, przed skasowaniem klienta.
Od dziś myślę inaczej.
Teraz myślę, że może to znaczy,
że ty jesteś zły, a ja sprawiedliwy...
a pan 9 mm jest pasterzem
chroniącym moją sprawiedliwą dupę w dolinie ciemności.
A może jest tak,
że ty jesteś sprawiedliwy, ja jestem pasterzem,
a świat jest zły i samolubny.
To by mi się podobało.
Ale to gówno prawda.
Prawda jest taka, że ty jesteś słaby,
a ja jestem tyranią złych ludzi.
Ale staram się, Ringo.
Naprawdę, bardzo się staram
być pasterzem.
Idź.
- Na nas też chyba już czas. - To chyba dobry pomysł.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.