Subtitles downloaded from Podnapisi.NET
De manier waarop we eten veranderde de afgelopen 50 jaar meer dan in de 10.000 jaar daarvoor.
Maar het beeld dat men gebruikt om voedsel te verkopen...
is nog steeds het beeld van een agrarisch Amerika.
In de supermarkt zie je beelden van boeren...
het houten hek, de graansilo, de boerderij uit de jaren 30 en het groene gras.
Het is het uitbuiten van dit herderlijke plaatje.
Een moderne Amerikaanse supermarkt heeft gemiddeld 47.000 producten.
Seizoenen bestaan niet in de Amerikaanse supermarkt.
Tomaten zijn er het hele jaar door, aan de andere kant van de wereld gekweekt...
groen geplukt en gerijpt met ethyleen gas.
Hoewel het eruit ziet als een tomaat is het een soort fictieve tomaat.
Het is het idee van een tomaat.
In het vleesvak liggen geen botten meer.
Er is een soort opzettelijke sluier, een gordijn dat wordt gehangen tussen ons...
en de plek waar ons voedsel vandaan komt.
De industrie wil niet dat je de waarheid kent over wat je eet...
want als je het zou weten, zou je het misschien niet meer eten.
Als je de voedselketen terug volgt van de in cellofaan verpakte vleespakketjes...
vind je een heel andere werkelijkheid. De werkelijkheid is een fabriek.
Het is geen boerderij. Het is een fabriek waar vlees wordt verwerkt...
door grote multinationals die weinig te maken hebben met boerderijen en boeren.
Tegenwoordig komt ons voedsel van enorme assemblagelijnen...
waar dieren en werknemers worden misbruikt.
En het voedsel is steeds gevaarlijker geworden...
langs wegen die opzettelijk voor ons verborgen worden gehouden.
Er is een kleine groep multinationals die het hele voedselsysteem in handen heeft.
Van zaad tot supermarkt krijgen ze steeds meer controle over voedsel.
Het gaat niet alleen om wat we eten. Het gaat ook om wat we mogen zeggen...
over wat we mogen weten. Niet alleen onze gezondheid loopt gevaar.
De bedrijven willen niet dat boeren praten.
Zij willen dit verhaal niet verteld hebben.
Wat dacht je van een club sandwich met verse, gekookte kip?
Een goed idee, maar wat ik eigenlijk zou willen is een hamburger. Goed dan.
Mijn favoriete maaltijd tot nu toe blijft een hamburger met frietjes.
Ik had geen idee dat een handjevol bedrijven ons voedsel had veranderd alsmede de manier...
waarop het wordt geproduceerd.
Ik eet dit voedsel al mijn hele leven zonder te weten waar het vandaan komt...
zonder te weten hoe machtig deze industrie is. En het was dit idee...
van een wereld die bewust voor ons verborgen wordt gehouden.
Ik denk dat dit een van de redenen is waarom ik onderzoeksjournalist ben geworden.
Om die sluier weg te nemen voor belangrijke onderwerpen die verborgen worden gehouden.
Het hele industriėle voedselsysteem is begonnen met de 'snelle hap'.
In de jaren 30, ontstond een nieuw soort restaurant en het heette de 'drive-in'.
De gebroeders McDonald hadden een zeer succesvolle drive-in, maar zij besloten...
de kosten te reduceren en te vereenvoudigen. Dus ontsloegen ze alle serveersters...
haalden een groot aantal gerechten van het menu...
en ze creėerden een revolutionaire manier om een restaurant uit te baten.
Feitelijk brachten ze het fabriekssysteem naar de restaurantkeuken.
Ze trainden elke werknemer om slechts één ding te doen, opnieuw en opnieuw en opnieuw.
Doordat werknemers slechts één taak hadden hoefden de broers minder salaris te betalen...
en was het heel makkelijk om iemand te vervangen.
Het was goedkoop voedsel en het smaakte goed...
en dit McDonald's fastfood restaurant was een groot, groot succes.
Die mentaliteit van uniformiteit, conformisme en lage kosten...
breed toegepast en op grote schaal heeft allerlei onbedoelde gevolgen.
Zodra McDonald's de grootste inkoper van vermalen rundvlees in de Verenigde Staten is...
en zij willen dat hun hamburgers overal exact hetzelfde smaken...
veranderen ze hoe gemalen rundvlees wordt geproduceerd.
McDonald's is de grootste inkoper van aardappelen...
en één van de grootste inkopers van varkensvlees...
kip, tomaten, sla en zelfs appels.
Deze hele grote fastfoodketens willen grote toeleveranciers.
En nu zijn er feitelijk een handjevol bedrijven die onze voedingsketen bepalen.
In de jaren 70, bezaten de vijf grootste rundvleesverwerkers slechts 25% van de markt.
Vandaag de dag, heeft de top 4 meer dan 80% van de markt in handen.
Hetzelfde gebeurt nu met varkensvlees.
Zelfs als je niet eet in een fastfood restaurant...
dan eet je vlees dat wordt geproduceerd door dit systeem.
Je kijkt naar het etiket en je ziet 'Boer dit', 'Boer dat'.
In feite zijn het slechts drie of vier bedrijven die de controle hebben over ons vlees.
We hebben nog nooit zulke grote voedselbedrijven gehad...
die zó machtig waren, in onze hele geschiedenis.
Tyson, bijvoorbeeld is het grootste vleesverwerkingsbedrijf van de wereld.
De industrie veranderde de manier waarop kippen worden gefokt.
Vogels worden nu gefokt en geslacht in de helft van de tijd van 50 jaar geleden...
maar nu zijn ze twee keer zo groot. Mensen eten graag wit vlees...
dus hebben ze de kip opnieuw ontworpen om grote kippenborsten te hebben.
Ze hebben niet alleen de kip veranderd, ze hebben ook de boer veranderd.
Vandaag de dag zijn kippenboeren niet de baas over hun vogels.
Een bedrijf als Tyson is eigenaar van de vogels vanaf de dag dat ze worden afgeleverd...
tot de dag dat ze worden geslacht.
Laat ik bovenaan beginnen.
De National Chicken Council.
De kippenindustrie heeft een model ontwikkeld voor de integratie van productie, verwerking...
en marketing van de producten die door andere industrieėn nu ook wordt toegepast...
omdat ze zien dat we enorme voordelen hebben bereikt.
Op een bepaalde manier produceren we geen kippen, we produceren voeding.
Het is allemaal erg gemechaniseerd, dus alle vogels die van deze bedrijven komen...
moeten allemaal bijna even groot zijn.
Wat dit systeem van intensieve productie bereikt is het produceren van veel voedsel...
op een klein stukje grond voor een zeer betaalbare prijs.
Leg mij maar uit wat daar mis mee is.
Na het teruglopen van de tabaksteelt in het zuiden...
zijn veel boeren overgegaan op het houden van kippen.
Ruikt voor mij als geld.
Er staan hier 16 kippenschuren.
En Chucks zoon heeft er vier aan de andere kant van die heuvel.
De kippenindustrie kwam hier en het heeft deze hele gemeenschap geholpen.
Dit zijn mijn kippenschuren.
Ik heb ongeveer 300.000 kippen.
Wat wil je?
We hebben een contract met Tyson.
Zij fokken al vele jaren kippen.
Het is een wetenschap. Zij hebben het uitgedokterd.
Als je een kip in 49 dagen kunt opfokken, waarom wil je dan een die 3 maanden nodig heeft?
Meer geld in je zak.
Deze kippen zien nooit zonlicht. Ze zitten zo'n beetje de hele tijd in het donker.
Vince had ons aangeboden om zijn schuren van binnen te bekijken.
Maar na diverse bezoeken van vertegenwoordigers van Tyson veranderde hij van mening.
Dus denk je dat ze ons erbuiten willen houden?
Ik weet het niet. Als ik het wist zou ik het zeggen.
Het zou mooi zijn als jullie konden zien wat we werkelijk doen...
maar over dat naar binnen gaan, dat kunnen we jullie niet laten doen.
Tyson zag af van een interview voor deze film.
Na tientallen boeren te hebben gevraagd stemde slechts één erin toe dat we...
gingen filmen in de kippenschuren. Ik snap waarom boeren niet willen praten...
want het bedrijf kan doen wat ze wil als het om betaling gaat, want ze hebben alles in handen.
Maar het is zover gekomen dat het niet meer klopt wat er gebeurt...
en ik heb gewoon een beslissing genomen. Ik ga zeggen wat ik wil zeggen.
Ik snap dat anderen dat niet willen. Maar ik ben zover gekomen...
dat het allemaal niet meer uitmaakt. Er moet iets gezegd worden.
In tegenstelling tot Vince houdt Carole nog steeds vast aan...
ouderwetse schuren met open ramen.
Het is vies hier binnen. Het stof vliegt overal rond.
Overal uitwerpselen. Dit is geen 'boeren'. Dit is enkel massaproductie...
als een lopende band in een fabriek.
Wanneer een kuiken groeit en in zeven weken heb je een kip van bijna 3 kilo...
dan kunnen hun botten en organen die snelle groei niet aan.
Veel van de kippen hier kunnen een paar stappen zetten...
en vallen dan neer. Dat komt omdat ze niet om kunnen gaan met hun eigen gewicht.
Dat is 'normaal'.
Er zit antibioticum in het voer en dat wordt uiteraard opgenomen door de kippen.
De bacteriėn worden resistent en dus werkt de antibioticum niet meer.
Ik ben allergisch geworden voor alle antibiotica en kan ze niet innemen.
(opgenomen met een verborgen camera)
Als het in de schuren donker is gaan de kippen liggen. Er is dan minder weerstand...
als ze gevangen worden.
Oorspronkelijk waren het Afro-Amerikanen.
Nu zien we meer en meer Latijns-Amerikaanse vangers...
niet-geregistreerde arbeiders.
Zoals zij het zien hebben ze geen rechten en gaan ze domweg niet klagen.
De bedrijven houden van dit soort arbeiders.
Het maakt niet uit dat de kippen ziek worden.
Alle kippen gaan naar de fabriek voor verwerking.
De bedrijven houden de boeren in de tang vanwege de schulden die de boeren hebben.
Om één kippenschuur te bouwen is een bedrag van 280.000 tot 300.000 dollar nodig.
En als je eenmaal de eerste investering hebt gedaan komen de bedrijven telkens terug...
met eisen voor uitbreidingen, voor nieuwe apparatuur, en de fokker heeft geen keuze.
Ze moeten het doen of ze worden bedreigd met beėindiging van het contract.
Zo houden ze de boeren in bedwang.
Het is de manier waarop ze hen geld laten uitgeven, bij de bank nog meer laten lenen.
De schuld wordt telkens groter.
Om niets te zeggen te hebben in je bedrijf, is vernederend.
Het is als alsof je een slaaf bent van het bedrijf.
Perdue zag af van een interview voor deze film.
Het contract van Carole werd beėindigd toen ze weigerde om te verbouwen...
tot de verduisterde en via tunnels geventileerde schuren.
Een gemiddelde fokker met twee kippenschuren heeft meer dan 500.000 dollar geleend...
en verdient ongeveer 18.000 dollar per jaar.
Een overvloed aan keuzes.
Michael Pollan, auteur van Het omnivoor dilemma.
Het idee dat je een boek moet schrijven om mensen te vertellen...
waar hun eten vandaan komt is een teken hoeveel afstand er is ontstaan.
Ik vind dat we recht hebben om alles over ons voedsel te weten.
Van wie is het? Hoe maken ze het? Mag ik een blik in de keuken werpen?
Toen ik het industriėle voedingssysteem wilde begrijpen ging ik iets heel simpels doen.
Ik wilde mijn voedsel terugleiden naar de bron.
In een supermarkt, wat een overvloed aan variėteit en keuze lijkt, is dat niet echt.
Er hangt een illusie van verscheidenheid. Er zijn maar een paar bedrijven betrokken...
en slechts een paar oogsten.
Wat me het meest verbaasde toen ik dat eten volgde naar de bron...
is dat ik elke keer bij dezelfde plek uitkwam, en dat was een maļsveld in Iowa.
Zoveel van ons industriėle voedsel blijkt een slimme herschikking van maļs te zijn.
Maļs heeft onze wereld veroverd op veel verschillende manieren.
Het is een opmerkelijke plant. 100 jaar geleden, kon een boer in Amerika...
misschien 500 kilo maļs per 4 vierkante meter produceren.
Vandaag de dag is 5000 kilo geen probleem. Dat is een ongelooflijke prestatie...
waar kwekers erkenning voor verdienen...
waar makers van kunstmest erkenning voor verdienen...
waar makers van bestrijdingsmiddelen ook erkenning voor verdienen.
Vandaag de dag, in de Verenigde Staten...
is 30% van het oppervlak in gebruik voor het planten van maļs.
Dat wordt voornamelijk gedreven door overheidsbeleid, dat, in feite...
toelaat om maļs te produceren onder de kostprijs.
De waarheid is dat we betaald worden voor overproductie...
en dat is veroorzaakt door deze grote moderne nationale belangen.
De reden dat onze regering maļs promoot ligt bij de Cargills, de ADM's, Tyson, Smithfield...
zij hebben belang bij het aankopen van maļs onder de kostprijs.
Zij hebben hun enorme financiėle middelen ingezet...
om het Congres de agrarische wetten te laten maken die we nu hebben.
Een agrarische wet die eigenlijk voedselwet zou moeten heten...
normeert de regels van de hele voedseleconomie.
Agrarisch beleid is altijd gericht op deze grondstoffen omdat je ze kunt opslaan.
We moedigen boeren aan zoveel mogelijk maļs te kweken,
om groot te worden, te consolideren.
We subsidiėren boeren per kilo opbrengst.
We produceerden heel veel maļs en zij verzonnen er toepassingen voor.
Wij construeren ons voedsel nu.
We weten waar we moeten zijn voor bepaalde kenmerken zoals mondgevoel en smaak.
En we brengen dat geheel samen en construeren nieuwe voedingsmiddelen...
die niet verleppen in de koelkast, niet ranzig worden.
Natuurlijk is de grootste vooruitgang de laatste jaren glucosefructose siroop uit maļs.
Weet je, ik zou wel durven gokken dat als je nu kijkt in de schappen van de supermarkt...
wed ik dat 90% van de producten ofwel een maļs- ofwel een soja-ingrediėnt bevat...
en in de meeste gevallen beide.
Maisproducten: ketchup, kaas, zoete cakejes, batterijen...
pindakaas, crackers, slasaus, frisdrank, jam, zoete dieetproducten...
siroop, vruchtensap, fruitpoeder, houtskool, luiers, ibuprofen, vlees en snacks.
Maļs is een fantastische ruwe grondstof. Je hebt die dikke vette kern van zetmeel.
Die kun je ontleden en opnieuw opbouwen. Je kunt er glucosefructose siroop van maken.
Je kunt maltodextrine maken en diglyceriden en xanthaangom en ascorbinezuur.
Al deze obscure ingrediėnten in bewerkt voedsel...
het is opmerkelijk hoeveel ervan gemaakt wordt van maļs.
Plus dat je het aan dieren kunt voeren. Maļs is het hoofdbestanddeel in diervoederingrediėnten.
Of het nu gaat om kippen, varkens, runderen, noem maar op...
in toenemende mate voeren we maļs aan vissen of het nu gaat om tilapia of kweekzalm.
We leren vissen aan om maļs te eten.
Het feit dat we zo veel goedkope maļs hadden...
heeft in werkelijkheid de prijs van vlees omlaag gedreven.
Ik bedoel, de gemiddelde Amerikaan eet meer dan 100 kilo vlees per persoon per jaar.
Dat zou niet mogelijk zijn als we ze geen dieet van goedkoop graan zouden voeren.
Omdat je graan op of onder de kostprijs verkoopt kan een veefokker maļs kopen...
voor een fractie van wat het kost om het zelf te kweken...
zodat alle dieren weggezogen worden van alle boerderijen in de Midwest.
Er ligt een spinnenweb van wegen en treinrails over het hele land om maļs te vervoeren...
van waar het gekweekt wordt naar zogenaamde CAFO's.
CAFO: Geconcentreerde veefokcentra.
Koeien zijn van nature geen maļseters. Ze zijn evolutionair ingesteld op het eten van gras.
En de enige reden dat we ze maļs voeren is omdat maļs spotgoedkoop is...
en omdat maļs ze heel snel dik en vet maakt.
Allan Trenkle, voedingsexpert herkauwers.
Waar stop jij je hand in? - Ik zit feitelijk in de pens...
dat eerste deel van de maag.
En het is niet, het is wat moeilijk te zien.
Je kunt het vloeibare deel hier zien.
Doet dit de koe pijn? - Nee.
Er zijn micro-organismen, bacteriėn in de pens, miljoenen.
De dieren evolueren op het consumeren van gras.
Er is onderzoek dat aangeeft dat een maļsrijk dieet leidt tot...
een E coli bacterie die zuurbestendig is.
En dat zijn de meest schadelijke E. coli.
Dus je voert maļs aan vee, waardoor E. coli, een veelvoorkomende bacterie, evolueert...
en er een bepaalde mutatie ontstaat.
En een streng met de naam E. coli 0157:h7 verschijnt op het wereldtoneel.
Resultaat van het dieet dat we op fokkerijen aan dieren geven...
en het is een product van het leven in een fokkerij.
De dieren staan tot hun enkels in hun mest, de hele dag lang.
Dus als eentje het heeft, dan krijgen de andere koeien het ook.
Als ze bij het slachthuis aankomen, zijn hun huiden bedekt met een koek van mest.
En als het slachthuis 400 dieren per uur slacht, hoe voorkom je dat die mest...
op de karkassen komt? En dus komt er mest in het vlees.
En nu zit dat ding dat nog niet eerder bestond in onze voedselketen.
Onbedoelde consequenties.
Een fastfood nachtmerrie die wellicht nog erger wordt.
Een tweejarig kind overleed in Seattle.
En de dader? Besmet vlees van Jack In The Box hamburgers.
Een landelijke terugroepactie vandaag voor meer dan 140 ton rundergehakt.
Een half miljoen pond rundergehakt.
Vandaag, landelijke terugroepactie Con Agra rundergehakt.
E coli zit niet meer alleen in rundergehakt, het is gevonden in spinazie en appelsap...
en dat komt van het afvalwater van onze fabrieksboerderijen.
90 bevestigde gevallen van E coli besmetting. In het middelpunt rauwe, verpakte spinazie.
Dit is het 20e geval van E coli in bladgroente in het afgelopen decennium.
Jarenlang, gedurende het Bush bewind, was de directeur van de USDA...
de man die voorheen de belangrijkste lobbyist was voor de runderindustrie in Washington...
het hoofd van de FDA de voormalig vicevoorzitter...
van de National Food Processors Association.
Deze regulerende instanties worden bestuurd door juist die bedrijven die zij moeten inspecteren.
Con Agra, die recentelijk pindakaas terughaalde die besmet was met salmonella...
was 2 jaar geleden al op de hoogte van de problemen in zijn fabriek.
Voedselvergiftiging is er altijd geweest. Er wordt meer en meer technologie...
toegepast bij de productie van voedsel, je zou denken dat het veiliger wordt niet erger besmet.
Maar de fabrieken zijn groter en groter geworden.
Een perfecte omgeving om schadelijke ziekteverwekkers verder te laten verspreiden.
De terugroepactie van bevroren hamburgers omvat nu ook 22 miljoen pond.
Genoeg vlees om een hamburger voor iedere volwassene in Amerika te maken is teruggeroepen.
In de jaren '70 waren er letterlijk duizenden slachthuizen in de Verenigde Staten.
Vandaag de dag hebben we 13 slachthuizen die het meeste rundvlees dat wordt verkocht...
in de Verenigde Staten verwerken. De hamburger van vandaag...
bevat stukjes van duizenden verschillende runderen vermalen in die ene hamburger.
De kansen nemen exponentieel toe dat een van die dieren...
een gevaarlijke ziekteverwekker bij zich droeg.
Het is opvallend hoe tandeloos...
onze regulerende instanties zijn wanneer je het van dichtbij bekijkt...
en dat is hoe de industrie dat het liefste ziet.
Dit is het gebouw van de USDA.
Heeft Josh gezegd hoeveel tijd hij dacht dat we zouden krijgen?
Vijf minuten. - Vijf minuten.
Nou, misschien wel 15. We moeten op tijd zijn voor de ontmoeting.
Het begint om vier uur. Dus als ik dit begin te doen...
of met papier begin te schuiven, is het tijd. - Ik weet het. Dan is het tijd.
Dank u wel.
Ik ben geregistreerd Republikein. Ik ben altijd redelijk conservatief geweest.
Ik had nooit gedacht dat ik dit zou doen en ik had zeker nooit gedacht dat ik ooit...
zo nauw zou samenwerken met mijn moeder.
Deze kant op? - Ja, we moeten hierheen.
Een vergissing. Ik denk dat we die kant op willen gaan.
Mijn moeder en ik, onze relatie heeft een nieuwe dimensie gekregen.
2421? Daar zijn we dan.
Hoe gaat het? Ik ben Pat. - Hallo, Pat. Barb Kowalcyk.
Hallo, Barb. Na de eerste grote sprong...
om voedingsstandaarden vast te stellen. werden mensen te zorgeloos.
We hebben de budgets van de FDA gereduceerd. We vertrouwden meer en meer...
op zelfregulering voor al deze industrieėn. En nu hebben we, eigenlijk...
ons systeem verloren.
U bent werkelijke een van de helden op het gebied van...
voedselveiligheid en het is een heel belangrijk doel.
Het is ook iets persoonlijks, voor mij en mijn gezin.
Onze acties voor voedselveiligheid zijn zes jaar geleden gestart...
toen mijn twee-en-een-half-jaar oude zoon Kevin...
besmet werd met E. coli 0157:h7...
en van een volmaakt gezond, prachtig jongetje...
en ik heb een fotootje bij me vandaag, genomen twee weken voor hij ziek werd.
Hij ging van dit, naar dood, in 12 dagen.
In juli 2001 ging ons gezin op vakantie.
Als we hadden geweten wat ons te wachten stond, zouden we nooit naar huis zijn gegaan.
We hebben tot slot nog drie hamburgers gegeten en toen werd hij ziek.
We ontdekten bloed in Kevins diarree...
dus namen we hem mee naar de eerste hulp.
En toen zeiden ze: We hebben de kweek terug, van Kevins uitwerpselen...
en hij heeft hemorrhagische E. coli.
Ze kwamen binnen en vertelden ons dat Kevins nieren begonnen uit te vallen.
Kevin kreeg zijn eerste dialysebehandeling.
Hij mocht geen water drinken.
We hadden kleine sponsjes en we mochten die dopen in een bekertje water...
en hem dat geven.
Hij beet er een stuk vanaf.
Je hebt nog nooit iemand zien smeken.
Hij smeekte om water. Dat was alles waar hij over praatte.
Ze lieten niemand een drankje de kamer mee innemen...
want, ik bedoel, alles waar hij over praatte, was water.
Ik weet niet of hij wist wat er met hem gebeurde...
en ik hoop, ik weet het niet.
Om een prachtig kind te zien gaan van perfect gezond tot dood in 12 dagen...
het was gewoon ongelooflijk dat dit kon gebeuren als gevolg van eten.
En wat het allemaal nog wranger maakte en we hadden daar met behulp van een advocaat...
bijna 3 jaar voor nodig, was dat we ontdekten dat wij overeen kwamen met een terugroepactie.
Op 1 augustus lag mijn zoon al in het ziekenhuis.
Ze deden een E coli test op de fabriek, die positief was.
Ze riepen het vlees niet eerder terug dan 27 augustus, 16 dagen na zijn overlijden.
Als we meer verhoren hebben en die komen er, zou ik graag zien dat u komt getuigen.
Blijf vechten. - Dank u. U ook.
Je komt nooit over de dood van je kind heen. Je vind een nieuw evenwicht...
Zo? Gaan we die kant op?
We stellen vertrouwen in onze overheid om ons te beschermen...
en we worden niet beschermd op een heel basaal niveau.
In 1998 implementeerde de USDA microbiologische testen...
voor salmonella en E. coli 0157:h7.
De gedachte was dat als een fabriek herhaaldelijk niet door de testen kwam...
de USDA de fabriek kon sluiten, want ze hadden kennelijk een doorlopend besmettingsprobleem.
De vlees- en gevogelte-organisaties stapten onmiddellijk naar de rechter.
En de rechtbanken zeiden feitelijk dat de USDA niet de bevoegdheid had om fabrieken te sluiten.
Wat het betekende was dat je een pond vlees of gevogelte in je bezit kon hebben...
dat fungeert als een kweekvijver voor salmonella en dat de USDA daar niets tegen kan doen.
Een nieuwe wet werd geļntroduceerd als een direct antwoord daarop...
en die wet werd bekend als Kevins Wet.
Kevins wet zou de USDA de macht teruggeven om fabrieken te sluiten...
die herhaaldelijk besmet vlees produceren.
Het lijkt een zo voor de hand liggend duidelijk geval.
Hoe gaat het ermee? - Prima.
We hebben er nu 6 jaar aan gewerkt en het is nog steeds niet aangenomen.
Ik geloof dat er misschien een mogelijkheid is, een kans, een goede kans...
om dit voorstel dit keer tot wet te stemmen.
Ik denk dat van het standpunt van de consument uit, veel mensen het idee zouden steunen...
om een kleine beetje meer te betalen voor de garantie van een betere voedselveiligheid.
Ja, maar ik weet ook dat er andere spelers zijn in de voedselproductie-keten...
We weten ervan. - die zich zorgen maken...
want het kan gezien worden als een extra kostenpost.
Ik denk dat het voordeel hier is... - Soms voelt het alsof...
de industrie beter beschermd werd dan mijn zoon.
Dat heeft me gemotiveerd om pleitbezorger te worden.
Alleen al in het afgelopen jaar was er een veelvoud van voedingsgebaseerde besmettingen...
die hebben geleid tot significante verliezen. Duidelijk is dat onze huidige aanpak...
van het toezicht op en de bescherming van voedsel...
niet tegemoet komt aan de behoeften van Amerikaanse gezinnen.
Ik vind het moeilijk om Kevins verhaal te vertellen.
Maar de enige manier waarop ik kan voorkomen dat het anderen ook overkomt...
is om naar buiten te stappen en erover te praten.
Er waren die dag twee uitbraken van de E coli bacterie.
Zes zijn basisschoolleerlingen, één een familielid en nog één in een andere gemeente...
in Kentucky, dus...
Het is straks zeven jaar geleden dat mijn zoon stierf.
Alles wat ik wilde was dat het bedrijf zou zeggen: Het spijt ons.
We hebben een verkeerd product gemaakt dat uw kind doodde en we gaan het volgende doen...
om er zeker van te zijn dat het niet nog een keer gebeurt.
Dat is alles dat we wilden en ze konden ons dat niet geven.
Het industriėle voedselsysteem zoekt altijd meer efficiėntie, maar elke nieuwe stap...
leidt tot problemen. Als je fokvee van hun maļsdieet afhaalt...
hen een dag of vijf gras geeft, verdwijnt 80% van de E coli in hun buik.
Maar dat doet uiteraard de industrie niet. De aanpak van de industrie is...
dat als het een probleem van het systeem is, ze niet nagaan wat er mis is met het systeem.
Ze komen aan met wat hightech reparaties om het systeem te laten overleven.
De 5x5 productie overlooptank. Laag niveau.
Dit is ons operatiecentrum. We beheren alle fabrieken vanaf hier.
Waar is Chicago? - Hier is Chicago. Georgia, Utah, Kansas.
Nebraska, Texas, L.A., Ohio.
We sturen alle niveaus aan, versnellingsbakken, de snelheid van motoren...
kunnen we allemaal vanaf hier wijzigen.
We hebben iets gemaakt waarmee we, denk ik, vanuit het oogpunt van voedselveiligheid...
verder zijn dan de rest. Ik denk dat we het aantal incidenten...
met E. coli 0157:h7 kunnen verminderen.
Maar ik ben net begonnen met ammoniak te werken en met ammoniakhydroxide.
Ammoniak doodt bacteriėn, dus werd het een hulpmiddel in de verwerking.
Ik ben eigenlijk een monteur. Dat is eigenlijk wat ik ben.
We ontwerpen onze eigen machines.
Dit is ons eindproduct.
Zit jullie vlees in de meeste hamburgers in het land?
In 70%. Over 5 jaar zitten we, denk ik, op 100%.
We hebben wel wat concurrentie. Die gaan we, denk ik, wel verslaan.
Het is opnieuw een huwelijk van wetenschap en techniek.
Het dollar menu.
Ik wil het dollar menu...
vijf rodeo cheeseburgers... - Vijf rodeo's.
2 kip sandwiches.
Anders nog iets? - Twee kleine frisdrank...
en geef maar een grote Dr Pepper.
$11.48. Eerste raam.
We dachten zelfs niet na over gezond eten omdat we dachten dat alles gezond was.
Alstublieft. - Dank u.
Prettige dag verder. - U ook. Dank u wel.
Nu ik weet dat het voedsel erg ongezond voor ons is...
voel ik me schuldig dat ik het aan de kinderen geef.
Maar we hebben geen tijd om te koken, omdat we om 6:00 uur vertrekken.
We komen niet eerder thuis dan 9 of 10 uur 's avonds.
Als je maar 1 dollar kunt uitgeven en je moet 2 kinderen te eten geven...
kun je ofwel naar de markt gaan en kijken of je iets goedkoops kunt vinden...
of gewoon direct naar een drive-in en twee kleine hamburgers voor ze halen.
Alsjeblieft. Eet ze. - Dit is wat haar maag vult...
niet dat ene enkele product van de markt.
Kijk naar de broccoli. - Het is te duur, man.
Wat wil je dan eten? Eerst kijken hoeveel er in een pond gaan.
Eh, dat kopen we niet. - Waarom niet?
Je krijgt er maar 2 of 3. Nee, kom op.
We kunnen snoepgoed vinden dat goedkoper is. We kunnen chips vinden, die goedkoper zijn.
De frisdrank is erg goedkoop.
Soms moet je naar groente kijken en zeggen, we kunnen daar 2 hamburgers krijgen...
voor hetzelfde bedrag.
Hoe komt het dan dat je bij McDonalds voor 99 cent een dubbele cheeseburger kunt kopen...
en je niet eens één stronk broccoli kunt krijgen voor 99 cent?
Wil je de kleine? We hebben ons voedingsysteem omgebogen...
richting de slechte calorieėn en dat is geen ongelukje.
De reden dat deze calorieėn goedkoper zijn...
is omdat dat de calorieėn zijn, die we zwaar subsidiėren.
En dat is direct verbonden aan het soort landbouw dat we uitvoeren...
en het landbouwbeleid dat we hanteren. Al deze snackcalorieėn...
komen van de grote oogsten, van de tarwe, van de maļs en van de sojabonen.
Dat deze calorieėn zo goedkoop zijn is een van de oorzaken dat de grootste voorspeller...
van obesitas het inkomensniveau is. In de loop van de geschiedenis van de mens...
waren we aan het vechten om er zeker van te zijn dat we genoeg voedsel en calorieėn hadden...
voor een aanzienlijk percentage van het menselijk ras.
Nu is het probleem teveel calorieėn. De industrie wijst bij obesitas...
op een gebrek aan persoonlijke verantwoordelijkheid.
Maar wanneer je voeding samenstelt druk je op onze evolutionaire knoppen.
Feit is dat onze hersenen zijn toegerust om te 'gaan' voor 3 smaken...
zout, vet en suiker. Deze zaken zijn schaars in de natuur.
Nu is suiker 24 uur per dag beschikbaar in enorme hoeveelheden.
We eten honderden kilo's ervan per jaar. Dit dieet van glucosefructose, maļssiroop...
en geraffineerde koolhydraten leidt to pieken in het insulineniveau...
en geleidelijk aan tot slijtage van het systeem waarmee ons lichaam suiker verwerkt.
Mijn man is diabeet. Een van mijn grootste zorgen is...
dat hij blind kan worden.
Hij krijgt soms een hyper. Soms begint hij te trillen...
dus ik ben bang dat hij straks niet meer kan autorijden, want dat is zijn werk.
We moeten rekening houden met zijn medicijnen. Hoeveel was het, $70?
50 pillen kosten me ongeveer $130. Maar hij slikt 2 verschillende soorten pillen.
$100 en nog wat voor de ene pil en dan $100 en nog wat voor de ander.
Dat neemt een flink deel van ons inkomen weg. We zitten ofwel krap...
door het betalen van zijn medicijnen om gezond te blijven...
ofwel door het kopen van groenten om gezond te blijven. Dus wat moeten we doen?
Het is moeilijk om mijn vader te zien lijden aan diabetes en dat soort dingen.
En het is heel moeilijk om te zien dat mijn zus het misschien heeft.
Er is iets gaande met de manier waarop we ons leven leiden...
waar we spelen, waar we ons eten kopen, het soort eten dat we kunnen kopen...
dat een epidemie veroorzaakt. Het is niet alleen onze gemeenschap.
Het is niet alleen Baldwin Park. Het is overal. Wie heeft iemand in de familie met diabetes?
Hoe zit het met twee? Drie? Houd je hand omhoog.
Het was zo dat type 2 diabetes alleen voorkwam bij volwassenen.
Nu raakt het kinderen in epidemische proporties. Eén op de drie Amerikanen, geboren na 2000...
zal vroegtijdig diabetes ontwikkelen.
Bij minderheden zal deze verhouding 1 op 2 zijn.
In het gras.
Alles wat we gedaan hebben in de moderne, industriėle landbouw...
was gericht op sneller, vetter, groter en goedkoper fokken.
Niemand denk aan E coli, type 2 diabetes en de ecologische gezondheid...
van het hele systeem. We besteden...
autonome, boerenbeslissingen uit aan raden van bestuur...
in grote steden 1000 kilometer ver waar mensen beslissingen nemen en niet hoeven te leven...
met de consequenties van die beslissingen.
Alles is op gras gebaseerd.
Ze eten geen mais, dode koeien, of kippenmest zoals ze dat wel doen hier in de vallei...
of dode kippen. Ze eten eigenlijk gras, struiken...
je weet wel, klaver, gras, kruiden. Het zijn herbivoren.
Als ze maļs zouden eten, dan moet je die maļs gaan oogsten en transporteren...
en dan moet je die mest ergens weggooien die uit de achterkant komt.
Hier, is er het hele ding...
Ik bedoel: de koe bemest en maait. We hoeven geen mest uit te rijden.
We hoeven niet te oogsten, want zij oogsten het.
Alles op hetzelfde moment, echte zonnedollars.
Het industriėle voedselsysteem werd geleidelijk aan een zo lawaaiige, stinkende...
en mensonvriendelijke plek, dat de mensen die de fabrieken bedienen...
niet willen dat er iemand komt, want dan zouden mensen de lelijke waarheid zien.
Toen dat gebeurde, verloren we alle integriteit...
en alle verantwoordelijkheid in het voedselsysteem.
Als we glazen wanden om alle megaverwerkingseenheden zouden zetten...
zouden we een heel ander voedselsysteem hebben in dit land.
We hebben onszelf veroorloofd om ons los te maken van en onwetend te worden...
over iets dat zo intiem is als het voedsel dat we eten.
Wat een verschil is het, om hier buiten te zijn...
in de frisse lucht, zonneschijn, vogels zingen in de bomen, weet je wel?
Maar zie je, volgens de USDA, is dit onhygiėnisch...
want het is in de open lucht. Ze hebben geprobeerd ons te sluiten.
Een van de grootste krachtmetingen was toen ze probeerden ons te sluiten...
omdat het niet hygiėnisch was. Kun je het je voorstellen?
Dus we hebben ze op kweek laten zetten bij een plaatselijk lab.
Ons gemiddelde was 133 CFU en die van de winkel...
hadden gemiddeld 3600.
Uiteraard hebben die 40 triljoen baden gehad. Die van ons hebben geen chloor gezien.
Veel mensen vragen zich af: is dit echt? Ik bedoel: kun je echt de wereld voeden?
Dat hele gedoe is zo'n misleidend argument...
want, ja, we zijn net zo efficiėnt...
zeker als je alle inefficiėnties van het industriėle systeem meerekent.
Er kwamen mensen naar me toe op boerenmarkten en ze zeiden...
Wat? 3 dollar voor een dozijn eieren?
Terwijl ze een blikje fris drinken van 75 cent.
Varken. Varkentjes.
Ik verbaas me altijd over hoe succesvol we zijn geweest...
met het zo trefzeker raken van het verkeerde doel.
Ik bedoel, we hebben geleerd, bij vee bijvoorbeeld...
hoe we mais moeten planten, bemesten en oogsten...
met behulp van GPS technologie, en niemand die terugkijkt en vraagt...
Moeten we koeien eigenlijk wel maļs voeren? We zijn een cultuur van techneuten geworden.
We gaan helemaal op in het hoe van alles. En niemand doet een stap terug...
en vraagt, Maar waarom?
Een cultuur die een varken alleen maar gebruikt...
als een hoop protoplastische anonieme structuren...
die je kunt manipuleren met elk creatief ontwerp...
dat de mens maar kan loslaten op zo'n scharrelaar...
zal waarschijnlijk kijken naar de individuen in zijn gemeenschap...
en andere culturen in de gemeenschap van landen...
met dezelfde soort minachting, respectloosheid en beheersmatige mentaliteit.
Het grootste slachthuis ter wereld.
De stad waar de fabriek zich bevindt is een klein stadje genaamd Tar Heel...
in het midden van een zeer arme streek.
Smithfield verstaat de kunst om werkkrachten op te sporen en uit te kiezen...
die ze kunnen uitbuiten, in eerste instantie vanuit de lokale bevolking...
de arme blanken, de arme zwarten.
Die groep hadden ze snel opgebruikt.
Nu hebben ze een bus om hun arbeiders helemaal van Dentsville, South Carolina...
naar Clinton, North Carolina te brengen.
Teken een cirkel met een diameter van 160 km en daar komen al je medewerkers vandaan.
Opgenomen door arbeiders met een verborgen camera.
Stemmen van Smithfield arbeiders.
Ze hebben dezelfde houding tegenover hun medewerkers als tegenover hun varkens.
Weet je, voor die varkens hoeven ze zich niet druk te maken over hun comfort...
want die zijn tijdelijk, ze worden gedood.
En dat vinden ze ook van de medewerker.
Je bent niet bezorgd om de houdbaarheid van je medewerker...
want voor hen komt vanzelf alles tot een eind.
De slachtvloer.
Hier worden 32.000 varkens per dag geslacht.
Als je 2000 varkens per uur moet verwerken...
dan krijgen medewerkers, omdat ze die ingewanden zo vaak vastpakken...
infecties onder hun nagels en dergelijke. Hun vingernagels vallen uit.
Je bent bedekt met bloed, poep, urine. Je raakt gemakkelijk gewond hier beneden.
Je maakt dezelfde beweging met datzelfde deel van het varken en het is non-stop.
Feitelijk word je behandeld als een menselijke machine.
Je krijgt mensen die het zich niet kunnen veroorloven...
om hier te vertrekken en Smithfield weet dat.
En dat gebruiken ze tegen je.
100 jaar geleden toen Upton Sinclair The Jungle schreef...
was er een rundvleesmonopolie met enorm veel macht.
Immigranten uit Oost-Europa werden uitgebuit...
door afwezigheid van elke vorm van overheidsregulering.
Er waren verschrikkelijke verminkingen en zelfs doden.
Zaken werden beter. Langzaam werden ze beter.
Teddy Roosevelt verzette zich tegen de monopolie.
Vakbonden verenigden de arbeiders in de vleesverwerking...
en veranderden het in een van de beste industriėle banen in de Verenigde staten.
Als je in de jaren 50 vleesverwerker was, was dat hetzelfde als werken in de auto-industrie.
Je had goede salarissen, arbeidsvoorwaarden, pensioenen.
En wat gebeurde er toen? De vleesverwerkende bedrijven werden groter...
om de behoeften van de fastfood industrie te kunnen bevredigen...
die hun grootste klant was.
Sommige van de vleesverwerkende bedrijven zoals IBP namen de methoden over...
van de fastfood industrie: lonen verlagen, ervoor zorgen dat er geen vakbonden zijn...
de productie versnellen en arbeiders steeds dezelfde taak laten uitvoeren...
opnieuw en opnieuw en opnieuw. En vleesverwerking is nu...
een van de gevaarlijkste banen in de Verenigde Staten.
De vleesverwerkende industrie nam ook nieuwe immigranten in dienst: illegale immigranten...
en recente immigranten uit Mexico.
Veel van de illegale immigranten die naar Amerika komen zijn maļsboeren uit Mexico.
NAFTA zorgde voor een stortvloed van goedkope, Amerikaanse maļs op de Mexicaanse markt.
Meer dan anderhalf miljoen boeren verloren hun baan.
Ze konden niet concurreren met de goedkope maļs uit Amerika.
Dus wat gebeurt er met die anderhalf miljoen Mexicaanse boeren?
Vleesverwerkers zoals IBP, National Beef en Monfort...
gingen actief werven in Mexico. Bedrijven adverteerden op de radio...
en in kranten. IBP zette een busregeling op...
in Mexcico om arbeiders de VS in te brengen.
Jarenlang kneep de overheid een oogje dicht voor de werving van immigranten...
door de vleesverwerkend industrie. Maar nu er een anti-immigranten beweging is...
komen ze plotseling in actie, maar ze komen niet in actie tegen deze bedrijven...
de overheid komt in actie tegen de arbeiders.
De vreemdelingenpolitie arresteert Smithfield arbeiders op dit woonwagenkamp.
Er is een overeenkomst tussen Smithfield en de immigratieautoriteiten.
Ze pakken 15 arbeiders per dag op. Maar je ziet geen grote overvallen.
Op die manier raakt het de productielijn niet.
Je hoeft ze geen enkele informatie te geven.
Meneer, we proberen... - Ze stelde me een vraag.
Zij stelt ons een vraag, niet u.
Ik zie niemand die Smithfields managers arresteert.
Niemand in de fabriek die iets te maken had met het feit dat deze arbeiders waren ingehuurd...
wordt gearresteerd. Wat we vandaag de dag zien zijn arbeiders...
die produceerden voor dit bedrijf en hard werkten, dat soort mensen wordt gearresteerd.
We willen de laagste prijs betalen voor ons voedsel.
We snappen niet dat ook dat een prijs heeft.
Deze arbeiders werken hier 10, 15 jaar...
produceren je bacon, je feestelijke ham...
en nu worden ze opgepakt alsof het criminelen zijn.
En deze bedrijven verdienen miljarden dollars.
Smithfield zag af van een interview voor deze film.
Verborgen kosten.
Is een koopje alles wat er toe doet? Wie wil de allergoedkoopste auto kopen?
We zijn bereid subsidie te betalen aan het voedselsysteem, om het beeld op te houden...
van goedkoop eten, terwijl het in werkelijkheid heel duur voedsel is.
Als je de milieukosten, maatschappelijke kosten en gezondheidskosten erbij optelt...
is industrieel voedsel geen eerlijk voedsel.
Het is niet eerlijk geprijsd, niet eerlijk geproduceerd, niet eerlijk verwerkt.
Er is niets eerlijk aan dat voedsel.
Ik kan geen betere bestemming bedenken voor een Smithfield doos.
Het was een rit van ongeveer 5 uur misschien 500, 600 kilometer.
Dus ja, het is het waard.
Ik heb geen behoefte om op te schalen of te groeien.
Mijn wens is om het beste eten in de wereld te produceren en te genezen.
En als dat er toe leidt...
dat meer mensen onze kant opkomen en spullen willen...
dan mag de hemel helpen uit te vinden hoe aan de vraag te voldoen...
zonder de integriteit in gevaar te brengen. Dat is waar ik sta.
Ik heb absoluut geen behoefte om in de Wal-Mart te liggen.
Zodra je voor zo'n groei gaat...
ga je de klant anders bekijken, ga je het product anders bekijken...
ga je het bedrijf anders bekijken.
Je gaat alles wat het belangrijkste is anders bekijken.
Beurs van natuurlijke producten.
Dit is onze nieuwe lijn biologische popcorn. Dit is Vitasoy soja melk...
de beste sojamelk in de hele wereld.
Toen deze hele beurs net was gestart was het niet groter dan deze doorgang hier.
Sommige sliepen in hun stand. Ze konden zich geen hotelkamer veroorloven.
Biologisch groeide de laatste jaren met meer dan 20% per jaar.
Het is een van de snelst groeiende segmenten in de voedselindustrie.
We zullen het kapitalisme niet kwijtraken. En we gaan het zeker niet kwijtraken...
in de tijd die we nodig hebben om de opwarming van de aarde te stoppen...
en de vergiftiging terug te draaien van onze lucht, ons eten en ons water.
We moeten er meer druk achter zetten.
Als we perfect de vijand maken van het goede en zeggen dat we alleen voedsel willen kopen...
van het meest perfecte systeem...
niet meer dan 160 kilometer van ons vandaan, dan gaan we het niet redden.
Als milieudeskundige, was het mij duidelijk dat bedrijfsvoering de bron was van alle vervuiling.
Bedrijfsvoering was de bron van zo'n beetje alles dat de aarde vernietigde.
Op school kwam ik een klein instituut tegen, genaamd New Alchemy Institute...
dat bestond uit een groep afvallige biologen.
Mijn hoop is om u. We predikten een soort nieuwe religie.
We wilden voedsel ontwikkelen en alternatieven voor afvalverwerking...
maar we preekten voor dovemans oren.
We waren afhankelijk van steun die aan het opdrogen was...
maar we bereikten niet het publiek dat die boodschap daadwerkelijk nodig had.
Ik realiseerde me dat we niet David moesten zijn...
tegenover Goliath. We moesten Goliath zelf zijn.
We begonnen als een boerderij met zeven koeien.
We wilden bewijzen dat zaken doen een deel kon zijn van de oplossing...
voor de milieuproblemen van de wereld. Tegelijkertijd moesten we bewijzen...
dat we zeer winstgevend konden zijn.
Nu, in 2008, zijn we niet alleen het derde yoghurtmerk in Amerika...
maar horen we ook bij de meest winstgevende.
Stonyfield werd overgenomen door de Danonegroep...
een voedselconglomeraat van meer dan 23 miljard dollar.
Gary blijft aan de leiding bij Stoneyfield.
Kijk, dit is het interessante. Een klein bedrijf zoals dit is nu van Kraft...
maar je hebt geen idee dat het van Kraft is. Dit is van Pepsi. Dat is van Kellogg's.
Is Kashi Kellogg's?
Dit is van Colgate nu. - Oh, is dat zo?
Ja, dit is een van die bedrijven die net als wij begonnen zijn.
En zijn ze in staat om hun eigenheid te bewaren?
Maakt het hen eigenlijk succesrijker?
De meningen zijn verdeeld. Laat ik het zo zeggen.
Deze grote bedrijven groeien niet organisch. Ze groeien door overnames.
Coke, Pepsi, Kellogg's, General Mills, ze zijn allemaal aan het rennen...
en niet aan het wandelen in de biologische voedselbusiness.
Ik vind het erg opwindend als Wal-Mart de biologische kant opgaat.
Het is een van de meest opwindende dingen.
Ik heb gedroomd van de dag dat ik naast zakelijke giganten zat...
en gesprekken kon hebben over biologisch en duurzaamheid.
Dit is Amanda. Dit is Rand. - Hoi Amanda. Ik ben Rand.
Rand, leuk je te ontmoeten.
Vertel eens hoe het in elkaar zit.
We werken beiden voor Wal-Mart. - Jij hoort bij Wal-Mart.
Weet je dat wij niet naar Wal-Mart gaan? Nog nooit geweest.
Is dat niet wonderlijk? - Dus zijn we naar jou toe gekomen.
Ja, we zijn er nog nooit geweest. Lang geleden begonnen we ze te boycotten...
en dat bleven we maar doen. Wal-Mart is vreselijk gevoelig over hun reputatie.
Ze zijn meer belasterd, dan welke andere detailhandel ook in onze huidige economie.
In feite is het een vrij makkelijke beslissing...
om zaken als biologisch, of wat het dan ook is, te ondersteunen...
gebaseerd op wat de klant wil. We zien dat en reageren erop.
Dus als het duidelijk is dat de klant het wil, kun je er heel makkelijk achter gaan staan...
druk uitoefenen en proberen het voor elkaar te krijgen.
Als ik mijn milieuvrienden tegenkom, zijn de meesten aanvankelijk geschokt...
over het soort bedrijven waar ik tegenwoordig zaken mee doe.
Maar als ik daarna uitleg wat de impact van één inkooporder van Wal-Mart is...
in de zin van niet kilo's maar tonnen pesticide, tonnen bestrijdingsmiddel, tonnen kunstmest.
In de discussie laten we de emotie los en beperken ons tot de feiten.
Dat is ontzettend handig, trouwens, van wat jullie hier doen.
Ik maak me geen illusies. Ik geloof niet dat Wal-Mart hier komt...
omdat ze plotseling moreel het licht hebben gezien. Het is een kwestie van economie.
Al debatteer ik de hele dag met mijn radicale vrienden, niemand kan het feit aanvechten...
dat een order van nog eens een miljoen dollar van Wal-Mart helpt om de wereld te redden.
Vroeger, rond de laatste eeuwwisseling, kon de gemiddelde boer 6 tot 8 mensen voeden.
Nu kan de gemiddelde Amerikaanse boer zo'n 126 mensen voeden.
Dit zijn de meest productieve mensen die ooit leefden.
De veranderingen op de boerderij waren van groot gewicht en radicaal...
maar onzichtbaar voor de meesten van ons, want wie kent de boer nu nog?
Maar hun levenswijze is revolutionair veranderd.
Van zaad tot de supermarkt.
10.000 jaar geleden, begonnen boeren hun beste zaden te bewaren...
om ze het jaar erop opnieuw te planten. Zo zijn zaden ontwikkeld.
Zo is maļs ontwikkeld. Van een goeddeels nutteloos gras...
tot de extreem productieve plant die het vandaag is.
Het idee dat een willekeurig bedrijf een voedselambacht kan bezitten...
is totaal nieuw. Pas in de jaren 80 besloot de Hoge Raad dat je het leven kunt patenteren.
Toen was het hek van de dam met pogingen om de waardevolste delen van het leven te patenteren.
Met andere woorden, de oogsten waarvan we afhankelijk zijn.
Monsanto is een chemie bedrijf. Ze maakten DDT, Agent Orange in Vietnam...
en ontwikkelden toen een product genaamd Roundup.
Er waren geruchten over genetisch gemodificeerde sojabonen, die resistent waren voor Roundup.
Als er Roundup over gespoten werd, doodde het al het onkruid...
behalve deze Roundup-bestendige sojaboon.
Ik kan me het eerste verbod herinneren op het bewaren van zaden.
De meeste boeren verafschuwden dit hele concept.
Het is interessant om te zien dat we over een periode van 11 jaar...
van totale minachting voor het idee dat we onze eigen zaden niet mochten bewaren...
overgingen op acceptatie daarvan.
Wat gebeurt er als een boer zaden bewaard?
Er is eigenlijk op dit moment maar één bedrijf bij betrokken en dat is Monsanto.
Monsanto is...
Ze hebben een team van privé detectives die het land doorkruisen...
en ze hebben 0900-lijnen waar ze telefoontjes aannemen. Als ze een telefoontje krijgen...
en men beweert dat iemand zaden bewaart, sturen ze een detective om de zaak uit te zoeken.
Als jij je eigen zaad bewaart, krijg je een telefoontje van iemand van Monsanto.
Twee mannen reden mijn oprit op om 7 uur, half 8 's avonds en toonden een zwarte kaart.
Ze hebben nooit gezegd dat ze van Monsanto waren.
Ze zeiden dat ze een surveillanceteam hadden, dat mij had betrapt op het zuiveren van bonen.
Ik vond het nodig om op te staan rond 3 en 4 uur in de ochtend...
vóór de detectives op weg waren om me te volgen. Ze waren...
laat ik zeggen, ex-militairen of ex-agenten. Ze waren groot en ze waren intimiderend.
Ik weet niet of ze hun eigen surveillanceteam hadden...
of dat het mijn buurman was die me aangaf. Ik weet het niet.
Ik draaide me om en liep het huis in, één zei, ik kon het achter me horen, Hij is schuldig.
Moe Parr, Zaadreiniger.
De machine van Moe zuivert het zaad van vuil...
zodat het kan worden bewaard om het volgende jaar te zaaien.
Het is een heel ingenieus apparaat, ontworpen in de 19e eeuw...
en Monsanto gaat ze allemaal sluiten.
Dus hoeveel zaadreinigers zijn er nog in het land, denk je?
In de staat Indiana, misschien zes. - Misschien. Ik weet niet...
Hoeveel er waren? - Iedere gemeente had er drie.
Zijn ze allemaal gedwongen te stoppen? Er is niemand over.
Toen de sojabonen van Monsanto voor het eerst op de markt kwamen...
ben ik gewoon nooit overgestapt.
Ik had best een goede opbrengst met de conventionele sojabonen die ik gebruikte...
dus ik dacht, ik blijf gewoon waar ik ben.
David plant zelf geen gewas van Monsanto...
maar zijn velden worden besmet met genetisch gemodificeerde zaden (GMO's).
Mijn buren om me heen werken allemaal met GMO's. Als er stuifmeel naar binnen komt, of zaad...
word ik nog steeds verantwoordelijk gehouden.
Als Monsanto besmetting vindt moet de boer zelf bewijzen dat hij het patent niet schond.
Als je een oogst genetisch manipuleert bezit je het.
Dat hebben we in de landbouw nog nooit gehad.
Het was zo dat de landbouwuniversiteiten iets ontwikkelden dat we publiek zaad noemden.
Het grootste deel van de plantenkweek vond feitelijk plaats op deze openbare instituten.
Monsanto lijkt erg op Microsoft.
Op dezelfde manier dat Microsoft het intellectuele eigendom heeft...
van de meeste computers in Amerika, waren ze uit op het intellectuele eigendom...
van het meeste voedsel in Amerika. Publiek planten kweken is iets van het verleden.
Er zijn praktisch geen publieke zaden meer.
Er zijn nog maar vier of vijf varianten die ik feitelijk nog kan planten.
Nu had ik een paar van de laatste sojabonen afkomstig uit de staat Illinois...
die niet GMO zijn, maar een publieke variant.
Als het zover komt dat ik geen gecertificeerd zaad kan kopen...
wat moet ik dan? Wat zijn mijn opties?
Ik heb deze lijst gekregen, die me werd gemaild.
Deze zwarte lijst is Monsanto's niet-geautoriseerde kwekerslijst.
Het zijn ofwel boeren die door hen zijn aangeklaagd...
ofwel boeren die hun administratie niet hebben overlegd, die hun boeken niet overdragen.
In mijn geval, daarom sta ik hierop, ik wilde mijn boeken niet overdragen.
Sta ik op die lijst? - Ja, je staat erop.
Ik zie twee van de boeren waar ik voor werk hierop staan.
Deze lijst, komt nu neer op waar ik geen Monsantoproducten kan kopen, goed?
Klopt. - Het komt dus neer op wat ik kan planten.
Monsanto klaagt me aan op basis dat ik boeren aanmoedig het patentrecht te schenden...
door hun eigen zaden te reinigen.
Ik ben nog niet in een rechtszaal geweest en mijn rekening is nu al 25.000 dollar.
Mensen die vrienden van me waren zijn nu terughoudend om met me te praten.
We waren 50 jaar lang vrienden en nu kunnen we amper samen gezien worden.
Als voorwaarde van zijn schikking kan deze boer niet openlijk over zijn zaak praten.
Ik denk niet dat ik echt schuldig ben, maar het was goedkoper om de boete te betalen...
dan te proberen het aan te vechten. Het knaagt aan je...
als je denkt dat je gelijk hebt met iets, maar desondanks toegeeft dat je fout zit.
Monsanto beschuldigde ons valselijk van het schenden van hun patent en contractbreuk.
Er was niets van waar.
Je gaat een markt binnen, vindt de meest dominante landbouwer...
en als je die kunt ruļneren, maak je de rest te bang om te protesteren.
Mijn familie spendeerde 400.000 dollar om het gevecht aan te gaan, nog vóór de rechtszaak.
Men zei dat het nog een miljoen zou kosten om het een rechtszaak te maken.
We schikten buiten de rechtszaal.
Hoe het systeem in mijn ogen leek te werken was: Vrouwe Justitia met de weegschaal...
ieder legt stapels geld op de schalen en wie het meeste geld op de schalen stapelt...
de duurste experts inhuurt en bereid is de grootste leugens te vertellen, is de winnaar.
Zo lijkt ons justitiesysteem tegenwoordig te werken.
Verschrikkelijk. Hoe kan een boer zichzelf verdedigen tegen een multinational als Monsanto?
Ik sprak een jonge man slechts 3 dagen geleden. Ze waren op zijn boerderij geweest.
En die arme jongen, hij is net begonnen. Zijn verloofde was er. Ik sprak met haar...
probeerde hen een zo goed mogelijk advies te geven.
Helaas was het beste advies dat ik hen kon geven...
probeer er heelhuids uit te komen.
Ga niet de strijd aan. Ga op je rug liggen.
Geef ze wat ze willen, want je kunt jezelf niet verdedigen.
In het geval van Monsanto, is hun grip zo dominant...
dat als je in de productielandbouw wil werken, je in bed eindigt met Monsanto.
De sojaboon is hun eigendom. Zij gaan dat product beheersen...
van zaad tot supermarkt. In feite krijgen ze meer grip op voedsel.
Monsanto zag af van een interview voor deze film.
De sluier.
Je hebt een soort draaideur tussen de kantoren van Monsanto...
en de diverse regulerende en wetgevende instanties die beslissingen hebben genomen.
Rechter Clarence Thomas was een Monsanto advocaat.
Dat zou nog niet zo'n groot probleem zijn ware het niet dat in één rechtzaak...
beslissend voor dit onderwerp van het bewaren van zaad was...
Rechter Clarence Thomas de meerderheidsmening schreef...
in een zaak die het deze bedrijven toestond...
boeren ervan te weerhouden hun eigen zaad te bewaren.
Monsanto had hele nauwe banden met de regering van Bush...
en met de regering van Clinton.
Daarom hebben we tot nog toe weinig politieke discussie gehad...
over deze radicale wijziging in ons voedselsysteem.
Onze overheid is de afgelopen 25 jaar gedomineerd door de industrieėn...
die het nu juist moest reguleren.
De uitdaging is dat, zodra je in de industrie mensen met expertise hebt, deze misschien wel...
heel goede toezichthouders zouden kunnen worden.
Het gaat in essentie om de keuze welke belangen ze willen vertegenwoordigen.
Je hebt het hier over macht, gecentraliseerde macht...
en die macht wordt gebruikt tegen de mensen die daadwerkelijk voedsel produceren, zoals boeren.
Het wordt gebruikt tegen de arbeiders die voor deze bedrijven werken...
en het wordt gebruikt tegen consumenten die bewust in het ongewisse worden gelaten...
over wat ze eten, waar het vandaan komt en wat het met hun lichaam doet.
De wetgevende vergadering van Californiė.
Goedemiddag, dames en heren van de commissie.
SB-63 is een consumenten recht-om-te-weten maatregel.
Het vereist eenvoudigweg dat alle voedingsmiddelen die gekloond zijn...
als gekloonde voedingsmiddelen worden gelabeld.
Deze gekloonde dieren zijn iets fundamenteel nieuws.
Maar ik vind het ongelooflijk dat de FDA niet alleen de verkoop van vlees...
van gekloonde dieren wil toestaan zonder nader onderzoek...
maar ook wil toestaan dat dit vlees wordt verkocht zonder enige vorm van labeling.
Hoeveel aanwezigen tegen, alstublieft?
Noelle Cremers van het California Farm Bureau.
Als ik mag toelichten de reden dat we bezorgd zijn over labeling...
is dat het onnodige angsten bij de consument veroorzaakt.
Totdat de industrie de mogelijkheid heeft uit te leggen waarom we dit willen gebruiken...
en wat de waarde is van de technologie, vinden we niet dat consumenten...
worden geholpen met een waarschuwingslabel.
SB-63 werd aangenomen in de wetgevende vergadering, maar vervolgens...
sprak gouverneur Schwarzenegger er een veto over uit.
Deze bedrijven vechten met hand en tand tegen labeling.
De fastfoodindustrie vocht tegen het geven van informatie over calorieėn.
Ze vochten ertegen om te vertellen of er transvetten in hun voedingsmiddelen zitten.
De vleesverwerkende industrie heeft jarenlang de land-van-herkomst labeling voorkomen.
Ze vochten ervoor om genetisch gemanipuleerd voedsel niet te hoeven labelen...
en nu bevat 78% van het verwerkte voedsel in de supermarkt...
een of andere genetisch gemodificeerd ingrediėnt.
Ik denk dat voor consumenten één van de belangrijkste gevechten om aan te gaan is...
het recht om te weten wat er in hun eten zit en hoe het is gemaakt.
Niet alleen willen ze niet dat je weet wat er in zit...
ze hebben het voor elkaar gekregen wettelijk te verbieden...
om kritiek te hebben op hun producten.
Kun je vertellen hoe jij je eetpatroon hebt aangepast?
Ja, we...
Je moet waarschijnlijk eerst met een advocaat praten voor je dit opneemt.
Wat? Je kunt zeggen dat dit... - We zijn gestopt.
Weet ik, maar ik kan de vlees- en kippenindustrie op me af krijgen en ik...
Serieus? Omdat je zegt dat het zo is... - Het hangt van de context af.
Je zegt niet, iemand anders eet het niet.
Ja, het spijt me, Robbie, maar ik krijg die vraag de hele tijd.
Aanvankelijk was mijn reactie, Het maakt me niet uit. Laten ze me maar aanklagen.
Laten ze maar proberen de moeder van een dood kind aan te klagen en dan maar zien.
Het is nogal verbazingwekkend dat je niet mag zeggen hoe jij en je familie veranderden.
De groente lasterwetten zijn anders.
De voedingsindustrie geniet een andere bescherming dan andere industrieėn.
We hebben veel vragen over de gekke-koeien-ziekte.
Er was een zaak waarbij Oprah werd aangeklaagd door de vleesindustrie...
voor iets dat ze zei in haar show. Het zorgde ervoor dat ik acuut...
stopte met het eten van hamburgers.
Texaanse veehouder klaagde Oprah aan voor het...
minachten van een voedselproduct en voor winstderving.
Na 6 jaar procederen en meer dan 1 miljoen dollar kosten won Oprah uiteindelijk.
Goedemorgen, Oprah. - Goedemorgen, allemaal.
Bent u blij dat het eindelijk afgelopen is? - Dat kan ik toch wel zeggen?
Ik kan dat zeggen, ja. Ik kan het einde zien.
In Colorado is het een misdrijf als je bent veroordeeld naar de groente lasterwetten.
Je kunt de gevangenis in gaan voor kritiek hebben op het rundergehakt...
dat geproduceerd wordt in de staat Colorado.
Er worden in verschillende boerenstaten pogingen gedaan om het publiceren van foto's van...
industriėle voedselbereiding en voedseltoediening aan dieren te verbieden.
Tegelijkertijd hebben ze ook wetten gecreėerd, zogenaamde cheeseburgerwetten...
die het heel moeilijk maken om hén aan te klagen.
Deze bedrijven hebben een legioen aan advocaten...
en ze zullen blijven aanklagen, ondanks dat ze niet kunnen winnen...
alleen al om een signaal af te geven.
Monsanto klaagt Moe Parr aan voor het aanmoedigen van boeren om de...
patentwet te overtreden via zijn zaadreinigingsbedrijf.
Aan de orde is de verklaring van Maurice Parr in de zaak van Monsanto Company...
en Monsanto Technology tegen Maurice Parr.
Mr Parr, we hebben uw bankgegevens opgevraagd in deze zaak. Weet u dat?
Waar ik vandaag het meest van ben geschrokken...
is dat ze elke cheque hebben die ik heb uitgeschreven...
van elke bankrekening die ik heb gebruikt gedurende de afgelopen 10 jaar.
Bezit u ook land, Mr Parr? Hoeveel hectare heeft u?
Ruim een hectare. - Hoe lang hebt u deze Dell computer al?
Welke mensen zijn klant voor het reinigen van sojazaad?
Mr Kaufman? - Alleen bonen.
Deze mensen zijn niet alleen klanten, het zijn persoonlijke vrienden.
Het is hartverscheurend om te weten dat deze lijst in het bezit is van Monsanto.
Harold Sinn? - Alleen bonen.
Dit is de eerste zaak waarin een zaadbedrijf de persoon die het zaad reinigt aanklaagt.
Dus als de claim van Monsanto wordt toegewezen in deze zaak...
hebben ze niet alleen Moe uit zijn bedrijf geholpen...
maar het zou elke kweker in het land tegenhouden...
te doen wat Moe doet als precedent voor toekomstige zaken.
Heeft een van deze klanten specifiek aangegeven dat ze geen gebruik meer zullen maken van...
uw zaadreinigingsdiensten? - Ron Merrill.
Dit heeft me feitelijk geruļneerd.
Max Lowe. - Ik ben er geweest.
Jerry Kaufman. Bill Zeering. Robert Duvall.
Vier maanden later treft Moe Parr een schikking met Monsanto...
omdat hij zijn rekeningen niet langer kan betalen.
Schokken in het systeem.
We hebben een voedselsysteem dat is toegewijd aan die ene deugd: efficiėntie...
en dus verbouwen we een klein aantal gewassen, een klein aantal variėteiten...
met een klein aantal bedrijven. En ondanks dat je efficiėnter wordt...
wankelt het systeem meer en meer. Uiteindelijk zal het omvallen.
En waar het systeem in elkaar stort, dat weten we niet altijd.
Moderne productielandbouw is sterk afhankelijk van grote hoeveelheden aardolie.
Op onze boerderij verbruiken we ongeveer 150.000 liter diesel per jaar.
We eten veel olie, zonder dat we het weten. Om een stier naar de slacht te brengen,
kost 285 liter olie. Dus wat we zien is dat...
deze hoog-efficiėnte machine niet de veerkracht heeft om met schokken om te gaan...
zoals de piek in de olieprijzen. Voedselprijzen waren de afgelopen maand 3,9 % hoger...
dan een jaar geleden. Neem maļs, een basisbron van voedsel...
op een 12-jarig hoogtepunt. Een tijdlang konden we granen zo veel goedkoper verkopen...
dat boeren in andere landen die niet gesubsidieerd worden...
niet met ons konden concurreren. Dus hun mogelijkheden om voedsel te verbouwen...
voor henzelf werd aangetast. Het voedsel raakt op in de wereld...
en niemand praat erover. Er zijn geen reserves. Er zijn protesten geweest in de wereld.
De voedselcrisis heeft al één regering ten val gebracht.
Er gaat geen maand voorbij zonder een verhaal in het nieuws...
dat het gordijn verder wegtrekt van hoe het verwerkte voedsel wordt gemaakt.
Zwangere koeien, te ziek of te mank om te lopen...
worden mishandeld om ze op hun poten te krijgen voor de slacht.
Miljoenen liters geconcentreerde varkensmest stromen stroomafwaarts.
De voedselbaas van de overheid rapporteerde dat er geen middelen zijn om bij te houden...
wat de oorsprong van de laatste salmonella-uitbraak was.
Iedere keer als een van deze verhalen naar buiten komt, leert Amerika iets meer over...
wat er gebeurt in de keuken waar hun voedsel wordt bereid.
En elke keer wenden ze zich af in weerzin en beginnen ze te zoeken naar alternatieven.
De ironie wil dat de gemiddelde consument zich niet heel machtig voelt.
Ze denken dat zij de ontvangers zijn van wat de industrie naar buiten brengt...
om te consumeren. Geloof me, het is precies omgekeerd.
Als we een product langs de scanner in de winkel halen...
stemmen we voor lokaal of niet, biologisch of niet.
Bij Wal-Mart namen we de beslissing ongeveer een jaar geleden...
ervoor te zorgen dat onze melk hormoonvrij wordt geproduceerd.
We namen die beslissing op basis van consumentenvoorkeur.
Individuele consumenten veranderden het grootste bedrijf op aarde en daardoor...
sloegen ze waarschijnlijk de laatste spijker in de doodskist van synthetische groeihormonen.
Het is in dit land duurder om goed te eten...
dan om slecht te eten. Het zal meer geld gaan kosten...
en sommige mensen hebben dat niet. En dat is een van de redenen...
dat veranderingen nodig zijn op politiek niveau...
zodat het voordeliger wordt om een wortel te nemen dan chips.
Mensen denken: Deze bedrijven zijn zo groot en machtig, hoe kunnen wij ooit dingen veranderen?
Maar kijk naar de tabaksindustrie. Die had een enorme macht...
over het politiek beleid en die macht werd gebroken.
Het gevecht tegen tabak is een perfect voorbeeld...
van hoe het onverantwoordelijke gedrag van een industrietak kan worden veranderd.
Stel je eens voor dat we als nationaal beleid zouden zeggen dat we alleen succesvol zijn...
als er volgend jaar minder mensen naar het ziekenhuis gaan dan het afgelopen jaar.
Wat voor succesfactor zou dat niet zijn? Het idee zou dan zijn...
dat we voedsel hebben van zo'n hoge voedingswaarde en zo onvervalst...
dat de mensen die het eten zich gewoon beter voelen, meer energie hebben...
en niet meer zo vaak ziek zouden zijn. Kijk, dat is een nobel streven.
Ik kan het feit dat Kevin dood is niet veranderen.
Als je iemand vertelt dat je een kind bent kwijtgeraakt...
ik houd niet van die blik van medelijden die in hun ogen verschijnt...
dat ze met me mee leven.
Ik kan zelf wel verdriet hebben, helemaal alleen, dank u.
Ik heb geen hulp daarbij nodig. Wat ik nodig heb is dat ze luisteren...
en me helpen om een verandering teweeg te brengen.
Je moet begrijpen dat wij boeren, leveren aan de markt, wat de markt eist.
Als jij melk wilt kopen voor 2 dollar dan krijg je een fokkerij in je achtertuin. Simpel genoeg.
Mensen moeten goed, voedzaam eten van ons eisen. En wij zullen dat leveren. Dat beloof ik je.
We zijn zeer ingenieus. Wij zullen leveren. Dat is alles wat ik te zeggen had.
Je kunt ervoor kiezen om dit systeem te veranderen, drie keer per dag.
Koop van bedrijven die arbeiders, dieren en de omgeving...
met respect behandelen.
Als je naar de supermarkt gaat kies dan voeding die bij het seizoen past.
Koop biologisch voedsel. Weet wat er in je voeding zit. Lees labels.
Een gemiddelde maaltijd reist 2400 km van boer naar supermarkt.
Koop voedsel dat lokaal is gekweekt. Koop op boerenmarkten.
Leg een tuin aan.
Kook eens samen met je familie en gebruik gezamenlijk de maaltijd.
Iedereen heeft recht op gezonde voeding.
Zorg ervoor dat uw boerenmarkt voedselbonnen accepteert.
Vraag aan het schoolbestuur om te zorgen voor gezonde lunches op school.
De FDA en de USDA worden geacht om u en uw gezin te beschermen.
Zeg het congres standaards voor voedselveiligheid af te dwingen...
en voer de wet van Kevin opnieuw in.
Als u uw gebeden uitspreekt vraag dan om voedsel...
dat ons gezond zal houden en de aarde gezond zal houden.
U kunt de wereld veranderen met elke hap die u neemt.
Zin in verandering?
Ga naar WWW.TAKEPART.COM/FOODINC
Vertaald door Cees van Lente
Enorm sterk verbeterd door Astimo.