UZUN BİR ZAMAN ÖNCE BU ÜLKE DERİN ORMANLARIN HAKİMİYETİNDEYDİ;
BERABERİNDE ESKİ ZAMANLARIN TANRILARI YAŞADI
PRENSES MONONOKE
Yakkuru!
Ashitaka!
İyi ki karşılaştık,
Hii-sama, herkesin köye geri dönmesini istiyor.
Jii-ji de aynı şeyi söyledi.
Jii-ji mi?
- Dağlarda bir gariplik olduğunu söyledi... - Bütün kuşlar gitmiş.
Ve bütün yaratıklar...
Anladım.
Ben Jii-ji'ye bir bakacağım. Siz de çabucak köye dönün.
Tamam.
Bir şey yaklaşıyor.
Jii-ji, sence ne olabilir?
Bilmiyorum. Ama insan değil.
Köyde Hii-sama herkesi geri çağırıyor.
Geliyor!
- Bu lanetlenmiş bir tanrı! - Lanetlenmiş bir tanrı mı?!
Yakkuru! Kaç!
Köye doğru gidiyor! Saldıracak!
Ashitaka!
Lanetlenmiş Tanrı'ya dokunma! Dokunursan sen de lanetlenirsin!
Yakkuru!
Sakin, sakin ol!
Görünüşe göre bir dağ tanrısı olduğun kesin, ama niçin böyle öfke içindesin?
- Canavar! - Köye!
Dur! Neden köyümüze saldırıyorsun!
Dur, lütfen! Sakinleş!
Haydi!
Çabuk!
- Onu devirdi! - Ashitaka!
- Hii-sama'yı getirin, çabuk! - Ateşi söndürmeyin!
Ashitaka!
Kaya dokunma! Sıradan bir yara değil bu.
Ashitaka yaralandı! Hii-sama nerede?
Herkes biraz uzak dursun!
Hii-sama!
- Bu suyu yavaşça yaranın üzerine dök. - Tamam.
Nerelerden geldiğini bilmesem bile, öfkeli tanrı,
sana karşı tevazu ve saygıyla konuşacağım.
Burada bir höyük oluşturacağız ve ayrılan ruhunun şerefine bir şenlik vereceğiz.
Öfkeni unut ve sakinleş.
Sizi lanet olası iğrenç insanlar!
Çektiğim acıyı ve nefretimi tanıyacaksınız...
Bu durum biraz can sıkıcı...
Yabandomuzu, uzak batıda bir yerlerden gelmiş.
Ölümcül yarasının zehriyle çılgına dönmüş, eti çürüyerek, buraya doğru koşmuş, koşmuş...
lanetini biriktirmiş, taa ki; lanetlenmiş bir tanrıya dönüşene dek...
Ashitaka, oğlum...
Evet!
Herkese sağ kolunu göster, lütfen.
Hii-sama!
Ashitaka, oğlum, kendi kaderini görmeye hazır mısın?
Evet. Okumla Lanetlenmiş Tanrı'yı vurduğum anda hazırdım.
Bu yara er geç kemiklerine ulaşacak,
ve muhtemelen seni öldürecek.
Hii-sama, yapabileceğimiz hiçbir şey yok mu?
Ashitaka köyümüzü kurtardı ve kızlarımızı korudu!
Sadece oturup ölmesini mi bekleyeceğiz?
Kimse kaderi değiştiremez.
Yine de, oturup bekleme ya da kendi yoluna gitme kararı ona ait.
Bakın.
Bu, yabandomuzunun vücudunu kemiren şey.
Kemiklerini parçalamış, barsaklarını deşmiş, ona dayanılmaz bir acı ve ıstırap vermiş.
Başka türlü, yabandomuzu, lanetlenmiş bir tanrıya dönüşebilir miydi?
Batı topraklarında uğursuz bir şeyler oluyor.
Oraya giderek ve gölgelenmemiş gözlerle her şeyin aslını öğrenerek,
belki laneti kaldırmanın bir yolunu bulabilirsin.
Tamam.
Yamato rejimine yenildiğimizden beri,
500 yıldan fazladır bu topraklarda saklanıyoruz.
Şimdi Kral Yamato'nun gücünün azaldığını duyuyoruz ve hatta Shogun'un dişinin kırıldığını...
Ama klanımızın kanı da zayıflıyor.
Böyle bir zamanda, gelecekteki liderimiz olması gereken genç adamın,
batıya gitmek üzere ayrılması, değiştiremeyeceğimiz kaderimiz olsa gerek...
Kanunlarımıza göre seni uğurlayamayız.
İyi dileklerimle.
Ashitaka!
Kaya! Her tür veda yasak!
Cezasına katlanırım.
Yalvarırım, lütfen bunu varlığımın yerine geçecek bir hediye olarak kabul et!
Bu, o çok değerli kristal hançerin değil mi?
İyi şans getirmesi için üzerine nefesimi üfledim.
Hep seni düşünüyor olacağım, her zaman, mutlaka, mutlaka...
Ben de öyle. Ben de hep Kaya'yı düşünüyor olacağım.
Savaş...?
Sizi sefiller!
Çevrelerini sarın!
Hey sen!
Bu bir miğferli!
Yarış! Yarış!
Dur!
Nesi var bu kolun?!
Geçemeyecek, görüyorum onu!
Geçeceğim, engel olmayın!!
Bir Şeytan!
İzler koyulaşıyor...
Bu ne böyle, tadı sıcak su gibi...
Ah, işte, işte!!
Bu yeter mi?
Bu da ne böyle? Bu para değil!
Paran yoksa pirincimi geri ver.
Bir dakika, bir dakika, şu keşişin bir bakmasına izin verin.
Oh! Bu...
Hanım! Bu işlenmemiş saf altın!
Yine de istediğin paraysa, pirinci ödeyip, karşılığında bunu alabilirim.
Millet!
Buralarda bir para evi bilen var mı?
Ha? Yok mu?
Gördüğüm kadarıyla, bu parça, bir torba pirinç eder...
Hayır, üç torba...
Hey! Bekle bir dakika!
Geri ver onu bana, benim o!
Heeey!
O kadar çabuk gitme!
Bana teşekkür etmene gerek yok.
Teşekkür etmesi gereken benim.
İçine düştüğüm o samuray çatışmasından senin sayende kurtuldum.
Gerçekten, hiddetli bir tanrı gibiydin...
Demek farkettin?
Bir altın parçasını insanların önünde öyle sallarsak olacağı buydu.
Gerçekten, insanların kalpleri katılaşmış ve kendir gibi sertleşmiş.
Uykumuzda saldırıya uğramak sıkıcı olurdu.
Koşalım mı? Ha?
Yani yabandomuzu, lanetlenmiş bir tanrıya dönüştü...
İzlerini takip ettim,
ama köye girdiğim gibi izini kaybettim.
Böyle şeyler olur.
Şuraya bir bak...
Son geldiğimde orada bir köy vardı.
Sel, toprak kayması...
Şüphesiz bir sürü insan ölmüş olmalı...
Savaş, yoksulluk, hastalık, açlık...
İnsan dünyası, kızgınlıklarını içine atmış ölülerle dolup taşıyor.
Lanetten bahsediyorsan, bu dünya lanetin ta kendisi.
Güzel...
O köye inmekle hata ettim. İki insanı öldürdüm.
Hayır, senin sayende ben kurtuldum.
Kaseni ver. Önce biraz yemelisin.
İnsanlar bir şekilde ölürler, önce ya da sonra...
Hmm, ne şık bir kase..
Sana bakınca,
eski yazıtlarda bahsedilen antik zamanların insanlarını hatırlıyorum...
Doğu bölgelerinde yaşamış kahraman Emishi Klanı'nı...
Kızıl geyiklere binerlermiş, taştan ok başları kullanırlarmış.
Önemli olan, ölenle ölmemek.
Öğretmenimden öğrendiğim bir şey.
Hadi, ye, ye...
Hiç böyle bir şey gördün mü?
Bu...
Yabandomuzunun gövdesinden çıktı.
Dev yabandomuzunun ölümcül yarasını açan buydu.
Batıya doğru ilerledikçe,
dağların iç kısımlarında, insanların giremediği derin bir orman bulacaksın;
Geyik Tanrısı'nın ormanı.
Geyik Tanrısı'nın ormanı mı?
Oradaki hayvanların hepsinin devasa olduğunu,
ve antik zamanlardan beri yaşadıklarını duymuştum.
Düşündüğüm gibi, gidiyor...
Haydi! Az kaldı! Gardınızı düşürmeyin!
İşte geliyorlar!
Kurtlar!
Sığırları sakinleştirin. Sakin olun, pozisyonunuzu alın!
Aceleyle barutunuzun ıslanmasına izin ermeyin!
Yaklaşmalarını bekleyin!
Bir numara!
Ateş!
İki numara! Ateş!
Lanet canavarlar! Havlamaları ısırmalarından daha beter.
Bunlar sadece yavrular. Anneleri niye gelmiyor?
Bu Moro!
Hadi, Moro!
Öldürdük onu!
O ölümsüz. Böyle bir şeyden ölmeyecektir.
Biz de epey hasar aldık.
Hemen gidiyoruz.
Ama, uçuruma düşen adamlar için ne yapacağız?
Sırayı düzenleyin!
Nefes alıyor!
Dayan!
Benim adım Ashitaka! Uzaklardan, doğudan geliyorum!
Siz Geyik Tanrısı'nın ormanında yaşayan eski tanrılar mısınız?
Git buradan!
Bir Kodama! Burada da mı Kodamalar var?
Sessiz ol. Kımıldarsan yaran kötüleşir!
Kendi haline bırakırsan sana zarar vermezler.
Ormanın bereketli olduğunun göstergesidirler.
Bu şeyler Geyik Tanrısı'nı çağırırlar!
Geyik Tanrısı? Şu dev dağ köpekleri gibi mi?
Hayır, daha korkunç bir şey, bütün yaratıkların başı!
Aaa! Kayboldu!
Yakkuru kayıtsız... Demek ki korkacak bir şey yok.
Afedersiniz, izin verirseniz ormanın içinden geçeceğiz.
Yalvarıyorum, geri dönelim!
Nehrin diğer tarafında bir yol var.
Bu ormandan kurtulmak mümkün değil!
Akıntı karşıya geçmek için çok güçlü.
Ayrıca, acele etmezsek bu yaralı adam için çok geç kalacağız.
Bize yolu mu gösteriyorsun, yoksa yolumuzu mu kaybettiriyorsun?
Efendim, bu şeyler eve dönmemizi istemiyorlar!
Gittikçe çoğalıyorlar...
Bu sizin anneniz mi? Ne muhteşem bir ağaç!
O kızın ayak izleri ve Dağ Köpekleri'nin...
Bu yer onların alanı olabilir mi?
Efendim, bu kez gerçekten tehlikedeyiz. Burası öbür dünyaya geçiş kapısı!
Öyle gibi, değil mi? Biraz dinlenelim.
Başka bir ayak izi daha?
Üçlü toynak izi...
Hala taze...
Efendim! N'oldu?
Efendim, iyi misiniz? Yüzünüz bembeyaz oldu?
Size tehlikeli olduğunu söylemiştim!
- Sen... ne gördün? - Ha?
Yok bir şey.
Birazcık daha dayan. Az kaldı.
Teşekkürler.
Gitti...
Nasıl olur...
o yerden ayrıldıktan sonra bedeni daha bir hafifledi...
Ha! Acımıyor!
İyileşti! Ay, ay! Düşündüğüm gibi, hala kırık.
Aah! Bu harika! Haklıymışsınız!
Körükhane'ye geldik!
Neredeyse kale gibi!
Eboshi-sama'nın dev Körükhane'si.
Demir tozunu ısıtıp çelik yapıyoruz...
- Ormandan birileri geliyor! - Mononoke mi?
Hey, benim! Sığır çobanı Kouroku!
Ne, Kouroku mu? Hayalet olmadığından emin misin?
İnanılmaz! Karısına haber verin!
- Yalan söylemiyorum, şu anda botla bu tarafa geçiyorlar! - Yüzünü gördün mü?
Bu da ne! Yazmaya çalışıyorum, sessiz olun biraz!
Öldüğünü sandığımız Kouroku karşı kıyıdan geliyor!
Ne?!
Hayalet değilsin, değil mi?
- Diğerleri n'oldu? - İki adam daha düşmüştü?
Tek kurtulanlar biziz.
Hep sığır çobanları ölür zaten...
Yolu açın!
Gonza-sama! O kukuletalı adam kim olabilir acaba?
Hiç böyle bir tip görmemiştim.
Tüfekçi birliği!
Bu adam arkadaşınızı buraya kadar sırtında taşıdı.
Ona teşekkür etmelisiniz...
Ay, ay, ay! Ordan tutma! Oh, ay!
Hey sen, bekle!
Öncelikle yaralıları getirdiğin için sana teşekkür ederiz.
Ama durum beni tatmin etmedi!
Biz geldikten bir saat sonra geldin buraya.
Dahası, vadinin dibinden buraya kadar, iri bir adamı sırtında taşıdığını söylüyorlar!
- Hem de Geyik Tanrısı'nın orma... - Kouroku, yaşıyorsun!
Toki!
Seni sütçü beygiri! Bacağı kırık bir sığır çobanı! Nasıl geçineceğiz şimdi?!
Ama n'apiym...
Öldün diye ödüm koptu! Dağ Köpekleri yeseydi seni daha iyiydi!
O zaman daha iyi bir adam bulabilirdim!
Toki, lütfen affet beni!
Toki! Şu evcil didişmenizi başka yerde yapamaz mısınız?
Ya sen, Gonza?
Yaralıları öylece bırakan bir koruma ne işe yarar?
Hayatında bir kere bile körüğe ayak basmadın. Bari böyle kritik anlarda hayatını biraz riske at!
Ama, ben...!
Teşekkür ederim. Böyle bir kocayı bile kurtardığın için çok memnunum.
Rahatladım.
Acaba onu yanımda getirmese miydim diye endişelenmeye başlıyordum.
Hey, yakışıklı biri olmalısın. İzin ver de yüzünü göreyim!
Gonza...
Daha sonra kendisine teşekkür etmek istiyorum. Misafirimize yol göster lütfen.
- Kouroku... - E-evet?
- Eve dönmen güzel, lütfen beni affet. - P-peki...
Saçmalamayın, Eboshi-sama. Şımaracak, aptal!
Toki, sen de beni affet.
Ben oradayken bunun olması utanç verici.
Ah, hayır! Eğer sadece erkeklere kalsaydı, şimdiye kadaaar,
o Dağ Köpekleri'nin midesine barış ve uyum içinde yerleşmişlerdi.
- Gerçekten! - Ona şüphe yok!
Rahatla ve biraz dinlen yolcu.
Hey! Yakışıklı olduğunu biliyordum!
İşte buraya getirmek için Moro'yu yendiğimiz pirinç! Değerini bilin!
Çabuk ol, çabuk!
- Nerde, nerde? - İşte orada!
Gerçekten! Toki'nin dediği kadar varmış!
Yakışıklı, değil mi?!
Biraz genç değil mi?
Sanki yaşını önemsermişsin gibi...
Sessiz olun biraz! Ölülerimiz için yemek veriyoruz burada!
Yakışıklı arıyorsanız, burda da var!
Ne, bir sığır çobanı mı? İstemez!
Hey, yolcu! Neden bizim yerimize gelmiyorsun? Bu pis kokulu ağılda kalmamalısın.
Ne diyorsun sen?! Yediğin pirinci getirebilmek için hayatlarımızı tehlikeye atıyoruz biz!
Hah! Ya pirinci satın alacak demiri kim yapıyor?
Bütün gece ateşi körüklüyoruz biz!
Hoşunuza gidecekse, çalıştığınız yeri görmek isterim.
Gerçekten mi?
- Bu gece körüğü pudralı çalıştıracağız demek ki! - Belki biraz da ruj?
Kesinlikle...
Seni bekliyeceğiz!
Efendim, lütfen ilgilenmeyin.
Eboshi-sama onları çok şımartıyor.
İyi bir köyün kadınları da yüce ruhlu olurmuş.
Yine de, hala körükte kadınların çalıştığına inanamıyorum.
Genellikle, burada kadınların olmasından hoşlanmayız, çünkü onlar demiri kirletiyorlar.
Eboshi-sama'nın tek ilgilendiği, satılık kadınları bulmak ve tüm haklarını satın almak.
Zarif bir insan...
Ağzından pirinç dökülüyor, ihtiyar!
Zarif olmakla birlikte, kanunları ya da laneti önemsemeyecek kadar zorlu bir kadın!
Doğru, Dağ Köpekleri'yle olan hikaye hiçbir şeydi.
Tanrı Nago'yu yendiği zamanı görmeni isterdik, değil mi?
Tanrı Nago mu?
İnanılmaz, devasa bir yabandomuzuydu. Bu çevrenin hakimiydi.
O zamanlar, kimse dağların yanına bile yaklaşamazdı.
İnsanlar ancak dillerini ısırıp, dağın zenginliklerine kıskançlıkla bakarlardı.
Aşağılardaki demir tozunu tüketene kadar...
Tüm yetenekli körükçüler oraya ulaşmaya çalıştılar, ama hepsi başarısız oldu.
Yapmamız gereken, ağaçları kesip dağın yüzeyini açmaktı.
Dağın tanrısı, öfkeden kudurdu!
Yine başladı, değil mi?
İşte o zaman Eboshi-sama, Tüfekçi birliğiyle birlikte ortaya çıktı.
Efendim... bir sorun mu var?
Kolunuz mu acıyor?
Hayır, sadece yabandomuzunu düşünüyordum.
Sonu nerede geldi acaba? Şüphesiz, kini çok derin olmalı.
Ashitaka ya da adın her ne ise, beklettiğim için üzgünüm.
Bu çelik iyi.
Sabah siparişi için hazırlıklar zaman alacak...
Biraz ara verelim. Herkese ilet, lütfen.
Peki.
Senin samurayın ya da Mononoke'nin casusu olduğundan şüphelenenler var.
Gözü bu Körükhane'de olan bir sürü insan var.
Lütfen bana yolculuğunun nedenini anlatabilir misin?
Bu taşı hatırlıyor olmalısınız.
Dev bir Yabandomuzu Tanrısı'nın kemiklerini parçaladı, etini çürüttü ve onu lanetlenmiş bir tanrıya çevirdi.
O yabandomuzunu öldürecek son vuruşu yaparken bu yarayı aldım; ölümcül bir lanet.
Peki ya geldiğin yer? Garip bir yaratığa biniyorsun...
Kuzeydoğu'dan geldim. Daha fazlasını söyleyemem.
Seni hergele, doğru düzgün cevap vermezsen seni ikiye keserim!
Peki, o taşın sırrını öğrenince ne yapacaksın?
Gölgelenmemiş gözlerle her şeyin aslını öğreneceğim ve karar vereceğim.
Gölgelenmemiş gözler?
Anlıyorum.
Sana sırrımı göstereceğim. Gel lütfen.
Eboshi-sama!
Gonza, gerisini sana bırakıyorum.
Burası benim bahçem, korkudan kimsenin yanaşamadığı...
Sırrımı öğrenmek istiyorsan, gel.
Rahatsız ediyorum...
Az önce bir tanesini bitirdik...
Hala biraz ağır...
O kadar zahmetsizce tutabilmenize rağmen mi?
Daha fazla inceltirsek metal parçalanacaktır.
Bunları sadece ben kullanmayacağım.
Buradaki kadınlara kullandırmayı düşünüyorum.
Hahhah, bu görülmeye değer bir şey olurdu...
Bu insanların tasarladığı son tüfek bu.
Çin'den gelenler çok ağır ve kullanışsızdı.
Bu tüfek ile hem aptal yaratıkları, hem de zırhlı samurayı vurabiliriz.
Korkunç, korkunç! Eboshi-sama bir ülkeyi yerle bir etmek istiyor...
Sizi acele ettirdiğim için üzgünüm. Daha sonra size sake getireceğim.
Bu harika olur!
Dağın tanrısının ormanını yağmalamak ve kendisini de lanetlenmiş bir tanrıya çevirmekle tatmin olmadın,
o tüfekle daha da çok nefret ve lanet getireceksin, öyle mi?
Sana acıyorum.
O taşı ateşleyen kesinlikle benim. Lanet olası yabandomuzu,
birini lanetleyecek idiyse, o kişi kesinlikle ben olmalıydım.
O sağ kol beni öldürmeye mi çalışıyor?
Eğer laneti kaldıracak olsaydı yapardım.
Ama bu sağ kol sadece bununla yetinmezdi!
Buradaki herkesi öldürmeden sakinleşmeyecek, değil mi?
Eboshi-sama..
şefin söyleyecek bir şeyi var...
Eboshi-sama, bu gencin gücünü hafife almayın lütfen.
Genç delikanlı, ben de lanetlenmiş bir insan olduğum için,
öfkeni ve kederini çok iyi anlıyorum.
Anlıyorum, ama sana yalvarıyorum, lütfen bu insanı öldürme.
O bize insan muamelesi gösteren tek kişidir.
Hastalığımızdan korkmadı,
çürümüş etimi yıkadı ve kumaşla sardı...
Şef!
Yaşamak, son derece zor ve acı verici...
Dünyayı lanetlerim, insanları lanetlerim ama yine de yaşamak isterim...
Sana yalvarıyorum, değersiz hatırım için...
Yine geldiler!
Her karanlık çöktüğünde geri geliyorlar.
Ağaç dikerek ormanı geri almaya çalışıyorlar.
Ashitaka, burada kalıp gücünle bize hizmet etmez misin?
Niyetin, Geyik Tanrısı'nın ormanını da yağmalamak değil mi?
Eğer eski tanrılar yok olursa, Mononoke bile basit bir hayvan olacak.
Eğer ormana ışık girer ve Dağ Köpekleri sakinleşirse, burası çok güzel bir yer olabilir.
Belki o zaman Prenses Mononoke de tekrar insana dönüşebilir.
Prenses Mononoke mi?
Kalbi Dağ Köpekleri tarafından çalınmış zavallı bir kız.
Durmadan izliyor ve beni öldürmeye çalışıyor.
Duyduğuma göre, Geyik Tanrısı'nın kanı her hastalığı tedavi edebiliyormuş.
İyileştirilemez bir hastalığın acısıyla kıvranan bu insanları iyileştirecek güce sahip olabilir;
hatta senin lanetinin izlerini silebilir...
Eboshi-sama...
Nasıl olmuş?
İyi iş, kesinlikle bir ülkeyi yerle bir etmek için uygun.
Ama dediğim gibi, birazcık ağır.
Hahaha, korkunç, korkunç!
Hahaha, ne inanılmaz bir güç!
Gerçekten geldin, ha?
Gördün mü? Yakışıklı olduğunu söylemiştim.
Hee, şuna bak, eteklerini düzeltmeye çalışıyor!
Eğer kendini bu kadar zorlarsan, fazla devam edemezsin, Bay Yolcu...
Gerçekten zor bir iş...
Öyle. Biz bunu dört gün, beş gece yaparız.
Hayat burada zor mu?
Evet, ama daha önce olduğumuz yere göre, çok daha iyi, değil mi?
Evet! Doyana kadar yiyebiliyoruz, ve erkekler de bize patronluk taslayamıyor.
Anlıyorum.
- Ne? Yarın mı gidiyorsun? - Biraz daha kalsan çok güzel olurdu.
Burada çalışabilirdin!
Teşekkür ederim. Ama mutlaka görmem gereken biri var.
Geliyor!
Prenses Mononoke geliyor!
Prenses!
Dur!
Seninle savaşmak istemiyorum!
Köşke doğru gidiyor!
Sadece prenses girebildi...
İşaret ışığını canlandırın!
Tüfekçiler! Duvarları koruyun, dışarı kaçmasına izin vermeyin!
Nöbet yerlerinizden ayrılmayın! Paniğe kapılmayın!
Galiba çatıda!
Yaygara yapmayın! Körüklemeyi bırakmayın!
Ateş sönerse bir daha canlandıramayız!
- Yalnız mı? - Evet. Tamamen köşeye sıkıştı.
Hedefi sizsiniz Eboshi-sama.
Başka yolu yok. Hadi!
Prenses Mononoke! Beni duyuyor musun?
Ben buradayım!
Klanına verdiğimiz zararın öcünü almaya geldiysen,
burada da senden öç almak isteyenler var,
kurtların öldürdüğü kocaları için!
Ortaya çık! Bu işi bu gece bitireceğiz!
Yolu açın, önümüzden çekilin, serseri kurşunla vurulabilirsiniz!
Bu bir tuzak! Dur!
Dağ Köpekleri Prensesi! Ormana geri dön! Bir hiç için ölme!
Geri çekilmek de cesarettir! Ormana geri dön!
Şu adam... Tam düşündüğüm gibi!
Bırak, istediğini yapsın.
Başardık! Düşüyor!
Kımıldamayın!
Bir Dağ Köpeği, sadece kafası kalsa bile hala ısırabilir!
- Düşeceği yere nişan alın. - Tamam.
Ateş!
Durun!!
Kendine gel!
Dur!
- Öldür onu! - Çantada keklik! - Kaçmasına izin verme!
Öldür onu!
Gonza-sama, lütfen uyanın...
Bir şeyim yok benim! Gidin!
Seni aşağılık...
Biliyordum, sen de Mononoke gibisin!
Geri dur!
Lütfen yolumdan çekil.
Ne yaptığını sanıyorsun sen, Ashitaka?
Bu kızın hayatını kendi elime alacağım.
Bu Dağ Köpeği'ni gelin olarak almayı mı düşünüyorsun?
Senin içinde bir şeytan var. Bu kızın da öyle.
Hepiniz bakın!
Vücudumu saran kin ve nefretin görüntüsü bu!
Bu bir lanet, eti çürüten ve ölümü çağıran!
Bu nefrete teslim olmayın artık!
Küçük talihsizliğini küstahça teşhir etme bana!
Senin için kesip atacağım o sağ kolu!
Eboshi-sama!
Biri gelip yardım etsin.
Eboshi-sama! Eboshi-sama!
Merak etmeyin, yakında kendine gelir.
Bu kızı, ben alacağım!
Bekle! Hiçbir yere gitmiyorsun! Eboshi-sama'ya bunu nasıl yaparsın!
Kımıldama!
Kiyo, kes şunu!
Vurulduğu halde hala yürüyor...
- Eboshi-sama nasıl? - İyi.
Tüfeğimi getirin! Tüfekçileri toplayın!
Bu şekilde gitmelerine izin vermeyeceğim!
Toki! Çabuk!
Ashitaka!
Efendim, burdan geçemezsiniz!
İzin olmadan kapıyı açamayız.
- Yalvarırım, geri dönün.. - Adamlarımızı kurtardınız...
- ...düşmanımız olmanızı istemiyoruz. - Lütfen!
Buraya kendi isteğimle geldim. Kendi ayaklarımla da çıkacağım.
Mümkün değil! Kapıyı açmak için on adam gerekli!
Efendim, lütfen yapmayın! Öleceksiniz!!
Açılıyor!
Yoldan çekilin!
Dağ Köpekleri!
Ateş! Ateş, ateş..
Dur! Prensesiniz güvende!
Oraya geliyorum!
Yakkuru, gidelim!
Size minnetarım.
Gitti...
Durun!
O benim avım!
Vuruldun, değil mi?
Ölüyorsun, değil mi?
Neden bana engel oldun? Ölmeden önce cevap ver!
Senin ölmene izin vermek istemedim...
Ben ölmekten korkmuyorum!
İnsanları uzaklaştırabilecek olsaydım, hayatımı kaybetmekten çekinmezdim!
Biliyorum. Seni ilk gördüğüm andan beri...
Gereksiz araya girmen yüzünden ölmesi gereken sensin!
Boğazını keseceğim ve bir daha mırıldanamayacaksın!
Ölme...
Hala konuşuyor musun?
Bir insandan emir alacak değilim!
Çok güzelsin...
Sorun ne, San? Senin için onu parçalayayım mı?
Maymunlar!
Siz, Maymunlar! Bu ne küstahlık, Moro Klanı'na!
Bu bizim ormanımız.
İnsanı bize verin.
İnsanı verin ve gidin.
Defolun! Dişlerim size ulaşmadan...
Gidin, gidin...
- İnsanı yiyeceğiz. - Yiyeceğiz insanı.
İnsanı yememize izin verin.
Maymunlar!
Neden sizin gibi ormanın bilge yaratıkları,
insan türünü yemek istiyor?
İnsanı yiyeceğiz. İnsanın gücünü alacağız.
İnsanları yenmek için onların gücünü istiyoruz.
O yüzden yiyeceğiz.
Bunu yapmamalısınız! İnsanları yiyerek güçlerine sahip olamazsınız.
Sadece kanınız bozulur!
Maymun Klanı yok olur!
Biz ağaçlar dikeriz. Dikeriz, dikeriz...
İnsanlar hepsini kökler. Orman geri dönmez.
İnsanları öldüreceğiz!
Geyik Tanrısı bizim tarafımızda.
Ağaç dikmekten vazgeçmeyin, Moro Klanı sonuna kadar savaşacak.
Geyik Tanrısı savaşmayacak. Hepimiz öleceğiz.
Dağ Köpekleri Prensesi umursamıyor. Çünkü o insan.
Seni lanet olası küstah muymun! Boğazını parçalayacağım senin!!
Yapmayın!
Ben iyiyim, benim için endişelenmeyin...
Siz ikiniz önden eve gidin. Bu insanla ben ilgilenirim.
Peki ya o?
Onu yiyebilir miyiz?
Hayır, yememelisiniz. Haydi, gidin.
Buraya gel, barış yapalım.
Lütfen efendini taşımam için yardım et bana.
Çok akıllısın, değil mi?
Bu adaya ayak basmamak en iyisi.
İnsan kokuyorum...
İstediğin yere git ve istediğin gibi yaşa...
İşte!
Didarabotchi bu! Sonunda yerini bulduk.
N'apıyorsunuz? Çabuk, gelin, bakın!
İlgilenmeyecekseniz ne diye bu kokuşmuş hayvan postlarını giyiyorsunuz?
Geyik Tanrısı'na bakarsan kör olursun!
Sen de kendine batının en iyi avcısı diyorsun, öyle mi?
Bu imparatorluk mahkemesi belgesi hakkında bir fikrin var mı?
İmparator, Geyik Tanrısı'nın imhasını onayladı, o yüzden acele edin!
Didarabotchi, Geyik Tanrısı'nın gece aldığı form.
Fazla geçmeden gece halinden gündüz haline dönecek.
İşte Geyik Tanrısı'nın sığınağı.
Değişiyor! İşte!
Jiko-Bou-sama!
Farkettim.
Orada...
Ne kadar çoklar...
Bu yaban domuzları bu ormandan değiller.
Herbiri başka bir dağın şöhretli efendileri.
Bu Chinzei'nin efendisi Okkotonushi!
Chinzei mi? Denizi mi geçmiş diyorsun?
O dört uzun dişten şüphem yok.
Bütün klanını da yanında getirmiş, lanet olası!
Farkedildik! Çekilelim, çabuk!
Acele edin, atlayın, atlayın!
Yara gitmiş!
Yakkuru!
Yakkuru'ya teşekkürlerini sunmalısın.
Tüm bu zaman boyunca başında bekledi.
Adının Yakkuru olduğunu nereden biliyorsun?
Bana kendisiyle ilgili bir sürü şey anlattı,
ve senin hakkında, memleketin, ormanın hakkında...
Geyik Tanrısı seni hayata döndürdü. O yüzden sana yardım ediyorum.
Garip bir rüya gördüm. Altın rengi bir geyik vardı...
Ye bunu.
Çiğne.
İnsanları öldürüp ormanı korumak için geldik.
Neden insanlar burada?
O benim kızım. Her yerde insanlar var.
Kendi dağlarınıza dönüp oralardaki insanları öldürmelisiniz.
Geyik Tanrısı'nın ormanını korumak için öldüreceğiz.
Neden insanlar burada?
Geyik Tanrısı bu insanın yarasını iyileştirdi.
O yüzden onu öldürmeden geri göndermeliyiz!
Geyik Tanrısı bir insanı mı kurtardı? Geyik Tanrısı'nın bir insanı iyileştirdiğini mi söylüyorsun!?
Tanrı Nago'yu neden kurtarmadı?
Geyik Tanrısı bu ormanın koruyucu efendisi değil mi?
Geyik Tanrısı hayat verir ve de alır.
Böyle bir şeyi bile unuttunuz mu, yabandomuzları?
Hayır! Siz Dağ Köpekleri, Geyik Tanrısı'nı tekelinize almaya çalışıyorsunuz.
Siz Nago'yu kurtarmayarak bize ihanet ettiniz!
Çünkü Nago ölümden korkuyordu, benim şimdi korktuğum gibi...
İnsanların zehirli taşı benim de vücuduma yerleşti.
Nago kaçtı ama ben kaçmadan ölümümü gözlüyorum.
Moro, Geyik Tanrısı'na gitmelisin!
San, yeterince uzun yaşadım.
Geyik Tanrısı yaramı iyileştirmek yerine hayatımı çekip alabilir.
Bu olamaz! Anne, sen buraya Geyik Tanrısı'nı korumak için geldin!
Bizi kandıramazsınız!
Nago bizim güzel ve yüce kardeşimizdi. Hiçbir şeyden kaçmazdı!
Siz Dağ Köpekleri yediniz onu! Onu yemiş olmalısınız!!
Susun! Anneme sataşırsanız sizi affetmem!
Dağın öfkeli tanrıları! Lütfen beni dinleyin.
Tanrı Nago'yu öldüren son vuruşu yapan bendim.
Köyüme saldıran lanetlenmiş bir tanrıyı öldürmek zorunda kaldım.
Dev bir Yabandomuzu Tanrısı'ydı. Bu da kanıtım.
Belki Geyik Tanrısı bu laneti kaldırma iyiliğini gösterir diye buralara kadar geldim.
Geyik Tanrısı yaramı iyileştirdi ama lanetimin izlerini silmedi.
Bu lanet, vücudumu tüketene kadar acı içinde yaşamaya devam etmemi söyledi.
Okkotonushi! Sonunda biraz anlayabilecek biri geldi.
Bekle, Okkotonushi-sama!
Bu insanı yememelisin!
Sen Moro'nun kızısın, değil mi? Söylentileri duymuştum.
Gözlerin...
Lütfen geri çekil, onu yemeyeceğim.
Dağ Köpekleri Prensesi, endişelenme.
Tanrı Nago'nun son anlarını anlatmak isterim...
Teşekkür ederim, genç adam.
Klanımızdan lanetlenmiş bir tanrı çıkması çok üzücü.
Okkotonushi, bu laneti kaldırmanın bir yolu var mı?
Bu ormandan git.
Bir dahaki karşılaşmamızda ben de seni öldürmek zorunda kalacağım!
Okkotonushi, sadece kalabalıkla insanların tüfeklerine üstün gelemeyiz.
Moro, klanıma bir bak. Gittikçe daha küçülüyorlar ve aptallaşıyorlar.
Böyle devam ederse, sırf etimiz için insanlar tarafından avlanacağız.
Bu hoşuma gitmiyor. Her şeyi bir seferde halletmek, tam da insanların yapmamızı beklediği şey.
Dağ Köpekleri'nin yardımını istemeyi düşünmüyorum.
Bütün klanımız yok edilse bile, insanlardan intikamımızı alacağız.
Geyik Tanrısı!
Düzeni bozmayın, sığırları bir arada tutun!
Ateş etmeyin!
Yaklaşmalarına izin verin!
Ateş!
Doldurun! Çabuk!
Ah, şu Eboshi'ninkiler... Düşman olmak için yanlış seçim.
Siz, önden gidip saklanın.
Gördüm onları! Geri geldiler!
- Patron... - Zahmet oldu, teşekkürler.
Çok yavaş hareket edeceğiz, diğerlerine de söyle.
Jiko-Bou?
Shishou-ren'den acil talep var, samurayla oynayacak vaktimiz yok.
Şefleri Asano, sıradan samurayı bize karşı kışkırtıyor.
Asono, ha? Güçlü bir samuray, değil mi?
Demirimizin yarısını ona vermemi istiyor.
Ne açgözlülük!
Ama şimdi insanlarla bozuşacak vakit değil.
Yabandomuzu tanrıları ormanda toplanıyorlar. Yakında gelecekler.
Bu seferlik, Asano'ya istediği kadar demiri ver.
Shishou-ren'e verdiğin sözü yerine getirdikten sonra istersen savaşırsın.
Eboshi-sama! Çabuk! Samuray geliyor! Acele edin!
İti an, çomağı hazırla. Asano'nun habercisi, değil mi?
- Haberci geliyor. Kibarca eğlendirin. - Tamam!
Hoşgeldiniz!
Hey, onlarla konuşmayacak mısın?
Körükhane'nin efendisi Eboshi!
Bölgedeki samurayla çatışmanız oldukça görkemliydi.
Şefin habercisi olarak geliyoruz. Saygıyla itaat edin ve kapıyı açın!
Hıh! Bir derdin varsa, oradan da belirtebilisin!
Eboshi-sama bu dağları Mononoke'den zorla aldı.
Şimdi değerleneceğini düşündüğünüz için el uzatıyorsunuz, sizi lanet olasıcalar!
Derhal gidin burdan!!
Asano'nun habercisine gösterdiğiniz bu küstahlığa tolerans göstermeyeceğim!
Küstah olduğumuzu söylüyor?
Biz doğduğumuzdan beri hep küstahız!
Demir istiyorsan, biraz verelim!
Vay canına!
Ne Mononoke, ne de samuray sizin denginiz olabilir.
Alıngan tarafınız ortaya çıkıyor!
Gerçekten bu kağıt parçasının bir değeri olduğunu mu düşünüyorsun?
Eh, birçok bürokratik sorunu hallediyor.
Ne de olsa bir tanrı öldüreceğiz.
Buyrun, Eboshi-sama?
Bu kağıtta ne yazdığını anlıyor musunuz?
İmparatordan geliyor.
- İmparator mu? - İmparator kim?
- Mikado. - Mikado?
Vay canına!
- Gidebilirsiniz. - Tamam.
Burada çelik yapmaya devam ettiğimiz sürece,
ormanın gücü azalacak.
Bu şekilde daha az zaiyat olacak.
Sana bir sürü para ve işlenmemiş çelik verdik.
Tüfekçiler, çelik yapman için değildi.
Ah, ama bunu zaten biliyorsun.
İmparatorun, Geyik Tanrısı'nın kafasının ölümsüzlük bahşettiği efsanesine inandığını söyleme bana.
Yukarıdakiler ne düşünüyor, bilmiyorum. Bilmek de istemiyorum.
Sözümü tutacağım.
Muhtemelen yabandomuzu klanı ile uğraşmak, Moro'nun klanıyla uğraşmaktan daha kolay olacak.
Ve geçidin arkasındaki o şüpheli tipleri çıkar oradan.
Hiç gözünden kaçmıyor!
A.. şey, bir şey daha...
Bu yakınlarda genç bir adam köyünüzden geçti mi?
Kızıl bir geyiğe binen...
Beni aşar.
Bu adamlar tüylerimi diken diken ediyorlar.
Bu adamlar sıradan avcılar değiller. Onlar Jibashiri!
Jibashiri?
Lütfen, bizim de yardım etmemize izin ver!
Bu yabancılara güvenemeyiz!
Eboshi-sama'ya bir şey olursa n'aparız!
Hem bize nasıl tüfek kullanılacağını da öğrettin...
O yüzden herkesin burayı korumasını istiyorum.
Asıl korkulacak olan Mononoke değil, insanlar.
Geyik Tanrısı öldükten sonra anlayacaksınız.
O kaba, şemsiyeli keşişin, Geyik Tanrısı'nın kafasıyla yetineceğini mi sanıyorsunuz?
Sadece samuray değil, tüfekçiler de birgün düşmanımız haline gelebilirler.
Onlara güvenemeyiz.
Elinizden geleni yapın.
Eboshi-sama için endişelenmeyin. Ben, Gonza, onu hayatım pahasına koruyacağım!
- Keşke inanabilsem... - Ne?!
Kadın olsaydın çok daha iyi olurdu.
Acı mı çekiyorsun?
Şimdi buradan atlayarak buna bir son verebilirsin.
Gücünü geri kazandıkça yara da yayılacak.
Görünüşe göre birkaç gündür uyuyorum.
Tek hatırladığım, şu genç kızın refakatında olduğum.
En ufak bir ses çıkarmış olsaydın, boğazını parçalayabilirdim.
Anlaşılan şansımı kaçırdım. Neye bakıyorsun öyle?
Çok güzel bir orman.
Okkotonushi harekete geçti mi?
Mağaraya dön, çocuk!
Nasıl duyabilirsin ki ormanın kederli haykırışlarını, yabandomuzları ağaçların arasında ilerlerken...
Ölmekte olan bedenimle burada oturup,
ormanın çaresiz çığlıklarını dinleyerek, o kadının ortaya çıkmasını bekliyorum.
Dişlerimi kafasına geçirdiğim anı hayal ediyorum!
Moro!
Orman ile insanların bir arada sorunsuzca yaşamasının bir yolu olamaz mı?
Gerçekten başka yolu yok mu?
İnsanların sayısı gittikçe artıyor.
Yakında buraya da ulaşacaklar.
San ile ilgili ne yapmayı düşünüyorsun? Onu da terk edecek misin?
Bu ne mantıksız ve bencil bir düşünce! Tam bir insan!
San, bizden biri. Ormanla birlikte yaşıyor,
ve orman ölünce o da ölecek.
Özgür bırak onu! O bir insan!
Sus, çocuk!
Nasıl olur da, o kızın talihsizliğini anlıyormuş gibi davranabilirsin?
Önümüze atıldığında bir çocuktu,
böylece insanlar dişlerimizden kaçabilmişlerdi.
Ne bir tam insan olabildi, ne de tam bir dağ köpeği...
benim sevgili, çirkin, kürksüz çocuğum...
Ve sen onu kurtarabileceğini mi söylüyorsun?
Bilmiyorum. Ama en azından birlikte yaşayabileceğimizi biliyorum.
Nasıl yaşayacaksınız birlikte? Yanında San ile insanlara karşı savaşır mıydın?
Hayır! Bu sadece nefreti ve acıyı arttırır!
Çocuk, yapabileceğin hiçbir şey yok.
Yakında o lanet tarafından tüketilecek ve öleceksin.
Gündoğumunda burayı terket!
Yürüyebiliyor musun?
Teşekkür ederim. Senin ve Geyik Tanrısı'nın sayesinde.
Yakkuru! Seni endişelendirdiğim için üzgünüm.
Bacaklarım güçsüzleşti...
Çok sessiz. Bütün kodamalar gitmiş.
Havada Körükhane'nin kokusu var, yakınlarda olmalı.
Bize yolu gösterdiğin için teşekkürler. Senden bir iyilik istiyorum.
Lütfen bunu San'a ver!
Gidelim.
Ne korkunç bir koku, beni hasta ediyor.
Normal bir duman değil bu. Koku alma duyumuzu köreltmeye çalışıyorlar.
O kadın orada!
Burada olduğumuzu biliyor.
- Ne apaçık bir tuzak! - Tuzak mı?
Bizi ormandan çıkarmaya çalışıyor.
Gerçekten büyük bir şey planlıyor olmalı.
Yabandomuzlarını uyarmalıyız, çoktan harekete geçtiler bile.
Okkotonushi aptal değil.
Faydasız olduğunu bile bile önden saldıracak.
Yabandomuzlarının gururu bu.
Son yabandomuzu düşene kadar uğraşacaklar ve savaşacaklar.
Ağaçları kesmeye başladılar.
Bu sadece yem.
Anne, sana veda etmeliyim.
Okkotonushi'ye yardım edeceğim.
Duman yüzünden sorun yaşıyor olmalılar.
Sorun değil.
Yine de, başka bir yolu seçebilirsin ve o genç adamla birlikte yaşayabilirsin.
İnsanlardan nefret ediyorum!
Ashitaka'dan mı? Benim için mi?
Çok güzel...
Siz ikiniz San ile gidin.
- Ben Geyik Tanrısı'yla kalacağım. - Gidelim!
Moro Klanı sizin yanınızda savaşacak! Okkotonushi-sama nerede?
Teşekkür ederim.
Körükhane'den geliyor!
Gidelim!
Kim var orda?!
Samuray!
Dur!
Geçeceğim!
Vay canına!
Okları engelliyor!
Çok yetenekli! Kesin artık, oklarınızı harcamayın!
Çabuk, çabuk!
Doğru, bu gerçekten o!
Bir hayalet değil, değil mi?
Ashitaka-sama!
Toki! Sen misin? Herkes iyi mi?
Gördüğün gibi.
Erkekler gider gitmez samuray saldırmaya başladı.
Aşağı kısımlar düştü!
Sadece kadınlardan ibaret olduğumuz için kolay olacağını sandılar!
Eboshi-sama nerede?
Gücü olan bütün erkekleri ve tüfekçileri alıp, Geyik Tanrısı'nı avlamaya gitti.
Durumumuzu onlara bildirmenin hiçbir yolu yok!
Geyik Tanrısı! Demek ki o sesler...
Efendim! Bunları sizin için sakladım!
Ne diye daha kullanışlı bir şey getirmiyorsun; tüfek falan gibi?
Hiçbir işe yaramazsın!
Teşekkürler, Kouroku!
Ben gidip Eboshi-sama'dan yardım isteyeceğim. O zamana kadar dayanabilir misiniz?
Daha da kötüye giderse, üzerlerine erimiş çelik dökeceğiz!!
Ashitaka-sama, sana güveniyoruz!
Çabuk ol, git Eboshi-sama'yı getir!
Lanet, ıskaladım!
Gemiler geliyor, çabuk!
Eboshi-sama sana emanet! Biz de burada savaşacağız!
Geri döneceğim! Elinizden geleni yapın!
- İyi şanslar! - Kendine dikkat et!
İşte orada! İşaret atışı!
Peşimizdeler! Sana güveniyorum, Yakkuru!
Yanık et kokuyor!
Yakkuru!
Yaklaşmayın!
Yakkuru! Bana yaranı göster.
Çok üzgünüm, burada beni bekle! Döneceğim!
Bekle dedim!
Dayan, çok az kaldı.
Kim var orda?!
Burası ölülere ait. Buraya ait değilsin, git burdan!
Körükhane'deki insanlara verdiğim sözü tutmalıyım.
Buradakilere söylemem gereken acil bir şey var. Eboshi-sama ile konuşmak istiyorum.
Eboshi burada değil! Ne söyleyeceksen bana söyle.
Sadece ona söyleyeceğim. Eboshi-sama nerede?
Efendim!
Yaşıyor musunuz?
İhtiyar, ne korkunç şeyler olmuş burada böyle...
Etrafta gömülü daha çok insan var.
Korkunç kelimesi anlatmaya yetmez.
Körükhane samuray tarafından kuşatıldı.
Kadınlar üst duvarlara çekildiler. Şimdi giderseniz, yetişebilirsiniz.
İşler iyice karıştı.
Lanet olası Asano! Böyle bir zamanda saldırmak, ne korkakça!
Eboshi burada değil mi?
Hayır. Geyik Tanrısı'nı öldürmek için ormana gitti.
Onu derhal geri çağırmalısınız, yoksa çok geç olacak!
Saçmalaman bittiyse git artık!
Herkes işinin başına!
- Ne? Ne diyorsun sen? - Bekle bir dakika!
Körükhane'dekileri ölüme terketmemizi mi istiyorsun?
Şimdi gitmezsek, herkes ölecek!
Ciddi olamazsın!
Orman geniş ve derin, onu zamanında bulmamıza imkan yok.
Yalancı! Siz iz sürücüsünüz. İstediğiniz herkesi bulabilirsiniz!
Bu piçler Eboshi-sama'yı kullanıyorlar.
Yabandomuzu sürüsünün içinde bir dağ köpeği gördün mü?
San'ı... hayır... Prenses Mononoke, onu gördün mü?
Hiçbir fikrim yok. Kara bir dalga halinde geldiler...
Ben gördüm.
Biz.. biz ön sıralardaydık...
Ve?
Bilmiyorum. Birden bire her şey karıştı...
O azgın bambu takımı bizi yabandomuzlarını çekmek için yem olarak kullandılar,
sonra da önümüzdeki toprağı havaya uçurdular!
San nerede, n'oldu?
Sakin ol, seni kurtaracağım!
Bir Dağ Köpeği! Burada canlı bir Dağ Köpeği var!
E.. efendim... n'apıyorsunuz?
Efendim...
Çocuk! Ne yaptığını sanıyorsun!?
Yol göstermesi için ona ihtiyacım var.
Siz gidip Eboshi'yi bulmayacaksanız, ben gideceğim.
Çok ileri gittin!
Kenara çekilin!
Hangisi daha önemli? Geyik Tanrısı'nın başı mı yoksa Körükhane mi?
Zehirli oklar!
Kes şunu!
Hadi millet, hep beraber!
Kurtuldu!
Tepeden aşağı inin ve gölde saklanın.
Lütfen dikkatli olun. Tüfekçiler de onlarla şimdi.
Lütfen bunu benim için saklayın. Son okum da kırıldı.
Sen burda diğerleriyle kal...
Yakkuru size emanet!
Çabuk, San'a! Eboshi de orada olacak!
Jibashiriler'in gerisinde kalmayın! Bugün bu işi bitireceğiz!
Jiko-Bou-sama!
Ah, döndün demek! Nasıl görünüyor?
Okkotonushi ölümcül bir şekilde yaralanmış, yanında Prenses Mononoke'yle ormanın derinlerine doğru gidiyor.
Tam düşündüğüm gibi, Geyik Tanrısı'ndan yardım isteyecekler.
Takip etmeye devam edin. Ama insan olduğunuzu anlarlarsa Geyik Tanrısı ortaya çıkmaz.
Tekrar etmene gerek yok.
Yüzündeki ne? Yabandomuzu kanı mı?
Jibashiri taktiği.
Dayan, Geyik Tanrısı'nın göletine gelmek üzereyiz.
Bir şey geliyor.
Okkotonushi-sama'ya bir şey oldu! Neredeyse geldik, lütfen dayan.
Karanlık bir şey yaklaşıyor.
Ne o? Bunca kandan hiç bir koku alamıyorum.
Maymunlar!
- Bu sizin suçunuz! - Sizin yüzünüzden ormanın sonu geldi!
Bu da ne böyle! Maymunlar'ın orman için savaşanlara layık gördüğü teşekkür bu mu?
- Siz ormana sözü edilmez bir şey getirdiniz! - Ne insan, ne de hayvan olan bir şey...
Ne insan, ne de hayvan mı?
- Geldiler! - Ormanın sonu geldi!
Savaşçılar!
Geri döndüler!
Savaşçılarım benim için döndüler!
Gelin savaşçılarım! Geyik Tanrısı'na doğru ilerleyelim!
Okkotonushi-sama, sakin ol! Ölmüş olanlar geri gelemez!
Kokularını gizlemek için yabandomuzlarının postlarına gizlenmişler. Hepsi insan!
Dur! Onlara Geyik Tanrısı'na giden yolu göstermemelisin!
Geyik Tanrısı! Ortaya çık!
Savaşçılarımı geri getir ki, insanları bozguna uğratalım!
Okkotonushi-sama, lütfen sakinleş!
Onun işi bitti! Bırak onu!
Hayır, onu böyle bırakamayız! Lanetlenmiş bir tanrıya dönüşecek!
Geri gidip anneme insanların kurduğu tuzağı anlatmalısın!
Eğer annem gelirse, gücüyle bize yardım edebilir!
Çabuk, git! Moro Klanı'nın ölmesine izin vermemelisin!
Git!
İlk öne çıkanı öldüreceğim!
Bütün ormanın görmesi için gerçek şeklinizi ortaya çıkaracağım!
Ashitaka?
Çekilin!
Sıcak!
Gövdem ateş gibi yanıyor!
Hayır!
Okkotonushi-sama, lanetlenmiş bir tanrıya dönüşmemelisin!
Okkotonushi-sama!
Cevap verdi!
Anladın mı?
San tehlikede!
Gidelim!
Yakıyor!
Hayır!
Lanetlenmiş bir tanrıya dönüşmek istemiyorum! Okkotonushi-sama!
Çok yavaşsın! Üzerime bin!
Eboshi...
Kahretsin! Sen devam et!
Eboshi! Beni dinle!
Durun! Durun!
Ashitaka, sen misin?
Körükhane Asano'nun saldırısına uğradı.
Geyik Tanrısı'na karşı şu anlamsız savaşı bırak ve hemen geri dön!
Kadınlar savaşıyor.
Erkekler gölün aşağısında saklanıyorlar. Herkes senin dönmeni bekliyor!
Ne kanıtın var?
Yok! Yapabilseydim, orada kalır Körükhane için savaşırdım.
Bana Geyik Tanrısı'nı öldürmeyip, onun yerine samurayı mı öldürmemi söylüyorsun?
Hayır! Orman ve Körükhane'nin bir arada olmasının hiçbir yolu yok mu?
Kimin tarafında bu?
Eboshi-sama, geri dönelim!
Kadınlara yeterince idare edecek kadar silah verdim.
Kendi kendilerini koruyabilmeliler.
İşte gölet! Geyik Tanrısı'na yaklaştık.
Neredeyse geldik. Gardınızı düşürmeyin.
Neden şu kadından şimdi kurtulmuyoruz?
Tanrı öldürmek oldukça ürkütücü bir şey. Bırak o yapsın.
Moro, yaşıyor musun?
San! Nerdesin!
San!
Ashitaka!
Okkotonushi...
Kenara çekil!
Burada savaşırsanız Geyik Tanrısı ortaya çıkmaz.
Okkotonushi, lütfen sakinleş!
Okkotonushi, lütfen Dağ Köpekleri Prensesi'ni geri ver.
San nerede?
San, beni duyuyor musun? Benim, Ashitaka!
San!
Kurtulun şundan.
Öldürün! Öldürün şunu!
San!
Ashitaka!!
Ashitaka!
Ben de son gücümü o kadına sakladığımı düşünüyordum...
Savunma hattı oluşturun!
Siz bu işe karışmayın!
Lanetlenmiş bir tanrının lanetiyle siz uğraşmamalısınız.
Konuşacak gücün bile kalmadı mı?
İyi iş çıkardınız. Yaralılara yardım edin, gidin!
Gerçekten ürkütücü bir manzara!
İşte!
Kızımı bana geri ver!
Ashitaka! San'ı kurtarabilir misin?
Geyik Tanrısı!
Eboshi! Ateş etme!
Eboshi! Savaşman gereken başka düşmanların var!
Tüfek işe yaramadı!
Kafaya nişan almalıyız.
San!
Sakın ölme!
Nasıl olur? Geyik Tanrısı hayatlarını çekip aldı!
Hayır! Didarabotchi'ye dönüşüyor!
Herkes dikkatle izlesin.
Bir tanrıyı böyle öldüreceksiniz.
Ölümü çağıran Geyik Tanrısı'nı...
Yapma!
Eboshi!
Seni canavar!
Başardık! Çabuk! Gidip kafayı alın!
Jiko-Bou! Kafayı koyacağın kutuyu getir!
Taşıyıcıların hepsi öldü! Çabuk, çabuk!
Geyik Tanrısı'nın bedeninin sana dokunmasına izin verme! Yaşamını çekip alır!
Yakala! Söz verdiğim kafa!
Eboshi-sama!
Moro, seni köpek! Sadece kafan da kalsa hareket edebiliyorsun, değil mi...
Çabuk! Çabuk dedim!
Kaçın!!
Acele et, suya gir!
Ama ben yüzemem!
Dipten yürüyebilirsin!
Ver onu bana! Daha rahat uyumasını sağlayacağım!
Moro intikamını aldı. Bu onun cezasıydı.
Eboshi-sama!
Bana yardım et!
Yardımına ihtiyacım yok...
Toki'ye ve diğerlerine seni geri götüreceğime dair söz verdim.
Kafasını arıyor. Burası güvenli değil.
San!
Bana yardım etmelisin.
Hayır! Sen insanların tarafındasın!
Şimdi o insanı da al ve defol buradan!
San..
Yaklaşma! İnsanlardan nefret ediyorum!
Ben insanım.
Ama sen de öylesin.
Kes sesini! Ben bir Dağ Köpeğiyim!
San..
Uzak dur!
Üzgünüm.
Onları durdurmaya çalıştım.
Bu her şeyin sonu. Orman ölüyor.
Bu son değil. Biz hala hayattayız. Lütfen, bana yardım et.
Hey! Bekleyin! Nereye gidiyorsunuz?
Bunu başarmamıza imkan yok!
Kafa hareket ediyor!
Kaçın!
Hallettim, Toki.
Teşekkür ederim.
Çok sessiz, değil mi?
Şafağa kadar beklemeyi düşünüyorum.
Acaba o genç adam Eboshi-sama'ya ulaşabildi mi?
Ashitaka'nın ona ulaştığından eminim. Belki de buraya doğru geliyorlardır.
Ah, seni sersem! Hey, Kouroku!
Bırak uyusun, başka şansı olmayabilir.
Bu da ne? Siz de görüyorsunuz, değil mi?
Bu Didarabotchi!
Görev yerinizi bırakmayın!
N'apacağız? Bu tarafa geliyor!
Yararı yok, kaçalım!
Körükhane'yi korumalıyız! Eboshi-sama'ya söz verdik!
Bu o! Ashitaka-sama!
Herkes kaçsın!
Geyik Tanrısı kafasını geri almak için geldi!
Bu siyah balçığa dokunursanız ölürsünüz!
Göle koşun! Su onu yavaşlatacak!
Eboshi'yle erkekler diğer taraftalar, bu tarafa geliyorlar!
Biz gidip Geyik Tanrısı'nın kafasını geri almaya çalışacağız!
Ashitaka!
Kaçın!
- Bu tarafa geliyor! - N'apacağız, Toki?
Panik yapmayın!
Herkesi göle indirin! Sakin olun! Yaralılara yardım edin.
Hayır! Oradan değil!
Ah, büyük konak!
Yararı yok. Körükhane'nin işi bitti.
Hayatta olduğumuz sürece ümit var! Daha derinlere gitmeliyiz. Acele edin!
İşte! Oradalar!
Yürü!
Durun, bekleyin!
Demek yaşıyorsunuz! Çok sevindim!
Geyik Tanrısı'na kafasını geri vereceğim. Bırak onu ve git buradan!
Aptalca konuşma! Yapabileceğin hiçbir şey yok.
Bak! O kadar çok hayat emdi ki, kabardı ve yavaşladı.
Güneş ışınlarını yiyince çözülüp bir hiç olacak.
Jiko-Bou-sama, neredeyse üstümüzde! Acele edin!
Görüyor musun? Bir insanın aptallığı yüzünden cennetle cehennem arasında asılı kaldı.
Seni öldürmek istemiyorum.
Vay canına!
Çok korktum!
Kaçın!
Ashitaka!
Bu çok kötü!
Kuşatıldık!
Hadi, güneş, doğ!
Hadi! Aç şunu!
Ne kalın kafalısın. Anlamıyor musun, çok geç artık!
Ashitaka! Onunla konuşmak anlamsız!
Onu kendi elimle geri vereceğim!
Sorumluluk kabul etmiyorum!
Geyik Tanrısı!
Kafanı geri veriyorum!
Lütfen sakinleş!
Geliyor! Geliyor, geliyor!
Durdu.
Erkekler!
Eboshi-sama! İyi misin?
Yaralı! Yarasına dikkat edin!
Düşüyor! Düşüyor!
Bırakmayın!
Çok güzeel.. Geyik Tanrısı hayat mı veriyormuş?
San! San, etrafına bak!
Her şey geri dönse bile, bu yer artık Geyik Tanrısı'nın ormanı değil.
Geyik Tanrısı öldü.
Geyik Tanrısı asla ölmeyecek. O yaşamın ve ölümün kendisi.
Benim hayatta kalmamı sağladı.
Ashitaka, seni seviyorum. Ama insanları affedemem.
Öyleyse sen ormanda yaşarsın, ben de Körükhane'de.
Seni görmeye gelirim.
Sık sık gelirim. Yakkuru ile birlikte...
Çok utanıyorum!
Bir Dağ Köpeği'nin sırtında kurtuldum.
Onlara borçluyum. Biri bana Ashitaka'yı bulabilir mi?
Her şeye baştan başlayalım. Burayı güzel bir köy yapalım.
Tamam, tamam. Aptallara karşı kazanamam!
Çeviri: NEUTRINO