23.976
Tłumaczenie: dzidek9216
Dopasowanie do wersji x264.BrRip.YIFY poenno33
Dawno temu w starożytnych Chinach
dynastia Pawi rządziła miastem Gongmen.
Sprowadzili na miasto radość i dobrobyt,
bowiem wynaleźli fajerwerki.
Ale ich syn, Lord Shen,
dostrzegł bardziej mroczną moc w fajerwerkach.
Co przyniosło kolor i radość, może także przynieść mrok i zniszczenie.
Rodzice Shena skonsultowali się z Wróżbitką.
Przepowiedziała, że jeśli Shen będzie kroczył tą mroczną ścieżką,
zostanie pokonany przez czarno-białego wojownika.
Młody Lord wyruszył, by zmienić swój los.
Ale to, co zrobił, jedynie go przypieczętowało.
Shen powrócił do rodziców pełen dumy.
Ale na ich twarzach zobaczył jedynie przerażenie.
Został wygnany z miasta na wieczność.
Lecz Shen poprzysiągł zemstę.
Pewnego dnia powróci i całe Chiny będą się kłaniać mu do stóp.
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.
Prawie skończone, Lordzie Shen. Ale skończył się metal.
Przeszukajcie najdalsze wsie, znajdźcie więcej metalu.
Chiny będą moje.
KUNG FU PANDA 2
A potem Smoczy Wojownik dołączył do Potężnej Piątki.
I stali się najzajefajniejszą drużyną kung-fu.
Dość gadania. Walczmy.
Posłuchaj! Usłyszysz, jak trenuje Smoczy Wojownik.
33.
Przestań, to zbyt niebezpieczne.
- Skup się. - 36.
37.
Jak on to robi? Popatrz na jego twarz?
38 czekoladek.
- Nowy rekord! - Ty potworze.
- Dawaj dalej. Weź 40. - Nie da rady 40.
Dobra. Wezmę 40.
- Zrób to. - Żaden problem.
Chwilunia.
- Udało mu się. - Świetnie, Po.
Twój trening się opłacił.
Mistrz Shifu. Muszę lecieć, do zobaczyska.
Zostawicie trochę dla mnie, prawda?
Wewnętrzny spokój.
- Wewnętrzny spokój. - Mistrzu Shifu.
Mistrzu Shifu, co mamy? Piraci?
Wandale z Gór Wulkanicznych?
Ktokolwiek to jest, pokonam ich. Bo mam taką ochotę.
Muszę się wyżyć. Wiesz, co mam na myśli?
Co robisz?
Jedna z ostatnich nauk Mistrza Oogway.
Super. Jak to zrobiłeś?
- Wewnętrzny spokój. - Wewnętrzny spokój. Fajnie.
- Wewnętrzny spokój czego? - To kolejny etap twojego treningu.
Każdy mistrz musi odnaleźć swoją ścieżkę do wewnętrznego spokoju.
Niektórzy przez 50 lat medytują w jaskini, w tej pozycji.
Bez jedzenia i wody.
Albo?
Niektórzy odnajdują ją przez ból i cierpienie, jak ja.
Dzień, kiedy zostałeś wybrany na Smoczego Wojownika...
był najgorszym dniem w moim życiu.
Jak na razie żaden nie był mu bliski.
To była najbardziej bolesna i najokropniejsza chwila...
- Dobrze. - jaką kiedykolwiek przeżyłem.
Ale kiedy uświadomiłem sobie, że problemem nie jesteś ty, lecz ja,
znalazłem wewnętrzny spokój. Mogłem wykorzystać rytm wszechświata.
Więc potrzebuję jedynie wewnętrznego spokoju?
Moje wnętrze jest całkiem spokojne,
więc muszę to tylko jakoś załączyć.
Wewnętrzny spokoju, pojawiasz się.
Teraz pokaż mi, co robiłeś stopą. Widziałem ten fajny ruch.
Po!
Bandyci zbliżają się do Wioski Muzykantów.
Niebezpieczeństwo. Powiedz, żeby zagrali żwawą muzykę, bo się zaczęło.
Nie bój żaby, Shifu, posiądę spokój, jak tylko wrócę.
Tym razem żadnych przerw na szamanko.
Przerwy na szamanko.
Czekaj. Ty tak na serio?
Weźcie wszystki metal, jaki znajdziecie.
Brać metal.
Pomocy!
To wszystko. Zmywamy się.
Skrzydła sprawiedliwości.
Smoczy Wojownik.
Panda? To niemożliwe.
Moja pięść jest głodna sprawiedliwości.
To była moja pięść.
Brać ich!
No dawać!
A masz!
- Po, nadlatują. - Dzięki, Modliszko.
Tygrysico, podwójny cios śmierci.
Pięść furii.
Tygrysica.
Małpa. Żmija.
Modliszka.
Królik. Co? Sorka.
- Żurawiu, do boju. - Już lecę.
Wszyscy cali?
Super!
Zajmę się tym.
Po.
Co ty na to?
- Nic ci nie jest? - Co się stało?
Myślę, że widziałem...
Myślę, że...
Muszę iść.
Dziękuję za odwiedzenie "Smoczy Wojownik - Makarony i Tofu".
Herbaty? Lemoniady? Jak coś trzeba, wystarczy poprosić.
Dziękuję.
Stopa furii!
Mop Smoczego Wojownika. Musi być bardzo dobry.
Nie dotykaj, bo pobrudzisz.
- Kiedyś minie obsługiwał. - Super.
Mogę to udowodnić, bo została mi plama. Gdzie jest Smoczy Wojownik?
Już tutaj nie pracuje.
Jest zajęty. Chroni dolinę.
- Smoczy Wojownik. - Po.
Masz. Dobrze.
- Trzeba było się zapowiedzieć. - Cześć, tato.
Przygotowałbym ci trochę cuchnącego tofu.
- Tato, mogę z tobą porozmawiać? - Oczywiście, synku.
Na cześć mojego syna darmowe desery z tofu dla wszystkich...
którzy coś kupią.
Tak dobrze cię widzieć, Po.
Schudłeś? Prawie mogę cię objąć skrzydłami.
Może trochę.
- Pewnie jesteś osłabiony, dam ci zupy. - Nie trzeba, nie jestem głodny.
Nie jesteś głodny? Po, wszystko w porządku?
Tak, tylko...
Dzisiaj walczyłem z tymi Bandytami. Nic specjalnie niebezpiecznego...
- Byli tylko, no wiesz... - Tak.
A potem stało się najdziwniejsze, miałem tę szaloną wizję.
Chyba widziałem moją mamę i siebie jako dziecko.
Mama? Dziecko?
Tato?
Jakby to powiedzieć?
Skąd pochodzę?
Widzisz, synu...
Dziecko wychodzi z jajeczka.
I nie pytaj, skąd bierze się jajko.
Nie to miałem na myśli.
Wiem, że nie.
Nadszedł czas, bym powiedział ci coś, co powinienem był ci powiedzieć dawno temu.
Dobrze.
Mogłeś zostać tak jakby...
adoptowany.
- Wiedziałem. - Wiedziałeś? Kto ci powiedział?!
Nikt! Daj spokój, tato.
Skoro wiedziałeś, dlaczego nic nie mówiłeś?
Dlaczego ty nic nie mówiłeś?
Jak się tu dostałem? Skąd pochodzę?
Właściwie...
Pochodzisz z tego.
To był zwykły dzień w restauracji, czas na zrobienie makaronu.
Wyszedłem na tyły, gdzie dostarczono warzywa.
Kapusta, rzepa, rzodkiewka...
Z tym, że tam nie było rzodkiewki.
Tylko bardzo głodna, mała panda.
Nie było żadnej notki.
Mogłeś ją zjeść.
Czekałem, aż ktoś po ciebie przyjdzie.
Ale nikt się nie pojawił.
Zabrałem cię do środka.
Nakarmiłem.
Wykąpałem.
Znowu nakarmiłem.
I znowu.
Próbowałem założyć ci spodnie.
I potem podjąłem decyzję, która na zawsze zmieniła moje życie.
By zrobić zupę z rzodkiewki.
I wychować cię jak własnego syna.
Po. Moja mała panda.
I od wtedy zarówno moja zupa, jak i moje życie są o wiele lepsze.
Mały Po, to koniec tej opowieści.
Spójrz na mnie. Nie, nie patrz na mnie.
To wszystko?
To niemożliwe. Musi być coś więcej, tato.
Kiedyś zjadłeś moje bambusowe meble.
To też było ważne.
Jednego pieroga poproszę, w rozmiarze Smoczego Wojownika.
Twoja historia nie zaczęła się szczęśliwie, ale zobacz, co z tego wyszło.
Masz mnie, kung-fu i makaron.
Wiem, ale mam wiele pytań.
Jak zmieściłem się do tego pudełka? Dlaczego nie lubiłem spodni?
I kim jestem?
Dobrze. Pilnuj postawy.
Dobrze.
Shen?
Dzień dobry, panowie.
Uprzejmości mamy z głowy. Proszę opuścić mój dom.
- Twój dom? - Tak.
Nie widzisz Pawia u wrót?
Tu jesteś, Wróżbitko.
Twoje umiejętności przepowiadania losu nie są tak dobre, jak myślałaś.
Zobaczymy, Shen.
Zobaczycie kozę. Na czym to stanęliśmy...
- Czego chcesz, Shen? - Tego, co należy do mnie.
Miasta Gongmen!
Gongmen jest zarządzane przez Radę Mistrzów.
I będziemy je chronić. Nawet przed tobą.
Cieszy mnie twoje podejście.
Inaczej taszczyłbym to na marne.
Co jest w skrzyni, Shen?
Chcesz zobaczyć? To prezent.
Można się przy nim trochę rozerwać.
Znaczy się, rozerwie ciebie.
Kawałek tu, kawałek tam i kawałek tam daleko, daleko na ścianie.
Ty bezczelny głupcze!
- Ale popis. - To ostrzeżenie.
- Nie dorównujesz nam w kung-fu. - Zgadzam się...
ale to dorównuje.
Znasz Mistrza miasta Gongmen?
- Mistrz Nosorożec Błyskawica? - Tak.
- Syn legendarnego Latającego Nosorożca? - Tak.
I pogromca 10 tys. węży w Dolinie Niedoli.
- On nie żyje. - To niemożliwe.
Obrona Nosorożca jest nie do przejścia dla żadnej techniki.
To nie była technika.
Lord Shen stworzył broń, która zionie ogniem i pluje metalem.
Jeśli nie zostanie powstrzymana,
to może oznaczać koniec kung-fu.
- Ale właśnie nauczyłem się kung-fu! - I musisz je teraz ocalić!
Zniszczcie broń i przyprowadźcie Shena przed oblicze sprawiedliwości!
Dobra, wyruszamy.
Chwilunia.
Jak mam to zrobić?
Jak kung-fu powstrzyma coś, co powstrzymuje kung-fu?
Pamiętaj, Smoczy Wojowniku, wszystko jest możliwe...
kiedy masz wewnętrzny spokój.
Wewnętrzny spokój. Wewnętrzny spokój.
Pokój!
Po! Przygotowałem torbę podróżną.
Spakowałem jedzenie na tygodnie...
Ciastka, warzywa, wrzuciłem też twoje figurki.
Widzisz?
Nie wiem, co to jest. Nigdy wcześniej ich nie widziałem.
Tato, porysowałeś tygrysa.
Spakowałem też obrazki z naszych najlepszych czasów.
Jakbyś poczuł się samotny.
Tutaj robimy makaron. A tutaj jemy makaron.
A tutaj wziąłem cię na barana.
Czyż to nie urocze?
Po namyśle jednak je zatrzymam.
- Czekają na mnie. - Jasne.
Masz zadanie do wykonania.
Daleko od domu.
W obcym mieście,
wypełnionym obcymi ludźmi i obcym makaronem.
Zmierzysz się z niebezpieczeństwem, od którego możesz już nie wrócić!
- Nie idź, Po! - Muszę.
Jestem Smoczym Wojownikiem.
To jakby moje zadanie, żeby ocalić kung-fu.
A jeśli nie ocalę, czymże jestem?
Jesteś moim synem.
Prawda?
Po, już czas.
Żegnaj.
Proszę się nie martwić, panie Ping.
Wróci, zanim zdąży pan powiedzieć "makaron".
Makaron.
Dawać, szybko!
Mama?
Mamo? Tato? To wy?
Mamo! Tato!
Cześć. Wróciłeś, synu.
- Kochanie, co tutaj robisz? - Ale myślałem...
Zastąpiliśmy cię tą uroczą rzodkiewką.
Rzodkiewką?
Jest cicha, grzeczna i lepsza w kung-fu.
Nie, nie, nie!
Zaczekaj!
Rzodkiewka, rzodkiewka...
Wewnętrzny spokój...
Wewnętrzny spokój.
Wewnętrzny spokój, wewnętrzny spokój, wewnętrzny spokój...
Trenuję.
Maszt nie jest godnym przeciwnikiem.
Jestem gotowa.
Dobra. Tak poważnie.
Chyba wolę maszt.
Wybacz.
Uderzałam żelazne drzewa przy pałacu.
Teraz niczego nie czuję.
No to srogo.
Jeszcze raz!
A jak długo uderzałaś w te drzewa?
- Dwadzieścia lat. - Dwadzieścia lat?
Jest jakiś szybszy sposób, żeby niczego nie czuć?
Nie!
Poza tym...
to chyba nie w twoim stylu.
Po, dlaczego tak naprawdę tu jesteś?
Dowiedziałem się, że mój tato nie jest moim prawdziwym tatą.
Twój tato, gęś?
To musiał być duży szok.
Tak.
To cię dręczy?
Jaja sobie robisz? Jesteśmy wojownikami, prawda?
Nerwy ze stali!
Dusza z platyny!
Jak ty!
Taki z ciebie twardziel, że niczego nie czujesz.
- Byłam... - O czym rozmawiacie?
O niczym.
Po ma problemy z tatą.
Tak się cieszę, że nie mam problemów z tatą.
Może dlatego, że mama zjadła jego głowę, zanim się urodziłem.
Sam nie wiem.
Modliszko, tu nie chodzi o ciebie.
- To Po się nakręca. - Nie nakręcam się.
Po.
Ja się rozkręcam.
Po!
- No co? - Dopłynęliśmy.
Miasto Gongmen.
Tron mojego ojca.
Pozwalał mi bawić się koło siebie.
Obiecywał, że kiedyś tron będzie mój.
Troszkę w lewo.
Ale jest taki ciężki, Mistrzu.
Trzydzieści lat czekałem na tę chwilę.
Wszystko musi być tak, jak sobie wyobrażałem.
Wyobrażałem sobie, że był bardziej z lewej.
Idealnie.
Z tą bronią u mego boku... Jeszcze trochę.
Z tą bronią u mego boku, całe Chiny będą się przede mną płaszczyć.
Wyruszamy za trzy dni,
gdy księżyc będzie w pełni, a fala będzie wysoka.
Teraz, stara kozo. Może przepowiesz mi...
Los?
Przyszłość. Miałem powiedzieć "przyszłość".
Spójrz w swoją miskę i powiedz, jaka chwała mnie czeka.
Jeśli będziesz kroczył obecną ścieżką, znajdziesz się...
na końcu schodów.
Widzę...
Widzę ból.
- I złość. - Jak śmiesz?!
To najlepszy jedwab w prowincji!
- A następnie zaprzeczenie. - To nie jest przepowiadanie losu.
- Mówisz to, co się dzieje... - Teraz?
Teraz jest najważniejsze.
Ale jeśli naprawdę chcesz zobaczyć przyszłość.
Co widzisz?
Pawia...
pokonanego przez czarno-białego wojownika.
Nic się nie zmieniło.
To niemożliwe. Wiesz to.
To możliwe. I on to wie.
Kto?
Lordzie Shen! Widziałem pandę.
Pandę?
Wojownika kung-fu.
Walczył jak demon. Wielki i puszysty.
Miękki i gąbczasty. Taki pluszowy i milutki.
Nie ma więcej pand.
Nawet ze słabym wzrokiem widzi prawdę.
Dlaczego ty jej nie widzisz?
Znajdźcie tę pandę i przyprowadźcie ją do mnie!
Tak jest!
Jedna panda żyje.
To nie znaczy, że masz rację.
Masz rację.
Ja po prostu ją mam.
To go zabiję i udowodnię, że się mylisz.
Przestaniesz?!
To pałac Shena. Po drugiej stronie miasta.
Super! Wmaszerujemy do wieży i powiemy:
"Jesteśmy Smoczym Wojownikiem i Potężną Piątką".
Doprowadzimy cię przed oblicze sprawiedliwości.
Co ty robisz?
Roi się tu od wilków.
To ten gość, który przywalił ci w twarz?
Nie lubię go.
Musimy dostać się do tej wieży niezauważeni.
Łapię. Tryb niewidzialności.
Zejdź mi z drogi!
A gdzie są te...
Witaj. Nie mogę pomóc.
Dobra. Nieważne. Na czym to stanąłem?
- Gdzie jest Po? - Jak mogliśmy zgubić takiego wielkoluda?
Ludzie?
- Po. - Co!? Przepraszam.
Więc to był tryb niewidzialności?
Bądźmy szczerzy, nie jestem w tym najlepszy.
Ryż jest surowy!
Ukradłeś wszystkie metalowe garnki. Lord Shen...
Albo ty ugotujesz ryż, albo ja ugotuję ciebie!
Moje garnki...
Po, zrób coś.
Jak mam pomóc jej ugotować ryż, nie dając się złapać?
- Chwila, mam lepszy pomysł. - Dwa.
Jeden.
- Cześć. - Cześć.
Wyzwolimy miasto i pociągniemy Shena do odpowiedzialności.
Potrzebujecie pomocy.
Dziękuję, dzielna owco, ale to zbyt niebezpieczne.
- Nie pozwolę ci. - Nie ja.
- Rozmowa tutaj nie jest bezpieczna. - Racja.
Mówię o Mistrzach Wole i Krokodylu.
Są w więzieniu przy Alei Czarnego Smoka.
Co?! Nadal żyją?
Pewnie gromadzą informację w tym więzieniu
i knują spisek, by wykorzystać ich zajefajność do pokonania broni.
Idziemy.
Dzięki, owco.
Zatrzymać ten kostium!
Brać ich!
Przepraszam.
A masz!
- Nie zatrzymuj się! - Szybciej!
Stać!
Teraz!
Mam cię!
Rozdzielić się! Szukać wszędzie!
- Tutaj też!? - Czy "tutaj" jest częścią "wszędzie"?
- Chyba tak. - To szukaj.
Muszą być blisko.
Czuję dreszcz kung-fu na moim kręgosłupie.
Przepraszam, Po. To tylko ja.
Patrzcie, więzienie Gongmen.
Urocze.
Urocze?!
Dobra robota, Po.
W razie kłopotów dam wam sygnał.
- Tak jak żuraw? - Tak!
Kiedy robiłem taki hałas?
Mistrzu Wole!
Mistrzu!
Dziki Mistrz Krokodyl.
I Mistrz Fantastyczny Wół.
Nie mogę uwierzyć, że ratujemy legendy kung-fu.
Wyzwolimy was od skrępowania i niesprawiedliwości.
Musi tu być klucz. Nie, nie zostawiliby tu klucza.
Dobrze, znalazłaś go!
Chodźcie!
Idziemy po ciebie, Shen!
Idziecie czy nie?
Chcecie nas spotkać na miejscu?
- Chcecie odzyskać wasze miasto? - Oczywiście.
Ale jeśli przeciwstawimy się Shenowi, użyje broni przeciw miastu.
Posłuchajcie siebie. Chronicie Gongmen, nie chroniąc go?
- Jeśli będziemy walczyć razem... - Broń zabije wszystkich.
Doprawdy?
Będziemy się zakradać.
- Wejdziemy do środka... - I zostaniecie powstrzymani.
Przez broń nie do powstrzymania.
Tylko ja jestem nie do powstrzymania,
kiedy powstrzymuję was od wmówienia mi, że coś jest nie do powstrzymania.
Mistrzu Wole, nie pozwolę ci zostać w celi.
Chcę zobaczyć, jak mnie wyciągniesz.
Widzieliście to? To się nazywa bycie super.
No chodźcie! Będziemy bohaterami.
Jedyny bohater w tym mieście to taki, który jest martwy.
Jak już mówiłem, nie wyciągniecie mnie z tej celi.
Tak.
Dobra, idziemy.
Biorę górną pryczę.
Czas się poddać, pando.
Kung-fu jest martwe.
Ty...
Kung-fu jest martwe?
Dobra!
Zostań sobie w więzieniu.
Za kratami beznadziejności, a wszystko, co dostaniesz to trzy posiłki wstydu.
- Z deserem rozpaczy. - Staniemy do walki z Shenem
i udowodnimy wszystkim głodnym sprawiedliwości i honoru, że kung-fu nadal żyje.
Tak!
Małpo?!
Ty jesteś mój!
Powiem ci, co będzie twoje.
Moja pięść na twojej milusiej, mięciutkiej twarzy.
Brać go!
- Zabieraj mnie stąd! - Tak jest.
Zatrzymać go!
Szybciej.
Dawaj, Po!
Zgub go!
Tak jest!
- Żmijo! - Trzymaj się!
Uważaj!
Bardzo niefajnie!
Spróbuj tego!
Ludzie!
Może coś mniejszego?!
O, nie!
Nie do ust.
Lepiej zejdźcie z drogi!
Przepraszam.
Ogień!
Zgubiliśmy...
- Tak! - Jeszcze raz!
Żurawiu, łap!
Ludziska, popchnijcie mnie.
Modliszko, teraz.
Tylko na tyle cię stać?! Bić jak duża puszysta chmura?!
Ta chmura zaraz zagrzmi!
Twoja kolej!
Dlaczego tu jest tak dużo znaków?
Chodź tu.
Lubię cię przygniatać!
Tak! Zasmakuj porażki!
Pozwól, że coś ci powiem.
Następnym razem, jak zadrzesz z pandą, lepiej przyprowadź całą armię...
Chyba nikt ci nie powiedział.
Zadrzesz z wilkami, to dostajesz lanie.
Uderzyłem cię dwa razy. Co zrobisz teraz?
Poddajemy się!
Możecie skuć moje ciało, ale nigdy nie skujecie mojej duszy wojownika.
- Nie zapomnijcie o malutkim. - Nazwałeś mnie...
Po, co robisz?
Zaufaj mi, mam plan.
Niemożliwe!
Kajdany z funkcją akupresury? Jak te, które miał Tai Long.
Im więcej się ruszasz, tym bardziej się zaciskają.
To są najlepsze kajdany.
Witaj, pando.
W końcu się spotykamy.
Nie, nie.
Spotykamy się w końcu.
To jest to.
Witaj, pando. Spotykamy się...
- Masz powody, by się bać. - Nie boję się.
Przyjdzie do mnie w kajdanach.
- Jeśli ktoś powinien się bać, to... - Jesteś to ty!
Nawet o tym nie myśl.
Mam nadzieję, że masz lepszy plan niż ten, by ugotować ryż w brzuchu
przez zjedzenie go surowego i popicie wrzącą wodą.
Tamten plan nie jest podobny do tego ani trochę.
- Jak to? - Ponieważ ten zadziała.
Idźcie dalej.
Mój stary wróg.
Schody.
Dzięki za wniesienie. Te ostatnie loty...
Haftowałem trochę na trzecim piętrze.
Może ktoś to posprząta.
Jest tu jakiś zły dozorca czy coś w tym stylu?
Witaj, pando. Spotykamy się...
Cześć, jak leci?
Cześć.
Wyrosłeś bardziej, niż myślałam.
Zmarnowaliśmy już dość czasu.
Silny, zdrowy.
Nie wiem, kim pan jest, ale proszę się odsunąć.
- To kobieta. - Przepraszam.
Bródka mnie zmyliła. Jest taka zwodnicza.
Fałszywy awatar.
Dość tych wygłupów!
- Przyprowadzić więźniów do mnie. - Przepraszam panią.
Przygotujcie się. Wypatrujcie broni!
Kopnięcie wróbla!
Udało nam się. Ale dałem pokaz kung-fu.
Widzieliście? Byłem jak...
Naprawdę wierzysz, że przeznaczeniem tego wojownika jest mnie pokonać?
Nie wierzę. Ja to wiem.
Spójrz na niego.
Miał całe życie, żeby zaplanować zemstę i przychodzi do mnie na kolanach.
Co? Całe życie?
Nie miałem całego życia.
Usłyszeliśmy o Mistrzu Nosorożcu kilka dni temu.
- Przyszliśmy go pomścić! - Tylko po to przyszedłeś?
Tak. I wszystkie garnki i patelnie, które ukradłeś.
- Chcemy je odzyskać. - Nic więcej?
Pewnie zrobiłeś wiele złych uczynków po drodze.
Nie wiem. Co jeszcze zrobiłeś?
- Nie wiesz? - Czego?
Co cię tak śmieszy?
Wiele rzeczy, o których najwyraźniej nie wiesz.
Dość tych zagadek. Moglibyście ujawnić te tajemnice?
Wchodzimy i broń jest malutka. Niespodzianka, jest wielka.
A potem babka, którą uznałem za faceta...
Wciąż żyjesz tylko dlatego, że twoja głupota jest dla mnie zabawna.
Dziękuję.
Ale uważam, że twoje zło jest strasznie wkurzające.
- Za kogo się uważasz, pando? - Za kogo ty mnie uważasz, Pawiu?
Dlaczego się śmiejemy?
Wycelować.
Ognia!
Odpalać to!
Odpaliłem!
Bój się robala!
Do broni!
Tygrysico!
- Byłeś tam. - Owszem.
- Pozwoliłeś uciec Shenowi. - Przynajmniej zniszczyliśmy broń.
Ognia!
Teraz ma o wiele więcej!
Moje skrzydła!
- Pomóż, Po! - Biegnę!
Uważaj!
Po!
- Pomóż mi! - Nie, puśćcie go!
Chwytaj się lin!
Biegnij, mała pando, biegnij!
Wstawaj. Musisz się skupić.
Łapię!
Zniszczyć to!
- Jesteśmy uwięzieni! - Tędy.
Żegnaj!
Ognia!
Wracaj!
Jedyna droga ucieczki to pójście w górę.
Za mną! Szybciej!
Dokąd oni uciekają?
- Na górę! - Nie zatrzymuj się!
I skaczemy!
- Idioci! - Mój nos.
Wezwij wilki! Wszystkie!
Mają być gotowe, by wyruszyć!
Rok Pawia rozpoczyna się teraz!
Teraz? Mamy środek roku.
Więc będziesz miał tylko pół Roku Pawia.
Oczywiście będzie to Rok Pawia.
Szczęśliwego nowego roku.
Przygotuj wilki. Ładujemy statki teraz.
Teraz!
Teraz, teraz, teraz!
Ruchy!
Tędy.
Idziemy.
Ty!
Co zrobiłeś? Panuje tam chaos.
Co z powstrzymaniem Shena?
Ludzie, dajcie mi kredyt zaufania.
Chciałem, żeby uciekł.
Bo...
to była sztuczka, spisek.
Chciałem poznać jego spisek.
To nie ma sensu.
- Chwilka... Na pewno ma. - Po, mów prawdę.
Miałeś Shena. Co się stało?
O czym ty mówisz? Nie wiem, o czym mówisz.
Dobrze. Zaskoczył mnie.
Prawda.
W porządku.
Będą trzymać cię z dala od niebezpieczeństwa.
Bardzo daleko.
Co?
Zostajesz tutaj.
Czekaj!
Muszę wracać!
Zostajesz tutaj!
Idę i mnie nie powstrzymasz.
Nie byłem jeszcze gotowy.
Nie róbcie tego!
Gotowa.
Patrz!
Nie wstawaj.
- Muszę do niego wrócić. - To powiedz dlaczego.
Był tam.
Paw był tam, gdzie ostatni raz widziałem rodziców.
Wie, co się stało.
Skąd pochodzę.
Kim jestem.
Słuchaj, idę.
Muszę wiedzieć.
Twardziel mnie nie zrozumie.
Tygrysico, nie!
Twardziel cię rozumie.
Ale nie mogę patrzeć na śmierć przyjaciela.
Idziemy.
Może nie możesz patrzeć na moją śmierć?
Nie bądź mięczakiem.
I wróciła.
Nie martw się, młody. Będzie ci tu lepiej.
Myliłaś się, Wróżbitko.
Zmierzamy dziś po zwycięstwo.
Twoja magiczna panda jest głupia.
Jesteś pewny, że to panda jest głupia?
Zniszczyłeś dom swych przodków, Shen.
Niewielkie poświęcenie.
Gdy całe Chiny są moją nagrodą.
Kiedy w końcu będziesz usatysfakcjonowany?
Podporządkowanie sobie całego świata sprawi, że poczujesz się lepiej?
To dobry początek.
Może zrobię także loch z piwnicy.
Szklanka, którą chcesz napełnić nie ma dna.
Czas zakończyć to szaleństwo.
Niby dlaczego miałbym to zrobić?
Aby twoi rodzice mogli spoczywać w pokoju.
Oni mnie nienawidzili.
Rozumiesz?
Skrzywdzili mnie.
- A ja to naprawię. - Kochali cię.
Tak bardzo cię kochali, że przymus wygnania cię ich zabił.
Ich śmierć jest przeszłością.
A ja muszę zmierzać ku przyszłości.
Wypuścić Wróżbitkę.
Nie jest mi już potrzebna.
Żegnaj, Shen.
Życzę ci szczęścia.
Szczęście trzeba zdobyć.
Ja swoje zdobędę.
Szybciej!
Jeśli broń opuści te mury, Chiny upadną.
Zburzymy te mury.
Ludzie, a może tak?
Zadziała.
- Dobrze, idziemy. - Nie czuję mojej twarzy.
Głupi Rok Pawia.
- Cześć. - Cześć.
Spokojnie, spokojnie.
Wy dwaj!
Dokąd się wybieracie?
Wstawać!
I przestańcie głupio się uśmiechać.
Ruszcie się, psy! Szybciej!
Załadować wszystko!
Witaj, pando.
Powiedz, co stało się tamtej nocy?
- Której nocy? - Tamtej!
- Tamtej. - Tak.
Byłem tam.
Widziałem, jak rodzice cię porzucili. To było okropne.
To było chyba jakoś tak!
Prezent na nowy rok.
- Mam nadzieję, że się spodoba. - Bo nie możesz go oddać.
Po? Co on tutaj robi?
Oddaj prezent!
Jesteś skłonny zginąć, aby poznać prawdę?
A żebyś wiedział!
Jednak wolę bez.
Zajmiemy się nimi! Biegnij!
Mnie szukasz?!
Powiedziałem to za wcześnie, nie?
Po!
Po, uciekaj od niego.
- Dość uciekania, Shen! - Na to wygląda.
- A teraz odpowiadaj. - Skoro tak bardzo chcesz wiedzieć.
Myślisz, że cię to uleczy?
Wypełni kratery twojej duszy.
Oto twoja odpowiedź.
Rodzice cię nie kochali.
Ale pozwól... że cię uleczę.
Nie!
Jakbyś mogła mnie zmusić do wypicia tego.
Gdybym chciała, żebyś nie żył, zostawiłabym cię w rzece.
- Dlaczego mnie uratowałaś? - Abyś mógł spełnić swoje przeznaczanie.
O czym ty mówisz?
Gdzie ja jestem?
Co to za miejsce?
Jestem zaskoczona, że tak mało pamiętasz.
Ale byłeś malutki, gdy to się stało.
Być może pamiętasz.
Co? To tylko głupi koszmar.
Koszmar czy wspomnienie?
To była kwitnąca wieś.
Młody Shen był następny w kolejce do tronu Gongmen.
Ale chciał więcej.
Przepowiedziałam, że ktoś stanie na jego drodze.
Panda.
Ale nie mogłam przepowiedzieć, co będzie potem.
Zabić wszystkich.
Zabierz naszego syna i uciekaj!
Nie opieraj się. Niech płynie.
Twoja historia nie zaczęła się szczęśliwie.
Ale nie to czyni cię tym, kim jesteś.
Tylko reszta twojej historii.
Kim zdecydujesz się być.
Zatem, kim jesteś, pando?
Jestem Po.
I będę potrzebował kapelusza.
Takie smutne buźki.
Ale nadszedł czas na radość.
Będziecie częścią czegoś pięknego.
Kiedy dopłyniecie do przystani, na oczach całego świata,
wy i wasze ukochane kung-fu zginiecie.
Wtedy Chiny będą widzieć, by się przede mną płaszczyć.
Postawić żagle!
Nie myślałem, że zginę w taki sposób.
Myślałem, że poznam ładną modliszkę, ustatkuje się i ona odgryzie mi głowę.
- Ale to smutne. - Nie możemy stracić nadziei.
Po chciałby, żebyśmy byli silni.
Twardzi. Prawda, Tygrysico?
- Lordzie Shen, co z mostem? - Nic nie stanie mi na drodze.
Ognia!
Ty tchórzu!
Po?
Ile razy muszę zabić tę śmierdzącą pandę?
Shen!
Panda stoi pomiędzy tobą a twoim przeznaczeniem!
Co?
Przygotuj się na dawkę sprawiedliwości!
I położę kres terrorowi!
Co?
A teraz uwolnij Piątkę!
Pięść zagłady!
Dobrze. Wycelować!
Gotowi?
Tędy.
Tamtędy.
Nie nadążycie.
Dorwać go!
No dalej.
Nie, nie strzelaj!
Nie strzelaj!
- Strzelaj! - Nie strzelaj!
Nie strzelać! Ogień krzyżowy!
Do ataku!
Łap swoją wolność.
Małpo!
Imponujące, Smoczy Wojowniku. Jaki masz plan?
- Krok pierwszy: uwolnić Piątkę. - Jaki jest krok drugi?
Szczerze to nie myślałem, że zajdę tak daleko.
Zatrzymać Shena, zanim dotrze do przystani.
Ludzie!
Żmijo, marionetka śmierci!
Tygrysico!
Mistrz Wół!
Skok!
I Krokodyl!
Zemsta podana.
- Dlaczego... - Twój przyjaciel ma dar przekonywania.
Mistrz Shifu!
Szybko! Użyjcie łodzi, by zablokować drogę.
Żurawiu!
Skrzydła sprawiedliwości!
Co?
Kocham was.
Dlaczego nie odpalamy?
Zdejmują naszych strzelców. I zbliżają się.
Więc odpalaj! Odpalaj broń!
- Panie, ale to nasi... - Powiedziałem, strzelaj w nich!
Nie!
Po!
Tygrysico?
Jak sobie życzysz. Zakończmy to.
Strzelaj!
Wewnętrzny spokój. Wewnętrzny spokój.
Jeszcze raz!
Zabić go! Niech go ktoś zabije!
Co?!
Nie!
Nie przestawajcie strzelać!
Skadoosh.
Jak to... Jak to zrobiłeś?
Trzymasz łokcie wysoko i ramiona luźno.
Nie to. Jak odnalazłeś spokój?
Odebrałem ci rodziców. Wszystko.
Zadałem ci bliznę na całe życie.
Rzecz w tym, Shen, że blizny się goją.
Nie. Rany się goją.
A co z bliznami? Chyba znikają?
Nie obchodzą mnie blizny.
A powinny Shen.
Musisz zapomnieć o przeszłości, bo nie ma ona znaczenia.
Liczy się tylko to, kim zdecydujesz się być.
Masz rację.
Więc wybieram...
to!
To była niezła akcja.
- Po, chodź no tu. - Nigdy więcej tego nie rób.
Zdaje się, że znalazłeś wewnętrzny spokój.
W tak młodym wieku.
Miałem całkiem dobrego nauczyciela.
Jak to nie ma go tu?
To urodziny mojego syna.
Chciał spotkać się ze Smoczym Wojownikiem.
A może urodzinowy tort z tofu?
Wiesz, spróbujemy innym razem.
Kiedy wróci?
Nie wiem, dobrze? Nie wiem!
Może nigdy. Martwię się.
Ale taka moja dola. Jestem jego ojcem.
To znaczy, byłem jego ojcem.
Dlaczego poszedł ratować Chiny?
Wiem dlaczego. Ale dlaczego?
To tylko mała panda.
Jak ci poszło? Uratowałeś Chiny?
No.
Wiedziałem.
Dlatego zrobiłem nowe znaki.
Mój syn uratował Chiny. Ty też możesz uratować.
Kup jednego pieroga, a drugiego dostaniesz za darmo.
- Naprawdę dobra oferta. - Chcesz jednego spróbować?
Może później.
Powinienem ci coś powiedzieć.
Kiedy mnie nie było, znalazłem wioskę, w której się urodziłem.
Dowiedziałem się, jak wylądowałem w koszu z rzodkiewką.
Naprawdę?
Wiem, kim jestem.
Wiesz?
Jestem twoim synem.
Kocham cię, tato.
Ja ciebie też, synu.
Pyszne, dorodne rzodkiewki.
Pewnie jesteś głodny. Przygotuję coś do jedzenia.
O czym ty mówisz? Ja gotuję.
- Nie, ja. - Tato.
Chociaż tyle mogę zrobić. Uratowałeś Chiny.
To ja mogę choć tyle zrobić. Wychowałeś mnie.
- Po. - Tato.
- Po! - Dobrze.
Gotujmy obaj. Razem.
Nie, ja gotuję.
Mój syn żyje.
KONIEC
Tłumaczenie: dzidek9216
Dopasowanie do wersji x264.BrRip.YIFY poenno33
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.