Απ' την πρώτη στιγμή,
που ερχόμαστε στον πλανήτη
Στο φως της ζωής,
έχεις τόσα να δεις
Και θα πεις πως,
δεν είν' αρκετά
Θα ακούσεις πολλά,
και θα μάθεις,
για μεγάλα μα
και για μικρά
Για μεγάλα μα και για μικρά
Σαν ο ήλιος ψηλά,
με στολίδια χρυσά,
ξεκινά δίχως
τέλος κι αρχή
Έναν κύκλο ζωής,
και τριγύρω εμείς
Με χαρές και λύπες,
και μια ελπίδα
Ώσπου να σε βρούμε,
ήσυχο λιμάνι
Ένας κύκλος,
ο κύκλος ζωής
Ένας κύκλος ζωής,
και τριγύρω εμείς
Με χαρές και λύπες,
και μια ελπίδα
Ώσπου να σε βρούμε,
ήσυχο λιμάνι
Δεν τελειώνει,
ο κύκλος ζωής.
Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙΩΝ
Άδικη που είναι η ζωή, έτσι;
Βλέπεις...
εγώ δε θα γίνω ποτέ βασιλιάς.
Κι εσύ...
δε θα ξαναδείς το φως της ημέρας.
Έχε γεια.
Δε σου έχει πει η μαμά σου να μην παίζεις με το φαϊ σου;
Τι θες;
Να σου ανακοινώσω πως ο Βασιλιάς Μουφάζα έρχεται,
οπότε να βρεις καλή δικαιολογία για την απουσία σου από την τελετή.
Κοίτα τι έκανες, Ζαζού. Μ' έκανες να χάσω το μεσημεριανό μου.
Θα χάσεις κι άλλα όταν σε περιλάβει ο βασιλιάς.
Έχει νεύρα σαν ιπποπόταμος με κήλη.
Τρέμω τώρα!
Μη με κοιτάς έτσι.
Βοήθεια!
Σκαρ;
Άσ' τον κάτω.
Άψογος συγχρονισμός, Μεγαλειότατε.
Για δες, ο μεγάλος μου αδερφός βρήκε τον χρόνο να
ασχοληθεί με τους απλούς πολίτες.
Η Σαράμπη κι εγώ δε σε είδαμε στην παρουσίαση του Σίμπα.
Σήμερα ήταν;
Αισθάνομαι απαίσια!
Θα μου διέφυγε.
Όσο και να σου διέφυγε, ως αδερφός του βασιλιά,
θα έπρεπε να' σουν στην πρώτη σειρά!
'Ημουν πρώτος στη σειρά, μέχρι που γεννήθηκε η μαλλιαρή μπαλίτσα.
Αυτή η "μαλλιαρή μπαλίτσα" είναι ο γιος μου και ο μελλοντικός σου βασιλιάς.
Θα προβάρω τις υποκλίσεις μου.
Μη μου γυρνάς την πλάτη, Σκαρ.
Α, όχι, Μουφάζα.
Ίσως εσύ δε θα πρέπει να μου γυρνάς την πλάτη.
Με προκαλείς;
Νευράκια; Νευράκια;
Ούτε που θα ονειρευόμουν να σε προκαλέσω.
Τι κρίμα. Γιατί όχι;
Γιατί από μυαλό έχω τη μερίδα του λέοντος.
Αλλά στο θέμα της δύναμης,
μάλλον είμαι ο ριγμένος της οικογένειας.
Κάθε οικογένεια έχει από έναν, κύριε.
Η δική μου έχει δύο -
και πάντα καταστρέφουν τις εξαιρετικές περιστάσεις.
Τι θα κάνω μ' αυτόν;
Θα γινόταν καλό χαλί!
Ζαζού!
Και όποτε λερώνεται, τον βγάζετε
έξω και τον χτυπάτε δυνατά!
Σίμπα.
Μπαμπά!
Έλα, μπαμπά, πάμε! Ξύπνα!
Συγγνώμη.
Μπαμπά!
Ο γιος σου ξύπνησε.
Πριν την ανατολή, είναι δικός σου γιος.
Έλα, μπαμπά.
Μου υποσχέθηκες!
Εντάξει. Σηκώθηκα.
Γιούπι!
Κοίτα, Σίμπα.
Ό,τι αγγίζει το φως, είναι το βασίλειο μας.
Ουάου!
Ο χρόνος ενός βασιλιά ανατέλλει και δύει όπως ο ήλιος.
Μια μέρα, Σίμπα, ο ήλιος μου θα δύσει,
και θα ανατείλει με σένα καινούργιο βασιλιά.
Και όλα αυτά θα γίνουν δικά μου;
Όλα.
Όλα όσα αγγίζει το φως.
Και εκείνο το σκοτεινό μέρος;
Εκείνο είναι έξω απ' τα σύνορά μας.
Δεν πρέπει ποτέ να πας εκεί, Σίμπα.
Νόμιζα ότι ο βασιλιάς κάνει ό,τι θέλει.
Να είσαι βασιλιάς δε σημαίνει πως θα κάνεις πάντα το δικό σου.
Σημαίνει κι άλλα;
Σίμπα...!
Ό,τι βλέπεις, συνυπάρχει σε μια ευαίσθητη ισορροπία.
Ως βασιλιάς, πρέπει να καταλάβεις αυτήν την ισορροπία,
και να σέβεσαι όλα τα πλάσματα,
από το ταπεινό μυρμήγκι, έως την περήφανη αντιλόπη.
Μα, εμείς δεν τρώμε τις αντιλόπες;
Ναι, Σίμπα, αλλά άσε με να σου εξηγήσω.
Όταν πεθάνουμε, τα σώματα μας γίνονται χορτάρι,
και οι αντιλόπες τρώνε το χορτάρι.
Έτσι, είμαστε όλοι ενωμένοι στον μεγάλο κύκλο της ζωής.
Καλημέρα σας, Κύριε!
Καλημέρα, Ζαζού.
Έχω την πρωινή αναφορά.
Είμαι όλος αυτιά.
Λοιπόν! Η βουή από τις μέλλισες λέει
οι λεοπαρδάλεις είναι λίγο νευρικές.
Αλήθεια?
Τι κάνεις γιε μου;
Αιφνιδιασμό.
Άσε τον ειδικό να σου δείξει.
Είπα στους ελέφαντες να το ξεχάσουν, αλλά δε μπορούν...
- Ζαζού, μπορείς να γυρίσεις? - Μάλιστα, Κύριε.
Τα τσίταχ είναι σε εγρήγορση, αλλά...
Να κάθεσαι χαμηλά...
Τα τσίταχ ποτέ δεν πρόκοψαν...
Ναι, Εντάξει. Να κάθομαι χαμηλά..., σωστά? Ναι.
- Τι τρέχει? - Ένα μάθημα αιφνιδιασμού.
Πολύ καλά. Αιφνιδιασμός.
Αιφνιδιασμός? Όχι, Κύριε, δεν είστε σοβαρός...
Είναι τόσο εξευτελιστικό.
Προσπάθησε να μην κάνεις θόρυβο.
Τι του λες, Μουφάσα?
Μουφάσα? Σίμπα?
Πολύ καλό!
- Ζαζού! - Ναι!
- Κύριε. Νέα από τον υπόκοσμο. - Αυτήν τη φορά...
Κύριε! 'Υαινες στη γη της αγέλης!
- Ζαζού, πάρε τον Σίμπα σπίτι. - Να μην έρθω κι εγώ;
Όχι, γιε μου.
Ποτέ δεν πάω πουθενά.
Νεαρέ αφέντη, μια μέρα θα είσαι εσύ βασιλιάς.
Και τότε θα κυνηγάς εσύ αυτά τα ασουλούπωτα, ηλίθια κλεφτρόνια,
απ' το πρωί, έως το βράδυ.
Θείε Σκαρ! Μάντεψε!
Μ' εκνευρίζουν τα μαντέματα.
Θα γίνω Βασιλιάς του Περήφανου Βράχου
Έκτακτα!
Ο μπαμπάς μόλις μου έδειξε το βασίλειο,
και θα το κυβερνήσω όλο!
Ναι, συγγνώμη που δεν χοροπηδάω απ' τη χαρά μου.
Λουμπάγκο...
Θείε Σκαρ, εσύ τι θα είσαι όταν γίνω εγώ βασιλιάς;
Ο θείος ενός κουτορνιθιού.
- Είσαι πολύ παράξενος. - Δεν έχεις ιδέα πόσο.
'Ώστε ο πατέρας σου σού έδειξε ολόκληρο το βασίλειο.
Ολόκληρο.
Σου έδειξε τι υπάρχει πίσω απ' τον λόφο στα βόρεια σύνορα;
Όχι. Είπε πως δε μπορώ να πάω εκεί.
Και έχει απόλυτο δίκιο.
Παραείναι επικίνδυνο.
Μόνο τα πιο γενναία λιοντάρια πάνε εκεί.
Κι εγώ είμαι γενναίος. Τι υπάρχει εκεί;
Συγγνώμη, Σίμπα. Δεν μπορώ να σου πω.
Γιατί όχι;
Απλώς φροντίζω για το καλό του αγαπημένου μου ανιψιού.
Ναι, καλά! Δεν έχεις κι άλλον.
Ακόμα ένας λόγος να είμαι προστατευτικός.
Ένα νεκροταφείο ελεφάντων δεν είναι μέρος για ένα νεαρό πρίγκιπα.
Ελέφαντο-τι; Ωωωω!
Ωχ, μου ξέφυγε...
Υποθέτω πως θα το ανακάλυπτες αργά ή γρήγορα,
τόσο έξυπνος που είσαι.
Κάνε μου μόνο μια χάρη.
Υποσχέσου μου πως δε θα πας ποτέ σ' αυτό το απαίσιο μέρος.
Κανένα πρόβλημα.
Τι καλό παιδί που είσαι...
Άτε τώρα να παίξεις.
Και θυμήσου,
αυτό είναι το μικρό μας μυστικό.
- Γεια σου, Νάλα. - Γεια.
Έλα. Μόλις έμαθα γι' αυτό το καταπληκτικό μέρος.
Σίμπα! Κάνω μπάνιο.
Και είναι ώρα και για το δικό σου.
Μαμά!
Μαμά, μη μου χαλάς τη χαίτη!
Ορίστε, είμαι καθαρός. Πάμε τώρα;
Που πάμε, λοιπόν;
Ελπίζω να μην είναι πουθενά χαζά.
Όχι, είναι φίνο μέρος.
Πού είναι λοιπόν αυτό το φίνο μέρος;
- Δίπλα στο νερόλακκο. - Τον νερόλακκο;
Και τι το φίνο έχει ο νερόλακκος;
Θα σου δείξω όταν φτάσουμε.
Μαμά, να πάω με τον Σίμπα;
Τι λες, Σαράμπη;
Λοιπόν...
Παρακαλώ;
Εντάξει από μένα.
- Ωραία! - Τέλεια!
Εφόσον έρθει και ο Ζαζού μαζί σας.
Όχι ο Ζαζού.
Βήμα γοργό.
Όσο πιο γρήγορα φτάσουμε στο νερόλακκο, τόσο πιο γρήγορα θα φύγουμε.
Πού πραγματικά πάμε;
Σε νεκροταφείο ελεφάντων.
Ουάου!
Ζαζού.
Και πώς θα ξεφορτωθούμε αυτόν τον χαζό;
Για δες τα δύο πιτσουνάκια.
Ένα ειδύλλιο ανθίζει στη σαβάνα.
Οι γονείς σας θα ενθουσιαστούν,
μιας που είστε και λογοδοσμένοι.
Λόγο-τι;
Λογοδοσμένοι. Προορισμένοι.
Αρραβωνιασμένοι.
Δηλαδή;
Μια μέρα, εσείς οι δύο θα παντρευτείτε.
Δεν μπορώ να την παντρευτώ. Είναι φίλη μου.
Ναι, θα ήταν περίεργο.
Λυπάμαι αν σας απογοητεύω,
αλλά δε μπορείτε να κάνετε κι αλλιώς, πιτσουνάκια μου.
Είναι παράδοση γενεών.
Που θα σταματήσω, μόλις γίνω βασιλιάς.
Όχι όσο υπάρχω εγώ.
Τότε, απολύεσαι.
Καλή προσπάθεια, αλλά μόνο ο βασιλιάς μπορεί.
Μα είναι ο μελλοντικός βασιλιάς.
Οπότε, πρέπει να κάνεις ό,τι σου λέω.
Όχι ακόμα.
Και με τέτοια συμπεριφορά,
θα γίνεις πολύ αξιοθρήνητος βασιλιάς μου φαίνεται.
Εγώ το βλέπω αλλιώς.
Θα γίνω βασιλιάς τρανός,
τρέμετε εχθροί!
Οι βασιλιάδες είναι ξέρεις,
άγριοι, τριχωτοί!
Θα γίνω φίρμα και
όλοι θα με τρέμουνε, πω-πω!
Θα κάνω πρόβες από τώρα,
και στο μουγκρητό.
Νομίζω, φίλε, πως παραμιλάς.
Θε να γίνω εγώ βασιλιάς!
Έχεις πολλά ψωμιά μπροστά σου νεαρέ, αν νομίζεις...
- Όχι αντιρρήσεις! - Μα δεν εννοώ...
- Δεν θέλω κουβέντα. - 'Ηθελα να πω...
- Να μη με διατάζεις. - Μα, δεν καταλαβαίνεις...
- Να μη μου φωνάζεις. - Για να σου πω!
Θα κάνω ό,τι θέλω εγώ!
Αυτό, αποκλείεται!
Λεύτερος θα τριγυρνώ
Νομίζω είναι καλύτερα,
να δεις πιο καθαρά
Δε σηκώνω συμβουλές,
από μικρά μυαλά
Μια τέτοια μοναρχία,
εγώ δεν την ακολουθώ
Δεν έχω καμία διάθεση,
να καταποντιστώ!
Αλήθεια τα έχω χάσει, τι μπελάς
Θε να γίνω εγώ βασιλιάς!
Όπου θέλεις, ψάξε
Όπου θέλεις, ρώτα
Θα 'μαι εγώ μπροστά σου,
με χιλιάδες φώτα
Ως εδώ!
Το μήνυμα μας φέρνει τη χαρά,
χαρά που στα ουράνια μας πετά
Θα γίνει πια ο Σίμπα βασιλιάς.
Θε να γίνω εγώ βασιλιάς!
Θε να γίνω εγώ,
βασιλιάς!
Με συγχωρείτε, κυρία μου, αλλά...
Σηκωθείτε!
Σίμπα;
Νάλα!
Εντάξει! Έπιασε το κόλπο!
Του ξεφύγαμε.
Είμαι ιδιοφυϊα.
Ψιτ, ιδιοφυϊα; Δική μου ιδέα ήταν.
Ναι, αλλά εγώ την πραγματοποίησα.
- Μαζί μου! - Α, μπα;
- Νίκησα. - Άσε με να σηκωθώ!
Ξανά-νίκησα.
Αυτό ήταν. Τα καταφέραμε.
Ανατριχιαστικά είναι.
Ναι.
Τέλεια δεν είναι;
Θα μπλέξουμε.
Το ξέρω!
Λες να είναι ακόμη τα μυαλά του εκεί μέσα;
Ένας τρόπος υπάρχει για να μάθουμε.
Πάμε να δούμε.
Λάθος! Το μόνο που έχετε να δείτε...
- είναι το πως θα φύγετε από εδώ. - Έλα τώρα!
Είμαστε πολύ έξω από τα όρια της αγέλης.
Ο μπανανομύτης φοβάται!
"Κύριος μπανανομύτης" για σένα, μαλλιαρέ,
και αυτήν τη στιγμή κινδυνεύουμε όλοι.
Κινδυνεύουμε; Ας γελάσω!
Αψηφώ τον κίνδυνο.
Του γελάω κατάμουτρα.
Για δες, Μπάνζαϊ. Τι έχουμε εδώ;
Δεν ξέρω, Σένζι.
Τι λες εσύ, Εντ;
Αυτό ακριβώς που σκεπτόμουν.
Ένα τρίο καταπατητών!
Εντελώς κατά λάθος, σας βεβαιώ.
Απλό λάθος προσανατολισμού.
Για περίμενε.
Σε ξέρω. Είσαι ο λακές του Μουφάζα.
Εγώ, κυρία μου, είμαι ο μπάτλερ του βασιλιά.
Άρα εσύ είσαι...
Ο μελλοντικός βασιλιάς.
Ξέρεις τι κάνουμε στους βασιλιάδες που βγαίνουν απ' το βασίλειο τους;
Χα! Δεν μπορείτε να μου κάνετε τίποτα.
Βασικά, μπορούν. Είμαστε στη γη τους.
Αφού μου είπες πως δεν είναι παρά ασουλούπωτα, ηλίθια κλεφτρόνια.
Μην τους λες κα-χα κα-ζούς.
Ποιόν είπες κα-χα κα-ζό;
Κοίτα τον ήλιο!
- 'Ώρα να πηγαίνουμε! - Προς τι η βιασύνη;
Πολύ θα θέλαμε να κάτσετε για δείπνο.
Ναι, θα μπορούσαμε να φάμε μία μερίδα... λέοντα.
Κάτσε, κάτσε, έχω ένα καλό!
Ένα λιόντο-σούβλι παρακαλώ! Καλό;
Τι τρέχει, Εντ;
Για έξω ήταν το φαϊ;
Όχι, γιατί;
Γιατί έφυγε έξω!
- Τους χάσαμε; - Νομίζω.
Που είναι ο Ζαζού;
Ο μπάτλερ, πετάρισε, μες
στο καζάνι.
Όχι το καζάνι!
Γιατί δεν τα βάζεις με κάποιον στο μπόι σου;
- Όπως εσύ; - Ουπς.
Μπου!
Σίμπα!
Ψι, ψι, ψι, ψιψινούλα...
Αυτό ήταν όλο;
Έλα, ξανακάντο.
- Σε παρακαλώ! Σταμάτα! - Σιωπή!
- Θα σκάσουμε αμέσως! - Λυπούμαστε πολύ.
Αν ξαναπλησιάσετε τον γιο μου...
Α, καλέ... γιος σας είναι;
- Γιος σας; - Το ήξερες;
Ποιος, εγώ; Όχι... Το ήξερες εσύ;
- Όχι βέβαια. - Όχι.
Εντ;
Φιλάκια.
- Μπαμπά, εγώ... - Με παράκουσες εσκεμμένα.
- Μπαμπά,... λυπάμαι πολύ. - Πάμε σπίτι.
'Ησουν πολύ γενναίος.
Ζαζού.
Μάλιστα κύριε;
Πάρε τη Νάλα σπίτι. Πρέπει να δώσω ένα μάθημα στον γιο μου.
Πάμε, Νάλα.
Σίμπα... καλή τύχη.
Σίμπα!
Σίμπα, με απογοήτευσες πολύ.
- Το ξέρω. - Θα μπορούσες να είχες σκοτωθεί.
Σκόπιμα με παράκουσες,
και, το χειρότερο, έβαλες σε κίνδυνο και τη Νάλα.
Προσπαθούσα να είμαι γενναίος σαν εσένα.
Είμαι γενναίος μόνο εκεί που χρειάζεται.
Σίμπα... το να είσαι γενναίος,
δε σημαίνει να πηγαίνεις γυρεύοντας για μπελάδες.
Αλλά εσύ δε φοβάσαι τίποτα.
Σήμερα φοβήθηκα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Φοβήθηκα πως θα σε χάσω.
Ακόμα και οι βασιλιάδες φοβούνται.
- Αλλά, ξέρεις κάτι; - Τι;
Νομίζω πως αυτές οι ύαινες, φοβήθηκαν ακόμα πιο πολύ.
Γιατί κανείς δεν τα βάζει με τον μπαμπά σου!
- Έλα εδώ. - Α, όχι!
Έλα εδώ!
Σε τσάκωσα!
Μπαμπά;
- Είμαστε φιλαράκια, σωστά; - Σωστά.
Και θα είμαστε για πάντα μαζί, σωστά;
Σίμπα, θα σου πω κάτι που
μου είπε ο πατέρας μου.
Κοίτα τ' αστέρια.
Οι τρανοί βασιλιάδες του παρελθόντος,
μας κοιτούν μέσα από αυτά.
- Αλήθεια; - Ναι.
Όποτε, λοιπόν, αισθάνεσαι μόνος,
θυμήσου πως αυτοί οι βασιλιάδες
θα είναι πάντα εκεί για να σε οδηγούν.
Όπως κι εγώ.
Αμάν αυτός ο Μουφάζα. Δε θα μπορέσω να κάτσω για μια βδομάδα.
Δεν είναι αστείο, Εντ.
Σκάσε!
Θα σταματήσετε εσείς οι δύο;
- Αυτός το άρχισε. - Κοιτάξτε τα χάλια σας.
Γι αυτό είστε στον πάτο της τροφικής αλυσίδας.
Μου τη δίνει ο πάτος.
Ναι; Αν δεν ήταν αυτά τα λιοντάρια, θα ήμασταν αφεντικά.
Μου τη σπάνε τα λιοντάρια.
- Τόσο νταήδες. - Και μαλλιαρά.
- Και βρωμάνε. - Και είναι τόσο...
- Ά-α-άσχημα! - Ά-α-άσχημα!
Ε, δεν είμαστε και τόσο κακά εμείς τα λιοντάρια.
Α, εσύ είσαι, Σκαρ.
Φοβηθήκαμε πως είναι κάποιος σπουδαίος.
Σαν τον Μουφάζα, ας πούμε.
- Ναι. - Καταλαβαίνω.
- Εκεί να δεις δύναμη! - Εμένα μου λες.
Στο άκουσμά του και μόνο τρέμω.
- Μουφάζα! - Ξανάπεσ' το!
Μουφάζα!
Μουφάζα! Μουφάζα! Μουφάζα!
Μου σηκώνεται η τρίχα.
Περιβάλλομαι από ηλιθίους.
Εσύ όμως, Σκαρ... Εννοώ, είσαι δικός μας, είσαι φίλος μας.
Γοητευμένος.
Πολύ μου αρέσει. Δεν είναι βασιλιάς, αλλά είναι τόσο καλλιεργημένος.
Μας έφερες τίποτα να φάμε,
Σκαρ, παλιόφιλε; Ε, μας έφερες;
Δε νομίζω ότι το αξίζετε.
Μόνο σε πακέτο που δε σας τα έφερα αυτά τα κουτάβια,
και ούτε να τα ξεπαστρέψετε δε μπορέσατε.
Ναι, αλλά...
δεν ήταν ακριβώς μόνα τους, Σκαρ.
Τι να κάναμε κι εμείς;
Να σκοτώσουμε τον Μουφάζα;
Ακριβώς.
Μια δύναμη μέσα μου βράζει
Μια φωτιά που με καίει βαθιά
Το βλέπω καλά, δε σας νοιάζει
Μα ακούστε με προσεκτικά
Το βλέμμα σας τ' άδειο εκφράζει
Σκοτάδι πηχτό, συμπαγές
Μα εδώ η κατάσταση βράζει
Να 'στε έτοιμοι γι αλλαγές
Υπ' ατμόν για τα μεγάλα κόλπα
Η χρυσή ευκαιρία είναι εδώ
Την πόρτα χτυπάει και δράση ζητάει
Τι άλλο; Τι άλλο;
Ν' ακούς τον μεγάλο
Μη μ' απαρνηθείτε
Και θα αμειφθείτε
Σαν θα πάρω τον θρόνο του εγώ
Ο ανώτατος πάντων θνητών
Υπ' ατμόν
Υπ' ατμόν, γιατί όμως;
Για τον θάνατο του βασιλιά.
- Είναι άρρωστος; - Όχι ηλίθιε, θα τον σκοτώσουμε.
- Και τον Σίμπα. - Τέλεια ιδέα, ποιος χρειάζεται βασιλιά;
Κανένας βασιλιάααααας, τρα-λα-λά!
- Ηλίθιοι! Θα υπάρχει βασιλιάς! - Μα, εσύ είπες...
Εγώ θα είμαι ο βασιλιάς!
Μείνετε μαζί μου,
και δε θα ξαναπεινάσετε ποτέ.
- Μπράβο! - Ζήτω ο βασιλιάς!
Ζήτω ο βασιλιάς! Ζήτω ο βασιλιάς!
Βασιλιάς, βασιλιάς,
Θα είμαστε μέσα στα κόλπα
Βασιλιά θα έχουμε όλοι τρανό
Αυτό μονομιάς θα σας πέσει,
σκοινένια θηλιά στο λαιμό
Χορτάτο θα είν' το στομάχι,
και δε θα πεινάσετε πια
Αλλά για να μη γίνει μάχη,
θα κάνω εγώ μοιρασιά!
Υπ' ατμόν για τη μάσα του αιώνα
Πανούργα πλεκτάνη,
το παν έχω κάνει
και νοιάζομαι μόνο,
ν' αρπάξω τον θρόνο
Αφέντης δικός σας,
και για το καλό σας
Στηρίξτε με όλοι εσείς
Ακονίζω τα δόντια λοιπόν
Υπ' ατμόν
Ακονίστε τα δόντια λοιπόν
Υπ' ατμόν
Περίμενε εδώ. Ο πατέρας σου σού έχει μιαν υπέροχη έκπληξη.
Τι είναι;
Αν σου πω, δε θα είναι έκπληξη!
Αν μου πεις, και πάλι θα κάνω πως είναι έκπληξη.
Πονηρούλης που είσαι.
- Έλα τώρα, θείε Σκαρ. - Όχι, όχι, όχι.
Αυτό είναι μόνο για σένα και τον μπαμπάκα σου.
Ξέρεις τώρα, μια ιστορία μεταξύ πατέρα και γιου.
Πάω να τον φέρω.
- Θα έρθω μαζί σου. - Όχι.
Περίμενε σε αυτόν τον βράχο.
Μην ξαναμπλέξεις,
όπως τότε με τις ύαινες.
- Ποιος σου το είπε; - Σίμπα, ο κόσμος το 'χει τούμπανο.
- Αλήθεια; - Βεβαίως.
Καλά που ήταν εκεί ο μπαμπάκας σου να σε σώσει, έτσι;
Και μεταξύ μας,
καλά θα κάνεις να προβάρεις τον βρυχηθμούλη σου.
Καλά, καλά.
Θείε Σκαρ, θα μου αρέσει η έκπληξη;
Σίμπα, θα πεθάνεις γι αυτήν.
Σκάσε.
Δεν μπορώ. Πεινάω πολύ. Να τσιμπήσω ένα απ' αυτά τα γκνου;
Κάτσε κάτω.
Ούτε ένα από τα αρρωστούλικα;
Όχι. Περιμένουμε το σινιάλο απ' τον Σκαρ.
Να τος. Πάμε.
Άκου "βρυχηθμούλη"!
Κύριε, το κοπάδι κινείται.
- Περίεργο. - Γρήγορα, Μουφάζα.
Αφηνιασμένο κοπάδι στο φαράγγι.
- Κι ο Σίμπα είναι εκεί. - Ο Σίμπα;
Ζαζού, βοήθεια!
Κρατήσου, έρχεται ο πατέρας σου.
Βιάσου!
Εκεί, εκεί πάνω στο δέντρο!
Κρατήσου, Σίμπα!
Σκαρ, είναι φοβερό.
Τι θα κάνουμε; Τι θα κάνουμε;
Θα πάω να φέρω βοήθεια, αυτό θα κάνω!
Μπαμπά!
Σκαρ!
Αδελφέ μου! Βοήθησε με!
Ζήτω ο βασιλιάς.
Όχι!
Μπαμπά!
Μπαμπά;
Έλα, μπαμπά.
Πρέπει να σηκωθείς.
Μπαμπά;
Πρέπει να πάμε σπίτι.
Βοήθεια!
Κάποιος!
Οποιοσδήποτε.
Βοήθεια.
Σίμπα, τι έκανες;
'Ηταν πολλά γκνου και προσπάθησε να με σώσει.
'Ηταν ατύχημα. Δεν το ήθελα.
Και βέβαια δεν το ήθελες.
Κανείς δε θέλει να συμβούν αυτά τα πράγματα.
Αλλά ο βασιλιάς είναι νεκρός.
Και αν δεν ήσουν εσύ, θα ζούσε ακόμα.
Τι θα σκεφτεί η μητέρα σου;
Τι να κάνω;
Φύγε μακριά, Σίμπα.
Φύγε. Φύγε και μην ξαναγυρίσεις ποτέ.
Σκοτώστε τον.
Να τος! Να τος!.
Πιάσ' τον.
Δεν πάω εκεί μέσα.
Θες να καταλήξω σαν και τη μούρη σου;
- Μα πρέπει να τελειώσουμε τη δουλειά. - Εκεί έξω είναι ξεγραμμένος.
Και αν ξανάρθει, τον σκοτώνουμε.
Ναι, το άκουσες;
Αν ξανάρθεις, θα σε σκοτώσουμε!
Ο θάνατος του Μουφάζα ήταν τραγικό γεγονός.
Αλλά ο χαμός του Σίμπα, στο άνθος της ηλικίας του...
Για μένα,
ήταν μια βαθιά, προσωπική απώλεια.
Με βαριά καρδιά, λοιπόν, αναλαμβάνω τα καθήκοντα του θρόνου.
Μέσα όμως απ' τη στάχτη αυτής της τραγωδίας, θα αναγεννηθούμε,
για να χαιρετήσουμε μια νέα εποχή,
όπου τα λιοντάρια και οι ύαινες, θα συνεργάζονται,
για ένα λαμπρό μέλλον.
Φύγετε από 'δω!
Τ ρελαίνομαι για μπόουλινγκ με πουλιά!
Την πατάνε κάθε φορά.
Τίμων, έλα να δεις.
Νομίζω πως είναι ακόμα ζωντανός.
Μπα, τι έχουμε εδώ;
Θεέ μου, είναι λιοντάρι! Τ ρέχα, Πούμπα, κουνήσου!
Δεν είναι παρά ένα μικρό λιοντάρι.
Κοίτα τον. Είναι τόσο γλυκούλης και μοιάζει τόσο μόνος.
- Μπορούμε να τον κρατήσουμε; - Πούμπα, τρελάθηκες;
Μιλάς για λιοντάρι. Τα λιοντάρια μας τρώνε.
- Μα είναι τόσο μικρούλης. - Θα μεγαλώσει.
Κι αν είναι το μέρος μας;
Χα! Μεγαλύτερη βλακεία δεν έχω ξανακούσει.
Ίσως...
Το βρήκα! Κι αν είναι με το μέρος μας;
Ένα λιοντάρι στην παρέα δεν είναι και τόσο κακή ιδέα.
- Θα τον κρατήσουμε λοιπόν; - Βέβαια. Ποιος είναι το μυαλό εδώ πέρα;
Στα λόγια μου έρχεσαι.
Άτε, τσουρουφλίστηκα. Πάμε να βρούμε καμιά σκιά.
- Είσαι εντάξει, μικρέ; - Νομίζω.
Κόντεψες να πεθάνεις.
Σε έσωσα.
Βοήθησε λίγο και ο Πούμπα.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Που πας;
Πουθενά.
Έχει τις μαύρες του.
- Μπα, χρυσοκάστανος, θα έλεγα. - Εννοώ, είναι στενοχωρημένος.
Τι σε τρώει εσένα;
Τίποτα, είναι στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.
Της τροφικής αλυσίδας!
Από που είσαι λοιπόν;
Τι σχέση έχει; Δεν μπορώ να επιστρέψω.
Είσαι ένας απόβλητος. Τι καλά! Το ίδιο κι εμείς.
- Τι έκανες, μικρέ; - Κάτι τρομερό,
- αλλά δε θέλω να το συζητήσω. - Ούτε κι εμείς να το ακούσουμε.
Τίμων! Μπορούμε να κάνουμε κάτι;
Όχι, εκτός κι αν μπορείτε ν' αλλάξετε το παρελθόν.
Ξέρεις μικρέ, κάτι τέτοιες στιγμές, ο κολλητός μου από 'δω, λέει
ότι πρέπει να γυρίζεις το παρελθόν στην πλάτη σου.
Όχι, όχι!
- Εννοώ... - Ερασιτέχνη. Πρόσεχε μην χτυπήσεις.
Να γυρίσεις την πλάτη σου στο παρελθόν.
Άσχημα πράγματα συμβαίνουν, και δε μπορείς να κάνεις τίποτα, σωστά;
- Σωστά. - Λάθος!
Όταν ο κόσμος σού γυρνά την πλάτη,
γύρνα την πλάτη σου στον κόσμο.
Δεν με μάθανε έτσι.
Τότε ίσως χρειάζεσαι ένα καινούργιο μάθημα.
Επαναλάμβανε. Αχέμ...
Τι;
Σημαίνει "όχι έγνοιες".
Χακούνα Ματάτα,
τι υπέροχη φράση
Χακούνα Ματάτα,
και ξεχνάς τη δράση
Τις έγνοιες διώξε,
και όπου θέλει ας βγει
Γίνετε μικροί φιλόσοφοι
Χακούνα Ματάτα.
Χακούνα ματάτα;
- Ναι, το σύνθημα που τρέχουμε. - Ποιό τρέχει;
Μ' εσένα δεν ξέρω τι τρέχει.
Μικρέ, αυτές οι δύο λεξούλες θα λύσουν τα προβλήματα σου.
Μάλιστα. Ο Πούμπα, για παράδειγμα, να,
Σαν ήτανε νεαρός...
Αγριόχοιρος μικρός...
- Καλό. - Ευχαριστώ.
Κατάλαβε πως βρώμαγε σαν ψόφιο γατί, γιατί
έτρωγε ό,τι έβρισκε από 'δω και από 'κει
Μπορεί να είμαι χοντρός,
μα ευαίσθητος
Και πονώ σαν μου λεν πως βρωμάω πολύ
- Ντρεπόμουνα. - Ντρεπότανε.
- Χτυπιόμουνα. - Άδικος κόπος.
Πήγαινα να σκάσω.
- Κάθε πότε; - Όταν πήγαινα να κλά...
Ε, Πούμπα, θα σου βάλω πιπέρι!
Παρντόν!
Χακούνα Ματάτα,
τι υπέροχη φράση
Χακούνα Ματάτα,
και ξεχνάς τη δράση
Τις έγνοιες διώξε,
κι όπου θέλει ας βγει
Τ ραγούδα, μικρέ.
Γίνετε μικροί,
φιλόσοφοι
Χακούνα Ματάτα.
Καλώς ήλθες στο φτωχικό μας.
- Εδώ ζείτε; - Ζούμε όπου μας αρέσει.
Σπίτι είναι εκεί όπου ακουμπά η πλάτη σου.
Είναι πανέμορφα.
Πεθαίνω της πείνας.
Θα μπορούσα να φάω μια ολόκληρη ζέβρα.
Και μόλις μας τελείωσε.
Καμιά αντιλόπη;
- Ιπποπόταμο; - Όχι.
Κοίτα μικρέ, όσο ζεις μαζί μας, θα τρως ό,τι κι εμείς.
Καλό μέρος εδώ να σκαλίσουμε για μάσες.
Μπλιάχ, τι είναι αυτό;
Ζωυφιάκι. Σαν τι μοιάζει;
Αηδία.
Έχει γεύση κοτόπουλου!
Γλιτσερό αλλά καλό.
Διαλεχτοί μεζέδες.
Πικάντικοι και τραγανοί.
Να δεις που θα σ' αρέσουν.
Άκου που σου λέω, μικρέ, αυτή είναι ζωή,
ούτε κανόνες, ούτε ευθύνες.
Τα μικρά με την κρέμα.
Και, πάνω απ' όλα, όχι έγνοιες.
Λοιπόν, μικρέ;
Ε, λοιπόν, χακούνα ματάτα.
Γλιτσερό, αλλά καλό.
Έτσι μπράβο.
Χακούνα Ματάτα
Τις έγνοιες διώξε,
και όπου θέλει ας βγει
Γίνετε μικροί,
φιλόσοφοι
Χακούνα Ματάτα
Ναι!
Κανείς δεν ξέρει,
τι τραβώ
Κανείς δεν ξέρει,
πόσο πονώ
Λίγο κέφι, Ζαζού.
Τ ραγούδησε κάτι ζωηρό.
Ο μικρός μας κόσμος...
Όχι, όχι αυτό!
Έχω ωραίες λαχταριστές καρύδες
Τις έχω βάλει και στέκονται σειρά
Μικρές, μεγάλες κι άλλες όσο το κεφάλι σου
Δε μ' έβαζε να κάνω τέτοια ο Μουφάζα.
Τι; Τι είπες;
- Τίποτα. - Ξέρεις τον νόμο.
- Ποτέ μη λες αυτό το όνομα μπροστά μου. Εγώ είμαι ο βασιλιάς!
Μάλιστα, κύριε, είστε ο βασιλιάς.
Το ανέφερα μόνο χάριν παραλληλισμού,
ως προς τις βασιλικές διοικητικές μεθόδους.
- Ε, αφεντικό. - Τι 'ναι πάλι;
- Ένα ψιλοπροβληματάκι. - Άσε να το χειριστώ εγώ.
Σκαρ, δεν υπάρχει ουτε φαι, ουτε νερο.
'Ώρα για φαϊ και ούτε ορεκτικό.
Το κυνήγι είναι δουλειά των θηλυκών λιονταριών.
- Ναι, αλλά δεν πάνε. - Ε, φάτε τον Ζαζού.
Τι να με κάνετε εμένα;
Σκληρός σα σόλα και...
Μην λες αηδίες. Με λίγο σκορδάκι μια χαρά θα είσαι.
Κι έλεγα ότι δεν ήταν καλά με τον Μουφάζα.
- Τι είπες; - Είπα, Μούφ-..
Είπα, μου φ...άγανε τη μάσα.
Μπράβο. Εξαφανιστείτε τώρα.
Μα, ακόμα πεινάμε.
Δρόμο!
- Μπράβο, Σίμπα. - Ευχαριστώ.
- Έσκασα. - Κι εγώ.
Έφαγα σαν γουρούνι.
Πούμπα, είσαι γουρούνι.
Ναι, σωστά.
- Τίμων; - Ναι;
Αναρωτήθηκες ποτέ τι είναι αυτές οι λαμπερές κουκίδες εκεί πάνω;
Δεν αναρωτιέμαι, Πούμπα, ξέρω.
Α, τι είναι;
Πυγολαμπίδες.
Πυγολαμπίδες που κολλήσανε πάνω σ' αυτό το μαυριδερό πράγμα.
Για δες...
Πάντα νόμιζα ότι ήταν μπαλίτσες αερίου,
που καίνε δισεκατομμύρια μίλια μακριά.
Πούμπα, όλο στα αέρια το μυαλό σου.
Σίμπα, εσύ τι λες;
Δεν ξέρω.
Έλα, έλα, πες, πες!
Έλα, εμείς σου είπαμε τι νομίζουμε.
Λοιπόν...
κάποιος μου είπε κάποτε,
ότι είναι οι τρανοί βασιλιάδες του παρελθόντος που μας κοιτούν.
Αλήθεια;
Ένα μάτσο νεκροί βασιλιάδες μας παρακολουθούν;
Σιγά!
- Ποιος σου το είπε; - Ναι, ναι!
- Ποιος σου αράδιασε τέτοιες αρλούμπες; - Χαζό, ε;
- Αχ, θα με πεθάνεις. - Ναι.
Είπα τίποτα;
Σίμπα;
Είναι... ζωντανός; Ζει;
'Ηρθε η ώρα.
Μες τη ζούγκλα, μεγάλη ζούγκλα,
ο λέων κοιμάται πια
Μες τη ζούγκλα, τη μεγάλη ζούγκλα,
ο λέων...
Δε σ' ακούω φίλε, για βοήθα.
Πούμπα;
Τίμων;
Πούμπα;
Πούμπα!
Πούμπα! Τι τρέχει;
Θα με φάει!
Μα, αμάν πλέον, πάντα πρέπει να γλιτώνω το...
Μην ανησυχείς φίλε, εγώ είμαι εδώ.
Όλα θα πάνε καλά.
Φά' την! Όρμα!
Την καρωτίδα, την καρωτίδα!
Σου το είχα πει ότι θα είναι χρήσιμος.
Νάλα;
Εσύ είσαι;
- Εσύ ποιος είσαι; - Εγώ, ο Σίμπα.
Σίμπα;
Μα, πως...
- Ουάου... - Από που ξεφύτρωσες;
Χαίρομαι που σε βλέπω!
- Τι τρέχει εδώ; - Τι κάνεις εδώ;
Εγώ τι κάνω; Εσύ τι κάνεις εδώ;
Μα τι τρέχει εδώ πέρα;
Τίμων, από 'δω η Νάλα. Η καλύτερή μου φίλη.
- Φίλη; - Ναι! Ε, Πούμπα, έλα εδώ.
Νάλα, από 'δω ο Πούμπα. Πούμπα, η Νάλα.
- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Η χαρά είναι δική μου.
Τι κάνετε; Για ένα λεπτό! Κάτσε να το καταλάβω.
Την ξέρεις, σε ξέρει.
Αλλά εκείνη θέλει να τον φάει και δεν τρέχει τίποτα;
- Μου διαφεύγει κάτι; - Ηρέμησε, Τίμων.
Κάτσε να μάθουν όλοι ότι ήσουν εδώ όλον αυτόν τον καιρό.
Τι θα σκεφτεί η μητέρα σου;
Δε χρειάζεται να το μάθει. Κανείς δε χρειάζεται να μάθει.
Βέβαια πρέπει. Νομίζουν πως είσαι νεκρός.
Αλήθεια;
Ναι. Ο Σκαρ μας είπε για το αφήνιασμα των γκνου.
Αλήθεια; Τι άλλο σας είπε;
Τι σημασία έχει; Ζεις. Που σημαίνει... είσαι ο βασιλιάς.
Βασιλιάς; Κυρία μου, μπερδέψατε τα λιοντάρια σας.
Βασιλιάς;
Μεγαλειότατε, ταπεινά υποκλάνομαι.
- Κόψ' το. - Όχι "υποκλάνομαι", υποκλίνομαι.
Και μην το κάνεις. Δεν είναι ο βασιλιάς. Είσαι;
- Όχι. - Σίμπα!
Όχι, δεν είμαι. Ίσως προοριζόμουν για να γίνω...
αλλά αυτό είναι πλέον παρελθόν.
Για κάτσε. Είσαι ο βασιλιάς και δεν μας το 'πες;
- Παραμένω ίδιος. - Ναι, αλλά με ισχύ.
Μας συγχωρείτε για ένα λεπτό;
Ό,τι έχει να πει, μπορεί
να το πει μπροστά μας, έτσι, Σίμπα;
Καλύτερα ίσως να μας αφήσετε.
Να τα μας. Νομίζεις πως ξέρεις κάποιον...
Τίμων και Πούμπα...
... με τον καιρό τους αγαπάς.
Τι; Τι είναι;
Σαν να γύρισες από τον άλλο κόσμο.
Δε μπορείς να φανταστείς τι σημαίνει αυτό για όλους...
Τι σημαίνει για μένα.
- Έλα τώρα. - Πραγματικά μου έλειψες.
Κι εσύ μου έλειψες.
Άκου που σου λέω Πούμπα. Μου βρωμάει.
Συγγνώμη.
Όχι εσύ! Αυτοί!
Εκείνος, εκείνη, μόνοι.
Και τι μ 'αυτό;
- Ξέρω τι συμβαίνει - Τι;
- Οι τρεις θα μείνουν δύο - Που;
Γιατί είναι ερωτευμένοι, μάγκα,
- θα κάνουνε χωριό - Ωω...
Το σούρουπο ζυγώνει,
και μοιάζει μαγικό
Μια ατμόσφαιρα ρομαντική,
αμάν, μυρίζει ρημαδιό
Αγάπη νιώθω μέσα μου,
στην όμορφη βραδιά
Κι ο κόσμος όλος,
γύρω μου,
πως λάμπει από χαρά
Την αγαπάω, θεέ μου,
μα πώς να τα πω
Ρωτάει για το παρελθόν μου,
το βασανιστικό
Τι άραγε συμβαίνει,
γιατί δε μου μιλά
Που πήγε τάχα το παιδί,
που κρύβει στην καρδιά;
Αγάπη νιώσε,
στη νυχτιά, γεμάτη ομορφιά
Κι όλος ο κόσμος,
γύρω μας,
μαγεία και χαρά
Αγάπη νιώσε στη νυχτιά,
μπροστά σου,
τώρα δες
Στον ουρανό σε πάει η αγάπη
φτάνει εσύ να θες
Αυτός φοβάται τη φωτιά
και το βάσανο
Βρήκε με μιας,
τον δάσκαλο του πια
Και κλάψ' τον,
τον φτωχό.
Δεν είναι όμορφα εδώ;
Πολύ όμορφα.
Ένα δεν καταλαβαίνω.
Αφού είσαι ζωντανός,
γιατί δεν γύρισες στον Περήφανο Βράχο;
Έπρεπε να ζήσω μόνος μου, να ζήσω τη ζωή μου.
Και το έκανα, και είναι τέλεια.
Σε χρειαζόμαστε στο σπίτι.
- Κανείς δε με χρειάζεται. - Και όμως. Είσαι ο βασιλιάς.
Νάλα, τα ξανάπαμε. Δεν είμαι εγώ βασιλιάς. Ο Σκαρ είναι.
Σίμπα, άφησε τις ύαινες να αλωνίζουν στη γη της αγέλης.
- Τι; - Όλα έχουν καταστραφεί.
Δεν υπάρχει ούτε φαγητό, ούτε νερό.
Αν δεν κάνεις κάτι σύντομα, θα πεθάνουν όλοι από την πείνα.
- Δε μπορώ να γυρίσω. - Γιατί;
- Δε θα καταλάβεις. - Τι;
Τίποτα, δεν πειράζει. Χακούνα ματάτα.
- Τι; - Χακούνα ματάτα.
Είναι κάτι που έμαθα εδώ. Μερικές φορές συμβαίνουν άσχημα πράγματα...
Σίμπα...
... και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, οπότε τι σκας;
- Γιατί είναι το καθήκον σου. - Εσύ τότε γιατί έφυγες;
Για να βρω βοήθεια και βρήκα εσένα.
Δεν καταλαβαίνεις; Είσαι η μόνη μας ελπίδα.
- Συγγνώμη. - Μα, τι σου συνέβη;
- Δεν είσαι ο Σίμπα που θυμάμαι. - Έχεις δίκιο. Δεν είμαι.
- Ικανοποιήθηκες τώρα; - Απλώς απογοητεύτηκα.
Σαν τον πατέρα μου ακούγεσαι.
Τουλάχιστον εγώ ακούγομαι σαν εκείνον.
Νομίζεις πως μπορείς να εμφανιστείς μια μέρα και να μου πεις πώς να ζήσω;
Ούτε που ξέρεις τι έχω περάσει.
Θα ήξερα, αν μου έλεγες.
- Ξέχασε το! - Ωραία!
Κάνεις λάθος. Δεν μπορώ να γυρίσω πίσω.
Σε τι θα ωφελούσε; Δε θ' αλλάξει τίποτα.
Δε μπορείς ν' αλλάξεις το παρελθόν.
Είπες πως θα ήσουν πάντα κοντά μου!
Αλλά δεν είσαι.
Και φταίω εγώ γι' αυτό.
Είναι λάθος μου.
Ασάντε σάνα, ζούπα μπανάνα!
Έλα, κόψ' το.
Και να το κόψω θα ξαναφυτρώσει.
Απαίσιο πιθήκι. Θα σταματήσεις να με ακολουθείς;
- Ποιος είσαι; - Το ερώτημα είναι, ποιος είσαι... εσύ;
Νόμιζα πως ήξερα, αλλά δεν είμαι πλέον σίγουρος.
Ε, εγώ ξέρω ποιός είσαι. Κάτσε να σου πω το μυστικό.
Ασάντε σάνα, ζούπα μπανάνα!
Άτε πάλι! Και τι σημαίνει αυτό παρακαλώ;
Σημαίνει ότι εσύ είσαι το πιθήκι και όχι εγώ.
Σαν να τα έχεις μπερδέψει λιγάκι.
Λάθος! Εσύ τα έχεις μπερδέψει.
- Ούτε ξέρεις ποιος είσαι. - Και ξέρεις εσύ!
Και βέβαια. Είσαι ο γιος του Μουφάζα.
- Γεια. - Ε, περίμενε!
'Ηξερες τον πατέρα μου;
Λάθος - ξέρω τον πατέρα σου.
Λυπάμαι που στο λέω,
αλλά έχει πεθάνει εδώ και πολύ καιρό.
Λάθος πάλι!
Ζει, και θα σ' τον δείξω.
Άσε τον γέρο-Ραφίκι να σου δείξει τον δρόμο. Έλα.
Μη χασομεράς. Κουνήσου!
- Περίμενε. - Άτε.
Θα περιμένεις;
Σταμάτα!
Κοίτα εκεί!
Δεν είναι ο πατέρας μου. Είναι ο αντικατοπτρισμός μου.
Όχι.
Κοίτα καλύτερα.
Βλέπεις;
Ζει μέσα σου.
Σίμπα.
Πατέρα;
Σίμπα, με ξέχασες.
Όχι. Πως θα μπορούσα;
Ξέχασες ποιος είσαι και έτσι ξέχασες κι εμένα.
Κοίτα μέσα σου, Σίμπα.
Είσαι πιο σπουδαίος απ' ό,τι έχεις γίνει.
Πρέπει να πάρεις τη θέση σου στον κύκλο της ζωής.
Μα, πώς να επιστρέψω; Δεν είμαι αυτός που ήμουν.
Θυμήσου ποιος είσαι.
Είσαι ο γιος μου και ο μόνος πραγματικός βασιλιάς.
Θυμήσου ποιος είσαι.
Σε παρακαλώ, μη μ' αφήνεις!
Θυμήσου.
- Πατέρα! - Θυμήσου!
Μη μ' αφήνεις.
Θυμήσου.
Τι ήταν αυτό;
Ο καιρός.
- Περίεργο. - Ναι.
Σαν να γυρνάει ο άνεμος.
Η αλλαγή είναι καλό πράγμα.
Καθόλου εύκολο όμως.
Ξέρω τι πρέπει να κάνω, αλλά επιστρέφοντας θα πρέπει ν' αντιμετωπίσω το παρελθόν μου.
Το απέφευγα τόσον καιρό.
Άουτς! Γιατί ήταν αυτό;
Δεν έχει σχέση. Είναι στο παρελθόν.
Ναι, αλλά πονάει.
Και το παρελθόν μπορεί να πονάει.
Αλλά, κατά τη γνώμη μου, μπορείς είτε να το αγνοήσεις,
είτε να... μάθεις από αυτό.
Λοιπόν, τι θα κάνεις;
Κατά πρώτον, θα πάρω το ραβδί σου.
Όχι, όχι το ραβδί μου!
- Που πας; - Πάω πίσω!
Έτσι μπράβο. Πήγαινε, φύγε!
Μεζεδάκια!
Ξύπνα!
Καλά, καλά, εγώ είμαι!
Μην το ξανακάνεις αυτό.
Σαρκοφάγα...
- Είδατε τον Σίμπα; - Νόμιζα πως ήταν μαζί σου.
'Ηταν, αλλά τον έχασα. Πού είναι;
Δε θα τον βρεις εδώ!
Ο βασιλιάς επέστρεψε.
Δεν το πιστεύω! Γύρισε πίσω!
Πήγε πίσω; Τι εννοείς;
Μα, τι τρέχει;
- Ποιο είναι το πιθήκι; - Ο Σίμπα πήγε να τα βάλει με τον Σκαρ.
- Ποιόν; - Τον Σκαρ.
- Ποιος Όσκαρ; - Ο Σκαρ, ο θείος του.
- Το πιθήκι είναι θείος του; - Όχι! Ο Σίμπα πήγε
να προκαλέσει τον θείο του, και να πάρει τη θέση του ως βασιλιά.
Σίμπα, περίμενε!
- Είναι απαίσια, δεν είναι; - Δεν ήθελα να σε πιστέψω.
Τι σ' έκανε να γυρίσεις;
Η φώτιση με χτύπησε κατακούτελα,
και έχω και το καρούμπαλο για απόδειξη.
Εξάλλου, είναι το βασίλειο μου.
Αν δεν πολεμήσω εγώ γι αυτό, τότε ποιος;
- Εγώ. - Θα είναι επικίνδυνο.
Κίνδυνος; Του γελάω κατάμουτρα. Χα, χα!
Δεν βλέπω το αστείο.
Τίμων, Πούμπα, τι κάνετε εδώ;
Στην υπηρεσία σας, άρχοντα μου.
Γι' αυτό το... χάλι θα τα βάλουμε με τον θείο σου;
Ναι, Τίμων. Αυτό είναι το σπίτι μου.
Ξέρεις τι θα σου στοιχίσει η ανακαίνιση;
Σίμπα, αν είναι σημαντικό για σένα, είμαστε μαζί σου ως το τέλος.
- 'Υαινες. Τις μισώ τις ύαινες. - Ποιό είναι το σχέδιο,
για να τις παρακάμψουμε;
- Δόλωμα. - Καλή ιδέα. Ε!
Τίμων, πρέπει να δημιουργήσετε αντιπερισπασμό.
Μήπως θες να κάνω την χαβανέζα;
Αν πεινάς και θες να φας κρέας με πάχητα
Φάε τον φίλο μου τον Πούμπα, αμάσητα
Κρέας διαλεχτό, φάτε το σκασμό
Μπείτε στη σειρά παρακαλώ
Θες κοψίδια;
Θες παϊδια;
Θες λιπίδια;
Πέσε κατ' ευθείαν στο ψητό
Νάλα, βρες τη μητέρα μου και μάζεψε τις λιονταρίνες.
Εγώ θα βρω τον Σκαρ.
Σαράμπη!
Ναι, Σκαρ;
Που είναι οι κυνηγοί σου; Δεν κάνουν καλή δουλειά.
Σκαρ, δεν υπάρχει φαγητό. Τα κοπάδια έχουν φύγει.
Δεν προσπαθείτε αρκετά.
Τελείωσε, δεν έχει μείνει τίποτα.
Μια λύση υπάρχει. Να φύγουμε από τον Περήφανο Βράχο.
- Δεν έχει να πάμε πουθενά. - Μας έχεις καταδικάσει σε θάνατο.
- Ας είναι. - Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Είμαι ο βασιλιάς και κάνω ό,τι θέλω.
Αν έφτανες στο μικρό δαχτυλάκι του Μουφάζα...
Είμαι 1 0 φορές καλύτερος από τον Μουφάζα!
Μουφάζα; Όχι, είσαι νεκρός.
Μουφάζα;
Όχι, εγώ είμαι.
Σίμπα; Ζεις; Μα, πως είναι δυνατό;
Δεν έχει σημασία. Γύρισα σπίτι.
Σίμπα;
Μένω κάπως έκπληκτος που σε βλέπω...
ζωντανό.
Δώσε μου έναν καλό λόγο γιατί να μη σε σκίσω στα δύο.
Σίμπα, πρέπει να καταλάβεις...
Οι ευθύνες ενός βασιλείου...
Δε σου ανήκουν πλέον. Παραιτήσου, Σκαρ.
Και βέβαια θα το έκανα.
Υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα.
Τους βλέπεις;
Νομίζουν ότι είμαι εγώ ο βασιλιάς.
Εμείς όμως όχι. Ο Σίμπα είναι ο νόμιμος βασιλιάς.
Η επιλογή είναι δική σου, Σκαρ.
Παραιτήσου, ή πολέμησε.
Γιατί να καταλήγουν όλα στη βία;
Δε θα ήθελα να είμαι υπεύθυνος για τον θάνατο μέλους της οικογένειας.
- Δε συμφωνείς, Σίμπα; - Δεν πιάνει πια αυτό, Σκαρ.
Το έχω ξεπεράσει.
Ναι, αλλά οι υπήκοοι σου;
Εκείνοι το έχουν ξεπεράσει;
Τι λέει, Σίμπα;
Άρα, δεν τους έχεις πει το μικρό σου μυστικό.
Λοιπόν, Σίμπα, να η ευκαιρία να το πεις.
Πες τους ποιός ευθύνεται για τον θάνατο του Μουφάζα.
Εγώ είμαι.
Δεν είναι αλήθεια.
Πες μου πως δεν είναι αλήθεια.
- Αλήθεια είναι. - Βλέπετε; Το παραδέχεται!
- Δολοφόνε! - Όχι, ήταν ατύχημα.
Αν δεν ήσουν εσύ, ο Μουφάζα θα ζούσε. Δικό σου λάθος που πέθανε.
- Το αρνείσαι; - Όχι.
- Τότε είσαι ένοχος. - Όχι, δεν είμαι δολοφόνος!
Καημένε Σίμπα, πάλι έμπλεξες,
αλλά αυτήν τη φορά δεν είναι εδώ ο μπαμπάκας σου να σε σώσει,
και όλοι ξέρουν τον λόγο!
Σίμπα!
Κάτι μου θυμίζει.
Κάτσε να δεις τι μου θυμίζει...
Α, ναι! Θυμήθηκα.
Το ίδιο ύφος είχε ο πατέρας σου πριν πεθάνει.
Ορίστε και το μυστικό μου.
Εγώ σκότωσα τον Μουφάζα.
Δολοφόνε!
- Σίμπα, σε παρακαλώ. - Πες τους την αλήθεια.
Αλήθεια; Μα, η αλήθεια είναι έννοια υποκειμενική...
Εντάξει.
Εγώ το έκανα.
Πιο δυνατά, να σε ακούσουν.
Εγώ σκότωσα τον Μουφάζα.
Με το συμπάθιο, για λίγο πιο πέρα να περάσω.
- Βγάλτε με έξω! - Βάλτε με μέσα!
Σε παρακαλώ, μη με φας.
Άσ' τους!
- Ποιο είναι το γουρούνι; - Σε μένα μιλάς;
- Τον είπε γουρούνι! - Σε μένα μιλάς;
- Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό. - Σε μένα μιλάς;
Με λένε... Κύριο Γουρούνι!
Άρπα αυτή, ηλίθιο...
Άρπα και αυτήν!
Τ ρέχα, κίτρινο-στόμαχε!
- Δολοφόνε. - Σίμπα, σε παρακαλώ.
- Δείξε οίκτο. Σε ικετεύω. - Δε σου αξίζει να ζεις.
Μα, Σίμπα, είμαι... αίμα σου.
Οι ύαινες είναι ο πραγματικός εχθρός.
Εκείνες φταίνε. Δική τους ήταν η ιδέα.
Γιατί να σε πιστέψω;
Όλα όσα μου έχεις πει ήταν ψέματα.
Τι θα κάνεις;
Δε θα σκοτώσεις τον θειούλη σου.
Όχι, Σκαρ.
Δεν είμαι σαν εσένα.
Ευχαριστώ, Σίμπα. Είσαι πραγματικός άρχοντας.
Θα επανορθώσω, σ' το υπόσχομαι. Πως να σ' το αποδείξω;
Ό,τι μου ζητήσεις. Οτιδήποτε.
Φύγε.
Φύγε μακριά, Σκαρ,
και μην ξαναγυρίσεις.
Ναι.
Βέβαια.
Όπως επιθυμεί η...
Υψηλότητα σας!
Α, οι φίλοι μου.
Φίλοι; Μα εσύ είπες πως είμαστε οι εχθροί.
Ναι, κάτι τέτοιο ακούστηκε.
- Εντ; - Εντ;
Όχι, αφήστε με να σας εξηγήσω. Δεν καταλαβαίνετε.
Δεν εννοούσα, όχι!
'Ηρθε η ώρα.
Θυμήσου.
'Ώσπου τη θέση μας να βρούμε
Στο μονοπάτι που διαβαίνουμε
Μέσα στον κύκλο
Στον κύκλο της ζωής