"Όλοι οι πόλεμοι ξεκινούν πολύ πριν τον πρώτο πυροβολισμό"
"και συνεχίζονται πολύ μετά που η τελεταία σφαίρα βρίσκει το στόχο της..."
Όταν ο κομμουνισμός κι ο φασισμός εξαπλώνονταν στην Ευρώπη,
στην Ισπανία, ιδρύθηκε μια νέα δημοκρατία με αριστερή κυβέρνηση.
Μετά από χρόνια κοινωνικής αστάθειας, το καλοκαίρι του 1936...
μια ομάδα στρατηγών ξεκίνησε μια εξέγερση...
η οποία μετατράπηκε σ' ένα πικρό, μακροχόνιο εμφύλιο πόλεμο.
Οικογένειες διαλύονταν, αδέλφια σκοτώνονταν μεταξύ τους...
είτε ορκίζονταν στη βίβλο...
είτε την έφτυναν...
όλοι έρχονταν αντιμέτωποι με το ίδιο ερώτημα:
"... και σύ με ποιου το μέρος είσαι;"
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΡΑΚΟΙ
Η ταινία είναι εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα.
Ήμουν παιδί του πολέμου.
Αλλά για καλή μου τύχη, δε χρειάστηκε να πολεμήσω,
σε κανέναν απ' τους 165 πολέμους που έγιναν κατά τη διάρκεια της ζωής μου.
Ο πατέρας μου, δεν ήταν τόσο τυχερός.
Όταν ήταν νεαρός,
όλοι στην Ισπανία έπρεπε να διαλέξουν πλευρά και να πάρουν τα όπλα...
Μπορεί η απόφασή του να διήρκησε ένα δευτερόλεπτο,
αλλά οι συνέπειες της τον κυνηγούσαν σ' όλη του τη ζωή.
Δε μιλούσε ποτέ για τον πόλεμο.
Μέχρι που μου ζητήθηκε να γράψω ένα βιβλίο για ένα νεκρό ιερέα.
Τον Χοσέ Μαρία Εσκρίβα.
Τότε άρχισε να μιλάει και να μιλάει...
Έτσι άρχισα να ψάχνω για έναν άγιο κι αντ' αυτού βρήκα τον πατέρα μου.
Νομίζω ήταν ο Όσκαρ Ουάιλντ που είχε γράψει:
"Κάθε άγιος έχει παρελθόν"
"και κάθε αμαρτωλός έχει μέλλον"
Χοσέ Μαρία!
Πάτερ! Γρήγορα!
Γρήγορα, ένα γιατρό!
Τον Ιούνιο του 1976, η καλόγρια βρισκόταν κοντά στο θάνατο...
έιχε διαγνωσθεί με κοκκιωματώδη όγκο...
που της προκαλούσε πόνο...
δημιουργώντας όγκο σε μέγεθος πορτοκαλιού στον αριστερό της ώμο...
αλλά γιατρεύτηκε ξαφνικά κι αποτελεσματικά...
αφού ο...
"... υπηρέτης του Θεού, Χοσέ Μαρία Εσκρίβα...
"... επικαλέσθηκε."
Πήρατε τον δικαστή Μανόλο Τόρες. Αφήστε μήνυμα.
Μπαμπά;
Εγώ είμαι, ο Ρόμπερτ.
Ο γιος σου.
Είμαι στη Ρώμη.
Γράφω βιβλίο για τον Χοσέ Μαρία Εσκρίβα.
Έρχομαι στη Μαδρίτη.
Θέλω να σου μιλήσω γι' αυτόν.
Είσαι εκεί;
Σε παρακαλώ, μπαμπά, σήκωσε το τηλέφωνο.
Καλά, θα σε πάρω όταν φτάσω.
Και γιατί αυτό το ενδιαφέρον για τον Εσκρίβα;
Η αναταραχή στον τύπο για πιθανή αγιοποίησή του...
"άναψε" το ενδιαφέρον του εκδότη μου...
και κατά περίεργο τρόπο...
ήταν απ' την ίδια πόλη με τον πατέρα μου.
Ναι, βέβαια! Τι κάνει ο δικαστής Ρομπέρτο;
Για να είμαι ειλικρινής...
έχουμε να μιλήσουμε 8 χρόνια.
Γι' αυτό μετακόμισα στο Λονδίνο κι από τότε...
- Δε συγχωρεί εύκολα ο πατέρας μου. - Οχτώ χρόνια!
- Έχεις παιδιά; - Όχι.
Δε βλέπω τον εαυτό μου σαν πατέρα.
Ο πατέρας σου είναι προϊόν μιας δύσκολης εποχής...
πρέπει να προσπαθήσεις να το καταλάβεις.
Καταλαβαίνω, παναγιότατε, ειλικρινά.
Ο Θεός να σε ευλογεί στην αναζήτησή σου και τα χαιρετίσματά μου στην...
Λέιλα.
Αντίο.
- Είσαι σίγουρος; - Ναι.
Αυτός στη μέση είναι ο Χοσέ Μαρία Εσκρίβα και...
αυτός στα δεξιά είμαι εγώ.
Και στ' αριστερά... είναι ο πατέρας σου.
Να κι άλλη μία.
Απ' τα Σεμινάρια.
Μπαμπά;
Είμαι στη Μαδρίτη. Πάει πολύς καιρός...
Είμαι κοντά στο διαμέρισμά σου και θέλω να έρθω να σε δω.
- Γιατί να γράψεις βιβλίο γι' αυτόν; - Γι' αυτό ήθελα να σου μιλήσω.
Άσ' το καλύτερα Ρομπέρτο.
Ανακάλυψα ότι ήσουν στα Σεμινάρια μ' αυτόν και...
ποτέ δε μου είπες ότι ήθελες να γίνεις ιερέας.
Δε νομίζεις ότι είναι περίεργο;
Ναι το σκέφτηκα κι εγώ...
γι' αυτό έφυγα έπειτα από 1 χρόνο, Ρομπέρτο.
Γιατί; Εξ αιτίας του εμφυλίου;
- Εμπρός; Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. - Την Δρ. Λέιλα Αζούλι παρακαλώ.
Ποιο τμήμα;
Μαθηματικές επιστήμες.
Καλός συγχρονισμός. Ότι ετοιμαζόμουν να σε πάρω.
- Πως είναι η Ισπανία. - Λατρεύω την Ισπανία.
Τι κάνει ο πατέρας σου;
Λατρεύω την Ισπανία.
Πες μου.
Δε θέλει να γράψω για τον Χοσέ Μαρία Εσκρίβα.
Τουλάχιστον μιλήσατε. Κάτι είναι κι αυτό.
Κάτι ξέρει για τον Χοσέ Μαρία, γαμώτο.
Το ξέρω ότι ξέρει.
Γιατί δε μου λέει;
Θα μπορούσα να λείψω το Σαββατοκύριακο.
Θέλεις να έρθω;
Όπλο.
Άσε με ήσυχο.
Ανάθεμα.
Για το γιο μου, Ρομπέρτο Τόρες. (Να παραδωθεί μετά το θάνατό μου.)
Ήμουν 9 χρονών...
όταν συναντήθηκαν οι δρόμοι μας με τον Χοσέ Μαρία...
ΙΣΠΑΝΙΑ 1911, ΜΠΑΡΜΠΑΣΤΡΟ ...πριν από πολύ καιρό.
Ρομπέρτο, μου έλεγες συχνά ότι ήμουν απαίσιος πατέρας.
Αυτό που δεν σου είπα ποτέ, είναι ότι συμφωνώ μαζί σου.
Είναι τόσα πολλά που δεν σου έχω πει και που πρέπει να ξέρεις...
γι' αυτό, αν θες να μάθεις για το παρελθόν, θα σου πω.
Αλλά σε προειδοποιώ: ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΡΑΚΟΙ.
Μανόλο, είσαι εντάξει;
Μου την έφερες.
Ήμουν άτακτος όπως τα περισσότερα αγόρια.
Ο Χοσέ Μαρία, ούτε κι αυτός ήταν άγιος.
Μια μέρα, παραλίγο να με σκοτώσει.
Μπράβο αγόρι μου! Πάμε!
Πάρο;
- Σταμάτα, σταμάτα! - Όχι, πάμε!
Οδήγησε το σαν ένας Τόρες, Μανόλο! Πιο γρήγορα!
Μανόλο, είσαι καλά;
Είσαι τρελός;!
Χοσέ Μαρία, θα πω στον πατέρα σου να στις βρέξει.
Τη μισώ αυτή την πόλη.
Έτσι μου 'ρχεται να τα πουλήσω όλα και να γυρίσω στη Μαδρίτη.
- Να ξανα-οδηγήσω, Μπαμπά; - Όχι, Μανόλο. Αρκετά.
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ: Δράκοι ΙΙ
Εδώ είναι ο πρώτος.
Βλέπεις;
Υπάρχουν πολλά είδη δράκων που θα πρέπει να αντιμετωπίσεις.
Με τρομάζει.
Μην τρομάζεις, Μανόλο.
- Πόσοι δράκοι υπάρχουν, Αμπιλέζα; - Πολλοί, Χοσέ Μαρία.
Αλλά αυτό που έχει σημασία, είναι το πως τους
αντιμετωπίζεις, όπως θα δεις και μόνος σου.
Η νταντά του Χοσέ Μαρία μιλούσε για
δράκους σαν να υπήρχαν πραγματικά.
Πέρασαν 25 χρόνια μέχρι να καταλάβω ότι είχε δίκιο.
Αλλά συνέβησαν πράγματα στη ζωή του Χοσέ Μαρία...
που έδειχναν ότι το είχε καταλάβει πριν από μένα.
Μωρό μου, γιατί;
Ο Χοσέ Μαρία έχασε τρεις αδελφές.
Εγώ έχασα έναν αδελφό.
Εκείνες τις μέρες, ο θάνατος, ήταν μέρος της ζωής μου.
Μαμά;
Μισείς το Θεό τώρα;
Όχι, αγάπη μου.
Τον αγαπώ πάρα πολύ.
Θα τον μισήσεις όταν με πάρει;
Έλα 'δω.
Λυπάμαι για την αδελφή σου.
Ο πατέρας του Χοσέ Μαρία, ήταν ιδιοκτήτης
εκείνης της σοκολατοβιομηχανίας.
Ο διευθυντής ήταν ένας περίεργος γέρος.
Ο Ονόριο.
Ξέρουμε ότι μας αρέσει αυτό που υπάρχει εδώ.
Ξέρουμε ότι θέλουμε αυτό που υπάρχει εδώ.
Αλλά τι ακριβώς υπάρχει εδώ;
Ακουμπήστε το στη γλώσσα σας...
για πέντε δευτερόλεπτα.
Τώρα μασήστε, 3 φορές.
Μανόλο, τι γεύεσαι;
Αμύγδαλο.
Αμύγδαλο;!
- Κανέλλα. - Κανέλλα;!
Μην κοροϊδεύεις.
Ναι, κανέλλα.
Εντάξει, μπορείτε να πηγαίνετε.
Χοσέ Μαρία, εσύ μείνε.
Έδιωξα τον Μανόλο, επειδή χλεύαζε αυτό που δε μπορούσε να γευτεί.
Όχι επειδή δε μπορούσε να το γευτεί.
Για κοίτα αυτό.
Άσχημο, ε;
Ένα μικρό συνηθισμένο φασόλι.
Παρ' όλα αυτά, η υπομονή...
η δεξιοτεχνία, η σκληρή δουλειά...
κι η αγάπη...
μπορούν να απελευθερώσουν όλες τις γεύσεις που κρύβει.
Ορίστε.
Καταλαβαίνεις το μάθημα;
Δεν έχουν όλοι γούστο για το τι είναι Θεϊκό.
Και γιατί αυτό, αναρωτιέμαι.
Μανόλο!
Περίμενέ με!
Μανόλο, σταμάτα.
Το αγαπημένο μου κόλπο εκείνες τι μέρες...
ήταν να κλέβω τις σοκολάτες του πατέρα του Χοσέ Μαρία.
Αλλά αργότερα ο πατέρας του χρεοκόπησε κι έχασε τη βιομηχανία.
Και πλέον δε μου επέτρεπαν να παίζω πια με τον Χοσέ Μαρία.
Ο πατέρας μου νόμιζε ότι η φτώχεια ήταν μεταδοτική.
Είπε ότι ο Χοσέ Μαρία, δεν ήταν ένας από μας.
Και μπορούσε να γίνει πολύ πειστικός.
Ο πατέρας μου είχε περισσότερα λεφτά.
Περισσότερα αυτοκίνητα.
Περισσότερα σπίτια.
Αλλά ο Χοσέ Μαρία είχε καλύτερο "πατέρα".
Ο σπόρος του φθόνου άρχισε να μεγαλώνει μέσα μου.
Πολλοί "σπόροι" φυτεύονται στην καρδιά ενός παιδιού.
Δεν ξέρεις όμως ποιος απ' όλους θα μεγαλώσει.
Είμαι σίγουρος ότι δεν μας είδε.
Εκείνο περίπου το διάστημα, ο Χοσέ Μαρία άλλαξε.
Θα σου πω την ιστορία όπως μου την είπε κι εμένα.
Μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα...
ο Χοσέ Μαρία είδε πατημασιές στο χιόνι, έξω απ' το σπίτι του.
Τις ακολούθησε...
Έπειτα είδε κάποιον...
κι ένιωσε ότι τον καλούσε ο Θεός.
Δεν ήταν ασυνήθιστο εκείνες τις μέρες...
για ένα νεαρό να θέλει να γίνει ιερέας.
Είτε μας άρεσε είτε όχι, οι περισσότεροι ήταν άγαμοι.
Τουλάχιστον σαν ιερέας, πληρωνόσουν για την αγαμία.
Η ιεροσύνη ήταν μια επιλογή.
Αλλά για τον Χοσέ Μαρία, ήταν ένα ιερό κάλεσμα.
ΛΟΓΚΡΟΝΙΟ, ΙΣΠΑΝΙΑ 1918.
Γνωρίζεις τι πας να αναλάβεις γιε μου;
Ναι, μπαμπά.
Δεν θα έχεις κανέναν να αγαπάς. Ανθρώπινη αγάπη εννοώ.
Δεν θα 'χεις δική σου οικογένεια.
- Δεν θα κάνεις γιους. - Το ξέρω, μπαμπά.
Κι είναι τώρα η κατάλληλότερη ώρα να γίνεις ιερέας;!
Προφανώς όχι.
Ακόμα εσώρουχα πουλάει ο πατέρας σου, Χοσέ Μαρία;
Ε, πισώπλατε καριερίστα!
Παλιογουρούνι!
Τι μάθατε απ' όλο αυτό;
Να ελέγχω το θυμό μου.
Τόρες, πως αποκάλεσες τον σεμιναρίστα Εσκρίβα;
Παλιογουρούνι!
Κι εσύ, πως αποκάλεσες τον Τόρες;
Πισώπλατο καριερίστα!
Συγνώμη αιδεσιμότατε, αλλά δεν αντέχω τέτοιους τύπους.
Πισώπλατο καριερίστα.
Έτσι το συνοψίζεις δηλαδή;
Τι; Επειδή ο πατέρας του είναι πλούσιος,
νομίζει ότι θα λέει ό, τι θέλει;
Δεν είχα ακριβώς αυτό το συνοψισμό στο μυαλό μου, Εσκρίβα.
Δεν είναι κάποιος άλλος ο "πατέρας" του;
Που είναι και δικός σου;
Να θυμάστε...
το να μη δίνετε συγχώρεση, είναι το
μόνο πράγμα, που ο Κύριος είπε ξεκάθαρα...
ότι δε συγχωρεί.
Άρα λοιπόν...
πιστεύετε ότι 2 θερμόαιμοι, ένας υποκριτής κι ένας χαμένος...
μπορούν να γίνουν καλοί ιερείς;
Εγώ πιστεύω πως είναι δυνατόν.
Ειλικρινά, το πιστεύω.
Λοιπόν...
Έκανε λάθος για μένα.
Η δουλειά σας είναι να τους διώξετε.
Για να μπορεί να λειτουργήσει το εργοστάσιο μου.
Τι να κάνουμε;
Τη δουλειά σας. Πηγαίνετε!
- Νομίζω ότι απλά θέλουν να ταΐσουν τις οικογένειές τους, μπαμπά. - Τι;
Οι εργάτες σου.
Μανόλο, όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι...
ένα είναι το καθήκον σου...
κι αυτό είναι να πας με την πλευρά των δυνατών.
Άντε.
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Κι εγώ.
Ωραίο αυτοκίνητο.
Που τα βρήκες όλα αυτά;
Είναι αρχεία του πατέρα μου απ' τη δεκαετία του '50.
- Έχει κι άλλα στο ξενοδοχείο. - Τα έστειλε σε σένα όλα αυτά;!
- Ναι. - Προοδεύεις.
Ποιος είναι ο λόγος που άλλαξε ο πατέρας σου;
Δεν ξέρω. Σχεδόν φοβάμαι να τον ανακαλύψω.
"Ίδρυμα για τους αρρώστους" Θεέ μου, αλλιώτικος κόσμος.
ΜΑΔΡΙΤΗ, 1928.
Ο Χοσέ Μαρία μου έγραφε μια φορά το χρόνο μέχρι που πέθανε.
Ποτέ δεν απάντησα, αλλά συνέχιζε να μου γράφει.
Στα γράμματα του, μου έγραφε για τις
αλλαγές που συνέβαιναν στη ζωή του.
Ονόριο!
Χοσέ Μαρία!
Κοίτα πως μεγάλωσες.
Δώσε μου το χέρι σου.
Τι κάνει ο πρώην υπάλληλός μου;
Ο μπαμπάς πέθανε πριν από 4 χρόνια, Ονόριο.
Έκανα την πρώτη μου θεία λειτουργία για 'κείνον.
Θυμάσαι...
εκείνο το σοκολατένιο φασόλι;
Φυσικά.
Ήταν τέλειο μάθημα.
Λυπάμαι, αλλά δεν θα πιάσει τόπο.
Γιατί όχι;
Γιατί...
είμαι Εβραίος.
Η αγάπη της ζωής μου είναι Εβραία, ξέρεις.
Κάποτε σκέφτηκα να αλλαξοπιστίσω,
αλλά, δε μπορούσα να εναντιωθώ στον πατέρα μου.
Τιμώντας τον Οπάρινσις, τον πιο έντιμο ιερέα του Νοβάριο,
και πολύ αγαπητό του Θεού αλλά ο Ιησούς Χριστός...
Αλλά δε θα μου γυρίσει την πλάτη ενώ στέκομαι ενώπιών του, έτσι δεν είναι;
Για το μόνο που είμαι σίγουρος είναι ότι σ' αγαπάει πάρα πολύ.
Σ' ευχαριστώ.
Φοβόμουν να πεθάνω εδώ, μόνος.
Προσευχήσου μαζί μου, σε παρακαλώ, Πάτερ.
Να αγαπάς το Θεό μας,
με όλη σου την καρδιά και το μυαλό,
και μ' όλη σου την ψυχή.
Πάτερ ημών.
Ο εν τοις ουρανοίς.
Αγιασθήτω το όνομά σου.
Ελθέτω η βασιλεία σου, γεννηθήτω το θέλημά σου...
Καλημέρα, Πάτερ.
Κύριε, άνοιξε μου τα μάτια.
Είμαι σαν τυφλό μουλάρι.
Για πολύ καιρό σε νιώθω να με καθοδηγείς... Αλλά σε τι;
Έχεις κάποιο σκοπό για το μουλάρι σου, Κύριε.
Αλλά είμαι πολύ τυφλός για να τον δω.
Ήσουν εκεί απόψε, Κύριε. Σε ένιωσα.
Σε παρακαλώ, έλα κοντά μου τώρα.
Δείξε μου, σε παρακαλώ.
Για κοίτα εδώ.
Ένα μικρό συνηθισμένο φασόλι.
Η υπομονή, η δεξιοτεχνία, η σκληρή δουλειά...
κι η αγάπη...
μπορούν να απελευθερώσουν όλες τις γεύσεις που κρύβει.
Καταλαβαίνεις το μάθημα;
Ναι
Ναι, βλέπω.
Οι πάντες και τα πάντα.
Για τη δόξα Σου.
Η αγκάλη σου είναι ανοιχτή για όλους.
Για έναν προς έναν.
Σ' ευχαριστώ, Κύριε.
Ώστε αυτή η ομάδα νεαρών είναι έτοιμη...
να δωθεί ολοκληρωτικά στο Θεό.
Σε μια "αποστολική εργασία";
- Συμπεριλαμβανομένης της αγαμίας; - Ναι, Εφημέριε.
Αυτή την επιλογή τους έδωσα και τη δέχτηκαν.
- Σοβαρά; - Ναι.
Πόσοι τη δέχτηκαν;
Τρεις.
Τρεις;
Ανησυχώ ότι αυτή σύσκεψη μπορεί να είναι μια παραίσθηση.
Κι αυτή η εργασία πρόκειται να συμπεριλαμβάνει γυναίκες;
Ναι, εξοχότατε.
Θα ζουν ξεχωριστά, αλλά η εργασία μας, θα τις συμπεριλαμβάνει.
Κι επίσης θα είναι ανοιχτή και για τους παντρεμένους.
Και θα ζουν στο ίδιο ίδρυμα;
Δεν είναι ίδρυμα ή κάποιο κίνημα.
Απλά μια οικογένεια ανθρώπων.
Και, όχι, τα παντρεμένα ζευγάρια, θα ζουν στα σπίτια τους.
Όλα φαίνονται ιδιαίτερα...
ανιέρα.
Ότι ο Θεός βρίσκεται...
στη ματαιοδοξία της καθημερινής ζωής...
εκτός ιερών κανόνων...
άνευ όρκων...
άνευ όρων;
Ο Ιησούς πέρασε την περισσότερη ζωή του δουλεύοντας σε μαγαζί.
Στη Ναζαρέτ.
Ο κόσμος του Θεού είναι γεμάτος...
Ο κόσμος του Θεού είναι γεμάτος καλοσύνη.
Αν το κάνουμε με αγάπη...
κάθε καθημερινό έργο θα τον δοξάζει.
Μικρές αλλά συχνές πράξεις αγάπης μεταξύ συζύγων...
μεταξύ φίλων, μεταξύ αγνώστων...
κάθε μία θα αποκαλύπτει την ομορφιά της δημιουργίας του.
Και θες να ανοίξεις νέο οίκημα στη Βαλένθια, ε;
Ναι.
Και κάποια μέρα στη Νέα Υόρκη, στο Παρίσι, στο Λονδίνο...
- ... και, και στο Τόκυο. - Είναι πολύ μακρυά το Τόκυο.
Και... χωρίς λεφτά, να φανταστώ;
- Μπορώ να στα παρέχω. - Όχι. Δεν ήρθα να ζητήσω χρήματα.
Ζητώ μόνο την άδειά σας.
Για μένα και την εργασία.
Και θα την έχεις.
Πάτερ Έσκριβα.
Σου προσφέρω εργασία ως γραμματέα μου.
Εν καιρώ αυτό θα σε οδηγήσει σε μια καριέρα...
που ίσως να σου χαρίσει την επιρροή που χρειάζεσαι...
για να πραγματοποιήσεις... το όνειρό σου.
Λοιπόν, τι λες;
Είπα "Όχι, ευχαριστώ."
Δεν θα είναι εύκολο, το ξέρω.
Αλλά βλέπω ότι έχετε στέγη πάνω απ' τα
κεφάλια σας και φαγητό στο τραπέζει σας, ε;
Έχω... μια ιδέα.
Αγκουστίν;
"Πεκούνια"...
- Δε μπορώ, Κύριε. - Μπορείς.
Μπορείς. Θα μάθεις, κι εγώ θα μάθω να διδάσκω.
Γαμώτο.
Συγνώμη, Πάτερ. Συγνώμη...
Δε μπορώ... Η μυρωδιά...
Δε μπορώ...
Πως πας από Λατινικά;
Πήγαινε.
Πέρνα από μέσα τους.
Αλήτες! Πως κάνετε κάτι τέτοιο;
Ξέρετε ότι ο πατέρας μου είναι άρρωστος.
Επειδή είναι...
Καταραμένες συντεχνίες. Πάντα έλεγα ότι θα τον σκότωναν.
Έπαθε προσβολή. Μόλις έφυγε ο γιατρός.
Μπαμπά;
- Δε μπορεί να μιλήσει. - Τι;
Τι είπε ο γιατρός;
Ότι είναι θέλημα Θεού.
- Φύγε από 'δω. - Μανόλο, σε παρακαλώ.
Φύγε από 'δω!
Βγες έξω! Έξω!
Μπαμπά;
Καλησπέρα, αδελφέ.
Αδελφέ;
Είμαι ο Χοσέ Μαρία.
Ξέρω ποιος είσαι, Χοσέ Μαρία.
Άκουσα τα δυσάρεστα, Μανόλο.
Ήσουν στις προσευχές μου.
Σ' ευχαριστώ, αλλά δε χρειάζομαι τα συλληπητήριά σου.
- Ότι δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζεις. - Δυσκολίες;
Ότι αμφιβολίες κι αν έχεις.
Αμφιβολίες, δυσκολίες...
Μπήκα στα Σεμινάρια εξ' αιτίας της μητέρας μου.
Έφυγα επειδή δεν έκανα για ιερέας.
Όπως ξέρεις...
Μπορεί να μην έκανες...
αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν έχεις καλοσύνη μέσα σου.
Ξέρεις κάτι;
Ο επαναλαμβανόμενος εφιάλτης μου είναι ότι
εν μέρει έφταιξα για την αποχώρηση σου.
Όχι, Χοσέ Μαρία.
Σε αντίθεση με σένα, επέλεξα να ζήσω στον πραγματικό κόσμο.
- Αλλά εκτιμώ το ενδιαφέρον σου. - Δεν είναι ενδιαφέρον, Μανόλο.
Αγάπη είναι.
Ο Κύριος μας, είπε αγάπη, και το εννοούσε.
Και διαλέξαμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο.
Χοσέ Μαρία, η αλήθεια είναι...
ότι γεννιόμαστε και πεθαίνουμε μόνοι.
Το μόνο που υπάρχει στο ενδιάμεσο,
είναι μια μάχη που σκοπεύω να κερδίσω.
Τα υπόλοιπα είναι συναισθηματικές χαζομάρες.
Λοιπόν, σ' αφήνω.
Κάλεσε με.
Θα έρθω, στο υπόσχομαι.
Δεν τα παρατάς, ε;
Μπορεί να σε βοηθήσει να βρεις κάποιο νόημα στα βάσανά σου, Μανόλο.
Τα βάσανα έχουν νόημα. Είναι ανούσια.
Αν μου αποδείξεις το αντίθετο θα σου φιλήσω τον κώλο. Στο υπόσχομαι.
Ξέρω πως είναι να είσαι θυμωμένος με τη ζωή.
Απλά πρόσεχε σε παρακαλώ, το που θα σε οδηγήσει αυτό.
Πρόβατο.
Περίπου εκείνο το διάστημα ο Χοσέ Μαρία άκουσε το κάλεσμα του Θεού.
Κι εγώ έλαβα μια κλήση από ένα παλιό φίλο του πατέρα μου.
Τόρες.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Λοιπόν;
- Κατάσκοπο; - Ναι, εσένα.
Περίμενα κάτι περισσότερο.
Με τη φυγή του Βασιλιά, η Ισπανία έχασε το κύρος της.
Το οποίο τώρα θα επανακτήσει, δια της βίας εάν χρειαστεί.
Και με άλλα μέσα.
Η κυβέρνηση μας εκλέγθηκε. Είναι δημοφιλής.
Η εποχή της τελείωσε.
Η κυβέρνηση είναι σαν σάπιο μπισκότο.
Αν το γυρίσεις θα δεις να βγαίνουν σκουλήκια.
Σκουλήκια;
Οι Σοσιαλιστές θέλουν σοσιαλιστική κυβέρνηση,
οι Σταλινιστές θέλουν κυβέρνηση Στάλιν,
οι αναρχικοί δε θέλουν καθόλου κυβέρνηση.
Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια νέα Ισπανία, Μανόλο.
Μια ενωμένη Ισπανία.
Που θα καθαρθεί με αίμα, αν είναι αναγκαίο...
Αναγεννημένη, σπουδαία.
- Κυβέρνηση που πολεμάει, διατάζει... - Και που προκαλεί θαυμασμό.
Ακριβώς, σωστά! Γίναμε κατανοητοί;!
Μας αποκαλούσαν φασίστες.
Εμείς τους αποκαλούσαμε κομμουνιστές.
Ειλικρινά, ο πόλεμος ήταν πολύ πιο περίπλοκος απ' όλα αυτά.
Αλλά κάποιοι προτιμούν να τον βλέπουν με πιο απλούς όρους.
3 χρόνια αργότερα, μισό εκατομμύριο άνθρωποι σκοτώθηκαν.
Οι περισσότεροι ήταν πολίτες.
Αλλά ακόμα και σε τέτοιους καιρούς,
κάποιοι ενδιαφέρονταν περισσότερο...
για τα καπέλα και τα παππούτσια.
Νόμιζα ότι θα αγόραζες καινούρια παππούτσια.
Ναι... θα αγόραζα αλλά προέκυψε κάτι άλλο.
Τι προέκυψε;
- Τίποτα, απλά γνώρισα μια κυρία... - Που χρειαζόταν καπέλο...
- ... και πρωινό... - Ναι, και ένα γεύμα.
Σας ευχαριστώ.
Κάθησε σε παρακαλώ Πήτερ. Ίσιντορ.
Λοιπόν;
Πως λέγεται αυτή η ομάδα που σας κρατάει μακρυά απ' τα σπίτια σας;
Δεν την έχουμε ονομάσει μαμά. Απλά την αποκαλούμε "Θείο έργο".
Θα ακουγόταν καλύτερα στα Λατινικά.
Όπους Ντέι.
Ξέρω ότι μπορεί να αρέσουν τα λεφτά στο μουλάρι σου...
αλλά η ομάδα βρήκε το όνομά της.
Τι έπεται;
Η απεργία των κομμουνιστών σκότωσε τον πατέρα μου.
Τώρα ήταν η σειρά μου να χτυπήσω.
Βγάλτε τον απ' το αμάξι.
Καθίκι ενωσίτη...
Πάρτε τον.
Έλα να σου δείξουμε πως είναι ο Θεός.
Που είναι το όπλο σου;
Δεν πρόκειται για παιχνίδι.
Σκότωσε τον πατέρα σου.
Ανάθεμα! Ο μπάσταρδος έχει χεστεί πάνω του.
Καν' το!
Κάν' το, γαμώτο!
Πέδρο.
- Είσα τρελός! - Δεν είμαι.
Είσαι τρελός!
- Θα το μισήσει! - Ας τον ρωτήσουμε τότε.
- Να με ρωτήσετε; - Αυτό...
θα το κολλήσουμε σ' όλη τη Μαδρίτη.
Όχι εγώ, Πάτερ. Όχι εγώ.
- Σταυροφορία; - Ναι, Πάτερ.
Να χρησιμοποιήσουμε το σταυρό για να υποκινήσουμε μίσος και οργή;
Αυτός είναι ο Χριστιανισμός;
Μπορεί να μην είναι έτσι...
αλλά Πάτερ, η κυβέρνηση επιτίθεται στην εκκλησία.
Όχι, απλά προσπαθεί να εκσυγχρονίσει την Ισπανία.
Έλα τώρα, Πέδρο.
Αν δεν κάνουμε τίποτα, είμαστε δειλοί.
Ή ακόμα χειρότερα, προδότες.
- Προδότες; - Ναι, έτσι λέει ο κόσμος.
Να μην κάνεις τίποτα, ενώ η εκκλησία δέχεται επίθεση;
Έτσι είναι οι καλοί καθολικοί;
Πέδρο, είναι λογικό να θέλουμε να προστατέψουμε την εκκλησία;
Ναι, Πάτερ.
Χουάν, είναι λογικό να θέλουμε κοινωνική δικαιοσύνη;
Ναι, φυσικά.
Ωραία. Τότε το ερώτημα είναι πως θα πετύχουμε και τα δύο.
Ταΐζοντας τους πεινασμένους. Έτοιμο το φαγητό
Το αφήνουμε το θέμα τότε;
Όχι, δεν θα σας πω εγώ, τι να σκεφτείτε.
Ο Θεός σας έδωσε μυαλό, κρίση και συνείδηση...
Γιατί; Για να μπορείτε να βγάζετε τα δικά σας συμπεράσματα...
και να αναλαμβάνετε προσωπική ευθύνη γι' αυτά.
Αλλά... πριν βιαστείτε να δράσετε...
πριν προσπαθήσετε να αλλάξετε τον κόσμο...
σκεφτείτε να αλλάξετε τους εαυτούς σας πρώτα.
Φτιάχνουμε κάτι ζωτικό για να...
Τώρα... ειδικά τώρα.
Πρέπει να σπείρουμε την ειρήνη και τη χαρά.
Τρώμε... μαμά.
Πάτερ...
Άρχισαν να σκοτώνουν ιερείς.
- Τι; - Το γράφει η εφημερίδα.
Ω, Θεέ μου!
- Που; - Εδώ, στη Μαδρίτη.
Για να δω.
- Και τι θα κάνουμε τώρα, Πάτερ; - Αυτό ακριβώς που είπα, Χουάν.
Σας παρακαλώ.
Ευλόγησον ημάς, Κύριε.
Και τα δώρα Σου, που πρόκειται να λάβωμεν.
Για τη γενναιοδωρία Σου, μέσω του Κυρίου μας του Χριστού.
Αμήν.
- Για κοιτάξτε ποιον έχουμε εδώ. - Γεια σου, Πάτερ!
Τι έχουμε εδώ;
- Ο μικρός ιερέας; - Ωχ, συγνώμη!
Τι έχεις εκεί;
- Έλα δείξε μας! - Όχι, σας παρακαλώ.
Δώσ' μου το πακέτο αλλιώς θα σε καρφώσω μ' αυτό.
- Σκότωσέ το το παράσιτο. - Δεν είμαι παράσιτο.
Έχω δουλέψει κι εγώ στη ζωή μου όπως κι εσείς.
Ποια δουλειά μας λες;
Αρκετά. Αρκετά!
Σας παρακαλώ.
- Πάρτε το επόμενο. - Χαλάρωσε!
- Δεν είμαι με κανενός το μέρος. - Φασίστα!
Είναι προκατειλημένοι με τους εχθρούς της τάξης τους.
- Δεν μπορώ να πω ότι τους κατηγορώ. - Όχι, ξέρω...
όλα είναι μέρος της δημιουργίας αυτής
της νέας, πιο πολιτισμένης Ισπανίας.
Ακριβώς.
Και πως μια απολίτιστη συμπεριφορά καταφέρνει κάτι τέτοιο;
Δε γίνεται να φτιάξεις ομελέτα, χωρίς να σπάσεις αυγά.
Η ζωή δεν είναι ομελέτα, ούτε οι άνθρωποι αυγά.
Αν ήμουν στη θέση σου...
θα σταματούσα να κυκλοφορώ μ' αυτή την ενδυμασία.
Δεν θα σε προστατέψει πια.
Δεν τα φοράω για προστασία.
Έχεις αρχίδια, για παπάς.
Ευχαριστώ, Πάτερ.
Απ' τα παλάτια τους είπαν οι Επίσκοποι:
"Οι πράοι θα κληρονομήσουν τη γη"
Αλλά οι πράοι βαρέθηκαν να περιμένουν.
Πήραν τους επίσκοπους και τα παλάτια τους.
Ήταν τυχερός που ήταν μόνο μια πέτρα.
Χουάν; Πάκο;
Χρόνια πολλά!
Δεν έχω γενέθλια.
Έλα.
Χοσέ Μαρία, σαν αδελφό σου...
με επέλεξαν να σου ζητήσω να
γιορτάσεις τη δεύτερη χρονιά μαζί μας...
βγάζοντας τα παππούτσια σου.
Ιδού ένα απλό παππούτσι.
- Είναι όμως αυτό που φαίνεται; - Ναι.
Όχι.
Στην πραγματικότητα είναι...
μια τρύπα.
Μια τρύπα μασκαρεμένη σαν παππούτσι.
Μια τρύπα περιβαλλόμενη από δέρμα...
Αλλά επίσης και μια απόδειξη...
20 χιλιομέτρων τη μέρα, εφτά ημέρες την εβδομάδα...
με ήλιο ή βροχή...
Σαν ευσπλαχνία γι' αυτό το αθώο παππούτσι...
συγκεντρώσαμε επίσης...
Κάτω!
Σαντιάγο!
Ανακοίνωση απ' την κυβέρνηση.
Υπήρξε στρατιωτική εξέγερση...
Ο στρατός επιστράτευσε τον Ισπανικο αποικιακό στρατό του Μαρόκο.
Κάθε ικανός Ισπανός που αγαπάει την πατρίδα του...
Είναι ιδιαίτερα εύκολο να λάβεις μέρος σε πόλεμο.
Μπήκα με τον τρόπο μου σε μια κομμουνιστική ταξιαρχία.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή το απολάμβανα που ήμουν κατάσκοπος.
Υπάρχει κάτι που σε εμπνέει σ' ένα κοινό σκοπό...
ακόμα κι αν δεν είναι δικός σου.
Δεν μπορώ να περιγράψω τον ενθουσιασμό
του να ανήκεις σ' έναν όχλο,
ακόμα κι αν πρόκειται για τον εχθρικό.
Δεν υπάρχει ωραιότερο συναίσθημα.
Ίσως...
.. εκτός από ένα.
Κατάπιες τη γλώσσα σου, σύντροφε;
Τόσοι νέοι άνθρωποι!
Τι ξέρετε για τα βάσανα και το θάνατο;
Αυτά που σας έμαθαν. "Αξίζει";
Θα σας ρωτήσουν ξανά και ξανά. "Αξίζει;"
Τι θα γεμίσει την καρδιά σας με την απάντηση "Ναι!, ναι!";
Το μίσος για την καταπίεση; Για την τυραννία;
Το μίσος γι' αυτούς που μας φέρονται σαν ζώα;
Που αψηφούν τις ελπίδες μας και καταπνίγουν τις ζωές μας; ΝΑΙ!
Αλλά είναι κι άλλα...
Είναι η πίστη...
Η πίστη...
Στο ότι ο νέος μας κόσμος θα γεννηθεί απ' το αίμα του παλιού.
Κι η συντροφικότητα, αδέλφια μου.
Και το θάρρος.
Το θάρρος μπορεί να σπάσει τα δεσμά μας και να μας απελευθερώσει.
Για να ζήσουμε αξιοπρεπώς όπως ο αετός
πετά πάνω απ' τις κορυφές των βουνών...
ή να πεθάνουμε προσπαθώντας!
- Όνομα και χώρα; - Ζαν. Γαλλία.
- Όνομα και χώρα; - Πετρόφι, Ίλικο. Ουγγαρία, κύριε.
Δεν θέλουμε "Κύριε" εδώ, Ίλικο.
Όλοι είναι εργάτες κι αγρότες.
Κάποιοι είναι δραπέτες κατάδικοι σαν κι εμένα.
Είμαστε αυτό που είμαστε, αλλά είμαστε όλοι αετοί.
Που παλεύουμε ακόμα για την ελευθερία.
Όπως ήμασταν κάποτε!
- Ίλικο Πετρόφι; - Μάλιστα, Κύριε!
Οριόλ!
Ναι, Οριόλ!
Ζηλεύεις;
Όχι.
Πως σε λένε;
Μανόλο.
ΖΗΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!
ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΜΑΔΡΙΤΗΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1936
Ίλικο! Ίλικο!
Σταμάτα! Γύρνα πίσω και αντιμετώπσέ του!
Ευχαρίστησέ τους που δοκιμάζουν τη γενναιότητά σου!
Πήγαινε! Πήγαινε!
- Τόρες; - Ναι.
Να την προσέχεις.
Ω, Θεέ μου! Είμαι πολύ δειλή!
Κι εγώ.
Δε νιώθω καλά μ' αυτό.
Διάβασες τις εφημερίδες. Δεν θέλουν παπάδες εκεί έξω, Πάτερ.
Τότε μη με λες Πάτερ όταν είμαι ντυμένος έτσι.
Να με λες Μαριάνο.
Ο Βάργκας είναι! Πάμε, Πάτερ. Εννοώ, Μαριάνο.
Έλα, ήρθε το αυτοκίνητο.
Έλα, θα είναι ασφαλής, μην ανησυχείς.
Θα τις προσέχω, το υπόσχομαι.
Πάτερ, έλα.
- Γουρούνια! - Όχι γουρούνια, Χουάν!
- Άνθρωποι, σαν κι εμάς. - Άνθρωποι; Πέδρο!
Τι άλλο εκτός από αγάπη τους προσέφερε ο
Πάτερ Λάσαρο; Πως έκαναν κάτι τέτοιο;
Επειδή μας βλέπουν σαν μέρος του συστήματος
που τους προκαλεί πόνο κι απόγνωση.
Πρέπει να προσευχηθούμε.
Πρώτα για τον Πάτερ Λάσαρο...
κι έπειτα για τους φονιάδες του.
Μα είναι φονιάδες. Και το ευχαριστήθηκαν αυτό που έκαναν.
Τι θες να κάνεις σ' αυτά τα γουρούνια; Ειλικρινά... τώρα...
Ειλικρινά, τι θες να τους κάνεις που δε θα το ευχαριστιώσουν;
Δεν είμαστε γουρούνια.
Δεν είναι το ίδιο όμως, Πάτερ.
Κανένας άνθρωπος, κανένας από μας...
δεν είναι απαλαγμένος απ' τις αδυναμίες του.
Η πίστη μας είναι δώρο.
Κι ο Θεός μας κάλεσε να το δηλώσουμε με αγάπη, εδώ στη γη.
Μια ακλόνιτη αγάπη, για κάθε τέκνο του Θεού, όποιο κι αν είναι...
Σε όποια πλευρά κι αν ανήκει. Υπό όποιες συνθήκες.
- Ακόμα κι αν έκαναν λάθος; - Ναι, Χουαν.
Ακόμα κι αν έκαναν λάθος.
Καταλαβαίνετε;
Άφες ημίν τα οφελήματα ημών.
Συγχώρεσέ με, Κύριε.
Για το θυμό μου.
Για το θυμό των άλλων.
Για το μίσος. Και γι' αυτούς που σκοτώνουν.
Βοήθησέ με να είμαι δυνατός!
Ζήτω η Δημοκρατία!
Βγάλε μας φωτογραφία!
Ευχαριστούμε Λοχαγέ!
Θα με βάλει σε βιβλίο.
Ίσως...
Καλύτερα να σε βάλει σε τραγούδι.
Διάβασα εκατοντάδες βιβλία στη φυλακή.
Μου άρεσε μόνο το "Έγκλημα και τιμωρία."
Δεν έχω διαβάσει πολλά βιβλία.
Τότε πως ξέρεις τι έχει να σου προσφέρει η ζωή;
Ονειρεύομαι.
Το ίδιο κι εγώ.
Κάτω οι Τύραννοι!
Ζήτω η Δημοκρατία!
Απόψε όταν κατασκηνώσουμε, θέλω να έρθω κοντά σου.
- Όχι, Μανόλο, σου είπα. - Γιατί όχι;
- Γιατί να περάσεις κάτι τέτοιο; - Δίνεσαι στον Οριόλ.
- Δικαίωμά μου. - Και σε άλλους, το ξέρω.
Μπορεί να σκοτωθούν οποιαδήποτε στιγμή.
Είναι δικαίωμά μου αν θέλω να τους παρηγορήσω.
Τότε γιατί απαρνείσαι εμένα;
Επειδή η ζήλια είναι άσχημη.
Ίλικο, άκου...
Το είδα στο πρόσωπό σου όταν
πρωτογνωριστήκαμε στην ομιλία του Οριόλ.
Με οδήγησες σ' αυτόν αντί για σένα.
Ο Θεός να σ' ευλογεί.
Σ' ευχαριστώ Ισιντόρο. Ήταν πολύ γενναίο εκ μέρους σου.
Θεία λειτουργία στη μία. Θα εξομολογήσω στις τρεις.
Μην ανησυχείτε. Ξέρω το τέλειο μέρος.
Ευχαριστώ, Πάτερ.
Συγχώρεσέ με Πάτερ, αμάρτησα.
Η τελευταία εξομολόγησή μου ήταν πριν από
5 μήνες κι υπόσχομαι ότι... Πάτερ...
Χαρτιά!
Απολαμβάνετε το ζωολογικό κήπο, ε;
Ναι, είναι πολύ επιμορφωτικός.
Και που είναι η γυναίκα σου, ενώ "επιμορφώνεσαι";
Στο σπίτι; Και πλένει τα ρούχα;
Ιδέα της μητέρας μου. Δεν είναι η πρώτη φορά που με σώζει.
Πάτερ, μήπως χρειάζεσαι άσυλο;
Ναι, ξέρεις κανένα μέρος;
Ένα δωμάτιο έχω μόνο. Και δεν φτάνει ο χώρος για μένα την ίδια αλλά αν...
Είσαι όμορφη.
Είμαι ιερέας αλλά...
είμαι και άντρας.
Σ' ευχαριστώ για το θάρρος σου. Αλλά όχι.
Οριόλ...
τι συμβαίνει;
Αν μου συμβεί κάτι...
θα σε περιμένω στην άλλη ζωή.
- Μη λες τέτοια. - Είμαστε σε πόλεμο, Ίλικο.
Δεν ξέρω.
Κρατάμε τους φασίστες εδώ και δύο χρόνια.
Αλλά οι Γερμανοί τους έδωσαν χώρο.
Κι οι ηγέτες μας στη Μαδρίτη πολεμούν μεταξύ τους...
- ... και δε μας δίνουν τίποτα. - Ας ονειρευτούμε τώρα,
όσο ακόμα μπορούμε.
Οι μπάσταρδοι ξέρουν ακριβώς που θα μας βρουν.
Πίεσε!
- Άσε με να το αναλάβω εγώ. - Όχι, άσ' το!
Ελάτε, πάμε.
Αηδίες!
Είμαστε εύκολοι στόχοι!
Κι οι καταραμένοι κομμουνιστές στη Μαδρίτη μας κρέμασαν εδώ πέρα.
Μας θυσίασαν.
Μπορώ να κάνω κάτι γι' αυτό.
Τι είναι αυτό;
Διαβατήριο ασφαλείας.
Επιτρέπει ασφαλή διάβαση σε εχθρική περιοχή.
Η εθνοφυλακή!
Ελάτε μαζί μου! Ελάτε!
- Χορχέ, σήκω πάνω! - Τι στο διάολο συμβαίνει;
- Πρέπει να κρύψουμε τον ιερέα. - Τον ιερέα;
Ήρθε η εθνοφυλακή. Θα τον σκοτώσουν.
Στα τσακίδια να πάει.
Ελάτε! Πηγαίνετε! Γρήγορα!
Ιερέα...
αν σε καταδώσω;
Τότε θα συναντήσω το δημιουργό μου πολύ νωρίτερα απ' το αναμενόμενο.
Αν σε βρουν εδώ το ίδιο θα συμβεί και σε μένα.
Ναι, έχεις δίκιο. Ισιντόρ, μείνε εδώ.
Θα... θα παραδωθώ...
- Έρχονται! - Πήγαινε! Πήγαινε!
Τα χαρτιά σας.
Στο παλτό μου.
Φέρ' τα τότε.
Που είναι το κλειδί;
Που είναι το κλειδί... "Κύριε".
Κύριε... Λοχαγέ.
Με συγχωρείτε, Κύριε.
Μην ανησυχείς. Το καθήκον σου έκανες.
Έφυγαν.
Καλύτερα να μείνετε εδώ μέχρι να σκοτεινιάσει
και μετά ξεκουμπιστείτε απ' τη Μαδρίτη.
- Εκτός κι αν θέλετε να πεθάνετε. - Ευχαριστούμε.
Ευχαριστείτε;
Έπρεπε να με κλείσουν σε τρελοκομείο.
Έχω τρεις στολές αν νομίζετε ότι κινδυνεύετε.
Μην ανησυχείς, μια χαρά είμαστε.
Ωχ, όχι. Έχει εθνοφυλακή εκεί.
Έχει μπλόκο. Σας παρακαλώ, στρίψτε αριστερά.
Ο Θεός ήταν πρωτεύων θέμα ζωγραφικής κατά το διαφωτισμό!
Ποιος τολμάει να τα βάλει μαζί μου;
Ποιος;
Μπάσταρδοι!
Το απολαμβάνετε!
Κάποιος μας προδίδει κι ορκίζομαι...
πως όταν τον ανακαλύψω...
δε θα δείξω έλεος!
Πρέπει να το κάνουμε απόψε.
Δεν σ' ακούει...
Έτσι δεν είναι;
Τόσος πόνος, κι ο Θεός παραμένει σιωπηλός.
Είναι τέρας, το ξέρεις;
Τον αγαπάω.
Παρ' όλο που είναι τέρας;
Οι γυναίκες μπορούν να αγαπήσουν τέρατα.
Αυτή είναι η διεύθυνση. Πάμε.
Ισιντόρο, πρέπει να αλλάξουμε σχέδιο.
Ήρθαμε να ψάξουμε το κτήριο.
Αφότου με βίασαν, σταμάτησα να πηγαίνω στη λειτουργία.
Δε μπορούσα να καταλάβω πως ο Θεός επιτρέπει κάτι τέτοιο.
Δέχτηκα όπως βλέπεις...
ότι ο Θεός είναι απαίσιος.
Κι έτσι τώρα, πάω στη λειτουργία.
Οι προσευχές μου είναι πιο ουσιαστικές απ' ότι παλιότερα.
Το πολεμάω με αγάπη, καταλαβαίνεις;
Σε συμπαθώ.
Με κοιτάς στα μάτια. Και δε με λυπάσαι.
Όχι, είσαι πραγματικά πολύ γενναία.
Όχι και τόσο.
Ακόμα κοιμάμαι με το φως αναμμένο.
Και με καρέκλα κάτω απ'το χερούλι της πόρτας.
Πιστεύω ότι έχεις βουνά να ανέβεις...
και πιστεύω ότι θα είναι επίπονο.
Αλλά αυτό είναι που το κάνει σπουδαίο,
όταν όλα θα έχουν τελειώσει.
Πάτερ.
Πρέπει να φύγουμε.
Που πάμε αυτή τη φορά;
Πέρα απ' τα Πυρηναία.
- Θα είμαστε ασφαλείς εκεί. - Όχι.
Θα γυρίσω στην πόλη.
Υποσχέθηκα στο Θεό να μην εγκαταλείψω ποτέ το οίκημα του.
Όχι, είναι αυτοκτονία αν μείνεις και το ξέρεις.
Κι αν πεθάνεις θα το εγκαταλείψεις.
Και την Κάρμεν, και τη μητέρα σου και τον Σαντιάγο.
Πάτερ... πρέπει να φύγουμε.
Ναι, σε παρακαλούμε.
Πέρα απ' τα βουνά.
Πάτερ.
Διοικητά.
Είναι το 3ο μέρος, κύριε. Λέει είναι η τελευταία αναφορά.
Κύριε, χάσαμε τον κατάσκοπό μας.
Ποτέ δεν είναι εύκολο να σκοτώσεις τους δαίμονές σου.
Μερικές φορές είναι καλύτερο να βρεις
κάποιον άλλον να τους σκοτώσει για σένα.
Πιάσ' τη! Σήκωσέ τη!
Κοιτάξτε εδώ! Κοιτάξτε!
Τι είναι αυτό;
Ασύρματος είναι!
Παλιοπροδώτρια!
Βρήκαν τον προδότη!
Είσαι βέβαιος;
- Ποιος την είδε; Ποιος; - Δεν ξέρω! Εκείνοι!
Σταματήστε!
Ας ψηφίσουμε.
Ποιος θέλει να... τη σκοτώσει;
- Θα το κάνω εγώ! - Τι;
Θα το κάνω.
Πως μπόρεσες και το έκανες;
Δεν το έκανα, Οριόλ.
- Πέντε άντρες λένε ότι σε είδαν. - Λένε ψέματα.
Αφού σε βρήκαν με τον ασύρματο.
Για όνομα το Θεού, τον έβαλαν σκόπιμα. Δεν είναι προφανές;
Όχι.
Είσαι Ουγγαρέζα.
Κι υπάρχουν Ούγγροι που πολεμάνε με τους φασίστες.
Θα σε σκότωναν οι ίδιοι...
αλλά είπα ότι θα το κάνω εγώ.
Όταν ήμουν 18 χρονών...
σκότωσα ένα πολιτικό αρχηγό.
Και καμάρωνα γι' αυτό.
Αλλά τώρα...
αυτό που πρέπει να κάνω μου φέρνει αναγούλα.
Σε αγάπησα, Ίλικο.
Αλλά τα φιλιά σου ήταν απ' το στόμα του Ιούδα.
- Όχι, ήταν αληθινά! - Πόσοι πέθαναν εξ' αιτίας σου;
Πόσοι;
Επειδή σ' εμπιστεύτηκα.
Ίλικο!
Εμπρός;
Ναι.
Ευχαριστώ.
Ο μπαμπάς ήταν.
Τον πήγαν στο νοσοκομείο.
Τι κάνουμε τώρα;
- Πάρε τους άντρες από 'δω. - Πως;
Πες τους ότι ήταν προδότης. Ότι ένιωθε τύψεις κι αυτοκτόνησε.
- Δεν θα το πιστέψουν. - Θα το πιστέψουν.
Το είδες με τα μάτια σου. Σ' εμπιστεύονται. Πήγαινε.
Πήγαινε.
Όπως το είχα σκεφτεί...
Κάποιος σαν κι εσένα...
Κάποιος σαν εσένα θα μπορούσε να τον καταστρέψει.
Κάποιος σαν κι εσένα...
Αυτό είναι δικό σου.
Που πας;
Καλύτερα να γυρίσεις στη Μαδρίτη.
Μπορώ να το κανονίσω.
Για χάρη του μωρού.
Ε! Που πας;!
Αφήστε τη! Βρήκα αυτό στο πτώμα του.
Είναι διαβατήριο ασφαλείας απ' τον εχθρό.
Έχει δίκιο.
Αφήστε τη! Αφήστε τη!
Μανόλο, εμείς τι θα γίνουμε;
Τι θα γίνουμε;
Έχεις τα διαβατήριά σου. Χρησιμοποίησέ τα.
Πεθαίνει, Ρόμπι.
Πρέπει να ξεπεραστεί αυτό ανάμεσά σας. Για καλό και τον δύο μας.
Για καλό μας;
Αυτός έκοψε κάθε επαφή μαζί...
αυτός ήταν που είπε ότι δεν ήθελε ποτέ να...
- Γιατί νομίζεις ότι ήρθα; - Επειδή είσαι...
ξεροκέφαλη.
Επειδή σε χρειαζόμουν.
Ναι, κι επειδή διαισθανόμουν ότι θα συνέβαινε αυτό.
Ότι ο μπαμπάς σου θα... Ότι απλά περνούσατε κρίση...
Όχι, δεν αγαπώ τον πατέρα μου. Τον μισώ.
Είναι ένας ψυχρός, απόμακρος...
ηθικολογικός μαλάκας.
Κατάλαβα. Μισείς τον πατέρα σου.
Γι' αυτό δε θες να γίνεις κι εσύ πατέρας.
Έτσι δεν είναι;
Πυρηναία Όρη Νοέμβριος 1937
Τόσος πόνος, κι ο Θεός παραμένει σιωπηλός.
Μισείς το Θεό τώρα;
Δε μπορώ να καταλαβαίνω πως επιτρέπει τέτοιο πράγμα ο Θεός.
Σε παρακαλώ, μείνε μαζί μου τώρα.
Σε παρακαλώ, δείξε μου...
Δεν σ' ακούει...
Έτσι δεν είναι;
Ορίστε Πάτερ.
Πρέπει να φας Πάτερ, να δυναμώσεις...
Δεν έπρεπε να φύγω...
Εγκατέλειψα ανθρώπους που βασίζονται πάνω μου.
Όλοι συμφωνήσαμε να σε οδηγήσουμε σε ασφαλές μέρος, Πάτερ.
Ακόμη κι αν χρειαστεί να σε κουβαλήσουμε σε κάθε μας βήμα.
Δεν είμαι άξιος, έτσι δεν είναι;
Γι' αυτό παραμένεις σιωπηλός.
Αντίθετα με σένα, επέλεξα να ζήσω στην πραγματικότητα.
Μαμά; Μισείς το Θεό τώρα;
Όχι αγάπη μου.
Τον αγαπάω πάρα πολύ.
Απ' ότι βλέπεις, το πολεμάω με αγάπη.
Subs By **Mr. Forte**
- Καλημέρα, Πάτερ. - Καλημέρα.
Καλημέρα, Πάτερ.
Τι;
Δεν έχουμε να ανέβουμε ένα βουνό;
Πάμε παιδιά. Πάμε!
Πως πάει το βιβλίο σου;
Προχωράει.
Σ' ευχαριστώ για τις κασσέτες.
Δε θα σου πουν τα πάντα.
Δε νόμιζα κάτι τέτοιο.
Μια φορά... είχα την ευκαιρία να τον σκοτώσω.
Τον Χοσέ Μαρία.
Δεν ήξερα...
με ποιανού το μέρος ήμουν πια.
Με έστειλαν στα Πυρηναία.
Σε περιπολία συνόρων.
Προσπαθούσε να περάσει τα βουνά.
Οι πρόσφυγες ήταν καλή δικαιολογία.
Κάνουν λειτουργία.
Η τέλεια βολή.
Όχι.
Όχι τώρα.
- Με ποιανού το μέρος είσαι; - Είπα, όχι τώρα.
Προσευχόμαστε να μπορούμε να αναγνωρίζουμε το καλό,
ανάμεσα στα βάσανα, τη σύγχυση και τη βία.
Χριστέ μου!
Προσευχόμαστε επίσης για την ελευθερία που μας
δώθηκε ώστε να μην επιλέγουμε το μίσος...
αλλά τη συγχώρεση.
Κι αγάπη να γεμίσει τις καρδιές μας...
για να μπορούμε όλοι μας να απολαμβάνουμε την ειρήνη.
Μπαμπά;
Διάβασέ το.
Δες τι έγινε.
Έχω φαγητό. Πάρ' το.
Γιατί χαραμίζεις τη ζωή σου; Είναι νεκρός.
Με περιμένει στην άλλη ζωή.
Όταν με αποτελειώσει μια σφαίρα, αυτός θα είναι εκεί.
Έτσι μου είπε.
Τον πιστεύω.
Ρομπέρτο, έχεις διαβάσει Σερβάντες;
Είπε ότι...
οι χειρότεροι εχθροι μας... βρίσκονται μέσα μας.
Νάτο. Ένα υπέροχο παιδάκι.
Είναι ένα όμορφο μικρό αγοράκι.
Δεν σε άγγιζε...
Εξ' αιτίας του ήθελε να πεθάνει...
Ήξερε ότι αυτό δε θα συνέβαινε...
αν είχε εσένα.
Έτσι, σε άφησε εκεί...
και δεν ξαναγύρισε.
Παραδωθείτε! Πρέπει να παραδωθείτε!
Παρατήστε τη μάχη! Παραδωθείτε!
Αφήστε τα όπλα σας και βγείτε.
Πολεμάτε για ένα χαμένο σκοπό!
Είναι η τελευταία σας ευκαιρία να σωθείτε.
Σας δίνω 30 δεύτερα.
Αφήστε τα όπλα σας.
Βγείτε με τα χέρια πάνω απ' το κεφάλι.
Αλλιώς θα πεθάνετε!
Επαναλαμβάνω. Είναι η τελευταία σας ευκαιρία!
Όπλο!
Σκύλε, δώσε μου ένα πιστόλι!
Άντε!
Ήταν η μοναδική στιγμή...
που μπορούσα να της δώσω... αυτό που ήθελε.
Τώρα λοιπόν, τα ξέρεις όλα.
Γύρισα πίσω για σένα...
μετά απ' τον πόλεμο...
σε εκείνη τη φάρμα.
Γιατί;
Τι ζωή θα ζούσε ένα παιδάκι...
εκεί πέρα;
Εκείνο το διάστημα...
δεν πίστευα ότι θα έγραφες βιβλίο.
Πίστευα ότι με το θάνατό της...
θα απαλλασόμουν από 'κείνη.
Απ' όλο εκείνο τον πόνο.
Αλλά δεν έπιασε.
Επειδή... όταν είδα τα μάτια σου...
Είδα...
τα δικά της.
Τι περιμένεις να κάνω...
Θέλω να πω...
Τι περιμένεις...
να κάνω;
Να προσευχηθείς για μένα.
Και κάποια μέρα...
να με συγχωρήσεις, γιε μου.
Δεν είμαι γιος σου!
Ρόμπι!
Η μητέρα σου...
Μου ζήτησε να προσευχηθώ για 'κείνον.
Το πιστεύεις;
Θα το κάνεις;
Με τίποτα.
Όχι γι' αυτόν.
Πεθαίνει, Ρομπ.
Τόσα χρόνια πίστευα ότι η μητέρα μου πέθανε σε αεροπορικό δυστύχημα.
Σ' όλα μου τα παιδικά χρόνια...
παρακαλούσα για ένα σημάδι τρυφερότητας.
Τώρα όμως σε απάλλαξε απ' αυτό, έτσι δεν είναι;
Όλα βγήκαν στην επιφάνεια εξ' αιτίας ενός χαζοβιβλίου.
Δεν είναι χαζοβιβλίο. Είναι μια ευκαιρία.
Τι;
Είναι μια ευκαιρία.
Να διορθώσεις κάτι στραβό.
Δεν είσαι εδώ τυχαία, Ρομπ.
Δεν το καταλαβαίνεις;
Δεν είναι και πολύ επιστημονικό αυτό, Λιλ, ε;
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να εκτιμήσεις το σύμπαν.
Και σύμφωνα μ' αυτό, η μοίρα δεν είναι τυφλή, ε;
Όχι, δεν είναι!
Χοσέ Μαρία;!
Φίλε μου!
Ήρθες!
Όπως μου είχες υποσχεθεί...
Προσευχήσου για μένα...
Χοσέ Μαρία.
Είναι κανείς μαζί του;
Μου είχες δώσει...
ένα κομποσκοίνι.
Το έχω ακόμα.
Δεν το χρησιμοποίησα ποτέ.
Αλλά το έχω.
Θα συγχωρεθώ;
Μπαμπά;
Ρόμπερτ...
έκανα πάρα πολλά λάθη στη ζωή μου.
Πέρασαν τώρα... μπαμπά.
Μόνο που...
δεν του φίλησα τον κώλο.
Τι;
Εκείνου.
Όταν συγχωρείς, απελευθερώνεις κάποιον.
Τον ίδιο σου τον εαυτό.
Νομίζω ο πατέρας μου, ήθελε να τον συγχωρήσω για δικό μου καλό.
Και το προσπαθώ...
Μια ζωή, Ντόνα Ντολόρες...
δε μπορεί να υπάρξει μόνη της...
Είναι σαν...
μια κλωστή σ' ένα κέντημα,
μπλεγμένη με άλλες κλωστές.
Πλεγμένες μαζί σ' ένα συγκεκριμένο χώρο και χώρο.
Είναι δύσκολο να δεις το σχέδιο πριν τελειώσει το ραπτό.
Αν τελειώσει...
Είσαι εντάξει;
Κοίτα Πάτερ, οι Ανδόρες.
Όταν φτάσουμε εκεί, θα είμαστε ασφαλείς.
Δόξα τω Θεό!
Περιμένω διαταγή σου.
Κύριε;
Τότε θα το κάνω χωρίς τη διαταγή σου.
Πέστε κάτω! Ελεύθερος σκοπευτής!
Τρέξτε!
Πάτερ.
Ο Χοσέ Μαρία αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του...
στην ανάπτυξη του Όπους Ντέι ("Εργο του Θεού").
Στις 6 Οκτωβρίου του 2002,
500.000 άνθρωποι γέμισαν την πλατεία του Αγίου Πέτρου...
για να δουν τον Πάπα Ιωάννη Παύλο το 2ο να τον ανακηρήσσει "Άγιο",
και ως "έναν απ' τους σπουδαιότερους μάρτυρες του Χριστιανισμού".
Όσο για τον Μανόλο Τόρες...
κάποιοι λένε ότι ακόμα αγωνίζεται...
μέσα σ'όλους μας, σε κείνο το άγνωστο μέρος όπου...
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΡΑΚΟΙ.