W ciężkich czasach wielkich wojen,
elitarna jednostka wojowników wzrastała w siłę.
Uświęcały im proste zasady kodeksu:
szlachetne serce wypełnione męstwem,
prawe poczynania, i całkowite oddanie swojemu Mistrzowi.
Poprzez lata naznaczone rozlewem krwi,
powstało cesarstwo,
którego potęga przybrała wiele twarzy
wyznań i wiary.
Taka niekwestionowalna forma rządzenia
osłabiła tradycję rycerzy,
lecz nie wszystkich.
Złóżcie swoje miecze, a będziecie mogli odejść wolno.
Jestem wysłannikiem Cesarza.
-Niosę posłanie dla Lorda Bartok'a. -Zatem witamy.
Odbiorę wiadomość.
Posłanie jest dla twojego Pana
Każdy kto życzy sobie rozmawiać z moim panem
musi wpierw rozmawiać ze mną.
Czy ty naprawdę myślisz, że słowa Cesarza
przeznaczone są dla prostego najemnika?
Nie mam najmniejszych wątpliwości, że twoja arogancja
jest skuteczna w innych grodach.
W związku z tym uznam to za pomyłkę Jestem gotów ci wybaczyć.
Jak cię zwą, żołnierzu? Mm?
Jestem pewien, że Cesarz będzie osobiście chciał poznać tego,
kto w tak uczynny sposób przywitał jego delegata.
Sądzę, że byłoby rozsądniej
jakbyś właśnie od tego zaczął.
Jestem Raiden, dowódca Siódmej Rangi.
Pańska godność jest mi dobrze znana.
Proszę wybaczyć mi zarozumiałość.
Mój Panie.
Czy to pochodzi bezpośrednio ze stolicy?
Zapieczętowane na moich oczach przez samego Cesarza.
Dobrze więc.
Stolica oczekuje ode mnie,
że spotkam się z ministrem Gezza Mott'em
w celu przedyskutowania nowego zakresu obowiązków i procedur.
To jakaś farsa!
Te protokoły to nic innego jak oczekiwanie ode mnie łapówki. Jedynym powodem tego spotkania jest
konieczność zaskarbienia sobie jego przychylności.
Od ostatniego czasu wpływy tego ministra znacznie wzrosły.
Jest faworytem do otrzymania miana Przewodniczącego Rady.
Nie będę tolerował takiego przekupstwa,
ani na moim własnym podwórku, ani w stolicy.
-Co o tym myślisz? -Popieram wszystko co zrobisz, mój Panie.
Od kiedy swoich słów nie opierasz wyłącznie na prawdzie?
Powiedz co myślisz.
Cóż, jeśli rzeczywiście niepokoi cię niesprawiedliwość korupcji,
może trzeba było przemyśleć swą gorliwość
zanim tu przybyłeś.
Co przez to rozumiesz?
Myślę, że byłoby roztropnie stwierdzić
iż jest to po prostu kwestia dumy.
Duma nie ma znaczenia, tutaj chodzi o godność.
-Więc będziesz musiał sprzeciwić się obowiązkom. -Sprzeciwiam się wymuszeniom!
Mój Panie, korupcja na Kapitolu nie jest niczym nowym.
Czym to się różni od innych absurdalnych podatków?
Kiedy człowiek u władzy już na wstępie domaga się łapówki,
bez obawy o reperkusje,
to zmierzamy w złym kierunku.
Co?
Uważasz, że hołduję zamierzchłym ideom?
Możliwe.
-Sir? -Nic mi nie jest.
-Poślę po lekarza. -Już mnie zbadał.
Kiedy? Co orzekł?
Nie wspominaj im o tym.
Ah, powróciły moje piękności.
Jak idą sprawy twojej edukacji?
Jej nauczyciel muzyki powiedział,
że Lilly jest najbardziej uzdolnioną studentką.
-Oczywiście, że jest. -Raczej wyolbrzymia.
Ja wierzę w jego przenikliwość osądu.
oraz, że jest gotów prosić o podwyżkę wynagrodzenia.
Zagrasz coś dla mnie?
Świetnie.
Nie wszystkie bitwy stoczysz jeden na jednego
tak jak podczas treningu.
Nie byłem świadomy, że odgrywamy takie ćwiczenia.
Na wojnie nie będzie ostrzeżenia.
Nie wszyscy przeciwnicy będą
postępować wedle naszego kodeksu.
Powinieneś zawsze zachować czujność.
Musimy rozpocząć przygotowania do natychmiastowego wyjazdu.
Zostaliśmy wezwani do Kapitolu.
Kapitanie, mam dołączyć do eskorty?
Decyzja należy do Dowódcy.
Z całym szacunkiem, sir, Wierzę iż jestem gotów.
Jeśli dowódca podejmował by decyzje w oparciu o wiarę innych,
to połowa z tych mężczyzn mogła by zająć moją pozycję.
Zbierz ludzi niech przygotują się do podróży!
Przestraszyłeś mnie.
Jak długo już tu stoisz?
Całe godziny.
Twój humor nie dorównuje skrytości.
Wiesz, że nieuczciwe jest wykorzystywanie swoich zdolności przeciwko własnej żonie?
Zaufaj mi, to ty masz nade mną przewagę.
A niby w jakim sensie?
Słyszałam, że przybył oficjalny posłaniec.
Jak mniemam nie zwiastował dobrych wieści.
Dlaczego tak sądzisz?
Jesteś w stanie ukryć przede mną swoją obecność,
lecz nie myśli.
Zostaliśmy zawezwani do Kapitolu.
Nie mieliście być czasem potrzebni dopiero na przełomie nowego roku?
-To tylko żądanie nowego ministra. -Czego dotyczy?
Niczego co byłoby warte zmącenia naszego spokoju.
Mówisz tak bo nie chcesz o tym rozmawiać.
Nie. Chodzi o to, że wkrótce będę z dala od ciebie
i wolę, aby o wiele leprze rzeczy
zaprzątały nam głowę.
Hmm.
Trudno się z tym nie zgodzić.
Chodź ze mną.
Mój pradziadek, okrutny wojownik
Darzony nieszczególną sympatią,
Odpowiada jednak za ekspansję tych ziem
do obecnego kształtu.
Mój Ojciec Osobiście zadbał
o ochronę naszych ziem podczas Wielkiej Wojny.
To byłoby dla ciebie zaszczytem poznanie go.
Mój syn.
Nie posiadam spadkobiercy.
Jestem dziesiątym i ostatnim pokoleniem które tutaj spocznie.
Tego miesiąca, 30 lat temu,
wbrew wszelkim sugestiom,
to idealistyczne pobudki powodowały mną by zaprosić cię do mojego domu.
Młodzieńca pozbawionego celu,
ze zmąconymi zmysłami,
o duszy tak mrocznej jak mogiły tych, z którymi skrzyżowały się jego drogi.
Ale to właśnie w tym człowieku, mężczyźnie który stał przede mną
dostrzegłem idealizm.
A teraz udzielasz mi lepszych rad aniżeli ja sam potrafię.
Kiedy nadejdzie mój czas,
To ty będziesz musiał zatroszczyć się o te ziemie.
-Mój Panie. -Będziesz kontynuował moje dziedzictwo.
Ten miecz powinien zostać przekazany twojemu potomkowi. Ja jestem zaledwie twoim podwładnym.
Krocz dalej ścieżką, którą ci wskazałem.
Jedności nie kształtują
wyłącznie więzy krwi.
-Nie, sir-- -Weź miecz.
-Uważaj na siebie. -Oczywiście.
Bądź zdrów ukochana.
-Jest Pan gotów, Komandorze? -Tak, Panie.
Ofiarowujemy prezent ministrowi Mott'a?
Tak, zajęto się wszystkim.
Ciii.
-Gabriel. -Dowódco.
Dziękuję za zaufanie, to dla mnie zaszczyt.
Znałem dobrze twoich rodziców i wiem, że
gdyby wciąż byli wśród nas, przepełniała by ich duma.
-Więc zaczynamy wszystko od nowa. -Na to wygląda.
Spocznij.
Sir, mogę zadać panu pytanie?
Oczywiście.
Znasz Komandora już długi czas, prawda?
Poznaliśmy się gdy byłem w twoim wieku.
Jeśli to prawda, to nie może wywodzić się z wyższych sfer wojskowych.
Pochodzi z klasy włościańskiej.
Osierocony w dzieciństwie, po tym jak całą rodzinę pochłonęła febra.
Wtedy przygarnął go Lord Bartok?
Nie. Dużo później, kiedy był już młodzieńcem.
-Dlaczego pytasz? -Wyprzedzają go jego legendy.
Mówi się że był okrutny i niósł śmierć,
że nie zważał na honor.
Przez wiele lat, nie stronił od kieliszka.
Te mroczne chwile wzniecały w nim gorącą krew.
Czy ta wiedza zmienia twój stosunek do niego?
Nie należy go oceniać, lecz podziwiać za trud
wniesiony w oczyszczenie duszy.
Odpocznij. Jutro czeka nas długo podróż.
Witam, Lordzie Bartok.
-Podróż przebiegła spokojnie? -Dość.
To może trochę potrwać.
Nie sądzę.
Widzę, że nie przybyłeś z pustymi rękoma.
Jak zwykło się czynić przy oficjalnej wizycie.
-Szata. -Wysokiej jakości.
Możesz również zatrzymać skrzynię.
Czy to twój podwładny zatroszczył się o podarek?
Nie, sam dokonałem wyboru.
Dobrze więc. Rozpoczniemy wczesnym rankiem.
Jest wiele do zrobienia.
Z niecierpliwością oczekuję twojej oceny nowych procedur.
Taak, w związku z powyższym, będziemy mieli szansę
przedyskutować wyzwania w obliczu których staną ziemie Bartok'a.
Chyba kolor mu się nie spodobał.
Gdybym wiedział co chcesz osiągnąć,
Nalegał bym, aby wziąć coś więcej.
Coś? Dodałem mu przecież skrzynię.
To wcale nie jest zabawne.
Odebrał to jako osobistą obrazę.
-Jutro dostarczę stosowniejszy prezent. -Nie zrobisz tego.
W mojej obecności, masz nazywać rzeczy po imieniu
czym w rzeczywistości są żądania ministra-- łapówką.
Przyjecie języka hipokryzji
jedynie sprawi, że staniemy się jej częścią.
Panie, myślę, że nie czas na tak bezkompromisowe postępowanie.
Jeżeli teraz złagodzę swoje stanowisko, jaką granicę
wyznaczysz mi, by pozostać nieugiętym?
Kiedy odbiorą połowę mej ziemi? Kiedy dojdziemy do momentu
w którym będę zmuszony przejawiać tyranię wobec tych poniżej,
aby wspierać łapówkami tych powyżej?
Za kogo on się uważa?
Może nie zrozumiał czego się od niego wymaga.
Rozumie doskonale!
Czy przybył tutaj z zamiarem zdobycia renomy moim kosztem?
albo jest zbyt przepełniony dumą,
że nie ma w nim za krzty pokory?
Masz, piesku, jedwab na twoje nieczystości!
Gdzie jesteśmy oczekiwani?
Jest coś co chciałbym ci pokazać
Cóż za szlachetny miecz.
Mogę?
To ostrze szlachcica. Gdzie je zdobyłeś?
To prezent...
od mojego mistrza.
Nigdy nie słyszałem o takiej hojności
od Pana dla podwładnego.
Wygląda na to, że wygrałeś.
To jest moja ulubiona komnata ponieważ ilustruje
wielkość cnot jakimi są hojność i pokora--
przymioty niezbędne do sprawnego funkcjonowania
w ramach działań na Kapitolu.
Przymioty, które otrzymałem od pozostałych szlachciców,
którzy zdają się rozumieć.
Czy zaczynasz pojmować sedno naszej rozmowy?
Tak.
Imponujące.
Czy naprawdę masz zamiar to wszystko rozdać?
Zaczynam tracić do ciebie cierpliwość.
Możemy tak pogrywać jak długo tylko chcesz,
ale nie oczekuj ode mnie żadnej łapówki.
Tym to właśnie dla ciebie jest? Grą?
Jak twoim zdaniem zareagowałby Cesarz
gdyby jego rozkazy zaczęto traktować jak grę?
Odkąd jesteś tylko zagrożeniem, biegającym do Cesarza
niczym dąsające się dziecko, sam powinieneś go spytać
tak szybko jak to możliwe. -Nie muszę pytać.
Sam Cesarz nakazał tobie tą wizytę,
a pomimo to wciąż się sprzeciwiasz.
Odrzucam każdą twoją próbę
wywarcia jakiejś złudnej władzy nade mną.
Nie ja żyję złudzeniami, lecz ty.
Nie zamierzam ci grozić lecz oferuję obietnice.
Odbiorę ci nie tylko twoją własność i reputację,
ale obrócę wszystko co związane z twoim imieniem w proch.
A kiedy skończę, będzie tak, jakbyście ty
i twój ród nigdy nie istnieli.
Posuwasz się za daleko.
Coś nie tak?
Znałem wielu takich,
ludzi, których włosy spłynęły szarością
a kręgosłupy skróciły ich niczym sztylety,
dążących by zrewidować własną historię.
Prawda jest taka, że twoją najgłębszą obawą
jest w zasadzie twoja najbardziej uderzająca cecha.
Jesteś nieistotny.
Nie masz cienia wątpliwości, że nie pozostanie żadnej
spuścizny po rodzie Bartok.
Twoim jedynym osiągnięciem jest szlachetne pochodzenie...
i w jakiś sposób zniweczyłeś nawet to.
Straże! Straże!
Śmiesz podnosić miecz na Cesarskiego posła?
Ministrze, przybył twój teść.
Co się stało?
Jedyne co mi wiadomo to, to że zostałeś zaatakowany.
W tej chwili nie mogę nic więcej powiedzieć.
Ale staniemy się świadkami gniewu Cesarza.
Zostałeś wezwany
przed oblicze najjaśniejszego Cesarza.
Więzień, który przed wami stoi to Lord Bartok.
Popełnił zbrodnię
napaści na oddanego ministra Cesarza.
Zezwala się więźniowi na przemowę
zanim nasz Pan wyda osąd.
To co zostało o mnie powiedziane jest prawdą.
Nie mam do zaoferowania żadnych argumentów
ani nie kwestionuję prostych faktów.
Ale oni usilnie próbują zatuszować
rzeczywistą skalę moich przestępstw.
Honor wymaga czegoś więcej aniżeli zwykłego przyznania się,
toteż oferuję wam pełną spowiedź i całą prawdę.
Już zbyt długo, nie dostrzegałem
własnej hipokryzji.
ignorowałem własne tchórzostwo,
dogodnie skrywając się za fasadą
statusu polityka.
W imię czego?
Aby utrzymać skromny majątek i pozycję, którą pragnie każdy.
Więc stoi przed wami człowiek skazany,
ten, który w ostatecznym rozrachunku
postawił się niesprawiedliwości.
Mój wstyd i żal jest wynikiem tego,
że zawiodłem
zanim zostałem postawiony przed oblicze sądu.
Zaopatrujemy armie,
budujemy drogi,
zatrudniamy narody.
Pozostając niewzruszeni podczas, gdy nasze skarbce są opróżniane
a wolność osłabiana.
Nadejdą czasy,
kiedy będziemy bezsilni w obliczu sprawiedliwości,
ale nie może nadejść taka chwila,
że nie będziemy w stanie zaprotestować.
Ten człowiek, Gezz'a Mott,
to rozprzestrzeniający się nowotwór.
i jedyną słuszną rzeczą jest pozbycie się go.
Wszyscy doskonale wiecie o czym mówię.
Każdego z was
nękał wymuszeniami.
Nie mnie was oceniać, moi pobratymcy
chcę was przestrzec.
Polecam wam pod rozwagę to co czynicie,
gdyż jedynie pomagamy tym ludziom
w wykuwaniu łańcuchów, które nas ciemiężą.
Co sprowadza mnie do konkluzji
mojej prawdziwej zbrodni,
abym mógł odkupić swój honor.
Moją jedyną zbrodnią
jest fakt, że nie zdołałem zabić Gezza Mott'a
kiedy miałem ku temu okazję.
Zaznaliśmy setek lat pokoju
pod rządami mojej rodziny.
Zaprowadziliśmy porządek
na zgliszczach chaosu,
pokój, tam gdzie wcześniej dominowała wojna i rozlew krwi.
Moi poddani akceptują swoje role, wiedząc, że służą
większemu dobru.
Jeśli sądzisz, że tymi słowami doprowadzisz swoich pobratymców do buntu,
to się srodze zawiedziesz.
Czy jesteś gotów przyjąć mój wyrok
i odzyskać swój honor?
Jestem gotów,
a mój honor jest nienaruszony.
jak śmiesz sprzeciwiać się Cesarzowi?
Wszyscy ludzie zamieszkali na twoich ziemiach zostaną z tych ziem wyrzuceni.
Ród Bartok przestał istnieć.
Twoje urojenia wymagają bardziej radykalnych środków.
Twoja zbrodnia i opór wobec rozporządzeń Kapitolu
muszą być spłacone, nie inaczej jak przez śmierć.
-Nie możesz tego zrobić! -Jak śmiesz zwracać się do Cesarza osobiście!
Mój Panie, taki wyrok jest bezprecedensowy wobec szlachcica.
Nie można pozostawić bez odzewu takiego przejawu arogancji.
Co zatem sugerujesz?
Twój Dowódca jest wobec Ciebie bardzo lojalny, Lordzie Bartok.
I byłoby właściwym
abyś zakończył swój żywot
z jego ręki
Odmów wykonania rozkazu,
a wszyscy krewni Lorda Bartoka również zostaną straceni
-Ministrze! -Panie Przewodniczący,
Cesarz podjął już decyzję.
Dowódco!
Pozwól mu przejść.
-Zrobisz to. -Nie.
-Ja już jestem martwy. -Prędzej polegnę u twego boku
aniżeli wezmę w tym udział.
Wiem o tym, lecz jak to się nam przysłuży?
Panie...
-Nie mogę... -To już się stało.
Myśl o konsekwencjach.
Spuścizna mego rodu przetrwa dzięki tobie.
Dowódco Raiden!
Słowa Cesarza to nie prośba podlegająca dyskusji.
Pamiętaj Raiden,
plamy na honorze są następstwem naszych własnych poczynań.
-Unieś swój miecz. -Mój Panie, proszę.
Unieś swój miecz dowódco.
Jesteś całkowicie oddany kodeksowi, czyż nie?
-Tak, mój Panie. -Więc, jako twój Pan i Mistrz,
Rozkazuję ci wypełnić swoją powinność.
Od tej chwili,
nie zadręczaj się tym co uczyniłeś.
To powinno uciszyć wszystkie szepty na jakiś czas.
Musimy uporać się z Raiden'em stanowczo i zdecydowanie.
Propozycja ta ma przynieść korzyści Cesarzowi czy tobie?
Czy dostrzegasz sposób w jaki stał przed tobą? On jest jak rozwścieczony kundel.
Kontrolujemy żołnierzy poprzez ich całkowite oddanie wobec Pana.
Jak zareagowało by dwa miliony ludzi
jeśli wyeliminowaliśmy jednego z nich
żeby dać przykład lojalności?
Co jeśli zaczęliby szukać zemsty?
Ma pozostać nietknięty.
Już teraz pozostaje zbyt wielu zdyskredytowanych,
którzy tylko szukają pretekstu do działania.
Jeśli znajdziesz faktyczny dowód na to, że zamierza wystąpić przeciwko tobie,
wtedy rozkażę go zabić. Nie wcześniej.
-Czy to jest jasne? -Tak, Mistrzu. Nie wcześniej.
Czy mam dopilnować spraw eksmisji i podziału ziem Bartok'a?
Tereny mają być rozdzielone po równo
bez okazywania szczególnej przychylności.
Oczywiście. Od tej pory, mój Panie
nie musisz już martwić się o szczegóły.
Zajmę się tym osobiście.
Z pewnością.
Radził bym zachować ostrożność , Mój Panie.
Wiem, że nie popierasz Gezza Mott'a,
ale jego ambicja i chciwość dobrze służą moim interesom.
Tak, Panie.
Hannah.
Ojcze.
Auguste! Słyszałem, że uprawy tego roku były obfite.
Tak, były.
Więc ziemie, które ci przekazałem okazały się wystarczające,
w zamian za te obumierające jakie posiadałeś w momencie, kiedy się poznaliśmy?
W rzeczy samej.
Doskonale.
Powiedz mi, znałeś Lorda Bartok'a.
Co ci wiadomo o jego najemniku?
Nie znałem tak dobrze Bartok'a,
choć mieliśmy kilka wspólnych interesów.
Jeśli zaś chodzi o tego Raiden'a, Znam go tylko przez pryzmat plotek.
Opowieści o jego burzliwej przeszłości.
Spędziłeś z nim trochę czasu. Jakie jest twoje stanowisko?
Byłbym zdumiony jeśli by odpuścił.
Dostarcz mi tysiąc swoich ludzi
w celu wzmocnienia mojej ochrony, dopóki sprawa nie ucichnie.
-Tysiąc?! -Tak.
To jest więcej niż połowa moich ludzi.
Posiadanie, których zawdzięczasz mnie.
Wolałbyś powrócić do zubożałego żywota który wiodłeś
zanim łaskawie wziąłem twą córkę za żonę?
Nie, Ministrze.
Dopilnujesz sprawy wywłaszczeń.
Następnie, tak długo jak to będzie konieczne,
Chcę znać każdy ruch Raiden'a.
A kiedy zdecyduje się uderzyć będziemy gotowi.
Sir!
Zamierzamy to tak zostawić?
- Nie poddamy się bez walki! - Yeah!
Każdy ma spakować swoje rzeczy i odejść.
Gwardia Królewska jest już w drodze.
Tak po prostu mamy odejść z niczym?
Jak mamy się wzajemnie wspierać?
Dowódco, czy dobrze rozumiem,
że chciałbyś abyśmy nie robili nic?
Nasz Pan nie żyje.
Nie jestem już waszym dowódcą.
Od tej chwili, jesteście winni posłuszeństwo jedynie sobie.
Panowie,
jesteście wolni.
Nie dotykaj jej!
Ci ludzie tracą swe domy.
Traktuj ich z szacunkiem.
Dokąd idziesz?
- Muszę się napić! - Kolejka dla moich przyjaciół.
To wszystko?
Cóż, z ledwością starcza na pokrycie wydatków.
Dzisiaj zafundujemy sobie dobry posiłek na mieście.
Wyjdzie ci to na dobre.
W porządku. Będę ruszał.
O tej porze panuje duży ruch wokół targowiska.
Widzisz?
Dostałem od twojego ojca własny stempel.
To cudownie.
Nigdy tak szybko nie przyjmował praktykantów.
I mam nadzieję już wkrótce przestać używać słowa "praktykant"
a zacząć mówić syn.
Dodaj sygnaturę. Musimy już iść.
Kiedy tylko położą płyty,
zajmiemy się podłogą.
Tak, sir.
Sztyletu takiego jak ten nie znajdziesz nigdzie.
-Dowód mojej dozgonnej wdzięczności. -To dzięki takiemu wsparciu
nasz naród rośnie w siłę.
Możesz być pewien, że twój wniosek dotyczący ulgi podatkowej zostanie rozpatrzony.
Dziękuję, Ministrze.
-Czy to wszystko? -Tak.
Może mój organizm potrafiłby sam się
zregenerować gdybym tylko miał kompetentnego lekarza.
Leczenie jest właściwe.
Coś uniemożliwia ranie zasklepienie się.
Takim tłumaczeniem mnie uraczasz?
"Coś"?
Wynoś się!
Dlaczego odprawiłaś służącą?
W czasie narad nie życzysz sobie aby ci przerywano.
Czy zważyłaś na to, że sługa jest niezbędny,
aby próbować wszystko co mi przynosi bo może być zatrute?
Nie?
Chyba, że jesteś w pełni tego świadoma i celowo udajesz.
-Oczywiście, że nie. -I myślisz, że
uwierzę ci na słowo tylko dlatego, że jesteś moją żoną?
Herbata wystygnie.
Zdaje się, że napój nie jest zatruty.
Co z wrotami?
Ta żelazna brama jest w stanie powstrzymać całą armię.
Gdy już jest wzniesiona,
może zwolnimy kilku dodatkowych strażników.
albo pożyczymy od twojego teścia. Utrzymywanie ich
wykracza poza nasz kapitał.
Pieniądze nie stanowią problemu.
Już teraz koszt pawilonu pięciokrotnie przekroczył
szacowany budżet. Może bez złoceń...
Wiem, że ta dbałość o moje rachunki wynika jedynie z faktu, że zależne jest od nich również twoje konto ,
Muszę zamienić słowo z moim dowódcą.
-Masz dla mnie coś nowego? -Bez zmian.
-A jego ludzie? -Rozproszyli się.
Najęli się do pracy gdzie się dało.
-Ma z nimi jakiś kontakt? -Nie.
I wciąż pozostaje na Kapitolu.
Obserwujemy go w każdym momencie dnia i nocy.
Jest cierpliwy. Ale nie zwiedzie mnie jego gra.
Ciebie też nie powinna.
Wywab go.
Wybadaj gdzie się ukrywa.
Proszę za mną. Zobacz kogo my tu mamy.
-Poruczniku. -Proszę usiądźcie.
-Przynieś nam coś do picia. -Gabriel.
Co sądzisz o moich skromnych progach?
-Szczerze? Pasuję do ciebie. -Doskonale.
A ty, jak o siebie zadbałeś?
Zarządzam łodziami rybackimi dla zamożnego kupca.
Gabriel też dla niego pracuje.
To by wyjaśniało ten swoisty zapaszek.
I powód dla którego moja żona pozwala mi na przesiadywanie tutaj samemu.
Żadna inna mnie nie tknie.
Chyba że za pewną rekompensatę.
-Połowa ceny dla ciebie. -Nie, dzięki.
Ja bym na to przystał.
Jak zaczniesz płacić za drinki,
wtedy rozszerzę wachlarz swoich promocji.
Za dobrobyt panowie.
-W ten sposób przyczyniacie się do wzrostu mojego. -Tutaj, tutaj.
Zdrowie.
-A ty, Jim? -Chwytam się każdej roboty.
Może znalazło by się coś w porcie.
-Mam popytać? -Nie trzeba.
Taka robota to nie dla mnie.
W otoczeniu ubóstwa i smrodu,
Musiałby również przebywać pośród dwóch najbardziej samotnych mężczyzn w stolicy.
Chyba faktycznie jesteście najbardziej samotną dwójką.
Spędza tutaj większość swojego czasu.
Gdy mówiłeś mi że zboczył na ścieżkę przeszłości,
nie mogłem w to uwierzyć.
I tak wydaje się być dzisiaj w lepszej kondycji.
-Muszę już iść. -Proszę nie odchodź z jego powodu.
Nie dobrze mi się robi w jego obecności.
Poruczniku. Poruczniku!
Gdzie się wybierasz?
Chodź napij się ze mną.
Nie jestem już twoim zastępcom.
Obudź się Raiden.
Masz, wypij to.
Pozwól nam odprowadzić się do domu.
Nic mi nie jest.
-Pozwól sobie pomóc. Ledwo chodzisz. -Nie potrzebuję twojej pomocy.
Nic mi nie dolega.
Nie znajdziesz nikogo lepszego ode mnie,
kto mógłby nauczyć twojego syna władać mieczem.
Składam ci ofertę.
I nie widzę nikogo innego, kto by się licytował.
Więc jak będzie?
'Nie mam czasu do stracenia.
Acha. Synowi życzę szczęścia. Będzie go potrzebował.
I wtedy zobaczyłem jak wychodzi przez bramę posiadłości Gezz'a Mott'a.
Jak? Nikt by nie dopuścił do tego, aby przekroczył mury dworu Ministra.
Pracuje w ramach praktyki ślusarskiej
I ma całkowicie nową tożsamość.
Wypytałem wszystkich z kim ma styczność.
Musi być bardzo zdesperowany.
Jestem przekonany, że Minister zapłaci niemałą sumkę za informację,
że jeden z ludzi Bartok'a stworzył sobie fałszywą tożsamość
aby pracować tuż pod jego nosem.
Możemy?
Pierwsze co zrobię
to zapewnie sobie mieszkanko bliżej tawerny.
-To chciałem usłyszeć. -A kiedy zdobędę...
Jesteś spóźniony.
Jim zauważył dzisiaj jak opuszczasz siedzibę Gezz'a Motta.
Chciał się z nim podzielić tą informacją
oczekując w zamian nagrody.
Nie pozostawił mi wyboru.
-To mój błąd. -Nie, to nie twoja wina.
Jim zamierzał poświęcić twoje życie dla własnej korzyści.
To tyle, nie możemy pozwolić sobie na kolejny błąd.
Zdobyłeś przepustkę?
W tej chwili kompleks Gezza Motta jest najbardziej strzeżonym miejscem w kraju.
Przeforsowanie murów jest nie tyle trudne,
co praktycznie niemożliwe.
Jedyny bezpośredni dostęp znajduje się tutaj, przez przez główne wrota.
Most zwodzony jest podnoszony wraz z zachodem słońca,
żeby pracownicy mogli powrócić do domów.
It aby go przekroczyć <musi być obsługiwany z obu stron jednocześnie.
Musimy go zatem opanować
od zewnątrz, w tym miejscu, oraz od wewnątrz, tutaj.
Zaraz za główną bramą, znajdują się koszary.
Każdej nocy przesypia tu 250 żołnierzy,
w pełni uzbrojonych i gotowych do walki.
Nie będziemy w stanie się przed nimi obronić, gdy się zbudzą.
Gdy ominiemy koszary,
musimy przejść przez labirynt w ogrodzie.
To jedyny sposób aby przemknąć przez kompleks niezauważonym.
Nie tylko będę musiał przyciąć każde drzewko,
lecz odkąd komnaty Ministra zostały usytuowane na samym szczycie,
będę musiał także zapewnić, aby ogród wyglądał od góry jak nienaruszony.
To zaprowadzi nas do pawilonu.
To jedyne strefa niewidoczna z zamku.
Jeśli zdołamy przetrwać i nie zasypie nas deszcz strzał,
wreszcie otrzemy pod żelazną bramę rezydencji.
Zupełnie niemożliwej do otwarcia od zewnątrz.
-Sir, Muszę już iść. -Tak, oczywiście.
-Dokąd idziesz? -Żeby zobaczyć się z dziewczyną.
Czemu w ogóle tracimy na to czas
skoro moglibyśmy wysłuchać młodzieńczych bajeczek o utracie niewinności?
Zostaw chłopaka w spokoju Uważaj na siebie.
Tutaj macie porzucone dokumenty niezbędne do pracy na terenie kompleksu.
Mam wykonać prace naprawcze na dachu wieży strażniczej.
Poprzedni cieśla nie sprawował się należycie.
Za tą głodową stawkę, kto by go winił?
Dzisiaj sprzedałam trzy koszyki.
Coś cię trapi?
Mam już dość ciągłego jedzenia ryżu.
Jeśli nie byłabym jedyną która pracuje,
może wtedy moglibyśmy pozwolić sobie na coś więcej.
Dlaczego wciąż to robisz?
To żaden wstyd czuć żal, ale to cię wyniszcza
-i nie zwróci życia Lordowi Bartokowi. -Oszczędź mi tego.
To wszystko co nam pozostało.
Dlaczego nie zostaniesz ze mną? Chociaż jedną noc!
I miałbym patrzeć jak wyplatasz kolejne kosze?
Proszę cię, Raiden!
Proszę.
Nie mogę tego dłużej znieść.
Gdzie on jest?
-Gdzie on jest? -Co
Twój miecz.
Oh.
Tutaj.
Odchodzę.
Zgadza się.
To nie jest rodzaj placówki dla szanującej się kobiety.
Odchodzę od ciebie.
Muszę mierzyć się z nadzieją, że wrócisz do mnie,
Znowu będziesz mężczyzną, którego poślubiłam.
Ale to, że sprzedałeś miecz jedynie dowiodło, że już nigdy nie będziesz.
Jeśli masz coś do powiedzenia co mogło by przekonać mnie do zmiany zdania,
teraz jest dobry moment.
Sir, Minister został wezwany.
Jego mądrość i lojalność zostaną na zawsze zapamiętane.
Chodź ze mną.
Zanim odszedł, Przewodniczący Rady zalecił mi
abym przyjrzał się twoim interesom ze szlachtą.
Uważał, że twoje poczynania dalece wykraczają poza zakres polityki
oraz moralną przyzwoitość.
Powinno się zachowywać równowagę
pomiędzy dominacją a protektoratem.
Twoim pierwszym gestem jako Przewodniczącego Rady
będzie kolejna ulga podatkowa zarówno dla szlachty jak i prostych mieszkańców.
Będzie wielkim zaszczytem służyć ci Panie w nowej roli.
Twoim zadaniem będzie również rezygnacja
z przywileju pobierania łapówek od szlachty.
jaki miałeś, gdy mi służyłeś w charakterze Ministra.
Dzieli nas dostateczny dystans
bym mógł ci dalej pozwalać na taką swobodę.
Wystarczy. Nie jest to już konieczne.
I ta twoja obsesja na punkcie Raiden'a
musisz ją natychmiastowo zaprzestać.
Otoczyłeś się strażą przewyższającą moją własną.
To cię krępuje.
On już sam się zniszczył.
Przyjmij nominację z godnością.
Tak, Panie
dziękuję ci za twoją mądrość i rady.
Czy on nie rozumie tego, że jestem oblężony?
Mój Panie, nie sądzę aby Raiden stanowił dla ciebie jeszcze jakieś zagrożenie.
-Skąd ta myśl? -Sprzedał swój miecz.
Co z tego?
Wojownik, który pozbywa się swojego miecza
może być rozumiany tylko w jeden sposób.
Porzuca wszelkie powiązania ze swoim poprzednim życiem.
Myślisz, że mnie tym uspokoiłeś?
Kogo obchodzi jakiś kawał metalu?
Czy myślisz, że za usprawiedliwienie swojej nieudolności
wystarczy ci jakiś infantylny kodeks rycerski?
Zostaw mnie.
Sam zdecyduję co dalej.
Pokaż się. Pokaż się!
Mój mąż cię prosi.
Rozwój tych dwóch ścieżek zdaje się przybierać bardzo interesujący bieg,
jeśli się nad tym głębiej zastanowić.
Kiedy ja wspinam się na szczyty własnych ambicji,
on zapada w odmęty otchłani.
Gdy dostrzegasz tą symetrię, to będąc nim,
czy pozwoliłbyś sobie aby taka hańba i zniewaga pozostały bez odpowiedzi?
Nie. Zdałem więc sobie sprawę,
że choć mamy do czynienia z człowiekiem zdruzgotanym
to jeszcze nie popchniętym do ostateczności.
Odszukaj rodzinę Lorda Bartok'a.
Czy podejmiesz się tego o co się ciebie prosi?
Nie całkiem.
I za tą cenę,
nie chciałbym się zanadto zobowiązywać.
Dowódco.
Na dziś wieczór mam dla ciebie niespodziankę.
Świeża krew.
Posłuchaj, żadnych negocjacji tym razem.
To jeszcze dziewica.
Raiden.
Przybyłeś po mnie.
Co się dzieje?
Przybyłeś, aby mnie stąd zabrać,
mam rację?
Raiden.
Proszę! Proszę!
Proszę! Nie! Nie!
Raiden! Raiden!
Raiden!
Raiden, pomóż mi!
Nie!
Nie zostawiaj mnie tutaj.
To koniec.
Nie mam już nic do zrobienia.
Jesteś pewien?
A może wcale go ta dziewczyna nie obchodzi.
Czy ty mnie słuchasz?
Córkę jego Mistrza postawiono przed nim jak dziwkę,
a on nie zrobił nic.
Nic go już nie obchodzi.
Ani honor, ani własna rodzina, nawet o siebie nie dba,
a już na pewno nie obchodzisz go ty.
W końcu,
uwolniłem się od tego.
Bardzo dobrze! Bardzo dobrze!
Zaznaczyłem gdzie będą płonąć pochodnie.
Dobrze się spisałeś.
Mieliśmy plan,
kosztowało to nas wiele wyrzeczeń,
lecz cierpliwie czekaliśmy na odpowiedni moment.
I teraz...
Nadszedł czas.
Witam Auguście.
Widzę, ze masz dla mnie podarunek.
Pragnąłem dać ci coś szczególnego
w ramach uznania twojej w pełni zasłużonej nominacji
i podzięce za zwrot moich ludzi.
Ze wszystkich darów jakie otrzymałem,
ten jest moim ulubionym.
Chciałbym spędzić trochę czasu z córką
zanim moja straż zabierze mnie w podróż powrotną.
Tak,tak, w porządku.
Honor jest czymś z czym rodzi się każdy mężczyzna.
Nie można ci go odebrać,
ani przydzielić.
Można go jedynie stracić.
Stoimy u kresu naszych wielkich czynów.
Dzisiejszej nocy, nasz wróg będzie świadkiem
potęgi kodeksu Siódmej Rangi.
Odzyskamy co starano się nam odebrać.
Oczyścimy dobre imię naszego Pana...
- głos naszego ludu...
...i duszę naszego narodu.
Straże! Straże!
Powstrzymajcie ich tak długo jak się da.
-To on! -Pozostań w swojej komnacie.
Dlaczego w ogóle ci zaufałem? Mówiłem ci, ty kretynie!
Pozostań w swojej komnacie!
Otworzyć klapy! Przygotować łuczników!
Lord Bartok był moim najwierniejszym i najdroższym przyjacielem.
Wiedziałem, że nie pozwoliłbyś aby taka hańba nie została
pomszczona. -Mój Pan powiedział mi,
że jeżeli kiedykolwiek pozostanę bez człowieka u boku któremu mogę zaufać,
to zawszę mogę ufać tobie.
Pomogę ci w każdy dostępny mi sposób.
Ale pod jednym warunkiem--
zagwarantujesz, że moja córka zostanie uwolniona
od tego człowieka.
-Daję ci słowo. -Powiedz czego ci trzeba.
Znajdź jakieś bezpieczne miejsce i ukryj się.
Zaczekaj.
Dziękuję.
Ruszamy!
Zrobiłem to dobrze?
Walczyłeś jak należy.
Jak należy.
Przybyliśmy po Gezza Mott'a.
Podobnie jak wy nie dam za wygraną.
Myślisz, że jesteś jakimś bohaterem?
Zostaniesz zapamiętany jedynie jako okryty hańbą zdrajca.
Tylko czas pokaże co po nas zostanie.
Coś czego...
ty już nie masz.
Kto tam? Jeszcze zamknięte.
Honor twojego ojca został przywrócony.
Imię Bartok nigdy nie zostanie zapomniane.
Dziękuję.
Przeprowadzenie zamachu na Przewodniczącego Rady,
jest rażącym lekceważeniem mojej potęgi
i nie pozostanie bez odzewu. Jedynym pytaniem jest,
jak sroga ma być kara,
ile jeszcze takich pokoleń będę zmuszony zgładzić.
Jedyny powód, dla którego was tu zebrałem
jest taki, że pozostałem bez Przewodniczącego Rady.
Chciałby ktoś zabrać głos?
Mój Panie, roztropnym byłoby ukazać tych ludzi
jako bohaterów.
-Bohaterów? -Dla społeczeństwa,
ci ludzie stanęli w obronie cnót które stanowią o sile naszego narodu.
Cnót niegdyś wyznawanych przez wszystkich wojowników.
Teraz trudno je odnaleźć w którymkolwiek.
Jeśli twoja kara wyda im się niesprawiedliwa...
możesz przekształcić tych wojowników
w męczenników i zwrócić lud przeciwko sobie.
Jednakże, jeśli potraktujemy ich z szacunkiem
jaki przysługuje honorowemu żołnierzowi,
lud uzna, że jesteśmy ludźmi wyznającymi te same zasady.
Nie mogę pozwolić, aby takie przestępstwo nie zostało ukarane.
Wszyscy muszą wiedzieć,
że nie staje się przeciwko Cesarzowi.
Cesarzu..
mogę zaproponować rozwiązanie?
Mam jeszcze jedną prośbę.
Jeśli rzeczywiście się nam powiedzie, pierwszym zarządzeniem Cesarza
będzie nakaz śmierci wszystkich moich ludzi i ich rodzin.
-Masz rację. -Ale jak w każdym przypadku,
wpierw będzie musiał zasięgnąć porady.
Bez Przewodniczącego Rady u swojego boku,
będzie otwarty na sugestie innych. -Masz na myśli mnie.
Moi ludzie pogodzili już się ze śmiercią czekają na nią
z chwilą zakończenia naszego zadania.
Są bowiem żołnierzami Siódmej Rangi.
Nie oczekują ułaskawienia.
Ale ja o nie dla nich proszę.
A dla siebie?
Większość z nich pozostała bezimienna.
Ale jeden się wyróżnia.
Jeden jest znany wszystkim.
Dowódco.
-Co to ma znaczyć? -Musisz przejąć dowodzenie na dworze.
Nie.
Dowódco.
Dowódco, nie możesz tego zrobić.
Staliśmy u twego boku. Ja stałem u twego boku.
Poruczniku, jesteś całkowicie oddany kodeksowi, czyż nie?
Tak.
Więc jako twój dowódca,
rozkazuję ci
przejąć dowodzenie nad rodem Bartok'a.
W swojej łaskawej mądrości i z szacunkiem
Cesarz mianuje tych szlachetnych wojowników
bohaterami społeczeństwa.
Są świętym przykładem pozostałości
po wartościach jakie złączyły
nas jako jeden wielki naród.
Jednakże, bez względu na okoliczności,
napad na członka Cesarskiej Rady
jest w imię prawa rozumiany jako atak na samego Cesarza
a tym samym na nasz wspaniały naród.
Przepraszam.
tak mi przykro za wszystko co musiałaś wycierpieć.
Odgrywanie swojej roli nie było trudne.
To myśl, że mogę cię naprawdę stracić
była nie do zniesienia.