ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: *GALADRI3L©*
Προσθήκες - Διορθώσεις - Συγχρονισμός: Camalus
Γκρίφιν.
- Γκρίφιν, τι είπα; - Παίζω ένα παιχνίδι.
Δεν πρέπει να παίζεις μέσα στ' αμάξι, αν δεν έχεις πάρει τη δραμαμίνη σου.
Πολύ αργά για δραμαμίνες. Φτάσαμε.
Μη με κοιτάς έτσι. Θες να κάνει πάλι εμετό μέσα στ' αμάξι;
- Ζήτησα συγγνώμη. - Δεν φταις εσύ.
- Βρωμούσε. - Όχι, ήταν ατύχημα.
- Κανείς δεν σε κατηγορεί, γλυκιέ μου. - Βρωμούσε.
- Όχι, μπαμπά, αποκλείεται να μείνουμε εδώ. - Δεν είδες ακόμα το σπίτι.
Έχει πυλώνες ρεύματος. Νοιώθω ήδη να βγάζω όγκους.
- Κανείς δεν θα βγάλει όγκους. - Τι όγκους;
- Αστείο είναι, χαζέ. - Αστείο είναι, χαζέ!
- Μη μιλάς έτσι, γλυκιά μου. - Σε 15 μέτρα κάντε αναστροφή.
Πέρασες τη στροφή;
- Ναι. - Χαζέ!
Ωραίο δεν είναι;
- Ναι. - Άνετο.
- Νομίζω ότι είναι ωραίο. - Κι εγώ έτσι νομίζω.
Και η Πίγκιχορν το ίδιο.
- Κύριε και κυρία Μπόουεν. - Συγγνώμη που αργήσαμε. Χάσαμε τη στροφή.
- GPS και μοντέρνα τεχνολογία. - Περάστε να το δείτε.
Άξιζε τον κόπο.
Ωραίο δέντρο, ε; Είναι εδώ περισσότερα χρόνια απ' τα σπίτια.
Θες να σκαρφαλώσεις;
Μαμά, εδώ είναι η κουζίνα. Πάω να δω το δωμάτιό μου.
Πιο σιγά στις σκάλες.
Το σύστημα ασφαλείας λειτουργεί. Στον ιδιοκτήτη άρεσαν αυτά...
οπότε, έχει ότι χρειάζεστε. Έχει βάλει ηχεία σ' όλους τους τοίχους...
για ν' ακούτε μουσική σ' όλα τα δωμάτια. Και στην τουαλέτα.
Πηγαινοέρχεστε λόγω δουλειάς;
- Όχι εγώ. Θα είμαι σπίτι με τα παιδιά. - Η Έϊμι είναι καταπληκτική συγγραφέας.
- Έλα τώρα, Έρικ. - Είναι.
Το παίζει μετριόφρων τώρα, αλλά είναι πολύ καλή.
Προσπαθώ, αλλά ξέρετε... Δεν βρίσκω χρόνο.
Πιστέψτε με, ξέρω. Έχω κι εγώ δυο παιδιά.
Είναι στο κολέγιο και χαίρομαι που λείπουν.
Εννοώ, ξαναβρήκα τη ζωή μου.
- Πού είπατε ότι δουλεύατε, κ. Μπόουεν; - Στην εταιρεία Τζον Ντιρ στο Μαρλίν.
Καταπληκτική εταιρεία. Έχουμε μια τέτοια χορτοκοπτική χρόνια. Λατρεύουμε τη Τζον Ντιρ.
Θα ήμουν πολύ κολακευμένος, αν δεν με είχαν απολύσει.
- Λυπάμαι, δεν το ήξερα. - Δεν πειράζει. Είναι όντως ποιοτική εταιρεία.
- Έκαναν περικοπές προσωπικού, οπότε... - Έρικ, έλα να δεις.
Θα το ήθελα, γλυκιά μου, αλλά μιλάω με τη μεσίτριά μας.
Έλα να δεις.
- Μη φύγετε. - Παρακαλώ.
Υπάρχει ολόκληρη έκταση εδώ.
- Σε ποιον ανήκει αυτή η έκταση; - Στον Δήμο.
Ότι πρέπει για να βάλεις φωτιά.
- Πρέπει να το συνηθίσουμε. - Εντάξει, θα προσπαθήσω.
- Θέλετε να δείτε και τον πάνω όροφο; - Ναι.
- Αυτή είναι η κύρια κρεββατοκάμαρα; - Ακριβώς.
- Πως είναι εκεί πάvω, μικρέ; - Μ' άρεσε καλύτερα το παλιό μας σπίτι.
Δεν γίνεται όμως, γλυκιέ μου.
Το λένε υπνοδωμάτιο, αλλά στην πραγματικότητα είναι σοφίτα.
Ας το πάρει ο Γκρίφιν.
Είναι αστείο. Ναι.
Η Πίγκιχορν;
Όχι, η Πίγκιχορν δεν είναι μωρό, είναι κούκλα.
Είναι μισή γουρουνάκι, μισή μονόκερος, βλέπεις; Έχει ένα κερατάκι.
Σε ποιον μιλάς;
Σε κανένα.
Μαμά, μας αρέσει το σπίτι!
Έχει κολλήσει για τα καλά.
Θα 'ναι απ' την υγρασία. Έβρεξε την περασμένη βδομάδα.
Δεν είμαι και τόσο σίγουρος.
Όλα τα σπίτια στην τιμή που ψάχνουμε έτσι ήταν.
Κι αυτό είναι ίσως το καλύτερο απ' όσα έχουμε δει.
Έγιναν πολλές κατασχέσεις σ' αυτή τη γειτονιά.
Η τιμή έχει περιθώριο να κατεβεί.
Πόσο περιθώριο;
- Πρόσεχε, φίλε! - Συγγνώμη.
- Τέλεια. - Χαλάρωσε, προσωρινό είναι.
- Σου καταστρέφουμε τη ζωή. - Ωραία.
Είχες πει ότι θα τα πέταγες αυτά.
Αστειεύεσαι;
Είναι το παλιό μου μπαστούνι. Το φυλάω για τον Γκριφ.
Ναι, καλά.
Γκριφ έλα να παίξουμε. Πιάσε
Ναι! Ωραίος!
Έρικ, άστον ήσυχο.
Δενόμαστε.
Δεν το 'ξερα ότι το κάνετε.
Θα σου πετάξω τη μπάλα, εντάξει;
Γιατί;
Επειδή έχει πλάκα!
Θα σου ρίξω, εντάξει;
Είσαι έτοιμος;
Την έχεις.
Δικό μου λάθος.
Δεν την έπιασα.
Δε τρέχει.
Θα δοκιμάσουμε ξανά μετά. Δικό μου λάθος. Την έριξα πολύ δυνατά.
Φέρε τη μπάλα, εντάξει μικρέ;
Καλή δουλειά!
Μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο.
Ναι. Ή σκάκι Έρικ.
Θα το πετάξω αυτό.
Είδες τη μπάλα;
Μαμά! Μαμά!
Το δέντρο έκανε έναν ήχο!
- Τι; - Το δέντρο μούγκρησε!
Δες Γκριφ, Γκριφ. Ένα παλιό δέντρο είναι.
Εντάξει. Έτσι κάνουν όταν παλιώνουν.
Ναι, πες το.
Σωστά; Όπως ο μπαμπάς.
Τι μπορώ να κάνω για να είσαι καλύτερα;
Δεν ξέρω.
Θες να πάμε μέσα να δούμε το καινούριο σου δωμάτιο;
- Ναι; - Ναι.
- Θες να το πετάξουμε αυτό; - Δεν ξέρω.
- Πες ναι. - Ναι.
Και οι μαμάδες τρίζουν όταν γερνάνε.
- Κι αν μπει κανείς από κανένα παράθυρο; - Θα χτυπήσει ο συναγερμός.
- Κι αν κόψουν τα καλώδια του συναγερμού; - Τα καλώδια είναι μέσα στο σπίτι.
Κι αν πάνε στο εργοστάσιο ρεύματος και κόψουν εκεί τα καλώδια;
Θα πάθουν ηλεκτροπληξία και θα πεθάνουν, κι αν πεθάνουν...
- δεν θα μπορούν να μπουν στο σπίτι. - Τον ενεργοποίησες;
Όπου να 'ναι. Σκέφτομαι μήπως πρέπει να πάρουμε κανένα σκύλο.
Όχι.
Εδώ λέει ότι πρώτα πρέπει να βάλεις τον κωδικό και μετά να πατήσεις το κουμπί.
- Σοβαρά, εξυπνάκια; - Τι ήταν αυτό;
Το ίδιο έπαθα κι εγώ. Δεν είναι παράξενο; Και δεν είναι καν χειμώνας.
Βρήκαν αυτό το σπίτι. Και τους έφαγαν όλους.
- Τι κάνεις; - Παίζω.
- Θες να δεις ένα κόλπο; - Τι κόλπο;
Απίστευτο. Πως το κάνεις αυτό;
Προσπάθησε κι εσύ.
Φαίνεσαι γελοίος!
Προσθήκες - Διορθώσεις - Συγχρονισμός: Camalus
Μόλις έχασα ένα σκουλαρίκι πίσω από το πλυντήριο.
Κρίμα, γλυκιά μου.
Θα το κοιτάξω.
Έχει διαρροή εκεί πίσω.
Τέλεια. Καλώς ήρθαμε στο νέο μας σπίτι.
Έπρεπε να κάνω κάτι.
Αυτό το μέρο είναι σαν μια τρύπα με σκατά.
Δεν υπάρχουν ούτε εμπορικά κέντρα. Σα να εξαφανίστηκαν.
Θεέ μου, αυτό ακούγετε πραγματικά λυπητερό.
- Οπότε ο μπαμπάς σου δεν... - Κοίτα.
Σε αυτό το σπίτι έγινε το 1920 φόνος.
Την αγαπώ αυτή την εκπομπή.
Ο τύπος είναι τελείως φρικιό.
Το ξέρω.
Είμαι ο Κάριγκαν Μπερκ και είμαι εδώ για να "καθαρίσω" το σπίτι.
Μου αρέσει όταν είναι σε φάση.
"Αυτό το σπίτι είναι καθαρό."
"Καθαρό."
Μπορείς να το κλείσεις;
Παρακαλώ;
Τα παιδιά πάνε για ύπνο.
Γεια σου Λόρεν.
Γεια σας κυρία Μπόουεν.
Καληνύχτα.
"Κυρία Μπόουεν";
Εντάξει ζουζουνάκια. Ώρα για ύπνο.
Κοίτα χάλι. Θα το καθαρίσεις Γκριφ;
Η πόρτα κόλλησε.
Τέλεια!
Νομίζω πως έχει μαγνήτες εκεί μέσα.
Δεν έχει μαγνήτες. Είναι οι φίλοι μου.
Ποιοι είναι οι φίλοι σου;
Οι χαμένοι άνθρωποι.
Οι χαμένοι άνθρωποι; Ποιοι είναι οι χαμένοι άνθρωποι;
Μένουν εδώ. Αλλά δεν τους αρέσει. Θέλουν να πάμε σπίτι.
Γλυκιά μου είμαστε σπίτι.
Δεν έχουμε χαθεί.
Αυτό θα είναι το σπίτι μας για λίγο, εντάξει;
Εντάξει, μαμά.
Σίγουρα;
Γιατί πρέπει να μείνω εγώ εδώ πάνω;
Γιατί αυτό είναι το καλύτερο δωμάτιο. Κι εσύ είσαι το καλύτερο παιδί.
- Μα δεν μ' αρέσει το ταβάνι. - Μη λες ανοησίες.
- Ποιος είναι ο σούπερ ήρωάς μου; - Μαμά...
Συγγνώμη. Είσαι πολύ μεγάλος πια για να στο λέω;
- Όχι. - Τότε, ποιος είναι ο σούπερ ήρωάς μου;
- Εγώ. - Ναι, εσύ.
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ σ' αγαπώ.
Κοιμήσου τώρα.
Tο φωτάκι!
Συγγνώμη, συγγνώμη.
Εντάξει τώρα;
Γκρίφιν, δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
Εντάξει.
- Καληνύχτα, μικρέ. - Καληνύχτα.
- Γιατί τρόμαξε ο Γκρίφιν; - Για το φωτάκι νυχτός.
- Δεν ξέρω τι έχει πάθει. - Έχουμε πολλά παιδιά.
Το ξέρω. Είχα πει να σταματήσουμε στα δύο.
- Δεν είναι η Μάντι το πρόβλημα. - Όχι ακόμα.
Στηv υγειά των νεαρών άμυαλων.
- Λες να τον πάμε σε ψυχολόγο; - Όχι. Μια χαρά είναι.
Δεν είναι. Εγώ φταίω που τον έχασα σ' εκείνο το εμπορικό κέντρο.
Μωρό μου, αυτό ήταν πριν 3 χρόνια. Κι εσύ τρόμαξες περισσότερο από εκείνον.
Κάποια παιδιά είναι νευρικά. Έτσι ήταν και ο αδερφός μου.
- Και τώρα ζει μόνος σ' ένα τροχόσπιτο. - Δεν ζει μόνος. Έχει καμιά 20αριά παπαγάλους.
Δεν με κάνεις να νοιώθω καλύτερα.
Θα μπορούσες να γίνεις προπονητής.
- Σε γυμνάσιο; - Ναι, θα είχε πλάκα.
- Θα ήσουν χαρούμενος. - Και πεινασμένος. Όλοι θα πεινούσαμε.
Δεν συντηρείς οικογένεια κάνοντας τον προπονητή σε γυμνάσιο.
- Πρέπει να ξαναπιάσω δουλειά. - Πάλι τα ίδια; Έλα τώρα. Δεν χρειάζεται.
- Θα μ' αφήνεις μόνο μου με τα τερατάκια; - Θέλω νέα εσώρουχα, κοίτα. Είναι θλιβερά.
- Τα εσώρουχά σου είναι θλιβερά; - Ναι, τα εσώρουχά μου είναι θλιβερά.
Τα δικά μου όμως είναι πολύ χαρούμενα. Έλα 'δω.
Δεν γίνεται να βασιζόμαστε μόνο στον μισθό σου.
- Νομίζω ότι μας φτάνει. - Γιατί να μην ψάξω για δουλειά;
Επειδή συμφωνήσαμε να δουλεύω εγώ κι εσύ να γράφεις το βιβλίο σου.
- Δεν γράφω βιβλίο. - Θα το γράψεις, όταν γυρίσουν τα παιδιά σχολείο.
- Δεν φταίνε τα παιδιά, εγώ φταίω. - Κάτι θα βρω.
Έχε μου εμπιστοσύνη. Έχουμε και το πάρτι αύριο βράδυ.
Σ' αρέσουν τα πάρτι. Σ' έχω δει να πίνεις ουΐσκι.
Θα είναι πολύ βαρετά. Ούτε καν τους ξέρουμε αυτούς.
Ναι, αλλά ο Γκάρι με ξέρει. Λέει ότι άντρας της ίσως με προσλάβει.
Ίσως αλλάξει η τύχη μας. Δεν αισθάνεσαι τυχερή;
- Νομίζω ότι τα πράγματα "ανέβηκαν". - Είσαι πολύ σπαστικός.
Εγώ είμαι σπαστικός;
- Εσύ έχεις θλιβερά εσώρουχα. - Βγάλε το παντελόνι σου.
- Αμέσως, κυρία μου. Σοβαρά; - Ναι. Βγαλ' το.
Εντάξει.
- Μπαμπά; - Ναι!
- Τι τρέχει, φιλαράκο; - Κάτι είναι πάνω.
Νομίζω ότι κάτι είναι στο δωμάτιό μου.
Έρχομαι αμέσως. Μέχρι εδώ ήταν η τύχη μου.
Μην το κουνήσεις, επιστρέφω αμέσως. Κάνε βρώμικες σκέψεις.
Τι είναι; Έχει κάτι η σοφίτα;
Τα σπίτια κάνουν θορύβους τη νύχτα. Είναι φυσιολογικό.
- Το παλιό μας σπίτι δεν έκανε. - Πράγματι.
Πες μου τι άκουσες.
- Που βρέθηκαν όλοι αυτοί οι κλόουν; - Τους βρήκα εκεί μέσα.
Γιατί να 'χει κάποιος ένα κουτί με κλόουν;
Ο κόσμος κάνει συλλογή από περίεργα πράγματα.
- Δεν το θέλω εδώ. - Φοβάσαι; Τι φοβάσαι;
Τα πάντα.
Πρέπει να το ξεπεράσεις. Να μην ανησυχείς τόσο πολύ.
Αν φοβάσαι συνέχεια, θα φοβάται και η Μάντι.
Πρέπει να δώσεις το καλό παράδειγμα. Είσαι ο μεγάλος αδερφός, να είσαι θαρραλέος.
Μπαμπά! Τι είναι;
Μίλα μου. Γιατί είσαι εδώ;
Χρησιμοποίησέ με! Μπορώ να σε απελευθερώσω!
- Τι συμβαίνει; - Δεν ξέρω.
Έρικ, τι γίνεται εκεί πάνω;
- Έχουμε έναν σκίουρο. - Είσαι θεοπάλαβος.
- Μεγάλος, μαλλιαρός με ουρά, απαίσιος. - Τέλεια. Τρωκτικά.
Θα βάλω μια παγίδα αύριο.
Αφού τον πιάσεις με την παγίδα, θα τον αφήσεις στο δάσος;
Φυσικά. Θα νοιώσεις καλύτερα, γλυκιά μου;
Δεν κοιμάμαι εκεί πάνω μέχρι να φύγει.
Εντάξει, τους έχεις.
Δεν σε βλέπω.
Ποιος άλλος είναι εκεί μαζί σου;
Μπορεί να 'ρθει και ο Γκρίφιν;
Ναι, ελεύθερα εννοώ.
Πρέπει να ρωτήσω τη μαμά μου.
Όχι.
Δεν φοβάμαι.
Ναι.
Και πώς θα 'ρθεις εδώ;
Μάντι, τι συμβαίνει;
Έρχονται.
Ποιοι; Ποιοι έρχονται;
Μάντι, φύγε απ' την τηλεόραση!
Τι συμβαίνει;
Ήρθαν.
Εδώ λέει ότι μάλλον φταίει κάποιος χαλαρός αγωγός.
Θα φωνάξω ηλεκτρολόγο.
Θα πληρώσουμε για κάτι που μπορώ να φτιάξω εγώ;
Αυτοί χρεώνουν μια περιουσία. Θα με βοηθήσει ο Γκρίφιν.
Θα σε βοηθήσει ο Γκρίφιν να φτιάξεις τα ηλεκτρικά;
Βρήκα και από πού μπήκε ο σκίουρος. Έχει μια τρύπα στην οροφή.
Μπαμπά, δεν θέλω δημητριακά. Θέλω πίτσα.
- Για πρωϊνό; - Όλη την ώρα!
- Τρεις φορές τη μέρα; - Γκρίφιν, σου είπα να μην αγγίξεις το τηλέφωνό μου!
- Δεν το άγγιξα. - Και γιατί χάλασε;
- Πού να ξέρω; - Αρχίσαμε πάλι.
- Θέλω καινούριο τηλέφωνο. - Όχι αλλά τηλέφωνα, γλυκειά μου.
Δεν είναι πολυτέλεια, μπαμπά. Είναι είδος ανάγκης.
Πως θα με βρείτε σε ώρα ανάγκης;
- Δεν έχουμε λεφτά, γλυκιά μου. - Μαλακίες.
- Κέντρα... - Γιατί είσαι τόσο εγωΐστρια;
- Μαλακίες! - Μάντι.
- Αν θες καινούριο τηλέφωνο, βρες μια δουλειά. - Θα βρω δουλειά, όταν βρεις κι εσύ.
Έχει δουλειά. Εσείς είστε η δουλειά της!
Στην οποία προφανώς τα πάω χάλια.
- Δεν πιστεύω ότι τα πας χάλια. - Ευχαριστώ, γλυκιέ μου.
Μάντι, θυμάσαι χθες βράδυ που είπες ότι ήρθαν.
- Τι εννοούσες; Ποιοι ήρθαν; - Οι φίλοι μου.
Οι φανταστικοί φίλοι σου;
Όχι, είναι χαμένοι. Δεν είναι φανταστικοί, μαμά.
Αυτό το κορίτσι θα με τρελάνει. Είναι τιμωρημένη.
Θα μείνει μέσα τουλάχιστον 24 ώρες. Θύμισέ της ότι θα σας προσέχει απόψε.
- Σιχαίνομαι να μας προσέχει η Κέντρα. - Κι αυτή το ίδιο.
Πάω να φτιάξω καμιά παγίδα για σκίουρους.
- Καλή ιδέα. - Τι είναι αυτό;
- Γκρίφιν, ασ' το κάτω! - Κόκκαλο είναι;
- Ναι. Ασ' το κάτω. - Για να δω.
Από κανένα κατοικίδιο θα 'ναι. Ίσως είναι άλογο.
- Μπορεί να είναι γουρούνι. - Φοβάσαι;
- Σταμάτα. - Τι έπαθες;
Βαλ' το εκεί που το βρήκες.
Δεν έγινε δεκτή.
Συγγνώμη. Η γυναίκα μου είπε ότι ίσως ακύρωνε μια απ' τις κάρτες...
επειδή δεν τις χρειαζόμαστε όλες. Δεν ήξερα ότι το έκανε κιόλας.
Δεν έχει ακυρωθεί. Έχει ξεπεράσει το όριο.
- Αυτό λέει εκεί; - Ναι.
Δοκίμασε αυτή.
Δις Άπρον, είσαι στο σωματείο; Έχετε καλό συνταξιοδοτικό εδώ;
Λυπάμαι. Κι αυτή έχει ακυρωθεί.
- Δύο στα δύο. Εντάξει. Τρίτη και τυχερή. - Ας το ελπίσουμε.
- Τι λέει; Είναι εντάξει; - Ναι, εντάξει είναι.
Γαμώτο! Γκρίφιν, σου είπα να πάρεις τα περιοδικά σου πάνω.
- Μόλις θα τα έπαιρνα. - Παραλίγο να σκοτωθώ.
Επειδή περπατάς και ταυτόχρονα παίζεις αυτό το παιχνίδι.
Ευχαριστώ.
Μάντι; Εσύ είσαι;
Μάντι;
Μάντι, δεν είναι αστείο.
Κατεβείτε όλοι κάτω. Οικογενειακό συμβούλιο.
- Μπαμπά, έχω να σου πω κάτι. - Κέντρα, έλα κάτω.
- Αγάπη μου, τι έπαθαν τα λουλούδια έξω; - Δεν ξέρω. Πήρες πίτσα;
- Έφτιαξα κοτομπουκιές. - Δεν πειράζει, θα φάμε κι απ' τα δύο.
Θα τις βάλουμε μέσα και θα 'χουμε πίτσα με κοτομπουκιές.
- Μπαμπά, έγινε κάτι πολύ περίεργο. - Γιατί φωνάζεις, Γκρίφιν;
- Τι είναι; - Τι είναι; Ορίστε τι είναι.
- Δεν το πιστεύω! - Να το πιστέψεις.
- Ξεφορτώσου με τώρα. - Ευχαριστώ, μπαμπά.
Μπαμπά, η μπάλα κύλησε στο πάτωμα...
- χτύπησε στη ντουλάπα... - Κοίτα. Σου πήρα το παιχνίδι που ήθελες.
- Ωραίο δεν είναι; - Μπαμπά, δεν μ' ακούς!
- Έχει και κάμερα πάνω. - Αλήθεια;
- Τι κάνεις; - Τι κάνω;
Κοίτα. Είναι αυτά που σ' άρεσαν. Να τα φορέσεις στο πάρτι απόψε.
Μπαμπά, ήταν ένας πύργος από περιοδικά και όταν γύρισα, πετάχτηκαν στα μούτρα μου.
- Εμφανίστηκαν απ' το πουθενά. - Αλήθεια; Απίστευτο.
- Δεν είναι αστείο, μπαμπά. - Είναι.
- Πώς τα πλήρωσες όλα αυτά; - Πως λες; Έκλεψα μια τράπεζα.
Πρέπει να τα επιστρέψουμε.
- Όχι, μαμά. - Δεν θα επιστρέψουμε τίποτα.
- Μας αξίζουν μερικά δωράκια. - Γιατί δεν μ' ακούει κανείς;
Γκρίφιν, έλεος! Όλο το απόγευμα κάνεις έτσι.
Θα βάλω κωδικό στο τηλέφωνο και δεν θα το πειράζεις.
- Μην τον τσιγκλάς. - Μπαμπά, πρέπει να μετακομίσουμε!
- Δεν μετακομίζουμε. Σταμάτα τώρα! - Έϊμι...
Το περίμενα απ' τη Μάντι, αλλά μάλλον αυτός είναι το μωρό της οικογένειας.
- Ορίστε, μαμά. - Ευχαριστώ, γλυκιά μου.
- Γκρίφιν, συγγνώμη. - Δεν πήγαν όλα όπως τα περίμενα.
- Πως είναι η πίτσα; - Δεν είναι καλή.
Βάλε μέσα κοτομπουκιές. Είναι καλύτερη.
Είμαι ένας απαίσιο άνθρωπος. Είπα τον γιο μου μωρό.
Αν σε παρηγορεί η μάνα μου με φώναζε χειρότερα.
Κάτι δε πάει καλά με αυτόν, Έρικ.
Δεν είναι μόνο το άνχος.
- Είναι καλά. - Δεν είναι καλά.
Λέει τρελά πράγματα και τα πιστεύει.
Εντάξει τι θες να κάνω; Θες να...
Να το δει κάποιος;
Πώς; Εννοώ πως ξοδεύεις χρήματα που δεν έχουμε.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Εννοώ πως δεν έχω τη ψευδαίσθηση...
Ξοδεύω λεφτά;
Κάνω ότι καλύτερο μπορώ.
Θέλω να σας δίνω ότι χρειάζεστε. Προσπαθώ να...
Το ξέρω. Το ξέρω.
Κοίτα, κοίτα, ήταν μια κακή μέρα, εντάξει;
Θα πάει καλύτερα.
- Πάω να ετοιμαστώ. - Εντάξει.
Μπαμπά, σπάσε μου το χέρι. Το λαιμό τώρα.
- Μπαμπά, αν ξαναμπεί ο σκίουρος; - Έκλεισα την τρύπα. Δεν μπαίνει τίποτα.
- Και γιατί άφησες την παγίδα; - Για σιγουριά. Οι σκίουροι είναι έξυπνοι.
Αντίο. Βάλε το συναγερμό. Πάρε αν χρειαστείς κάτι.
- Θα πάρω απ' το καινούριο τηλέφωνο. - Είμαι βέβαιος.
- Φρόνιμα με την αδερφή σας. - Αντίο, μαμά.
- Θα μείνω ξύπνια όλη νύχτα! - Όχι, Μάντι. Πήγαινε πάνω.
Όχι!
Εντάξει;
Περίμενε. Η Πίγκιχορν λέει ότι θέλει κι άλλα φιλάκια.
Αλήθεια; Πόσα;
- Λέει τρία - Τρία; Εντάξει.
Ένα, δύο, τρία... Είκοσι. Σ' αγαπώ.
- Δεν μπορώ να κοιμηθώ. - Γιατί;
Έρχεται καταιγίδα.
Ο Γκάρι μου είπε ότι παίζατε μπάλα στο κολέγιο και ήσουν πολύ καλός.
Ακόμη είμαι καλός με κάτι μπάλες. Μη σου μπαίνουν ιδέες, Μπάρμπαρα.
Μπορούσε να παίζει σε μεγάλες ομάδες, αλλά είναι πολύ σεμνός.
Είχα πρόβλημα στον ώμο, οπότε δεν ήταν γραφτό.
- Ευτυχώς, είχες εναλλακτική. - Μια χαρά είναι το κουστούμι και η γραβάτα.
Όπως λέω και στο γιο μου, σου πληρώνει το νοίκι.
Ευτυχώς που έχω κοστούμι και γραβάτα. Μπορώ να τα βάλω τη Δευτέρα.
- Τι ώρα πιάνω δουλειά; 9; - Μόλις μετακόμισαν στο Γουΐλοου Πόϊντ.
Ο αδερφός μου είχε σπίτι σ' αυτή την περιοχή τη δεκαετία του '90.
Δεν τον επισκεφθήκαμε ποτέ εξαιτίας του νεκροταφείου.
- Και μόνο η σκέψη με ανατρίχιαζε. - Ποιο νεκροταφείο;
Τα σπίτια εκεί χτίστηκαν πάνω σ' ένα παλιό νεκροταφείο.
- Το μετακίνησαν όμως. - Το μετέφεραν στο πάρκο Μπρόξον.
800 στρέμματα. Αλλά έγινε πριν πολλά χρόνια.
Δηλαδή, μετέφεραν ολόκληρο νεκροταφείο;
- Δεν σας το είπε ο μεσίτης; - Όχι, δεν είπε τίποτα.
Δεν είναι λίγο άκομψο να μετακινήσεις τόσους νεκρούς;
Δεν ήταν νεκροταφείο καμιάς αρχαίας φυλής.
10 λεπτά μακριά είναι. Μπορούν να επισκεφτούν τους αγαπημένους τους.
Τώρα όμως είναι σε καλύτερη γειτονιά.
Συγγνώμη.
Δεν υπάρχει λόγος να φοβάμαι.
Βοήθεια!
Κέντρα!
Μάντι...
Θα μπλέξουμε άσχημα.
Γκρίφιν;
- Γκρίφιν, φοβάμαι. - Μείνε μακριά απ' την ντουλάπα.
Μη μ' αφήνεις!
Κέντρα!
Γκρίφιν άνοιξε τη πόρτα!
Τι διάολο είναι αυτό;
- Σταμάτα τ' αμάξι. - Γιατί;
Βοήθεια!
Κάποιος να με βοήθησει!
- Γκρίφιν! - Θεέ μου! Γκρίφιν, είσαι καλά;
- Τι στο διάολο συμβαίνει; - Μαμά! Μπαμπά!
- Κλειδώθηκα στο υπόγειο και... - Πιο σιγα, πιο σιγά.
- Τι είπες; - Δεν μπορώ να βρω τη Μάντι!
Μάντισον;
Μαμά;
Μαμά.
Μαμά. Μαμά;
Μαμά!
Μαμά;
- Μαμά. - Μάντι, που είσαι;
Μαμά!
Μπαμπά, εσύ είσαι;
- Δεν ξέρουμε τι έγινε. - Πρέπει όμως να τους το πούμε.
Πρέπει να δούμε τι έγινε. Δεν γίνεται να καλέσουμε την αστυνομία.
Τι θα τους πούμε; Ότι η κόρη μας... Δεν ξέρω καν τι έγινε.
Πρέπει να δούμε τι συμβαίνει.
Άκουσέ με. Αν καλέσουμε την αστυνομία, θα κατηγορήσουν εμάς.
Όχι, θα τους πούμε τι έγινε. Θα τους πούμε την αλήθεια.
- Θα τους πω την αλήθεια. - Μαζί θα τους πούμε την αλήθεια.
Θα τους πω την αλήθεια για το τι έγινε.
- Δεν ξέρουμε ποια είναι η αλήθεια. - Έρικ, κάποιον πρέπει να ειδοποιήσουμε.
Κάποιος θα υπάρχει που θα μας πιστέψει.
ΤΜΗΜΑ ΠΑΡΑΦΥΣΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ
Ο Γκρίφιν ήταν ο πρώτος που παρατήρησε διάφορα. Θορύβους...
Διάφορα άλλα.
Νόμιζα ότι τα έβγαζε απ' το μυαλό του. Συγγνώμη.
- Δεν ξέραμε πού αλλού να πάμε. - Κάνατε πολύ καλά που ήρθατε εδώ.
Όταν σπούδαζα εδώ, αυτό το τμήμα είχε την πιο απίθανη φήμη.
Νομίζω ότι ακόμη την έχουμε. Μπορώ να ρωτήσω πού είναι ο σύζυγός σας;
Σπίτι με την Κέντρα, τη μεγάλη μας κόρη. Δεν θέλαμε ν' αφήσουμε τη Μάντι μόνη της.
Τελευταία φορά επικοινωνήσατε μαζί της, αφού εξαφανίστηκε;
Μόνο μια φορά.
Μέσω της τηλεόρασης. Ξέρω πόσο τρελό ακούγεται.
- Ξέρω ότι ακούγομαι γελοία. - Όχι, δεν ακούγεται καθόλου τρελό.
- Εγώ φταίω. - Όχι, κοίτα με. Δε φταις εσύ.
Γιατί πιστεύεις ότι φταις εσύ;
Την άφησα μόνη της. Και ξέρω ότι δεν έπρεπε.
- Αλλά φοβήθηκα. - Φυσικά φοβήθηκες.
Πρέπει να φέρετε πίσω την αδερφή μου. Πρέπει.
Μπορείτε να το κάνετε;
Θα προσπαθήσω.
Αυτή είναι η τηλεόραση που άγγιξε η Μάντι.
Αυτή είναι η σκάλα, που πιάστηκε πρώτη φορά ο Γκρίφιν απ' το δέντρο.
Και υπάρχει κι αυτό το τίναγμα. Μήπως θέλετε κανένα σάντουϊτς;
- Δεν χρειάζεται. - Μπορώ ν' αρχίσω να τραβάω;
Ναι, τράβα ό,τι θες.
Είναι συμπαγής τοίχος. Τον χτύπησα 100 φορές.
- Πιστεύετε ότι κάτι την τράβηξε εκεί μέσα; - Δεν ξέρουμε.
- Πιστεύετε ότι είναι κάποια μαγική πύλη; - Σας είπα ότι δεν ξέρουμε.
Μπορώ να το πάρω αυτό, μέχρι να γυρίσει; Δεν θέλω να χαθεί.
Κανένα πρόβλημα.
Ξέρετε, κατέγραψα ένα απίστευτο περιστατικό πρόσφατα.
Ήμασταν σ' ένα παλιό σπίτι στο Νέϊπερβιλ...
και ένα σκαμνάκι πιάνου κύλησε 3 μέτρα μέσα στο σαλόνι.
Έκανε 7 ώρες.
- Να κυλήσει 3 μέτρα; - Ναι.
Αλλά χρησιμοποίησα μια ειδική χρονική ρύθμιση στην κάμερα και το κατέγραψα.
Δεν μπορείς να δεις κάτι τέτοιο με γυμνό μάτι...
Το τράβηξες αυτό με την ειδική κάμερά σου;
Απ' την εμπειρία μου, αυτή δεν είναι κλασική περίπτωση στοιχειωμένου σπιτιού.
Αυτό που έχετε, πιθανότατα είναι εισβολή κάποιου κακού πνεύματος.
Ποια η διαφορά;
Τα φαντάσματα συνήθως είναι κίνδυνες οπτασίες, τα κακά πνεύματα όμως...
είναι θορυβώδη, επιθετικά, βίαια, μετακινούν αντικείμενα.
Έρχονται και μετά, εντελώς ξαφνικά, εξαφανίζονται.
Και θα πάρει τη Μάντι μαζί του;
- Είσαι καλά; - Ναι.
Τι συμβαίνει;
Έπρεπε να ήμουν εκεί. Στο σπίτι.
- Έπρεπε να ήμουν στο σπίτι. - Μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου.
Δεν θέλω να σε χάσω τώρα.
Αν εγώ πω, "Δεν θα τα καταφέρουμε", εσύ πρέπει να πεις, "Φυσικά, θα τα καταφέρουμε, γλυκιά μου".
Αλλιώς, δεν θα το ξεπεράσουμε αυτό.
Κάναμε μια σάρωση του σπιτιού και τώρα θα συνδεθούμε με το σύστημά σας...
ώστε αν η Μάντι επικοινωνήσει ξανά, να μπορούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει...
και ίσως μας βοηθήσει να τη φέρουμε πίσω. Συμφωνείτε;
Τέλεια. Μπορούμε να κάνουμε πιο γρήγορα;
Πρόσεχε.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Ο μπαμπάς σου είναι άνεργος εδώ και αρκετό καιρό, σωστά;
Ναι, μάλλον.
Δεν πειράζει. Κανείς δεν είναι τέλειος.
Αλλά σκεφτόμουν ότι αν θες να βγάλεις λεφτά γρήγορα...
μια απαγωγή από ένα κακό πνεύμα δεν είναι άσχημη ιδέα.
Ακόμη κι αν αποδειχτεί ψεύτικη, αποκτάς δημοσιότητα, βγαίνεις στην τηλεόραση.
Έχεις δική σου εκπομπή. Δεν είναι καταπληκτικό;
Δεν θέλουμε δική μας εκπομπή. Θέλουμε πίσω τη Μάντι.
Είσαι καλός, μικρέ. Πολύ καλός.
Έβαλες τον ανιχνευτή θερμότητας στο πίσω μέρος της ντουλάπας;
Όχι ακόμα. Δεν ήξερα πως να το στερεώσω.
Βίδωσέ το, Μπόϊντ.
Εντάξει, αρχηγέ.
Βίδωσέ το.
Γαμώτο.
Σε τσάκωσα.
- Τελειώσατε εκεί πάνω; - Ναι.
Ο ανιχνευτής θερμότητας είναι στη ντουλάπα;
- Περίπου. - Μπόϊντ, θέλω να το πάρεις πιο σοβαρά, εντάξει;
Εντάξει.
Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα πραγματικότητας.
Τώρα είμαστε σ' ένα υλικό επίπεδο, αλλά ότα πεθάνουμε, το πνεύμα μας πάει...
σε άλλο επίπεδο. Σ' ένα αστρικό ή πνευματικό επίπεδο.
Που σημαίνει ότι είμαστε εδώ και ταυτόχρονα δεν είμαστε.
Εντάξει.
Κοιτάξτε αυτό.
Είναι κάπως έτσι.
Ευχαριστώ, Δρ. Πάουελ. Εδώ είμαστε εμείς, στο υλικό επίπεδο.
Και με κάποιο τρόπο, η Μάντι τραβήχτηκε εδώ.
- Εδώ, αλλά ταυτόχρονα όχι εδώ. - Ακριβώς.
Άρα, κάποιος πρέπει να πάει εκεί να της δείξει το δρόμο να γυρίσει.
Δεν είναι άσχημη ιδέα.
Είμαι βέβαιη ότι Μάντι μας ακούει πολύ καλύτερα, απ' ό,τι την ακούμε εμείς.
Αυτά τα μηχανήματα θα φιλτράρουν όλες τις παρεμβολές...
για να μπορούμε να επικοινωνήσουμε καλύτερα μαζί της.
Πώς θα ξεκινήσουμε;
Απλά, φωνάξτε την.
Εντάξει.
Μάντι;
Μάντισον, η μαμά είμαι.
Μ' ακούς; Μάντισον, θέλουμε να σου μιλήσουμε.
Θέλουμε να μας πεις αν είσαι καλά.
Είσαι εδώ;
Μάντι, θέλουμε ν' ακούσουμε τη φωνή σου, γλυκειά μου.
Μπορείς να πεις ένα γεια στη μανούλα;
Είσαι εδώ; Μας λείπεις πάρα πολύ.
Λείπεις στη μανούλα πάρα, μα πάρα πολύ.
- Μαμά! - Γεια σου, μωρό μου!
Είναι κι ο μπαμπάς εδώ. Σε περιμένουμε όλοι, γλυκειά μου.
Μπαμπά, πού είσαι;
Είμαστε σπίτι και θέλουμε να γυρίσεις πίσω τώρα, γλυκειά μου.
Προσπαθώ, αλλά δεν μπορώ να σας βρω.
Συνέχισε την προσπάθεια, εμείς είμαστε εδώ. Είσαι πολύ κοντά.
Μαμά...
Μπαμπά, εσύ είσαι;
- Ο μπαμπάς είναι εδώ, γλυκειά μου. - Κάποιος είναι μαζί της.
Ποιος είναι μαζί σου, μωρό μου; Ποιος είναι μαζί σου;
Είναι όλοι γύρω μου...
Μάντι! Μάντι!
Μάντι, μας ακούς;
Μαμά...
- Μπαμπά! - Μάντι;
Μάντισον;
Μπαμπά, φοβάμαι.
- Μάντι; - Όχι, κ. Μπόουεν!
Μάντι, εγώ είμαι, γλυκειά μου.
Φερ' τη πίσω!
Δεν μπορείς να την πάρεις!
Είσαι καλά; Χτύπησες; Όλα εντάξει;
- Τι είναι αυτό; Έρικ! - Τι έγινε;
Αυτό, κ. Μπόουεν, είναι η διέξοδος της Μάντι.
Αλλά θα χρειαστούμε λίγη βοήθεια για να την οδηγήσουμε εκεί.
- Τι είδους βοήθεια; - Έχετε ακουστά τον Κάριγκαν Μπερκ;
Αποκλείεται.
- Τι έπαθε το χέρι σου; - Μπλάνσαρντ, Μίτσιγκαν, 1997.
Σ' ένα υπόγειο. Το πνεύμα δεν ήθελε να φύγει.
- Ευτυχώς, δεν είναι όλα τόσο θυμωμένα. - Το δικό μας είναι.
- Είσαι καλά, μικρέ; - Ναι, ήρθε ο τύπος.
- Πρέπει να είστε οι Μπόουεν. - Κι εσείς πρέπει να είστε οι ενισχύσεις.
- Δρ. Πάουελ... - Είμαστε έτοιμοι, αν θες ν' αρχίσεις.
Είμαι μεγάλος θαυμαστής σας. Με λένε Μπόϊντ. Χαίρομαι που σας γvωρίζω.
Κράτα.
- Ξέρει ότι αυτό δεν θα βγει στην τηλεόραση; - Ναι, του το είπα.
- Και γιατί το κάνει; - Αυτή είναι η περιοχή της ετεροτοπίας.
Ένα τραπέζι έπεσε από 'κει πάνω. Παραλίγο να με σκοτώσει.
- Όλα εντάξει; - Αν ήταν, δεν θα ήμουν εδώ.
Αυτό το σπίτι δεν είναι "καθαρό".
Κατ' αρχήν, θέλω να μου πείτε λίγο για τη Μάντι.
Νοιώσατε ποτέ ότι ήταν λίγο στον κόσμο της;
- Στον κόσμο της; - Τι εννοείτε;
Την ακούσατε ποτέ να μιλάει για πράγματα ανύπαρκτα;
Ναι, έχει φανταστικούς φίλους, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό.
Νομίζω ότι θέλει να πει ότι ίσως η Μάντι γεννήθηκε με κάποιο χάρισμα.
Δεν θα χρησιμοποιούσα αυτή τη λέξη, αλλά εντάξει.
Εννοείς ότι μπορεί να μιλάει σε φαντάσματα;
Είναι 6 χρονών.
Που σημαίνει ότι η ζωή της είναι ακόμα πολύ αγνή.
Χωρίς κρίσεις και κυνισμό.
Γιατί νομίζετε ότι την προσέγγισαν αυτή και όχι κάποιον από σας;
Μιλάς συνέχεια στον πληθυντικό. Ποιοι είναι "αυτοί";
Η Μπρουκ μου είπε ότι αυτά τα σπίτια χτίστηκαν πάνω σ' ένα νεκροταφείο.
- Μπαμπά, είναι αλήθεια; - Ηρέμησε. Είναι πρώην νεκροταφείο.
- Μετέφεραν τους νεκρούς πριν πολλά χρόνια. - Πήγαν σε καλύτερη γειτονιά.
Δεν νομίζω. Μάλλον, είπαν στον κόσμο ότι μετέφεραν το νεκροταφείο...
- αλλά μετέφεραν μόνο τις ταφόπλακες. - Και άφησαν τα πτώματα;
Θεέ μου.
Δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με μερικά θυμωμένα πνεύματα.
Είναι κάτι που δεν έχω ξανασυναντήσει ποτέ.
Είναι σαν όχλος. Έχουν υποστεί μια φοβερή αδικία...
κι αυτός ο θυμός και η απογοήτευση έχουν δημιουργήσει μια πιο ισχυρή δύναμη.
Το πνεύμα του κακού. Είναι παγιδευμένοι και απελπισμένοι.
Και η κόρη σας είναι το εισιτήριό τους για να βγουν απ' αυτή την κόλαση.
- Τι τη θέλουν; - Θέλουν να γίνει ο φάρος στο σκοτάδι.
Να τους οδηγήσει στο φως.
- Και τι θα γίνει, αν πάει προς το φως; - Δεν υπάρχει γυρισμός, αν το κάνει αυτό.
Επειδή το λέει αυτός, δεν σημαίνει ότι είναι έτσι.
- Τίποτα απ' όσα είπες δεν είναι λογικό. - Και όλα τ' άλλα είναι;
Η ντουλάπα, το δέντρο, η τρύπα στο ταβάνι. Όλα αυτά είναι λογικά...
- κι εγώ λέω μαλακίες. - Δεν ξέρω, εντάξει;
Θέλουμε πίσω την κόρη μας. Αυτό μόνο.
- Έρικ, ξέρω ακριβώς πώς αισθάνεσαι. - Δεν είμαι σίγουρος.
Το αισθάνομαι κάθε μέρα, όλη μου τη ζωή.
Είναι δύσκολο να ξέρεις τι να πιστέψεις, αλλά είμαι εδώ για να βοηθήσω.
Το πιστεύεις αυτό, έτσι δεν είναι;
Εντάξει.
Είσαι η μόνη μας ελπίδα, ας το κάνουμε.
Όλοι θα 'χετε από ένα GPS για να ξέρουμε που είστε...
ανά πάσα στιγμή, σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά.
- Τι θα το κάνουμε αυτό; - Βαλ' το στην τσέπη σου.
- Παράξενος, ε; - Ναι.
- Τι έχει το πόδι του; - Δεν ξέρω.
Μπορείς να μου δείξεις πώς πετάει αυτό;
Εντάξει. Είναι λίγο περίπλοκο. Θες να το πιλοτάρω εγώ;
Τα καταφέρνω κι εγώ.
Θα με ρωτήσεις ή θα κοιτάς όλη μέρα το πόδι μου;
- Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς. - Ας τελειώνουμε μ' αυτό.
Τι κάνεις; Όχι, δεν χρειάζεται να το δούμε. Είναι αλλόκοτο.
- Τι έπαθες; - Πορτογαλία, 2003.
Σ' ένα μοναστήρι στο δάσος Μπουσάκο είχε ένα πολύ κακό πνεύμα.
Και το ξεφορτώθηκες;
Όχι, πριν πάρει κι ένα κομμάτι απ' το πόδι μου μαζί του.
Εντάξει, ευχαριστούμε. Αηδίασα και πάω να ξεράσω.
Κι αυτό πως έγινε;
Καλή ιστορία. Θα στην πω όταν τελειώσουμε μ' αυτά εδώ.
Με την προϋπόθεση ότι δε θα πεθάνεις.
Εντάξει.
- Γιατί το κάνεις αυτό; - Ποιο;
Που του λες τις ιστορίες σου. Ακούγεσαι σαν γέρος.
Μέρος της δουλειάς. Γερνάμε σε σκυλίσια χρόνια.
- Έχετε παιδιά, κ. Μπερκ; - Δυστυχώς, όχι.
Η γυναίκα μου δεν το έβρισκε καλή ιδέα, δεδομένης της δουλειάς μας.
- Δεν ήταν μόνο η δουλειά. - Δηλαδή, οι δύο σας ήσασταν...
- Για λίγο. - Ήμασταν νέοι και ανόητοι.
- Μόνο ο ένας ήταν ανόητος. - Μην είσαι τόσο σκληρή με τον εαυτό σου.
- Ήμουν ακαταμάχητος τότε. - Πάω να δω τις ενδείξεις πάνω.
Το σκάει, όπως το 'σκασε κι απ' το γάμο μας.
Για την ασφαλή και σταθερή αγκαλιά της Ακαδημίας.
- Της λείπω ακόμα, όμως. - Όχι.
- Σου λείπω λίγο. - Ούτε στο ελάχιστο.
Ξεχνάει ότι τα αισθάνομαι αυτά.
- Έχω ξεχωριστές ικανότητες, ξέρεις. - Όχι και τόσο ξεχωριστές.
- Είσαι καλά; - Φοβάμαι λίγο.
Κι εγώ. Τι να κάνουμε γι' αυτό;
- Δεν ξέρω. Να σκεφτούμε τη Μάντι; - Ας το προσπαθήσουμε.
- Φοβάσαι λιγότερο τώρα; - Όχι και τόσο.
Ούτε κι εγώ.
- Νοιώθω πιο θαρραλέος, όμως. - Κι εγώ.
- Εντάξει είμαστε. - Μπρουκ, η εικόνα είναι εντάξει.
Είμαστε έτοιμοι ν' αρχίσουμε.
Κέντρα, μου δίνεις τη ζώνη από εκείνη την τσάντα;
Λοιπό, για να ξέρουμε όλοι τι θα κάνουμε.
Πρώτα, με το σκοινί θα γεφυρώσουμε την είσοδο με την έξοδο.
Οι κανόνες είναι διαφορετικοί εκεί μέσα.
Δεν υπάρχει πάνω και κάτω και δεν υπάρχουν ευθείες.
Γι' αυτό, πρέπει να φτιάξουμε μία εμείς.
Αυτό το σκοινί είναι ο οδηγός μας. Αν το αφήσουμε...
δεν θα βρούμε το δρόμο να γυρίσουμε.
Πέτυχε.
Αφού το κάναμε αυτό, θα στείλουμε μέσα το αεροπλανάκι για να βρούμε τη Μάντι.
Κράτα το σταθερό τώρα. Σταθερό.
Η Μάντι. Μάντι;
- Μαμά... - Μάντι;
- Μάντι, μ' ακούς;
- Μαμά... - Μάντισον, Μάντισον;
Μάντισον, γλυκειά μου...
- Μάντισον, η μαμά είμαι. - Μαμά;
- Μάντι; - Μπαμπά;
- Τη χάνουμε, πρέπει να τη βγάλουμε έξω. - Θα πάω εγώ.
Άκουσέ με, Έρικ. Είμαι μητέρα της, πρέπει vα πάω.
- Είναι πολύ κοντά στο φως. Πρέπει να τη βγάλω έξω. - Όχι, θα πάω εγώ. Δεν θ' ακολουθήσει έναν ξένο.
Δεν το 'χεις ξανακάνει. Δεν ξέρεις με τι έχουμε να κάνουμε.
- Μέχρι να τα βρείτε εσείς, εγώ πάω να τη φέρω. - Σταματήστε! Ο Γκρίφιν είναι ήδη πάνω.
Θεέ μου! Γκρίφιν!
- Γκρίφιν! - Δεν έπρεπε να την είχα αφήσει μόνη της!
Όχι! Γκρίφιν! Όχι!
Γκρίφιν!
Γκρίφιν! Όχι!
Πήγαινε κάτω και πιάσε γερά το σκοινί.
Μόλις σου πω, τράβα με όλη σου τη δύναμη.
- Κι αν δεν πετύχει; - Έϊμι, γλυκειά μου, θα πετύχει.
Το καλό που σου θέλω, να πετύχει.
Δεν είπες ότι μπορείς και μιλάς σ' αυτά τα πράγματα;
Πες τους ότι είναι ώρα ν' αφήσουν τη Μάντι!
Βασίζομαι πάνω σου.
Αυτό το παιδί δεν σας έχει κάνει κανένα κακό! Δεν θέλει το κακό σας!
Περίμενε... Βγήκε εκτός οθόνης. Τον χάσαμε.
Μάντι;
Γκρίφιν...
Μάντι, πρέπει να φύγουμε.
- Δεν μπορώ. - Μπορείς. Πρέπει να φύγουμε τώρα.
Ποτέ δεν θα μ' αφήσουν να φύγω.
Το σκοινί!
Έλα, Μάντι!
Μάντι; Γκρίφιν!
Θα γίνεις καλά, μωρό μου!
- Αναπνέουν; - Έρικ!
Η μαμά είναι εδώ!
Είναι καλά;
- Τι θα κάνουμε; - Βάλτε τα στο νερό αμέσως.
Έλα, μωρό μου, ξύπνα. Μ' ακούς; Ακούς τη μανούλα;
- Ξύπνα, γλυκειά μου. Έλα. - Γκρίφιν, σε παρακαλώ, ξύπνα.
Πρέπει να ξυπνήσεις τώρα.
- Να 'τος! Ξύπνησε! - Είναι καλά η Μάντι;
- Ναι, η Μάντι είναι μια χαρά. Ακούς τη μανούλα; - Έλα, γλυκειά μου.
Σε παρακαλώ, ξύπνα.
- Γεια σου, μαμά. Γεια σου, μπαμπά. - Γεια σου, γλυκειά μου.
Μην ανησυχείς, μαμά. Ο Γκρίφιν μ' έσωσε.
Ναι, και ξέρεις γιατί; Γιατί είναι σούπερ ήρωας.
Σας αγαπώ και τους δυο πάρα πολύ. Θεέ μου.
Κάτσε στο κάθισμά σου.
- Θα ξαναγυρίσουμε ποτέ; - Όχι, γλυκειά μου. Με τίποτα.
Ευχαριστούμε για όλα. Και ελπίζω να μη σε ξαναδούμε ποτέ.
- Δεν ξέρω γιατί το λένε όλοι αυτό. Αντίο. - Αντίο.
Πες μου τώρα. Το αξίζω.
Μπέρμπανκ, Καλιφόρνια, 2012.
Γυρίζαμε ένα επεισόδιο σ' ένα στοιχειωμένο πλυντήριο αυτοκινήτων.
Και ο ηχολήπτης αποκοιμήθηκε.
- Δηλαδή, δεν υπήρχε φάντασμα; - Όχι.
Μόνο ένας νυσταγμένος ηχολήπτης μ' ένα πολύ μεγάλο μικρόφωνο.
- Πες την ατάκα. - Δεν τη λέω.
- Μαμά, είναι για τη Λόρεν. - Μπερκ, πες την ατάκα.
- Το σπίτι είναι "καθαρό". - Έλα, πες το καλύτερα.
- Το σπίτι είναι "καθαρό". - Θεέ μου, θα ξετρελαθεί.
- Το σπίτι είναι "καθαρό". - Δεν είναι, όμως.
Είναι, γλυκειά μου. Βοήθησες τα πνεύματα να βρουν το φως.
Μα δεν το βρήκαν.
Μπαμπά, φύγε!
Δεν μπορούσαν να πάνε στο φως, ήθελαν να τους πάω εγώ.
Αλλά αφού δεν πήγα εγώ, δεν πήγαν ούτε αυτά.
Μπαμπά, φύγε!
Βγείτε απ' το αμάξι.
Γλυκειά μου, είσαι καλά;
- Είστε όλοι καλά; - Ναι.
Περίμενε, μωρό μου.
- Πού είναι η Μάντι; Πού είναι; - Μάντι!
Μαμά; Κάτι δεν πάει καλά.
Μάντι!
- Mαμά! - Σε κρατάω, μωρό μου!
Mαμά!
Κρατήσου!
Τραβήξτε!
Ελευθερώστε αυτή την οικογένεια, όπως θα θέλατε να ελευθερωθείτε κι εσείς!
- Όχι, μην κάνεις καμιά βλακεία. - Έχω έφεση στις βλακείες. Γι' αυτό με παράτησες.
- Κάριγκαν, σε παρακαλώ. - Δεν θ' αφήσουν ποτέ ήσυχη αυτή την οικογένεια.
Βαρέθηκα να υποκρίνομαι για τις κάμερες, Μπρουκ.
Είμαι ο μόνος που απέμεινε για να οδηγήσει αυτές τις ψυχές στο φως. Το ξέρεις.
- Στάσου. Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό. - Το ξέρω. Αλλά θέλω.
- Περίμενε. Πως θα γυρίσεις πίσω; - Κάτι θα σκεφτώ. Αντίο, Μπρουκ.
Έϊμι, έλα εδώ. Πάμε.
- Μάντι! - Πάμε.
- Πρόσεχε το κεφάλι σου. - Έλα, Μάντι.
- Θα σε πιάσει η μαμά. Κέντρα, πάμε! - Συγγνώμη που είμαι τόσο στριμμένη, μπαμπά.
Τα λέμε αργότερα αυτά. Πάμε τώρα.
- Τι κάνεις; - Έχω μια δουλειά να κάνω!
Περίμενε!
Μπαμπά!
- Έϊμι, πρέπει να βρούμε ένα αυτοκίνητο. - Πάρτε το δικό μου. Φύγετε!
Πάμε!
Κανένα ίχνος του;
Τίποτα. Το GPS δεν τον βρίσκει.
Περίμενε. Κάτι πιάνουμε.
- Γεια σας. - Γεια.
Προφανώς, το βρήκατε εύκολα. Δεν είναι πανέμορφο;
Νομίζω πως είναι ότι πρέπει. Περιοχή με καλά σχολεία και το γήπεδο είναι κοντά.
Που να το δείτε και από μέσα. 4 υπνοδωμάτια και τεράστιες ντουλάπες.
- Αυτό δεν μας απασχολεί και πολύ. - Η τελευταία μας ντουλάπα με έφαγε.
Τι γλυκό! Τέλοσπάντων.
Αυτό το σπίτι έχει χαραχτήρα. Κοιτάξτε το.
Εδώ είναι το χωλ. Λεπτομέρειες εποχής παντού.
Κι εδώ είναι το γραφείο. Οδηγεί κατευθείαν στην πίσω αυλή.
Τέλεια για τα παιδιά. Βλέπετε αυτό το δέντρο; Είναι αρχαίο, βρίσκεται εδώ πριν...
Τέλεια.
Πάμε να φύγουμε από 'δω.
Αυτός ο λαβύρινθος ενώνει ένα δίκτυο ξενιστών...
μ' ένα κακό πνεύμα. Είμαι ο Κάριγκαν Μπερκ.
- Και είμαι εδώ για να... - Κι εγώ είμαι η Μπρουκ Πάουελ...
- και είμαστε εδώ για να καθαρίσουμε το σπίτι. - Δεν είχα τελειώσει την ατάκα μου.
Και δεν θα έλεγα "να καθαρίσουμε το σπίτι." Το άλλαξα.
Νόμιζα ότι λέω την ατάκα μου μόλις πεις, "Είμαι ο Κάριγκαν Μπερκ."
- Δεν το είπα. - Μόλις το άκουσα, βγήκα.
- Λάθος στιγμή. - Εντάξει.
Θα μου πει κανείς ποιος είναι ο σωστός τρόπος;
Προσθήκες - Διορθώσεις - Συγχρονισμός: Camalus