Γειά. Με λένε Ντόρι.
Πάσχω από απώλεια βραχείας μνήμης.
- Ναι! - Ακριβώς αυτό είναι που λες.
Καλά, καλά.
Θα παριστάνουμε τα άλλα παιδιά τώρα.
- Γειά, Ντόρι. - Γειά.
Θέλεις να παίξουμε κρυφτό;
Εντάξει. Θα το ήθελα πολύ.
Εμείς θα κρυφτούμε και εσύ θα μετρήσεις και θα ψάξεις να μας βρείς.
Εντάξει, μπαμπά.
Όχι, όχι. Όχι μπαμπάς.
Εγώ είμαι το καλοσυνάτο ψάρι που θέλει να γίνει φίλος σου.
- Εντάξει; - Εντάξει, μπαμπά.
- Όχι. - Κρύβομαι.
Τώρα μέτρα μέχρι το 10.
1, 2, 3.
Α... 4... εε...
Μου αρέσει η άμμος. Είναι μαλακή.
Μαμά, μπορώ να παίξω μαζί τους;
- Ντόρι; - Ντόρι!
Ντόρι, καρδούλα μου.
- Ντόρι, γλυκειά μου. - Συγκρατήσου.
Θυμήσου, γλυκειά μου.
Πρέπει να μένουμε μακριά από το θαλάσσιο ρεύμα.
Εντάξει, αγάπη μου. Θυμήσου τον στίχο που μάθαμε.
Βλέπουμε το θαλάσσιο ρεύμα και λέμε...
Φύγαμε.
Όχι. Όχι.
Είναι, "Με τίποτα!"
Εντάξει; Ας το ξαναδοκιμάσουμε.
Βλέπουμε το θαλάσσιο ρεύμα και λέμε...
Να το θαλάσσιο ρεύμα.
Εκεί είναι το θαλάσσιο ρεύμα.
- Ξέχασα πάλι; - Όχι, όχι.
- Όχι, γλυκειά μου. Όλα εντάξει. - Δεν έγινε τίποτα, καρδιά μου.
Και αν ξεχάσω εσάς;
Θα με ξεχνούσατε ποτέ;
- Όχι, καρδιά μου. - Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ, Ντόρι.
Και ξέρουμε ότι δεν θα μας ξεχάσεις ποτέ.
Ψάχνοντας την Ντόρι
Γειά.
- Το άκουσες αυτό; - Ποιό αυτό;
Σταν... Άκουσα κάποιον να λέει γειά.
Ποιόν; Δεν άκουσα κανέναν να λέει γειά.
Δεν ξέρω, Σταν. Μόλις άκουσα κάποιον να λέει γειά.
Υπάρχουν πολλά ψάρια εδώ.
Κυριολεκτικά ο οποιοσδήποτε θα μπορούσε να έχει πει γειά.
Γειά.
- Εκεί. - Πού;
- Εκεί. Ακριβώς εκεί. - Τί ψάχνω;
- Εκεί. - Ω!
Γειά;
- Γειά. - Θεέ μου, είναι ένα παιδί.
- Γειά. - Γειά, μικρή.
- Γειά. - Εδώ πέρα. Γειά;
Γειά.
Γειά. Με λένε Ντόρι. Μπορείτε παρακαλώ να με βοηθήσετε;
Γειά σου, Ντόρι.
Ντόρι, έχεις χαθεί;
Πού είναι οι γονείς σου;
Δεν μπορώ να θυμηθώ.
Θα ψάξουμε τριγύρω.
Είναι κάποια από αυτά τα ψάρια οι γονείς σου;
Γειά. Με λένε Ντόρι. Μπορείτε παρακαλώ να με βοηθήσετε;
Γλυκειά μου... Μόλις το είπες αυτό.
Το είπα;
Λυπάμαι.
Πάσχω από απώλεια βραχείας μνήμης.
- Τι τρομερό. - Απώλεια βραχείας μνήμης.
Εντάξει, απλά...
Περίμενε εδώ γιά λίγο, εντάξει, γλυκειά μου;
- Σταν, Σταν. - Τί;
Τί να κάνουμε; Το καημενούλι έχει χαθεί.
Δεν ξέρω. Θέλω να πω...
- Πρέπει να κάνουμε κάτι. - Τί θέλεις να κάνω; Ενοοώ...
- Δεν θυμάται τίποτα! - Μπορεί να ήρθε από οπουδήποτε.
Λοιπόν.
- Δεν βοηθάς καθόλου σήμερα. - Εγώ απλά...
- Ντόρι, γλυκειά μου, τί λες να... - Έφυγε.
- Ντόρι; - Αυτό δεν είναι καλό.
- Ντόρι; - Ντόρι;
Με λένε Ντόρι. Έχασα την οικογένεια μου.
Μπορείτε να με βοηθήσετε;
Με λένε Ντόρι. Πάσχω από απώλεια βραχείας μνήμης!
Απλά συνέχισε να κολυμπάς. Απλά συνέχισε να κολυμπάς.
Γειά. Έχασα την οικογένεια μου. Μπορείτε να με βοηθήσετε;
- Πού τους είδες τελευταία φορά; - Λοιπόν...
Αστεία ιστορία. Όμως... το ξέχασα.
Γλυκειά μου. Θέλεις να κολυμπήσεις μαζί μας;
Αυτό είναι το πιό ευγενικό πράγμα που μου πρότειναν όλη μέρα.
Νομίζω. Δεν μπορώ να θυμηθώ.
Όπως και νά'χει, ευχαριστώ. Όμως ψάχνω γιά κάποιον.
Δεν μπορώ να θυμηθώ. Δεν μπορώ να θυμηθώ.
Γειά! Με λένε Ντόρι.
Φταίει κάτι που είπα;
Πλάκα κάνω. Καλά, καλά. Δεν θα επιστρέψετε.
Έψαχνα γιά κάτι και εγώ...
Εντάξει, το κατάλαβα. Βραδιά εξόδου. Καλή διασκέδαση.
Λοιπόν, εύχομαι να βρείς αυτό που ψάχνεις.
Και εγώ το ίδιο. Έχεις καμία ιδέα τί ήταν;
Λυπάμαι.
Εντάξει. Υποθέτω ότι θα κάνουμε παρέα κάποια άλλη φορά.
Μη χαθείς... ξένε.
Μία άσπρη βάρκα! Άρπαξαν τον γιό μου!
Τον γιό μου! Βοήθησε με, σε παρακαλώ!
Πρόσεχε!
Συγγνώμη!
Είσαι καλά;
- Χάθηκε. Χάθηκε. - Ησύχασε.
- Όχι, πάει. - Είναι εντάξει.
- Χάθηκε. - Όλα θα πάνε καλά.
Όχι. Όχι. Τον άρπαξαν!
Πρέπει να βρώ την βάρκα.
- Μία βάρκα; Είδα μία βάρκα. - Είδες;
Ναι. Από εκεί! Πήγε προς τα εκεί.
- Ακολούθησε με. - Σε ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.
ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Δώσε μου το κλειδί. Για να το διορθώσω.
Μάρλιν.
Παιδιά.
Εγώ μόλις...
Ντόρι, δεν ήρθε η ώρα να σηκωθείς ακόμα.
Πρέπει να επιστρέψεις στο κρεβάτι.
Εντάξει. Συγγνώμη.
Πίσω στο κρεβάτι. Πίσω στο κρεβάτι.
Γειά, Μάρλιν.
Πίσω στο κρεβάτι. Αυτό ήταν.
Πολύ απλό. Κρεβάτι.
- Πίσω στο... - Το κατάλαβα.
- Γειά, Μάρλιν. - Και... σηκωθήκαμε.
Αυτό είναι. Έτοιμοι γιά να ξεκινήσουμε τη μέρα.
Και ψάχνουμε για κάτι.
- Τον Νέμο. - Σωστά.
Τι θυμάμαι σαν να ήταν χθες.
Φυσικά δεν θυμάμαι το χθες και τόσο καλά.
Όπως και νά'χει.
Θα έλεγα ότι η πιό τρομακτική στιγμή του ταξιδιού ήταν οι 4 καρχαρίες.
Περίμενε. Νόμιζα ότι ήταν 3 καρχαρίες.
Όχι. Όχι. Ήταν σίγουρα 4.
Μα την τελευταία φορά είχες πεί 3.
Γιέ μου. Ποιός από μας ταξίδεψε σε ολόκληρο τον ωκεανό;
Ο Νέμο.
Προφανώς έπρεπε να διασχίσουμε τον ωκεανό για να τον βρούμε. Έτσι...
Ξέρεις, αυτός πήγε πρώτος.
Φαντάζομαι ότι είναι αλήθεια. Έτσι δεν είναι;
Λοιπόν, τα κατάφερες.
- Παραλίγο θα έχανες την εκδρομή. - Εκδρομή;
Λατρεύω τιςς εκδρομές. Πού θα πάμε;
- Νόμιζα ότι της το είπες. - Της το είπα.
- Ντόρι. - Ναι.
Ο κύριος Ρέι έχει πάρα πολλά ψάρια να προσέχει σήμερα.
- Ναι. - Γι'αυτό...
Θα ήταν το καλύτερο αν...
...δεν ήσουν ακριβώς...
- ...μαζί με την τάξη. - Γιατί όχι;
Ξέρεις, έχεις πρόβλημα να θυμηθείς πράγματα κάποιες φορές.
Αυτό είναι κάτι που το θυμάμαι, ναι.
Εντάξει.
Μερικές φορές δεν φταίς εσύ, όμως σε κάνει να περιπλανιέσαι.
Και ο κύριος Ρέι δεν έχει χρόνο να ανησυχεί γιά...
- Ψάρια που περιπλανιούνται. - Σίγουρα.
Γιά να το πω αλλιώς, δεν έχει αρκετή βοήθεια.
Ο καημένος. Είναι τόσο εξαντλημένος.
- Καταλαβαίνεις. - Καταλαβαίνω απολύτως τώρα.
Εντάξει. Καλώς.
Θέλει να γίνω βοηθός του δασκάλου.
- Όχι ακριβώς. - Είναι μεγάλη μου τιμή.
Δεν ήμουν ποτέ πριν βοηθός δασκάλου.
Κύριε Ρέι, έχετε βοηθό.
Ω, πολύ καλά!
- Εντάξει, παιδιά. - Εντάξει, παιδιά.
- Σήμερα είναι η μέρα. - Σήμερα είναι η μέρα.
- Εκδρομή στα αποδημητικά σαλάχια. - Αποδημητικά σαλάχια.
Ξέρει κανείς γιατί αποδημούμε;
Ελάτε, πρέπει να τα γνωρίζετε αυτά.
Η αποδήμηση είναι σχετική με την επιστροφή στο...
- Κρεβάτι! - Ναι.
- Όχι. - Όχι.
- Στην άμμο! - Όχι.
- Είναι η επιστροφή στο σπίτι μας. - Σπίτι.
- Που είναι από εκεί που κατάγεσαι. - Από εκεί που κατάγεσαι.
Μπορεί κάποιος να μου πεί από που κατάγεται;
Εγώ ζω σε έναν γιγάντιο βράχο.
Εγώ ζω τρείς κοραλένιες σπηλιές πιό πέρα από εδώ.
Το σπίτι μου είναι σκεπασμένο με φύκια.
- Εσύ που μεγάλωσες, Ντόρι; - Εγώ;
Δεν ξέρω.
Η οικογένεια μου. Πού είναι;
Μπορώ να σε βοηθήσω;
Συγγνώμη. Ξέχασα πάλι; Βλέπεις πάσχω από...
- Απώλεια βραχείας μνήμης. - Απώλεια βραχείας μνήμης.
Και πώς θυμάσαι ότι έχεις οικογένεια αν έχεις απώλεια βραχείας μνήμης;
Καλή ερώτηση.
Βλέπεις, θυμάμαι κάποια πράγματα επειδή έχουν νόημα.
Όπως... ότι έχω οικογένεια.
Το ξέρω γιατί... ξέρεις, πρέπει από κάπου να προέρχομαι, σωστά;
Όλοι έχουν οικογένεια. Και εγώ μπορεί να μην το θυμάμαι.
Τα ονόματα τους και πως μοιάζουν.
Και μπορεί να μην μπορέσω να τους ξαναβρώ ποτέ. Όμως...
- Για τι πράγμα μιλάμε; - Μαμάδες και μπαμπάδες.
Μαμάδες και μπαμπάδες. Μάλιστα.
Γιατί μιλάμε για μαμάδες και μπαμπάδες;
Ω, αυτή η τάξη.
Γιατί εγώ; Εντάξει.
Είσαστε λίγο μικροί, όμως...
Εντάξει. Βλέπετε παιδιά...
Όταν δύο ψάρια αγαπιούνται...
Και θα σταματήσουμε εδώ.
Ανεβείτε, εξερευνητές.
Νιώθω μία αποδήμηση να έρχεται.
Αποδήμηση, ας μάθουμε γιά την αποδήμηση.
Είναι η έμπνευση της φύσης για να κινούμαστε στη θάλασσα.
Ορίστε ένα επιστημονικό γεγονός.
Πού πήγαν όλοι; Μόνη μου...
Ω, νάτοι επέστρεψαν.
Τί είναι μείον 4 βαθμοί σε σχέση με τη θέση του ήλιου.
Παιδιά. Μείνετε μακριά από την άκρη.
Εντάξει. Το ακούτε αυτό. Εντάξει.
Όλοι μακριά από την άκρη. Ελάτε.
- Εντάξει, φτάνει ως εκεί. - Φτάνει ως εκεί, ελάτε.
Ελάτε, γυρίστε πίσω. Πίσω εδώ.
- Τώρα, θέλω όλοι να με ακούσετε. - Εντάξει, προσέξτε.
- Όταν τα κύματα περνούν από εδώ... - Τα κύματα που πρόκειται να περάσουν.
- Τί θα πρέπει να προσέχουμε; - Όλοι πρέπει να προσέχουν, τί;
- Το θαλάσσιο ρεύμα. - Το θαλάσσιο ρεύμα.
- Σωστά. - Σωστά.
Το θαλά...
Το θαλάσσιο ρεύμα.
Γιατί το ρεύμα που δημιουργείται είναι πολύ ισχυρό.
Αν δεν προσέξεις μπορεί να σε παρασύρει.
Κύριε Ρέι. Πώς γνωρίζουν τα σαλάχια που να πάνε;
Αυτό είναι το ένστικτο, Νέμο.
Κάτι βαθιά μέσα σου που είναι τόσο οικείο...
... που πρέπει να το ακολουθήσεις.
Σαν ένα τραγούδι που το γνώριζες πάντα.
Και μπορώ να ακούσω το δικό μου τώρα!
Οι καρδιές μας ξέρουν που να πάνε.
Πηγαίνουμε σπίτι.
Στον δρόμο της επιστροφής.
Πηγαίνουμε σπίτι.
Βλέπουμε το θαλάσσιο ρεύμα.
Και τραγουδούσαμε...
- Ντόρι! - Ντόρι!
Ντόρι. Ντόρι.
Είναι πεθαμένη;
Όχι, δεν είναι πεθαμένη.
Δώστε της λίγο χώρο.
Το κόσμημα του Μόρο Μπέι, Καλιφόρνια.
Θημήθηκα κάτι. Είναι...
Θημήθηκα κάτι.
Πραγματικά θημήθηκα κάτι. Κάτι σημαντικό.
Σημαντικό; Τί ήταν;
Δεν είμαι πιά σίγουρη. Όμως το νιώθω ακόμα, είναι...
Εντάξει. Σας ευχαριστώ, κύριε Ρέι.
Προσπάθησε να θυμηθείς καλύτερα.
Μη γίνεσαι τόσο Ντόρι, Ντόρι.
Τί; Θυμήθηκες;
Δεν θυμάμαι.
Ήταν κάτι. Ήταν...
Ήταν κάτι σχετικό με...
Το κόσμημα του Μόρο Μπέι, Καλιφόρνια.
Η οικογένεια μου! Θυμάμαι την οικογένεια μου!
Είναι κάπου εκεί έξω. Πρέπει να τους βρω.
Παιδιά. Πρέπει να με βοηθήσετε.
Παιδιά;
Παιδιά, πού είστε;
- Ντόρι. - Παιδιά;
Ντόρι.
- Πού είχατε πάει; - Εσύ είχες φύγει.
Οι γονείς μου. Τους θυμήθηκα.
Τί; Τί θυμήθηκες;
Τους θυμήθηκα.
Την μαμά μου, τον μπαμπά μου! Έχω οικογένεια!
Δεν ξέρουν που είμαι.
- Πάμε. Πρέπει να φύγουμε. - Ντόρι. Όχι.
Όχι! Αυτό είναι τρελό.
Πού ακριβώς προσπαθείς να πας;
Στο... στο... της... Βαλτικής.
- Το κόσμημα του Μόρο Μπέι, Καλιφόρνια. - Ναι!
Όχι, Ντόρι. Η Καλιφόρνια είναι στην άλλη άκρη του ωκεανού.
- Τότε καλύτερα να ξεκινάμε. - Πώς γίνεται κάθε φορά...
...που είμαστε στην άκρη αυτού του ύφαλου, κάποιος προσπαθεί να φύγει;
Γιά μία φορά δεν μπορούμε απλά να απολαύσουμε τη θέα;
Πως μπορείς να μιλάς γιά τη θέα όταν εγώ θυμήθηκα την οικογένεια μου.
Όχι, όχι. Φτάνει ταξιδέψαμε στον ωκεανό.
Τελείωσε αυτό. Ο μόνος λόγος γιά να ταξιδέψεις...
...ευθύς εξαρχής, είναι γιά να μη χρειαστεί να το ξανακάνεις.
Ναι, όμως το θέλω...
- Ντόρι, κοίτα. - Σε παρακαλώ.
Το μόνο που ξέρω...
...είναι ότι μου έλειπαν.
Μου έλειπαν πάρα πολύ.
Δεν ήξερα πώς ήταν αυτό το συναίσθημα.
Εσύ ξέρεις πώς είναι;
Ναι. Ξέρω πως είναι.
Δεν θέλω να το ξεχάσω αυτό.
Κάπου εκεί έξω είναι η οικογένεια μου.
Σε παρακαλώ, Μάρλιν.
Δεν μπορώ να τους βρω μόνη μου. Θα ξεχάσω.
Σε παρακαλώ, βοήθησε με να βρω την οικογένεια μου.
Ναι, μπαμπά.
Μπορείς να μας οδηγήσεις να διασχίσουμε τον ωκεανό. Σωστά;
Όχι.
Όμως ξέρω κάποιον.
Τέλειο! Τέλειο!
Άρρωστο! Άρρωστο!
Το ξέρω. Δεν είναι τέλειο;
Όχι! Θα αρρωστήσω.
Είναι το ρεύμα της Καλιφόρνια, φίλε. Δύσκολη δουλειά.
Ανέβα, φίλε.
Ε, φίλε, αν είναι να εκτοξευτείς...
...κάνε μου μία χάρη. Πήγαινε πίσω.
Πάρε κλίση προς τα έξω και πήγαινε όσο μακρύτερα μπορείς.
Το ονομάζουμε, "Ταίζοντας τα ψάρια!"
Και τώρα ψάχνουμε για τους γονείς μου στο...
...στολίδι του Ατλαντικού ή στο...
- Το κόσμημα του Μόρο Μπέι, Καλιφόρνια. - Ακριβώς.
Πώς θα βρείς τους γονείς σου;
Θυμάσαι πώς έμοιαζαν;
Είμαι λίγο καινούργια στο θέμα της μνήμης γι'αυτό δεν ξέρω.
Όμως κάτι μου λέει ότι ήταν κυρίως μπλε με...
- ... ίσως κίτρινο. - Αυτό ακούγεται σωστό.
Και είμαι σχεδόν σίγουρη ότι θα τους αναγνωρίσω αν τους δω.
Είμαστε οικογένεια.
Παρεπιπτόντως, το να διασχίσεις τον ωκεανό
είναι κάτι που κάνεις μόνο μία φορά.
- Μία φορά! - Μόρο Μπέι, Καλιφόρνια, έφτασε φιλαράκια.
Ας βρούμε την οικογένεια μου.
Πάμε! Πάμε!
- Πάμε, μπαμπά! - Μη με πιέζεις, Νέμο.
Γειά σου, μικρή μπλε. Ελπίζω να βρείς τους γονείς σου.
Και καλή τύχη στο τάισμα των ψαριών.
Πολύ αργά. Έφαγα ήδη.
Αυτό μου φαίνεται γνώριμο.
Μαμά! Μπαμπά!
Ντόρι. Ντόρι. Ντόρι. Περίμενε. Περίμενε.
- Μαμά! Μπαμπά! - Σταμάτα να φωνάζεις για λίγο.
Πιστεύεις πραγματικά ότι οι γονείς σου θα περιφέρονται εδώ γύρω...
...περιμένοντας εσένα;
Δεν ξέρω, όμως μόνο με έναν τρόπο θα το μάθουμε.
- Μαμά! Μπαμπά! - Φώναξε πιό δυνατά, Ντόρι.
- ΜΑΜΑ! ΜΠΑΜΠΑ! - Σσσσ.
Τί ήταν αυτό;
Περίμενε. Το έχω ξανακούσει αυτό.
Θυμήθηκα κάποιον να λέει σσσσ.
Ναι, τέλεια. Εγώ ήμουν, πριν από ένα λεπτό.
Παρακαλώ, μήπως είδατε την μαμά και τον μπαμπά μου;
Ονομάζονται Τζένι και Τσάρλι.
Τζένι και Τσάρλι.
- Τί; Τζένι και τί; - Αυτά είναι τα ονόματα τους.
Οι γονείς μου είναι η Τζένι και ο Τσάρλι!
Ντόρι, περίμενε!
- Τζένι! - Δεν μπορούμε να κάτσουμε ένα λεπτό...
- Τσάρλι! - ...να σκεφτούμε ένα σχέδιο;
Τζένι! Τσάρλι!
Τρελάθηκες;
Συγγνώμη, είναι ενθουσιασμένη λίγο παραπάνω.
Τζένι! Τσάρλι!
Ντόρι. Ντόρι. Σταμάτα να φωνάζεις για λίγο.
Δεν είναι καλό να έρχεσαι σε μία νέα γειτονιά...
...και να τραβάς τόσο πολύ την προσοχή επάνω σου.
Δεν καταλαβαίνεις. Θυμήθηκα τα ονόματα τους.
- Τζένι, Τσάρλι! - Ντόρι. Ντόρι.
Αυτά τα καβούρια είναι ντόπια.
Και νιώθω ότι υπάρχει λόγος που θέλουν να κάνουμε ησυχία.
- Μπορεί να ξυπνήσεις κάτι επικίνδυνο. - Για τι πράγμα μιλάς;
Σαν κάτι με ένα μάτι, πλοκάμια και ράμφος;
Αυτό είναι πολύ συγκεκριμένο. Όμως κάτι τέτοιο, ναι.
Απλά, γενικά δεν θέλεις να...
- Ω, γειά. - Ω, Θεέ μου.
Θεέ μου.
Εντάξει. Κάναμε ένα λάθος.
Φεύγουμε. Άσε μας να ζήσουμε.
Και εμείς θα... Θα σε λατρεύουμε.
Θα χτίσουμε ένα...
Θα σου άρεσε... Θα σου άρεσε ένα μνημείο;
Κολυμπήστε για τη ζωή σας!
- Νέμο! - Νέμο!
- Μπαμπά!
Όχι!
Νέμο, κρατήσου πάνω μου! Και μην με αφήσεις!
Ντόρι! Ντόρι. Ντόρι, κόψε ταχύτητα.
- Δεν μας κυνηγούν πιά. - Είσαι σίγουρος
Τζένι. Τζένι και Τσάρλι.
Τζένι και Τσάρλι!
Μόλις... μόλις θυμήθηκα τα ονόματα τους.
Πρέπει να συνεχίσουμε. Είμαστε τόσο κοντά.
Χτύπησες;
Ω, Θεέ μου, Νέμο.
- Είσαι καλά; Τί συνέβη; - Όχι τώρα, Ντόρι. Σε παρακαλώ.
- Ω, όχι. Νέμο. - Είμαι καλά, είμαι καλά.
Ω, όχι, Νέμο. Λυπάμαι, εντάξει, λυπάμαι.
Θεούλη μου!
- Νέμο, είσαι καλά; - Είπα, όχι τώρα.
- Αρκετά έκανες. - Έκανα;
Ω, όχι. Όμως, μπορώ να το διορθώσω.
Μπορώ. Θα φέρω βοήθεια.
Ξέρεις τι μπορείς να κάνεις, Ντόρι; Μπορείς να περιμένεις εκεί πέρα.
Περίμενε εκεί και ξέχνα. Αυτό κάνεις καλύτερα.
Έχεις δίκιο.
Δεν ξέρω γιατί σκέφτηκα ότι μπορούσα να το κάνω αυτό.
Να βρώ την οικογένεια μου. Δεν μπορώ να το κάνω. Συγγνώμη.
- Θα το διορθώσω. - Είμαι καλά.
Θα φέρω βοήθεια, εντάξει;
Εντάξει; Μπορώ να το κάνω αυτό.
Όλα θα πάνε καλά, Νέμο.
Γειά; Κάποιος;
Κανείς; Γειά.
- Κανείς; - Γειά.
- Γειά; - Είμαι η Σιγκούρνι Γουίβερ.
Γειά σου, Σιγκούρνι. Χρειάζομαι την βοήθεια σου.
- Έλα στην παρέα μας. - Τέλεια, τέλεια.
Καθώς εξερευνούμε τα θαύματα του ειρηνικού ωκεανού...
...και την καταπληκτική ζωή που υπάρχει μέσα του.
Σιγκούρνι; Σιγκούρνι Γουίβερ, πού είσαι;
- Ντόρι, εδώ είσαι! - Παιδιά, βρήκα βοήθεια.
Η Σιγκούρνι Γουίβερ θα μας πεί πού βρισκόμαστε.
Πρόσεχε!
- Κοίτα εδώ. - Κανένας σεβασμός στην θαλάσσια ζωή.
- Μάρλιν! Νέμο! - Ντόρι!
Όχι, όχι. Όχι πάλι!
Ας την πάμε μέσα να δούμε πως θα τα πάει.
- Ντόρι! Ντόρι! - Μην ανησυχείς, Ντόρι!
Μείνε ήρεμη! Θα σε βρούμε!
Και καλώς ήρθατε στο Ίδρυμα Θαλάσσιας Ζωής...
...όπου πιστεύουμε στην διάσωση, αναμόρφωση και απελευθέρωση.
Μάρλιν; Νέμο;
Μπορείτε να με βοηθήσετε;
Εγώ; Να σε βοηθήσω;
Τί συμβαίνει;
- Βοήθεια. - Φαίνεται ότι τελειώσαμε εδώ.
Φίλε, κόφτο.
Είσαι επιστήμονας. Το έχουμε συζητήσει αυτό.
Ω, έλα. Έχει πλάκα.
Εντάξει
Έι, εσύ.
- Δόλωμα. - Ευτυχώς.
- Γειά, με λένε Ντόρι. Είμαι... - Είμαι ο Χανκ.
- Πόσο άρρωστη είσαι; - Άρρωστη; Είμαι άρρωστη;
Γιατί αλλιώς να σε έχουν στην καραντίνα;
Ω, όχι. Πόσος καιρός μου μένει;
- Πρέπει να βρώ την οικογένεια μου. - Εντάξει, μην γίνεσαι υστερική.
Καθόλου καλό.
Τί; Τί είναι; Τί έγινε;
- Τί είναι αυτό; - Αυτό εκεί, είναι άσχημα νέα.
Είναι καρτέλα μεταφοράς γιά ψάρια που δεν είναι κατάλληλα γιά το ίδρυμα.
Τα μεταφέρουν κάπου μόνιμα.
Σε ένα ενυδρείο στο Κλίβελαντ.
Τα ψάρια εδώ μέσα, επιστρέφουν στον ωκεανό.
Τα ψάρια γιά το Κλίβελαντ μένουν εκεί γιά πάντα.
Κλίβελαντ, όχι! Δεν μπορώ να πάω στο Κλίβελαντ.
Πρέπει να πάω στο κόσμημα του Μόρο Μπέι,
στην Καλιφόρνια και να βρω την οικογένεια μου.
Αυτό είναι εδώ, το Ίδρυμα Θαλάσσιας Ζωής.
Κόσμημα του Μόρο Μπέι, Καλιφόρνια.
- Είσαι εδώ. - Εννοείς ότι είμαι από εδώ;
Οι γονείς μου είναι εδώ. Πρέπει να πάω σε αυτούς.
- Από ποιό έκθεμα είσαι; - Περίμενε. Είμαι από έκθεμα;
Ποιό απ'όλα; Πρέπει να φτάσω εκεί.
Αυτό είναι δύσκολο, μικρή. Εκτός κι αν...
Μπα, δεν θα πετύχαινε ποτέ. Είναι τελείως τρελό.
Τί εννοείς; Πες μου. Μου αρέσουν τα τρελά.
Το βλέπω αυτό.
Λοιπόν, υπάρχει ένα πράγμα για να σε βοηθήσει να βρείς την οικογένεια σου.
- Αν απλά πάρω... - Ναι! Τέλεια ιδέα.
Θα με πας να τους βρω. Πώς δεν το είχα σκεφτεί;
Όχι, όχι. Αν πάρω την καρτέλα σου...
...θα πάρω τη θέση σου στο φορτηγό.
Τότε θα επιστρέψεις μέσα και θα βρείς την οικογένεια σου.
Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να μου δώσεις την καρτέλα σου.
Ποιά καρτέλα; Ω, υπάρχει μία καρτέλα στο πτερύγιο μου.
Πώς μπορεί να ξεχνάς ότι έχεις μία καρτέλα στο πτερύγιο σου;
Ω, όχι. Λυπάμαι, εγώ...
Πάσχω από απώλεια βραχείας μνήμης.
Δεν θυμάσαι για τι συζητούσαμε;
Δεν έχω ιδέα. Για τι συζητούσαμε;
Λέγαμε να μου δώσεις την καρτέλα σου.
Λοιπόν, μου αρέσει η καρτέλα μου. Γιατί να σου τη δώσω;
Για να πάω στο...!
- Για να πάω στο Κλίβελαντ. - Κλίβελαντ.
Ακούω καλά πράγματα για το Κλίβελαντ. Γιατί θέλεις να πας εκεί;
Γιατί αν μείνω εδώ θα με απελευθερώσουν πάλι στον ωκεανό.
Και έχω πολύ άσχημες αναμνήσεις από εκείνο το μέρος!
Θέλω απλά να ζήσω σε ένα γυάλινο κουτί, μόνος.
Αυτό είναι το μόνο που θέλω.
Δώσε μου την καρτέλα σου!
Έι, μην αγγίζεις την καρτέλα μου.
Κοίτα.
Δεν δουλέυω εδώ.
Δεν έχω και κανένα χάρτη από αυτό το μέρος.
Ένας χάρτης! Καλή ιδέα.
Οδήγησε με στον χάρτη.
Θα καταλάβω που είναι οι γονείς μου.
Εντάξει.
Αν σε πάω στην οικογένεια σου, θα μου δώσεις...
Δεν έχω πολλά πράγματα.
Τί θα έλεγες να σου έδινα αυτή την καρτέλα;
Ωραία ιδέα.
Είσαι απολύτως σίγουρος ότι αυτό είπα;
"Περίμενε εκεί και ξέχνα. Αυτό κάνεις καλύτερα."
- Ναι, μπαμπά. - Το είπα εγώ αυτό;
Το είπες.
Η Ντόρι κολύμπησε στην επιφάνεια και κάποιος την πήρε...
Εντάξει. Δεν θέλω να ακούσω όλη την ιστορία ξανά.
Απλά ρωτούσα γιά το συγκεκριμένο κομμάτι.
Γιατί, αν το είπα αυτό, που δεν είμαι σίγουρος ότι το έκανα...
...είναι βασικά ένα κομπλιμέντο. Γιατί της ζήτησα να περιμένει.
Και είπα. "Είναι αυτό που κάνεις καλύτερα."
Έτσι, εγώ... εγώ...
Είναι δικό μου φταίξιμο! Εγώ φταίω γιά όλα!
Την απήγαγαν και την πήγαν... ότι κι αν είναι αυτό το μέρος.
Κι αν είναι εστιατόριο;
Εσείς οι δύο! Σκάστε!
Προσπαθούμε να κοιμηθούμε. Και διακόψατε το αγαπημένο μου όνειρο.
Είναι αυτό που ξαπλώνεις στον βράχο;
- Ναι. - Ω, αυτό είναι καλό.
- Ναι. - Είναι ένα από τα αγαπημένα μου.
- Συγγνώμη. Γειά σας - Γιέ μου. Γιέ μου.
- Προσπαθούμε... - Αυτά είναι θαλάσσια λιοντάρια.
Είναι γεννημένοι κυνηγοί. Μπορούν να επιτεθούν ανα πάσα στιγμή.
- Δεν μοιάζουν πολύ επιθετικά. - Αυτό θέλουν να πιστεύεις.
Μπες πίσω μου και άσε εμένα να μιλήσω.
Συγγνώμη.
Ανησυχούμε γιά τη φίλη μας. Είναι αυτό εστιατόριο;
Α, φίλε. Δεν είναι εστιατόριο.
- Η φίλη σου είναι καλά. - Είναι;
Είναι νοσοκομείο γιά ψάρια. Η Σιγκούρνι Γουίβερ λέει...
...ότι θα διασωθεί, θα αναμορφωθεί και θα απελευθερωθεί.
Θα μπεί και θα βγεί στο λεπτό. Κάτι ξέρουμε εμείς.
- Ρινικά παράσιτα. - Αναιμία.
Όλα θεραπευμένα και πίσω στη δουλειά μας.
Ευτυχώς.
Σίγουρα. Όλα καλά. μην ανησυχείτε.
- Τζέραλντ. - Τζέραλντ!
- Φύγε! - Φύγε, Τζέραλντ!
Όχι, το ξέρεις αυτό! Φύγε!
- Φύγε! - Φύγε!
Μην ανησυχείτε.
Αυτό είναι το Ίδρυμα Θαλάσσιας ζωής.
Το κόσμημα του Μόρο Μπέι, Καλιφόρνια.
Είχε δίκιο.
Φαίνεται ότι η Ντόρι μπορεί να κάνει και άλλα εκτός από το να ξεχνάει.
Ευχαριστώ, Νέμο. Σε ευχαριστώ για αυτό.
Πώς θα μπούμε μέσα;
Περίμενε. Θέλεις να μπείς μέσα, παιδί μου;
Απεγνωσμένα. Η φίλη μας είναι εκεί, χαμένη, μόνη.
Φοβισμένη. Δεν έχει ιδέα τι να κάνει.
- Γνωρίζουμε έναν τρόπο. - Αλήθεια;
Τί κάνουν;
Δεν ξέρω. Ακούγεται κακό.
- Φτάσαμε; - Κάνε ησυχία.
Χανκ, χαίρομαι τόσο που σε βρήκα.
Το νιώθω σαν... να ήταν η μοίρα.
Γιά εκατομμυριοστή φορά. Δεν είναι η μοίρα.
Ξαναείπα μοίρα;
Λυπάμαι. Είμαι τόσο νευρική...
...γιατί θα γνωρίσω τους γονείς μου.
Έχω να τους δω από... Δεν ξέρω κι εγώ από πότε.
Γιατί, βλέπεις, υποφέρω από...
- ...απώλεια βραχείας μνήμης. - Απώλεια βραχείας μνήμης.
Κοίτα, όχι άλλα λόγια, εντάξει; Δεν μου αρέσουν τα λόγια.
Δεν μου αρέσουν οι συζητήσεις, οι ερωτήσεις και τα...
"Πώς είστε;", "Ω, πολύ καλά."
"Εσείς πώς είστε;", "Και εγώ είμαι καλά."
Έκπληξη! Κανείς δεν είναι καλά.
Ω, εγώ είμαι καλά. Εσύ πως είσαι;
Χανκ, κοίτα. Να ένας χάρτης.
Το σχέδιο είναι να τον διαβάσεις εσύ.
Και να καταλάβεις πού βρίσκονται οι γονείς σου.
Και εγώ μπαίνω στο φορτηγό για το Κλίβελαντ.
- Το κατάλαβες; - Το κατάλαβα.
Ποιό ήταν το πρώτο μέρος;
Τί; Το χταπόδι απέδρασε πάλι;
Κοίτα όλα αυτά τα εκθέματα.
Πώς μπορείς να τα δείς όλα σε μία μέρα;
- Διάλεξε ένα! - Εντάξει.
Πες σε όλους να έχουν το νου τους.
Υποτίθεται ότι θα απελευθερώσουμε
το χταπόδι στον ωκεανό, σήμερα.
Φυσικά, δεν το είδα.
Αν έψαχνα...
Έι, εδώ είσαι.
- Βιάσου. - Εντάξει, εντάξει.
Αρχίζει με "Π".
Παιδική ζώνη...
Όχι. Όχι παιδιά. Τα παιδιά αρπάζουν πράγματα.
Δεν θα χάσω κι άλλο πλοκάμι εξαιτίας σου.
Έχασες πλοκάμι;
Τότε δεν είσαι χταπόδι αλλά επταπόδι.
Μπορεί να μη θυμάμαι αλλά ξέρω να μετράω.
- Βιάσου! - Εντάξει.
Ταξίδι στο βυθό.
Κοίτα, κοχύλια!
- Μπαμπά, ένα κοχύλι γιά σένα. - Τέλειο, Ντόρι.
- Βρήκες και άλλο. - Βρήκα;
Ναι, βρήκες. Γίνεσαι καλή σε αυτό, Ντόρι.
Κοίτα, κοχύλια!
- Έι, εδώ ζω. - Ναι, πράγματι.
Μου αρέσουν τα κοχύλια.
Σωστά, γλυκειά μου.
Μπορείς να μου βρείς και άλλο κοχύλι;
Τα μωβ είναι τα αγαπημένα μου.
Εντάξει, μαμά.
Ω, μαμά.
Μωβ κοχύλι. Μωβ κοχύλι.
- Χανκ, το σπίτι μου είχε ένα μωβ κοχύλι. - Και λοιπόν;
Τα μισά εκθέματα εδώ έχουν μωβ κοχύλια.
Όχι, όχι. Δεν καταλαβαίνεις.
Την θυμάμαι τώρα. Τα μωβ κοχύλια ήταν τα αγαπημένα της.
Και έιχε αυτό το αξιαγάπητο γέλιο και ο μπαμπάς μου ήταν πολύ αστείος.
Και τώρα οι αναμνήσεις θα μας οδηγήσουν στο να μας πιάσουν.
Ακόμα το βλέπεις σαν μοίρα;
- Χανκ, πρέπει να βρούμε τους γονείς μου. - Ησυχία.
Κέντρο, εδώ Κάρολ.
Νομίζω ότι βρήκα το χαμένο χταπόδι.
- Είδες τι έκανες; - Συγγνώμη.
Δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερα.
Ντέστινι; (Μοίρα)
- Έλα. - Χανκ.
- Μη μιλάς. Κρύψου. - Έχω ένα προαίσθημα.
- Νομίζω ότι πρέπει να μπούμε στον κουβά. - Όχι, σταμάτα.
Σοβαρά, γράφει "Μοίρα". Και είναι.
- Όχι, όχι, όχι. - Πρέπει να φτάσουμε σ'αυτό τον κουβά.
Δεν μπαίνω μαζί σου στον κουβά.
- Εγώ θα μπώ. - Όχι. Μην μπαίνεις στον κουβά!
Αντίο.
Γειά σας παιδιά. Ψάχνω την οικογένεια μου.
Καλή ιδέα. Να κάνω την ψόφια.
Συγγνώμη. Πρέπει να ανοιγοκλείσω τα μάτια.
Πώς κρατάτε τα μάτια σας ανοιχτά γιά τόσο πολύ;
Παιδιά.
Μιά στιγμή.
Η επόμενη καλεσμένη μας είναι εδώ πάρα πολύ καιρό.
Είναι ένας φαλαινοκαρχαρίας. Την λένε Ντέστινι.
Ντέστινι, σοβαρά;
Θα παρατηρήσετε ότι είναι πάρα πολύ μυωπική..
Και έχει πρόβλημα στο να κινείται στο περιβάλλον της.
Νά'τη, έρχεται.
Ω, Ντέστινι. Είσαι ψάρι.
Μιά στιγμή. Τί;
Γειά. Μπορείς να με βοηθήσεις;
Εντάξει. Θα έρθω μαζί σου.
- Συγγνώμη, γειά. - Ποιός είναι;
Μιλάει αυτή η μπλέ σταγόνα;
Μπορείς να με βοηθήσεις; Έχασα την οικογένεια μου.
- Έχασες την οικογένεια σου; - Είναι μεγάλη ιστορία.
Και για να είμαι ειλικρινής δεν την θυμάμαι και όλη.
Αυτό είναι πολύ λυπηρό. Καημενούλι.
Συγγνώμη, δεν είμαι καλή κολυμβήτρια. Δεν βλέπω πολύ καλά.
Εγώ πιστεύω ότι κολυμπάς υπέροχα.
Στην πραγματικότητα δεν έχω ξαναδεί ψάρι να κολυμπάει έτσι.
Σε ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Ξαναπές το αυτό.
Παρακαλώ.
- Ντόρι; - Ναι.
- Ντόρι. - Ναι.
- Ντόρι; - Ναι.
- Ντόρι. - Ναι.
- Εμείς οι δύο ήμασταν φίλες! - Όχι.
- Ντόρι, εγώ είμαι, η Ντέστινι. - Με γνωρίζεις;
Φυσικά. Μιλούσαμε μέσα από τους σωλήνες όταν ήμασταν μικρές.
- Ήμασταν σωληνο-κολλητές! - Ήμασταν;
Είσαι τόσο όμορφη.
- Ώστε ξέρεις από που είμαι; - Ναι.
Είσαι από το έκθεμα του ανοιχτού ωκεανού.
Είμαι από το έκθεμα του ανοιχτού ωκεανού.
Τότε εκεί βρίσκονται οι γονείς μου.
Πρέπει να πάμε. Μπορείς να με πας εκεί;
Είναι λίγο δύσκολο για μία φάλαινα να ταξιδεύει εδώ πέρα.
Μπορείτε παρακαλώ να κάνετε λίγο ησυχία;
- Πονάει το κεφάλι μου. - Ποιός είναι αυτός;
Ο γείτονας μου, ο Μπέιλι.
Τον έφεραν με ένα τραύμα στο κεφάλι.
Το ξέρω ότι μιλάς γιά μένα.
Νομίζει ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τον ηχητικό εντοπισμό του.
- Όμως άκουσα τους γιατρούς να μιλάνε. - Είμαι ακριβώς εδώ.
Δεν έχει τίποτα απολύτως.
Ακούω κάθε λέξη που λες γιά μένα.
Τί είναι ηχητικός εντοπισμός;
Το κεφάλι του Μπέιλι εκπέμπει έναν ήχο και η ηχώ που επιστρέφει...
...τον βοηθάει να βρεί πράγματα που είναι πολύ μακριά.
Μα προφανώς ακόμη αναρρώνει.
Τώρα ξέρω ότι μιλάτε γιά μένα.
Δεν μπορώ να εντοπίσω ηχητικά.
Δεν μπορώ να ξανακάνω αυτή τη συζήτηση. Απλά δεν μπορώ.
Χτύπησα το κεφάλι μου πολύ δυνατά εκεί έξω.
- Βλέπεις πόσο πρησμένο είναι; - Το κεφάλι σου πρέπει να είναι μεγάλο.
- Είσαι μία φάλαινα Μπελούγκα. - Ηχητικός εντοπισμός.
Σαν τα πιό δυνατά γυαλιά του κόσμου.
- Τί; - Τί είναι γυαλιά;
Κάπως σαν να λες ουου. Και μετά βλέπεις πράγματα.
Γιατί το ξέρω αυτό;
Αυτό είναι ενδιαφέρον.
- Εδώ είσαι. - Χανκ.
- Άκου. Εσύ και εγώ πατσίσαμε. - Χανκ.
Σε πήγα στον χάρτη. Τώρα δώσε μου την καρτέλα.
Περίμενε, περίμενε. Όχι.
Ξέρω που είναι οι γονείς μου. Είναι στο...
Πώς το λένε. Αυτό το μέρος... είναι... ωκεανός...
- Ανοιχτός ωκεανός. - Ανοιχτός ωκεανός.
Ανοιχτός ωκεανός!
Ξέρω που είναι αυτό.
Είναι ακριβώς δίπλα από το "δεν με νοιάζει".
Εύκολο.
Αν θέλεις να φτάσεις στο έκθεμα του ανοιχτού ωκεανού...
...πήγαινε μέσα από τους σωλήνες.
- Μέσα από τους σωλήνες, τέλεια. - Μέσα από τους σωλήνες;
Ναι. Πήγαινε δύο φορές αριστερά, μετά κολύμπα ευθεία και έφτασες.
Πολλές οδηγίες.
Τα κατάλαβες αυτά, Χανκ; Όλα αυτά;
- Ε, ναι. - Τέλεια, φύγαμε.
Δεν έρχομαι μαζί σου. Δεν χωράω.
Πρέπει να πας μόνη σου.
Αυτό... Εγώ...
Βλέπεις, δεν μπορώ.
Γιατί δεν είμαι και τόσο καλή με τις οδηγίες.
Λοιπόν, κρίμα. Μία συμφωνία είναι μία συμφωνία.
Θέλεις να βρείς τους γονείς σου. Έτσι θα φτάσεις σ' αυτούς.
- Δως μου τώρα την καρτέλα σου. - Μα, Χανκ.
Δεν μπορώ να περάσω από τους σωλήνες μόνη μου.
Θα ξεχάσω που πηγαίνω.
Δεν είναι δικό μου πρόβλημα. Καρτέλα.
Μα δεν μπορώ να μπω από εκεί.
Λυπάμαι. Αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
- Μην πανικοβάλλεσαι. - Όχι, γλυκειά μου.
Είναι εντάξει. Ξέρεις, δεν είναι όλα στη ζωή...
...εύκολα. Έτσι δεν είναι, Τσάρλι;
Ναι. Η μητέρα σου έχει δίκιο.
Όταν κάτι είναι πολύ δύσκολο, Ντόρι, πρέπει απλά να τα παρατάς.
- Τσάρλι! - Αστειεύομαι.
- Απλά ένα αστείο. - Εντάξει.
Ένα αστείο. Προσοχή.
- Αστείος επί το έργον. - Αστείο, το έπιασα.
Βλέπεις, γλυκειά μου. Υπάρχει πάντα άλλος δρόμος.
Σ'ευχαριστώ, μπαμπά.
Όχι. Ο μπαμπάς μου είπε ότι υπάρχει πάντα άλλος δρόμος.
Τί; Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Ανοιχτός ωκεανός. Ανοιχτός ωκεανός.
Ανοιχτός ωκεανός. Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι είναι αυτό εκεί το κτίριο.
Είναι ακαθόριστο και στρογγυλό.
- Σαν το κεφάλι του Μπέιλι. - Τί;
Υπάρχει πάντα άλλος τρόπος. Υπάρχει πάντα...
Εκεί.
Παιδιά, ακολουθήστε με. Ξέρω πως θα μπούμε.
- Ανοιχτός ωκεανός. - Ακριβώς.
Ε, παιδιά.
Παιδιά, το ξέρετε ότι δεν μπορώ να κολυμπήσω ως εκεί, έτσι;
Δεν βλέπω πως θα μας βάλει αυτό μέσα.
- Και τί ακριβώς κάνετε; - Την φωνάζουμε, φυσικά.
Την φωνάζουμε; Ποιά φωνάζουμε;
Παιδιά. Γνωρίστε την Μπέκι.
Πέταγμα; Όχι, όχι...
Κοίτα, ευχαρίστησε την.
Θέλω να πω, έχετε υπερβάλλει εαυτούς, πραγματικά.
Όμως, υπάρχει τρόπος να μπούμε που να περιλαμβάνει κολύμβηση;
Γιατί αυτή είναι η πραγματική μας δύναμη.
Κοίτα, η φίλη σου θα βρίσκεται στην καραντίνα.
ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ - Εκεί πηγαίνουν τα άρρωστα ψάρια.
Και ο μόνος τρόπος να μπείς εκεί είναι η Μπέκι.
Γειά, Μπέκι.
Ας την φωνάζουμε Πέκι.
- Αυτό είναι πραγματικά... - Νομίζω ότι σε συμπαθεί, μπαμπά.
Μπέκι, γλυκειά μου..
Αυτά τα δύο καλά ψάρια πρέπει να μπούν στην καραντίνα.
Είσαι ελεύθερη απόψε, Ρεμπέκα γλυκειά μου;
Ταιριάζει με το πρόγραμμα σου;
Δεν καταλαβαίνει τι της λέω.
Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να εντυπωθείς μαζί της, φίλε.
Να, τί;
- Εντυπωθείς. - Εντυπωθείς.
Κοίτα την στο μάτι και πες, οοροο.
Και θα συγχρονιστεί μαζί σου.
- Τώρα, κοίταξε την στο μάτι. - Ναι!
Νέμο.
Νομίζω ότι θα έπρεπε να σκεφτούμε ένα εναλλακτικό σχέδιο.
Ένα που να μένουμε στο νερό.
Αυτό είναι όλο που λέω. Γιατί αυτό το πουλί...
- Δεν είναι αυτό το πουλί! - Είναι εντάξει, μπαμπά.
Και εν τω μεταξύ, η Ντόρι απλά θα μας ξεχάσει.
Όπως το λες. Είναι αυτό που κάνει καλύτερα.
Καλά.
Εντάξει. Κοίτα την στο μάτι.
- Σε ποιό μάτι; - Απλά διάλεξε ένα, φίλε.
Μπέκι.
Οοροο, Μπέκι.
Εντάξει. Ωραία όλα αυτά.
Και πώς ακριβώς θα μας κουβαλήσει η Μπέκι;
Α, ναι. Σχεδόν το ξέχασα.
Τζέραλντ.
Τζέραλντ. Δώσε μας τον κουβά σου.
Θα σε αφήσουμε να κάτσεις στον βράχο.
Ναι, Τζέραλντ. Το ορκιζόμαστε.
Μπράβο. Έλα εδώ.
Έλα. Μπορείς να τα καταφέρεις.
- Έτσι μπράβο. - Πρόσεξε τη μύτη σου.
Σε ευχαριστώ πολύ, Τζέραλντ.
Καλώς ήρθες σ' αυτό το βράχο.
Άνετος δεν είναι;
- Τέλος χρόνου. - Τέλος χρόνου.
- Τώρα, κατέβα! - Κατέβα, Τζέραλντ!
- Κάτω! - Κάτω!
Αυτό είναι τρελό!
Γιατί συνεχίζω να συμφωνώ με τέτοια τρελά σχέδια;
Καλή τύχη!
Εντάξει. Μόλις σου πω πρέπει...
Ναι, ξέρω. Πρέπει να κάνω σινιάλο.
Με το σήμα μου.
Όχι ακόμα Όχι ακόμα.
- Τώρα; - Όχι πριν η Ντέστινι δώσει το σινιάλο.
Ξέρεις κάτι;
Δεν έχω καν ιδέα γιατί το κάνεις αυτό.
Τί εννοείς;
Φαίνεται σαν υπερβολικός κόπος απλά για να βρείς μερικά ψάρια ακόμα.
Αν είχα απώλεια βραχείας μνήμης...
...απλά θα έφευγα κολυμπώντας και θα ξεχνούσα τα πάντα.
Δεν θέλω να το κάνω αυτό. Θέλω την οικογένεια μου.
Όχι εγώ, μικρή. Δεν θέλω να στεναχωριέμαι για τίποτα.
Είσαι τυχερή. Δεν έχεις αναμνήσεις.
Δεν έχεις προβλήματα.
Ούτε αναμνήσεις, ούτε προβλήματα.
Όχι ακόμα. Όχι ακόμα.
Δεν χρειάζεται να το λες συνέχεια.
- Όχι... - Απλά πες μου όταν είναι η ώρα.
Εντάξει, πάμε. Και περίμενε!
Πάμε και περίμενε. Είσαι σοβαρός;
Εντάξει. Με το τρία.
- Μην μετράς. Απλά πες "πάμε". - Πάμε!
Τώρα! Τώρα! Κάν'το! Κάν'το!
Κοίταξε αυτό. Εννοώ...
- Αυτό είναι το σήμα! - Πάμε, πάμε, αυτό είναι το σήμα!
Τώρα θυμήσου.
Η Ντέστινι είπε, να ακολουθήσουμε τις πινακίδες
μέχρι το έκθεμα του ανοιχτού ωκεανού.
Δεν βλέπω τίποτα. Έτσι πρέπει εσύ να ψάξεις.
Το κατάλαβα. Ακολούθα τις πινακίδες ως τον ανοιχτό ωκεανό.
Θα το επαναλαμβάνω, εντάξει; Αυτό θα πρέπει να δουλέψει.
Ακολούθα τις πινακίδες ως τον ανοιχτό ωκεανό.
Πήγαινε δεξιά.
Ακολούθα τις πινακίδες ως τον ανοιχτό ωκεανό.
Αριστερά.
Και μακριά από ανθρώπους, εντάξει; Ειδικά από παιδιά.
- Δεν θέλω να με αγγίξουν. - Μην με μπερδεύεις.
Καημένο μου.
Άσε με να σου το φέρω. Ορίστε...
Πού πηγαίνουμε; Πού πηγαίνουμε;
Ω, συγγγνώμη.
Εντάξει. Έψαχνα...
Οοροο, Μπέκι.
Άφησε μας όπου θες. Είμαστε εντάξει.
Περίμενε, μπαμπά.
Νομίζω ότι ψάχνει μέρος για να προσγειωθεί.
Είναι μπερδεμένη, Νέμο!
Δεν ξέρει ούτε προς τα που να κοιτάξει!
Περίμενε, περίμενε! Μπέκι! Μπέκι!
Τί κάνεις; Οοροο.
Οοροο ροο ροο.
Εντάξει, κάπου βγάζει. Το ερώτημα είναι, πού;
Προς τα πού; Βλέπεις την πινακίδα;
Ψάχνω. Ψάχνω.
Κάτι που θα με οδηγήσει στην οικογένεια μου.
Η οικογένεια μου! Τα πιό ισχυρά γυαλιά του κόσμου.
Το ξέρω αυτό. Γιατί το ξέρω αυτό;
Είναι άλλη μία ανάμνηση. Χανκ, πρέπει να πάμε από εκεί.
Αριστερά. Πήγαινε αριστερά.
ΑΝΟΙΧΤΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ
Μπέκι. Οοροο, οοροο.
Δεν σε ακούει, μπαμπά.
Εντάξει, εντάξει. Νέο σχέδιο.
Πρέπει να πάμε πιό κοντά στην Μπέκι για να μας ακούσει.
Δεν νομίζω ότι πρέπει να μετακινήσουμε τον κουβά.
Νέμο.
Χωρίς εμένα, η Μπέκι είναι χαμένη.
- Μπαμπά, απλά εμπιστεύσου την. - Να την εμπιστευτώ;
Για να μας ξεχάσει μιά και καλή;
- Εγώ εμπιστεύομαι την Μπέκι. - Εσύ εμπιστεύεσαι την Μπέκι.
Η Μπέκι τρώει ένα κύπελλο.
Μπέκι. Μπέκι; Οοροο.
ΔΩΡΑ
Λοιπόν.
Τουλάχιστον δεν είμαστε πιά μέσα σε έναν κουβά.
Είμαστε πάνω από την καραντίνα.
Η ξενάγηση στις ενυδρίδες είναι έτοιμη να αρχίσει.
Ευχαριστώ, Σιγκούρνι Γουίβερ.
Ποιός θέλει να μάθει για τις ενυδρίδες;
Ψάχνω γιά το πιό ισχυρό ζευγάρι γυαλιά του κόσμου.
Ενυδρίδες!
Είναι να μεγάλο πάρτι αγκαλιάς!
Πάρτι αγκαλιάς; Είμαι μέσα!
Πού είμαστε; Είμαστε κοντά στον ανοιχτό ωκεανό;
Ναι, νομίζω. Δεν ξέρω.
- Μα είδα την πινακίδα και έτσι... - Περίμενε. Ποιά πινακίδα;
Τα πιό ισχυρά γυαλιά του κόσμου.
Τί; Για ποιό πράγμα μιλάς;
Γιατί θα έπρεπε να ακολουθήσουμε αυτή την πινακίδα;
Λοιπόν... γιατί την θυμήθηκα.
Όχι, όχι. Δεν ήταν αυτό το σχέδιο.
Εντάξει, αυτό ήταν!
- Χαράμισες τον χρόνο μου.. - Περίμενε. Όχι.
Το φορτηγό φεύγει το ξημέρωμα και δεν το χάνω.
- Γι' αυτό δώσε μου την καρτέλα σου. - Όχι.
- Θυμήθηκα αυτή την πινακίδα. - Και;
Θυμάμαι όλο και περισσότερα και νιώθω ότι η μνήμη μου βελτιώνεται.
- Νομίζω ότι πρέπει... - Όχι! Η μνήμη σου δεν λειτουργεί!
Δεν μπορείς να θυμηθείς τίποτα!
Μάλλον έτσι έχασες την οικογένεια σου ευθύς εξαρχής!
Εντάξει, κοίτα. Ας ηρεμήσουμε λίγο.
- Απλά δώσε μου την καρτέλα. - Ξέρεις κάτι;
Για κάποιος με τρείς καρδιές δεν είσαι πολύ ευγενικός.
Τρείς καρδιές; Τί είναι αυτά που λες;
- Δεν έχω τρείς καρδιές. - Έχεις.
- Δεν έχω. - Έχεις.
- Όχι. - Ναι!
- Σταμάτα να το λες! - Αστείο γεγονός.
Το χταπόδι έχει τρείς καρδιές.
- Δύο στέλνουν αίμα στα βράγχια. - Τί;
- Και η τρίτη σε όλο το σώμα. - Περίμενε.
ΠΑΙΔΙΚΗ ΖΩΝΗ
Κάποιος με τρείς καρδιές δεν θα έπρεπε να είναι τόσο κακός.
Και είναι κακό να λες ότι θα έχανα κάποιον που αγαπάω!
ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ ΛΙΜΝΗ ΨΑΡΙΩΝ
Δεν τους έχασα!
Χανκ;
Χανκ!
Χανκ;
Χαντς.
Όχι, όχι Χανς. Ψάχνω γιά τον Χανκ.
- Χαντς.(Χέρια) - Χανκ, με "κ" "Χαν-κ."
- Χαντς! - Χαντς;
Α, χέρια!
Χανκ! Χανκ;
- Το χέρι μου! - Χανκ!
ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ ΛΙΜΝΗ ΨΑΡΙΩΝ
Πού είσαι, Χανκ;
Μπορείτε παρακαλώ να με βοηθήσετε Ψάχνω για τον...
Παρακαλώ βοηθήστε με. Έχασα τον φίλο μου, τον Φρανκ.
- Συγγνώμη, όχι Φρανκ. - Είσαι στον δικό μου χώρο!
Είναι ένα χταπόδι. Όχι, επταπόδι.
Ναι, σωστά, είναι ένα επταπόδι. Επταπόδι, επταπόδι.
1, 2, 3, 4, 5, 6, επταπόδι.
Έχει καμουφλαριστεί.
Χανκ. Έλα, Χανκ.
Ας φύγουμε από εδώ.
- Έι, τί κάνεις; - Χανκ!
Ποιό είναι το σχέδιο;
Το σχέδιο είναι ότι θα μείνω εδώ γιά πάντα.
Εντάξει. Καλό σχέδιο.
Λυπάμαι. Λυπάμαι, Χανκ.
Συγγνώμη που δεν μπορώ να θυμηθώ σωστά.
- Γλυκειά μου, προσεκτικά. - Πρόσεχε, καλή μου.
Πρόσεχε που πηγαίνεις.
Συγγνώμη, μπαμπά. Συγγνώμη που δεν θυμάμαι σωστά.
Γλυκειά μου. Δεν χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις;
- Να συνεχίσεις να κολυμπάς. - Ναι.
Και πάω στοίχημα ότι αυτό το θυμάσαι, γιατί...
Απλά... Θα... Θα τραγουδήσουμε ένα τραγούδι γι' αυτό.
- Απλά συνέχισε να κολυμπάς. - Απλά συνέχισε να κολυμπάς.
- Κολύμπι. - Κολύμπι.
- Τί κάνουμε; Κολυμπάμε. - Τί κάνουμε; Κολυμπάμε.
- Κολύμπα. - Κολύμπα.
Απλά συνέχισε να κολυμπάς. Απλά συνέχισε να κολυμπάς.
Οι γονείς μου, μου το έμαθαν αυτό το τραγούδι!
Το τραγουδούσαμε όλοι μαζί. Τόσο καιρό νόμιζα ότι το επινόησα.
- Ποιό τραγούδι; - Απλά συνέχισε να κολυμπάς.
Χανκ. Εμείς... απλά πρέπει να συνεχίσουμε να κολυμπάμε.
Τί; Με τίποτα!
Άκουσε με. είναι επικίνδυνο να κινηθούμε.
Όχι, εσύ άκουσε με. Το ξέρω ότι φοβάσαι.
Όμως δεν μπορείς να τα παρατήσεις. Ακολούθησε με.
Απλά συνέχισε να κολυμπάς. Απλά συνέχισε να κολυμπάς.
Η μαμά μου έγραψε αυτό το τραγούδι για μένα.
Αυτό θα μας βγάλει από εδώ.
Τραγούδα μαζί μου, Χανκ. Έλα.
Έρχομαι, μαμά. Έρχομαι, μπαμπά.
Σταμάτα.
- Γύρνα πίσω. - Γύρνα πίσω.
Πηγαίνεις κατευθείαν στη σπηλιά του Πόκερ.
- Σπηλιά του Πόκερ. - Σπηλιά του Πόκερ
- Σπηλιά του Πόκερ; - Εισερχόμενο!
Τί είναι;
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Όλοι το κάνουν. Δεν υπάρχει λόγος να ντρέπεσαι.
Χανκ;
Ω, Χανκ. Εδώ είσαι.
Μας έβγαλες από εκεί.
Το έκανα.
Μας έβγαλα από εκεί.
Βέβαια, τεχνικά μιλώντας, εσύ μας έβαλες κιόλας εκεί.
Όμως αν δεν το είχες κάνει, δεν είμαι σίγουρος ότι θα καταλήγαμε εδώ.
Ηχητικός εντοπισμός.
Το πιό ισχυρό ζευγάρι γυαλιά του κόσμου. Το βρήκαμε.
Όχι, όχι. Εσύ βρήκες αυτό.
Καλώς ήρθατε στον ανοιχτό ωκεανό.
Σπίτι.
Οοροο, οοροο.
Οοροο.
Μπαμπά, σταμάτα. Δεν θα επιστρέψει.
Ίσως. Οοροο.
Μπαμπά, την έκανες να νιώθει ότι δεν θα μπορούσε να τα καταφέρει.
Δεν μιλάς για την Μπέκι, έτσι;
Μου έλειψε η Ντόρι.
Και εμένα.
Η αλήθεια είναι ότι ανησυχώ τόσο πολύ για αυτήν.
Αυτή θα έπρεπε να ανησυχεί για μας.
Σίγουρα θα ήξερε τι να κάνει αν ήταν εδώ.
- Δεν ξέρω πως το κάνει αυτό. - Δεν νομίζω ότι το ξέρει, μπαμπά.
Απλά, το κάνει.
Τότε, θα πρέπει απλά να σκεφτούμε.
- Τί θα έκανε η Ντόρι; - Τί θα έκανε η Ντόρι;
Ναι! Τί θα έκανε η Ντόρι;
Θα προσέγγιζε την κατάσταση της.
Και θα την αξιολογούσε. Και θα ανέλυε τις επιλογές της.
Μπαμπά, αυτό θα το έκανε ο Μάρλιν.
Σωστά, αυτό θα το έκανα εγώ. Αυτή δεν θα το σκεφτόταν καθόλου.
Θα κοιτούσε απλά το πρώτο πράγμα μπροστά της και...
Αυτό ήταν απίθανο.
Η Ντόρι θα το έκανε.
Νέμο, κρατήσου πάνω μου.
Λειτουργεί!
Απλά συνέχισε να λαχανιάζεις.
- Είσαι εντάξει; - Ναι.
- Τί θα έκανε η Ντόρι τώρα; - Ποιά είνα η Ντόρι;
Πόσο χαιρόμαστε που σε βλέπουμε.
Χαιρόσαστε που με βλέπετε; Εγώ χαίρομαι που σας βλέπω!
Χρόνια είχα να μιλήσω σε κάποιον.
Χρόνια, ουάου.
Δυστυχώς δεν μπορούμε να μείνουμε πολύ, πρέπει να φύγουμε γιατί...
Γιατί να θέλετε να φύγετε;
Μόλις ήρθατε. Μείνετε για λίγο.
Μίλησε μου για σένα.
Θα το ήθελα, όμως ο γιός μου και εγώ πρέπει να φτάσουμε στην καραντίνα και...
- Υπέροχο πράγμα, να έχεις γιό. - Α, ναι, είναι.
Εγώ φυσικά δεν έχω οικογένεια.
- Έβγαινα με μία συμπαθητική αχιβάδα κάποτε. - Πολύ ενδιαφέρον.
Όμως οι αχιβάδες έχουν μάτια. Αυτή κοιτούσε γιά κάτι διαφορετικό.
Πλάκα κάνω. Όχι για το ότι οι αχιβάδες έχουν μάτια, γιατί έχουν.
Και βλέπουν μέσα στην ψυχή σου και πληγώνουν την καρδιά σου.
Ω, Σέλι. Γιατί! Γιατί!
Τώρα, τι θα έκανε η Ντόρι;
Ελάτε μαζί μας καθώς θα εξερευνούμε
τον μυστηριώδη κόσμο του ανοιχτού ωκεανού.
Εντάξει, ακολούθησε με.
- Είσαι μέσα σε ένα κύπελλο. - Σωστά, θα σε ακολουθήσω εγώ τότε.
Περίμενε.
Ένα χταπόδι έχει τρείς καρδιές. Αυτό είναι αστείο γεγονός.
Φτάσαμε.
Συμβαίνει πραγματικά.
Φαίνεται ότι αυτό ήταν, μικρή.
- Τώρα, πρέπει να προλάβω ένα φορτηγό. - Περίμενε. Περίμενε.
Κάτι είχα για σένα.
- Καρτέλα. - Την καρτέλα, σωστά.
Ξέρεις, πιστεύω ότι θα σε θυμάμαι.
Θα με ξεχάσεις σε ένα χτύπο της καρδιάς, μικρή.
Σε τρείς χτύπους.
Εγώ θα δυσκολευτώ να σε ξεχάσω όμως.
Οι γονείς μου είναι αληθινά εκεί κάτω.
Είσαι καλά;
Είμαι έτοιμη.
Ναι.
Πιστεύω ότι είσαι.
Πού είναι;
Εντάξει. Εντάξει.
Με συγχωρείτε.
Γειά. Έχετε δεί μία μαμά και έναν μπαμπά χωρίς εμένα;
Συγγνώμη. Έχετε δει ένα ζευγάρι;
Είναι μεγάλοι σαν εσάς, όχι σαν εσάς, ακόμα πιό μεγάλοι ίσως.
Εντάξει. Γειά.
Γειά. Γνωρίζετε κανέναν που να έχασε ένα παιδί;
Εγώ ήμουν αυτό, πριν από πολύ καιρό.
Δεν ξέρω ακριβώς πριν πόσο καιρό... Εντάξει, βιαζόσαστε.
Πρόσεχε που πηγαίνεις.
Συγγνώμη.
Στόχος μας είναι κάθε ζώο που σώσαμε και φροντίσαμε...
...να επιστρέψει κάποια στιγμή σπίτι του, εκεί όπου ανήκει.
Κοχύλια.
- Αν ποτέ χαθείς, Ντόρι... - Απλά ακολούθησε τα κοχύλια.
Λατρεύω τα κοχύλια.
Ακολούθησε τα κοχύλια.
- Έι, εδώ ζω. - Ναι, πράγματι.
Το σπίτι μου! Αυτό είναι το σπίτι μου!
Μαμά! Μπαμπά!
Εντάξει, γλυκειά μου. Τώρα μέτρα ως το 10.
1, 2, 3.
4.
Παρακαλώ.
Σε ποιόν μιλάς, γλυκειά μου;
Την σωληνο-κολλητή μου, την Ντέστινι.
Μαμά. Μπαμπά;
Η μαμά λατρεύει τα μωβ κοχύλια.
Μαμά;
- Τί θα της συμβεί; - Ησύχασε, Τζένι.
Ω, όχι. Μην κλαίς μαμά. Μην κλαίς.
Πιστεύεις ότι... ότι μπορεί να τα καταφέρει μόνη της, Τσάρλι;
Ω, καλή μου. Θα είναι καλά.
Η μαμά λατρεύει τα μωβ κοχύλια.
- Ντόρι! - Ντόρι;
Ντόρι!
Μαμά;
- Ντόρι! - Ντόρι!
Μαμά! Μπαμπά!
Οι γονείς μου.
Εγώ... τους έχασα.
Ήταν δικό μου λάθος.
- Πού είναι η καρτέλα σου; - Ε;
Η καρτέλα σου λείπει.
Γι' αυτό δεν είσαι στην καραντίνα;
- Στην καραντίνα; - Ναι!
Εκεί πήγαν όλα τα μπλέ ψάρια.
- Έτσι δεν είναι, Μπιλ; - Ναι.
Τα μπλέ ψάρια θα αποκτήσουν την δική τους έκθεση στο Κλίβελαντ.
Θα στείλουν ένα φορτηγό το ξημέρωμα.
- Πρέπει να είναι ωραία. - Πώς;
Όχι, όχι. Οι γονείς μου επέστρεψαν στην καραντίνα;
Θα τους στείλουν στο Κλίβελαντ; Μα εγώ μόλις έφτασα εδώ.
Πρέπει να πάω σ' αυτούς. Δεν ξέρουν ότι είμαι εδώ.
Μην ανησυχείς. Είναι εύκολο να μπείς στην καραντίνα.
Πηγαίνεις απλά μέσα από τους σωλήνες.
- Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. - Γιατί όχι;
Θα ξεχάσω πού πηγαίνω.
Και δεν μπορώ να είμαι κάπου όπου δεν θα έχω κανέναν να με βοηθήσει.
Τότε φαντάζομαι ότι έχεις κολλήσει εδώ.
Δεν βοηθάς, Μπιλ.
Πήγαινε μέσα αν θέλεις. Θα είσαι εντάξει.
Θα μπορούσατε...
Θα μπορούσατε να μου πείτε πως να φτάσω εκεί, μέσα από τους σωλήνες;
Ασφαλώς, γλυκειά μου. Στρίβεις δύο φορές αριστερά και μία δεξιά.
Απλό.
Εντάξει.
Δύο φορές αριστερά και μία δεξιά.
Μπορώ να το κάνω.
Δύο φορές αριστερά και μία δεξιά. Εντάξει.
Να μην το ξεχάσω.
Δύο φορές αριστερά και μία δεξιά.
Αριστερά και δεξιά.
Περίμενε. Έστριψα ήδη αριστερά;
Ω, όχι, συμβαίνει.
Εντάξει, περίμενε. Περίμενε, περίμενε.
Προς τα πού;
Πού πηγαίνω;
Δεν μπορώ να θυμηθώ. Εντάξει, έχω χαθεί.
Είναι πολύ δύσκολο, δεν μπορώ να θυμηθώ. Ξεχνάω τα πάντα.
Θα μείνω γιά πάντα μέσα στους σωλήνες.
Οι σωλήνες. Οι σωληνο-κολλητοί.
Σωληνο-κολλητοί. Σωληνο-κολλητοί!
- Και... κολύμπα, κολύμπα, κολύμπα. - Ναι, δεν ξέρω για αυτό.
Εμπιστεύσου με. Δεν θα σε αφήσω να χτυπήσεις τίποτα.
Τοίχος.
Ποιό είναι το νόημα; Δεν θα μάθω ποτέ.
Το καλό που σου θέλω. Αν δεν μπορείς εδώ...
...δεν θα τα καταφέρεις ποτέ έξω στον ωκεανό.
Τώρα συγκεντρώσου, εντάξει;
Τοίχος!
Ντέστινι.
Ντόρι; Γειά.
Έχω χαθεί στους σωλήνες και οι γονείς μου φεύγουν.
Κρατήσου, Ντόρι.
Μπέιλι, πρέπει να χρησιμοποιήσεις τον ηχητικό εντοπισμό.
Το ξέρεις ότι δεν δουλεύει.
Σταμάτα και δοκίμασε αυτό που σου είχε πεί η Ντόρι, εντάξει;
- Δεν νομίζω ότι μπορώ. - Μην με εγκαταλείπεις, Μπέιλι!
Έλα, Μπέιλι. Τί μου είπες μόλις, ε;
Αλήθεια. Συγκεντρώσου.
Νιώθω χαζός.
- Μπέιλι. - Συγγνώμη.
- Γειά. - Εδώ.
Είμαστε εδώ.
Παιδιά. Παιδιά.
Τί; Τί; Τί συμβαίνει;
Πιάνω κάτι.
Ξεκινάμε.
Ναι.
Βλέπω την καραντίνα!
Αυτό είναι καταπληκτικό!
Βλέπω τα πάντα! Και βλέπω εσένα!
Μπορεί να σε δεί.
Η ζωή μου είναι ένα ουράνιο τόξο! Μπορείς να με δείς;
Περίμενε.
- Δεν δουλεύει έτσι. - Μπέιλι!
Εντάξει. Πες στην Ντόρι να πάει αριστερά.
- Λέει, πήγαινε αριστερά. - Αριστερά;
- Ευθεία. - Ευθεία.
Ευθεία.
- Πήγαινε δεξιά. - Δεξιά.
Δεξιά;
Ζαλίστηκα.
- Περίμενε. - Τί;
Πιάνω κάτι άλλο. Περίμενε, άσε με να εστιάσω.
Μα τον Ποσειδώνα.
- Δεν είναι μόνη. - Πώς; Τί είναι;
- Δεν ξέρω, όμως την κυνηγάει. - Ω, όχι!
Ντόρι, κολύμπα!
- Κολύμπα προς την αντίθετη μεριά. - Τί; Πού;
- Πήγαινε δεξιά!
Δεξιά.
Όχι, το δικό μου δεξί!
Ω, όχι. Πηγαίνει κατευθείαν επάνω του.
Όχι! Ντόρι, κάνε στροφή!
Τέλεια, Ντόρι! Έρχεσαι ακριβώς προς τα εμάς.
Τί; Θέλεις να πάω δεξιά;
Όχι, όχι δεξιά. Δεν μπορώ να βλέπω.
- Ντόρι! - Μάρλιν;
- Θεούλη μου! - Ντόρι, είσαι καλά!
- Την καταπίνει. - Ντόρι.
- Την τρώει ζωντανή. - Ω, Ντόρι.
Είσαι καλά.
Με βρήκες! Πώς με βρήκες;
Ήταν αυτό το τρελό στρείδι. Δεν σταματούσε να μιλάει.
Φύγαμε σιγά, σιγά μακριά του μέσα από αυτούς τους σωλήνες.
Και μετά αρχίσαμε να ψάχνουμε.
Ντόρι, λυπάμαι τόσο.
Εντάξει, τί ήταν αυτό;
Περίμενε, πρέπει να το απαντήσω.
Όλα καλά. Λυπάσαι για τί;
- Πώς; Είσαι καλά; - Ναι!
Βρήκα τον Μάρλιν και τον Νέμο.
Μπαμπά, το άκουσες αυτό; Η Ντόρι πραγματικά μιλάει φαλαινίσια.
Το άκουσα.
Και μου φέρνει μερικές δυσάρεστες αναμνήσεις.
Γι' αυτό ας φύγουμε από εδώ. Λέω να πάμε από εδώ.
Ακολουθήστε με. Είναι ώρα να γυρίσουμε σπίτι.
Περίμενε, περίμενε. Οι γονείς μου είναι εδώ.
- Είναι εδώ; - Βρήκες τους γονείς σου;
Λοιπόν, όχι ακριβώς.
Όχι. Εννοώ, όχι ακόμα.
Όμως, ξέρω που είναι.
Και δεν ξέρω ακριβώς πως να φτάσω εκεί.
Όμως ξέρω αυτό... Έχω βοήθεια.
- Κάτω στην καραντίνα. - Στην καραντίνα.
Και γνώρισα αυτό το εφταπόδι. Δύστροπο, αλλά γλυκό κατά βάθος.
Και με πήγε στην έκθεση...
Στην έκθεση.
Ντόρι;
Πιστεύετε ότι οι γονείς μου θα θέλουν ακόμα να με δούν;
Τί; Γιατί να μη θέλουν;
Γιατί...
Τους έχασα.
Ντόρι.
Οι γονείς σου θα τρελαθούν από τη χαρά τους αν σε δούν.
Θα τους έχουν λείψει τα πάντα επάνω σου.
- Αλήθεια; - Ντόρι.
- Ξέρεις πως σε βρήκαμε; - Κάτι με ένα στρείδι...
- Όχι, όχι. - Όχι, ένα μύδι.
- Ένα μαλάκιο. - Όχι.
- Κάτι... δεν ξέρω. - Όχι. Όχι στρείδι.
Δυσκολευόμασταν πολύ.
Μέχρι που ο Νέμο σκέφτηκε, "Τί θα έκανε η Ντόρι;"
Γιατί να το πείς αυτό;
Γιατί από τότε που σε γνώρισα...
...μου έμαθες πως να κάνω πράγματα που δεν τα είχα ονειρευτεί ποτέ.
Τρελά πράγματα.
Να ξεγελάω καρχαρίες και να ξεφεύγω από μέδουσες.
Και να βρίσκω τον γιό μου.
Εσύ τα έκανες όλα αυτά εφικτά.
Αλήθεια; Δεν το ήξερα ότι το πίστευες αυτό.
Εκτός κι αν το ξέχασα.
Όχι, δεν το ξέχασες.
Δεν σου το είπα ποτέ.
Και λυπάμαι για αυτό.
Όμως Ντόρι, επειδή είσαι αυτή που είσαι...
...είσαι έτοιμη να βρείς τους γονείς σου.
Και όταν το κάνεις αυτό...
Εσύ...
Θα είσαι σπίτι.
Μπαμπά;
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποχαιρετήσουμε την Ντόρι;
Ναι, Νέμο. Πρέπει.
Πόσα ακόμα έμειναν να φορτώσουμε;
Μόνο αυτή η τελευταία σειρά.
Όσο γρηγορότερα τελειώσουμε, τόσο γρηγορότερα
θα πάει αυτό το φορτηγό στο Κλίβελαντ.
- Πρόσεχε την στροφή. - Τί να προσέχω;
- Ω! - Πολύ αργά.
Εντάξει, νομίζω ότι φτάνουμε.
- Γειά! - Γειά!
- Εδώ είναι η καραντίνα; - Ναι, εδώ είναι.
Είμαστε στην καραντίνα. Οι γονείς μου είναι εδώ!
- Ζήτω! - Ζήτω!
Πού πάμε; Όχι, όχι.
Γιατί πηγαίνουμε προς την πόρτα;
Είμαστε όλοι καλύτερα!
- Ζήτω! - Νιώθω φανταστικά!
Φίλε.
Η οικογένεια μου.
Ελάτε, πάμε.
- Συγγνώμη. - Ντόρι, περίμενε λίγο!
Έρχομαι, μαμά!
Έρχομαι, μπαμπά!
Είμαι σχεδόν σπίτι.
Νομίζω ότι αρχίζω να το συνηθίζω.
Ακούω βήματα.
- Χανκ! - Ησυχία.
Χανκ, πρέπει να μπούμε σ' αυτή τη δεξαμενή.
- Αυτή η ομοιοκαταληξία. - Γιατί;
Οι γονείς της είναι εκεί.
Κοίτα.
Έχεις τρία λεπτά για να πάρεις όλους σ' αυτό το κύπελλο μαζί σου.
Και μετά μπαίνω στο φορτηγό για το Κλίβελαντ.
- Το κατάλαβες; - Το κατάλαβα.
Μαμά; Μπαμπά;
Γειά σας. Εγώ είμαι, η Ντόρι.
Ντόρι;
Μαμά; Μπαμπά;
Θά'πρεπε απλά να διαλέξει δύο και να τελειώνουμε.
- Μπαμπά. - Τί;
Αστειεύομαι. Είναι επανένωση.
Μαμά; Μπαμπά;
Πού είναι οι γονείς μου;
Ντόρι;
Είσαι πραγματικά το κορίτσι της Τζένι και του Τσάρλι;
Ναι είμαι. Εγώ είμαι.
Πού είναι;
Λοιπόν, Ντόρι.
Μετά που εξαφανίστηκες, νόμισαν ότι...
Σκέφτηκαν ότι κατέληξες εδώ, στην καραντίνα.
Έλα, έλα.
Και έτσι ήρθαν εδώ.
- Για να σε ψάξουν. - Είναι εδώ!
Πού είναι;
Ντόρι, αυτό ήταν πριν από χρόνια.
Δεν ξαναγύρισαν ποτέ.
Ω, όχι.
Βλέπεις, Ντόρι...
Όταν ψάρια δεν επιστρέφουν από την καραντίνα, αυτό σημαίνει...
- Ότι δεν... - Τί;
Ντόρι, έφυγαν.
Είναι... νεκροί;
- Ήθελαν να σε βρούν. - Είσαι σίγουρος;
Είσαι σίγουρος ότι έφυγαν;
Ντόρι, άκουσε. Όλα θα πάνε καλά.
Ω, Ντόρι, σε αγαπούσαν τόσο πολύ.
Όποιος δεν θέλει να πάει στο Κλίβελαντ τελευταία προειδοποίηση.
- Ντόρι, είσαι καλά; - Είσαι εντάξει;
- Άργησα πολύ. - Ντόρι, όχι.
- Άκουσε. - Δεν έχω οικογένεια.
Όχι, Ντόρι. Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Ώρα να φύγουμε!
Είμαι ολομόναχη.
- Ντόρι. - Ντόρι!
Πού πήγαν όλοι;
Οι πορτοκαλί φίλοι σου είναι στον δρόμο γιά το Κλίβελαντ.
Σ'έπιασα. Βρήκα το χταπόδι.
Πού πήγε;
Μαμά; Μπαμπά;
Όχι, όχι.
Βοήθεια. Βοηθήστε με.
Βοηθήστε με, σας παρακαλώ.
Κάποιος να με βοηθήσει!
Μπορείς...
Βοήθησε με. Μπορείς να με βοηθήσεις;
Τους έχασα.
- Εγώ... - Έχασες ποιόν;
Εγώ...
Λυπάμαι, γλυκειά μου.
Δεν μπορώ να σε βοηθήσω αν δεν θυμάσαι.
Μπορείτε να με βοηθήσετε;
- Τους έχασα. - Μπορείς να είσαι πιό συκγεκριμένη;
Αυτούς. Αυτούς.
Βοήθεια.
Παρακαλώ. Έφυγαν!
Χάθηκαν. Τους έχασα όλους.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Δεν μπορώ να ξεχάσω. Τί είναι αυτό που ξεχνούσα;
Κάτι.
Κάτι σημαντικό.
Τί ήταν; Εγώ...
Τί ήταν;
Χάνεται.
Χάνεται γιατί το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ξεχνάω.
Απλά ξεχνάω και ξεχνάω.
Είναι αυτό που κάνω καλύτερα. Είναι αυτό που κάνω.
Τί να κάνω; Τί να κάνω;
Τί θα έκανε η Ντόρι;
Θα έψαχνα τριγύρω.
Είναι απλά νερό εκεί πέρα.
Και πολλά φύκια εδώ πέρα.
Τα φύκια είναι καλύτερα, εντάξει.
Τώρα τι; Πολλά φύκια, όλα φαίνονται ίδια.
Όλα μοιάζουν εκτός του ότι εκεί υπάρχει ένας βράχος.
Και λίγη άμμος από εδώ.
Μου αρέσει η άμμος. Είναι μαλακή.
Αυτό δεν οδηγεί πουθενά.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Μόνο φύκια.
Πολλά φύκια και λίγα κοχύλια.
Από εδώ.
Μου αρέσουν τα κοχύλια.
Μου αρέσουν τα... κοχύλια.
Γειά. Είμαι...
- Ντόρι! - Ντόρι!
Κοίταξε την!
- Το μωρό μου. - Σε πιστεύω.
- Κοίταξε την. - Μας βρήκες.
Δεν σε αφήνω να φύγεις ποτέ ξανά.
Το χαμένο μου κορίτσι επέστρεψε.
- Εσύ είσαι. - Ναι.
- Πραγματικά εσύ. - Απολύτως.
Μαμά, είσαι πραγματικά εδώ. Είσαι...
Είμαι.
- Και εσύ το ίδιο, μπαμπά. - Εδώ είμαι, καλή μου.
Λυπάμαι τόσο πολύ.
- Ω, γλυκειά μου. - Τί;
Ω, γλυκειά μου. Όχι, όχι, καλή μου.
Ξέρω ότι έχω ένα πρόβλημα. Ξέρω ότι είμαι...
Και λυπάμαι πολύ για όλο αυτό τον καιρό και θέλω να το διορθώσω.
- Και δεν μπορώ. Και προσπαθώ συνεχώς. - Ω, Ντόρι.
Όμως οι σκέψεις μου, φεύγουν από το κεφάλι μου.
Σας ξέχασα και λυπάμαι τόσο πολύ.
Ντόρι, Ντόρι, Ντόρι. Μην τολμήσεις να λυπάσαι.
Κοίτα. Κοίτα τι έκανες.
Τί;
- Μας βρήκες! - Σωστά, μας βρήκες.
Γλυκειά μου.
Γιατί νομίζεις ότι μείναμε εδώ όλα αυτά τα χρόνια;
Γιατί πιστεύαμε ότι μία μέρα...
- θα μας έβρισκες ξανά. - Ακριβώς!
Μα...
Νόμιζα ότι φύγατε.
Πήγαμε στην καραντίνα να σε ψάξουμε...
Όμως δεν ήσουν εκεί.
Και ξέραμε ότι πρέπει να βγήκες έξω, μέσα από τους σωλήνες.
Από τους σωλήνες. Σωστά, γλυκειά μου.
- Έτσι... - Έτσι βγήκαμε κι εμείς.
Και μείναμε εδώ γιά σένα από τότε.
Γιατί σκεφτήκαμε ότι μπορεί να επέστρεφες.
Γι' αυτό, κάθε μέρα βγαίναμε έξω και απλώναμε...
Κοχύλια.
Και μας βρήκες.
Γλυκειά μου.
Μας βρήκες. Και ξέρεις γιατί μας βρήκες;
Γιατί θυμήθηκες.
Θυμήθηκες με τον δικό σου καταπληκτικό τρόπο.
Το έκανα.
- Τελείως μόνη μου. - Γλυκειά μου, αλήθεια;
Ήσουν μόνη σου όλα αυτά τα χρόνια;
Φτωχό μου κοριτσάκι.
Δεν ήμουν τελείως μόνη.
Ο Μάρλιν και ο Νέμο!
Κανείς δεν είδε που πήγε η Ντόρι;
- Όχι. - Όχι.
Σοβαρά; Πολλά μάτια που δεν κάνουν τίποτα.
Συγγνώμη. Μπορείτε να μας βοηθήσετε;
- Ψάχνουμ... - Εγώ; Να βοηθήσω εσάς;
Μπαμπά, κοίτα! Είναι η Ντόρι!
Δόξα το Θεό.
Βλέπεις, Νέμο; Το ήξερα ότι θα έβρισκε ένα τρόπο... τί;
Πού είναι η Ντόρι; Είναι μαζί σου;
Συγγνώμη.
Προσπάθησα να κρατηθώ αλλά δεν τα κατάφερα και...
- ...την έχασα. - Τί;
Εντάξει. Ας ξεκινήσουμε.
Όχι!
Και μετά η φάλαινα μας κατάπιε, παρότι μιλάω φαλαινίσια.
- Μία φάλαινα; - Καλά που δεν ήμουν εκεί για να το δω.
Βασικά ο Μάρλιν δεν πιστεύει ότι γνωρίζω καν να μιλάω φαλαινίσια.
Ξέρετε όμως κάτι; Πάντα με εμπιστεύονταν.
Ξέρεις, συμπαθώ ήδη αυτόν τον Μάρλιν.
Και μετά κάπως βρήκαμε τον Νέμο.
Ή βρήκε αυτός εμένα; Δεν ξέρω.
Ξέρετε όμως κάτι; Ο Νέμο είναι ο καλύτερος.
Δεν με εγκαταλείπει ποτέ ότι και να γίνει.
Τί θα έκανε η Ντόρι;
- Εντάξει. Θα πάμε από εδώ. - Σίγουρα θα πρέπει να ευχαριστήσουμε...
Περίμενε. Το ξέρω αυτό το μέρος.
Γειά.
- Είμαι η Σιγκούρνι Γουίβερ. - Εκεί!
- Έλα στην παρέα μας. - Αυτό είναι το Ίδρυμα Θαλάσσιας Ζωής.
- Εκεί γεννήθηκες. - Ντόρι, εκεί είναι οι φίλοι σου;
Ναι, είχαν κολλήσει σε... κάτι.
Πηγαίνανε κάπου.
Ένα φορτηγό. Είναι σε ένα φορτηγό.
Αυτό σημαίνει ότι δεν θα τους ξαναδώ ποτέ.
Όχι, όχι.
Τί θα έκανε η Ντόρι; Τί θα έκανε η Ντόρι;
Το ξέρω ότι είναι φίλοι σου, όμως ένα φορτηγό είναι κάπως δύσκολη περίπτωση.
- Η μητέρα σου έχει δίκιο, Ντόρι. - Σας παρακαλώ!
Το μόνο που ξέρω είναι ότι μου λείπουν.
Μου λείπουν πάρα πολύ.
Το ξαναείπα αυτό.
Ντόρι.
Μαμά.
Ο Μάρλιν και ο Νέμο είναι κάτι παραπάνω από φίλοι.
Είναι... είναι οικογένεια.
Και πρέπει να τους πάρω πίσω.
Όταν με βρήκαν ήταν σαν να ήταν η μοίρα.
Καταλαβαίνετε τί εννοώ;
Ποιά είναι η άλλη λέξη γιά την μοίρα;
Ντέστινι. Ντέστινι!
- Ντόρι; - Ντέστινι.
Καλημέρα, Ντέστινι.
Είναι η Ντόρι. Κάτι δεν πάει καλά.
Την έπιασα! Είναι ακριβώς έξω από το ίδρυμα.
Ντέστινι!
- Πρέπει να πηδήξουμε. - Να πηδήξουμε;
Δεν υπάρχει χρόνος για διαφωνίες!
- Ντέστινι. - Ντόρι. Ντόρι.
Το φορτηγό με τους φίλους σου φεύγει.
- Ω, όχι. Κακό αυτό. - Όχι, όχι.
- Τί θα κάνουμε; - Ντέστινι!
- Εντάξει. - Ναι.
- Ξεκινάμε. - Ναι.
- Ένα. - Ναι.
- Δύο. - Δεν μπορώ!
Δεν μπορώ να το κάνω! Δεν θα βγω ποτέ από εδώ!
Ντέστινι!
Έχω τα πιό ισχυρά γυαλιά του κόσμου.
Έχεις τα πιό ισχυρά γυαλιά του κόσμου.
- Θα είμαι τα μάτια σου. - Θα είσαι τα μάτια μου.
- Μα οι τοίχοι! - Δεν υπάρχουν τοίχοι στον ωκεανό.
Όχι τοίχοι;
Είναι η μοίρα σου, Ντέστινι.
- Γιατί δεν το λες τόση ώρα! - Όχι, Ντέστινι.
Περίμενε. Όχι, αυτό είναι τοίχος!
Τοίχος!
Μαμά, Μπαμπά.
Αυτή είναι η σωληνο-κολλητή μου, η Ντέστινι. Πείτε γειά.
Ντόρι. Αυτές οι δύο μπλέ σταγόνες είναι οι γονείς σου;
Είναι ολόιδιες με σένα.
Γειά σας. Είμαι ο Μπέιλι. Κυρία Ντόρι, κύριε Ντόρι.
- Παρακαλώ, φώναζε με Τζένι. - Εγώ είμαι ο Τσάρλι.
Εντάξει, πρέπει να φύγουμε. Πρέπει να σταματήσουμε το φορτηγό.
Εντάξει. Ποιό φορτηγό;
Μπέιλι, αναφορά.
Α, ναι! Το ωραίο μου χάρισμα!
Το βρήκα!
Το φορτηγό κινείται στον αυτοκινητόδρομο, κατευθύνεται νότια.
Πάμε. Θα σταματήσουμε αυτό το φορτηγό.
- Αυτό πρέπει να το δω. - Ναι και εγώ το ίδιο.
Αυτό θα είναι καλό.
Μα τί...; Τζέραλντ;
- Έχεις τρελαθεί; - Μην το συνηθίσεις, Τζέραλντ!
Πονηρούλης.
Μπέιλι, ξέχασα τα πάντα, ενημέρωσε με.
Μάλιστα, δεσποινίς.
Οι φίλοι σου είναι ακόμα στο φορτηγό.
Πηγαίνουν βόρεια προς την γέφυρα.
Ω, κοίτα.
Υπάρχουν μερικές όμορφες ενυδρίδες εκεί.
Θέλω μία.
Μπέιλι!
Βλέπω το φορτηγό! Είναι εκεί πέρα!
Δεν βλέπω πως θα το προλάβουμε, Ντόρι.
Αν υπήρχε ένας τρόπος να σταματήσουμε την κίνηση.
Να σταματήσουμε την κίνηση. Να σταματήσουμε την κίνηση.
Όλοι πρέπει να σταματήσουν. Οι άνθρωποι σταματούν γιά να κοιτάξουν κάτι.
Κάτι που τους αρέσει. Κάτι που είναι χαριτωμένο.
Κάτι χαριτωμένο!
- Το βρήκα. - Τί; Τί είναι;
Γρήγορα πριν το ξεχάσω..
Ντέστινι, όταν το φορτηγό φτάσει στην γέφυρα...
- ...θα με ανεβάσεις εκεί πάνω. - Εντάξει.
Εσείς, ακολουθήστε με.
Όλοι οι άλλοι, μείνετε εδώ.
Ντόρι, γλυκειά μου. Δεν θα μας φύγεις πάλι.
Η μητέρα σου έχει δίκιο. Πρέπει να μείνεις μαζί μας.
Ντόρι, καλή μου. Τί θα συμβεί αν...
- Ξέρεις, αν φύγεις για... - Μαμά.
- ...δεν ξέρω, για πάρα πολύ... - Μαμά.
- Αν μπερδευτείς. - Μαμά.
Και αυτό σε αποσυντονίσει. Και αν...
...σας χάσω πάλι;
Ναι.
Μαμά, Μπαμπά. Όλα θα πάνε καλά.
Γιατί ξέρω ότι ακόμα και αν ξεχάσω...
...μπορώ να σας ξαναβρώ.
Εντάξει, λίγο αριστερά.
Λίγο προς τα πίσω.
Εντάξει, αυτό είναι.
- Μην το κάνεις. - Μπέιλι!
Εντάξει. Τώρα, τώρα! Κάν'το!
- Είναι ώρα για την ιδέα σου. - Ποιά ιδέα;
Εντάξει, εντάξει.
Τί να κάνω; Τί θα έκανε η Ντόρι;
Ελάτε, αυτοκίνητα. Βλέπω αυτοκίνητα.
Ενυδρίδες μπροστά από αυτοκίνητα.
Το αυτοκίνητο πρέπει να σταματήσει. Σταματά η κίνηση!
Πάρτι αγκαλιάς!
Πρόσεχε!
Είναι τόσο γλυκά!
Κοίτα τα. Πρέπει να είναι, 1, 2, 3...
Τί συμβαίνει, μπαμπά:
Δεν ξέρω πως. Δεν ξέρω με ποιόν τρόπο.
Όμως νομίζω ότι έχει κάποια σχέση με την...
- Ντόρι! - Ντόρι!
Νερό, νερό. Χρειάζομαι νερό.
Τρελάθηκες; Πώς ήρθες εδώ;
- Ντόρι! - Ντόρι!
Πίστευα ότι δεν θα σε ξαναδούμε.
Και εγώ το ίδιο.
Όμως όσο κι αν προσπάθησα, δεν μπορούσα να σας ξεχάσω.
Φαντάζομαι ότι μου λείπει υπερβολικά η υπόλοιπη οικογένεια μου.
Είμαστε οικογένεια;
Ξέρεις πως είναι αυτό το συναίσθημα;
Ναι το ξέρω πως είναι.
Έι, ελάτε.
Έξω από το φορτηγό. Αυτά δεν είναι τα ψάρια σας.
Ω, όχι. Πάει το όχημα μας.
Πίσω στο νερό, ελάτε.
Ντόρι, τα αυτοκίνητα αρχίζουν να κινούνται..
Άσ' το σε μένα. Το έχω.
Μπέκι. Μπέκι, έλα πίσω!
Χρειαζόμαστε τη βοήθεια σου, Μπέκι!
Ντόρι, ακολούθησε με.
Όχι, περίμενε. Δεν έχουμε την Ντόρι!
Όχι, Μπέκι. Περίμενε, σταμάτα.
Πρέπει να επιστρέψουμε. Μπέκι.
Πίσω, Μπέκι.
Σε παρακαλώ μη μας φας!
- Πού είναι η Ντόρι; - Ποιοί είστε εσείς;
- Τζένι; - Μάρλιν;
- Τσάρλι; - Νέμο;
- Σε ευχαριστώ, Σε ευχαριστώ πολύ. - Ευχαριστώ που φρόντισες την Ντόρι.
Η Ντόρι! Είναι ακόμη στο φορτηγό!
Μπέκι! Πίσω στην Ντόρι!
Οοροο, Ντόρι!
Εντάξει, μικρή. Υποθέτω ότι αυτό είναι το αντίο.
- Όχι. - Τί εννοείς, όχι;
Εννοώ, ότι δεν θα πας στο Κλίβελαντ.
Θα έρθεις μαζί μου στον ωκεανό.
Γιατί μου καταστρέφεις συνέχεια τα σχέδια;
Άκουσε με. Έχω έναν στόχο στη ζωή.
- Έναν. Και είναι... - Όχι, εσύ να με ακούσεις.
Τί το σπουδαίο έχουν τα σχέδια; Εγώ δεν είχα ποτέ.
Σχεδίασα να χάσω τους γονείς μου; Όχι.
Σχεδίασα να βρω τον Μάρλιν; Όχι.
Εμείς οι δύο σχεδιάσαμε να γνωριστούμε;
- Το κάναμε; - Τελείωσες;
Δεν νομίζω ότι το κάναμε.
Και αυτό γιατί τα καλύτερα πράγματα έγιναν τυχαία.
Γιατί αυτή είναι η ζωή.
Και εσύ μαζί μου, έξω στον ωκεανό.
Όχι ασφαλής σε κάποιο ηλίθιο γυάλινο κουτί.
- Μπορώ να πω κάτι; - Δεν τελείωσα!
Μία φίλη μου, που την λένε Σιγκούρνι...
...μου είπε κάποτε ότι χρειάζονται μόνο τρία απλά βήματα.
Διάσωση, αναμόρφωση και το άλλο...
- Απελευθέρωση! - Απελευθέρωση!
- Ζήτω! - Ζήτω!
Σωστά. Λοιπόν, τί λες;
- Απελευθέρωση! - Απελευθέρωση!
Θα έλεγα, εντάξει.
Όχι καλό.
- Ω, όχι. - Πού πηγαίνουν;
- Τσάρλι, φεύγουν. - Τί θα κάνουμε;
Γρήγορα παιδιά, πιάστε το πτερύγιο μου.
Προσπαθεί να ανοίξει την πόρτα.
Είναι κλειδωμένη από έξω!
Έλα, Ντόρι. Μπορείς να το κάνεις!
Ντέστινι. Ντέστινι!
Τοίχος! Τοίχος!
- Ω, όχι. - Ω, όχι.
Ντόρι! Περίμενε!
- Ντόρι! - Ντόρι!
Μπέιλι, πού πηγαίνουν;
Τους χάνω!
Ντόρι. Τελείωσε.
Όχι. Πρέπει να υπάρχει ένας τρόπος.
- Ναι. - Ναι.
Ντόρι, άκουσε με. Δεν υπάρχει τρόπος να βγούμε.
Μα πρέπει να υπάρχει τρόπος. Πάντα υπάρχει.
Δεν υπάρχει, Ντόρι. Σου το λέω...
...αυτή τη φορά δεν υπάρχει άλλος τρόπος!
Και τι λες για αυτό;
Μα τον άγιο κυπρίνο. Υπάρχει άλλος τρόπος.
Πάρε μία βαθιά αναπνοή, μικρή.
- Απελευθέρωση! - Απελευθέρωση!
Με συγχωρείτε.
- Απελευθέρωση! - Απελευθέρωση!
- Τί είναι αυτό; - Δεν με νοιάζει! Απλά βγάλ'το!
- Τί; - Τί στο...
Πάρτε τα, δίποδα.
Εντάξει, Χανκ. Έχεις εφτά χέρια.
Δεν ξέρω. Απλά δοκίμασε κάτι.
Εντάξει. Πάμε!
Έι! Σταμάτα!
Τί;
- Κάτι κάνουμε τώρα. - Και κινούμαστε.
- Καλή δουλειά, Χανκ. - Περίμενε, περίμενε.
- Έι! - Έλα!
Περίμενε.
Άκου, δεν προσπαθώ να σου πω πως να οδηγάς...
...σίγουρα δεν μπορώ... Δεν είμαι σε θέση.
Όμως μήπως θα μπορούσες να πας γρηγορότερα;
Έι, αργά...
Δώσε μας πίσω το φορτηγό μας!
Δεν βλέπω τίποτα! Προς τα που πηγαίνουμε;
Εντάξει. Λοιπόν...
Όλα τα αυτοκίνητα πάνε αριστερά. Οπότε πήγαινε αριστερά.
Οδός Γκίλμαν. Λεωφόρος Ασμπι.
Οδός Γκίλμαν πάλι.
Για πόσο ακόμα θα κατευθυνόμαστε αριστερά;
Είναι εντάξει.
Πρέπει απλά να μάθουμε πως ανεβήκαμε.
Και τότε θα ξέρουμε πως θα κατεβούμε.
Πες μου όταν το ξεδιαλύνεις.
Δυστυχώς δεν μπορώ να θυμηθώ πως ανεβήκαμε.
Έι, τους γνωρίζω αυτούς.
Από εκεί ήρθαμε. Στρίψε δεξιά.
Εδώ είμαστε!
Είμαστε τόσο απολυμένοι.
Ευθεία, ευθεία. Αριστερά. Αριστερά.
Όχι, όχι. Δεξιά, δεξιά.
- Καλή οδήγηση, Χανκ. - Πρόσεχε τον δρόμο.
Συγγνώμη.
Προς τα πού;
Ωκεανός. Ωκεανός. Μία βάρκα!
Ξέρεις, είχα σπουδαίες εμπειρίες με βάρκες, όμως...
Προς τα πού!
Οι βάρκες πηγαίνουν στον ωκεανό!
- Σωστά. - Κρατήσου!
Μας τελειώνει ο χρόνος, μικρή. Πού πηγαίνουμε τώρα;
Λοιπόν, θα το σκεφτώ.
Δεν ξέρω. Όμως εντάξει...
Κάτι θα μου έρθει και...
Γλάροι! Χανκ, ακολούθησε αυτά τα πουλιά.
Ο ωκεανός είναι αριστερά, Χανκ.
Κρατήσου.
Πιάνω κάτι.
Είναι αυτοί; Είναι όλα καλά;
Ω, είναι η αστυνομία. Τους έπιασαν.
Εντάξει, είμαστε καλά. Ο ωκεανός.
- Είναι ευθεία μπροστά. Πάτα το. - Τώρα μιλάς σωστά.
- Ω,ω! - Τί εννοείς ω,ω;
Ω, όχι. Τί θα έκανα εγώ;
Τί θα έκανα εγώ; Τί θα έκανα εγώ;
Χανκ, θα σου ζητήσω να κάνεις κάτι τρελό.
Μου αρέσουν τα τρελά.
Εντάξει, Χανκ.
Δεν υπάρχει διέξοδος! Τελείωσε!
Θα πάνε στην ψαρο-φυλακή!
Περίμενε.
Ω, όχι.
Πίσω! Πίσω...
- Ελεύθεροι! - Ελεύθεροι!
Ντόρι!
Αυτό που βρίσκεται μπροστά σας
αντιπροσωπεύει το τρίτο και τελευταίο μέρος...
...της αποστολής του Ιδρύματος Θαλάσσιας Ζωής.
Διάσωση, αναμόρφωση και απελευθέρωση.
Έλα στον μπαμπά.
Είμαι η Σιγκούρνι Γουίβερ. Ευχαριστώ που ήσασταν μαζί μου.
1, 2, 3, 4.
Ένα λεπτό. Γιατί μετράω;
Πού πήγαν όλοι;
Με εγκατέλειψαν;
Όχι, όχι. Δεν θα το έκαναν αυτό.
Εντάξει, όλα καλά. Μπορώ να βγάλω άκρη.
Τί έκανα μόλις τώρα;
Κάλυπτα το πρόσωπο μου. Άρα προσπαθούσα να κρυφτώ.
Εντάξει. Και γιατί προσπαθούσα να κρυφτώ;
Περίμενε! Είμαι...
5, 6, 7, 8, 9, 10. Βγαίνω!
Σας βρήκα.
Σε βλέπω.
Σ'έπιασα!
Εντάξει, μικρές γαρίδες, το διάλειμμα τελείωσε.
Χα! Κανείς δεν με βρήκε.
Ώρα για ένα ακόμα... Μην με ακουμπάς.
Ώρα για ένα ακόμα μάθημα.
Πότε θα επιστρέψει ο κύριος Ρέι από την αποδήμηση του;
Αν είναι έξυπνος θα μείνει μακριά από εδώ όσο περισσότερο μπορεί.
Όμως μέχρι τότε εγώ είμαι ο αντικαταστάτης του.
Εντάξει, παιδιά. Ποιός θέλει να μάθει γιά τον ηχητικό εντοπισμό;
Κανένας.
Εντάξει, καλή μου. Καλή διασκέδαση.
Ωραία μέρα για κολύμπι.
Εντάξει. Γειά, Μαμά. Γειά, Μπαμπά.
Ωραία. Φαντάζομαι θα πάμε σπίτι και...
...θα χτενίσουμε την ανεμώνη. Έρχεσαι, Ντόρι;
Εγώ; Θα πάω στον ύφαλο.
Εντάξει.
Τί; Ύφαλο;
Όχι! Είναι καλή ιδέα αυτή;
Ναι.
Σκέφτηκα να απολαύσω τη θέα.
Γειά.
Τη θέα.
Λοιπόν, καλά να περάσεις. Μόνη σου.
Μη χαθείς.
Όχι, όχι... Ντόρι.
Ντόρι.
- Γειά, Μάρλιν. - Γειά.
Γειά σου, Ντόρι.
Είσαι καλά; Φαίνεσαι ανήσυχος.
Όχι, όχι. Καλά είμαι.
Έτσι φαίνομαι πάντα.
Τί;
Εγώ απλά...
Τα κατάφερες.
- Ζήτω! - Τα κατάφερες, καλή μου.
- Ναι! - Τί κατάφερα;
Ακολούθησες τα κοχύλια...
...μέχρι το σπίτι.
Αλήθεια, το έκανα;
- Μόνη μου; - Ναι.
Ξέρεις τί σημαίνει αυτό;
Σημαίνει...
...ότι μπορείς να κάνεις οτιδήποτε θελήσεις, Ντόρι.
Αλήθεια;
Μαμά, μπορώ να παίξω μαζί τους;
- Ναι. - Σίγουρα!
Πήγαινε, πιάσ'τους καλή μου.
Ναι.
Τα κατάφερα.
Είναι πραγματικά φοβερή θέα.
Ναι.
Αξέχαστη.
Συγχρονισμός Υποτίτλου by Αn3m3los
Ελληνικοί Υπότιτλοι - LEMON-