ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ
ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΤΕΞΑΣ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ
ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΕΡΑΣΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΣΙΣΧΟΛΜ.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΚΟΠΑΔΙΟΥ, ΕΝΟΣ ΑΝΤΡΑ ΚΙ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ.
ΤΟΥ ΤΟΜΑΣ ΝΤΑΝΣΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΘΙΟΥ ΓΚΑΡΘ.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΝΤ.
ΠΑΛΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΕΞΑΣ
Το 1851, ο Τόμας Ντάνσον και ο φίλος του, Ναντίν Γκρουτ...
έφυγαν απο το Σεντ Λούις και ακολούθησαν ένα καραβάνι...
που πήγαινε στην Καλιφόρνια.
Τρεις εβδομάδες μετά, βρίσκονταν στα βόρεια σύνορα του Τέξας.
Τι συμβαίνει, Κάμπελ; Έχουμε 3 ώρες ακόμη για στάση.
Ο Ντάνσον λέει ότι θα φύγει.
- Αλήθεια; Θα φύγεις; - Ναι.
- Δεν μπορείς. Έχεις υπογράψει. - Αν είχα υπογράψει θα έμενα.
Μπήκα στο καραβάνι, μετά το Σεντ Λούις.
Εδώ ζουν Ινδιάνοι. Θα μπλέξεις.
Δύο ημέρες τώρα, βλέπουμε σήματα καπνού.
- Το ξέρουμε. - Είναι τριγύρω. Το νιώθω.
Εσείς να μείνετε με τους Κομάντσι. Όχι όμως, τα ζώα σας.
Πρέπει να φτιάξουμε κοπάδια, στην Καλιφόρνια.
Έχεις δίκιο. Αλλά εγώ θα φτιάξω το δικό μου κοπάδι.
Παρατηρούσα τη γη στα νότια. Έχει καλή βοσκή για τα βόδια.
Πάω λοιπόν κι εγώ στα νότια.
Είσαι πολύ καλός στο όπλο για να σε αφήσω να φύγεις.
Τότε είμαι πολύ καλός και να διαφωνείς μαζί μου.
Στην θέση σου θα τον άφηνα ήσυχο.
Πεισμώνει όταν αποφασίζει κάτι.
Θα πάει νότια. Φυλάξου να μην σε πατήσει καθώς φεύγει.
- Θα φύγεις κι εσύ; - Εγώ και ο Ντάνσον...
Είμαστε εγώ και ο Ντάνσον.
- Πες του καλή τύχη από μένα. - Καλή τύχη σε σας, συνταγματάρχα.
- Το αποφάσισα χθες βράδυ. - Κι εγώ αποφάσισα να έρθω μαζί σου.
Ξέρω ότι έχεις δουλειά.
Θέλω να είμαι μαζί σου. Σε αγαπώ.
- Όχι τώρα. - Σε παρακαλώ, πάρε με μαζί σου.
Είμαι δυνατή. Αντέχω όσο κι εσύ.
- Δεν αντέχει μία γυναίκα. - "Δεν αντέχει μία γυναίκα;"
Αγκάλιασέ με, Τομ.
Κράτησέ με στα χέρια σου. Με νιώθεις αδύναμη; Όχι.
Με χρειάζεσαι. Χρειάζεσαι μία γυναίκα...
...που μπορεί να σου δώσει, προκειμένου να κάνεις αυτά που πρέπει.
Άκουσέ με, με το μυαλό και την καρδιά σου.
Ο ήλιος λάμπει τη μισή μέρα. Την άλλη μισή είναι σκοτάδι.
- Πήρα την απόφασή μου. - Άλλαξε γνώμη, έστω μια φορά!
Θα στείλω να σε φέρουν.
Θα έρθεις;
Φυσικά. Αλλά κάνεις λάθος.
Της μητέρας μου.
Αν πρέπει να φύγεις, φύγε τώρα, σε παρακαλώ.
Θέλω τόσο να είμαι μαζί σου που νιώθω να κόβονται τα γόνατά μου...
- Ποιο ποτάμι να είναι αυτό; - Το Κόκκινο ποτάμι.
- Τότε το Τέξας είναι απέναντι. - Να σταματήσουμε για σήμερα;
Εντάξει. Κάνε στροφή...
- Πολύ μεγάλο για σήμα καπνού. - Ναι.
Εκεί πρέπει να ήταν το καραβάνι με τις άμαξες.
Γιατί οι Ινδιάνοι θέλουν πάντα να καίνε καλές άμαξες;
Θα κάνουμε ώρες για να γυρίσουμε.
Έπρεπε να την πάρουμε μαζί μας. Θα μας κυνηγήσουν.
Αν το κάνουν...
Ας κατασκηνώσουμε εδώ. Στρίψε, να έχουμε τον ποταμό πίσω μας.
Μπορεί να κάναμε λάθος για τον καπνό. Ή μπορεί να τους ξέφυγε.
Μακάρι.
Να ’τοι.
Ελπίζω να μην είναι πολλοί.
Δώσε μου το όπλο σου.
Τομ!
Είσαι εντάξει, Τομ;
Σκότωσα άλλους δύο. Ένας πρέπει να έμεινε.
Πήραν τις αγελάδες, αλλά...
Τομ.
Τι κρίμα. Έπρεπε να έχουμε πάρει...
Αυτός είναι.
Απάντησέ του.
Aπάντησέ του.
- Πάμε να φύγουμε. - Ναι, να φάνε τα αρπακτικά.
Να πυροβολούν και να ουρλιάζουν και άνθρωποι να πεθαίνουν...
και να καίνε τις άμαξες και να πυροβολούν, να ουρλιάζουν και να καίνε.
Εσύ από πού ήρθες;
Παντού φωτιές. Και μόνο Ινδιάνοι γύρω.
- Καπνοί και φωτιές. - Εσύ πώς ξέφυγες;
- Κάψανε τα πάντα. - Τα έχει χάσει.
Κάψανε τις άμαξες. Ο κόσμος ούρλιαζε...
- Μην το ξανακάνεις αυτό. - Κατέβασε το όπλο.
Μην το ξανακάνεις.
Εντάξει. Ήθελα να μάθω...
Μην εμπιστεύεσαι ποτέ κάποιον που δεν ξέρεις.
Θα το έχω υπ’ όψιν μου.
Ευχαριστώ, που μου το είπες.
Πώς γλίτωσες εσύ;
Ακολούθησα την αγελάδα μου. Μπήκε μέσα στα χαμόκλαδα.
Μου φάνηκε ότι κάναμε χιλιόμετρα.
Ανέβηκε σε ένα λόφο.
Και μετά τους άκουσα. Και τους είδα.
Εύχομαι να μην τους είχα δει.
Θα σε πάρουμε μαζί μας.
- Θα το χρησιμοποιήσεις; - Όχι.
Αλλά μην προσπαθήσεις ποτέ ξανά να μου το πάρεις.
Θα τα καταφέρει.
Το σχοινί να μην είναι μακρύ.
Ανέβα και κάθισε.
Πάμε.
- Είμαστε στο Τέξας. - Και νιώθω μια χαρά.
Έτσι συναντήθηκε ένα αγόρι με μία αγελάδα...
κι ένας άντρας με ένα ταύρο. Έτσι ξεκίνησε το κοπάδι.
Ψάχνοντας να βρουν γη, πήγαν νότια διασχίζοντας το Τέξας.
Πέρασαν το Πέκος. Το τοπίο άλλαξε.
Έφτασαν κοντά στο Ρίο Γκράντε.
Αυτό είναι. Εδώ θα κάνουμε αναπαραγωγή βοοειδών.
Φαίνεται καλό, Τομ. Άξιζε που κάναμε τόση απόσταση.
Αυτό θέλει ο άνθρωπος. Καλό νερό και χορτάρι, σε αφθονία.
- Σε ποιον ανήκει; - Σε μένα.
Κάποια ημέρα, η γη θα είναι γεμάτη ζώα.
Θα τους βάλω ένα σημάδι για να ξέρουν όλοι ότι είναι δικά μου.
- Τι είδους σημάδι; - Το σκεφτόμουν αυτό.
Θα έχει δύο γραμμές. Έτσι...
Σαν τις όχθες ενός ποταμού. Το σημάδι του Κόκκινου ποταμού.
Και θα ξεκινήσουμε αμέσως. Ζέστανε το σίδερο, Ματ.
Ορίστε το πρώτο. Το πρώτο "Ντ" του Κόκκινου ποταμού.
Θα το βάλεις και στην αγελάδα μου;
- Γιατί όχι; - Είναι δική μου.
Το "Ντ" είναι για "Ντάνσον". Εμένα με λένε Μάθιου.
- Θα το συζητήσουμε αυτό αργότερα. - Δεν βλέπω "Μ" στο σημάδι.
Θα το βάλω όταν το κερδίσεις με την αξία σου.
Εντάξει. Θα το κερδίσω.
Ποτέ δεν μου άρεσε να βλέπω ξένους.
Δεν φέρνουν καλά νέα.
Είδα τον καπνό από τη φωτιά σας.
- Για πού ταξιδεύετε; - Για πουθενά.
Μπορείτε να παραμείνετε στη γη του Ντον Ντιέγκο για μία ημέρα...
- Εσύ είσαι ο Ντιέγκο; - Όχι.
- Πού είναι; - Στο σπίτι του. Πέρα από το ποτάμι.
600 χιλιόμετρα νότια.
- Πόση απόσταση είναι αυτή; - Περίπου 400 μίλια.
Είναι πάρα πολλή γη για έναν άνθρωπο. Δεν είναι σωστό.
Εδώ είναι γη που λαχταρά να αξιοποιηθεί και παραμένει αναξιοποίητη.
Σου λέω δεν είναι σωστό.
Η απόφαση είναι του Ντον Ντιέγκο. Δική του είναι η γη.
- Για ποιο ποτάμι μιλούσες πριν; - Για τον Ρίο Γκράντε.
Πες στον Ντον Ντιέγκο ότι η γη βόρεια του ποταμού είναι δική μου.
Να μην πλησιάσει.
- Μα η γη είναι δική του. - Πού την βρήκε;
Χρόνια πριν, με επίσημα έγγραφα, με τη σφραγίδα του Βασιλιά.
Την πήρε από όποιον ήταν εδώ πριν.
- Ίσως από τους Ινδιάνους. - Ίσως.
Την παίρνω κι εγώ από αυτόν.
Και άλλοι το σκέφτηκαν και προσπάθησαν.
- Κι εσύ πάντα τους σταματούσες; - Η δουλειά μου είναι.
Πολύ ανθυγιεινή δουλειά.
Απομακρύνσου, Ματ.
Λυπάμαι για σένα.
Θέλεις κι εσύ;
Δεν είναι δική μου η γη. Περιμένω εντολές από τον Ντον Ντιέγκο.
Πήγαινε να του πεις τι συνέβη και τι είπα εγώ.
Πάρε το άλογο του φίλου σου. Θα τον θάψουμε εμείς. Προχώρα!
Σου είπα να απομακρυνθείς. Θα μπορούσες να είχες χτυπήσει.
- Αυτός τράβηξε πρώτος, μα εσύ... - Να κάνεις αυτό που σου λέω.
- Πώς ήξερες πότε θα τραβήξει; - Από τα μάτια του.
- Να το θυμάσαι αυτό. - Εντάξει.
Φέρε ένα φτυάρι και την Βίβλο. Θα τον διαβάσω.
"Ήρθαμε στον κόσμο χωρίς υπάρχοντα και έτσι θα φύγουμε από αυτόν".
"Ο Κύριος έδωσε ζωή και ο Κύριος την αφαιρεί".
"Ευλογημένο το όνομα του Κυρίου. Αμήν".
Άσ’ τες ελεύθερες.
- Θα ξεφύγουν. - Στην γη μου θα είναι πάντως.
Τη δική μου γη. Ήρθαμε για να μείνουμε.
Σε δέκα χρόνια θα έχω φτιάξει το μεγαλύτερο ράντσο στο Τέξας.
Το σπίτι θα είναι κοντά στο ποτάμι. Οι στάβλοι από πίσω.
Θα είναι ωραία να ζεις εδώ.
Σε δέκα χρόνια, θα έχω περισσότερα ζώα, από οποιονδήποτε.
Θα έχω τόσα ζώα, που θα φτάνουν για να φάει όλη η χώρα.
Καλό κρέας για πεινασμένους ανθρώπους.
Κρέας για να δυναμώσουν, να μεγαλώσουν.
Αλλά θέλει δουλειά, κόπο και πολύ χρόνο. Χρόνια.
Πέρασαν πάνω από δέκα χρόνια.
- Γύρω στα 14. - Σχεδόν 15. Και έχουμε χιλιάδες ζώα.
Αλλά εδώ που βρίσκονται, δεν αξίζουν ούτε 3 σεντς το κεφάλι.
Δεν έχω δει 3 σεντς από τον πόλεμο και μετά.
Αυτά συνέβησαν όσο έλειπες, Ματ. Έχω πολλά ζώα.
Αλλά είμαι απένταρος. Αν δεν κινηθούν τα ζώα θα παραμείνω άφραγκος.
- Γι’ αυτό μάζεψες τα ζώα. - Δεν θα παραμείνω άπραγος.
Αν δεν έχει αγορά στο Τέξας, θα πάω όπου υπάρχει.
- Έστω και 1600 χιλιόμετρα μακριά. - Στο Μιζούρι;
- Το σκέφτηκα. - Πολύ σκέφτεστε εσείς οι δύο.
Μήπως σκέφτηκες και ένα τρόπο, να τα πάμε εκεί;
Από ποιον δρόμο; Από τον Σαν Σάμπα, το Μερίντιαν, το Μπράζος...
- Είναι μεγάλη αυτή η διαδρομή - Μετά από το Πάλο Πίντο...
- Είπα, είναι μεγάλη η διαδρομή. - Το ξέρω. Αλλά έχει καθαρό νερό.
- Και είναι ασφαλής ως το ποτάμι. - Έχει δύο παραπάνω περάσματα.
- Εσύ δεν θα έρθεις. - Δεν θα έρθω;
Όχι! Πώς ξέρεις για το νερό;
- Πέρασα με μια περίπολο. - Νομίζεις ότι αξίζει;
Εσύ τι μουρμουρίζεις; Πού είναι η μασέλα που σου έφερε ο Ματ;
- Στην τσέπη μου. - Γιατί δεν την χρησιμοποιείς;
Σφυρίζει. Την βάζω όταν τρώω.
- Δεν σε καταλαβαίνω όταν μιλάς. - Οι άλλοι με καταλαβαίνουν.
Τι είπες;
Υπάρχουν πολλά που δεν ξέρεις.
- Τι πράγμα; - Σχετικά με αυτό το ταξίδι.
- Είναι 1.600 χιλιόμετρα, σωστά; - Σωστά.
Σκέφτηκες ότι επειδή πονά το πόδι μου δεν θα τα καταφέρω.
Μπορώ όμως να αναλάβω την άμαξα του φαγητού.
- Έχουμε ήδη μάγειρα. - Σωστά, κύριε Ντάνσον.
Αλλά ο γερο-μάγειρας μπορεί να μη θέλει να κάνει το ταξίδι.
Μπορεί να τον πείσω. Μπορεί να θέλει μια αλλαγή σκηνικού.
Μπορεί να πείστηκε ήδη, γιατί παραιτήθηκε το πρωί.
Μπορεί τότε να πείσουμε εσένα να οδηγήσεις την άμαξα του φαγητού.
Μπορεί, κύριε Ντάνσον.
Ωραίο το όπλο σου.
- Πώς είναι το χέρι σου με το οποίο τραβάς; - Το χρησιμοποιώ πολύ τα τελευταία χρόνια.
Φέρε το άλογό μου.
- Παράξενο πράγμα τα όπλα... - Τράβα!
Χρόνια είχα να το ακούσω αυτό!
Σε κέρδισε!
Είναι λίγο πιο γρήγορος.
Ματ, σχεδίασε ένα χάρτη της διαδρομής...
Το έχω κάνει ήδη. Είναι στο γραφείο σου.
Πιο γρήγορος σε πολλά πράγματα. Τα λέμε αργότερα.
Σήμερα χαμογέλασε πρώτη φορά. Και την ημέρα που γύρισες.
Δεν πρόσεξες κάτι άλλο;
Το βλέμμα του όταν μιλούσε για τα ζώα.
- Φοβάται. - Φοβάται;
- Τρελός είσαι! - Είμαι;
Εντάξει κι εγώ φοβάμαι. Αλλά τόσο καιρό εδώ βλέπω...
- Τι βλέπεις; - Βλέπω πως παλεύει.
Παλεύει με νύχια και με δόντια, να κρατήσει τη γη...
...14 χρόνια τώρα. Το κόστος ήταν μεγάλο.
Έχασε τη μοναδική γυναίκα, που αγάπησε.
Το ξέρεις αυτό.
Σκότωσε επτά ανθρώπους...
...που προσπάθησαν να του πάρουν τη γη. Αλλά αυτό δεν ήταν δύσκολο.
Όχι ξέρει από αυτά. Τι άλλο;
Με τον πόλεμο, έμαθε πολλά για τον εαυτό του.
Έμαθε ότι το ράντσο δεν είναι μόνο ζώα, αλλά και λεφτά.
Ο πόλεμος στέρησε τα λεφτά απ’ το Νότο.
Ο Τομ δεν ξέρει από λεφτά. Δεν ήξερε τι να κάνει.
Δεν ξέρει ποιον να πολεμήσει.
Δεν πειράζει.
Περίμενε εσένα για να κάνετε αυτό το πρωτάκουστο ταξίδι...
και να οδηγήσετε 10.000 ζώα στο Μιζούρι.
Θα τα καταφέρουμε.
Χαίρομαι που γύρισες.
Άσ’ το να φύγει.
- Ματ, είναι του Ντιέγκο. - Άσ’ το να φύγει.
Κι ένα του Μίκερ.
- Άσ’ το να φύγει. - Περίμενε.
- Σημάδεψέ το. - Είναι του Μίκερ.
- Είπα, σημάδεψέ το. - Έχει το σημάδι του Μίκερ..
- Δεν το βλέπω. - Σημάδεψέ το.
Μα και το επόμενο του Ντιέγκο είναι.
Σημάδεψέ το.
Σημάδεψέ τα όλα, Τίλερ.
Βάλε το σημάδι σε όποιο ζώο βλέπεις.
Γιατί όχι;
Θα σημαδέψεις όλα τα καπούλια στο Τέξας, εκτός από τα δικά μου.
Δώσε μου το σίδερο, Τίλερ.
- Δεν πιστεύεις ότι θα το κάνω; - Όχι.
Θα πάω στο Μιζούρι με όσα περισσότερα ζώα βρω.
Ο Μίκερ θα χαρεί να δει το σημάδι μας στα δικά του ζώα.
Θα το λύσω εγώ το θέμα με τον Μίκερ.
Μάλλον θα το λύσεις τώρα. Έφερε και ενισχύσεις.
Θέλω να το δω αυτό.
-Γεια σου, Ντάνσον. -Ματ.
Άκουσα ότι θα φύγεις, Ντάνσον.
Τα νέα μαθαίνονται γρήγορα. Ναι, πάμε στο Μιζούρι.
Έτσι άκουσα. Άκουσα και κάτι άλλο χθες.
Ο γείτονας μου, ο Κάμπερλαντ πήγε με 3.000 ζώα προς το Κόκκινο Ποτάμι.
Περνώντας τα σύνορα του Μιζούρι, συμμορίες έκλεψαν τα ζώα του...
και σκότωσαν τους άντρες τους.
- Ατυχία. - Το ξέρεις, λοιπόν.
Ξέρω για τον Κάμπερλαντ, το Σράιβερ και για πολλούς άλλους...
Κανείς δεν θα κλέψει τα δικά μου ζώα.
Ούτε εγώ θέλω κανείς να κλέψει τα δικά μου. Κάποια ζώα ήρθαν ως εδώ.
- Σας πειράζει να ρίξουμε μια ματιά; - Ναι, μας πειράζει.
- Θα μας σταματούσες; - Μην προχωράς με το άλογο.
- Να κοιτάξουμε, κύριε Μίκερ; - Καινούριος θα είσαι. Είπα...
- Σε άκουσα. - Λοιπόν, κύριε Μίκερ;
Μάλλον πρέπει να σας συστήσω..
- Ποιος είσαι; - Κάποιοι με φωνάζουν μ’ ένα όνομα άλλοι με άλλο.
- Πώς σε φωνάζουν οι πολλοί; - Με το όνομά μου, Τσέρι Βάλενς.
- Από το Βαλβέρντε; - Στο δρόμο για το Βαλβέρντε.
- Σε έχουμε ακουστά. - Ευχαριστώ.
Λένε ότι είσαι καλός με το όπλο. Πόσο καλός;
- Καταφέρνω να μένω ζωντανός. - Τα έχεις καταφέρει πολύ καλά.
- Θέλετε ακόμη να μας σταματήσετε; - Ναι.
- Τι λέτε, κύριε Μίκερ; - Κάποτε θα έλεγα "ναι". Τώρα...
- Τομ, ό,τι έχω... - Ξέρω. Κι εγώ το ίδιο.
Εντάξει, έχουμε κάποια δικά σου ζώα και κάποια του Ντιέγκο.
Και δεν έχω σκοπό να σου τα επιστρέψω.
Θα σου δώσω 2 δολλάρια το κεφάλι όταν επιστρέψω από το Μιζούρι.
- Κι αν δεν γυρίσεις; - Αυτό είναι το ρίσκο σου.
Πράγματι. Δεν είναι κακό. Σύμφωνοι.
Κε Μίκερ, δεν θέλω πια να δουλέψω για εσάς. Με χρειάζεστε;
- Είμαστε εντάξει. - Θέλω να έρθω στο Μιζούρι.
- Σου είπαμε... - Άκουσα. Θέλω όμως να έρθω.
Ίσως δυσκολευτείς να παραμείνεις ζωντανός στο Μιζούρι.
Πράγματι.
Θα παίρνεις 10 δολάρια το μήνα. Τα τριπλάσια αν πιάσω καλή τιμή.
Αν χαθεί το κοπάδι, δεν πληρώνεσαι.
Καλή τύχη.
Αντίο, κύριε Μίκερ.
Να τον προσέχεις, Ματ.
- Υποθέτω ότι προσλαμβάνομαι. - Ναι.
Σημάδεψε όλα τα ζώα, Τίλερ. Ό,τι μπορεί να ταξιδέψει.
Μάλιστα, κύριε. Σημαδέψτε τα όλα, παιδιά. Πάμε.
Θα έπρεπε να μείνεις πίσω.
- Γιατί; - Για να δεις την μονομαχία.
- Λες να μονομαχήσουν; - Όχι, ακόμη.
Τώρα προσπαθεί ο ένας να καταλάβει τον άλλον.
- Θα έχει ενδιαφέρον. - Μπορεί και να έχει.
Πάμε να τους βοηθήσουμε.
Ωραίο όπλο. Μπορώ να το δω;
Δες κι εσύ το δικό μου.
Πολύ ωραίο.
Υπάρχουν δύο πράγματα πιο όμορφα από ένα καλό όπλο.
Τα ελβετικά ρολόγια και οι γυναίκες.
Είχες ποτέ καλό ελβετικό ρολόι;
Δοκίμασέ το.
Πολύ καλό.
Κι αυτό είναι καλό. Συνέχισε.
Τώρα ξέρω ποιος είσαι. Ο Μάθιου Γκαρθ.
Είσαι όσο καλός λένε ότι είσαι. Ίσως τόσο καλός όσο κι εγώ.
- Είμαστε οι δύο καλύτεροι. - Υπάρχει κι ένας τρίτος.
- Ποιος; - Ο Ντάνσον.
- Είναι τόσο καλός; - Αυτός με έμαθε.
- Πώς τα πας; - Άκουσα κάτι πυροβολισμούς.
Ήταν οι δύο καλύτεροι σκοπευτές του κόσμου, μαζί.
- Ποιοι; - Ο Ματ και ο Τσέρι Βάλενς.
Από το Βαλβέρντε;
- Τι συνέβη λοιπόν; - Το διασκέδαζαν.
Περίεργος τρόπος διασκέδασης. Μετρούσαν ο ένας τον άλλον.
Σίγουρα θα κοντραριστούν. Και άσχημα, όταν συμβεί.
Έχουν 1.600 χιλιόμετρα μπροστά τους, για να το κάνουν.
- Πόσο αλεύρι έχουμε; - 28.
- Φασόλια; - 12.
- Αρκετή ζάχαρη; - Ναι.
Ξέρεις, Μπανκ, πάντα πίστευα ότι ο Ματ ήταν ο καλύτερος...
Θα μπορούσα να το πάρω προσωπικά.
Εγώ θα μπορούσα να σου κόψω τη μύτη έτσι απλά.
Δεν ντρέπεσαι να κλέβεις ζάχαρη; Συνέχισε τη δουλειά!
Εντάξει, παππού.
Κλέβει τη ζάχαρη πριν καν ξεκινήσουμε!
Στοιχημάτισε, Τίλερ.
- Ένα ασημένιο δολάριο. - Είναι μισθός τριών ημερών!
Ένα δολάριο. Βάλε, ή κράτα πρόσωπο κλειστό.
"Κράτα πρόσωπο κλειστό;" Μάθε να μιλάς σωστά!
- Είναι πολλά για μένα. - Εσύ, Γκρουτ;
Μισώ τους χαρούμενους Ινδιάνους.
Δεν μπορώ να καταλάβω αν μπλοφάρουν!
- Νομίζω ότι μπλοφάρει. - Θα τα δεις ή θα πας πάσο;
- Ματ, μπορείς να μου δανείσεις; - Όχι.
- Γιατί όχι; - Είναι ποντάρισμα;
- Ναι. - Ο Κβο έχει δίκιο.
Στοιχημάτισε ό,τι έχεις πάνω στο τραπέζι. Όλα.
Ατυχία. Έχω καλό χαρτί...
και δεν έχω λεφτά να παίξω.
- Τι έχει το σακούλι; - Το σακούλι; Τη μασέλα μου.
Δε μπορώ να την ποντάρω.
Κοίτα, Κβο.
Τα δόντια αξίζουν πιο πολλά από το δολλάριό σου.
- Έχεις άλλα λεφτά; - Όχι.
Όχι άλλα λεφτά; Θα σου πω τι θα κάνω.
Στοιχηματίζω 1/4 τόκο στα δόντια για το ασημένιο σου δολλάριο.
1/2 τόκο.
Ορίστε το στοίχημα, λοιπόν!
Ορίστε, παιδιά. Ένας προς έναν.
Τρεις άντρες.
Ο χαζο-Τσερόκι βάζει στοίχημα για τα δόντια μου...
Αυτός που με τα δικά του μπορεί να μασήσει, ολόκληρο βόδι!
Κβο, δεν θα μου πάρεις τα δόντια μου!
- Μα με αυτά τρώω! - Όταν είναι να φάμε, θα τα πάρεις.
- Τι θα τα κάνεις εσύ; - Θα με λένε "Διπλοσάγονο Κβο".
"Διπλοσάγονο Κβο".
Να τι παθαίνω όταν παίζω με Ινδιάνους!
Φορώ το καπέλο πολύ καιρό και θα συνεχίσω να το φορώ.
Αν έχεις αντίρρηση, πες το μου.
- Δικό σου είναι το καπέλο. - Σοφή απόφαση.
Αν θέλεις σήκω.
Ξεκινάμε αύριο. Πάμε στο Μιζούρι με 10.000 ζώα.
Οι περισσότεροι γυρίσατε από τον πόλεμο και δεν βρήκατε τίποτα.
Ούτε σπίτια, ούτε ζώα, ούτε γη, επειδή σας την έκλεψαν.
Δεν υπάρχουν λεφτά ούτε δουλειά επειδή δεν υπάρχει αγορά...
για βοοειδή στο Νότο. Υπάρχει όμως στο Μιζούρι και θα πάμε εκεί.
- Άκουσα ότι ο Κάμπερλαντ... - Δεν τα κατάφερε.
Κανείς ως τώρα.
Ήρθα για να σας πω, τι πρόκειται να αντιμετωπίσετε.
Ίσως το ξέρετε ήδη, αλλά ήθελα να βεβαιωθώ.
Έχουμε 1.600 χιλιόμετρα μπροστά μας. Θα κάνουμε 16 χιλιόμετρα την ημέρα.
Αν κάνουμε 25, θα είμαστε τυχεροί. Θα συναντήσουμε και ξερή γη.
Θα βρούμε ανέμους, βροχές. Θα μπούμε σε περιοχές Ινδιάνων.
Στα σύνορα, θα βρούμε συμμορίες. Θα παλέψουμε αλλά θα φτάσουμε.
Δεν είστε υποχρεωμένοι να έρθετε. Δεν θα χάσετε τη δουλειά σας.
Αλλά αν υπογράψετε ότι θα έρθετε, θα φτάσετε ως το τέλος.
Δεν θα τα παρατήσουμε στα μισά, ούτε εγώ ούτε εσείς.
Δεν θα κρατήσω κακία σε όποιον δεν έρθει. Πείτε όμως τώρα.
- Κύριε Ντάνσον... - Δεν πειράζει, Νταν.
- Η γυναίκα μου... - Δεν χρειάζονται εξηγήσεις, Μπιλ.
- Ευχαριστώ. Καλή τύχη. - Πήγαινε, Τζο. Τέιλορ.
- Φύγε, Νταν. Δεν πειράζει. - Δεν εννοούσα...
- Τι εννοούσες, Νταν; - Εννοούσα ότι θέλω να έρθω.
Λαμπρά. Οι υπόλοιποι; Αυτό σημαίνει ότι θα έρθετε. Ωραία.
Ο Ματ θα μαζέψει τις υπογραφές. Ξεκινάμε την αυγή.
Υπογράψτε ή βάλτε ένα σημάδι.
Να υπογράψω εγώ πρώτος.
- Έτοιμος, Μάθιου; - Έτοιμος.
Πήγαινέ τα στο Μιζούρι, Ματ.
Κβο, πάμε στο Μιζούρι!
Ορίστε, Ματ. 14 χρόνια σκληρής δουλειάς.
- Λένε ότι δεν θα τα καταφέρουμε. - Μπορεί να κάνουν λάθος.
Το εύχομαι.
Tίλερ, είσαι στην πρώτη σκοπιά με τον Γουόλτ και τον Σιμς.
Γκρουτ, το πρωινό είναι στις 4.30'. Φεύγουμε στις 5.
Κβο, να φέρεις λίγα ξύλα... Τι συμβαίνει;
- Τέλος το φαγητό; - Ναι.
- Δώσε μου δόντι. - Τα "δόντια" θες να πεις.
Σε λίγες ώρες θα τα χρειαστώ ξανά.
- Το πρωί θα τα πάρεις. - Μα αυτό είναι τρελό.
Αυτό το πράγμα κάνουμε όλη τη μέρα.
Μέχρι να φτάσουμε στο Μιζούρι, θα κουραστούμε...
με αυτό το πάρε-δώσε συνέχεια.
Θα σου πω τι θα κάνω.
Θα σου δώσω 100% κέρδος. 2 δολάρια για το 1/2 του τόκου.
Όχι τώρα. Όταν πάρω τα λεφτά, στο τέλος του ταξιδιού.
Όταν πάρω λεφτά, θα πάρεις δόντι.
"Δόντια" τα λένε, ανόητε! Γιατί πρέπει...
Ανώφελο είναι.
Θα πάμε από το Μπράζος και το Πάλο Πίντο...
πάνω ως το Κόκκινο Ποτάμι και βόρεια ως την Σεντέλια.
Παρουσιάζεις το ταξίδι στη Σεντέλια, να είναι εύκολο.
Υπάρχουν πολλά σκληρά καρύδια στα σύνορα. Είχα πάει.
Θες να ξαναπάς; Τσέρι, πώς και ήρθες μαζί;
Ήταν μία σκέψη. Και όταν μου είπε "όχι" ο Ματ, το ήθελα πιο πολύ.
Άσε που μου αρέσει το όπλο του.
Δεν πρόκειται να γίνει δικό σου.
Αναρωτιόμουν γιατί μου είπες "όχι" Ματ. Δεν με φοβάσαι; Γιατί λοιπόν;
Ξέρεις τι θα συμβεί αν δεν τα καταφέρουμε;
- Δεν θα πληρωθούμε. - Ταξίδεψες στην πολιτεία. Τι είδες;
Ζώα που έτρεχαν ανεξέλεγκτα. Κλέφτες που επωφελούνταν.
Κτηματίες που έψηναν κόκκους και τους αποκαλούσαν καφέ.
Είδα κάποιον να ανταλλάσει μοσχάρι με μισό σακούλι αλεύρι.
Ξέρω γιατί θέλετε να ταξιδέψετε. Μάλλον το θέλω κι εγώ.
Αλλά γιατί στο Μιζούρι; Γιατί δεν πάμε δυτικά στο Κάνσας;
Άκου τι λέει. Να πάμε στο Κάνσας;
Ωραία θα ήταν, όταν ο σιδηρόδρομος είναι στο Μιζούρι.
- Έχει και στο Κάνσας. - Πού;
Στην Τοπίκα. Και στην Αμπιλίν.
- Αυτό είναι ακόμη πιο δυτικά. - Τον είδες στην Αμπιλίν;
Δεν πήγα. Γνώρισα μία κοπέλα στο Κάνσας Σίτυ. Τραγουδούσε.
Αν πηγαίναμε δυτικά στο ποτάμι...
- Θα γλιτώναμε. - Θα πάμε στο Μιζούρι.
Υπάρχουν αγοραστές και λεφτά, στην Σεντέλια. Τι είδες στην Αμπιλίν;
Τίποτα. Μία κοπέλα μου είπε...
Εγώ νομίζω ότι...
- Δεν σε ρώτησα, Γκρουτ. - Σωστά.
Δεν με ρωτήσατε, κύριε Ντάνσον.
Πάμε στο Μιζούρι.
Αν τα έβαζα μαζί του, μάλλον θα έπρεπε να τα βάλω και με σένα.
Θα τα βρεις δύσκολα και μόνο με αυτόν.
Πήγαν λοιπόν προς τον Βορρά, με 10.000 ζώα.
Μετά από τις πρώτες 2 εβδομάδες, είχαν καλύψει 250 χιλιόμετρα.
- Πόσο ακόμη θα προχωρήσουμε; - Έξι χιλιόμετρα ακόμη.
Κράτα το άλογο. Έχει καθαρό νερό και καλό έδαφος.
Ο αστράγαλός του έχει πρηστεί.
Πρέπει να το φροντίσουμε απόψε.
Καλά που έχουμε μεγάλο κοπάδι.
Κουράζει 3 με 4 άλογα την ημέρα.
- Δεν μου αρέσει αυτό. - Ποιο πράγμα;
Όλα πάνε υπερβολικά καλά. Κάποιο κακό μας περιμένει.
Εσύ γκρινιάζεις διαρκώς.
Δεν μου αρέσει όταν πηγαίνουν όλα καλά ή άσχημα. Θέλω κάτι ενδιάμεσο.
Γιατί οδηγεί ο Νταν την άμαξα του Κβο;
- Ήθελα να συζητήσω... - Δεν καταλαβαίνω. Βάλε τα δόντια!
Για τα δόντια μου συζητούσαμε.
Να συζητάτε στον προσωπικό σας χρόνο. Ο Νταν έχει δουλειά.
Αν ήσουν άνθρωπος, θα μου τα έδινες. Βλέπεις ότι τα χρειάζομαι.
Άσε που κρατάνε και την σκόνη μακριά.
Κράτα το στόμα σου κλειστό, να μην μπαίνει σκόνη.
Πρέπει να έχω φάει τόσο χώμα αυτές τις ημέρες...
που αρκεί να φτιάξω τη δική μου πολιτεία. Την πολιτεία Γκρουτ.
Με πόνεσες.
Και χωρίς δόντια, το χειρίζομαι το μαστίγιο! Μακριά από τη ζάχαρη!
Άργησες! Πήρα ήδη!
Η αγάπη για τα γλυκά είναι σχεδόν το ίδιο με την αγάπη για αλκοόλ ή για τις γυναίκες.
100 ημέρες...Κι εμένα η μόνη μου ασχολία θα είναι το φαγητό.
Η δουλειά γινόταν πιο δύσκολη και ο Ντάνσον τύραννος.
Μετά από τρεις εβδομάδες, έφτασαν στο Σαν Σάμπα.
- Μπάστερ, πώς τα βλέπεις; - Το νερό είναι πολύ καλό.
Θα μπορούσε να κάνει κάποιος και ένα ωραίο μπάνιο.
Τι συμβαίνει;
- Γιατί τους σταμάτησες; - Το νερό φαίνεται καλό.
- Έχει και στα πέντε χιλιόμετρα. - Είναι πολύ κουρασμένοι.
- Νομίζω... - Σημασία έχει τι νομίζω εγώ.
Συνεχίστε.
Μπάστερ, συνεχίζουμε. Πάμε.
Το ήξερα ότι ήταν πολύ καλό για να είναι αληθινό.
- Πάμε. - Γιατί θέλει να...
Πάμε.
Είχαν περάσει 30 ημέρες και το κοπάδι είχε ήδη κουραστεί.
Γκρουτ, θα κατασκηνώσουμε εδώ.
- Λαρέντο, μόλις ήρθες; - Ναι. Έχει καφέ;
- Θα σου φέρω λίγο. - Γεια σου, Λαρέντο. Τι βρήκες;
Έχει καλό νερό μπροστά, για 3 ημέρες.
- Πού είναι ο Ντάνσον; - Έξω με το κοπάδι.
- Γεια σου, Νταν. - Γεια σας, κύριε Ντάνσον.
- Πώς είναι; - Κάπως...ανήσυχα.
Το κογιότ δεν βοηθά.
Μίλα τα να τα ηρεμείς. Θα είναι εντάξει.
Ελπίζω να μην συμβεί τίποτα.
Σκεφτόμουν το ταξίδι. Και τι σημαίνει για όλους μας.
- Σημαίνει... - Τι σημαίνει, Νταν;
Κατ’ αρχάς...όταν φτάσουμε θα έχω βγάλει 100 δολάρια.
Δεν είχα ποτέ μου τόσα λεφτά.
- Τι θα κάνεις με αυτά; - Πολλά πράγματα.
Θα αγοράσω το παλιό σπίτι του Τσάπμαν...
- Και θα... - Τι θα κάνεις;
Η γυναίκα μου...ήθελε πάντα ένα ζευγάρι κόκκινα παπούτσια.
Έλεγα να της τα αγοράσω. Σας φαίνεται ανόητη ιδέα;
- Είναι καλή ιδέα. Εγώ θα το έκανα. - Θα το κάνω!
Μην κάνεις πολύ θόρυβο με τις κατσαρόλες.
Δεν μ’ αρέσουν τα κογιότ. Κάποτε είχα ένα άλογο με βούλες κι αυτά...
Ας σταματούσε να ουρλιάζει.
Αναστατώνει τα ζώα. Τα τρομάζει.
Ο άνεμος και η σκόνη τα κεντρίζει.
Δεν θέλουν και πολύ για να φύγουν πανικόβλητα.
Έχω δει τέτοια ξαφνική φυγή. Δε μου χρειάζεται άλλη.
Ένα νυχτοπούλι φταρνίστηκε... απλά φταρνίστηκε
Και το κοπάδι τράπηκε σε φυγή. Το κυνηγούσαμε για 10 χιλιόμετρα.
Το έπιασε ο γερο-Γουίζερ Γουάιτ με τρεις άλλους.
- Το θυμάμαι. - Εσύ τον ήξερες τον γερο-Γουίζερ, ε;
Ναι, να μου λείπουν οι φυγές. Δεν...
- Δεν μου αρέσουν. - Εμένα δεν μου αρέσουν τα κογιότ.
Σκέψου λίγο, Τίλερ.
Αν πυροβολήσεις, θα φύγει όλο το κοπάδι.
Σίγουρα. Δεν το σκέφτηκα.
Kενέλι!
Έφυγαν!
Πάνε για την κατασκήνωση. Αποκόψτε τα.
Μάζεψέ τα, Ματ! Μη τ’ αφήσεις να χωριστούν.
Τσέρι, έλα εδώ!
- Σταμάτα τα. - Από ’δώ, Σιμς!
Εμπρός. Προς το φαράγγι!
Λαρέντο, κράτα τα εκεί!
Βοήθησε εκεί. Είναι πολύ κουρασμένα για να τρέξουν κι άλλο.
- Είδες τον Τίλερ ή τον Νταν; - Ο Τίλερ είναι στο ύψωμα.
Είδα τον Νταν να τρέχει δίπλα τους. Μετά τον έχασα.
- Μπάστερ, είδες τον Λάτιμερ; - Τον είδα στην αρχή.
Πού τον είδες τελευταία φορά;
Σιμς...
Ο Νταν φορούσε καρό παντελόνι, σωστά;
Ναι, ήταν πάνω σε μια ανοιχτόχρωμη φοράδα.
Θα μείνω εδώ ως το πρωί.
- Τον βρήκατε, Τομ; - Ναι.
Θα τον θάψουμε. Θα τον διαβάσω το πρωί.
Ματ, φρόντισε η γυναίκα του να πάρει τον μισθό του κανονικά...
σαν να είχε ολοκληρώσει το ταξίδι.
Και αγόρασέ της...
Ό,τι άλλο νομίζεις.
Ένα ζευγάρι κόκκινα παπούτσια, ίσως;
Αυτό δεν ήθελε;
"Ήρθαμε στον κόσμο χωρίς υπάρχοντα και έτσι φεύγουμε από αυτόν".
"Ο Κύριος έδωσε ζωή και ο Κύριος την αφαιρεί".
"Ευλογημένος ο Κύριος. Αμήν".
Μπανκ Κενέλι!
- Από σένα ξεκίνησαν όλα. - Το ξέρω. Θα έκανα τα πάντα για...
Χάσαμε 300 με 400 ζώα. Και σκότωσες τον Νταν Λάτιμερ.
Ναι το έκανα. Το ξέρω...
Το ξέρω. Το ξέρω. Θα έδινα και το ένα μου χέρι για να...
Κλέβεις ζάχαρη, σαν να ’σουν παιδί. Τα παιδιά τις τρώνε για να μάθουν!
- Τι; - Δέστε τον στην άμαξα.
Όχι. Κανείς δεν θα με δέσει στην άμαξα.
Τότε απλώς θα τις φας, χωρίς να ακουμπάς πουθενά.
Έκανα τρομερά μεγάλο λάθος, αλλά κανείς δεν θα με μαστιγώσει.
- Γύρνα, Μπανκ. - Μην το κάνετε.
Γύρνα. Θα τη φας στο μάτι.
Μην το κάνεις.
Θα τον πυροβολούσες ανάμεσα στα μάτια.
Να είσαι βέβαιος γι’ αυτό.
Εσύ τον πυροβόλησες, εσύ τακτοποίησέ τον.
Οι υπόλοιποι πρέπει να μαζέψετε τα ζώα. Ξεκινήστε!
Πες το.
Κάνατε λάθος, κύριε Ντάνσον.
Σε ευχαριστώ, Ματ. Θα με είχε σκοτώσει.
Ναι. Θα τα καταφέρεις να φτάσεις ως το σπίτι σου;
Δεν θα είναι εύκολο, αλλά θα τα καταφέρει.
- Ο Γκρουτ θα σου ετοιμάσει φαγητό. - Βέβαια.
Δώστε του κι άλλο ένα άλογο.
Είσαι γρήγορος με το όπλο. Αλλά έχεις ευαίσθητη καρδιά.
Πολύ ευαίσθητος.
Μπορεί να σου κοστίσει αυτό κάποια ημέρα.
Μπορεί. Αλλά μην είσαι και τόσο σίγουρος.
Είχαν περάσει 40 ημέρες. Η σκόνη έδωσε τη θέση της στη βροχή.
Οι προμήθειες λιγόστευαν.
Ο Ντάνσον οδηγούσε τους άντρες και τα ζώα.
- Πάλι βοδινό; - Ήθελα να κάνω χοιρινό με φασόλια.
Θέλει χρόνο να φτιάξεις ένα καλό φαγητό.
Δεν μπορώ να φτιάξω "φουά γκρα", με 30 πεινασμένους από πάνω μου.
Θα μπορούσα να φάω κάτι άλλο.
Αφού πρέπει να κοιμηθείτε νωρίς, θα φάτε βοδινό. Ούτε εμένα μου αρέσει.
- Ούτε εμένα. - Ποιος σε ρώτησε;
Είπα ό,τι κι εσύ.
Όταν φτάσεις στα χρόνια μου, να λες ό,τι κι εγώ!
- Τι τρέχει; - Είναι απαίσιο.
Εγώ και η φύση βάλαμε τα δυνατά μας.
Δεν μπορείς να κάνεις καμένους κόκκους να έχουν γεύση καφέ.
Άθλια βρωμιά! Θα πάω να πω στον Ντάνσον...
Δώσε μου λίγο καφέ.
- Τι ήθελες να πεις στον Ντάνσον; - Δεν τρώγεται αυτό το φαγητό.
Αφού χάσαμε την άλλη άμαξα του φαγητού, έπρεπε να γυρίσουμε.
Δε γυρίσαμε και δεν πρόκειται να γυρίσουμε.
Δεν θα μπορούσα να αντικαταστήσω αυτήν που χάσαμε ούτως ή άλλως.
Είμαι απένταρος. Δεν μπορώ να αγοράσω άλλη.
Θα τρώτε λοιπόν μικρές μερίδες και θα πίνετε άγευστο καφέ.
Έτσι θα είναι μέχρι να φτάσετε στο τέλος. Και θα φτάσετε.
- Τίλερ, μου αρέσει αυτό που είπε. - Είτε σου αρέσει είτε όχι αυτό είναι.
Φάτε, πεινασμένα σκυλιά.
Η κούραση θα έφερνε την ανταρσία και ο Τομ το ήξερε.
Με λένε Σάτερ. Ήμουν στο καραβάνι του Κάργουντ, με 2.000 ζώα.
Ο λαιμός μου πονά. Μου πέρασαν ένα σχοινί και...
Το φαγητό φαίνεται καλό. Έχω να φάω τέσσερις ημέρες και..
Πιάστε τον.
Φέρτε τον εδώ.
Νιώθω καλύτερα. Είχα εξαντληθεί. Θέλετε να σας πω τι έγινε;
Είχαμε 2.000 ζώα, του γερο-Κάργουντ.
Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που φτάσαμε στο Κόκκινο Ποτάμι.
Τότε έγινε.
Φτάνοντας στα βουνά Ουατσίτα, δεχτήκαμε επίθεση.
- Πόσοι σας επιτέθηκαν; - Γύρω στους 100.
Έτρεψαν τα ζώα σε φυγή και μας έπιαναν έναν έναν καθώς βγαίναμε.
Δεν είχαμε καμία ελπίδα.
- Γιατί σου πέρασαν σχοινί; - Έκαναν χειρότερα.
Κάρφωσαν τα πόδια και τα χέρια του Κάργουντ, στην άμαξα.
Ήταν νεκρός όταν έφτασα κοντά του.
- Εσύ πώς ξέφυγες; - Από τύχη.
Το σχοινί που μου πέρασαν ήταν ξεφτισμένο και έσπασε.
Έπρεπε να είχαμε πάει βόρεια από το Κόκκινο Ποτάμι.
Γιατί το λες αυτό;
Ένας Ινδιάνος έμπορος, ο Τζες Τσίσχολμ...
...μου είπε ότι ήξερε έναν δρόμο, που θα μας έβγαζε...
...στο Κάνσας. Έτσι θα είχαμε μόνο τους Ινδιάνους να αντιμετωπίσουμε.
- Πού στο Κάνσας; - Στην Αμπιλίν. Έχει σιδηρόδρομο.
- Σιδηρόδρομο στην Αμπιλίν; - Αυτό το είπε και ο Τσέρι.
Είπε ότι τον είδε;
Δεν θυμάμαι.
Μμμ, δώσε μου ένα ξυράφι.
- Θέλεις να έρθεις μαζί μας; - Στο Μιζούρι;
- Ναι. - Όχι. Κουράστηκα.
- Αν σας περισσεύει λίγο φαγητό... - Βέβαια.
Κι εγώ κουράστηκα.
Τι πράγμα;
Ξεκινήσαμε ένα ταξίδι που δεν θα τελειώσει ποτέ.
Θα το ολοκληρώσουμε και θα πουλήσω τα ζώα στο Μιζούρι.
- Και τι θα τρώμε στο δρόμο; - Βοδινό.
Και τι θα πίνουμε;
- Βροχόνερο, αν χρειαστεί. - Όχι εγώ. Θα πάω στο Νότο.
Βαρέθηκα, Ντάνσον. Εκτός αν πάμε στην Αμπιλίν.
Εσύ, Φερνάντεζ;
Εγώ σκέφτομαι ότι αν είναι να πεθάνω, ας πεθάνω στον Νότο.
Εκεί ίσως βρουν τον τάφο οι δικοί μου και βάλουν λίγα λουλούδια.
Συμφωνήσατε όταν υπογράψατε.
Συμφωνήσατε ότι θα μείνετε μέχρι το τέλος του ταξιδιού.
- Θα σας κάνω να το τηρήσετε αυτό. - Πώς;
- Δεν θέλω να σε σκοτώσω, Μέιλερ. - Με τι;
Κανείς άλλος;
Ας μιλήσει τώρα, διότι δεν θέλω να το ξανακούσω.
Δεν μου αρέσουν όσοι τα παρατάνε και δεν τελειώνουν ό,τι άρχισαν.
Μιλήστε! Και θα κάνετε παρέα στους φίλους σας!
Εσύ πού πας;
- Πάω να κάτσω. - Έχεις δουλειά και...πρόσεχε.
Ένα νερό πήγα να πιω.
Απλώς ακούω.
Πρέπει να θάψουμε αυτούς που ήθελαν να τα παρατήσουν.
Θα τους διαβάσω το πρωί.
Τους θάβει και τους διαβάζει.
Τους γεμίζει μολύβι, τους θάβει στο χώμα και μετά τους διαβάζει.
Σκοτώνεις κάποιον. Γιατί θέλεις να κάνεις συνένοχο τον Κύριο;
Λοιπόν;
Δεν χρειαζόταν αυτό.
- Εκεί ήσουν. - Πιστεύω ότι έκανες λάθος.
Μην μου λες τι πρέπει να πιστεύω. Δέχομαι εντολές μόνο για τη δουλειά.
- Νομίζεις ότι φταίω εγώ; - Απόλυτα.
- Και λοιπόν; - Θα εκτελέσω τις εντολές σου.
- Σε πήρε στο πόδι; - Ναι.
- Δεν είναι πολύ άσχημο. - Ήταν διαμπερές.
Θα έπρεπε να είναι πιο άσχημο.
Κι εσύ τα ίδια; Τι έχεις να πεις;
Τίποτα γιατί δεν θα μ’ ακούσεις.
- Τους βρήκατε; - Όχι. Χάθηκαν.
Ωραίο ξύπνημα!
Θα έπρεπε... Καλύτερα να του το πω εγώ.
Τομ...
Ο Τίλερ, ο Λαρέντο και ο Μπιλ Κέλσι έφυγαν.
- Τι; - Έφυγαν.
- Πώς το ξέρεις; - Πήγα να τους ξυπνήσω και έλειπαν.
- Πότε έφυγαν; - Τη νύχτα.
Είχαν τη δεύτερη σκοπιά. Μπορεί να έφυγαν οποιαδήποτε ώρα.
Ξέρει κανείς κάτι για τον Τίλερ, τον Κέλσι και τον Λαρέντο;
Είναι βέβαιο. Μας λείπουν φυσίγγια, αλεύρι και αλάτι.
- Πόσα φυσίγγια. - Περίπου 100.
- Αλεύρι; - Ένα σακί.
Οι ύπουλοι δειλοί...
Λοιπόν, δεν πρόκειται να... Ματ, πάρε...
Όχι. Τσέρι, ανέβα στο άλογο, πάρε τον Γκραντ και τον Μπιλ...
- Ο Γκραντ φτάνει. - Θα πηγαίνουν νότια.
Βρείτε τους και φέρτε τους πίσω.
- Και αν δεν έρχονται; - Φέρτε τους!
Θα σας προλάβουμε.
Από εδώ και μπρος, θα προχωράμε. Πες τους να ξεκινήσουν.
Πράγματι, προχώρησαν και ο Τομ τους καθοδηγούσε σε όλη την πορεία.
Να προχωράτε πιο γρήγορα. Οι πίσω μας έφτασαν.
Ο Κόκκινος Ποταμός μπροστά.
- Να ο Κόκκινος Ποταμός. - Τι ποταμός!
Είχαμε μικρότερο κοπάδι όταν περάσαμε παλιά.
Μία αγελάδα και έναν ταύρο.
Ας περάσουμε από εδώ.
Θα μας πάρει όλη την ημέρα και τη νύχτα ίσως.
- Γιατί να μην περάσουμε το πρωί; - Θα περάσουμε τώρα.
- Είναι κουρασμένοι οι άντρες. - Όποιος είναι κουρασμένος δεν το σκάει.
Δεν μπορείς να τους κρατήσεις κουρασμένους για όλο το ταξίδι.
Μπορώ μέχρι να γυρίσει ο Τσέρι. Μετά κανείς δεν θα θέλει να φύγει.
- Βάλε σημάδια, Λέδερ! - Εντάξει.
Εδώ υποχωρεί η άμμος. Βάλε ένα σημάδι.
Κι εδώ. Από τα κούτσουρα ως το δέντρο.
- Πώς είναι εκεί, Ματ; - Σταθερά.
Φέρτε τα. Να πηγαίνουν στην κατεύθυνση του ρεύματος.
Φέρτε τα.
- Ματ, πρόσεχε για αδέσποτα! - Εντάξει.
Σε ευθεία γραμμή.
Συνεχίστε στην κατεύθυνση του ρεύματος.
Εδώ θα κοιμηθούμε, Τομ.
Θες λίγο καφέ, Τομ;
Πιάσαμε μερικά.
Πιάσαμε μερικά από τα ζώα που ξέφυγαν. Χάσαμε 30 με 40.
Περάσαμε όμως 9.000 ζώα, σε λιγότερο από 4 ώρες. Πολύ καλά, Τομ.
- Τα παιδιά τα πήγαν καλά. - Ναι.
Γιατί δεν τους το λες, Τομ;
- Η δουλειά τους είναι. - Είναι πολύ κουρασμένοι.
Δεν θα χρειαστεί λοιπόν να μετράμε κεφάλια το πρωί.
- Σε ενοχλεί το πόδι; - Πιάστηκε κάπου και άνοιξε.
- Θα του ρίξω μία ματιά. - Το πρωί καλύτερα.
Χρειάζεσαι ύπνο, Τομ. Τον έχεις πολλή ανάγκη.
Πριν μερικές ημέρες, χάσαμε τρεις άντρες.
Από τότε δεν κοιμάμαι και δεν έχουμε χάσει άλλους.
Δεν πρόκειται να χάσουμε κανέναν απόψε ούτε από ’δώ και στο εξής.
Γιατί περάσαμε σήμερα; Δεν μπορούσαμε να το κάνουμε αύριο;
Εντολές του Ντάνσον. Ρώτα τον.
Μπορούσαμε να περιμένουμε ως το πρωί. Δεν θα μας έπιανε η νύχτα έτσι.
Δεν καταλαβαίνω. Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη.
Χειροτερεύει ημέρα με την ημέρα. Καμιά φορά νομίζω ότι το χάνει.
Γιατί μου το λες; Αν νιώθεις έτσι, γιατί το λες σε μένα;
Ξεκαβαλικέψτε. Δεν σας αξίζει να είστε πιο ψηλά από εμένα.
Έτσι. Κανονικά θα ’πρεπε να σέρνετε.
Τσέρι, σε έστειλα για τρεις. Έφερες πίσω δύο.
Ο Κέλσι θέλησε να τα βάλει μαζί μου. Πάλεψε αρκετά.
Λαρέντο, Τίλερ...Υπογράψατε ότι θα ολοκληρώσετε το ταξίδι.
Σωστά.
Πήρατε φασόλια, αλεύρι, φυσίγγια. Είστε λιποτάκτες και κλέφτες.
- Ο νόμος μπορεί να κρίνει αλλιώς. - Εγώ είμαι ο νόμος. Είσαι κλέφτης.
Κι εσύ, Τίλερ. Κάτι άλλο;
Ξέρω τι θα μας κάνεις, αλλά θέλω να σου πω κάτι.
Συνέχισε.
Είσαι τρελός. Πίνεις, δεν κοιμάσαι. Ή τρελάθηκες ή κοντεύεις.
- Τελείωσες; - Όχι. Θες να πουλήσεις τα ζώα.
Όλοι αυτό θέλουμε. Υπάρχει δρόμος για την Αμπιλίν, αλλά δεν ακούς καν.
Θες να πας στο Μιζούρι, ενώ όλα είναι εναντίον σου.
Δεν τελείωσα ακόμα.
Το κοπάδι δεν ανήκει σε σένα.
Ανήκει σε κάθε φτωχό κτηνοτρόφο, που ελπίζει και προσεύχεται στην πολιτεία αυτή.
Αντί να φύγω έπρεπε να μείνω και να σε σκοτώσω.
Υπέγραψα, ναι. Αλλά ήσουν άλλος άνθρωπος τότε.
- Τελείωσες; - Ναι.
Πάρε την Βίβλο σου και διάβασέ μας, αφού μας σκοτώσεις.
Θα σας κρεμάσω.
Όχι, δε θα τους κρεμάσεις.
- Τι πράγμα; - Δε θα τους κρεμάσεις.
- Ποιος θα με σταματήσει; - Εγώ.
Δώστε μου ένα όπλο.
Θα τον σκοτώσω!
Εμένα θα με σκότωνε. Δε θα μου την χάριζε!
Αφήστε τον.
Τσέρι, δώσε μου ένα όπλο. Αυτό ζητούσες.
Χρησιμοποίησέ το.
Τι περιμένεις; Αν θέλεις να πεθάνεις το μόνο που έχεις να κάνεις...
Είσαι τυχερός, Τίλερ. Κοίτα πόσο κοντά έφτασα.
Ματ, θα τρελαθούμε κι εμείς, όπως κι αυτός.
Κράτα το. Θέλεις να τελειώσουμε το ταξίδι;
- Πού θα πάμε; - Στην Αμπιλίν.
- Ποιος θα είναι αρχηγός; - Εγώ.
Και ο Ντάνσον;
Θα μείνει εδώ.
Θα πάρουμε εμείς το κοπάδι!
- Σύμφωνοι. - Κι εγώ μαζί σου, Ματ.
Γκρουτ; Εσύ;
Κάνατε λάθος, κύριε Ντάνσον. Είμαι χρόνια μαζί σας.
Και πάντα έκανα αυτό που θέλατε, λάθος ή σωστό.
Μάλλον μου έγινε συνήθεια, γι’ αυτό θα μείνω μαζί σας.
- Φύγε μαζί τους. - Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ που με διευκολύνετε. Ματ, θα έρθω.
Ξεκινήστε την πορεία.
Μπάστερ, μείνετε εδώ μέχρι να γυρίσω.
Αν με χρειαστείτε, κύριε Ντάνσον, θα είμαι στην Αμπιλίν.
Πάμε, Γκρουτ.
Αν τα καταφέρουμε, θα πάμε το κοπάδι σου στην Αμπιλίν.
Ο Τσέρι είχε δίκαιο. Είσαι ευαίσθητος.
Έπρεπε να τους αφήσεις να με σκοτώσουν, τώρα θα σε σκοτώσω εγώ.
Θα σας προλάβω. Δεν ξέρω πότε αλλά θα σας προλάβω.
Κάθε φορά που κοιτάς προς τα πίσω μπορεί να με δεις.
Κάποια στιγμή, θα κοιτάξεις πίσω και θα είμαι εκεί.
Θα σε σκοτώσω, Ματ.
Προχώρησαν λοιπόν, αφήνοντας τον Ντάνσον πίσω τους.
Ο Ντάνσον υποσχέθηκε εκδίκηση και ο Ματ ήξερε ότι το εννοούσε.
- Εγώ είμαι. - Φοβήθηκα ότι ήταν...
- Έχεις καφέ; - Ναι.
Είμαι ανόητος. Πετάγομαι με κάθε ήχο που ακούω.
- Δεν θα ερχόταν τόσο γρήγορα, έτσι; - Δεν ξέρω.
Ματ, σκεφτόμουν...
Θα ήταν ανόητος να έρθει μόνος. Αλλά μπορεί και να ερχόταν.
Μάλλον θα πάει να πάρει άντρες και φυσίγγια. Τα πήρες όλα εσύ.
Το πιο κοντινό μέρος είναι το Σαν Φελίπε.
Με το τραυματισμένο πόδι, δεν μπορεί να πάει γρήγορα.
Θα κάνει τουλάχιστον 4 ημέρες να φτάσει.
Θα μαζέψει άντρες και όπλα και θα έρθει στο κατόπι μας.
Σύνολο 8 ημέρες.
Με το ρυθμό που πάμε, θέλουμε 8 ημέρες για το ποτάμι...
Μάλλον δέκα. Σκέφτηκα κι εγώ κάποια πράγματα.
Κι άλλες 4...16...
Συνολικά, 22 ημέρες. Έχουμε φύγει εδώ και 4 ημέρες.
22 πλην 4 ίσον...
Σε 18 ημέρες από τώρα. Δεν μπορεί να έρθει πιο γρήγορα, έτσι;
Αν κάνει αυτό που είπες, καλά το υπολόγισες.
Και οι άντρες το σκέφτονται. Φοβούνται και τη σκιά τους.
Τι λες να γίνει όταν γυρίσει;
Κι εγώ αυτό αναρωτιόμουν...
Σκεφτόμουν πώς ήταν όταν φύγαμε. Όλα έγιναν τόσο γρήγορα...
Δεν το ξεκίνησα για να...
Δεν μπορούσα να τον αφήσω να κρεμάσει τον Τίλερ και τον Λαρέντο.
- Μετάνιωσες που το έκανες; - Δεν ξέρω.
Είχε άδικο. Ελπίζω να έχω δίκιο. Να έχει σιδηρόδρομο στην Αμπιλίν.
Ματ! Έλα εδώ!
Κοίτα.
- Μία ημέρα πριν. - Όχι πάνω από μία ημέρα.
- Κομάντσι. - Είσαι βέβαιος;
- Βέλος των Κομάντσι. - Άσχημα τα πράγματα.
Τα ίχνη δείχνουν Βορρά.
Θα συνεχίσουμε;
Τι προτιμάτε; Αυτόν που είναι πίσω ή αυτούς που είναι μπροστά.
- Τσέρι; - Ναι.
Εσύ και ο Μπάστερ προπορευτείτε γύρω στα 15 χιλιόμετρα...
...για να μπορέσετε να μας ειδοποιήσετε.
Πάρτε φαγητό από τον Γκρουτ και τα τουφέκια σας.
Τίλερ, δες αν οι υπόλοιποι έχουν τα δικά τους.
Μπάστερ.
Ο Μπάστερ είναι.
Γυναίκες! Και καφές, σας λέω! Τις είδα!
- Τρελάθηκες; - Όχι.
Έφαγα πίτα, μπισκότα, φασόλια, ήπια καφέ και ουίσκυ.
Όλα την ίδια μέρα. Μπορώ να σας δείξω.
- Πού έγιναν όλα αυτά; - Γύρω στα 25 χιλιόμετρα βόρεια.
Είναι ένα καραβάνι, που πάει στη Νεβάδα.
- Μας κοροϊδεύεις; - Δε σας κοροϊδεύω. Τα είδα.
Είναι του Ντάνεγκαλ.
Πήγε στη Νεβάδα και έστειλε να φέρουν τα εφόδια του από τη Νέα Ορλεάνη.
Έχουν μπαρ, κορίτσια που χορεύουν, καθρέφτες, καφέ...
Περιμένετε.
Μπάστερ, είπες στα 25 χιλιόμετρα.
- Ίσως λίγο παραπάνω. - Δύο ημέρες δρόμο δηλαδή.
Ποιος θα μείνει πίσω, για να οδηγήσει το κοπάδι;
Κανείς. Δεν σας κατηγορώ.
Θα πάμε μαζί και θα πάρουμε μαζί και το κοπάδι.
Σε δύο ημέρες θα πιούμε όλοι καφέ.
Πες το και στους άλλους. Ίσως χαρούν.
- Πού είναι ο Τσέρι; - Ο Τσέρι;
Φαντάστηκε ότι δεν υπάρχει λόγος, να έρθουμε και οι δύο... Ο ένας...
- Είναι όμορφη; - Θυμάσαι τη φοράδα που είχα;
Το φαντάστηκα.
Έλα.
Δεν έχω ξαναδεί τόσο πρόθυμους άντρες όσο ζω.
Όλοι θέλουν να είναι μπροστά, για να φτάσουν πρώτοι.
Σίγουρα δεν θα έχει μείνει ούτε ένας πίσω.
- Τι συμβαίνει; - Νόμισα πως άκουσα κάτι.
Γεια σου, Μπάστερ.
- Πόσο ακόμη θέλουμε για τον καφέ; - Όχι πολύ.
Έχει καθόλου απ’ αυτό το νερό;
Ο Τσέρι κι εγώ περάσαμε νύχτα από εδώ. Είναι κοντά.
Τι θέλει αυτός;
Δεν ξέρω. Ας το μάθουμε.
- Ακούω πυροβολισμούς. - Πού;
Πρέπει να είναι πίσω από αυτή την κορυφογραμμή.
- Ακούγονται πυροβολισμοί. - Το ξέρω, Λαρέντο.
- Γιατί φωνάζουν πάντα; - Δεν ξέρω.
- Πρέπει να είναι γύρω στους 100. - Έτσι λέω κι εγώ.
Θα χρειαστούμε και τους υπόλοιπους. Λαρέντο...
Πήγαινε να τους φέρεις. Τέσσερις από μας θα μπούμε μέσα.
Και τα ζώα;
Θα σκορπιστούν χωρίς τους άντρες. Θα κάνουμε μέρες να τα μαζέψουμε.
Ξέρω. Για να σώσουμε κάποιους τζογαδόρους και κάποιες γυναίκες.
Όταν βρεις τους άντρες, θα τους χωρίσεις.
Οι μισοί θα πάνε από ’κεί και οι άλλοι μισοί πίσω από τον λοφίσκο.
Όταν μπείτε, θα βγούμε από τις άμαξες και θα σας βρούμε.
- Το ’πιασες; -Ναι.
Μην αφήσετε κανέναν ζωντανό, γιατί θα χτυπήσουν το κοπάδι.
Μπάστερ... Θες να πιεις κι άλλο καφέ;
Έτοιμοι. Μην πυροβολήσετε, παρά μόνο αν χρειαστεί.
Από ’δώ, Ματ!
Απλωθείτε! Μπάστερ, φώναξε όταν τους δεις να έρχονται!
Καλά που ήρθατε. Μας χτύπησαν πριν μία ώρα. Έρχονται κι άλλοι;
Ναι, όπου να ’ναι, φθάνουν.
Θα βγουν κι απ’ τις δύο πλευρές του λόφου. Θα βγούμε όταν έρθουν. Πες τους το.
Έχει κι άλλα όπλα κι ένα τουφέκι. Πάρε.
Πυροβολείς ψηλά. Να σκοπεύεις πιο χαμηλά.
Στέκεσαι στη λάσπη. Χτύπησαν το βαρέλι με το νερό.
- Και πάλι χτυπάς ψηλά! - Πολύ πιθανόν. Δεν είμαι καλή.
Τότε μη σπαταλάς το μπαρούτι. Γέμιζέ τα μόνο. Και μείνε χαμηλά.
Γιατί είσαι τόσο θυμωμένος;
Σε ρώτησα γιατί είσαι τόσο θυμωμένος.
Είναι επειδή...
Επειδή κάποιοι άντρες σου μπορεί να τραυματιστούν; Να σκοτωθούν;
Σταμάτα να μιλάς και γέμιζε...
Ωραία. Σου είπα να μείνεις χαμηλά.
- Μου το είπες. - Γιατί δεν έμεινες;
Επειδή σηκώθηκα.
Δεν είναι τόσο άσχημο. Μείνε ακίνητη.
- Εντάξει, το ελευθέρωσα. - Έρχονται, Ματ!
Θα περιμένεις. Κυρία! Ελάτε εδώ.
Φροντίστε να μην κουνηθεί, μέχρι να έρθω.
Σε ευχαριστώ. Άσε το ύφασμα. Θα πρέπει να κόψω το φόρεμα.
- Δε θα σε ενοχλεί αυτό. - Καθόλου.
Σε ρώτησα και πριν γιατί είσαι τόσο θυμωμένος.
Επειδή τα ζώα για τα οποία μου μίλησε ο Τσέρι, μπορεί να φύγουν.
Ή ίσως δε σου αρέσει η ιδέα να βοηθάς ένα μάτσο...
- Ένα μάτσο τι; - Το φαντάστηκα ότι αυτό είναι.
Θα πονέσεις.
Ξέρεις τι λένε. "Εσύ θα πονέσεις πιο πολύ".
Όχι, εσύ θα πονέσεις.
- Πράγματι. Πόνεσα. - Καμία φορά έχουν δηλητήριο.
Λυπάμαι που παιδεύεσαι τόσο...
- Κράτα αυτό. - Έχεις αίμα στο μάγουλο.
- Θα λιποθυμήσεις; - Ελπίζω πως όχι.
Όχι πριν κάνω κάτι που θέλω εδώ και ώρα.
- Το είδα το χαστούκι. - Σήκωσέ την.
- Τι συνέβη; - Τίποτα. Θα γίνει καλά.
- Πού θα την βάλουμε; - Εκεί πέρα.
- Τραυματίστηκε κανείς δικός σας; - Όχι. Ήμασταν τυχεροί...
Ήμαστε... Είπα ότι ήμασταν τυχεροί.
Συγγνώμη, Τσέρι, απλώς...
Το ξέρω. Είναι μάταιο να κοιτάς, Μιλέι. Δεν θα έρθει.
Δε φαντάστηκα ότι θα έρθει. Απλά... Πού είναι;
Έξω με το κοπάδι. Παρακολουθεί.
- Πώς τον λένε; - Μάθιου Γκαρθ.
- Πονά πολύ ο ώμος σου; - Λίγο.
- Τα έκανα θάλασσα, έτσι; - Δεν ήμουν μπροστά. Τι συνέβη;
Μου έριξε μια ματιά και αποφάσισε ότι είμαι κι εγώ... Με μια ματιά!
Θύμωσα. Δεν υπήρχε δικαιολογία. Απλά...
Πες μου γιατί το έκανε αυτό.
Μεγάλη ιστορία. Δεν ξέρω πολλά...
Γκρουτ, έλα εδώ.
- Από εδώ η δεσποινίς Μιλέι. - Γεια σας, κυρία.
Ξέρει τον Ματ καλύτερα από οποιον- δήποτε. Θέλει να μάθει για τον Ματ.
Τι θέλετε να μάθετε;
- Ό,τι μπορείτε να μου πείτε. - Γιατί;
Τον γνώρισα λίγο αφού ήρθατε σήμερα.
Δεν τα πήγαμε καλά και θέλω να καταλάβω το γιατί. Νόμισε ότι ήμουν μια...
Ακίνητος.
- Μείνε εκεί. - Ο Ματ είμαι, Μπάστερ.
Νόμιζα ότι ήταν...
Κοίτα με! Η ομίχλη με έκανε νευρικό. Μακάρι να έβρεχε.
- Δεν θα σε ξεχώριζε στην ομίχλη. - Το ξέρω.
Δεν είδα τίποτα μέχρι που ήρθες. Θα ξανάρθω τα μεσάνυχτα.
Πες στον Γκρουτ να σου φτιάξει να φας. Ξεκινάμε πάλι το πρωί.
Αυτή είναι η ιστορία του. Τώρα ξέρεις πιο πολλά γι’ αυτόν.
- Τι θα έκανες αν ήσουν στη θέση μου; - Στη θέση σου;
Μόνο μια γυναίκα θα το ρωτούσε αυτό. Δεν είμαι στη θέση σου.
Δε θα κατάφερνες και πολλά με τη δική μου φάτσα!
Θα ήθελα να του μιλήσω, αν θέλει κι αυτός.
Θα γυρίσει σε μερικές ώρες.
- Το ξέρω. - Και το πρωί θα φύγουμε.
Το ξέρω. Αλλά θέλω να του μιλήσω.
- Αυτό θέλεις; - Αυτό θέλω.
Εντάξει. Πάω να δω πού είναι.
Μάθιου;
- Μάθιου Γκαρθ! - Εδώ είμαι.
Ο Γκρουτ μου είπε ότι θα είσαι εδώ. Ήθελα να σου μιλήσω. Μπορώ;
Εσύ τρέμεις. Νόμισες ότι ήμουν ο Ντάνσον.
- Ναι. Εσύ πώς ξέρεις... - Μου είπε λίγα πράγματα ο Γκρουτ.
Δε θα φανταζόμουν ποτέ ότι εσύ φοβάσαι. Δε σου ταιριάζει.
- Κι όμως ταιριάζει. - Μάλλον.
- Κάνει τα πράγματα ξεκάθαρα. Βοηθά. - Σε τι βοηθά;
Ξέρω πώς νιώθεις. Κι εγώ φοβάμαι.
Γι’ αυτό μιλώ. Όταν φοβάσαι, το καλό είναι να μιλάς συνέχεια.
Αλήθεια! Στην ανάγκη μιλώ ακόμη και στον καθρέφτη.
- Τα καταφέρνω μόνος... - Μα δε χρειάζεται. Μίλα μου.
Μπορεί να μου πεις να κοιτάζω τη δουλειά μου φυσικά...
αλλά αν βοηθά, μπορείς να με χτυπήσεις, όπως σε χτύπησα εγώ.
Θα σου κάνει καλό να μιλήσεις. Και θέλω να σου μιλήσω.
Σε παρακαλώ. Θα ήθελα πραγματικά να σου μιλήσω.
Καλύτερα από το να μιλάμε σε καθρέφτη.
Θέλω να μάθω περισσότερα γι’ αυτόν. Γιατί σκέφτεται έτσι;
Γιατί πήγε σ’ ένα μέρος όπου...
Βλέπεις, πήρε μία αναξιοποίητη γη και έφτιαξε το μεγαλύτερο ράντσο...
στην πολιτεία του Τέξας. Πολέμησε για να το κρατήσει.
Ξεκίνησε με έναν ταύρο και μία αγελάδα και τελικά...
Όταν κατάφερε να φτιάξει αυτό που ήθελε, δεν άξιζε τίποτα.
Έφυγε γι’ αυτό το ταξίδι. Όλοι έλεγαν πως δεν θα τα καταφέρει.
Μόνο αυτός το πίστευε.
Και αποφάσισε ότι μόνο ο δικός του τρόπος σκέψης ήταν σωστός.
Υποχρέωνε τους άντρες να κάνουν αυτό που ήθελε.
Αλλιώς δεν θα είχαμε προχωρήσει τόσο.
Το μόνο που τον ένοιαζε, ήταν να φτάσει στο Μιζούρι.
Μετά του πήρα το κοπάδι.
Τον αγαπάς, έτσι; Πρέπει να σε αγαπά κι αυτός.
Αλλά αυτό δε θα είναι δύσκολο.
- Σου άρεσε αυτό; - Δεν βγάζω γρήγορα συμπεράσματα.
Ίσως μπορώ να βοηθήσω.
Δεν χρειάζομαι άλλη βοήθεια, αλλά θα το ξανακάνεις;
Καλό ήταν.
Όλοι μπορούν να το κάνουν, αρκεί να έχουν κάτι να μαγειρέψουν!
Πεινάω τόσο πολύ! Θα έτρωγα οτιδήποτε.
- Γιατί δεν τρως λοιπόν; - Ο Κβο έχει πάει για ξύλα.
Αφού τον έστειλα, σκέφτηκα ότι πεινώ.
Βρέχει πολύ. Το ποτάμι ανέβηκε. Θα δυσκολευτούμε να περάσουμε.
Ας μην μείνουμε σ’ αυτήν την πλευρά καλύτερα.
- Κάποιος να το πει στον Ματ. - Θα του το πω εγώ.
- Ματ, ο Τσέρι είπε ότι βρέχει... - Το άκουσα. Κι εγώ το σκεφτόμουν.
Θα φύγουμε τώρα. Θα περάσουμε απόψε.
Τσέρι, μπες μπροστά. Μπάστερ, ξεκίνα κι εσύ για την πεδιάδα.
- Γκρουτ, κάνε γρήγορα. - Κάτι άλλο;
- Δεν μπορούμε να την πάρουμε μαζί. - Θα μπορούσαμε...
- Τι πράγμα; - Όχι, μάλλον δεν θα μπορούσαμε.
Πού είσαι τόση ώρα; Τώρα φεύγουμε και δεν έφαγα. Άρχισε να μαζεύεις.
Εν τω μεταξύ, ο Ντάνσον είχε βρει άντρες και πυρομαχικά...
και ήταν στο κατόπι τους.
- Κάτι άλλο, κυρία μου; - Όχι, ευχαριστώ, Ντάνυ.
Έχουμε επισκέπτες!
- Γεια σου ξένε. Από πού είσαι; - Από το Τέξας.
- Τι μπορούμε να κάνουμε για σας; - Πέρασε από εδώ ένα καραβάνι.
- Σωστά. - Πότε;
Πριν μία εβδομάδα. Μας βοήθησαν με τους Ινδιάνους.
Αναρρώνουν οι τραυματίες μας, πριν φύγουμε κι εμείς.
Έφυγαν εδώ και 8 μέρες. 9 αύριο το πρωί.
Ετοιμαζόμασταν να φάμε. Καθίστε μαζί μας αν θέλετε.
- Ευχαριστώ. Εγώ... - Θα φροντίσω εγώ τον κ. Ντάνσον.
- Πώς ήξερες το όνομά μου; - Θα σου πω αργότερα. Κάθισε.
Αυτό είναι από δικό σου κρέας.
- Ποιος σου το είπε αυτό; - Ο άντρας που υποσχέθηκες να σκοτώσεις.
Και αυτό στο είπε;
Είσαι κουρασμένος και πεινασμένος και ευέξαπτος.
Θα νιώσεις καλύτερα όταν φας. Θα μιλήσουμε μετά.
- Αυτό πώς του το πήρες; - Το έκλεψα.
Έκλεψες το βραχιόλι λοιπόν...
- Πώς το πήρες στα αλήθεια; - Θέλεις να μάθεις;
- Πώς το πήρες; - Το πήρα στη βροχή.
Πριν 8 ημέρες. Πριν περάσει το ποτάμι μαζί με το κοπάδι σου.
Δεν ξέρω αν πρέπει να σε πιστέψω.
- Αδιαφορώ για το αν θα με πιστέψεις. - Αυτό το πιστεύω.
Θέλεις να ακούσεις κι άλλα;
Έβρεχε. Αν δεν έβρεχε, δε θα ήμουν εδώ να σου μιλώ.
Δεν θα μπορούσες να τον βρεις για να τον σκοτώσεις.
- Δε σκοπεύεις ακόμη να το κάνεις; - Ό,τι και αν μου πεις δεν πρόκειται...
Δεν είπα τίποτα. Θα σου φέρω κι άλλο ποτό.
Έφυγε λοιπόν και σε παράτησε.
Δεν τον είχα ικανό.
- Τον αγαπάς; - Το ήξερα ότι θα με ρωτήσεις.
Μπορεί μια γυναίκα να αγαπήσει έναν άντρα που την αφήνει έτσι;
Λοιπόν...Δεν θα έπρεπε.
Ήθελα να πάω μαζί του.
Έπρεπε να πάει τα ζώα στην αγορά. Είπε δεν θα αντέξω το ταξίδι.
Δεν άλλαζε γνώμη με τίποτα.
Ήθελα να πάω. Τον ήθελα τόσο που...
...που ένιωθες να σου κόβονται τα γόνατα.
Πώς το ήξερες αυτό;
Φαντάζομαι ότι το έχουν νιώσει κι άλλοι άνθρωποι.
Θα μου πεις κάτι τώρα; Γιατί θες να τον σκοτώσεις;
- Επειδή είναι κλέφτης. - Το πιστεύεις αυτό;
Θα έπρεπε! Τον βρήκα πριν 14 χρόνια μόνο με μία αγελάδα.
Του έμαθα ό,τι μπορούσα. Ήξερε τι σχεδίαζα και τι έχτιζα.
Ήξερε ότι κάποια ημέρα θα ήταν όλα δικά του. Η γη, τα ζώα.
Μιλήσαμε και για τη γυναίκα, που θα έπαιρνε.
Μία δυνατή γυναίκα, που θα του χάριζε γιους. Μία γυναίκα σαν εσένα.
- Γιατί ήθελες να κάνει γιο; - Επειδή έχτισα κάτι μόνος μου.
Και δεν θα ζήσω για πάντα για να το δω να μεγαλώνει.
Νόμιζα ότι είχα έναν γιο. Αλλά δεν έχω. Και θέλω έναν.
Λυπάμαι για σένα, κύριε Ντάνσον. Λυπάμαι πολύ.
- Σήκω επάνω και κάνε μία στροφή! - Μην μου λες τι να κάνω.
Εντάξει.
Λοιπόν, δεσποινίς... Δεν ξέρω καν πώς σε λένε.
Μιλέι. Τες Μιλέι.
Πώς θα σου φαινόταν αν σου έδινα, τη μισή περιουσία μου για ένα γιο;
- Τον δικό σου γιο. - Μπορείς να κάνεις γιο, έτσι;
Ο γιος του Ντάνσον, από την Μιλέι. Τη μισή σου περιουσία.
Θα κάνω το γιο σου, αν γυρίσεις πίσω από εκεί που ήρθες.
Το φαντάστηκα.
- Είναι αλήθεια χτυπημένο το χέρι; - Ναι. Αλλά είναι σχεδόν εντάξει.
Τώρα μπορείς να βγάλεις το όπλο που κρύβεις εκεί.
Δεν θα σε βοηθούσε σε τίποτα.
Πότε τον ερωτεύτηκες;
Κάτω από μια άμαξα, μέσα στη λάσπη.
- Εσύ πότε την ερωτεύτηκες; - Ποια;
Την κοπέλα που μου είπες. Αυτήν που εγκατέλειψες.
- Αυτός σου το είπε; - Εσύ μου το είπες.
Ήξερες πώς ένιωσα όταν με άφησε. Το ίδιο, θα είχε νιώσει και εκείνη.
Έτσι δεν είναι; Ή μήπως δε θυμάσαι;
Θυμάμαι.
Το ελπίζω επειδή... θέλω να το θυμάσαι, τώρα που θα σου ζητήσω κάτι.
- Θέλω να έρθω μαζί σου. - Δεν πρόκειται να με πείσεις...
Θέλω να έρθω. Σε παρακαλώ.
Εντάξει.
Σε ευχαριστώ πολύ.
Γιατί δεν το χρησιμοποιείς;
Τι νόημα θα είχε να έρθω, αν το χρησιμοποιούσα;
- Θα ξεκινήσουμε νωρίς. - Θα είμαι έτοιμη.
Στην καρδιά του Μάθιου άρχιζε να φωλιάζει ο φόβος...
ότι εκεί που πήγαιναν δεν θα υπήρχε σιδηρόδρομος.
- Δεν θα βρούμε την Αμπιλίν. - Μπορεί και να την περάσαμε.
Θα φτάσουμε στον Καναδά. Τα ζώα θα κάνουν βόλτες στα παγόβουνα!
Θα το βρούμε.
Αν το βρούμε, θα είναι κρίμα να μην υπάρχει σιδηρόδρομος.
- Πρέπει να είναι εκεί. - Κι αν δεν είναι;
Θα συνεχίσουμε μέχρι να το βρούμε.
- Ή μέχρι να μας βρει ο Ντάνσον. - Ένα λεπτό. Τι ήταν αυτό;
- Ακούσατε κάτι; - Δεν άκουσα τίποτα.
Το άκουσα. Δεν ξανάκουσα κάτι τέτοιο.
Φωνάζουν στην κορυφή του καραβανιού.
Τα καταφέραμε!
- Ψάχνουμε την Αμπιλίν. - Χαίρομαι που σας βλέπω!
- Πηγαίνετε στην Αμπιλίν; - Ωραίο θέαμα.
Θα μας πείτε πού είναι η Αμπιλίν για να πάμε;
Αφήστε με να χαρώ αυτό που βλέπω. Περιμέναμε τα ζώα καιρό τώρα.
Σας καλωσορίζω. Να κάτσετε στις ράγες μέχρι την Δευτέρα Παρουσία!
- Θέλουμε να πάμε στην Αμπιλίν. - Μην με πιέζετε.
Μπορείτε να πάτε από τον σύντομο δρόμο. Είναι 20 χιλιόμετρα.
Ή ακολουθήστε τις γραμμές. Θα κάνετε πιο πολλές ημέρες.
Υποθέτω θα πάρουμε το συντομότερο δρόμο.
Θα περιμένω εδώ όλη μέρα για να περάσετε.
- Με την ησυχία σας. - Τα λέμε στην Αμπιλίν.
- Θα πατήσετε την ατμοσειρήνα; - Φυσικά!
- Κοίτα να δεις! - Μη μου πεις!
Ακόμη και η μυρωδιά τους είναι ωραία.
Ορίστε λοιπόν, Ματ.
Υπήρχαν στιγμές που πίστευα ότι δεν θα τα καταφέρουμε.
Χαίρονται που μας βλέπουν, όσο κι εμείς.
Καλώς ήρθατε στην Αμπιλίν. Ποιος είναι επικεφαλής;
- Εγώ. - Είμαι ο Μέλβιλ.
- Μάθιου Γκαρθ. - Χαιρόμαστε που σας βλέπουμε...
κι αυτό ισχύει για όλους μας.
Μην τους σταματάτε. Αφήστε τους να έρθουν.
Όλα είναι έτοιμα για σας.
- Ο μηχανικός μας είπε ότι θα έρθετε. - Μας υποδέχθηκε πολύ θερμά.
Πώς θα πάμε τα ζώα στις μάντρες;
- Μέσα από την πόλη. - Δεν είναι μαθημένα στα σπίτια!
Δεν πειράζει. Σας περιμέναμε από καιρό.
Περάστε μέσα από την πόλη, για να τα βλέπει ο κόσμος
- Θέλουμε να έρθουμε μαζί σας. - Φυσικά. Ελάτε παιδιά!
- Τι συμβαίνει; - Έχουμε 3 μήνες, να δούμε στέγη.
Καθίστε. Ας μιλήσουμε για δουλειές.
Κύριε Γκαρθ... Πώς είναι το όνομά σου;
Μάθιου.
Ματ, έχω την εταιρεία Γκρίνγουντ. Θέλω να αγοράσω τα ζώα σου.
Γι’ αυτό ήρθαμε.
- Πόσα έχεις; - Δεν ξέρω ακριβώς.
Ξεκινώντας, είχαμε πάνω από 9.000.
Χάσαμε 600 με 700 στο δρόμο.
Θα φτάσουν όλα ως τις 9 απόψε.
- Δε φτάνουν τα μαντριά για όλα. - Μπορούν να μείνουν στο δρόμο.
Είναι κουρασμένα. Θα μείνουν όπου τα αφήσουμε.
Πόσα θέλεις;
Είμαι καινούριος σε αυτά... Θα μου κάνετε μια προσφορά;
- 20 δολάρια. - Το κεφάλι;
Είκοσι δολάρια το κεφάλι...
Είναι απίστευτο αυτό που κατάφερες.
Θα σου δώσω την καλύτερη τιμή απ’ όλους για 500 ζώα...
και θα πάρω όλο το κοπάδι.
Φαίνεται πως θα αποκτήσετε πολλά ζώα, κύριε Μέλβιλ!
Τώρα πρέπει να πατήσει την ατμοσειρήνα ο μηχανοδηγός!
Θα ετοιμάσω το συμβόλαιο. Θα είναι έτοιμο απόψε.
Θα κάνουμε μια έρευνα αγοράς και θα σας πούμε πόσα θα μας δώσετε.
Θα επιστρέψουμε σε λίγο.
- Κάτι άλλο; Χρειάζεσαι χρήματα; - Θα ήθελα να πληρώσω τους άντρες.
Θα στα έχω έτοιμα το βράδυ.
Ευχαριστούμε, κύριε Μέλβιλ.
Πέρασαν από εδώ. Πριν από 4 με 5 ώρες.
Υπόγραψε εδώ. Επιταγή 50.000 δολαρίων για τον Τόμας Ντάνσον.
Τα υπόλοιπα, όταν τελειώσει η καταμέτρηση. 21 δολάρια το κεφάλι.
Αυτή είναι η πίστωση για τα λεφτά που έδωσες στους άντρες σου.
- Φαντάζομαι πως το γιορτάζουν. - Δικαιολογημένα.
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που θες να ουρλιάξεις από χαρά.
Όταν παντρεύεσαι, όταν γεννιούνται τα παιδιά σου και...
όταν τελειώνεις μια δουλειά, που ήταν τρέλα εξ αρχής.
- Πότε λέτε να φύγετε; - Δεν ξέρω.
Θα περιμένεις τον Ντάνσον; Μίλησα με τους άντρες σου.
Η επιταγή, το γεγονός ότι έφτασες εδώ, δεν θα αλλάξει τίποτα;
- Δεν νομίζω. - Μπορεί να με πεις τρελό...
- Θα μου πείτε να το βάλω στα πόδια; - Φυσικά, όχι.
- Αν του μιλήσω εγώ; - Και πάλι, δε θα τον αποφύγω.
Καληνύχτα, κ. Μέλβιλ.
- Να κοιμηθείς καλά. - Ναι, μου χρειάζεται.
Καληνύχτα.
- Καλησπέρα, κύριε Μέλβιλ. - Καλησπέρα.
- Η δουλειά δεν τελείωσε ακόμη; - Όχι, κύριε.
Φροντίστε να τελειώσει η δουλειά. Τον συμπαθώ κι εγώ τον νεαρό.
Κερνώ ποτά όταν τελειώσει.
Έχει κατασκηνώσει έξω από την πόλη. Θα έρθει μόλις ξημερώσει.
Λέει πως θα σε σκοτώσει.
Τι συμβαίνει; Είναι κάτι...
Μοιάζω σαν να πενθώ.
Δεν το έκανα επίτηδες.
Ξέρω ότι σου μένουν λίγες ώρες μόνο.
Αλλά άκουσέ με, ένα λεπτό.
Μετά δε θα μιλήσω άλλο γι’ αυτό. Μόνο ένα λεπτό.
Δεν έχει αλλάξει γνώμη.
Δε θα φανταζόμουν ότι θα άλλαζε.
Νόμιζα πως όταν θα έβλεπε τον σιδηρόδρομο, κάτι θα άλλαζε.
Αλλά όχι. Τίποτα δε θα μπορούσε. Είναι αμετακίνητος.
Μέχρι κι εγώ άρχισα να πιστεύω, ότι πρέπει να γίνει αυτή η συνάντηση.
Θα σου ζητούσα να τρέξεις, αλλά δεν έχει νόημα.
Έτσι κι εσύ σαν αυτόν. Σταμάτησέ με, Μάθιου. Σταμάτησέ με...
Ο Θεός μαζί σου, Μάθιου.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Έχεις ένα σπίρτο, Γουόλτ;
Σας είπα ποια είναι η θέση σας.
Φροντίστε να μην το ξεχάσετε.
Έχει πολλούς μαζί του.
- Πόσους; - 10 με 12 άντρες.
- Θα το πω στον Ματ. - Εντάξει.
Έρχεται. Έχει γύρω στους 10 άντρες μαζί του.
Ο νεαρός δεν έχει σκοπό να τραβήξει όπλο, το ξέρεις;
Εγώ όμως έχω.
Κύριε Ντάνσον...
Μια φορά ακόμη θα πω το όνομά σας...
Εδώ και 14 χρόνια είμαι φοβισμένος! Τώρα όλα θα πάνε καλά!
Σήκω επάνω!
Σταματήστε!
Σταματήστε είπα. Είμαι έξαλλη. Και ποιος δεν θα ήταν.
Ντάνσον, λες ότι θα τον σκοτώσεις, ενώ στην πραγματικότητα...
Μην κουνιέσαι! Είμαι έξαλλη! Κι εσύ, Μάθιου Γκαρθ...
Γέμισες μώλωπες και αίματα...
Έπρεπε να δεις πόσο... πόσο αστείος φαίνεσαι!
Σαν να σε γρατζούνισε γάτα... Μην κουνιέσαι! Τι ανόητη είμαι!
Φοβόμουν τα χειρότερα ενώ είναι προφανές ότι αγαπιέστε.
Άλλος σε πυροβόλησε. Αυτός δε θα το έκανε!
- Χτύπησες άσχημα; - Όχι, ένα κόψιμο μόνο...
Τότε μην κουνιέσαι!
Όχι, άλλαξα γνώμη. Παίξτε ξύλο.
Ίσως έτσι βάλετε μυαλό.
Άντε λοιπόν. Κάντε το.
Με αυτό...Αλλά δεν μπορείς. Είναι δικό του.
- Πρέπει να την παντρευτείς, Ματ. - Ναι.
Πότε θα πάψεις να λες στον κόσμο τι να κάνει;
Αμέσως τώρα. Τουλάχιστον μόλις...
Πότε;
- Θα σου πω κάτι ακόμη. - Τι πράγμα;
Όταν γυρίσουμε στο ράντσο, θα αλλάξεις το σημάδι. Θα είναι έτσι...
Το "Ντ" του Κόκκινου Ποταμού και θα προσθέσουμε κι ένα "Μ".
- Δεν σε πειράζει, φαντάζομαι. - Όχι.
Το κέρδισες.
ΤΕΛΟΣ