Koιτάξατε ποτέ κάποιον και αναρωτηθήκατε...
..."τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι του;"
Λοιπόν, εγώ ξέρω.
"Ξέρω", είπε η Ράιλυ.
Απόδοση εξ ακοής/ Χρονισμός: Jade
Και νάτη!
Γεια σου...
...Ράιλυ.
Για να σε δω. Είσαι ένα δεματάκι χαράς.
"Είσαι ένα δεματάκι χαράς".
Ήταν φανταστικό!
Η Ράιλυ κι εγώ, για πάντα!
Ή για 33 δευτερόλεπτα.
Είμαι η Λύπη.
Γεια σου, είμαι η Χαρά.
Μπορώ...; Ξέρω πώς να το διορθώσω. Ευχαριστώ.
Και τώρα ήταν μόνο η αρχή.
Το Αρχηγείο γέμισε κόσμο από δω και πέρα.
Πολύ καλό. Ωραία. Φαίνεται ότι τα καταφέρνεις...
Πολύ καλά... Πρόσεξε!
Αυτός είναι ο Φόβος.
Είναι εξαιρετικός στο να κρατάει ασφαλή τη Ράιλυ.
Με το μαλακό, με το μαλακό... Είμαστε εντάξει, εντάξει.
-Ευχαριστώ, ευχαριστώ πολύ. -Και επιστρέψαμε.
Eδώ είμαστε. Εντάξει, άνοιξε.
-Φαίνεται καινούργιο. -Λέτε να είναι ασφαλές;
Τι είναι αυτό;
Λοιπόν, προσοχή! Υπάρχει μια επικίνδυνη μυρωδιά, παιδιά.
Ένα λεπτό. Τι είναι αυτό;
Αυτή είναι η Αηδία.
Βασικά προστατεύει τη Ράιλυ από τη δηλητηρίαση.
Σωματικά και κοινωνικά.
Αυτό δεν έχει φωτεινό χρώμα. Ή είναι...ένα λεπτό, παιδιά.
Είναι μπρόκολο!
Μόλις σας έσωσα τη ζωή. Ναι. Δεν κάνει τίποτα.
Ράιλυ, αν δεν φας το φαί σου, δεν θα φας γλυκάκι.
Περιμένετε. Είπε ότι δεν μπορούμε να φάμε γλυκό;
Αυτός είναι ο Θυμός.
Ενδιαφέρεται σφόδρα για τα πράγματα που δεν μας δίδονται.
Ώστε έτσι θέλεις να το παίξεις, γέρο; Όχι γλυκό;
Και βέβαια! Τώρα θα δεις! Φάε αυτό!
Εντάξει. Να ένα αεροπλάνο!
Αεροπλάνο. Έχουμε αεροπλάνο, παιδιά.
Και...γνωρίσατε τη Λύπη.
Αυτή...αυτή...
Βασικά, δεν είμαι σίγουρη τι κάνει.
Και, δεν υπάρχει άλλο μέρος να πάει, οπότε...
...είναι καλή, είμαστε καλοί, όλα είναι τέλεια.
Τέλος πάντων, αυτές είναι οι αναμνήσεις της Ράιλυ,
και οι περισσότερες είναι χαρούμενες. Όχι ότι θέλω να το παινευτώ.
Αλλά οι πραγματικά σημαντικές βρίσκονται εδω.
Δεν θέλω να μπω σε τεχνικές λεπτομέρειες,
αλλά αυτές εδώ λέγονται 'βασικές αναμνήσεις'.
Η κάθε μια προήλθε από μια πολύ σημαντική στιγμή στη ζωή της Ράιλυ.
Όταν έβαλε το πρώτο της γκολ. Ήταν καταπληκτικά!
-Το είδες αυτό; -Μπράβο!
Και κάθε 'βασική ανάμνηση' δίνει μια διαφορετική πινελιά
στην προσωπικότητα της Ράιλυ.
Σαν το 'νησί του χόκεϋ'.
Το 'νησί της χαζομάρας' είναι το αγαπημένο μου.
Έλα εδώ, μικρή μαϊμουδίτσα!
Ναι, αυτό είναι το καλύτερο.
Και το 'νησί της φιλίας' είναι καλό.
Λατρεύω το 'νησί της ειλικρίνιας'!
Και αυτή είναι η αλήθεια!
Και φυσικά, 'το νησί της οικογένειας' είναι φανταστικό.
Το θέμα είναι, ότι τα 'νησιά της προσωπικότητας'
είναι αυτά που κάνουν τη Ράιλυ... να είναι η Ράιλυ.
Πρόσεξε, γοργόνα!
Παγώνουμε!
-Καληνύχτα, μικρή. -Καληνύχτα, μπαμπά.
Και...κλείνουμε.
Γι αυτό σας μιλάω! Άλλη μια τέλεια μέρα!
Καλή δουλειά, παιδιά!
Ας βάλουμε αυτές τις αναμνήσεις στη μακροχρόνια μνήμη.
Ωραία, δεν πεθάναμε σήμερα.
Αυτό το αποκαλώ "ανεπιφύλακτη επιτυχία".
Και αυτό είναι! Αγαπάμε το κορίτσι μας!
Έχει φοβερούς φίλους, και φοβερό σπίτι.
Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι καλύτερα.
Στο κάτω κάτω, τώρα η Ράιλυ είναι έντεκα.
Τι θα μπορούσε να συμβεί;
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
Τι...;
Εντάξει, δεν είχα κάτι τέτοιο στο μυαλό μου.
Κοιτάξτε, η γέφυρα Golden Gate! Δεν είναι τέλεια;
Δεν είναι φτιαγμένη από χρυσό, όπως νομίζαμε,
πράγμα που είναι λίγο απογοητευτικό, αλλά και πάλι...
Χαίρομαι που μου είπες ότι οι σεισμοί είναι μύθος,
αλλιώς τώρα θα είχα τρομοκρατηθεί.
Ναι...
Αυτοί είναι δικοί μου άνθρωποι!
Εντάξει, ακόμα λίγα τετράγωνα, και φθάσαμε στο καινούργιο σπίτι μας.
Πάτα γκάζι, μπαμπά!
Γιατί δεν ζούμε σε αυτό το βρωμερό αμάξι;
Βρισκόμαστε μέσα σ' αυτό εδώ και αιώνες!
Πράγμα που ήταν μεγάλη τύχη...
...γιατί μας έδωσε πολύ χρόνο να σκεφτούμε
πώς θα μοιάζει το καινούργιο μας σπίτι! -Τι;
Ας ξαναδούμε τις πέντε πρώτες φαντασιώσεις.
-Αυτό φαίνεται ασφαλές! -Ωραίο φαίνεται.
Αυτό θα είναι τέλειο για τη Ράιλυ.
Όχι, όχι, όχι. Αυτό εδώ.
Χαρά, στο λέω για τελευταία φορά. Δεν μπορεί να ζήσει μέσα σε μπισκότο.
Αυτό είναι το σωστό. Παρέχεται μαζί με δράκο!
Πλησιάζουμε, το νιώθω!
Νάτο, αυτό είναι το νέο μας σπίτι...
Μπορεί να είναι ωραίο μέσα.
-Υποτίθεται ότι θα ζήσουμε εδώ; -Πρέπει...
Μυρίζει σαν να πέθανε κάτι εδώ μέσα.
Μπορείς να πεθάνεις επειδή κινείσαι;
Παιδιά, αντιδράτε υπερβολικά. Κανείς δεν πεθαίνει...
Ένα νεκρό ποντίκι!
Θα ξεράσω.
Είναι νεκρό. Τι θα κάνουμε;
-Θα κολλήσουμε λύσσα! -Φύγε από πάνω μου!
Σε όλη τη διαδρομή, ο μπαμπάς μιλούσε
για το πόσο ωραίο είναι το νέο δωμάτιό μας.
-Πάμε να το δούμε. -Θα είναι φοβερό!
Ναι, ναι, ναι, ναι!
Όχι, όχι, όχι, όχι.
Αρχίζω να ζηλεύω το νεκρό ποντίκι.
Βγάλτε έξω το λαστιχένιο μπαλάκι. Είμαστε στην απομόνωση.
-Δεν μπορούμε να ζήσουμε εδώ. -Έχει δίκιο, πρέπει να γυρίσουμε.
-Αυτό το σπίτι βρωμάει. -Το χειρότερο μέρος.
Θα μπορέσουν να το διορθώσουν τα ρομαντικά τραγουδάκια μας.
Διάβασα κάπου, ότι ένα άδειο δωμάτιο είναι μια ευκαιρία.
Πού το διάβασες αυτό;
Δεν έχει σημασία. Το διάβασα και είναι πολύ καλό.
Θα βάλουμε ένα κρεββάτι εκεί, κι ένα γραφείο πιο κει.
Και το μπαστούνι του χόκεϋ θα μπει εκεί.
-Βάλε εκεί την καρέκλα. -Τη συρταριέρα από κει.
-Αστέρια! -Μου αρέσει!
Τώρα το συζητάμε!
Πάμε να πάρουμε τα πράγματά μας από το φορτηγό.
Εντάξει, γεια σας. Μάντεψε.
Το φορτηγό της μετακόμισης δεν θα είναι εδώ πριν την Πέμπτη.
Αστειεύεσαι.
Το φορτηγό χάθηκε;
Είπες ότι θα βρισκόταν εδώ από χθες.
Το ξέρω ότι το είπα. Αυτό μου είπαν.
Aγχώθηκα! Τι θα κάνουμε;
Έχω μια φοβερή ιδέα!
Διάβασες το συμβόλαιο;
Και ο παίκτης κάνει την κίνηση.
Γλιστράει ανάμεσα!
Όχι, δεν θα μπορέσεις!
Έρχομαι πίσω σου. Πρόσεξε!
Και σκόραρε! Ναι!
-Έλα, γιαγιά! -Γιαγιά;
Μάζεψε τα μαλλιά της. Ετοιμαστείτε.
Άφησέ με!
Συγγνώμη. Περιμένετε.
-Εμπρός; -Ένα λεπτό.
Αστειεύεσαι.
Καλά, καθυστερήστε τον. Έρχομαι αμέσως.
Ο επενδυτής θα ερχόταν την Πέμπτη, όχι σήμερα.
-Πρέπει να πάω. -Δεν πειράζει. Καταλαβαίνουμε.
Είσαι η καλύτερη, αγάπη μου. Γεια σου, γλυκειά μου.
Ο μπαμπάς μας παράτησε!
Δεν μας αγαπάει πια.
Καλύτερα να οδηγήσω εγώ, σωστά;
Χαρά; Τι κάνεις;
Δώστε μου ένα λεπτάκι...
Ξέρετε τι συνειδητοποίησα;
Η Ράιλυ δεν έφαγε για μεσημέρι!
Είδα μια πιτσαρία πιο κάτω. Ίσως μπορούσαμε να πάμε.
Η πίτσα ακούγεται τέλεια!
-Η πίτσα; -Ναι, η πίτσα!
Τι στο καλό είναι αυτό;
-Ποιος βάζει μπρόκολο στην πίτσα; -Αυτό ήταν. Εγώ τέλειωσα.
Συγχαρητήρια, San Francisco, καταστρέψατε την πίτσα!
Πρώτα οι Χαβανέζοι, και τώρα εσείς!
Τι πιτσαρία σερβίρει μόνο ένα είδος πίτσας;
Πρέπει να είναι γνώρισμα του San Francisco.
Πάντως καλύτερη από κείνη τη σούπα σε κείνο το φαγάδικο στη Nebraska.
Nαι. Εκείνο έγινε σούπα μόνο του. Ήταν αηδιαστικό!
Ωραία. Η οικογένεια προχωράει.
Η διαδρομή ήταν διασκεδαστική, έτσι;
Ποιο σημείο σου άρεσε;
Να φτύνω έξω απ' το παράθυρο!
Σίγουρα όχι όταν τραγουδούσε ο μπαμπάς.
Που φόρεσα ζώνη!
Και το σημείο με τους δεινόσαυρους;
Αυτό είναι.
Ωραίο, Χαρά.
Μου άρεσε τότε με τους δεινόσαυρους. Ήταν πολύ αστείο.
Τι...τι έγινε;
Έκανε κάτι στη μνήμη.
Τι έκανες;
Απλά την άγγιξα.
-Αλλαξέ την πάλι, Χαρά! -Προσπαθώ.
-Μπορείς να το κάνεις; -Όχι, νομίζω πως όχι.
Καλή κίνηση, Λύπη.
Τώρα, όταν η Ράιλυ θα σκέφτεται εκείνη τη στιγμή με τον μπαμπά...
...θα στενοχωριέται. Μπράβο.
Συγγνώμη, Χαρά.
Δεν ξέρω. Σκέφτηκα ίσως...αν εσύ...
-Αν εσύ...εννοώ... -Χαρά;
Έχουμε σκάλα.
Απλά μην αγγίξεις άλλες αναμνήσεις, μέχρι να καταλάβουμε τι τρέχει.
Καλά.
Λοιπόν, ετοιμαστείτε.
Είναι μια τεράστια κουπαστή, και θα την καβαλήσουμε μέχρι κάτω!
Περιμένετε. Τι έγινε;
-Βασική ανάμνηση! -Όχι!
Λύπη, τι κάνεις;
Μου φαινόταν στραβό, και το άνοιξα και έπεσε έξω.
-Είναι ότι...ήθελα να το κρατήσω... -Πρόσεξε, Χαρά!
Λύπη, κόντεψες να αγγίξεις τη 'βασική ανάμνηση'...
...και όταν τις αγγίξουμε δεν μπορούμε να τις επαναφέρουμε!
Το ξέρω, συγγνώμη. Κάτι...δεν πάει καλά με μένα.
Σαν να παθαίνω νευρικό κλονισμό.
Δεν παθαίνεις νευρικό κλονισμό, είναι άγχος.
Δεν γίνεται να κάνω τέτοια λάθη. Είμαι απαίσια.
-Δεν είσαι. -Είμαι ενοχλητική.
Δεν θέλεις...δεν μπορείς να επικεντρώνεσαι στο λάθος.
Πάντα υπάρχει τρόπος να αλλάξουν τα πράγματα.
Να βρεις τη χαρά.
Ναι, να βρω τη χαρά...
Δεν ξέρω πώς να το κάνω αυτό.
Εντάξει. Λοιπόν, προσπάθησε να σκεφτείς κάτι αστείο.
Θυμάσαι εκείνη την αστεία ταινία που πέθανε ο σκύλος;
Ναι. Αυτό δεν είναι...
Εκείνη τη στιγμή με τη Μεγκ, που η Ράιλυ γέλασε τόσο πολύ...
...ώστε βγήκε γάλα απ' τη μύτη της...
Ναι, αυτό πόνεσε σαν να έχει πάρει φωτιά. Ήταν...
Καλά, καλά. Μη το σκέφτεσαι. Να προσπαθήσουμε κάτι άλλο.
Τι σου αρέσει να κάνεις;
Τι μου αρέσει...;
Μου αρέσει όταν είμαστε έξω.
Αυτό είναι καλό! Στην παραλία, στον ήλιο...
Όπως εκείνη τη φορά που θάψαμε τον μπαμπά στην άμμο μέχρι το λαιμό.
Σκεφτόμουν έξω στη βροχή.
Βροχή. Η βροχή μου αρέσει κι εμένα.
Μπορούμε να πλατσουρίζουμε στις λακκούβες...
...υπάρχουν ωραίες ομπρέλες, καταιγίδες με αστραπές...
Όταν στεκόμαστε στη βροχή, τα ρούχα μας γίνονται χάλια.
Και μετά κρυώνουμε, τρέμουμε. Και όλα κρέμονται...
Ήρεμα. Γιατί κλαις;
Είναι ακριβώς το αντίθετο με αυτό που προσπαθούμε εδώ πέρα.
To κλάμα με βοηθάει να χαλαρώνω, και να βλέπω τα προβλήματα της ζωής.
Ξέρεις κάτι; Ας σκεφτούμε κάτι άλλο.
Θέλεις να διαβάσουμε μερικά βιβλία για το πώς λειτουργεί το μυαλό;
Θα είναι διασκεδαστικό!
Έχω διαβάσει τα περισσότερα.
Έχεις διαβάσει αυτό; Μοιάζει ενδιαφέρον.
"Ανάκτηση μακροχρόνιας μνήμης" Τόμος 47.
-Όχι. -Πολύ ενδιαφέρον!
"Μακροχρόνια μνήμη- επιλογή καλύτερων στιγμών με το μπαμπά".
Είδες; Το βρήκες! Τυχερή κοπέλα!
Εσύ θα διαβάζεις αυτά τα φοβερά πράγματα,
κι εγώ πρέπει να δουλέψω. Η ζωή είναι τόσο άδικη!
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Έχουμε μόνο κεφάλαιο για ένα μήνα. Ίσως δύο.
Αν δεν βρούμε επενδυτές μέχρι τότε, θα πρέπει να απολύσουμε κόσμο.
Μαμά, μπαμπά! Ελάτε να με καληνυχτίσετε!
-Το ξέρω, το ξέρω... -Έρχομαι αμέσως!
Ακούσατε τον μπαμπά; Έμοιαζε αναστατωμένος.
Τι ήταν αυτό; Καμμιά αρκούδα; Αρκούδα!
Δεν υπάρχουν αρκούδες στο San Francisco.
Eίδα ένα τύπο που έμοιαζε με αρκούδα.
Είμαι τόσο στη τσίτα! Τα νεύρα μου!
Δεν θέλω να ακούσω για τα νεύρα σου.
Θα σου πω εγώ τι είναι.
-Αυτή η κίνηση είναι από λεωφορείο. -Αυτό σας λέω, παιδιά.
Υπάρχουν τουλάχιστον 37 πράγματα για να φοβάται η Ράιλυ τώρα.
Και μόνο αυτή η μυρωδιά είναι αρκετή για να πνιγεί.
Δεν μπορώ να χωνέψω ότι η μαμά κι ο μπαμπάς μας έφεραν εδώ.
Κοιτάξτε, το καταλαβαίνω, ανησυχείτε.
Όμως έχουμε περάσει και χειρότερα. Ακούστε.
Να κάνουμε μια λίστα με όλα τα πράγματα
για τα οποία η Ράιλυ πρέπει να είναι ευτυχισμένη.
Εντάξει. Για να δούμε.
Αυτό το σπίτι βρωμάει, το δωμάτιό μας βρωμάει.
-Το φαγητό είναι περίεργο εδώ. -Οι φίλοι μας έμειναν πίσω.
Και όλα μας τα πράγματα είναι σε ένα φορτηγό που χάθηκε!
Ελάτε τώρα! Θα μπορούσε να ήταν και χειρότερα.
Ναι, Χαρά. Μπορούσαμε να κοιμόμαστε στο βρώμικο πάτωμα σε υπνόσακο.
Καλά, το παραδέχομαι. Είχαμε δύσκολο ξεκίνημα...
...αλλά σκεφτείτε όλα τα καλά... -Όχι, Χαρά.
Δεν υπάρχει κανείς απολύτως λόγος για να είναι ευτυχισμένη η Ράιλυ τώρα.
Άσε μας να επέμβουμε.
Εγώ λέω να κάνουμε κοπάνα αύριο, και να κλειδωθούμε στο υπνοδωμάτιο.
Δεν είχαμε καθαρά ρούχα. Κανείς δεν πρέπει να μας δει έτσι.
Μπορούμε να κλάψουμε μέχρι να σκάσουμε.
Να κλειδώσουμε την πόρτα και να πούμε τις βρισιές που ξέρουμε.
Περιμένετε.
Όλοι μας έχουμε δύσκολες μέρες. Ξέρετε...
Γεια σου, αγάπη μου.
Μαμά, κακά νέα. Το τραίνο σταματάει.
Τίποτα ακόμα από το φορτηγό.
Δεν θα έρθει πριν την Τρίτη. Μπορείς να το πιστέψεις;
Πού είναι ο μπαμπάς;
Μιλάει στο τηλέφωνο.
Αυτή η καινούργια επιχείρηση τον απασχολεί πολύ.
Σταματώ εδώ την αγόρευσή μου.
Ο μπαμπάς είναι πολύ αγχωμένος. Αν δεν μπει η εταιρία σε μια σειρά...
Τώρα, ας δούμε πού βρισκόμαστε.
Υποθέτω, ότι αυτό που θέλω να πω είναι...
...σ' ευχαριστώ.
Ξέρεις, μέσα σε όλο αυτό το μπέρδεμα, εσύ έμεινες...
Παρέμεινες το χαρούμενο κοριτσάκι μας.
Ο πατέρας σου είναι πολύ πιεσμένος.
Αλλά, αν εσύ κι εγώ συνεχίσουμε να χαμογελάμε...
...θα είναι μεγάλη βοήθεια.
Μπορούμε να το κάνουμε για χάρη του. Έτσι δεν είναι;
Ναι, φυσικά.
Δεν σου αξίζουμε.
-Όνειρα γλυκά. -Καληνύχτα.
Δεν μπορείς να τα βάλεις με τη μαμά. Θα είμαστε χαρούμενοι.
-Είμαι χαρούμενος. Ωραίο είναι! -Είμαστε μαζί σου, Χαρά.
Φαίνεται ότι μπαίνουμε σε REM.
Έχω ονειροκαθήκοντα. Θα φροντίσω να το στείλω στη μακροχρόνια μνήμη.
Τέλεια μέρα η σημερινή, παιδιά. Κατέληξε χαρούμενη.
Λοιπόν, τι έχουμε γι απόψε, παραγωγή ονείρων;
Εδώ είναι. Το νέο μας σπίτι,
Έλα να ζήσεις μαζί μου, Ράιλυ.
Παρήγγειλε κάποιος πίτσα με μπρόκολα;
Όχι. Ποιος είναι υπεύθυνος για το πρόγραμμα;
Ξέρω ότι δεν πρέπει να το κάνω αυτό, αλλά...
Δεν θα τελειώσουμε τη μέρα έτσι.
Μην ανησυχείς.
Θα φροντίσω ώστε η αυριανή θα είναι άλλη μια τέλεια μέρα!
Το υπόσχομαι.
Καλημέρα! Σας ξύπνησα;
Σου αρέσει να το παίζεις αυτό;
Πρέπει να κάνω εξάσκηση. Και δεν νομίζω ότι είναι ενοχλητικό.
Λοιπόν. Πρώτη μέρα στο σχολείο. Πολύ συναρπαστικό!
Έμεινα ξύπνια χθες βράδυ, για να σκεφτώ νέο σχέδιο.
Ακούστε! Φόβε.
Χρειάζομαι λίστα από όλα τα πιθανά αρνητικά αποτελέσματα
την πρώτη μέρα στο καινούργιο σχολείο μας.
Πολύ προχωρημένο.
Αηδία. Κανόνισε να ξεχωρίσει η Ράιλυ σήμερα.
Αλλά επίσης να αναμιχθεί.
Όταν τελειώσω, θα είναι τόσο όμορφη,
που τα άλλα παιδιά θα κοιτάζουν τα ρούχα τους και θα ξερνάνε.
Χαρά. Μάλιστα, Χαρά.
Θα έχεις την ευθύνη του συμβουλίου.
Να κρατάτε χαρούμενη τη Ράιλυ όλη τη μέρα.
Και μπορώ να σου πω ότι λατρεύω το φόρεμά σου;
Αυτό το αρχαίο; Ευχαριστώ πολύ.
Μου αρέσει ο τρόπος που φουσκώνει.
Τραινάκι της Χαράς. Ακριβώς στην ώρα του!
Θυμέ, ξεφόρτωσε τις ονειροπολήσεις.
Παρήγγειλα επιπλέον, σε περίπτωση βαρεμάρας στο μάθημα.
Μπορεί να χρησιμεύσουν.
Αν το καινούργιο σχολείο είναι γεμάτο βαρετά, άχρηστα μαθήματα.
Που είναι πολύ πιθανό.
Λύπη.
Έχω μια πάρα πολύ σημαντική δουλειά, αποκλειστικά για σένα.
Αλήθεια;
Ακολούθησέ με.
-Τι κάνεις; -Εκεί.
Άψογα. Αυτός είναι ο 'κύκλος της λύπης'.
Η δουλειά σου είναι να φροντίσεις ότι όλη η λύπη θα μείνει εκεί μέσα.
Δηλαδή...θέλεις απλά να στέκομαι εδώ;
Δεν είναι δικό μου θέμα να σου πω πώς να κάνεις τη δουλειά σου.
Απλά φρόντισε, όλη η λύπη να μείνει μέσα στον κύκλο.
Βλέπεις; Είσαι επαγγελματίας σ' αυτό!
-Δεν είναι διασκεδαστικό; -Όχι.
Συνέχισε, κορίτσι μου.
Λοιπόν, παιδιά. Νέα αρχή.
Θα έχουμε μια καλή μέρα, που θα γίνει καλή εβδομάδα,
που θα γίνει καλή χρονιά, που θα γίνει καλή ζωή!
Λοιπόν, μεγάλη μέρα! Νέο σχολείο, νέοι φίλοι.
Το ξέρω. Έχω λίγο άγχος, αλλά κυρίως είμαι ενθουσιασμένη.
Πώς είμαι; Σου αρέσει το ντύσιμό μου;
Θα είσαι εντάξει; Θέλεις να σε συνοδεύσουμε;
Η μαμά κι ο μπαμπάς μαζί μας έξω; Όχι, ευχαριστώ.
Το φροντίζω εγώ.
Όχι, είμαι εντάξει. Αντίο μαμά. Αντίο μπαμπά.
Καλή μέρα στο σχολείο, μαίμουδίτσα.
Καλή σου μέρα, γλυκειά μου.
Είστε σίγουροι ότι θέλουμε να το κάνουμε αυτό;
-Μπαίνουμε! -Εντάξει, πάμε. Ναι!
Μια ομάδα κουλ κοριτσιών δεξιά μας.
-Πώς το ξέρεις; -Διπλή τρύπα στ' αυτιά, καλσόν...
-Φοράει σκιά; -Ναι, θέλουμε να τις κάνουμε φίλες.
Πάμε να τους μιλήσουμε.
Αστειεύεσαι; Δεν τους μιλάμε. Θέλουμε να μας συμπαθήσουν.
-Ορίστε; -Τελείωσα με τις πιθανές καταστροφές.
Το χειρότερο σενάριο είναι κινούμενη άμμος, αυτανάφλεξη...
...ή να σου απευθύνει το λόγο ο δάσκαλος.
-Εφόσον δεν συμβούν αυτά... -Λοιπόν, παιδιά...
...έχουμε μια καινούργια μαθήτρια σήμερα.
Με κοροϊδεύετε; Δεν είναι δυνατόν!
Ράιλυ, θέλεις να μας πεις κάτι για σένα;
Όχι! Να κάνουμε ότι δεν μιλάμε αγγλικά.
Μην ανησυχείς, το ελέγχω.
Καλά...Με λένε Ράιλυ Άντερσον,
είμαι από τη Minessota, και τώρα ήρθα εδώ.
Και η Minessota; Μπορείς να μας πεις κάτι γι αυτήν;
Εκεί σίγουρα έχετε πολύ περισσότερο χιόνι από εδώ.
Είναι ξεκαρδιστική!
Ναι, κάνει πολύ κρύο.
Εκτός από τότε που σταματάει, και τότε παίζουμε χόκεϋ.
Είμαι σε μια τρομερή ομάδα, τους "Σκίουρους".
Η φίλη μου Μεγκ σκοράρει, και ο μπαμπάς μου είναι ο κόουτς.
Σχεδόν όλοι κάνουν πατινάζ στην οικογένειά μου.
Είναι κάπως σαν οικογενειακή παράδοση.
Βγαίνουμε στη λίμνη σχεδόν κάθε σαββατοκύριακο.
Δηλαδή, βγαίναμε...μέχρι που έφυγα.
-Τι έγινε; -Τι;
Λύπη, άγγιξες την ανάμνηση; Αφού το συζητήσαμε.
Ναι, το ξέρω. Συγγνώμη.
Πήγαινε πίσω στον κύκλο σου. Τι συμβαίνει;
Κάνε κάτι, Χαρά!
Παίζαμε αμπάριζα, και διάφορα...
Τα κουλ κορίτσια δεξιά.
Είδατε αυτό το βλέμμα; Μας επικρίνουν!
Να βοηθήσει κάποιος να τη βγάλουμε!
Αλλά τώρα όλα είναι διαφορετικά.
Από τότε που μετακομίσαμε...
Όχι. Κλαίμε! Στο σχολείο!
Λύπη, τι κάνεις!
Συγγνώμη.
Είναι βασική ανάμνηση.
Μα είναι μπλε.
Όχι, περίμενε. Σταμάτα!
Όχι, όχι!
Χαρά, όχι!
-Αυτή είναι βασική ανάμνηση! -Σταμάτα!
Οι βασικές αναμνήσεις!
Όχι! Όχι!
Ευχαριστούμε, Ράιλυ.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο να μετακομίζεις σε καινούργιο μέρος,
αλλά χαιρόμαστε που σε έχουμε εδώ.
Εντάξει, παιδιά. Ανοίξτε τα βιβλία της Ιστορίας στο κεφ. 7.
Μπορώ να πω τη λέξη- βρισιά τώρα;
Ωχ όχι! 1, 2, 3, εντάξει.
Δεν είναι αρκετά. Τι;
Που είμαστε;
Μνήμη μακριάς διάρκειας;
Τι;
Νησί χαζομάρας;
Τα νησιά προσωπικότητας της Ράιλι είναι εκτός λειτουργίας!
Αυτό είναι κακό!
Μπορούμε να το φτιάξουμε.
Πρέπει να γυρίσουμε στο αρχηγείο.
Να συνδέσουμε τις κύριες αναμνήσεις.
Και η Ράιλυ θα γίνει φυσιολογική.
Η Ράιλυ δεν έχει κύριες αναμνήσεις.
Δεν έχει νησί προσωπικότητας και..
Τι; Τι είναι;
Εσύ
Δεν είσαι στο αρχηγείο.
Χωρίς εσένα η Ράιλυ δεν μπορεί να είναι χαρούμενη.
Πρέπει να σε πάμε πίσω.
Έρχομαι Ράιλυ.
Τι ωραία πάσα, δίνει στον Ρίντ. Περνάει τη γραμμή.
Μας κοιτάζει.
Τι είπε;
Συγγνώμη, κύριε. Δεν άκουσα.
Πρέπει να βγάλουμε τα σκουπίδια;
Αφήσαμε σηκωμένο το κάθισμα της τουαλέτας;
Τι; Τι είναι, γυναίκα; Τι;
Κάνει πάλι αυτή την ηλίθια γκριμάτσα.
Θα μπορούσα να τον στραγγαλίσω αυτή τη στιγμή!
Κάντου πάλι νόημα.
Λοιπόν, Ράιλυ, πώς πήγε το σχολείο;
Με δουλεύετε;
Γι αυτό το 'πράγμα' παρατήσαμε εκείνο το βραζιλιάνο πιλότο ελικοπτέρων;
Κάντε στην άκρη. Εγώ θα είμαι η Χαρά.
Το σχολείο ήταν μια χαρά. Εντάξει;
Ράιλυ, όλα εντάξει;
Κύριε, μόλις μας έστρεψε τα μάτια.
Τι της συμβαίνει;
Καλά. Κάντη να ζητήσει συγγνώμη.
Δεν θέλω να αναγκαστώ να πατήσω κάτω το πόδι.
Όχι, όχι το πόδι!
Ράιλυ, δεν μου αρέσει αυτή η καινούργια στάση.
Θα σου δείξω εγώ στάση!
Όχι, όχι, μείνε χαρούμενος!
Ποιο είναι το πρόβλημά σου; Άσε με ήσυχη!
Κύριε, αναφέρω υψηλά επίπεδα αυθάδειας.
Ανεβάστε το στο "Κουφαμάρα- επίπεδο 2" .
Το ακούσατε, κύριοι. "Κουφαμάρα- επίπεδο 2".
Άκουσε, νεαρή, δεν ξέρω από πού πηγάζει αυτή η ασεβής στάση...
Θέλεις να δεις, παππού; Έλα να το πάρεις!
Ναι; Λοιπόν...
Έρχεται. Ετοιμάστε το πόδι!
Κλειδί σε θέση.
Περιμένουμε διαταγή για εκτόξευση, κύριε.
Μόλις σηκώθηκα!
Πυρ!
Αυτό ήταν. Στο δωμάτιό σου!
Τώρα.
Το πόδι είναι κάτω. Το πόδι είναι κάτω!
Ναι!
Καλή δουλειά, κύριοι.
Μπορούσε να είχε γίνει καταστροφή.
Αυτό ήταν καταστροφή.
Ελάτε. Πετάξτε μαζί μου.
Θα περπατήσουμε εκεί έξω με αυτό;
Είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να επιστρέψουμε.
Μα είναι ακριβώς πάνω από τη χωματερή των αναμνήσεων.
Αν πέσουμε, θα ξεχαστούμε για πάντα.
Πρέπει να το κάνουμε, για τη Ράιλυ.
Απλά, ακολούθησε τα βήματά μου.
Δεν είναι και τόσο ψηλά, είναι εντελώς...
Λοιπόν...
Τα πράγματα ξέφυγαν λίγο εκεί κάτω.
Θέλεις να το συζητήσουμε;
Έλα. Πού πήγε το χαρούμενο κοριτσάκι μου;
Μαϊμουδάκι.
Προσπαθεί να ξεκινήσει το 'νησί της χαζομάρας'.
Κατάλαβα. Χρειάζεσαι λίγο χρόνο.
Θα τα πούμε αργότερα.
Έχουμε μεγάλο πρόβλημα.
Χαρά, πού είσαι;
Χάσαμε το 'νησί της χαζομάρας'.
Αυτό σημαίνει ότι μπορείς να χάσεις τη φιλία, και το χόκεϋ,
και την ειλικρίνια και την οικογένεια...
Μπορείς να το διορθώσεις. Έτσι δεν είναι, Χαρά;
Εγώ...δεν ξέρω. Αλλά πρέπει να προσπαθήσουμε.
Έλα, πάμε.
Η Ράιλυ κοιμήθηκε.
Που είναι καλό πράγμα, αν το σκεφτείς...
...γιατί τίποτε άλλο άσχημο δεν θα γίνει όσο κοιμάται.
Θα γυρίσουμε στο Αρχηγείο πριν ξυπνήσει.
Απλά θα περάσουμε απέναντι από το 'Νησί της Φιλίας'.
-Δεν θα τα καταφέρουμε ποτέ. -Όχι, όχι, όχι.
Μην κολλάς στα προβλήματα της ζωής. Θυμήσου την ταινία με το νεκρό σκύλο.
Λύπη, δεν έχουμε χρόνο γι αυτά.
Θα πρέπει να πάμε γύρω γύρω.
Να πάρουμε τον πίσω δρόμο.
Περίμενε, Χαρά, μπορείς να χαθείς εκεί μέσα.
Σκέψου θετικά!
Εντάξει, σκέφτομαι θετικά ότι θα χαθείς εκεί μέσα.
Αυτή είναι η μακροχρόνια μνήμη.
Ατέλειωτη σειρά από διαδρόμους και στήλες. Το διάβασα στο εγχειρίδιο.
Τα εγχειρίδια; Τα εγχειρίδια!
-Διάβασες τα εγχειρίδια! -Ναι.
Άρα ξέρεις το δρόμο για το Αρχηγείο!
Ναι...
Είσαι ο χάρτης μου!
Πάμε, οδήγησε μας, χάρτη! Δείξε μου πού πάμε.
Καλά. Μόνο που...
Είμαι πολύ λυπημένη για να περπατήσω.
Δώσε μου μερικές...ώρες.
-Από πού; Αριστερά; -Δεξιά.
Όχι, εννοώ αριστερά. Είπα 'δεξιά' εννοώντας ότι έχεις δίκιο.
Ωραίο είναι αυτό.
Εντάξει. Πάμε!
Θα είμαστε πίσω στο Αρχηγείο πριν το πρωί.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Θα είναι εύκολο. Δουλεύει!
Δεν δουλεύει αυτό.
-Πλησιάζουμε; -Ναι, άλλη μια δεξιά στροφή.
Και μετά αριστερά, και ακόμα μια...
Είσαι σίγουρη ότι ξέρεις πού πηγαίνουμε;
Γιατί σαν να απομακρυνόμαστε από το Αρχηγείο.
Η Ράιλυ ξύπνησε.
Μην τις αγγίζεις, δεν είπαμε;
Αν τις αγγίζεις, μένουν λυπημένες.
Συγγνώμη, δεν θα τις αγγίζω.
Αρχίζω από τώρα.
Δεν αντέχω άλλο...
-Εργάτες μυαλού! -Μα, Χαρά, σχεδόν...
Αριθμοί τηλεφώνου. Δεν τους χρειαζόμαστε.
-Τους έχει μέσα στο τηλέφωνο. -Να τους ξεφορτωθούμε.
Ξέχνα!
Πρέπει να βρω το "Νησί της Φιλίας".
-4 χρόνια μαθήματα πιάνου. -Φαίνονται ξεθωριασμένα.
Φύλαξε το "Trapsticks" και το "Heart and Soul" και πέταξε τα άλλα.
Πρόεδροι των ΗΠΑ. Τι λες;
Κράτα τους Washington, Lincoln και τους άλλους...
...ξέχασέ τους!
Δεν μπορείτε να τα πετάξετε αυτά. Είναι πολύ καλές αναμνήσεις.
Τα ονόματα κάθε πριγκήπισσας- κούκλας;
Ναι, είναι πολύ σημαντικές πληροφορίες.
Ξέχασέ τες!
Φέρτε τες πίσω!
Έπεσαν στη χωματερή. Τίποτα δεν γυρίζει από κει.
Κοίτα, κυρία, αυτή είναι η δουλειά μας.
Όταν δεν ενδιαφέρεται η Ράιλυ για μια ανάμνηση,
εκείνη ξεθωριάζει.
-Ξεθωριάζει; -Ακόμα και οι ωραιότερες.
Εκτός απ' αυτό το κακό παιδί.
Αυτή εδώ, δεν θα ξεθωριάσει ποτέ.
Το τραγούδι από τη διαφήμιση τσίχλας;
Καμμιά φορά το στέλνουμε στο Αρχηγείο χωρίς λόγο.
Παίζει στο κεφάλι της Ράιλυ ξανά και ξανά.
Έλα να την ξαναδούμε.
Όλοι ξέρουμε το τραγούδι, εντάξει;
Τι λες να την κάνουμε;
Εντάξει, πάμε!
Αυτό πάλι!
Περιμένετε. Ξέρετε πώς πηγαίνουμε στο "Νησί της Φιλίας";
Σου αρέσει εκεί πέρα;
Ένιωσες κανένα σεισμό; Η Γέφυρα είναι ωραία;
Ναι, καλά είναι. Τι έγινε με τα play offs;
Κερδίσαμε το πρώτο παιχνίδι.
Ο κόουτς είπε ότι μπορεί να πάμε στα τελικά φέτος.
Και πήραμε αυτό το καινούργιο κορίτσι. Είναι πολύ κουλ!
Δεν το είπε αυτό.
Καινούργιο κορίτσι; Έκανε κιόλας καινούργια φίλη;
Μείνετε χαρούμενοι.
Δεν θέλουμε να χάσουμε κι άλλα "νησιά", παιδιά.
Μπορεί να πασάρει χωρίς καν να κοιτάει. Σαν να διαβάζει το μυαλό.
Σου αρέσει να διαβάζεις το μυαλό;
Εδώ σου έχω κάτι για να διαβάσεις!
Τι κάνεις εκεί;
-Πρέπει να κλείσω. -Τι;
Πρέπει να κλείσω!
Μπορείτε να μου πείτε, παρακαλώ, πού είναι...;
Όχι!
"Νησί της Φιλίας"! Τι...;
Όχι η Φιλία!
Η Ράιλυ την αγαπούσε αυτή. Και τώρα πάει.
Αντίο, Φιλία. Καλωσόρισες, Μοναξιά.
Θα πρέπει να πάρουμε το μακρύ δρόμο.
Ναι, το μακρύ, μακρύ, μακρύ δρόμο...
Είμαι έτοιμη.
Πρέπει να υπάρχει καλύτερος τρόπος.
Θα πάρω εσένα, αλλά όχι εσένα.
Ποιον κοροϊδεύω; Δεν μπορώ να σε αφήσω.
-Γεια σου! -Αντίο!
Περίμενε!
Περίμενε, σταμάτα.
Με συγχωρείς.
-Έψαχνα για...περισπασμό! -Τι;
Τα λέμε, κορόιδο!
Χτύπησα παντού.
Περίμενε. Σε ξέρω εσένα.
Δεν με ξέρεις. Μοιάζω με πολλούς.
Όχι, όχι. Σε ξέρω.
Ο Μπινγκ- Μπονγκ! Ο φανταστικός φίλος της Ράιλυ!
Αλήθεια με ξέρεις;
Φυσικά. Η Ράιλυ τρελλαίνεται να παίζει μαζί σου!
Είστε οι καλύτεροι φίλοι!
Εσύ θα ξέρεις. Προσπαθούμε να πάμε στο Αρχηγείο.
Στο Αρχηγείο; Είσαστε από το Αρχηγείο;
Ναι. Εγώ είμαι η Χαρά. Κι αυτή είναι η Λύπη.
Είσαι η γνωστή Χαρά; Τι στο καλό κάνεις εδώ έξω;
Καλή ερώτηση. Θέλεις να απαντήσεις εσύ, Λύπη;
Χωρίς εσένα, εγώ δεν θα γίνω ποτέ ευτυχισμένος.
Δεν γίνεται αυτό. Πρέπει να σε γυρίσουμε πίσω!
Να σας πω. Ακολουθήστε με!
Ευχαριστούμε. Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω.
Πρέπει να σου πω, ότι είμαι μεγάλη θαυμάστρια της δουλειάς σου.
Θυμάσαι τότε που ήσουν με τη Ράιλυ σε ένα συγκρότημα;
Είχα πάει σε όλες σας τις συναυλίες!
Παίζω φοβερή προβοσκίδα!
Το διασκέδασα αφάνταστα όταν παίζατε κυνηγητό.
Δύο φορές πρωταθλητής!
Και θυμάσαι τη ρουκέτα σας;
Φυσικά, δούλευε με ενέργεια τραγουδιού.
Ακριβώς, με το τραγούδι σας.
Τι ακριβώς υποτίθεται ότι είσαι;
Αυτό είναι λίγο αόριστο.
Κυρίως είμαι μαλλί της γριάς, αλλά, λόγω σχήματος...
...είμαι μισός γάτα, μισός ελέφαντας, μισός σκύλος.
Ελέφαντας;
Πρέπει να θυμάσαι ότι όταν η Ράιλυ ήταν 3 ζώα ήταν περίεργα.
Νομίζω ότι ο κόσμος μιλούσε γι αυτό.
Ναι, ναι, νομίζω ότι αυτό είναι αλήθεια.
Τι κάνεις εδώ;
Δεν υπάρχουν πολλά να προσφέρει ένας φανταστικός φίλος τελευταία...
...για αυτό....ξέρεις...
Μην είσαι λυπημένος.
Θα σου πω τι θα γίνει.
'Οταν θα επιστρέψω στο Αρχηγείο, θα κάνω τη Ράιλυ να σε θυμηθεί.
-Θα το κάνεις; -Φυσικά. Θα ξετρελλαθεί.
Αυτή είναι η καλύτερη μέρα της ζωής μου!
Τι έγινε;
Έκλαψα καραμέλες. Δοκιμάστε την καραμέλα, είναι υπέροχη.
-Ορίστε. Βάλτα εδώ. -Ευχαριστώ.
Περίμενε ένα λεπτό.
Πάντα κολλάει στον πάτο.
-Τι; Είναι φανταστικό. -Ευχαριστώ!
Θα γίνει πολύ ευκολότερο να περπατήσουμε μέχρι το Αρχηγείο.
Τι; Δεν θα περπατήσουμε, θα πάρουμε το Τραίνο της Σκέψης..
Το τραίνο; Φυσικά! Είναι πολύ γρηγορότερο.
Αλλά πώς θα το προλάβουμε;
Πηγαίνει παντού, αλλά υπάρχει σταθμός στην Χώρα της Φαντασίας.
Ξέρω πώς θα κόψουμε δρόμο. Ελάτε, από δω!
Χαίρομαι τόσο που σε βρήκαμε!
Ο σταθμός είναι από δω. Μετά από σας.
-Χαρά; -Τι;
Διάβασα γι αυτό το μέρος στο εγχειρίδιο. Δεν πρέπει να μπούμε εκεί μέσα.
Ο Μπινγκ Μπονγκ λέει ότι είναι ο συντομότερος δρόμος.
Ναι, αλλά, Χαρά, αυτό είναι μια αόριστη σκέψη.
Τι λες τώρα; Πηγαίνω από κει συνέχεια.
Κόβουμε δρόμο. Βλέπετε;
Κ-Ι-Ν-Δ-Υ-Ν-Ο-Σ.
Σύντομος δρόμος. Θα σας το αποδείξω.
Κοιτάξτε με! Είμαι πιο κοντά στο σταθμό!
Γιατί πηγαίνω από το σύντομο δρόμο!
-Πάμε από γύρω γύρω. Από κει. -Σχεδόν έφτασα!
Αν θέλεις να περπατήσεις από το μακρινό δρόμο, πήγαινε.
Αλλά η Ράιλυ πρέπει να είναι χαρούμενη.
Δεν θα χάσω αυτό το τραίνο.
Ο Μπινγκ Μπονγκ ξέρει τι κάνει.
Είναι μισός σκύλος, και αυτοί είναι πολύ έξυπνοι.
Μακάρι.
Λοιπόν, ποια αφηρημένη έννοια προσπαθούμε να καταλάβουμε σήμερα;
Τη μοναξιά.
Κάτι είδα εκεί μέσα.
Θα το κλείσω για λίγο.
Τι σας είπα; Θα φθάσουμε στο Αρχηγείο σε μηδέν χρόνο.
Για κοίτα!
-Τι συμβαίνει; -Δεν ξέρω, το άνοιξαν.
Δεν το έχω ξαναδεί αυτό.
Το πρόσωπό μου! Το όμορφό μου πρόσωπο!
Τι γίνεται;
Γινόμαστε αόριστοι.
Είναι 4 στάδια και αυτό είναι το πρώτο.
Κατακερματισμός!
Εντάξει. Μην πανικοβάλλεστε!
Το σημαντικό είναι, να μείνουμε όλοι μαζί!
Βρισκόμαστε στο δεύτερο στάδιο. Αποσύνθεση!
Δεν νιώθω τα πόδια μου!
Εκεί είναι.
Ελάτε εδώ!
Πρέπει να βγούμε από δω, πριν αλλάξουμε μορφή και χρώμα!
Θα κολλήσουμε εδώ για πάντα!
Να κολλήσουμε; Γιατί μπήκαμε εδώ μέσα;
Σας το είπα. Έλεγε 'σύντομος δρόμος'!
Το τραίνο!
Όχι! Γίναμε επίπεδοι! Αυτό είναι το τρίτο στάδιο!
Δεν πηγαίνουμε πουθενά!
-Βάθος. Μου λείπει το βάθος! -Ελάτε.
Δεν χωράμε!
Όχι! Δεν έχουμε υπόσταση! Είναι το τελευταίο στάδιο!
Δεν θα τα καταφέρουμε!
Περιμένετε. Είμαστε επίπεδοι.
Γινόμαστε ευθείες.
Σταματήστε! Σταματήστε!
-Είπες ότι θα κόβαμε δρόμο. -Το είπα.
Δεν έπρεπε να μπούμε εκεί μέσα.
Ήταν επικίνδυνο. Έπρεπε να έχουν βάλει ταμπέλα.
Σε πόση ώρα θα περάσει το επόμενο τραίνο;
Ποιος ξέρει;
Αλλά μην ανησυχείτε. Υπάρχει άλλος ένας σταθμός.
Από κει. Το τραίνο σταματάει πάντα εκεί.
Πριν πάει στο Αρχηγείο.
Αν βιαστούμε θα το προλάβουμε.
Δεν είναι ακόμα ένας από τους σύντομους δρόμους σου;
Ναι!
-Είναι αλήθεια σταθμός; -Ναι. Από κει.
Καλωσορίσατε στη Χώρα της Φαντασίας!
Φυσικά, έρχομαι εδώ συνέχεια. Είμαι σαν δήμαρχος.
Πεινάτε παιδιά; Υπάρχει το δάσος από τηγανιτές πατάτες.
Μη μου πεις!
Κοιτάξτε, η Πόλη των Τρόπαιων!
Μετάλλια, κορδέλες. Όλοι είναι νικητές!
-Κέρδισα το πρώτο βραβείο! -Κι εγώ!
Βραβείο συμμετοχής.
Αυτή είναι...είναι...; Κοιτάξτε, είναι η Πόλη των Σύννεφων!
Είναι η αγαπημένη μου!
-Πετάω! -Να δοκιμάσω κι εγώ!
Τι γίνεται εδώ;
Το καλό που σου θέλω, να φτιάξεις τον τοίχο, γιατί...
Όχι! Λάβα!
Είναι το καλύτερο!
Ελπίζω να μην είναι όλα τόσο 'διαδραστικά'.
Κοιτάξτε! Το Σπίτι των Χαρτιών!
Περιμένετε ένα λεπτό.
Η ρουκέτα σου!
Την έχωσα εκεί μέσα για να τη φυλάξω...
...και τώρα είμαι πανέτοιμος να στείλω τη Ράιλυ στο φεγγάρι!
-Συγγνώμη. -Τέλεια.
Λατρεύω τη Χώρα της Φαντασίας.
Δεν είναι φοβερή; Και πάντα υπάρχει κάτι καινούργιο, σαν...
Ποιος στο καλό είναι αυτός;
Ο φανταστικός φίλος.
Θα πέθαινα για τη Ράιλυ.
Δεν τον έχω ξαναδεί.
Ζω στον Καναδά.
Τέλος πάντων. Από δω, μέσα από το νηπιαγωγείο.
Κοντεύουμε να φθάσουμε στο τραίνο.
Ράιλυ, ερχόμαστε!
Θα είναι διασκεδαστικά.
Καινούργια ομάδα, καινούργιοι φίλοι.
Αυτά τα παιδιά φαίνονται καλά,
αν λάβει κανείς υπόψη του, ότι είναι από το San Francisco.
-Πρέπει να πάω. -Εντάξει.
Καλή τύχη, γλυκειά μου!
Τι θα συμβεί τώρα;
Αν προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει το "Νησί του Χόκεϋ", δεν υπάρχει.
Γι αυτό έφερα όλες τις αναμνήσεις του χόκεϋ που μου ήρθαν στο μυαλό.
Μια απ' όλες πρέπει να δουλέψει.
-Ετοιμάζεται να παίξει. -Γρήγορα!
Τα καταφέραμε, συμμορία! Δουλεύει!
Γιατί δεν καίμε κάτι;
-Αυτό ήταν! -Όχι, ανάπνευσε και ηρέμησε.
-Ράιλυ, τι έγινε; -Πάμε.
Δεν θα τελειώσεις τα προκριματικά;
Για ποιο λόγο;
Θα είναι εντάξει...
Σταμάτα να λες ότι όλα θα είναι μια χαρά.
Το χόκεϋ;
Όχι, όχι. Λατρεύει το χόκεϋ. Δεν μπορεί να το παρατήσει.
Μπινγκ Μπονγκ, πρέπει να πάμε σε κείνο το σταθμό.
Φυσικά, από κει. Μετά το Κάστρο με τα Κρακεράκια.
Περίεργο. Το Κάστρο με τα Κρακεράκια ήταν εδώ.
Αναρωτιέμαι γιατί το μετακίνησαν.
Θα ορκιζόμουν ότι βρισκόταν ακριβώς εδώ. Τι συμβαίνει;
-Δεν ξέρω... -Είναι ο Κόσμος των Ονείρων!
Το κεφάλι του Λούτρινου!
Η ρουκέτα μου!
Περιμένετε! Η Ράιλυ κι εγώ τη χρησιμοποιούσαμε!
Έχει ακόμα λίγη ενέργεια τραγουδιού.
Όχι!
Δεν μπορείτε να ρίξετε τη ρουκέτα μου στο σκουπιδότοπο.
Η Ράιλυ κι εγώ πηγαίναμε στο φεγγάρι!
Η Ράιλυ μπορεί να τέλειωσε μαζί μου;
Όλα θα πάνε καλά.
Μπορούμε να το διορθώσουμε.
Απλά πρέπει να πάμε στο Αρχηγείο.
Από πού πάμε για το σταθμό;
Είχα σχεδιάσει ολόκληρο ταξίδι για μας.
Ποιος γαργαλιέται; Έρχεται ο αρχηγός του γαργαλήματος!
Μπινγκ Μπονγκ, κοίτα εδώ.
Να ένα αστείο παιχνίδι.
Εσύ μας δείχνεις πού είναι ο σταθμός, κι εμείς πάμε εκεί!
Δεν θα έχει πλάκα; Έλα, πάμε στο σταθμό!
Λυπάμαι που σου πήραν τη ρουκέτα σου.
Σου πήραν κάτι που αγαπούσες. Πάει. Για πάντα.
Λύπη, μην τον κάνεις να αισθάνεται χειρότερα.
-Συγγνώμη. -Ήταν το μόνο που είχα από τη Ράιλυ.
Στοιχηματίζω ότι είχατε φοβερές περιπέτειες εσύ κι η Ράιλυ.
Ήταν φανταστικές.
Μια φορά γυρίσαμε πίσω στο χρόνο.
Φάγαμε δύο φορές πρωινό εκείνη τη μέρα.
Λύπη...
Ακούγεται απίθανο, και άρεσε στη Ράιλυ.
Της άρεσε. Ήμασταν οι καλύτεροι φίλοι.
Ναι, είναι λυπητερό.
Είμαι εντάξει τώρα.
Ελάτε. Ο σταθμός είναι από κει.
Πώς το έκανες αυτό;
Δεν ξέρω. Τον είδα λυπημένο, και άκουσα αυτά...
Να το τραίνο!
Τα καταφέραμε! Επιτέλους θα πάμε σπίτι!
Όχι. Αυτές οι γνώμες είναι τόσο ίδιες.
Μην ανησυχείς γι αυτό. Γίνεται κάθε φορά.
Σε μια κλίμακα από το 1 μέχρι το 10, δίνω σε αυτή τη μέρα ένα 6.
Γιατί καθόμαστε έτσι και δεν κάνουμε τίποτα;
-Σαν τι, έξυπνε; -Να παραιτηθούμε! Αυτό κάνω εγώ.
Είναι πράξη των δειλών...
...αλλά αυτός ο δειλός θα επιζήσει!
Τα συναισθήματα δεν μπορούν να τα παρατήσουν, εξυπνοπούλι!
Νόμιζα ότι θα κρατούσαμε ευτυχισμένη τη Ράιλυ.
Μια στιγμή. Μια στιγμή!
Τι είναι;
Τίποτα. Απλά η καλύτερη ιδέα όλων των εποχών.
Τι;
Όλες οι καλές 'βασικές αναμνήσεις' φτιάχτηκαν στη Minessota.
Eπομένως, θα γυρίσουμε εκεί, και θα φτιάξουμε κι άλλες.
Περίμενε. Λες να...το σκάσουμε;
Δεν θα το έλεγα έτσι. Θα το έλεγα...
..."Πρόγραμμα Ανάπτυξης Ευτυχισμένων Βασικών Αναμνήσεων".
Δεν μπορεί να το λες σοβαρά!
Η ζωή μας ήταν τέλεια,
μέχρι που η μαμά κι ο μπαμπάς αποφάσισαν να μετακομίσουν στο San Fran- πόλη.
Αλλά είναι τόσο...δραστικό!
Να σου θυμίσω πόσο τέλεια ήταν εκεί τα πράγματα;
Το δωμάτιό μας, η πίσω αυλή μας. Οι φίλοι μας.
Σταματήστε με αυτό το τραγούδι!
Τέλος πάντων, ήταν καλύτερα. Αυτό θέλω να πω.
Ναι. Η Ράιλυ ήταν πιο ευτυχισμένη στη Minessota.
Περιμένετε. Δεν πρέπει να αφήσουμε να περάσει η νύχτα;
Καλά. Ας περάσει αυτή η νύχτα.
Γιατί είμαι σίγουρος ότι οι χαρούμενες, ευτυχισμένες μέρες είναι δίπλα μας.
Γιατί σταματήσαμε;
Η Ράιλυ πήγε για ύπνο. Κάνουμε διάλειμμα.
Δηλαδή κολλήσαμε εδώ μέχρι το πρωί;
Ναι. Το Τραίνο της Σκέψης δεν προχωράει όταν κοιμάται.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε τόσο πολύ.
Να την ξυπνήσουμε;
Λύπη, αυτό είναι γελοίο! Πώς θα μπορούσαμε...;
Να την ξυπνήσουμε;
-Τέλεια ιδέα, Χαρά. -Ευχαριστώ. Πάμε!
Αυτό το μέρος είναι τεράστιο!
Μοιάζει μικρότερο απ' όσο περίμενα.
Μπορώ να πετάξω; Το λατρεύω αυτό εκεί!
Ο Μονόκερως Ουράνιο Τόξο. Είναι εκεί πέρα!
Η φίλη μου είπε ότι είσαι διάσημη. Θέλει αυτόγραφο.
Όχι, όχι. Λύπη, μην ενοχλείς τη δεσποινίδα Μονόκερω.
Δεν είναι από δω. Μην την παρεξηγείτε.
Μου άρεσες τρελλά στην "Περιπέτεια των Νεραϊδων του Ονείρου" Μέρος 7ο.
Αντίο. Σ' αγαπάω.
Αναρωτιέμαι τι να σημαίνει αυτό. Τέλος πάντων, πάμε μέσα.
Ετοιμάστε το γυάλινο δωμάτιο! Είναι μέσα οι αναμνήσεις της ημέρας.
Έχουμε να κάνουμε πολλή δουλειά. Η Ράιλυ παράτησε την κολλητή της...
...είχε απαίσια μέρα στο σχολείο, και άφησε το χόκεϋ.
Οι συγγραφείς ετοιμάζουν φοβερό σενάριο!
Επειδή έφυγαν η Χαρά και η Λύπη, έχω αυτό το ηλίθιο καθήκον στα όνειρα.
Λοιπόν, πώς θα την ξυπνήσουμε;
Καμμιά φορά ξυπνάει όταν βλέπει κανέναν εφιάλτη.
-Μπορούμε να την τρομάξουμε. -Να την τρομάξουμε;
-Όχι, έχει ήδη περάσει πολλά. -Μα, Χαρά...
Λύπη, μπορεί να μη γνωρίζεις το δρόμο σου εδώ,
αλλά εγώ ξέρω τη Ράιλυ.
Θα την κάνουμε τόσο χαρούμενη, που θα ξυπνήσει με ευφορία.
Θα την ξυπνήσουμε θετικά.
Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί.
Η Ράιλυ αγαπάει τα σκυλιά. Κράτα το αυτό.
Δεν νομίζω ότι θα πιάσει.
-Μπινγκ Μπονγκ; -Ναι;
Μην αφήσεις να συμβεί τίποτα σε αυτά.
Μάλιστα.
Και το φίλτρο αλλοίωσης της πραγματικότητας.
Υπέροχο.
Θυμηθείτε να κοιτάτε όλοι στην κάμερα. Η Ράιλυ είναι η κάμερα.
Κάντε την να βγει από κει.
Γυρίζουμε σε πέντε, τέσσερα, τρία...
Γεια σας, παιδιά.
-Πριν ξεκινήσουμε το μάθημα... -Πολύ κακή ηθοποιός.
...θέλω να σας παρουσιάσω την καινούργια μας μαθήτρια, τη Ράιλυ.
Θέλεις να σηκωθείς και να μας πεις για σένα;
Κάμερα.
Και...στη Ράιλυ.
Με λένε Ράιλυ Άντερσον, είμαι από τη Minessota,
και τώρα ζω εδώ.
-Κοιτάξτε, της πέφτουν τα δόντια. -Αηδία.
Πέφτουν τα δόντια;
Να μαντέψω. Δεν φοράει παντελόνι.
Κοιτάξτε, ήρθε σχολείο χωρίς παντελονι.
Το είπα!
Έτοιμη;
Δεν ξέρω αν πιάσει αυτό, αλλά αν την τρομάξουμε...
Ακολούθησέ με. Πάμε.
Ποιος είναι αυτός;
Τι γίνεται;
Ελάτε να κάνουμε πάρτυ! Ελάτε να χορέψουμε!
Πάρτυ!
Χαρά, δεν δουλεύει αυτό.
Λύπη, τι κάνεις; Έλα εδώ.
Είναι απλά όνειρο, είναι όνειρο.
Προσπαθούν να την ξυπνήσουν. Φωνάξτε την ασφάλεια!
-Γεια σου, Ράιλυ, εγώ είμαι! -Ο Μπινγκ Μπονγκ;
Λύπη, καταστρέφεις το όνειρο. Την τρομάζεις!
Μα, κοίτα, δουλεύει.
Δεν είναι μέρος αυτού του ονείρου. Πιάστε τους.
Σταματείστε εκεί που είστε!
Δείξε κάτι άλλο!
Πείτε τα λόγια!
Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό!
Ξέρω ανθρώπους στο Αρχηγείο.
Όχι, όχι, όχι!
Πάνε οι 'βασικές αναμνήσεις'!
-Έλα. -Τι είναι αυτό το μέρος;
Το υποσυνείδητο. Εδώ πάνε όλους τους ταραξίες.
Τα μαλλιά μου είναι κάπως.
Πώς θα μπούμε μέσα;
-Δικό σου είναι αυτό το καπέλο; -Ναι, δικό μου.
-Είσαι σίγουρος; -Δες το ταμπελάκι.
Λέει "το καπέλο μου".
-Ένα λεπτό. Λέει "το καπέλο μου"; -Λέει, "το καπέλο μου".
-Αυτό έγραψα στο δικό μου καπέλο. -Τι λες τώρα;
-Φοράς το καπέλο μου. -Είναι το δικό...
-Εσείς εκεί! -Μας πιάσατε.
Μπείτε πάλι μέσα. Δεν μπορείτε να το σκάσετε!
Δεν μου αρέσει εδώ. Εδώ φυλάνε τους σκοτεινότερους φόβους της Ράιλυ.
Είναι μπρόκολα.
Οι σκάλες για το υπόγειο!
Η ηλεκτρική σκούπα της γιαγιάς!
Εντάξει, πάμε.
-Γιατί δεν περπατάς πιο αθόρυβα; -Προσπαθώ.
Τι γίνε...;
Τύλιγμα καραμέλας;
Μπινγκ Μπoνγκ!
-Χαρά; -Νάσαι.
Ποιος έχει γενέθλια...;
-Έχεις τις 'βασικές αναμνήσεις'; -Ναι.
Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν οι καραμέλες.
Φεύγουμε από δω. Πάμε στο τραίνο.
Περιμένετε. Το τραίνο δεν κινείται.
-Πρέπει να ξυπνήσουμε τη Ράιλυ. -Αλλά πώς;
Όχι!
-Λύπη, άκουσες για το...πάρτυ; -Ναι, Χαρά. Το πάρτυ γενεθλίων;
Είπατε γενέθλια;
-Τούρτα, δώρα... -Παιχνίδια και ποτά.
Γενέθλια;
Ακολούθησέ μας.
Ένα καλό τρόμαγμα σε ξυπνάει μια χαρά.
Aυτός είναι ο γραφικός μου χαρακτήρας.
-Ο δικός μου είναι. -Αυτός είναι ο δικός μου.
Ποιο είναι το κορίτσι που έχει γενέθλια;
Ελάτε, πάμε!
Τα καταφέραμε! Ποιοι θα φθάσουν στο Αρχηγείο;
Εμείς!
-Τι συμβαίνει; -Πάλι τα κατάφερε!
Ήταν απαίσια. Ήμασταν γυμνοί και ήταν σκοτάδι.
Ηλίθιε! Όνειρο ήταν.
Αυτό είναι γελοίο! Ούτε να κοιμηθούμε δεν μπορούμε.
Ώρα να αναλάβω δράση.
Ανόητοι μαμά και μπαμπάς!
Αν δεν μας είχαν μετακομίσει, τίποτα δεν θα είχε συμβεί.
Ποιος είναι μαζί μου;
Ναι, ας το κάνουμε.
Το πήρε. Δεν υπάρχει γυρισμός.
Πώς θα φθάσουμε στη Minessota από δω;
Να πάμε στο πάρκινγκ ελεφάντων, και να πάρουμε έναν ελέφαντα.
-Καλό αυτό. -Θα πάρουμε το λεωφορείο!
Υπάρχει λεωφορείο για αύριο. Τέλεια.
Το εισιτήριο κοστίζει λεφτά. Πώς θα βρούμε λεφτά;
Από το πορτοφόλι της μαμάς.
-Δεν θα το έκανες. -Θα το κάνω.
Πού το είδαμε τελευταία;
Όχι!
Κάπου κάτω είναι.
Η μαμά κι ο μπαμπάς μας έμπλεξαν σ' αυτά τα χάλια...
...μπορούν να πληρώσουν για να βγούμε.
Κοιτάξτε αυτό. Δεν είναι ωραία;
Μπορείς να δεις τα πάντα από δω πάνω.
Εκεί είναι η επαγωγική λογική, εκεί το deja vue...
...εκεί είναι η επεξεργασία της γλώσσας, εκεί το deja vue...
...εκεί η κριτική σκέψη, εκεί το deja vue...
...και όλες οι αναμνήσεις.
Ήταν καλή ιδέα.
Το να τρομάξουμε τη Ράιλυ για να ξυπνήσει.
-Δεν είσαι και τόσο κακιά. -Αλήθεια;
Καλή δουλειά.
Ανυπομονώ να ξαναέχουμε την παλιά Ράιλυ.
Μόλις φθάσουμε εκεί, θα διορθώσω την κατάσταση.
Αυτή είναι η Ράιλυ;
Είναι τόσο μεγάλη τώρα. Δεν θα χωράει στη ρουκέτα μου.
Πώς θα πάμε στο φεγγάρι;
Είναι τότε στο Ελικοειδές Δέντρο, θυμάστε;
Ήρθε η ομάδα του χόκεϋ...
...και ο μπαμπάς κι η μαμά, ζητωκραυγάζοντας...
Κοίταξέ την. Διασκεδάζει, γελάει.
Μου αρέσει αυτή εδώ.
Κι εμένα μου αρέσει εκείνη.
Μπράβο, κορίτσι! Τώρα το καταλαβαίνεις.
Ναι. Ήταν τη μέρα που Οι Σκίουροι έχασαν το παιχνίδι των πλέι οφφς.
Η Ράιλυ έχασε τη νικητήρια βολή.
Ένιωσε απαίσια. Ήθελε να τα παρατήσει.
Συγγνώμη. Πάλι έγινα λυπημένη.
Θα σου πω τι θα γίνει. Θα το δουλέψουμε αυτό όταν επιστρέψουμε, εντάξει;.
Εντάξει.
Δεν καταλαβαίνω...
Γιατί να πάει στο Texas;
Πολλοί πελάτες;
Μας υποσχέθηκαν παράδοση στις 5 του μήνα.
Συγγνώμη, δεν υπάρχει τρόπος να το συντομεύσετε;
Το "Νησί της Ειλικρίνιας";
Ήταν το μέσον για να επιστρέψουμε.
Χάσαμε κι άλλο νησί. Τι συμβαίνει;
Δεν τα μάθατε; Η Ράιλυ το σκάει.
Τι;
Περιμένετε, παιδιά.
Το κάνουμε στ' αλήθεια αυτό; Εννοώ, είναι σοβαρό.
Κοίτα, δεν έχουμε 'βασικές αναμνήσεις'.
Αν θέλετε να είναι ευτυχισμένη η Ράιλυ, πάμε στη Minessota, για να φτιάξουμε.
Χαρά, αν βιαστούμε μπορούμε να τη σταματήσουμε.
Το "νησί των παιχνιδιών". Πάμε!
Χαρά! Χαρά!
Είναι πολύ επικίνδυνο, δεν θα προλάβουμε.
Μα αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να γυρίσουμε πίσω.
Ένας σωλήνας ανάκλησης! Μπορούμε να ανακαλέσουμε μνήμες!
Τα λέμε μετά το σχολείο, μαϊμουδίτσα.
Σε αγαπάμε!
Πάμε, παιδιά, γρήγορα!
Λύπη! Λύπη, σταμάτα! Πονάς τη Ράιλυ!
Όχι, το ξανάκανα!
Αν μπεις εδώ μέσα, αυτές οι 'βασικές μνήμες' θα γίνουν λυπημένες.
Συγγνώμη. Η Ράιλυ πρέπει να είναι ευτυχισμένη.
Χαρά;
Χαρά!
Χαρά;
Χαρά!
Χαρά; Τι κάνεις; Θα σταματήσεις, σε παρακαλώ;
Δεν το κατάλαβες, Χαρά; Κολλήσαμε εδώ πέρα!
Είμαστε ξεχασμένοι.
Θυμάσαι, πώς έβγαζε τη γλώσσα της, όταν ήταν μωράκι;
Μπορούσα να ακούω τις ιστορίες της όλη μέρα.
Θέλω μόνο να είναι ευτυχισμένη.
Ήταν τη μέρα που Οι Σκίουροι έχασαν το παιχνίδι των πλέι οφφς.
Η Ράιλυ έχασε τη νικητήρια βολή. Ένιωσε απαίσια.
Ήθελε να τα παρατήσει.
Η Λύπη.
Η μαμά κι ο μπαμπάς...
Η ομάδα...
Ήρθαν να βοηθήσουν, λόγω της Λύπης...
Πρέπει να ανεβούμε εκεί πάνω.
Έχουμε κολλήσει εδώ.
Σαν να βρισκόμαστε σε άλλο πλανήτη.
Σε άλλο πλανήτη;
Πήδα μέσα.
Έλα!
Έλα, Χαρά, άλλη μια φορά.
Έχω καλό προαίσθημα.
Θα τα καταφέρουμε!
Μπινγκ Μπονγκ! Τα καταφέραμε!
Μπινγκ Μπονγκ;
Μπινγκ Μπονγκ!
Τα κατάφερες!
Πήγαινε. Πήγαινε να σώσεις τη Ράιλυ!
Πήγαινέ την στο φεγγάρι για μένα.
Εντάξει;
Θα προσπαθήσω, Μπινγκ Μπονγκ.
Το υπόσχομαι.
Γυρίσαμε!
Ράιλυ; Ράιλυ!
Θα πάρω στο κινητό της.
Είναι τρομερό.
Περπατάει προς εμάς; Ας περάσουμε το δρόμο.
-Είναι η μαμά. Μας βρήκε! -Τι θα κάνουμε;
Η Ράιλυ πρέπει να φτιάξει 'βασικές αναμνήσεις'. Πρέπει να συνεχίσουμε.
Λύπη!
Λύπη;
Έλα, Λύπη. Πού είσαι;
Αν ήμουν η Λύπη, πού θα ήμουν;
Όλα είναι απαίσια, και τα πόδια μου δεν λειτουργούν...
...και πρέπει να με κουβαλήσεις...
Όχι. Είναι πάλι η μαμά. Τι κάνουμε;
Αυτό είναι τρέλλα!
Να της βγάλουμε αυτή την ιδέα απ' το μυαλό.
Λύπη;
-Λύπη! -Χαρά;
Περίμενε. Λύπη!
Άσε με να φύγω! Η Ράιλυ είναι καλύτερα χωρίς εμένα.
Έλα πίσω!
Λέτε ότι ο σύζυγός σας χτυπήθηκε από έναν ελέφαντα;
Ήταν με κάποιον;
Ναι! Αυτή είναι!
-Έλα εδώ! -Ξέχασέ το, Τζέικ. Είναι λόγια του αέρα.
Λύπη!
Κάνω τα πάντα χειρότερα!
Περίμενε! Πρέπει να σε γυρίσουμε στο...
-Κόλλησε! -Τέλεια.
-Τι εννοείς "κόλλησε"; -Και τώρα;
Όχι, όχι! Τι είναι αυτό;
Πώς θα τη σταματήσουμε;
Το βρήκα. Να την φοβίσουμε!
Αυτό θα την κάνει να αλλάξει γνώμη.
-Πανέξυπνο! -Κάντο!
Δεν δουλεύει. Γιατί δεν δουλεύει;
Άσε με να προσπαθήσω εγώ.
Άσε εμένα. Φύγε από δω!
Παιδιά. Δεν μπορούμε να την κάνουμε να αισθανθεί τίποτα.
Τι κάναμε;
Κοίταξέ με. Εννοούσες αυτά που είπες πριν;
Θα πέθαινα για τη Ράιλυ. Θα πέθαινα για τη Ράιλυ!
Εντάξει, 'Κούρεμα'. Ώρα να το αποδείξεις!
Θα πέθαινα για τη Ράιλυ. Θα πέθαινα για τη Ράιλυ...
Αυτό ήταν. Πέφτω.
Αυτό είναι τρελλό. Είναι τρελλό...
Όχι, Χαρά. Να είσαι θετική.
Είμαι θετική ότι αυτό είναι τρελλό!
Τώρα!
Ράιλυ!
-Χαρά; -Κρατήσου.
Μακάρι να ήταν εδώ η Χαρά.
Είναι η Χαρά!
Κάντε άκρη!
Αυτό πόνεσε.
Εσύ τι θα έκανες, που είσαι τόσο έξυπνη;
Θα σου έλεγα, αλλά είσαι πολύ χαζός για να καταλάβεις.
-Τι; -Φυσικά είναι μπερδεμένο το μυαλουδάκι σου.
Θα πρέπει να το κατεβάσω στο επίπεδό σου.
Συγγνώμη που δεν μιλάω τη γλώσσα των χαζών, αλλά θα προσπαθήσω.
-Δόξα τω Θεώ, γυρίσατε! -Τα έχουμε κάνει θάλασσα.
Χαρά, πρέπει να το διορθώσεις. Πήγαινε εκεί.
-Λύπη, εξαρτάται από σένα. -Εμένα;
Τη Λύπη;
Δεν μπορώ, Χαρά.
Μπορείς. Η Ράιλυ σε χρειάζεται.
Λοιπόν.
Περιμένετε. Σταματήστε! Θέλω να κατέβω!
Εντάξει, ευχαριστώ.
-Η δασκάλα δεν είδε τη Ράιλυ καθόλου! -Τι;
-Και τι φορούσε; Θυμάσαι τι...; -Δεν το πιστεύω.
-Ράιλυ! -Δόξα τω Θεώ!
Ανησυχήσαμε πάρα πολύ! Πού ήσουν; Είναι πολύ αργά!
Ξέρω ότι δεν το θέλετε από μένα...
...αλλά...μου λείπει το σπίτι μας.
Μου λείπει η Minessota.
Θέλετε να είμαι ευτυχισμένη, όμως...
...θέλω τους παλιούς μου φίλους, και την ομάδα μου.
Θέλω να γυρίσω σπίτι.
Σας παρακαλώ, μη θυμώσετε.
-Αγάπη μου... -Δεν είμαστε θυμωμένοι.
Ξέρεις κάτι;
Κι εμένα μου λείπει η Minessota.
Μου λείπουν τα δάση, που κάναμε βόλτες...
Και την πίσω αυλή, που έπαιζες.
Τη λίμνη που έμαθες πατινάζ.
Έλα εδώ.
Απόδοση εξ ακοής/ Χρονισμός: Jade
Μου αρέσει αυτή η καινούργια θέα.
Το "νησί της φιλίας" επεκτάθηκε.
Χαίρομαι που άνοιξαν τελικά το τμήμα των φιλικών επιχειρημάτων.
Μου αρέσει το τμήμα της "Τραγωδίας των Βρυκολάκων".
"Νησί της Μόδας"; Σιωπή όλοι σας.
"Νησί της μουσικής"; Είναι απλά μια φάση.
Πείτε ό,τι θέλετε.
Νομίζω ότι είναι όλα πανέμορφα.
Λοιπόν, ορίστε.
Η μεγαλύτερη κονσόλα σας είναι έτοιμη για χρήση.
Αναβάθμιση!
Ένα λεπτό. Εγώ το έκανα αυτό;
Παιδιά, τι είναι η 'εφηβεία';
Δεν ξέρω. Μάλλον δεν θα είναι κάτι σημαντικό.
Έχω πρόσβαση σε ολόκληρη τη βιβλιοθήκη με τις βρισιές!
Δεν υπάρχει καλύτερη κονσόλα!
Συγγνώμη, το ξανάκανα.
Μπαίνουμε στο ρινκ.
Τώρα, θα βγεις εκεί έξω, και θα είσαι επιθετική.
-Το ξέρω, μπαμπά. -Όχι πάρα πολύ επιθετική.
Δεν χρειάζεται να έρχεστε σε όλα τα παιχνίδια.
Αστειεύεσαι; Δεν θα χάσω ούτε ένα!
-Πάμε, δυνατά! -Πάμε, Ράιλυ!
Πρέπει να πάω.
Μας αγαπούν.
Ναι, η μαμά κι ο μπαμπάς είναι πολύ ωραίοι.
Παιδιά, και βέβαια είναι. Μπορούμε να το δείξουμε.
-Της αρέσει πολύ εδώ! -Στο είπα ότι ήταν φοβερή ιδέα.
Η καλύτερη που είχε εδώ και αρκετό καιρό.
Είναι πολύ καλός τύπος.
Για να είμαστε σίγουροι.
Συγγνώμη.
Κορίτσι! Κορίτσι! Κορίτσι!
Καλά...Γεια.
-Είσαι έτοιμη; -Ναι.
Ας παίξουμε λίγο χόκεϋ!
Λοιπόν, κορίτσι μου, πάρε τη μπάλα!
Στα αριστερά σου!
Προσπάθησε μόνο να μη βρωμίσεις αυτή τη φορά.
Η μαμά κι ο μπαμπάς μας βλέπουν να αποτυγχάνουμε.
Έχουμε περάσει αρκετά τελευταία, είναι γεγονός.
Αλλά ακόμα αγαπάμε το κορίτσι μας.
Έχει καλούς καινούργιους φίλους, ωραίο καινούργιο σπίτι.
Τα πράγματα δεν μπορούσαν να ήταν καλύτερα.
Εξάλλου, τώρα η Ράιλυ είναι δώδεκα ετών.
Τι θα μπορούσε να συμβεί;