"Bu haritaya dikkatle bak çocuk, bu kara leke mutlaka silinmeli
"Bu lekeyi sökerek ilerleyeceksin
"Kırmızı hat üzerinden daha iyi iz sürerek
"Sonra, başına ne gelirse gelsin
"Oraya gidip Alsace'ın çocuklarını geri getireceğine söz vermelisin
"Kollarını bize uzatarak
"Sevgili Fransa'mıza ulaşmalılar
"Umut yeşil körpe dallardır
"Ve sendedir umut, sevgili çocuk, çiçekte
"Büyü, büyü, Fransa zamanını bekliyor."
"Biz İngilizler, Almanya ve barbarların kökünü haritadan kazımalıyız
"Bu ırkı yok etmeliyiz, çocuklarına bile merhamet etmeden
"Çocukların çığlıklarının kalplerimizi yumuşatmasına izin verme
"Bu çocuklar babalarının intikamı alırlar, ama toprak altında asla
"Almanya'nın tek bir düşmanı var
"Çocuklarını tehdit eden çirkin bir düşmanı var
"Kalbi nefret, kin ve hasetle dolu
"Almanya'nın tek bir düşmanı var
"Denizlerin ötesinden kollarını kaldırıyor
"Adını kendi adın gibi biliyorsun: İngiltere"
Sonunda!
Savaş ilan edildi!
Evet, küçük kardeşim, savaşı heykelleri boyayarak mı geçireceksin?
Seni de listeye ekledim.
2 gün içinde, hepimiz Glasgow'daki temel eğitime gidiyoruz.
Sonunda, hayatımızda bir şeyler oluyor!
Hadi, gelmiyor musun?
Son 2 dakika, bay Sprink.
Aziz Kaiser'inizden gelen bu mesajı okuma emri aldım.
"İçinde bulunduğumuz zaman Almanya için karanlık bir dönemdir.
"Topraklarımız kuşatılmıştır.
"Ve kılıca davranma zamanıdır.
"Umarım Tanrı'nın da yardımıyla, kılıcımızı iyi kullanıp
"şerefimizle kınına geri koyarız."
Son 2 dakika, yüzbaşım!
Çıkıyoruz!
Alman siperlerine 100 metre kaldı.
Mitralyözlerine ateş açtık. Yani iyi durumdayız.
Onların ön saflarını düşürdük, çiftlik hemen arkada.
134 nöbetimizi devralacak, biz de arkada dinlenebileceğiz.
Soldan İskoçlar destek olacak.
Onları siyah başlıklarından tanıyabilirsiniz.
Onlarla ilgilenmeyin, benim ne dediğime çok dikkat edin.
Ben de sizin gibiyim. Ben de eve dönmek istiyorum.
Bu yüzden yapmanız gerekeni yapın, böylece hepimiz Noel'de evde olabiliriz.
Tamam. Ne olacaksa olsun.
Süngü tak!
Mermi sür!
Hendek boyunca ilerle!
Eğil!
Yanımda kalma, kardeşim. En azından birimiz yaşasın.
Hayır, William. Hayır, William!
Ölme! Hadi, William! Ölme!
Hadi!
Onu bıraktım.
Bir korkak gibi, onu bıraktım! Onu terk ettim!
Ölmesine izin verdim! Tek başına!
Başka seçeneğin yoktu.
Şimdi onun için dua edelim ve diğer kayıplarımız için.
Takviye birliği geldi. Gidiyoruz, Dale.
- Siz yaralılarla kalın. - Baş üstüne, yüzbaşım.
Üste görüşürüz.
Siperde olduğunuzu biliyorum, peder.
Benim. Andrew Duncan.
Uzak değilim, peder.
Peder!
Birkaç metre uzaktayım.
Diğerleri çok uzakta, ama ben değilim.
Lütfen! Bana yardım etmeye gelmelisiniz.
Evet... ilerleyin.
Dümdüz yürüyün, beni göreceksiniz.
Size güvenebileceğimi biliyordum, peder.
Peder, ne yapıyorsunuz? İntihar bu!
Kaçmayın! Kaçmayın! Geri gelin!
Peder!
Kahretsin! Siperde kalmalıydınız!
- Bir sedye taşıyıcısıydı. - Ne?
- Bir sedye taşıyıcısını vurdun. - Nereden biliyorsun?
- Neden önce sen ateş ettin? - Bir İskoç yağmacısı, yüzbaşım.
- Sanırım öldürdüm. - İyi.
- Tetikte ol. En ufak harekette alarm ver. - Baş üstüne, efendim!
- Sprink! Benimle gel! - Baş üstüne, efendim!
Dinleyin. Düşman silahlarını Friedrichsstrasse siperine yığın!
- Gidip onlara yardım edin. - Baş üstüne.
Yeniden inşa etmek gerekecek.
Telaşlanma, beni kimse görmedi. Yaralı mısın?
Neler oldu? Topu topu 15 dakika siperdeydin.
- Takviye birlikleri gelme... - Hendekteki mitralyözler.
5 dakikada adamlarımın üçte birini kaybettim.
İskoçların soldan geri çekildiğini görünce, çiftliğe doğru kaydınız.
Diyeceğin bir şey var mı?
Ben Kızıl Haç'ı denedim ama imkansız.
Düşman işgalindeki bölgeden haber gelmiyor.
Almanlar sivillere iyi davranıyor gibi görünüyor.
Karın için en doğrusu bebekle birlikte kendi ailesinin yanında kalması.
Bombardımanda toplarımızdan biri patladı.
Patlamada bir anda bir subay ve 5 adamı öldü.
Onun yerine kaydırılmanı talep ettim.
Ağır silahlar, iyi bir kolordu.
- Hızlı ilerlersiniz. -Hayır. Topçularınızla kariyer yapmayacağım.
Ben adamlarımla burada kalacağım. Başka bir yüzbaşı bulun.
Burada tümgeneral benim, nasıl uygun görürsem öyle olur.
Dediğimi yapacaksın. Noel'i biriminle geçirmene izin vereceğim.
Daha sonra Poitiers'e eğitime gideceksin. Bu bir emirdir.
Bu ziyaretin gizli kalmasını istiyorsan artık gitsen iyi olur, emir erim geliyor.
3 gün burada kalacaksın, daha sonra Delsaux çiftliğine,
oradaki ön cepheye gideceksin.
O bölge Noel'de sakin olmalı. Biraz dinlen.
Poitiers'ye gitmeden görüşürüz.
- İyi geceler. - İyi geceler, efendim.
Yüzbaşım, bu gece için birkaç battaniye buldum.
- Ne oldu, yüzbaşım? - Cüzdanım... cüzdanımı kaybettim.
Bana gösterdiğiniz fotoğrafın olduğu cüzdan mı?
- Evet. - Ne yazık!
Karınızı hatırlamak için fotoğrafına ihtiyacınız yok.
Benim de başıma bir iş geldi. Bakın, efendim.
2 santim yukarıda olsaydı, ölmüştüm!
Hala çalıyor!
Saatim de tıpkı benim gibi, durdurulamıyor, değil mi yüzbaşım?
Yine gelmiş...
Her 5 metreye bir tane yerleştirmek demek oluyor bu.
Her 5 metreye mi? Peki tamamı kaç metre?
Yaklaşık 100,000. Ya da Brüksel'den Lille'e 20 tane tren.
İnanılmaz! Yılbaşı ağaçları!
Bu ağaçları cepheye yollamak için adamlarımla topları
yolladığımdan daha fazla vakit harcamam gerekecek.
Bayan Sörensen'i içeri alın.
- O nasıl? - İyi.
Bulunduğu birlik, 4 gün önce ani bir saldırıya uğradı.
Ama düşmanı geri püskürttüler.
Benden talep etmiş olduğunuz isteğinize gelince
üzgünüm ama kabul edemem.
Sanırım Danimarkalı kimliğiniz durumun ciddiyetini anlamanızı engelliyor,
5 aydır, 2 milyon askerimiz durmadan savaşıyor.
Resitaller düzenlemeye ne vaktimiz, ne de isteğimiz var.
Yanlış insandan medet umduğumu fark etmem biraz zaman aldı.
Ve Kronprinz'le bağlantıya geçtim. Karargahında Noel akşamı
verilecek bir resitalden çok memnun olacağını söyledi.
Bana sizin sadece, toplar ve konvoylardan değil
askerlerden de sorumlu olduğunuz söylendi.
Yani burayı, Kronprinz'in hemen yanını
bir zahmet imzalayıp adamlarınızı da haberdar ediniz.
Onu sadece bir gece görmek. Bunun ne anlamı var?
Bizim için bir geceden çok daha fazlası demek.
Bizim dakikalarımız sizinkilerden daha uzun.
Anne, William ve ben yolladığın paketi ve mektubu aldık.
Atkı ve eldivenler için çok teşekkürler.
Burası çok soğuk, en çok buna ihtiyacımız vardı.
Evde iyi ve güvende olduğun düşüncesi bize güç veriyor!
Kek için de teşekkürler.
Noel için de biraz ayırdık. Seni seven oğulların...
- Merhaba, peder. - 3 kutu viski!
Bayağı cephanen var. Davetli olduğumu varsayıyorum!
Efendim, adamlarım bitkin durumda.
Hepimiz yorgunuz, Gordon. Her birimiz.
3 günden önce yapabileceğim bir şey yok.
Ve Almanlar bu gece ya da yarın saldırırlarsa, ki yaparlar,
- bununla baş etmek zorundasınız. - Baş üstüne, efendim.
İşte yürekli sedyecimiz!
Tarafsız bölgede, adamlarınızdan birini az kalsın öldürtecek olan siz miydiniz?
Bir sedyeci hayatları tehlikeye atmaz,kurtarır.
Emirlerim son derece açıktı.
Bir Alman karşı saldırısında, siperleri terk etmek kesinlikle yasaktır.
- Evet, efendim ama... - Ama umursamıyorsunuz!
St Bernard numaranızı bir kenara bırakıp,
askeri disiplin denen şeyi aklınızdan çıkarmayacaksınız!
Anladınız mı?
- Anlaşıldı mı? - Evet, efendim.
Ayrıca çarpışma olmadığı bir anda, ön cephede ne işiniz var?
- Bir arkadaşımı görecek... - Ne? Arkadaş mı dediniz?
Kendinizi nerede sanıyorsunuz? Mahallenizde mi?
Hemen arkaya geçiyorsunuz, burada bir işiniz yok!
Evet, geliyor musunuz? Bir kez işe yarayın.
Durun. Bu yol daha kısa.
Buradan çıkmak gerekiyor, tuvaletlerden sonra sağa döneceğiz.
- Buradan mı? - Evet, efendim.
- Bu kadar yeter. - Özür dilerim, tuvaletlerin oradan geçmeliyiz.
- Tanrım! - Nişancı, efendim!
- Bu ne biçim yer! - Düşmek için pek uygun değil.
- Çıkarın beni buradan! - Hemen, efendim.
Kapa çeneni, hemen!
Bir rahip olarak sessizliğe alışkınım...
- Yeter artık. - Ne oldu?
Hiç. Sadece bir tüfek atışı. Hareket yok.
İhtiyatlı olun, onlar Noel akşamı bile durmazlar.
Beni izleyin.
- Bu parlak fikir kimden çıktı biliyor musunuz? -Hayır.
Bir de size bu var, yüzbaşım.
Sprink! Bizden bir geceliğine ayrılacaksınız.
- Nereye? -Bir bakıma eve, daha iyi olabileceğin bir yere.
Beni neden sevmiyorsunuz, yüzbaşım?
Birliğin dağıtıldıktan sonra seni almak zorunda kaldık, ama
duvarcıları, fırıncıları, çiftçileri tercih ederdim.
Senin gibi sanatçılar burada kayıptır, sadece yüksünüz.
Şimdi gidin. Memur sizi götürecek.
Acele edin! Saat 10 ve hiçbir şey yapılmamış.
Biraz yavaş yap. Çok kısa olmadı değil mi?
Size söylemiştim yüzbaşım, Lens'teki en iyi berber benim.
Belediye Başkanı bile benim dükkanıma gelirdi!
Peki Henri Hennebicque müşterin miydi?
Hennebicque... Bir şey hatırlatmadı.
Kayınpederim, milletvekilidir 21 Cypress Alley'de oturuyor.
Daha önce bahsetmemiştiniz. Cypress Alley, çok iyi bilirim orayı!
Birkaç kez, bisikletimi tamir ettirmeye gitmiştim,
Narcisse Denoyelle, 43 numaraya.
Evet, şimdi canlandı gözümde, mavi küçük bir kapı.
Şimdi size anlatmak geldi içimden...
Bazen, akşamları siperin üzerinden şu çiftliğe bakarım,
öldürülmemek için yavaş hareket ederim.
Otururum ve bakarım. Delsaux çiftliğini iyi bilirim.
Oraya bisikletimle yumurta ve süt almaya giderdim.
Çiftliğin hemen ilerisi Lens yoluna çıkar. Dümdüz Lens'e
Yürüyerek, eve varmam 1 saat sürer.
Hiç acele etmeden, 1 saat!
Annem kapıda bekliyor olur, bir çaydanlık dolusu kahve
her zamanki gibi sobanın üzerindedir.
Bu bitler ne can sıkıcı bir şeymiş!
Evet, işte oldu. Sanırım işim bitti, yüzbaşım.
- Güzel olmuş mu? - Ponchel, önümde ayna yok!
Tanrım, ne salaklık!
Ama siz muhteşemsiniz efendim, bu geceki partiye hazırsınız.
Öyle diyorsan.
- Hoş geldiniz, hanımefendi. - Benim için bir zevk.
Selam ver!
- Bayan Sörenson, şeref verdiniz. - Teşekkür ederim.
Hatalara tahammülüm yoktur! Hemen burayı temizleyin!
Nikolaus'nın nerede olduğunu biliyor musunuz?
Affedersiniz, Nikolaus Sprink'in hangi odaya yerleştiğini biliyor musunuz?
- Sprink? Tenor mu? - Evet.
Bayan, bu ev 300 senedir bizim ama 23 Eylül'den beri
artık bizim evimiz değil. Başkasından bilgi alın.
Eğer zevkleri iyiyse, ona benim odamı vermişlerdir. En üst katta.
Seni zavallı! Zevkliymiş!
Prusyalılar ve zevkli olmak! Bu insanlara cevap bile vermemelisin.
Hayır. Bitlendim, Anna.
Aynı eskiden olduğu gibi birlikte şarkı söyleyeceğiz.
Ama ben eskiden olduğum gibi değilim, Anna.
Benim için söyle, bizim için söyle!
Ekselansları...
Savaşın sizi azat ettiğine sevindim.
Er olarak gönüllü olmanız da çok etkileyiciydi.
Ekselansları, ben gönüllü olmadım.
Aynen diğerleri gibi savaşa gönderildim.
Girişimciliğinizi tebrik ederim, hanımefendi.
Savaşa rağmen yeni yıla girdiğimizi ancak bir kadın hatırlatabilirdi.
Kendimi bir an önce dönmek istediğim Berlin'deymişim gibi
hissetmemi sağlayan size ve seslerinize teşekkür ederim.
Her şey yolunda giderse, bahara dönmüş oluruz.
Önümüzdeki bahara!
- Sigara mı içiyorsun? - Siperlerde herkes sigara içer.
Orada elinden geldiğince vakit öldürmeye çalışıyorsun.
Bir balkonda tanışmamızın üzerinden tam 5 yıl geçti.
Oslo... Gerçekten 5 yıl mı oldu?
Zamanın ne kadar çabuk uçuverdiğini anlamak için
ölümle burun buruna gelmek gerekiyormuş demek ki.
Ne korkunç değil mi?
Savaş kaçkını bütün bu adamlar ellerinde şampanyalarla gösteriş yapıyorlar!
Anna, cepheye dönmek zorundayım.
Gidip dostlarıma şarkı söylemeliyim, özellikle bu gece.
4 aydır bunun hayalini kuruyorum ve sen gitmek mi istiyorsun?
Seni bırakmak istemiyorum ama gidip onlar için şarkı söylemeliyim.
Sonra döneceğim.
- Seninle geleceğim. - Söz konusu bile olamaz.
Orası çok tehlikeli. Farkında değil misin?
Sen gittiğinden beri, hayatta olup olmadığını
düşünmediğim bir saniyem bile geçmedi.
Hayattasın ve bir aradayız, başka hiçbir şeyin önemi yok.
Bu geceyi çok uzun zamandır bekliyorum. Bir anda kaybedemem.
Benim Kayser'den geçiş iznim olmadan çok uzağa gidemezsin.
Kayser'den geçiş iznin mi var?
"Tümgeneralin size güveni tamdır"
Kahretsin, yüzbaşım! Noel akşamı bizi rahat bırakamazlar mı?
- Angarya hep aynı kişiye kalır zaten! - Ben giderim.
Aksilik istemiyorum, Gueusselin.
Onların hattına yaklaş, makineli tüfeklerin yerini belirle, dön.
Bunun haricinde, tehlikeli bir durumda kalırsam ateş edeyim mi?
Sıcak yemek istiyorsan, gizleneceksin ve hızlı olacaksın.
- Şerefe, çocuklar! - Şerefe, yüzbaşım!
Gençler, gaydayı nereden buldunuz? Nereden buldunuz?
92'inci birliktekiler siperde olacağımızı duyup, bize bırakmışlar.
Ne kadar düşünceliler! Bir tane daha yok mu?
- Gelin, benimkini alın. - Peder, bize bir şarkı çal.
"Ülkemi düşünüyorum"?
Hadi çocuklar, hep beraber!
Eğleniyor gibiler. Siz de biraz eğlenmek istemez misiniz?
- Bu, Anna Sörensen. - İyi akşamlar.
- İyi akşamlar.
Neler oluyor? Delirdin mi, nasıl bir hanımefendiyi buraya getirirsin?
Yüzbaşım, Kronprinz'i biraz müziğin zararı olmayacağına ikna ettim.
İyi. Başlayın o zaman.
Yüzbaşım! Çabuk gelin karşı tarafta garip şeyler oluyor.
Bu hoşuma gitmedi, yüzbaşım.
Bir tuzak için oyalama taktiği olabilir.
Sprink!
İn aşağı!
İyi akşamlar, İngilizler!
İyi akşamlar Almanlar ama biz İngiliz değiliz, İskoç’uz!
Çok nazik bir davranıştı ama sipere dönüyoruz.
- Berlin Operasında değiliz. - Haklısınız. Burası Berlin'den daha güzel.
Olacak şey değil! Zirve toplanıyor, bizi davet eden bile yok!
Kapa çeneni, Ponchel. Neler oluyor?
- İyi akşamlar. Subaylar arası konuşabilir miyiz? -Nasıl isterseniz.
Biz Noel akşamı için ateşkes yapsak nasıl olur diyorduk. Ne dersiniz?
Bu savaş bu gece sonuca ulaşacak değil.
Kimse Noel'de silah bıraktık diye bizi yargılayamaz.
Endişelenmeyin, sadece bu geceliğine.
Ne şeytanlık peşinde bunlar?
Belki de Almanlar bıkmıştır, teslim olmak istiyorlardır.
Hiç zannetmiyorum.
Ponchel, bana bir şişe şampanya ve bir kadeh ver.
- Teşekkür ederim. - Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim.
Merry Christmas! Frohe Weihnachten!
Joyeux Noel! Mutlu Noeller!
Bu hangi salağın fik...
Mutlu yıllar!
İyi akşamlar, ben Anna.
Önce sen...
Felix! Nerelerdeydin?
- Hayır, onun adı Felix değil. Nestor. - Hayır, Felix.
Hayır, Nestor. Delsaux çiftliğinin kedisi o.
- Onu senden daha iyi tanıyorum. - Bu Felix.
- Hayır, Nestor. Al, istemiyorum. - Felix.
Hayır, Nestor. Fransız tarafını daha çok seviyor, bak.
- Karım. - Çok güzel bir kadın.
Bu da benim karım.
Montparnasse. Karımın Paris'te en sevdiği yer.
- Lüksemburg bahçeleri... - Karınızın fotoğrafını göstermediniz.
Sizin gibi benim de yanımda karımın fotoğrafı vardı ama kaybettim.
Onun yüzünü çizdim ama tabii aynısı olmadı.
- Vavin sokağında mı oturuyorsunuz? - Evet.
Hücumun olduğu gece, cüzdanınızı bizim siperde buldum.
Adres yüzünden sakladım cüzdanı.
Vavin sokağında küçük bir otel vardı.
2 yıl önce, karımla 2 haftalığına orada kalmıştık. Balayımızdı.
- Çok teşekkür ederim. - Bir şey değil.
Dursana, abartmayın bu Gueusselin'in şişesi.
- Kim takar, yattı o. - Bundan şüpheliyim.
Çok teşekkür ederim.
Güzelmiş.
- Siz oradayken kaç aylık hamileydi? -5 aylık.
Bu, Lens'te ailesinin yanındayken, geçen temmuz ayında.
Sorun bir sorun oldu, bir süre yatması gerekti.
Yanında kalmak istedim ama olmadı.
Savaşa çağrılınca, onu o halde bıraktım.
Ama yazışıyorsunuzdur. Nasılmış?
Eylül'den beri mektup almıyorum. Cepheye ulaştırılmıyor.
Kız mı oldu erkek mi onu bile bilmiyorum.
Seni buldum. Seni buldum.
Hey, İskoç!
Ayine gelmeyecek misin? Fransızlar bana şampanya verdi.
İster misin? Hadi, gel.
Bizim için söyle. Onlar için söyle.
- İyi akşamlar, beyler. - İyi akşamlar.
- Çok teşekkür ederiz, bayan. - Çok naziksiniz.
Müsaadenizle.
Mükemmeldiniz. Ben Yahudi’yim, Noel bana bir şey ifade etmiyor.
Ama bu geceyi hayatım boyunca unutmayacağım.
Teşekkür ederim.
- Şimdi, hanımefendi ne yapacak? - Ben de sizinle bunu konuşacaktım.
Geceyi sizin barınağınızda geçirmesi mümkün mü acaba?
Ben ne zaman gidiyor demek istemiştim.
- Yarın sabah bir araba gelip beni alacak. - Güzel.
Maalesef benim barınağımda yatamazsınız. Bir misafirim var.
Büyük bir fare, 3 gündür buralarda. Ama sonunda yakalayacağım.
Başka şekilde hallederiz. İyi geceler, yüzbaşı.
Endişelenmeyin, hanımefendi. Size güvenli bir yer bulacağım.
Teşekkürler, Jörg.
Yüzbaşım, karargah için tuttuğunuz rapora ne yazdınız?
Şunu yazdım: "24 Aralık 1914: Bugün Almanlarla çatışma yok."
Güzel, zaten gerçek bu.
Bu gece, bu adamlar kışın ortasındaki bir ateş gibi bu mihraba yöneldiler.
Dindar olmayanlar bile ısınmak için geldiler.
Belki sadece beraber olmak için.
Belki de savaşı biraz unutmak için.
Belki... Ama savaş bizi unutmayacak!
Yeter artık!
Mutlu Noeller!
Oskar!
- Dinleyin! Bir şey kazıyorlar! - Mayın!
Bu kahrolası İskoçlar mayın için yuva kazıyor.
İçlerini patlayıcı doldurup hepimizi havaya uçuracaklar.
- Yuva kazdıkları falan yok. - Evet, kazıyorlar.
- Dün onlarla fazla içli dışlı oldunuz. - Öyle mi?
- Diyene bak. - Bakın!
- Jonathan, benimle gel. - Dale!
Dale, ne halt ediyorsunuz burada? Ateşkes bitti.
Almanlar her an ateş edebilir. Sipere dönün! Bu bir emirdir!
İnin aşağı! Hemen!
- Günaydın, yüzbaşım. - Günaydın.
Acaba subaylar arasında ölüler hakkında görüşebilir miyiz?
Ölüler mi?
Ponchel! Kahvenden getir buraya!
Teşekkürler.
Teşekkürler, Ponchel. Artık gidebilirsin.
Askerlerim geçen hafta öldürülenleri toplayacak.
Onları gömebilirsiniz.
Biz de Kasım'da hattımızın önüne düşen askerleri geri vereceğiz.
Güzel olur.
Ölenleri İsa'nın doğum gününde gömmek çok anlamlı. Anlaştık.
Benimki ileri.
Bağışlayın ama neden her sabah 10'da saat çalıyor? Nöbet değişimi için mi?
Hayır, emir erim her sabah 10'da annesiyle kahve içermiş.
Savaş yüzünden her şeyi unutacağından endişeleniyor.
- Biz de, alıştık buna. - Biz de.
- Yardım ister misin? - Hayır.
TANRI YANIMIZDA
- Gelir misiniz, peder. - Teşekkürler, peder.
Birkaç gün içinde, aileleri karıları korkunç haberi alacaklar.
Düşünmek bile istemedikleri haberi.
Ve onlar için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.
Seni de... Seni de sarıp bir çukura atacaklar.
Hala vaktimiz varken, hadi gidelim.
Geçiş iznim var, Hollanda çok uzak değil.
Orası savaşta değil. Orada bir geleceğimiz var.
- İmkansız! Kaçamam. - Bu kaçmak değil, birlikte kalmak.
Ben bir askerim. Tıpkı diğerleri gibi.
Benim de buradaki herkes gibi vazifem var.
Hollanda o kadar da yakın değil.
Yakalanırız. Geçiş iznin olsa bile.
Belki başka bir çözüm vardır.
Fransa sınırı 100 metre ileride. Onu geçsek yeter.
- Çay yaptım. İster misiniz? - Gidelim.
Hadi gel.
Bu arada, diğerleri bu mektupları sana vermemi istediler.
Askeri postaya güvenemiyoruz.
- Berlin'e geri dönüyorsundur diye düşündük. - Tabii.
- Hadi Morallec! - Hadi!
Almanların başı dertte gibi görünüyor.
Dün gece karınıza olanları duydum. İsterseniz ona bir mektup ulaştırabilirim.
Bunu neden yapasınız ki? Ya yakalanırsanız...
Zaferimizi bir mektup engelleyecek değil ya!
Nasıl olsa, Paris'i aldığımızda, her şey bitince,
bizi Vavin sokağında bir şeyler içmeye davet edersiniz.
Orada içki içmek için Paris'i istila etmeniz gerekmez.
Günde kaç fişek harcıyorsunuz? Kaç tane?
- 10 tane - 10 mu?
- Ya siz? Bir dakika, 8 tane. - Öyle mi?
- Ya siz kaç tane? - 7 tane
7 ve 8. Biz 5! Şaşırmadım.
Dün, William saatlerce bize ateş açan 2 Almanı öldürmeyi başardı.
Eğer böyle devam ederse, birlikteki en iyi nişancı haline gelecek.
Bizimkilerin gözü kekte, ama ben ve William onu çok iyi koruyoruz.
İkimizden de sevgiler
Hala burada mısınız? Bir araç yollamayacaklar mıydı?
Bekledik ama kimse almaya gelmedi.
Sanırım karargahtaki parti uzun sürdü, herhalde daha kimse kalkmamış.
5 dakika önce beni karargahtan aradılar, ortadan kaybolduğunuzu bildirdiler.
Kaçtığınızı sanmışlar, Sprink.
Bayan Sörensen ile birlikte burada olduğunuzu,
bizim askerlerimiz için şarkı söylemeye geldiğinizi söyledim.
Gerçekten çok etkilendiler.
Onlar gelene kadar size gök kulak olmamı söylediler.
Bayan Sörensen Berlin'e dönecek ve siz de tutuklanacaksınız.
2 haftalığına. Cepheye itaatsizlik suçundan.
İtaatsizlik mi? Harika!
Neden bahsediyor bunlar? Yarınki planınız nedir, yüzbaşım?
Karşı tarafla küçük bir futbol maçı sonrası bir şeyler atıştırmak mı?
Ya da sizinle şampanyalarını paylaşanları tavşanlar gibi vuracak mısınız?
Hangisi olacak? Bunların hepsi artık anlamsız.
- Yarın ölmek dün olduğundan daha saçma. - Kes sesini, Sprink!
Hiç kahve kaldı mı?
Félix! Buraya gel!
- Fransız yüzbaşı burada mı? - Şimdi geldi.
Orada ne yapıyorsunuz? Herkes kendi ordugahına demiştik.
Biliyorum, ama topçu birliğimiz 10 dakika içinde size ateş açacak.
Ben de gelip, bizim sipere sığınabilirsiniz diyecektim.
Nöbeti devretmiş olsaydınız, yenileri uyarmazdım.
Daha bir adım bile atamadan tarafsız bölgede sizi vurmuşlardı zaten.
Saha eşitliği için, usul böyledir.
Tek kelime etme, Sprink.
Tam isabet! Özür dilerim.
Kahretsin! Her şeyi yeniden inşa etmek gerekecek.
Bu arada, bu karıma yazdığım mektup...
Ateş durdu. Geri dönme vaktiniz geldi.
- İkiniz de savaşta başarılar dilerim. - Bence henüz bitmiş değil.
Şimdi de bizim topçular ateş açarsa hiç şaşırmam.
Tabii, böyle olması gerekir.
Bu sefer, artık orada kalırız. Sizi tanıdığıma memnun oldum.
- Belki başka şartlarda, bir şeyler yapabiliriz... -Belki.
Belki Vavin sokağında bir içki içebiliriz, turist olarak.
"Müthiş" oldurdu, siz böyle dersiniz değil mi?
Evet. Sizin Fransızcanız benim Almancamdan çok daha iyi.
Bu bir yetenek değil, sizin karınız Alman değil.
- Evet. İyi şanslar. - Sana da.
- Hoşça kal. - Tanrı seni korusun.
- Hoşça kal. - İyi şanslar.
Hadi, çocuklar!
Yüzbaşım! Mitralyözlerinin yerini belirledim. Hepsi bunun içinde.
Jörg...
- Ne yapıyorsunuz burada? - Bizi hapse atmanı istiyoruz.
Hapis mi? Bu imkansız!
Sizin burada oluşunuzu üstlerime nasıl açıklarım? Bunu yapamam!
Siperlerinize dönün, hepsi bitti artık.
Efendim, Alman tarafına dönersek, bizi ayırırlar.
Bizi herhangi bir yere hapsedin, yeter ki ayrılmayalım.
Size yalvarıyorum.
- Terzi. - Evet, efendim?
Şu ikisini geri hatta götür, köye. Mahkumlar.
Okul binasına koy, ben başka yerde yatarım. Ve onlarla kal, yarın dönüyoruz.
Yüzbaşım! Şunu Kızıl Haç'a verir misiniz? Çok önemli.
Ponchel! Ponchel!
Ponchel nerede? 1 saattir onu arıyorum.
- Yemek yemeğe gideceğini söyledi. - Yemek mi?
"Sevgilim, düşmemek için ipine sarılmış bir dağcı gibi
"senin hayaline sıkı sıkı tutundum..."
"Zavallı adam iki hat arasında öldü..."
"Başka Poincaré gelip, Lorraine'i kendisi alsın, bana ne!"
"Çok iyi gidiyorduk, bize 6 tane attılar!"
"Meğer hepsi Bayern diye bir Berlin takımında oynuyorlarmış..."
"O kadının sesini asla unutamam..."
"Siperimde huzur içinde oturdum.
"O piçlerle içki mi içecektim bir de! Ölürüm daha iyi!"
"Kabul etmek lazım siperleri bizimkinden iyi"
"İskoç fotoğrafçı yeni yılın ilk günü fotoğrafımızı çekme sözü verdi.
"Yeniden birlikte olmak için bir şans."
"İngilizlerle birlikte, Almanların davetini kabul etmeye karar verdik."
"Yeni yılı onlarla geçireceğiz."
"Beraber İskoçların bize öğrettiği şarkıyı söyleyeceğiz."
"Ve her şeyden önemlisi koltuklarında rahat rahat
oturup bizi buraya şutlayan o piçlerin şerefine içeceğiz."
Hadi, iç. Artık sizin.
İskoçya'daki kilisenize geri dönüyorsunuz.
Size ayrılma emrini getirdim.
Benim yerim acı çeken ve inançlarını kaybetmiş
olanların yanıdır. Ben buraya aidim.
Hayal kırıklığına uğradım biliyor musunuz?
Acemi birliğine katılmak için müracaat ettiğinizde,
size bizzat kefil oldum.
Ama sonra olanları duyduğumda sizin için dua ettim.
Tüm içtenliğimle inanıyorum ki, o gece Yüce İsa
hayatımın en önemli ayini için bana yol gösterdi.
Ben O'nun güvenine layık olmaya çalıştım.
Ve onun mesajını herkese iletmeye çalıştım, bu her kim olursa olsun.
Seni Noel gecesi dinlemiş olan o adamlar, yakında buna pişman olacaklar.
Çünkü Majesteleri Kralımız, o alayın birkaç gün
içinde dağıtılması emrini verdi.
Şimdi bu zavallı çocuklar, ön cephenin kim bilir neresine gidecekler.
Ve aileleri ne düşünecek acaba?
- Affedersiniz efendim, çocuklar hazır. - Geliyorum.
Senin askerlere verdiğin sapkın vaazları düzeltecek
bir vaaz vermem için bekliyorlar.
Yüce İsa size doğru ama dar olan yolu yeniden bulmanız için yol göstersin.
Bu yolun gerçekten İsa'nın yolu olduğuna emin misiniz?
Doğru soruyu sormuyorsunuz. Şöyle sormalısınız;
Gerçekten aramızda kalmaya uygun musunuz?
Tanrı'nın evinde kalmaya uygun musunuz?
Tanrı sizi korusun.
Yüce İsa şöyle demiştir:
"Dünyaya barış getirmeye geldiğimi düşünmeyin.
"Ben dünyaya barış değil, kılıç getirdim."
Aziz Matthew'un İncil'inden.
Evet, kardeşlerim Tanrı'nın kılıcı ellerinizde.
Siz medeniyetin asıl koruyucularısınız.
Şer güçlere karşı hayır güçleri sizlersiniz.
Bu savaş, aslında dünyanın özgürlüğünü koruyacak olan,
dinimiz adına yapılan kutsal bir savaştır.
Aslında, size söyleyeyim. Almanlar bizim gibi davranmıyor.
Bizim gibi düşünmüyorlar.
Çünkü onlar Tanrı'nın çocukları olan bizler gibi değiller.
Sadece sivillerin olduğu şehirleri bombalayanlar
Tanrı'nın çocukları olabilirler mi?
Mükemmel silahlara sahip olup kadınların ve çocukların
arkasında saklananlar mı Tanrı'nın çocukları?
Tanrı'nın yardımıyla, Almanları öldürmelisiniz,
İyi, kötü, genç yaşlı demeden.
Hepsini öldürün.
Öldürün ki bir daha böyle bir şey olmasın.
Tanrı sizin yanınızda! Hep yanınızda olacak!
Her şeye kadir olan Tanrı sizi korusun.
Baba, oğul, kutsal ruh adına. Amin.
- Herkes siperlere! - Herkes siperlere!
Çabuk!
Hayır, burada kal! Ne yapıyorsun?
Şu Almanı vurun!
Ne duruyorsunuz? Vurun, kahretsin! Tatil günleri bitti.
Emirlere itaat edin! Vurun! Vurun!
Ateş!
Siperden inin!
Yüzkarasısın Gordon. Yazıklar olsun!
Bir Alman zannedilip ölmek ne kadar salakça değil mi efendim?
- Ne yapıyordun, kahretsin? - Bir Alman bana yardım etti.
Annemi gördüm. Eskisi gibi kahve içtik.
Senin de oğlun olmuş. Adı Henri...
- Nasıl kendini... - Nasihat vermeye geldiyseniz, hemen gidin.
Bunun ciddiyetinin farkında değil misin? Bu büyük bir vatan hainliği!
Karşılığı ölüm cezası olabilir. Sizi bundan kurtaran
sadece 200 adamınızı birden idam etmeyi göze alamamamız.
Şimdiye kadarki diğer arkadaşça davranış vakalarını söylemiyorum bile.
Ya kamuoyu bunu duyarsa...
- Merak etmeyin, kimse anlatmaz. - Umarım.
- Tabii, tahmin edebiliyorum. - Neyi tahmin ediyorsunuz?
Çocuklar bundan utanmıyor. Anlatmazlarsa
kimse inanmayacağından ya da anlamayacağındandır.
Ülkesi işgal altındayken düşmanla alem yapmak!
Ülke mi? Burada neler çektiğimiz hakkında hiçbir fikri var mı acaba?
Hiçbir şikayet etmeden neler yaptığımız hakkında?
Anlatayım size...
Almanlara karşı, doldurulmuş hindileri mideye indirip "Almanları öldürün"
diye haykıranlara hissettiğimden daha yakın hissettim kendimi.
- Saçma sapan konuşuyorsun. - Hayır, siz sadece
bizimle onların yaşadığı savaşı yaşamıyorsunuz.
Sen ve adamların yeniden Verdun bölgesine katılacaksınız.
Tek bir konuda haklıydın: Bu savaşı ben de anlamıyorum.
Benim askerlerim süvariydi, sen de orada kariyer yapabilirdin.
Bugün, küreklerin silahlardan ağır bastığı bir savaşa çağrıldım.
İnsanların her şey bittiğinde görüşmek üzere
düşmana adreslerini verdiği bir savaş...
Ayrıca üzerinde Almanlardan bir not bulduğumuz bir kedi:
"İyi şanslar, yoldaş"
Kediyi vatan hainliği suçundan tutuklama emri aldım.
Bir sonraki emre kadar
Dede oldun baba.
- Adı Henri. - Neden bahsediyorsun?
- Bunu nereden biliyorsun? - Sen anlayamazsın.
Henri? Fena değil.
Henri Audebert!
Bu savaşta hayatta kalmaya çalışalım, onun için.
Hadi...
Oturun!
2 gün içinde Doğu Prusya'da olacaksınız.
Rus ordusuna saldırıda yer alacaksınız.
Umarım sertliğinizi düşmanın yüzüne karşı gösterirsiniz.
Bu tren anavatandan geçecek ama ailelerinizi görme imkanınız olmayacak.
Neden? Sanırım tahmin edebilirsiniz.
- Yaşasın Kayser Wilhelm! - Çok yaşa Kayser!
Artık herkesi yüzbaşı yapıyorlar!
Bu film, 1914 senesi Noel gecesinde cephenin çeşitli yerlerinde
dostluk kurmuş Alman, İngiliz ve Fransız askerine adanmıştır.
Bu film gerçek tarihsel olaylara dayanmaktadır.
Yaşayan ya da ölmüş gerçek kişilerle olan benzerlikler
tamamen tesadüfi ve yazarın isteği dışındadır.