Witam was, fani a cappella.
Nazywam się John Smith, a u mego boku siedzi
Gail Abernathy-McKadden-Feinberger.
- Ten już zostanie. - A więc do trzech razy sztuka.
Słuchacie "Let's Talk", internetowego podcastu a cappella.
Nadajemy na żywo ze stolicy,
w której Bellas z Barden University rozniosą historyczny Kennedy Center.
Pokonały wszelkie przeszkody na swojej drodze, prawda, Gail?
Absolutnie, John. Pierwsza zwycięska grupa kobieca.
Trzykrotne obrończynie tytułu. A dziś są tu z nami
i wystąpią dla samego Prezydenta w dniu jego urodzin!
Cóż za inspiracja dla wszystkich dziewczyn zbyt brzydkich, by być cheerleaderkami.
{Y:i}Oto Beca Mitchell, liderka grupy.
{Y:i}Spójrz na te cekiny i świecidełka. A ich stopy nie przestają się ruszać!
Florencia Fuentes właśnie załatwiła sobie Zieloną Kartę!
Będzie musiała tak skoczyć przez płot do Meksyku.
- Ona jest z Gwatemali. - To i tak bez znaczenia.
Tyle się tam dzieje, że nie wiem, na co patrzeć.
Za moich czasów ubieraliśmy marynarki i śpiewaliśmy,
czasem ktoś strzelił palcami, jeśli był nakręcony.
Kolejna niespodzianka!
Otyła dziewczyna, zwisająca z sufitu.
- Któż o tym nie marzył? - Wielu z nas!
- Nie ubrała bielizny. {y:i}- O Boże.
Uwaga, nagość! Mamy problem z odsłonięciem!
- Wciągnijcie ją. Do góry!
- Uważajcie, przekręca się. - Uwaga!
Odwróćcie wzrok lub weźcie to na klatę!
- Tylko nie przód. Nie chcemy go widzieć! - Nie!
Wszystkiego najlepszego, Panie Prezydencie!
Australijska piosenkarka, Gruba Amy, dała Prezydentowi USA urodzinowy prezent
podczas wczorajszej imprezy w Kennedy Center.
Mówiąc "prezent", mam na myśli jej waginę.
Pokazała waginę Prezydentowi.
PITCH PERFECT 2
::PROJECT HAVEN:: Napisy: peciaq & piterss
Wszystkie oczy zwrócone były na Barden Bellas.
Trzykrotne zdobywczynie mistrzostwa a cappella,
które, jak się okazało, naprawdę istnieją.
Organy ścigania wykluczyły już atak terrorystyczny,
a Bellas przysięgają, że był to wypadek i wystosowały nawet przeprosiny.
Jest mi bardzo przykro z powodu smutku, który spowodowałam.
Czuję, że zostałam już ukarana
poważnym otarciami.
Dowód "C"...
Ohyda. To kolejny przykład zaniku kultury i jakiejkolwiek moralności.
Brak bielizny wydał mi się zaplanowany.
Albo ją ubierasz, albo tego nie robisz.
Codzienny wybór.
Sądziłem, że obciachem jest śpiewanie a cappella. Aż do dziś.
Zwykle były na fali, ale wczoraj były na równi pochyłej, a potem na podłodze.
Narodowa hańba.
Wracasz z Prezydentem limuzyną do domu,
nagle kamera robi na niego zbliżenie, a on: "Ta cipka była nie z tej Ziemi!"
Chloe, wyluzuj. To był wypadek. Nie spalą nas na stosie.
Przedstawiciele Stowarzyszenia tam są, rozmawiają o nas z dziekanem,
i kto wie, co się stanie?
Wygrałyśmy trzy mistrzostwa. Nic nam nie zrobią.
A poza tym może już czas, by pomyśleć o czym innym.
- Niby o czym? - Nauce, pracy, życiu?
Ta grupa to moje życie.
Trzy razy oblałam rosyjską literaturę, by pozostać Bellą!
To najgorsze, co nas kiedykolwiek spotkało!
Zanim przyjechałam do USA, siedem lat miałam sraczkę.
Ale tak, to jest straszne.
Dziekan was teraz przyjmie, wy zdziry.
Dobre imię uczelni trafiło przez was do rynsztoka.
Do tego zezłościliście tych państwa,
których nazwisk zapomniałem.
Wasze odsłonięcie Południa na oczach Prezydenta
poważnie nadszarpnęło całą społeczność a cappella.
Bardzo.
Wyczerpaliśmy fundusze, a sponsorzy się wycofują.
Musimy ukarać was dla przykładu.
Bellas, zgodnie z decyzją tegoż komitetu,
dostają zakaz występów na poziomie uczelnianym.
Warunki waszego zawieszenia wyszczególniono w tym dokumencie.
Przykro mi, ale to koniec.
Bądźmy rozsądni.
Amy przeprosiła. To był wypadek.
- Czyżby? - Anulujecie nasze tournée?
Kto zaśpiewa hymn na Puppy Bowl?
Zastąpią was Mistrzowie Europy.
Niemieccy zawodowcy.
Nie rozbiorą się.
Nie możemy bronić tytułu ani koncertować?
I organizować przesłuchań.
Nie chcemy, byście rozmnożyły się jak grzyby po deszczu.
To wszystko? Czyli koniec z Bellas?
Drogie panie, przykro mi, że to postępowanie was zszokowało.
Szczególnie na ostatnim roku.
Ale prawda jest taka, że jesteście tylko kobietami.
I wszystkie będziecie niedługo w ciąży.
Mamo, jestem spóźniona na wprowadzenie. Puść mnie.
Nie mogę.
- Nie dam rady. - Dasz.
Moje jedyne dziecko opuszcza gniazdo.
Stajemy czy mam dalej śpiewać?
Nie wiem, jak wytrzymam bez spontanicznego śpiewu.
Pokochasz to miejsce.
Obiecaj, że będziesz dzwonić.
I nie bój się wyrażać siebie.
Ale nie za pomocą tych guzików w uszach,
- chyba że zrobisz... - Zwolnij.
Nie zrobię nic szalonego. Będę pisać piosenki i dołączę do grupy a cappella.
Ale nie do byle której grupy.
Bellas są instytucją.
- Moje dni jako Bella... - były najlepsze w twoim życiu.
Wiem. I nie mogę się doczekać, by zostać Bellą.
O ile mnie przyjmą.
Na pewno cię przyjmą, skarbie.
Dzięki mnie, urodziłaś się jedną z nich.
Wtedy będę twoją mamą, a także... siostrą!
Ohyda.
Kolejny etap mojego życia...
się rozpoczął.
Nie ma tu słowa o pozbawieniu nas tytułu krajowego.
I jako urzędujący mistrzowie, jesteśmy zaproszone
do reprezentowania USA na Mistrzostwach Świata.
A tak, Mistrzostwa Świata A Cappella, gdzie co cztery lata
grupy z całego świata walczą o światową dominację.
Wybaczcie. Chyba powinnam być podekscytowana.
Nie powstrzymamy was przed udziałem w Mistrzostwach Świata.
- Ale to nie pomoże wam tutaj. - Ani trochę.
- A jeśli je wygramy? - Wygracie?
Miałybyście... pokonać... wszystkie inne grupy?
Skąd tak wielkie marzenia w tak drobnym ciele?
Co jeśli wygracie?
Co jeśli wygracie mistrzostwa?
- Zdejmiecie wtedy zakaz? - Jasne.
Zespół z Ameryki nigdy nie wygrał.
- Bo nas nie znoszą. - Cały świat.
Cały świat nas nienawidzi.
Witam was, pierwszoroczniaki, na Uniwersytecie Barden!
Złaź ze sceny, nikogo to nie obchodzi.
Dokonaliście świetnego i taniego wyboru.
Przygotowaliśmy dla was wyjątkowy występ.
Duma Barden University...
Treblymekers!
Dziękuję wszystkim!
Nazywamy się Treblemakers. Ja jestem Jesse, a to jest a cappella!
Chloe, nie obwiniaj się. Jesteś ruda, to wystarczająca kara.
To nie twoja wina. Wszystkie ją ponosimy.
Jeśli nie wygramy, będziemy jakąś bandą lasek, które się kumplują?
A co w tym złego?
Jeśli nie wygramy, koniec z Bellas.
To najtrudniejsze wyzwanie w naszym życiu.
Gdy miałam 9 lat, brat próbował sprzedać mnie za kurczaka, więc...
Zrobię to z kimkolwiek trzeba, byśmy wróciły na szczyt.
- Chyba zrobisz, co trzeba. - To też.
To wspaniałe wieści.
Mogę zacząć w poniedziałek. Jaram się poniedziałkiem.
Wybaczcie. Nie używam zwrotu "jaram się".
Jestem spoko, polubicie mnie.
To też było słabe.
Musimy wyjść temu naprzeciw.
Chcę 100% poświęcenia i maksymalne skupienie.
Dobrze, widzimy się w poniedziałek.
Beca kończy!
Dziewczyny, idziecie na imprezę?
To impreza kiki, możecie nawet być na niej boso.
Takie są najlepsze!
Świetna robota. Pozamiataliście.
Dziękuję.
- Lubisz a cappella? - O tak. Marzę, by zostać Bellą.
To moje największe marzenie.
Dobrze słyszę? Marzenia? Ben Applebaum, do usług. Witaj.
Jesteś taka natchniona...
że chciałbym przepiłować cię na pół.
To magia. Jako trik. Tym się zajmuje.
- Jasne. - Nie będzie dziwnie, jeśli to zaakceptujesz.
Wytłumacz się, stary.
Całkiem odpłynąłem. Jak mi poszło?
Szczerze? Bywało gorzej.
Minęły miesiące, a my wciąż dostajemy listy z hejtami?
"Na bujne owłosienie"?
Jesteśmy zapisane.
Szukajcie paszportów, bo jedziemy
do słonecznej i pięknej Kopenhagi.
- Gdzie to jest? - Nie wiem, oblałam gegrę.
Zawody są zdominowane przez tę głupią niemiecką grupę, która przejęła nasze tournée.
Chyba ukradła nasze tournée.
Musimy dokopać tym Szkopom.
Nie mogą być zbyt dobrzy. Nie mieli dobrego piosenkarza od czasów Hasselhoffa.
Rozpieprzymy te zawody, a gdy to zrobimy,
hejterzy tacy jak... Sonia... Sotomayor... pożałują.
Wredna sucz.
Bellas powracają!
Gadałyście dziś z Becą?
Trema przed pierwszym dniem?
Co ty. Będę humorzasta i chłodna. Artyści to uwielbiają.
Ja też.
Trzymaj.
Czemu czuję się winna?
Oddałam Bellom wiele, prawda? Trzy lata życia.
Jasne. Nie powinnaś czuć się winna, że próbujesz ruszyć dalej.
- To wielka sprawa, nie? - Bardzo wielka.
Nic nie powstrzyma mojej panny!
Nie znam go.
- Daj czadu! - Możesz już iść.
Jesteście gotowi czy...
Ludzie, zbierzcie się wszyscy!
Żwawo! Wstawać! Wszyscy do stołu.
Ostatni przy stole będzie przeglądać Youtube'a w poszukiwaniu nowego Biebera.
Za tydzień kończę 25 lat, więc możemy pójść to oblać.
Frank, mniej gadania. Bardzo dziękuję.
Dobra, moi drodzy. Obczajcie to.
To...
Dax... co z informatykiem? Dzwoniłeś do niego?
Tak, gadaliśmy.
Zrozum, że w moim życiu zawsze wszystko działa.
Tutaj też musi.
- Ma oddzwonić. - Boże.
- Sam zadzwonię. - Nie teraz.
Zaczynamy.
Oto Lew we własnej osobie.
Legendarny Snoop D-O-G-G,
śpiewający "White Christmas" na odpaleniu choinki w Moskwie.
Muzyka jednocząca świat czy cholera wie co bardzo go poruszyło,
więc teraz planuje wydać własny bożonarodzeniowy album.
I ponieważ śpię na stosie nagród,
postanowił zatrudnić mnie jako producenta.
Przecież wypuścił już świąteczny album.
Gdybyś przesłuchał go dokładnie,
jak ja, lecąc złotą lotnią wraz z T.I.'em
wiedziałbyś, że te kawałki nie są klasykami.
Przesłuchałem go przy dwóch okazjach.
Na lotni z T.I.'e,
i w statku kosmicznym, który zbudował Eminem.
Nie potrafi latać, ale są pewne plany, dobra?
Więc jeśli możesz, to się zamknij.
Oto w czym problem.
Gdy ostatnio sprawdzałem, istniał ponad milion
albumów świątecznych z tą samą dziesiątką piosenek.
Mówię wam, potrzebuję teraz pomocy każdego z was.
Czekam na pomysły, co zrobić, by ten album się wyróżniał.
Zrozumieliście?
Czekam na propozycje.
Cokolwiek.
Wysłucham każdego pomysłu. Każdy może mówić...
- A gdybyśmy... - Poza tobą.
Może załatwmy mu te psy, które wyszczekują "Jingle Bells"?
Niech zgadnę, zaproponowałeś psy, bo artysta to Snoop "Dogg"?
No tak.
To bardzo dobry przykład... fatalnego pomysłu.
Rób okrążenie.
- Co? - Okrążenie.
- Ale ubrałem rurki. - Mam to gdzieś.
Ruchy, chcę zobaczyć jak przebierasz nogami.
Raz, dwa!
Powinienem dać wam więcej czasu. Macie minutę. 60 sekund.
Mój czas jest niezwykle cenny i mam go bardzo mało.
Snoop przyjeżdża i potrzebuję naprawdę dobrych pomysłów.
Wybacz zmierzwione cycki, przed chwilą skakałam.
Przyszłam z przesłuchań, bo was tam nie było.
Chciałabym dla was zaśpiewać.
Mamy zakaz przyjmowania nowych członkiń.
Czekajcie. Jestem Junkiem.
Jakim znowu Jankiem?
Jestem Emily Junk.
Dziwne, wiem. Nazwisko po mamie. Ojciec nazywa się Drągal, więc...
Jestem Sukcesją. Junk.
Moja matka była Bellą.
- Twoja mama to Katherine Junk? - Kto?
Najlepsza z Bellas w 1981 roku.
Zapoczątkowała synkopatyczny twerking.
I podobno jej głos ma osiem oktaw.
To prawda. Nie chciałybyście usłyszeć jej z ojcem w sypialni.
Powiedziałaś coś takiego?
Jeśli Sukcesja pragnie przesłuchania, musimy jej na nie pozwolić.
Pokaż, co potrafisz.
Teraz? Tutaj? W tej chwili?
Wykonam własny utwór, nad którym pracuję,
ale nie jest jeszcze skończony, więc...
nie bądźcie wredne.
To było chamskie, co?
- Gruba Amy, masz piękną waginę. - Dziękuję. Kontynuuj.
Nad tym jeszcze pracuję...
Wszystko można jeszcze zmienić.
Wybacz nam na chwilkę.
Jest niezła. Możemy ją przyjąć?
Co niby mamy powiedzieć, skoro stoi zaraz obok?
- Solistki z niej nie będzie. - No.
To ona przyszła do nas, więc nie łamiemy zasad.
- Idealna luka. - Dobrze mieć zapasową osobę.
W razie gdyby którąś z nas porwano dla okupu,
wtrącono do kontenera i karmiono jedynie liśćmi i nasionami.
Zgadzam się. Potrzebujemy świeżej krwi.
Nie powinnyśmy decydować bez obecności Bec.
Trzymam centa pod językiem.
Nie uważacie, że to dziwne, że ani na chwilę nie otworzyła oczu?
Znów o niej gadamy, a stoi metr dalej.
Ale skoro już obgadujemy... o co chodzi z tymi żyrafimi nogami?
Dobra, zagłosujmy.
Kto jest za przyjęciem, śpiewa gis, a kto przeciw - es.
Raz, dwa...
Fajną masz bluzkę.
Witamy w Bellas!
O żeż ty Boże!
- Nie rób tego, przestań. - Stara, przestań.
Sorka.
Kiedy początek inicjacji?
Wrócę do siebie i udam zaskoczoną, jak zarzucicie mi worek na głowę
i każecie układać kostkę Rubika, wysysając wódkę z tamponu.
Moja matka tak miała.
- Ale nie u nas. - Rozejrzyj się.
Raczej nie mamy nadmiaru tamponów.
No dobra! Weźcie się w garść, drogie panie, bo imprezujemy!
Mamy bilety do Kopenhagi i nowiutką Bellę!
Do dzieła!
Powinnam... a dobra, zostawię to.
Wpadnijmy w jakieś tarapaty.
Ten krzak zawsze tu był?
- Uwaga! - Wiecie, że tam jest brama?
Moja pierwsza impreza na studiach.
To nie jest zwykła popijawa, tylko coroczna impra a cappella.
Przygotuj się na niepewnych seksualnie facetów.
Bellas! Witamy serdecznie!
Jesse! Gdzie Beca? Nie miała być tu z tobą?
- Ja myślałem, że z wami. - A nie z tobą?
- Benji, tak? - Tak. Slargen.
Norf... fless... panten...
Wybacz... to nie... to nie są słowa.
- Kino. - Zapraszasz mnie na randkę?
- Tak. - To takie słodkie!
Ale to mój pierwszy dzień tutaj...
Nie chciałabym się z czymkolwiek śpieszyć.
Zdążyłaś!
Nie przegapiłabym ostatniej imprezy.
Jak było na stażu?
Przejrzałam na oczy. Nie żartują tam.
Chloe pytała, gdzie jesteś. Czemu im nie powiedziałaś?
Bo ona...
Jest zafiksowana na punkcie zawodów. Czekam na dobry moment.
Bumper powraca!
Ochrona kampusu.
- Bumper, Bumper! - Gruba Amy powraca!
Chociaż byłam tutaj przez cały czas!
Ale ja wróciłem i to poważna sprawa, bo powróciłem na stare śmieci!
Rzuciłeś studia tak dawno, że pewnie teraz masz kupę kasy.
Mam bardzo kiepskie wieści...
- Jakie? - Zostałem konkretnie wybrany
jako kandydat do listy rezerwowej
do udziału w bardzo znanym programie telewizyjnym.
- Serio? - Wiem, co myślisz.
Boże, Bumper... zamknij się i po prostu mnie całuj.
Bumper, proszę, zrób to...
Wcale tak nie mówię.
Dokładnie tak.
- Wcale nie. - Wcale tak.
Nie mówię tak,
- więc się zamknij. - Ty się zamknij.
Tak się cieszę, że poznam dziewczynę, która nadała Bellom ich brzmienie.
Jesteśmy siostrami. Nie mogę w to uwierzyć.
Chloe pisała, że mamy Sukcesję. Nie wiedziałam, o co chodzi.
Przypomnijcie, co robimy na pokazie aut?
Mamy ku temu jeden bardzo ważny powód.
Zbadanie konkurencji.
Wiedza, czego się spodziewać pomoże nam wygrać Zawody.
No dobra, gdzie są ci złodzieje tournée?
Zachowaj godność.
To wszystko miało być nasze.
Nienawidzę tych Niemców.
Poruszyły się i tyle. Reszta nie będzie tak fajna.
Ale jadą do tyłu i prowadzą je laski.
{Y:i}Nazywamy się... Das Sound Machine.
{Y:i}Niemiecki kolektyw, który na koncercie
{Y:i}pracuje nad dźwiękowym mistrzostwem.
{Y:i}Nie ma lepszego akompaniamentu dla samochodowej doskonałości.
Są ich tłumy. Jak konkurować z tak liczną grupą?
Są niesamowici.
Klaskamy?
- Mamy klaskać? - Nie wiem.
Barden Bellas. Przyjechałyście do nas?
Czy to dlatego, że...
jak to mówią dzieciaki... czujecie zazdro?
Nie ma żadnego zazdro.
Powinniśmy wam podziękować za tę możliwość.
Za waszą nieudolność.
Wyślemy im coś? Może kosz owoców?
Chyba że wolicie muffinki?
Nie przyjechałyśmy się awanturować,
tylko zbadać przed Mistrzostwami, na których skopiemy wam tyłki.
Otóż to.
Ty? Ty będziesz tym kopaczem tyłków?
Jesteś malutka. Jak jakiś elf.
A może wróżka? Właśnie tak.
- Troll. - Właśnie.
Jesteś trollem.
A ty jesteś... fizycznie doskonała.
- Dziękuję. - Co nie znaczy, że cię lubię.
Nie boimy się Mistrzostw,
bo po naszym występie nie będzie co zbierać.
I czym tego dokonacie? Resztą ciała Tłustej Abby?
- To nie moje imię. - Nie znam go.
Co za różnica... Otyła Ludmiła, Nieelastyczna Monika, Leniwa Oliwia...
Nazywam się Gruba Amy i takich jak ty jem na śniadanie.
Wasza grupa jest jak... ożywiony bałagan.
Bałagan, który się podgrzewa,
żeby pod koniec był jeszcze bardziej żywy.
Kochane, skorzystajcie z mojej rady. Nie próbujcie nas pokonać.
Nie da się. Jesteśmy najlepsi.
Muszę iść odpocząć, bo szyja mnie boli.
Zdrętwiała od patrzenia w dół.
To, że przez was jestem seksualnie zdezorientowana
nie znaczy, że się was boję.
Nie mam nic do stracenia. Dosłownie nic.
Auf Wiedersehen, gnoje.
Co się ze mną dzieje? Czemu tak macham łapami?
Dobra, dziewczyny, skupcie się.
Musimy pokonać tych niemieckich głupków.
Zastosujemy ich własną metodę. Zrobimy to samo, ale lepiej.
Sprawdzimy umiejętności każdej z nas, by wycisnąć maksa z choreografii.
Ale najważniejsze, że będziemy się dobrze bawić?
Sukcesja, nie zrozum mnie źle,
ale jesteś głupia jak but.
Jeszcze raz!
To normalne, że w ogóle dziś nie śpiewałyśmy?
Ciężko śpiewać bez aranżacji,
a to moje zadanie, więc dzięki za przypomnienie.
Im szybciej to załatwisz, tym szybciej zrobimy układ.
- Biorę się do roboty, Chloe. - Cudnie.
Musisz wiedzieć, że ciężko pracowałam
nad swoim spokojem i nad oczami.
Liczyłam na jakieś twoje wskazówki.
Nie wiem, gdzie mnie widzisz podczas występów...
Nie chcę być niemiła, ale jestem umówiona.
- Świetnie ci idzie. - Dzięki.
Chwila przerwy. Daj mi chwilę.
Chwila przerwy? To było mega, o co ci chodzi, gościu?
Nie chodzi o ciebie, to problem techniczny. Zrób sobie pięć minut przerwy.
No ja myślę,
bo w moich uszach brzmiało to... nieskazitelnie, stary.
W tej piosence... póki co, nie ma w niej nic specjalnego.
- Jakieś pomysły? - Wysłuchaj mnie.
- Dax, błagam cię... - Wywalimy dzwonki z sań
i zastąpimy je kalimbą.
Ta na palce...
Wiem, co to jest kalimba i jak się na niej gra.
- Kalimba... - Milcz.
Idź do kąta. Zjedz lunch w kącie.
I gdzie postawię swój sos sriracha?
Jeszcze jeden hipsterski tekst i wcisnę cię do pokrowca na fagot.
Odwróć się.
Mierzcie wyżej, ludzie.
I zachowajcie ostrożność przy następnej propozycji.
Niech zaśpiewa to jeszcze raz w ten sam sposób.
Kim ty jesteś?
Nikim, dosłownie. Coś mi wpadło do głowy.
Nie no, w porządku. Jasne.
Innych pomysłów jakoś nie słyszę.
Powtórzmy to. Dokładnie tak samo.
Ponownie.
Jasna sprawa, synu.
Albo coś innego, mogłabym...
Było mega, Snoop.
Wielkie dzięki, serio. Zrób sobie przerwę.
Wszystko było doskonałe.
Kapitalnie jak na farmie.
Ty śpiewasz.
No, trzy razy wygrałam uczelniane zawody a cappella, więc...
Oboje odnieśliśmy sukces w swojej branży.
Można to tak nazwać.
Co tutaj robisz?
Roznoszę kawę, burrito i takie tam.
Chcę zostać producentką.
Dax, zrób coś dla mnie.
Odwróć się i posłuchaj tej rozmowy.
To jest wartościowa rozmowa.
Jeśli masz jakieś dema, znajdę czas, by ich posłuchać.
- Poważnie? - Jak najbardziej.
Widziałeś, co się tam stało?
Zrobiła coś, co pomogło.
Nagrodzę ja, przesłuchując jej składanki.
Odwróć się.
Z powrotem, proszę.
Snoop, mamy pewien pomysł.
Ja też. Narty wodne. Ale takie na ląd.
- Powaga. Łapiesz? - Genialne.
- Zapiszę to. - Dobry pomysł.
- Co ja widzę? - Wojna na poduszki.
To cofa kobiety o jakieś 30 lat.
Musimy się odstresować.
Znalazłam to na ganku.
Co to takiego?
- Zaproszenie na jakąś imprezę. - Zaśpiewamy?
Nareszcie!
Podali tylko adres i hasło.
Seksownie i tajemniczo.
Liczę swoje zęby przy innych ludziach.
Też się boicie?
Niezbyt. Już i tak żyję dłużej, niż się spodziewałam.
Hasło?
Pierdnięcie?
Nie widziałaś nawiasów?
Bellas! Super, że jesteście. Zapraszam do środka.
Tak się składa, drogie panie, że stoi przed wami
największy fan a cappella na świecie.
- A więc to ty. - Witam.
W czym możemy pomóc?
W zeszłym tygodniu dotarło do mnie... Nie rób tego, przestań!
Niegrzeczne. Nie dotyka się facetowi gęsi u niego w domu.
Jesteśmy za wcześnie czy...
Właściwie to się spóźniłyście. Zapraszam za mną.
Tutaj zacznie się zabawa.
Das Sound Machine na drugiej.
Stuart Malutki, znów się spotykamy.
Kolejny werbalny nokaut. Moja ulubiona pora dnia.
Porzuciłyście już głupi plan rywalizacji z nami?
Chciałabyś, ty... piękny osobniku.
- Siedzi mi w głowie? - Jak sobie chcecie.
Chętnie was tam wyślę.
Wyślę was pocztą. Duża koperta kosztuje grosze.
No może nie grosze,
ale i tak będzie taniej niż wysłanie konia albo łosia.
Może wy jesteście za wielcy? Wysłanie was kosztowałoby fortunę!
Jesteście ogromni.
Zmienimy jej ksywkę na Stuart Zadziorny.
Muszę znaleźć buty na wyższym koturnie.
Co ty tu robisz? Co jest?
{y:i}- Witamy! - Muszę iść.
- Dlaczego? - Nie wiem.
Witamy na pierwszych finałowych rozgrywkach
Krajowej Ligi Laserowych Ninja A Cappelli.
Dacie... radę... to znieść?!
Przedstawię uczestników.
Jako pierwsi... Treblemakers!
Są z nami także Barden Bellas.
Przed wami również Tone Hangers!
{Y:i}Sorbet, sorbet, sorbet...
{Y:i}a na nim wisienka!
A także mający przerwę od krajowego tourze...
Das Sound Machine!
Duma Wisconsin. Green Bay Packers.
Chciałabym być szynką w jego kanapce.
Jak to będzie działać?
Gdy was wyznaczę, zaśpiewacie piosenkę
z jednej z kategorii wyświetlonych na górze.
Jest tylko jedna zasada.
Musicie czuć rytm. Chodź tutaj.
Musicie śpiewać do bitu, którym rozpoczęto.
To było dobre.
Jeśli nie dopasujecie się do bitu, wylatuje cała drużyna.
Wykrzyczę to,
a potem... Cornelius,
za ciężkie. Mówiłem ci, że złapałem kontuzję, machając flagą.
Zwycięzcy otrzymają...
prawo do epickiego naśmiewania się.
A tak, i jeszcze jedno. Nie wspominałem o tym?
Wartą 42 tys. dolarów kartę prezentową do Dave & Buster's!
Clay Matthews ich uwielbia.
A więc do roboty. Zaczynajmy. Spójrzmy na pierwszą kategorię.
Piosenki o tyłkach.
Jak wszystko w radiu.
Dobrze się zastanówcie.
Rozpoczną... Das Sound Machine!
O Boże, przestań, stary. Co to miało być?
A gdybyśmy tak kontynuowali grę?
Uważasz się za lepszego autora tekstów
niż Sir Mix-A-Lot, facet, którego namaścili Queen?
- Znasz taki zespół? - Tak. Przepraszam pana,
nie mogłem się powstrzymać. Zobaczyłem anioła. Zainspirowała mnie.
Ale pójdziesz do piekła, ponieważ, Treblemakersi,
wylatujecie!
Zostały cztery grupy. Losujemy nową kategorię.
- Miłosne country! - To coś dla mnie.
Nikt tutaj nie ma więcej miłości niż ja. Wybierz nas.
Daj mi to. Właściwie nam. Daj całemu światu.
Ja bym mu dała.
W takim razie zaczniemy... od was! Tone Hangers, wasza kolej!
Damy radę. Zajmę się tym, panowie.
Zajmę się tym.
Cholera, nie mam nic.
Rozcz-aca-rowałeś nas...
Reginaldzie Wilsonie Vankree Matthewsie Czwarty...
Co ty, na Boga, wyrabiasz?
Za bardzo się zajarałem tymi 42 tysiącami...
Teraz możesz się już z nimi pożegnać.
Green Bay Packers...
Obczajmy kolejną kategorię...
SPOTYKAŁAM SIĘ Z JOHNEM MAYEREM
Byłem jego osobistym asystentem!
To takie niesprawiedliwe...
- Zajmiemy się tym. - Do dzieła.
W takim razie zaczniemy od was, Das Sound Machine.
Dlaczego buczycie? Byłem świetny!
To zabawne dla wszystkich,
bo najwyraźniej sugerujesz,
że John Mayer i Tina Turner mają...
- No tak. - Wywalić go! Wywalić!
- Chyba mu nie wierzę. - Mówię prawdę!
Tone Hangersi...
Zostały nam jedynie dwie ekipy.
Będzie się działo!
Zbliżcie się. Zrobimy to twarzą w twarz.
Rzućmy okiem na waszą finałową kategorię.
HIP-HOPOWE BITY LAT 90.
Hip-hopowe bity z lat 90.
Sekunda na zastanowienie...
i po czasie!
Wybacz...
jaki hip-hopowy bit z lat 90. miałaś tu na myśli?
Raczej bit z XXI. wieku.
Tak. Sama to napisałam.
Mówisz, że to autorski kawałek?
Dokładnie tak.
- Zajmujemy się coverami. - Nawet nie spluwamy na autorskie.
- Jak masz na imię? - Emily.
Emily... nienawidzę cię.
W świetle tego żenującego
i nieprofesjonalnego wydarzenia,
jestem zmuszony ogłosić...
- O nie... - Wybaczcie.
że zwyciężyli Das Sound Machine!
- Naprawdę sama to napisałaś? - Nie powinnaś tego robić.
Przez ciebie mają teraz czym nam dosrywać.
Przepraszam, spanikowałam.
Zrozumiem, jeśli każecie mi umrzeć na odludziu.
Nie chcemy, byś... Nie chcemy tego.
Becs, chodźmy zobaczyć się z Green Bay Packers.
Żartuję. Pobzykamy się potem?
A skąd!
To tak czy nie? Bo mrugnęłaś i...
Stuprocentowe "nie"!
Dax... Jak Boga kocham, gdyby nie był moim siostrzeńcem...
Wiem, że jesteś zarobiony, ale przesłuchałeś moje demówki?
Przesłuchałem.
To milczenie nie wróży niczego dobrego.
Posłuchaj...
Pokazałaś, że masz dobry słuch.
Chciałem usłyszeć czegoś więcej,
a dostałem same składanki.
Tym się zajmuję.
Posłuchaj, Reggie... Dobrze mówię?
Beca...
Ludzie często mnie mylą.
Chodzi o to...
Każdy dzieciak może to zrobić na kompie. Nawet Dax...
Fajnie, jak wiążesz karierę z pogrywaniem na weselach,
ale jak chcesz kiedyś uważać się za producenta,
musisz mieć oryginalny głos, musisz pokazać mi, co potrafisz.
Na tę chwilę mam demówkę pełną składanek.
Chciałam wiele wyrazić, dlatego tyle ich jest.
Jak ci tam było? Beca?
Jesteś stażystką jak cała reszta.
Masz talent, oni go mają aż za wiele.
Co cię wyróżnia? Rozumiesz, co chcę powiedzieć?
Fajnie. Mogę...
dać ci jeszcze jedną szansę,
byś pokazała mi, jakim jesteś artystą.
Nie zmarnuj jej.
Ani mi się śni.
Mam nadzieję,
bo boję się pomyśleć, że potrafisz tylko śpiewać a cappella.
I wymieńcie te ręczniki papierowe.
{Y:i}Tu Jesse, skrobnij esa.
To ja.
Pewnie nie odsłuchasz tej wiadomości,
bo nie mam nic do powiedzenia.
Po naszemu mówiąc: "jestem do kitu".
Już śpisz, fajnie.
Napisz, jak się obudzisz.
No co?
Już nie można wyjść na koktajl i wrócić 14 godzin później?
Nie ma w tym nic podejrzanego.
Czemu jeszcze nie śpisz?
Musiałam coś zrobić.
Pracowałaś nad kawałkiem?
- Nie, tylko... - Co?
Nieważne.
Jeśli chcesz się czymś pochwalić...
swojej najlepszej kumpeli, będę milczała jak grób.
Zamknę buzię na kłódkę,
- a klucz schowam w tyłku, bo... - To nic takiego.
Więc to nie ma nic wspólnego z tym tajemnym stażem?
Co?
Daj spokój, Beca.
Miesiąc w miesiąc to samo.
Zwinęłam ci 20 dolców, a ty udawałaś, że nic się nie stało.
Widziałam identyfikator w twojej torebce.
Nie złość się.
Nie jestem zła o ten identyfikator.
Do pieniędzy jeszcze wrócimy.
Skupmy się na twoim kłamstwie.
Dlaczego nam nie powiedziałaś?
Albo przynajmniej Chloe?
Nie wiem, tak jest prościej.
Tyle się dzieje, a Chloe dostałaby szału wiedząc,
że nie skupiałam się na wygraniu mistrzostw.
Teraz mam sporo czasu,
bo okazało się, że nie jestem wystarczająco dobra.
Fajnie, że resztę życia spędzę na stażu.
Poczekaj no.
Nie znam bardziej utalentowanej osoby.
A znałam trzech Wigglesów bardzo blisko.
Wiesz, jaka jesteś wspaniała?
Beca Mitchell.
Wielka, zajebista BM.
Chcesz mojej pewności siebie? Mogę ci trochę dać.
Dobra.
Wezmę jej trochę stąd.
Czekaj.
- Potrzebujesz więcej. - Stamtąd?
Dzięki.
- I jeszcze coś pierwsza klasa. - Nie z tyłka.
Dobra, wystarczy.
Wierzę w ciebie, Beco.
Podejdź.
Świeczki, serwetki,
jedzenie, które nie wygląda jak salsa.
Coś bardziej stylowego niż randka zwieńczona seksem.
Serio?
Mam ciastka,
mięso
i miskę egzotycznych kaparów.
Nie wiem co to, ale przypomina słony groszek.
Nie wiem, czy wiesz,
ale jest wojna.
A ekonomia
ma swoje wzloty i upadki.
O co tu chodzi, Bumper? Przerażasz mnie.
Dobra, przejdźmy do rzeczy.
Zaprosiłem cię tu,
bo pomyślałem, że może, prawdopodobnie,
gdybyś chciała...
To trudniejsze niż myślałem.
Chcę z tobą chodzić.
Na poważnie.
Wychodzić na miasto, trzymać się za ręce, jeździć na rowerze
albo zrywać jabłka w sadzie.
Możemy też robić misie,
ty nazwiesz swojego Bumper, a ja swojego Gruba Amy.
Twój będzie większy od mojego.
Będą mogły spać razem z nami.
Co ty na to?
Nie.
Nie chcę tego.
Nie no luz, to był głupi pomysł.
Nie powinniśmy tego robić. Wróćmy do tego, co było
i pójdźmy na całość pośród tego drogiego jedzenia.
Ty płaczesz?
Nie.
Nie mówisz poważnie, Bumper.
Nie mogę być czyjąś własnością.
Jestem kucykiem, którego nie można oswoić.
Rozumiesz? Jestem niczym fajerwerk.
Nie można mnie ograniczać.
Więc to koniec? Nie mogę tego dłużej tak ciągnąć.
Skoro tak dla ciebie będzie lepiej, to między nami koniec.
- Czyli koniec? - Koniec.
- Na pewno? - Tak.
Skończone.
Macie wyczucie, nie ma co!
Pomyśleliśmy, że w razie czego zaśpiewamy, jak ona pójdzie.
Spływajcie, nie chcę was słuchać.
- Coś innego! - Sorki.
To mój pierwszy występ.
Nie ekscytuj się tak. Dzięki temu możemy dostać się na mistrzostwa.
O ile wiem, będą tam sami starsi ludzie.
Na sali komplet. Przypomnisz mi, jak tu trafiliśmy?
Zadzwonili do nas.
Wiem, że próbujemy wiele nowych rzeczy, ale czuję, że wejdziemy tam
i aż im kapcie pospadają. Sorry, ale trochę ciasne te warkoczyki.
No nie wiem. Mam wiele wątpliwości. Jeśli przez to nie wygramy mistrzostw,
nie będzie Bellas,
a bez Bellas moje życie nie będzie miało...
Malarii.
Sensu, Flo.
Trzy, dwa...
Witajcie w podcaście Let's Talkapella w wersji przenośnej.
Śledzimy historię Barden Bellas na ich drodze do odkupienia.
Chcą przekonać do siebie publiczność.
Jeśli wstrzymają pokazywanie genitaliów,
- to być może zdobędą mistrzostwo. - Ciągle mam ten widok przed oczami.
Mam tu zdjęcie.
Nie powinieneś mieć takiego wygaszacza.
Przed wami Barden Bellas.
- Jest to emocjonujące, nie powiem. - To prawda.
Wiele się dzieje.
Brzmią nieźle, tylko tego wszystkiego jest za dużo.
Oby było mniej teatralnie i nie wyciągnęły rekwizytów.
- Wyciągnęły. - Są i one.
To bardziej występ cyrkowy niż a cappella.
Jakby nie wiedziały, kim są.
- Spójrzcie na to. - Pali się.
Podpalili ją. Dobry Boże.
W tej chwili pobicie DSM graniczy z cudem.
Każdy widzi, że Barden Bellas nie mają szans.
Są hańbą dla a cappelli i wszystkiemu z tym związanym.
Tak się kończy wysyłanie dziewczyn na studia.
Serio?
- Piszesz coś na zajęcia? - Nie, kiedy się stresuję,
to piszę wiele słów.
Będziemy tak siedzieć?
Zbliżają się mistrzostwa, a wy udajecie, że nic się nie stało.
Czemu się na mnie drzesz? Omal przez was nie zginęłam.
Stałaś w złym miejscu.
Flo na mnie wpadła!
Jasne, obwiniaj mniejszości.
Jestem czarną lesbą.
Nie powiem, czyja to wina. To wina nowej.
Moja?
Nie damy się pokonać Das Sound Machine. Potrzebny nam nowy plan.
W chwili takiej jak ta, możemy zrobić tylko jedno.
Upozorować własną śmierć i wyjechać z kraju?
Prawie. Udamy się na odnowienie duchowe.
To dobry pomysł. Musicie się zżyć przed mistrzostwami.
- Będzie fajnie. - Sama nie wiem, mamo.
- One na siebie wrzeszczą. - I co z tego?
Kiedyś prawie udusiłam twoją matkę chrzestną, Maggie Pistol.
Upierała się, że George Michael jest gejem.
Kto?
Boję się, że moja kariera w Bellas zatrzyma się na tym fatalnym występie.
- Nigdy nie zaśpiewam w Lincoln Center. - Ale jest ci dane pojechać do Europy.
Dla mojej studenckiej kariery byłoby to boskim zwieńczeniem.
Możecie wygrać. Musicie to zrobić.
- Mówisz, jakby to było coś wspaniałego. - Bo tak jest.
To siostry, które zawsze będą cię wspierać.
Wiem, że jeszcze tego nie czujesz, ale przyjdzie na to pora.
To jeszcze nie jest wasz koniec.
TREBLEMAKERS
JADĄ ROZWALIĆ LINCOLN CENTER
- Cześć, Benji. - Emily.
Chyba brakuje przyimka.
- O kurde, nie tak miało być. - Tak myślałam.
Ale żenada. Zwykle jestem dobry w te klocki.
- Świetnie wyszło. - Dzięki.
Możemy jeszcze raz spróbować, jak będę miał czyste ręce?
- Jasne. - To dobrze.
Zatem czekam z niecierpliwością.
- Daj znać, jak je umyjesz. - Dam.
Baw się dobrze.
Dziewczyny, jedziemy.
Powodzenia, Benji.
Fajne miejsce.
Ładnie tu, prawda?
Muszę gdzieś naładować laptopa.
- Skąd znasz to miejsce? - Ode mnie. Witajcie, Bellas.
Ty musisz być Emily.
Witajcie w Zajeździe pod Spadającym Liściem.
Gdzie firmy wysyłają pracowników, by poprawili pracę zespołową.
To wszystko twoje?
Mam smykałkę do wydawania rozkazów i naginania ludzkiej woli, więc...
zaczęłam na tym zarabiać.
Właśnie... W szeregu zbiórka!
Nie ociągać się.
Obserwuję cię.
Patrzę i oczom nie wierzę,
że muszę oglądać zespół,
który stał się hańbą narodu.
- Dostanę kluczyk do minibaru? - Morda!
Te mistrzostwa są waszą szansą.
Możecie wygrać i brzmieć jak dawniej.
Straciłyście harmonię.
Przez następne dwa dni
wszystko robicie razem, aż znowu zaiskrzy.
Dokonacie przemiany.
Otacza was siła waszych towarzyszek,
a także moc tej kobiecej tradycji
i pułapki na niedźwiedzie, więc się nie wypuszczajcie.
Świetnie.
Najpierw, to ja bym się wykąpała i skorzystała z masażu stóp.
Nie śpicie w pokojach, Gruba Amy.
To gdzie?
Nie rozumiem campingu. Żyjemy tu jak psy.
Do kitu.
Oddychamy samymi bąkami.
Właśnie, muszę postawić kopiec kreta.
Ma któraś przypadkiem srajtaśmę? Albo chusteczki nawilżające?
Albo t-shirt w rozmiarze XS?
Więc pozostaje mi rąbek namiotu.
- Co my tu robimy? - Zacieśniamy więzi.
Ale jesteś spięta. Chcesz...
Czuję różne części ciała na plecach, dzięki.
Jesteśmy ze sobą blisko, ale czuję, że ta wycieczka jeszcze bardziej
nas do siebie zbliży.
Czyżby?
Trochę żałuję, że nie eksperymentowałam na studiach.
- Chora jesteś. - Dzięki.
Chcę do domu.
Oby ta chwila trwała wiecznie.
Nie na to się pisałam.
- Dotknęłaś moich cycków? - Tak.
{Y:i}Laski, mam mały problem.
{Y:i}Nie może wyjść.
{Y:i}Możecie coś zaśpiewać? Zatkało mnie.
{Y:i}Dzięki, Chloe.
Co to za białe gówno?
{Y:i}Dobra, wychodzi.
Wstawać, pobudka.
Raz, dwa, do roboty.
Biegusiem.
Dzisiaj przypomnimy sobie, czym jest śpiew w zespole.
Nauczymy się, na czym polega wzajemne zaufanie.
- Świetny pomysł. - Zaczynajmy.
Chcę jeść.
Mówi, że jest azjatyckim Jezusem.
Było prawie dobrze.
- Po co to wszystko? - Żeby odnaleźć nasze brzmienie.
Doprawdy?
Śpiewamy piosenki, które w ogóle do nas nie pasują.
Nikt nie wie, jak pokonać DSM, ale na pewno nie w ten sposób.
Te ćwiczenia mają pomóc wam odzyskać harmonię.
Czasami musisz upaść, żeby potem się podnieść.
Mam ważniejsze sprawy na głowie.
- Co może być ważniejszego? - Nic. Nieważne.
Myślisz, że nie zauważyłyśmy twojej nieobecności?
Powiedz jej, Beca.
Co ma powiedzieć?
Źle mnie zrozumiałaś. Powiedziałam tylko...
Nie chcę, żebyście się kłóciły.
Jesteście Beca i Chloe jak lód i patyczek.
Każdy lubi sobie polizać.
Powiem ci.
Mam staż u producenta, który chce usłyszeć moje kawałki.
Mam też jakieś życie poza tą grupą.
- Czemu nam nie powiedziałaś? - Bo macie obsesję.
Tylko ja myślę o przyszłości.
To źle, że myślę tylko o zespole? Przez siedem lat był moją rodziną.
Bo boisz się wyjść poza schemat. Ogarnij się, kobieto.
Lejcie się.
Przez cały rok nas okłamywałaś i teraz chcesz odejść?
Gdy mamy przed sobą mistrzostwa?
Mam dość słuchania o mistrzostwach. Spadam stąd.
- Odchodzisz? - Kiedyś to musiało nastąpić.
- Lepiej zróbcie to samo. - Beca, uważaj.
Cholera jasna!
Ktoś potrzebuje naszej pomocy.
Niefajnie, dziewczyny.
Niefajnie, że na nas się wyżywasz.
Oszczędziłabyś sobie tego teraz. Ja tu umieram, pomóżcie mi.
Trzeba ją ściągnąć. Idźcie po drabinę.
Nie uznajemy drabin.
U mnie nikt nie ma prawa wychodzić ponad innych.
Co ty za biznes tu kręcisz?
Pełno tu pułapek. To złe dla cycków.
Chyba że potrzebujesz wsparcia przez ból kręgosłupa.
Przepraszam za wszystko, jeśli zginę.
Nie chciałam tego powiedzieć.
Kocham was, jesteście super.
Jessica i Ashley. Nie wiem, która jest która.
- Ja jestem Jessica. - Ja jestem Jessica.
Zaraz cię ściągniemy. Ustawcie się.
Skupcie się. Praca zespołowa.
Żyje.
Śpię do góry nogami jak nietoperz.
Wszystko szybko się zmienia i nałożyłam na siebie zbyt dużą presję.
Nie chcę nikogo zawieść.
- Gdybyś coś powiedziała... - Nie jestem w tym dobra.
Myślałam, że sama sobie poradzę, ale przeliczyłam się.
Może nie mam nic oryginalnego do powiedzenia.
Chciałabym umieć robić to, co wy.
To samo mogę powiedzieć o tobie. Jesteś taka dobra, że aż mi wstyd.
Zawsze chciałam być jedną z was.
Być Bellą.
Jesteś Bellą.
Jesteś jedną z nas, zapłaciłaś wpisowe.
Wkopałaś się do końca życia.
Chcesz ze mną nad czymś popracować?
Mówisz poważnie?
- Tak. - Pewnie.
I kto tu jest najlepszy?
Może tego nie widać, ale też się boję.
Tego, co będzie po studiach. Przeraża mnie to.
Właśnie, że to widać. Ledwo się trzymasz.
Nie musi tak być, Chloe.
Nigdy nie myślałam, że po studiach będę pracować w lesie.
A tu proszę.
Posłuchaj kogoś, kto miał problemy z kontrolowaniem siebie.
Mój ojciec zawsze mawiał:
"Życie to pole minowe.
Możesz stracić obie nogi".
Pewnie wiecie, co mam na myśli.
Ja nie.
Zatem postanowione. W tym roku kończę studia,
mistrzostwa będą ostatnim, co zrobię.
Wykorzystam swoją pasję
i nauczę niepełnosprawne dzieci śpiewać albo tańca egzotycznego.
Zależy, gdzie więcej zapłacą.
Ja jadę do Maine się chajtnąć. Jesteście zaproszone.
Nie pytajcie, sama powiem.
Jest szansa, że po studiach mnie deportują.
Spróbuję tu wrócić, ale pewnie umrę na morzu.
Bawmy się!
A ty masz plany, Lily?
Będę podróżować w czasie.
Nie chcę pamiętać wspólnych występów czy konkursów,
ale was, wariatki.
Smutno mi na myśl, że nigdy nie będzie tak samo.
Będzie mi was brakować.
- Mnie też. - I mnie.
Mnie też.
Odnalazłyśmy brzmienie?
Chyba tak.
Ja już zrobiłam swoje.
Dziękuję.
Gruba Amy, nie mówiłaś nam, co chcesz robić.
Nie mam żadnych planów. Znacie mnie, żyję chwilą.
- Ashley, a ty co będziesz... - W zasadzie...
Chcecie wiedzieć, co Gruba Amy będzie robić w przyszłości?
Powiem wam.
Będę mieszkała gdzieś w Tulsie albo Little Rock.
Za dnia będę profesjonalnie walczyła w kisielu,
a wieczorami tuliła się do Bumpera.
Chwila.
Kocham Bumpera...
Zrobiłam coś strasznego
i nie mówię o pierdzie, który dotarł do Chloe i Beki.
Sorki za to.
Muszę odzyskać faceta.
Jebać uprzedzenia!
Leć, Gruba Amy.
Co się stało?
Rozbujaj się, Amy.
Dajcie mi ciastko.
Nasza nowa okładka.
Spójrzcie na niego. Zrobiłem to dziś rano.
- Wiem, że mam tylko jeden głos. - Nie masz, nie jesteś w zespole.
- Uraziłeś mnie. - Taka prawda.
Mam głos, więc nie głosuję na świnię,
tylko na tego przystojniaka.
Później będziemy głosować.
Bumper, idę do ciebie.
Zawracaj, i to już.
Nie chcę tego oglądać.
Przeliczyłam się z odległością.
Czemu po prostu nie przejdzie na druga stronę?
Gruba Amy lubi wszystko, co duże.
Tak, używam klapek pod prysznic. Też cię kocham, daję ci ją.
Co słychać, pani Junk?
No jedź.
Co robisz? Ja tu śpiewam solówkę.
Jezu.
Bumper i Gruba Amy są sobie pisani.
Do środka.
Czujesz, że dasz radę pociągnąć każdą nutę?
Na pewno dam radę dobrze zacząć,
tylko nie mogę za bardzo przeginać.
To wskakuj za mikrofon, tylko nie mów nic mojemu szefowi.
To prawdziwy mikrofon.
Niczego nie dotykaj. Jesteś ładna, ale niezdarna.
Super.
Ty to zrobiłaś?
Tak, a Emily ją napisała.
- Kim jest Emily? - To ja.
To ona.
Nie podoba mi się.
Nie podoba mi się, gdy inni potrafią to, co ja.
Czuję się wtedy zagrożony.
Ale zrobiłyście to.
Zmieniłbym tylko parę nut.
To dobre demo, w którym czuć potencjał.
Nie mogę doczekać się współpracy. Miło było poznać. Jak ci na imię?
- Emily. - Elizabeth?
Dzięki, Emily.
Muszę teraz podzwonić. Śmiało.
- Dobra robota, Reggie. - To do mnie.
Tak się denerwowałam, że nie wiedziałam, co powiedzieć.
Spociłaś się.
Spóźnimy się.
Bo zrobimy zdjęcie bez was.
Wszyscy razem.
Serwują tu coś innego niż ryby?
- Widziałam KFC. - Sprawdziłam. Tylko ryby.
Tutaj, dziewczyny.
Lecę do ciebie, Chloe.
Jestem wolna jak strzała.
Pełno tu świeżaków.
Gdybym nie była od niedawna zajęta, przeleciałabym to miasto z hukiem.
Cuchnie tu i ciągle pada. Po co w ogóle wyjeżdżać z Ameryki?
Dla kultury, zabytków, historii.
- Nie podoba mi się tu. - Zgłodniałam.
Chodźmy do domu Haydena Christiana Andersena.
Do niego? Był do bani w "Gwiezdnych Wojnach".
To tu. Myślicie, że scena jest dość duża?
Żartujesz? Jest ogromna.
- Uda się? - Nam na pewno.
Chodźcie.
Do dzieła.
Wszyscy wiedzą, co to znaczy.
- Oto one. - Mistrzostwa Świata A Cappella.
Drużyny z całego świata powalczą o mistrzowski tytuł.
Amerykę reprezentują Barden Bellas.
To ich ostatnia szansa, by naprawić zepsutą spuściznę,
zwyciężając po raz pierwszy w historii. Wygrają, John?
Teoretycznie tak, Gail,
ale bądźmy realistami. One dla mnie nie istnieją.
Wystąpi dzisiaj wiele krajów.
Widzieliśmy próbę grupy z Filipin. Jak się nazywali?
Transwestyci.
Wydaje mi się, że tak siebie opisywali.
- Masz rację, Manila Envy. - Właśnie.
Spędziłem trochę czasu z transwestytami na Filipinach.
- Nie dziwi mnie to. - Interesujący młodzi ludzie.
Zakładam, że dużo potrafią robić ustami.
Jeśli wrócimy na scenę, to ci pokażę.
Może później.
Może na występie Koreańczyków. Oni nikogo nie interesują.
Nie mogę doczekać się grilla.
- Co tu robisz? - Wspieram was.
Przez te nerwy nie potrafię słowa wykrztusić.
Nie powinnaś. Będziecie super. Bez przerwy słuchaliśmy waszych prób.
Poszukam swojego miejsca.
Ale wcześniej chciałbym ci coś dać.
Przepraszam, spodziewałem się czegoś innego.
- Byłeś bardzo zabawny. - Em, gotowa?
Tak, już idę.
Powodzenia.
Całkiem udany występ Hindusów, grupy The Non Stops.
Schodzą ze sceny, by zabrać nam kolejne miejsca pracy.
Ten mały był ostry.
DSM! DSM!
- A teraz wystąpi Das Sound Machine. - Publiczność ich kocha, John.
Słyszycie? Domagają się nas.
Tylko nie płaczcie za bardzo, jak przegracie.
Masz takie delikatnie dłonie.
Przepraszam, nie znam frajerskiego. Możesz powtórzyć?
Mówi w ośmiu językach, ale nie po frajersku.
Zawsze coś się musi skończyć. Nawet Bellas.
Miłej przegranej.
Twój pot pachnie cynamonem. Cholera!
Das Sound Machine.
Publiczność szaleje.
Kolejny świetny występ niemieckiego zespołu.
Jeśli zobaczymy dziś stare Bellas,
to może to być najważniejszy konflikt pomiędzy Stanami a Niemcami.
Sięgnij do podręczników, John.
Rozdajcie znajomym, dzięki.
Proszę.
- Dzięki. Gdzie byłeś? - Nie uwierzysz.
- Teraz my. - Musimy pokonać DSM.
Za nas.
Tam siedzi wielu hejterów.
Będą oglądać nas z myślą: "Dlaczego Australijka jest najlepsza?".
Bo jest gruba.
Pokażmy im, kim jesteśmy.
Multikulturową grupą babek,
fantastycznych piosenkarek!
Dajmy czadu!
John, być może po raz ostatni oglądamy Barden Bellas.
Bardzo trudno będzie im wygrać i jeśli nie wygrają,
będzie to dla nich koniec w tej branży.
{Y:i}Przed wami Bellas z uniwersytetu Barden.
Dajesz, mała!
Czy to możliwe? Śpiewają własną piosenkę?
{Y:i}Towarzyszą im pokolenia Bellas.
{Y:i}Wracamy do początku.
{Y:i}Prosto, zły, wrażliwy...
Różnie byłem nazywany, ale dodam do tego coś jeszcze.
- Jestem pod wrażeniem. - Myślałam, że powiesz "gejem".
Poruszyli każdego. Łącznie ze mną, John.
Mało kto ciebie nie ruszał, Gail, ale to zupełnie co innego.
{Y:i}Mistrzynie Świata A Cappella 2015
To taki rytuał. Lepiej tego nie pij, bo to trucizna.
Przykro mi.
Pachnie wiśnią i wanilią.
Powtarzaj za mną: ja, tu zaśpiewaj swoje imię...
Ja, Emily...
Ślubuję zawsze być wierna ideom członkiń zespołu.
Tyle. Nie ma nic więcej.
Twoje klucze. Tylko nie wchodź do piwnicy, jest nawiedzona.
Jeszcze jedno.
Każda członkini musi zjechać ze schodów.
- Naprawdę? - Taka jest tradycja.
Nie bój się, pokażę ci.
No to jadę.
Dałam czadu.
Nieźle.
Teraz mogę ruszyć dalej.
Jedziesz, Sukcesjo!
Dobra, jestem gotowa.
Tekst polski: peciaq & piterss
{y:i}Lubię to! facebook.com/ProHaven