Πάμε τώρα στο MINI Cooper μου.
Το μόνο που αρκεί να ξέρετε για αυτό...
είναι, ότι είναι μικρό.
Μου αρέσει που έχω ένα MINI Cooper.
Ταιριάζουμε...
Ξέρετε γιατί; Γιατί είναι αρκετά μικρό.
Νιώθω ότι...
ότι δένουμε αρμονικά μαζί.
Εγώ και το αυτοκίνητό μου, είμαστε σαν μια ομάδα...
απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο.
nancymiami •ARTMovieZ Team•
- Είμαστε το 99% - Φορολογούμαστε Ήδη Αρκετά
Η οικονομική δικαιοσύνη είναι, το καθοριστικό ζήτημα της εποχής μας, και εκατομμύρια...
Αυτό το είδος της ανισότητας καταρρίπτει την ουσία της Αμερικής.
Υπάρχει εισοδηματική ανισότητα στην Αμερική. Πάντα υπήρχε και ελπίζουμε πάντα να υπάρχει.
Αν η ανισότητα είναι πολύ υψηλή, ποιον νοιάζει;
- Η εισοδηματική ανισότητα συνέχεια αύξανει. - Αυτά είναι μαλ...
Νομίζω ότι υπάρχει φθόνος. Νομίζω ότι είναι σαν ταξικός πόλεμος.
Πρόκειται για ταξικό πόλεμο και τέτοια λόγια θα περιμένατε...
από έναν ηγέτη μιας τριτοκοσμικής χώρας και όχι από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ.
Είναι αλήθεια αυτό, επειδή οι ΗΠΑ δεν είναι...
τριτοκοσμική χώρα με τίποτα! Εκτός ίσως, από την εισοδηματική ανισότητα.
Εκεί καταχτήκαμε...
λίγο χειρότερα από την Ακτή του Ελεφαντοστού και το Καμερούν.
64η!
Καλύτεροι όμως από την Ουρουγουάη, την Τζαμάικα και την Ουγκάντα!
Ναι.
ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΦΤΩΧΕΙΑ Παν/μιο Μπέρκλεϊ
Εντάξει, είμαστε όλοι εδώ...
Το όνομά μου είναι Ρόμπερτ Ράις.
Ήμουν Υπουργός Εργασίας, στην κυβέρνηση Μπιλ Κλίντον και πιο πριν...
ήμουν στο Χάρβαρντ και πιο πριν, στην κυβέρνηση Κάρτερ.
Θυμάται κανείς... Μπα, δεν θυμάστε τον Κάρτερ.
Και πριν από αυτό, ήμουν βοηθός τού Αβραάμ Λίνκολν.
Δύσκολες εποχές...
Θα μας απασχολήσουν 3 ερωτήματα.
Το πρώτο ερώτημα είναι: Τι συμβαίνει...
όσον αφορά την κατανομή τού εισοδήματος και του πλούτου;
Το νούμερο δύο είναι: Γιατί;
Και το τρίτο: Αποτελεί αυτό πρόβλημα;
Ίσως δεν είναι πρόβλημα.
Πολλοί από εσάς αυτοαποκαλείστε συντηρητικοί και άλλοι φιλελεύθεροι.
Οι ετικέτες αυτές θα γίνονται όλο και πιο ασήμαντες καθώς θα εμβαθύνετε στο θέμα.
Θέλω να βάλετε σε δοκιμασία, τις υποθέσεις σας.
Αν είναι δυνατόν, θέλω να ταρακουνήσω λίγο αυτές τις υποθέσεις σας...
σχετικά με το γιατί το σύστημα λειτουργεί όπως λειτουργεί.
Κάποιου είδους ανισότητα, πάντα θα είναι αναπόφευκτη.
Αν οι άνθρωποι έχουν τα κατάλληλα κίνητρα, γίνονται παραγωγικοί...
εργάζονται σκληρά και γίνονται εφευρετικοί.
Αυτό είναι ο καπιταλισμός και πράγματι παράγει και πολλά καλά πράγματα.
Κοιτάξτε, το ζήτημα δεν είναι η ανισότητα από μόνη της.
Το ερώτημα είναι, πότε η ανισότητα γίνετε πρόβλημα;
Πόση ανισότητα μπορούμε να ανεχθούμε...
και ταυτόχρονα να έχουμε μια οικονομία που να λειτουργεί για όλους...
και ταυτόχρονα να έχουμε και μια δημοκρατία που να λειτουργεί;
Από όλα τα ανεπτυγμένα κράτη σήμερα...
οι ΗΠΑ έχουν την πιο άνιση κατανομή του εισοδήματος και του πλούτου, με μεγάλη διαφορά.
Και καλπάζουν προς ακόμη μεγαλύτερη ανισότητα.
Ένας τρόπος να μετρηθεί η ανισότητα είναι να κοιτάξουμε τα κέρδη των ανθρώπων στην κορυφή...
και να τα συγκρίνουμε με τα κέρδη ενός μεσαίου εργαζόμενου.
Ένας εργαζόμενος το 1978 κέρδιζε περίπου 48.000$ εναρμονισμένα με τον πληθωρισμό...
ενώ ο μέσος άνθρωπος στην κορυφή του 1% κέρδιζε 390.000.
Τώρα πάμε γρήγορα προς τα εμπρός.
Μέχρι το 2010, ο εργαζόμενος κέρδιζε όλο και λιγότερα...
αλλά αυτός στην κορυφή διπλασίασε τα κέρδη του.
Σήμερα, οι 400 πλουσιότεροι Αμερικανοί έχουν περισσότερο πλούτο...
από ότι έχουμε όλοι μαζί, τα 150 εκατ. ανθρώπων, που ήμαστε από κάτω τους.
Για σκεφτείτε το! 400 άνθρωποι έχουν περισσότερο πλούτο...
από το ήμισυ του πληθυσμού των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Γουολ Στριτ έχει καταλάβει την κυβέρνηση.
Ένας θυμός γιγαντώνεται, απέναντι σε ένα οικονομικό σύστημα που έχει ανταμείψει κάποιους...
αλλά που έχει ξεχάσει τους πολλούς.
Μετά την οικονομική κρίση τού 2008...
η ανισότητα ξαφνικά έγινε πρωτοσέλιδο.
Ποιος άλλος θέλει να ενταχθεί στο 1%;
Μου μοιάζεις για τέτοιος.
Είμαστε το υπέροχο, τοις εκατό.
Άνθρωποι και από τα δύο μέρη, ψάχνουν κάποιον για να κατηγορήσουν.
Αλλά οι περισσότεροι δεν έχουν ιδέα πώς συνέβει αυτό το κακό ή το γιατί.
ΑΦΟΥ ΣΟΥ ΠΗΡΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΕΛΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙΣ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΜΟΥ
Μόνο τα τελευταία λίγα χρόνια έχουμε πραγματικά καταλάβει την ανισότητα.
Εννοώ, ξέραμε ότι το υψηλό 10% ή 20% κινούνταν προς τα πάνω...
και το κάτω, 10% ή 20%, ότι κινείται προς τα κάτω.
Αλλά δεν ξέραμε τι συμβαίνει στην κορυφή. Στο 1%.
- Γεια σας. - Τι κάνεις;
Και τότε, πριν μερικά χρόνια, δύο ερευνητές...
οι Εμάνιουελ Σέηζ και Τόμας Πίκετι, βρήκαν μια διαφορετική πηγή πληροφοριών.
Εξέτασαν τα φορολογικά δεδομένα του IRS...
όχι μόνο των τελευταίων ετών αλλά από το 1913!
Το έτος που ο φόρος εισοδήματος καθιερώθηκε.
Έδειξε ότι υπάρχουν δύο κορυφαία χρόνια.
Το 1928 και το 2007 ήταν τα έτη κορύφωσης στη συγκέντρωση εσόδων...
κατά τα οποία το 1% πήρε περισσότερο από το 23% του συνολικού εισοδήματος.
Γνωρίζαμε ότι η ανισότητα είχε αρχίσει να αυξάνεται στα τέλη της δεκαετίας του '70 και του '80...
αλλά δεν ξέραμε το πόσο δραματικά είχε αυξηθεί, κυρίως για το 1%.
Όταν είχατε βγάλει αυτή την μελέτη το 2003...
πέρασε απαρατήρητη επί σειρά ετών...
και τώρα ξαφνικά, έγινε πολύ σημαντική.
Εδώ βλέπετε ότι αρχίζει να ανακάμπτει...
Αυτό το γράφημα είναι πολύ σημαντικό στο να καταλάβουμε...
το τι έχει συμβεί στην οικονομία των ΗΠΑ και κυρίως, στην κοινωνία μας.
Μοιάζει με μια κρεμαστή γέφυρα.
Τι συνέβη μετά το 1928; Το Μεγάλο Κραχ.
Και τι συνέβη μετά το 2007; Άλλο ένα Κραχ.
Οι αναλογίες είναι εκπληκτικές, αν το κοιτάξετε προσεκτικά.
Κινούμενοι προς τα δύο αυτά χρόνια της ακμής...
καθώς το εισόδημα αρχίζει να συγκεντρώνεται όλο και σε λιγότερα χέρια...
οι πλούσιοι αρχίζουν να κινούνται στον χρηματοπιστωτικό τομέα.
Και στις δύο περιόδους, ο χρημ/τικός τομέας διογκώθηκε.
Επικεντρώθηκαν σε μικρό πεδίο περιουσιακών στοιχείων:
Στέγαση, Χρυσό, Κερδοσκοπία στις Αγορές, Χρεόγραφα.
Όλο αυτό δημιούργησε μια κερδοσκοπική φούσκα και τις δύο φορές.
Γνωρίζουμε επίσης ότι η μεσαία τάξη και στις δύο περιόδους...
είδε τα εισοδήματά της να παγώνουν και βυθίστηκαν σε χρέη...
προσπαθώντας να διατηρήσει βιοτικό της επίπεδο.
Αυτό δημιούργησε την πιστωτική φούσκα.
Γι αυτό βλέπετε και στις δύο αυτές περιόδους, οικονομική αστάθεια.
Αυτό που κάνει μια οικονομία σταθερή, είναι μια ισχυρή μεσαία τάξη.
Κοιτάξτε...
το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να κατανοήσουμε είναι...
ότι οι καταναλωτικές δαπάνες είναι το 70% της οικονομίας των ΗΠΑ.
Η μεσαία τάξη είναι η καρδιά αυτής της καταναλωτικής δαπάνης.
Έτσι είναι η μεσαία τάξη που κρατά την οικονομία ζωντανή.
Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να στηρίξεις την οικονομία μακροπρόθεσμα...
χωρίς μια ισχυρή, ζωντανή και αυξανόμενη μεσαία τάξη. Είναι αδύνατον!
- Φοβούνται μήπως χάσουν τις δουλειές τους, αν;... - Σωστά.
Μιλάω σε πολλές και διαφορετικές ομάδες ανθρώπων.
Μερικοί είναι πλούσιοι. Μερικοί είναι της εργατικής τάξης.
Άλλοι συντηρητικοί... Άλλοι φιλελεύθεροι...
Και τελικά βρήκε μια εργασία πλήρους απασχόλησης.
Η μεσαία τάξη πιέζεται. Υποβαθμίζεται.
Το ακούω παντού.
Λένε ότι ανήκω στη μεσαία τάξη, αλλά εγώ δεν το πιστεύω, γιατί με το ζόρι τα καταφέρνω.
Η μεσαία τάξη υποτίθεται ότι ζει άνετα και δεν παλεύει με το βδομαδιάτικο.
Ήθελα να μαζέψω λεφτά και να αγοράσω ένα σπίτι μια μέρα...
αλλά δεν είμαι σε θέση πλέον να το κάνω αυτό...
και απλά προσπαθώ να πληρώνω το ενοίκιο τώρα.
Πόσα παίρνεις την ώρα;
Αυτή τη στιγμή, νομίζω ότι ανέβηκε στα 21.50.
21,50 δολάρια την ώρα.
Γειά σου Αλμπέρτο...
Νομίζω ότι πληρώνομαι καλά.
Φταάσαμε στο σημείο που μπορέσαμε οικονομικά...
ένα διαμέρισμα που βρήκαμε στην Οδό Ολιβέρα, να το αγοράσουμε.
Έχουμε τα πράγματα μας, τον δικό μας χώρο. Λίγο μικρό. Δύο υπνοδωματίων.
Το αγοράσαμε το 2004.
Περίπου τέλη 2006, αρχές του 2007...
η αγορά έπεσε κάτω, σαν πέτρα.
Και όχι πολύ καιρό μετά, έχασα τη δουλειά μου...
στην οποία δούλευα για πολύ καιρό.
Ευτυχώς είχαμε μερικούς πολύ καλούς φίλους και ένας από αυτούς μας είπε:
Ελάτε εδώ να μείνετε μαζί μου.
Έτσι, εκεί μένουμε τώρα.
- Πήγαινε στον μπαμπά. Στον μπαμπά. - Πεινάω...
Πεινάς;
Ο παιδικός σταθμός για την Πολίνα, μου κοστίζει περίπου 400$.
Δεν ήξερα αν ήθελα να είναι στο σπίτι...
και να της τηλεφωνώ για να ξέρω αν είναι καλά...
ή να πληρώνω παιδικό σταθμό.
- Αντίο. - Πάρε μαμά.
Πάμε;
Έχω 25 δολάρια στο λογαριασμό μου...
και σκέφτομαι τα πράγματα που χρειαζόμαστε.
Δεν μπορώ να βρω τον Ρόμπερτ τώρα. Δεν έχει τηλέφωνο κι έτσι θα πρέπει να περιμένω.
Πρέπει να τα καταφέρω. Χρειαζόμαστε αρκετά για τα παιδιά.
Τα 25$ στον λογαριασμό σας, δεν θα'λεγα ότι είναι...
- και πολλά... - Όχι, δεν είναι.
Όμως, θέλω να πω, είναι Τρί... δηλαδή Τετάρτη. Θα ζήσουμε.
Θα δω πάνω στο ντουλάπι, να δω τι άλλο υπάρχει για να φάμε.
Έχω γεμάτο ντεπόζιτο βενζίνης, οπότε είμαι μια χαρά σε αυτό.
Δεν έχω άλλα έξοδα τώρα.
Όταν απολύθηκα, αποφάσισα να συνεχίσω και να πάρω το πτυχίο μου.
Οι περισσότεροι συμμαθητές μου, είναι πολύ νεότεροι από εμένα.
Είναι διαφορετικό όταν ζεις αυτό το πρόβλημα.
Είναι διαφορετικό όταν είναι στην οικογένειά σου.
Όταν χτυπάει την οκογένειά σου, είναι πιο δύσκολο.
Δεν υπάρχει κανένας επίσημος ορισμός της μεσαίας τάξης.
Αλλά ο Άλαν Κρούγκερ, πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων...
παρουσίασε ένα 50% του μέσου νοικοκυριού με τα ετήσια εισοδήματά του.
Με βάση τα 50.000$, με διαφορά 50% είναι πιο πάνω και με 50% πιο κάτω.
Εάν είστε στο 1%, τότε κερδίζετε τουλάχιστον 380.000 το χρόνο.
Εάν είστε στο κάτω σκαλί αυτής της ομάδας, τότε είστε πιθανώς...
ένας κορυφαίος γιατρός ή δικηγόρος.
Οι πιο ψηλά σε αυτή την ομάδα, κερδίζουν αρκετά εκατομμύρια δολάρια το χρόνο...
είναι κάποιοι επιτυχημένοι επιχειρηματίες με κερδοφόρες επιχειρήσεις.
Πιο πάνω με 10$ εκατ. το χρόνο και περισσότερα...
είναι οι διευθύνοντες σύμβουλοι μεγάλων εταιρειών.
Οι επικεφαλής των τρπεζών της Wall Street, κορυφαίοι διασκεδαστές,...
καθώς επίσης και κορυφαία αστέρια του αθλητισμού.
Πέρυσι, κάναμε 36.000 και είμαστε μια τριμελής οικογένεια.
Νομίζω ότι βγάζω μεταξύ 45.000 και 50.000 το χρόνο...
δουλεύοντας 70 ώρες την εβδομάδα, έξι ημέρες την εβδομάδα.
Αν προσθέσω το εισόδημά μου απ' το στρατό...
και την προσωπική μου δουλειά, βγάζω κάπου 55.000-60.000, το χρόνο.
Μάλλον είμαι κάπου κοντά στα 600.000.
Συνήθως, πάνω από 10 εκατ. και λιγότερο από 30 εκατ.
Ξέρω, είναι πολλά. Υπερβολικό ποσό.
Είμαι ιδιοκτήτης μια επιχείρησης Επενδύσεων.
Η οικογένειά μου έχει μια μεγάλη κατασκευαστική μαξιλαριών και πουπουλένιων παπλωμάτων...
την Pacific Coast Feather. Είναι μια από τους μεγαλύτερες στον κόσμο.
Το πρόβλημα με την αυξανόμενη ανισότητα είναι ότι...
ένας σαν εμένα, ενώ κερδίζει 1.000 περισότερα...
ένας αμερικανός δεν αγοράζει 1.000 μαξιλάρια τον χρόνο.
Ακόμη και οι πλουσιότεροι έχουν ένα ή δύο μαξιλάρια.
Η βιομηχανία μαξιλαριών, περνάει αρκετές δυσκολίες...
όπως είναι για πάρα πολλές άλλες βιομηχανίες...
επειδή όλο και λιγότεροι άνθρωποι μπορούν να αγοράσουν τα προϊόντα μας.
Έχω το ωραιότερο Audi, αλλά είναι απλά, ένα Audi.
Μισώ τα φανταχτερά εστιατόρια. Περισσότερο μ'αρέσει...
ένα μεγάλο μπολ με νουντλ, σε κάποιο τοπικό Βιετναμέζικο...
από ένα πεντάστερο γεύμα των 300$, κάπου αλλού.
Ξέρεις, έτσι μπορούμε να τρώμε έξω πολλές φορές το χρόνο.
Κάνουμε πολλές περικοπές τον χρόνο. Μπορούμε να πάρουμε μόνο...
3 μπλου-τζιν, το ξέρεις; Δεν χρειάζεσαι 300...
Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι πλούσιοι ξοδεύουν πάρα πολλά...
αλλά, παραδόξως, ότι ξοδεύουν πολύ λίγα. Δεν γυρίζουν το χρήμα.
Όποιος κερδίζει 10 εκατ. το χρόνο δεν ξοδεύει και 10 εκατ.
Τα αποθηκεύει.
Και τις αποταμιεύσεις αυτές τις πάνε οπουδήποτε στον κόσμο...
αρκεί να έχουν την υψηλότερη απόδοση.
Έτσι γίνονται μέρος της παγκόσμιας κεφαλαιαγοράς.
Λαμβάνουν μέρος σε κερδοσκοπικές πράξεις, με χρυσό, ακίνητη περιουσία και ότι άλλο κυνηγούν.
Με εξαίρεση τα χρήματα, που προσωπικά έχω επενδύσει στις εταιρείες μου...
για τα υπόλοιπα, δεν έχω ουσιαστικά καμία ιδέα για το πού πάνε.
Επένδυσα σε αμοιβαία και αυτά με περιορισμένους κινδύνους που ένας Θεός ξέρει τι είναι αυτά.
Αλλά πιστεύω απόλυτα...
ότι το μεγαλύτερο μέρος του κέρδους δεν ωφελεί κοινωνικά κανέναν...
εκτός από το ότι κερδίζω εγώ.
Συνήθως μας αρέσει να αποταμιεύουμε. Θέλω να πω, η αποταμιέυση είναι καλή...
αλλά όταν έχουμε τόση ανεργία και τόση υποαπασχόληση, όπως εδώ στις ΗΠΑ...
τότε πρέπει να ξοδεύουμε.
Κάθε άτομο πρέπει να επεξεργάζεται 12 μονάδες ανά ώρα.
Πως θα δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας αν φορολογούμε τις επιχειρήσεις που τις δημιουργούν;
Μερικές φορές νομίζουμε ότι ότι αυτή είναι μια συζήτηση πάνω σε γεγονότα και στοιχεία.
Το να αυξάνεις τους φόρους στις επιχειρήσεις που δημιουγούν θέσειες εργασίας...
Νομίζω ότι αν το πιστεύετε αυτό, κοροϊδεύετε τον εαυτό σας.
Αυτούς που αποκαλείτε Πλούσιους, εγώ τους λέω Δημιουργούς Εργασίας.
Αν κάποιος αυτοαποκαλείτε δημιουργός εργασίας, δεν στέκει ούτε οικονομικά...
ούτε το πώς λειτουργεί η οικονομία.
Αυτό που πραγματικά κάνει είναι απλά μια δήλωση, προνομίων και εξουσίας.
Αν ένας σαν εμένα είναι δημιουργός εργασίας στο κέντρο του οικονομικού σύμπαντος...
τότε οι τρέχουσες οικονομικές ρυθμίσεις είναι δίκαιες και λογικές.
Ξέρω πόσο θα με βόλευε να το πιστεύω αυτό, επειδή έτσι έμαθα.
Μεγάλωσα με αυτό το πιστεύω.
Αν κάποιος το αμφισβητούσε, θα του έλεγα κάτι, όπως:
Απλά δεν καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί η οικονομία.
Αλλά αν οι επιχειρηματίες σαν εμένα, δεν είναι δημιουργοί θέσεων εργασίας...
τότε είναι οι πελάτες μας που τις δημιουργούν...
τότε εμείς δεν είμαστε το κέντρο τού οικονομικού σύμπαντος. Αυτοί είναι.
Πρέπει να αντικαταστήσουμε την οικονομία τού Από Πάνω Προς τα Κάτω...
με την οικονομία τής Ανάπτυξης των Μεσαίων.
Και πράγματι, όπου και να δείτε στη Γη...
όπου υπάρχει ευημερία, θα δείτε μαζικές επενδύσεις των μεσαίων και των φτωχών.
Κι αυτό επειδή, αυτοί είναι οι πραγματικοί δημιουργοί θέσεων εργασίας.
Το καλύτερο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να βοηθήσετε τη μεσαία τάξη να ευδοκιμήσει.
Να πάρω και το κουτί.
Βλέπετε, αυτό το κουτί είναι πολύ σημαντικό.
Πάντα ταξιδεύω όχι μόνο με το MINI, αλλά με το κουτί μου.
Γεια σου, Τζόρτζ. Πώς είσαι;
Ευχαριστώ που το έφερες. Σου έχουμε και εμείς ένα.
Είσαι στο ίδιο δωμάτιο και...
Τα τελευταία χρόνια, ανακάλυψα ότι πάσχω από μια πάρα πολύ σπάνια...
γενετική πάθηση. Το σύνδρομο Fairbanks.
Αυτό είναι υπεύθυνο για το ότι είμαι κοντός.
- Μπομπ, άσε με να σε βοηθήσω... - Όχι, είμαι μια χαρά.
Οι γονείς μου είχαν κανονικό ύψος.
Η γιαγιά μου τότε μου έλεγε:
Μην ανησυχείς. Όταν γίνεις περίπου 10-12...
θα έχεις εκρηκτική ανάπτυξη!
Αλλά όταν έγινα 10-11, τίποτα δεν συνέβη.
Εκεί, προς τα δεξιά.
- Από εδώ; - Ναι...
Μεγάλωσα στη σκιά του Β' Π. Πολέμου. Ο πατέρας μου ήταν στον πόλεμο.
Ανήκαμε στην μεσαία τάξη.
Ο πατέρας μου πωλούσε φορέματα και η μητέρα μου βοηθούσε στο κατάστημα.
Η πρώτη μου δουλειά στην Ουάσιγκτον ήταν σαν ειδικευόμενος, στον Ρόμπερτ Κένεντι.
Ήταν μια εποχή γιγάντων.
Ο Ρόμπερτ Κένεντι, ο Μ. Λ. Κινγκ και όλοι προσπαθούσαν να αλλάξουν την κοινωνία.
Υπήρχε μια αίσθηση ότι κάτι θα γίνει.
Αυτό με έβαλε στην πολιτική.
Μετά πήρα την υποτροφία Rhodes,
Τότε, όλοι οι υπότροφοι πήγαιναν ακτοπλοϊκώς στην Αγγλία.
Το πρόβλημα ήταν ότι, ο Ατλαντικός είναι πολύ δύσκολος.
Εγώ, όπως και οι περισσότεροι, αρρώστησα.
Πήγα κάτω στην καμπίνα μου και νόμιζα ότι θα πεθάνω.
Τότε άκουσα χτύπημα στην πόρτα, και ανοίγοντας, τον είδα.
Ήταν ένας ατσούμπαλος και ψιλόλιγνος Νότιος.
Κρατούσε μια κοτόσουπα στο ένα χέρι και κράκερς στο άλλο.
Μου είπε, Άκουσα ότι δεν αισθάνεσαι καλά και σκέφτηκα ότι αυτά θα βοηθήσουν.
Με λένε Μπιλ Κλίντον.
Στην Οξφόρδη, ήμασταν στο ίδιο κολλέγιο.
Κρατήσαμε επαφή.
Στην Οξφόρδη σπούδασα κυρίως, οικονομικά και φιλοσοφία.
Εκεί έμαθα τους κανόνες με τους οποίους οργανώνται οι αγορές.
Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Είναι κάτι που συχνά χάνεται.
Σε αυτό λοιπόν, επικεντρώθηκα.
Ξέρετε, δεν υπάρχει πουθένα μια απόλυτα ελεύθερη αγορά.
Οι κυβερνήσεις θέτουν τους κανόνες λειτουργίας των αγορών.
Όλοι αυτοί οι κανόνες είναι απαραίτητοι για να υπάρχει ελεύθερη αγορά.
Το ερώτημα όμως είναι: Ποιοι κερδίζουν από αυτούς τους κανόνες...
και ποιοι χάνουν;
Τα τελευταία 30 χρόνια...
καθώς η δομή της οικονομίας άρχισε να αλλάζει...
άρχισαν να αλλάζουν και πολλοί από τους κανόνες που διέπουν την αγορά.
Σήμερα, θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε...
το μυστήριο, του γιατί η ανισότητα διευρύνεται.
Θυμηθείτε, ότι η οικονομία αυξάνεται όλο αυτό το διάστημα.
Η οικονομία είναι... συνεχίζει να αναπτύσσεται.
Κοιτάξτε, εδώ είναι η ανάπτυξη του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, απ'το 1929-2011.
Η οικονομία τα έχει πάει εξαιρετικά καλά και η παραγωγικότητα αυξάνεται.
Παράγουμε όλο και περισσότερη υπεραξία.
Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη επιτυχία.
Αλλά εδώ είναι το πρόβλημα. Εδώ είναι το παζλ.
Διότι, αν κοιτάξετε τις μέσες ωριαίες αποδοχές των εργαζομένων στην παραγωγή...
αυτές, συνέχισαν να αυξάνονται μέχρι τα τέλη του 1970...
και τότε, κάτι συνέβη!
Η ισοπέδωση των μισθών!
Κοιτάξτε την διαφορά.
Κάτι συνέβη στα τέλη του 1970.
Κάτι συνέβη στα τέλη του 1970, παιδιά!
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ήμουν στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου.
Κοίταζα πολλές μελέτες σχετικά με την κατεύθυνση που έπαιρνε η οικονομία.
Οι περισσότεροι αμερικάνοι κατασκευαστές είχαν αρχίσει να μετακινούνται στο εξωτερικό.
Ήταν και η απαρχή τής τεχνολογικής επανάστασης.
Οι χρηματοπιστωτικές αγορές είχαν αρχίσει να γίνονται όλο και πιο ισχυρές.
Υπήρχε μια τάση απορρύθμισης.
Αν συνδέσετε όλες τις τελείες και όλα τα υπόλοιπα...
όλα αρχίζουν να φαίνονται ότι συνδέονται με κάποιο τρόπο...
με το φαινόμενο, της διεύρυνσης της ανισοκατανομής.
Για παράδειγμα, γνωρίζαμε ότι τα εργατικά συνδικάτα ήταν σε πτώση.
Αυτή η μείωση είναι σχεδόν ακριβώς η ίδια με τη μείωση του μεριδίου της μεσαίας τάξης.
Απεργία Εργαζομένων Συσκευασίας Τροφίμων, Ώστιν.
Το πιο δύσκολο είναι να αποστασιοποιηθείς για να δεις την αλήθεια.
Πολλοί άνθρωποι, ακόμη και μέχρι σήμερα...
λένε ότι η αποδυνάμωση των συνδικάτων πραγματικά οφειλόταν στον Ρόναλντ Ρέηγκαν...
όταν νίκησε τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας.
Απεργία, απεργία, απεργία...
Πρέπει να πω ότι όσοι δεν παρουσιάστηκαν στο καθήκον τους σήμερα το πρωί...
έχουν εγκαταλείψει την εργασία τους και ως εκ τούτου θα απολυθούν.
Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι από τα τέλη της δεκαετίας του '70, όσο και...
μετά που ο Ρέηγκαν απέλυσε τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας...
υπήρξε μια μεγάλη επίθεση στα συνδικάτα.
Οι εργοδότες απέτρεψαν την δημιουργία συνδικάτων, πολύ πιο επιθετικά από ότι πριν.
Προχωράω. Δεν χρειάζεται να με τραβάτε.
Επίσης πολέμησαν και τα ήδη υπάρχοντα συνδικάτα.
Ίσως το έκαναν, επειδή θεώρησαν ότι έτσι θα διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητά τους...
καθώς πολλές άλλες εταιρείες στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό, δεν είχαν συνδικάτα.
Το μείζον ζήτημα ήταν τα δύο αλληλένδετα πράγματα:
Παγκοσμιοποίηση και Τεχνολογία.
Εννοώ, ακούτε συνέχεια και ακατάπαυστα τη λέξη "Παγκοσμιοποίηση".
Παγκοσμιοποίηση, Παγκοσμιοποίηση...
Σπάνια μια λέξη βγαίνει τόσο άμεσα από την αφάνεια στο ακατάλυπτο...
χωρίς καμία επεξήγηση.
Μπορεί κανείς να μου δανείσει το iPhone του για λίγο;
Κάποιος που να έχει ένα... Υπέροχα.
Σας ευχαριστώ.
Δεν έχω και πραγματικά θα ήθελα να έχω ένα.
Πού πάνε τα περισσότερα από τα δολάριά σας, όταν αγοράζετε ένα iPhone;
Τι λέτε;
Πάμε. Πατήστε το κουμπάκι.
Σε πάνω από 700 δώθηκαν αυτά τα μηχανηματάκια, πράγμα σπουδαίο.
Οι περισσότεροι απαντήσατε, κυρίως στις ΗΠΑ, άλλοι στην Κίνα...
και λιγότεροι είπατε, στην Ιαπωνία.
11 από εσάς είπαν, στη Γερμανία.
Λοιπόν, εδώ πάνε τα δολάριά σας!
Τα περισσότερα πηγαίνουν στην Ιαπωνία.
Μερικά πάνε στη Γερμανία.
Στην πραγματικότητα, η Γερμανία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη...
η Νότια Κορέα 3η. Το 6% πηγαίνει στις ΗΠΑ...
και μόνο το 3,6% στην Κίνα. Συναρμολογείται στην Κίνα.
Το πιάσατε αυτό; Συναρμολογούνται στην Κίνα...
αλλά τα εξαρτήματα τής συναρμολόγησης, έρχονται από παντού.
Όλα έρχονται από παντού.
Ήθελα μαθητές μου να δούνε ότι δεν είναι θέμα μόνο κόστους, μισθών ή εργασίας...
αλλά επίσης, οι εργαζόμενοι ποιας χώρας είναι που προσθέτουν την όποια αξία.
Το MINI Cooper μου, φτιάχνεται από μια ξένη εταιρεία.
Αλλά το πού εδρεύει μια εταιρεία δεν σημαίνει κάτι σε αυτή τη νέα παγκόσμια οικονομία.
Η τεχνολογία όπως των φορτηγών πλοία, με τα κοντέινερ...
οι δορυφορικές επικοινωνίες και τελικά οι υπολογιστές και το διαδίκτυο...
επέτρεψε στην διαδικασία παραγωγής να διασκορπιστεί σε όλον το κόσμο.
Μεγάλος αριθμός Αμερικανών εργαζομένων κατασκευής άρχισαν να χάνουν τις δουλειές τους...
γεγονός που αναπόφευκτα οδήγησε σε χαμηλότερους μισθούς.
Ακόμα και τα εργοστάσια που παραμένουν στις ΗΠΑ, απέλυσαν εργαζόμενους, καθώς αυτοματοποιηθήκαν.
Και εμείς έχουμε ακόμα την ρομαντική ιδέα ότι μπορούμε να τα φέρουμε πίσω.
Μπορείτε να τα φέρετε πίσω, αλλά θα τα γεμίζουν με ρομπότ και υπολογιστές.
Η παλιά γραμμή συναρμολόγησης, τελείωσε!
Ήμουν ένας από τους πρώτους επενδυτές στο amazon. com.
Θεωρώ ότι το amazon. com, είναι ένα από τα μεγαλύτερα...
οικονομικά επιτεύγματα της εποχής μας και είμαι απίστευτα υπερήφανος γι αυτό.
Αλλά το amazon. com απασχολεί 60.000 άτομα...
και κάνει 70-80 δισ. δολάρια σε πωλήσεις.
Αλλά αν οι λιανοπωλητές έκαναν 70-80 δισ. σε πωλήσεις...
δεν θα είχαν 60.000 εργαζόμενους, αλλά 600.000-800.000 ή 1.000.000...
επειδή αυτά τα επιχειρηματικά μοντέλα δεν είναι τόσο αποτελεσματικά.
Έτσι το Amazon δημιούργησε μια τεράστια οικονομική αλλαγή εδώ στα Βορειοδυτικά.
Αλλά τώρα σε όλη τη χώρα, υπάρχουν άνεργοι πωλητές και δεν είναι ευχαριστημένοι.
Ως διευθυντής στο Σίρκουιτ Σίτι, έβλεπα λίγο πίσω από την κουρτίνα, να το πω έτσι...
να δω ακριβώς πώς λειτουργεί.
Άρα όταν απολύθηκες το είχες καταλάβει, ή ήταν ξαφνικό;
Έκαναν πολλές απολύσεις ενώ δούλευα εκεί.
Γι αυτούς που δούλευαν για πάρα πολύ καιρό, έλεγαν:
Παίρνουν πάρα πολλά, επειδή τους έχουμε πολύ καιρό...
και θα πρέπει να κάνουμε κάτι για να μειωθεί το κόστος.
Το πιο δύσκολο ήταν όταν σκεφτόμουν, Θα έρθει και η σειρά μου;
Μέχρι να γίνω φοιτητής, ήταν πολύ παρακινδυνευμένο.
Θέλω να πω, θα ήταν εύκολο απλά να πέσω σε κατάθλιψη...
πράγμα που συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους, ή...
να πάω σε μια κακοπληρωμένη δουλειά, που θα με έφερνε σε χειρότερη οικονομική κατάσταση.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ
Κοιτάζοντας πίσω, μπορείς να δεις τα σημάδια.
Δεν είναι όμως τόσο εύκολο να το δει κανείς, όταν το ζει...
αλλά τα σημάδια ήταν πάντα εκεί. Εννοώ ότι υπήρχε...
μια σημαντική πτώση στην δουλειά...
και νομίζω ότι ευθύνονται επιχειρήσεις σαν το Amazon.
Επειδή ήμουν στο λιανικό εμπόριο για πολύ καιρό...
ποτέ δεν πληρώνω στα αυτοματοποιημένα ταμεία.
Κι αυτό, επειδή ξέρω ότι κάθε φορά πού θα το κάνω...
κάποιος θα χάσει την δουλειά του.
Δεν είναι γιατί νομίζω ότι θα τους σώσω μακροπρόθεσμα...
αλλά γιατί ξέρω ότι θα το επιβραδύνω λίγο, έτσι ώστε ίσως...
βρουν τον χρόνο να προετοιμαστούν για αυτή την αλλαγή.
ΤΑΜΙΑΣ- 20,230$
ΒΟΗΘΟΣ ΜΑΓΕΙΡΑ-21,280$
Αντίθετα με τη λαϊκή αντίληψη, η Παγκοσμιοποίηση και η Τεχνολογία...
δεν έχουν πραγματικά μειώσει τις θέσεις εργασίας για τους Αμερικανούς...
αλλά μόνο τις αποδοχές τους.
Δεν είναι μόνο το ότι οι μισθοί παρουσιάζουν στασιμότητα...
αλλά όταν πάρετε υπόψην σας το αυξανόμενο κόστος ζωής...
την αύξηση των ενοικίων, των σπιτιών...
την δραματικά αύξηση του κόστους υγειονομικής περίθαλψης...
το αυξανόμενο κόστος των παιδικών σταθμών..
καθώς επίσης και τς τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Όλα αυξάνονται πολύ πιο γρήγορα από τον πληθωρισμό.
Πάρτε τα όλα αυτά υπόψη σας και...
τότε θα βρείτε ότι είναι πολύ χειρότερα από μια απλή στασιμότητα μισθών.
Οικογένειες της μεσαίας τάξης, συχνά με δύο μισθωτούς...
που εργάζονται όλο και πιο σκληρά, για να πάνε στο πουθενά.
Δουλεύω σε ένα δικηγορικό γραφείο ως βοηθός εκδίκασης.
Και ο Μόισες;
Οδηγός λεωφορείου.
Ξέρετε πόσα έχετε στον τραπεζικό λογαριασμό σας;
Κάτι λιγότερο από 100 δολάρια. Ίσως 80 δολάρια.
Ναι, αλλά χθες είχαμε μόνο 30$.
- Και αυτό επειδή δουλεύουμε και οι δυο. - Ναι.
Ασφάλεια αυτοκινήτου, 125... Παιδικός σταθμός, 150...
Ενοίκιο, 1.375...
Νιώσαμε ότι έπρεπε να τα γράφουμε όλα, γιατί πώς γινόταν και δεν έμεναν χρήματα;
Βγάζουμε χρήματα. Δουλεύω κι εγώ τώρα.
Δεν ξέρουμε πόσα πληρώσαμε για αυτό.
Στο Υ...
Αυτή είναι η δωρεά μου, 16$ το μήνα στο Children International.
Δεν έχουμε περάσει τις δόσεις για το πτυχίο μου στο Παν/μιο UCSF.
Θυμάσαι την χρέωση απ'το νοσοκομείο;
Είναι 200 και κάτι δολάρια. Δεν είναι καν εδώ αλλά πρέπει να πληρωθεί.
Τι έχετε στο λογαριασμό σας;
- Δεν μπορούμε... - Δεν έχουμε καταθέσεις.
- Τον έκλεισα γιατί... - Δεν χρειαζόταν!
Ω! Μου έφερες το γάντι σου! Μήπως παίζατε μπέιζμπολ;
Αυτή έπαιζε μαζί σου;
Όταν γεννήθηκε, δεν είχαμε χρήματα. Το ψυγείο και ο καταψύκτης ήταν άδειοι.
Είπα, Δεν θέλω να μεγαλώσω έτσι την κόρη μου.
- Πώς ήταν η μέρα σου; - Ωραία...
Ξέρω ανύπαντρες μητέρες να κάνουν τρεις δουλειές μόνο για να πληρώνουν το ενοίκιο.
Εγώ δεν ήθελα να καταλήξω έτσι, γι'αυτό ξεκίνησα να σπουδάζω.
Πώς μπορείς να εξασφαλίσεις κάποια ευμάρεια;
Όχι ότι θέλω να γίνω πλούσια, απλά πώς θα το πετύχεις;
Πώς στο καλό το πετυχαίνεις, όταν δεν έχεις τίποτα;
Όταν δεν έχεις περιουσιακά στοιχεία, ούτε τίποτα;
Αυτό θα είναι το γραφείο της μαμάς. Κοίτα.
Αυτό θα είναι το γραφείο μου. Δεν είναι δικό μου ακόμα, αλλά θα γίνει σύντομα.
Οι άνθρωποι, νομίζω, θα ήταν λιγότερο ανήσυχοι για την οικονομική ανισότητα...
αν όλοι είχαν την ευκαιρία να την πετύχουν.
Εφ'όσον υπάρχει ανοδική τάση και κάποιος με θάρρος, σύνεση...
και σκληρή δουλειά μπορούσε να πετύχει, εδώ στην Αμερική και να ανέβει οικονομικά...
τότε δεν θα είχαμε πρόβλημα.
Αλλά δεδομένου ότι η εισοδηματική ανισότητα αυξάνεται...
το να ανέβεις είναι πιο δύσκολο από ότι ήταν πριν.
- Θες να δεις και το υπόλοιπο; - Ναι.
Στις ΗΠΑ, το 42% των παιδιών που γεννήθηκαν φτωχά, δεν θα τα καταφέρουν.
Στη Δανία, μόνο το 25% αυτών των παιδιών, παραμένουν φτωχά.
Ακόμη και στη Μ. Βρετανία, μια χώρα που εξακολουθεί να έχει αριστοκράτες...
δίνει περισσότερες ευκαιρίες από ότι εμείς, εδώ.
Ξέρετε, όταν πολλοί κατά καιρούς μου λένε:
Εντάξει, Ράις, αν νομίζεις ότι μπορεί να γίνει, τότε πες μας ποιο έθνος τα πάει καλύτερα;
Ποιο κράτος πρέπει να μιμηθούμε;
Η απάντηση που τους δίνω είναι:
Οι Ηνωμένες Πολιτείες!
Για τρεις δεκαετίες, μετά τον 2ο Παγκ. Πόλεμο...
μια περίοδος που εγώ αποκαλώ "Η Μεγάλη Ευημερία"...
η οικονομία εκτινάχθηκε αλλά δεν ήταν μόνο αυτό...
ήταν που υπήρχε και πολύ χαμηλή ανισότητα.
Κάναμε την εκπαίδευση εθνική προτεραιότητα, ιδίως την τριτοβάθμια.
Μέχρι το 1940, μόνο το 5% των ενηλίκων Αμερικανών, είχε ανώτερο πτυχίο...
αλλά μετά το ποσοστό αυτό, άρχισε να εκτοξεύεται.
Το νομοσχέδιο GI Bill, κάλυπτε τα έξοδα σπουδών, για όσους επέστρεψαν από τον πόλεμο...
και η αύξηση των δημόσιων πανεπιστημίων έκανε την τριτοβάθμια εκπαίδευση προσιτή σε πολλούς.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '50, είχαμε το καλύτερα εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό...
από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο.
Είχαμε επίσης και εργατικά συνδικάτα.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 50, πάνω από το 1/3 των εργαζομένων, ανήκαν σε αυτά.
Αυτό έδωσε δύναμη διαπραγμάτευσης για μεγαλύτερο μερίδιο στην μοιρασιά τής πίτας.
Δημιουργήσαμε τη μεγαλύτερη μεσαία τάξη, που είχε δει ο κόσμος, ποτέ.
Αυτή η μεσαία τάξη ήταν μέρος ενός Τίμιου Κύκλου.
ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ
ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΕΣΟΔΑ ΑΥΞΑΝΟΥΝ
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΠΕΝΔΥΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ
Ο ΤΙΜΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
Η αυξανόμενη ευημερία τους, δημιουργούσε και για τους υπόλοιπους περισσότερη ευημερία.
Η αυξανόμενη ευημερία παρήγαγε καιι περισσότερη ευημερία.
Γεια σας.
Εντάξει...
όπου να'ναι βγαίνω...
Από την American Public Media, η εκπομπή, Αγορά.
Η Αμερική καθιστά όλο και δυσκολότερο για τους νέους, να πάνε στο κολλέγιο.
41 πολιτείες, μείωσαν τις δαπάνες τους, για τη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση...
με αποτέλεσμα και τα δίδακτρα να αυξάνονται.
Σίγουρα η ανισότητα συνδέεται και με την εκπαίδευση...
συμπεριλαμβανομένης και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Αυτή, βοήθησε τους φτωχούς να ανέβουν στη μεσαία τάξη την περίοδο της Μεγάλης Ευημερίας.
Όμως, από τα τέλη τής δεκαετίας του '70, άρχισε να μειώνεται.
Χώρες που επικεντρώθηκαν στην ανώτερη εκπαίδευση, διαχειρίστηκαν την παγκοσμιοποίηση καλύτερα...
δημιουργώντας ένα υψηλά εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό.
Κοιτάξτε την Νότια Κορέα, την Ολλανδία, τη Γερμανία.
Έχουν επενδύσει ουσιαστικά στην παιδεία και στην μόρφωση όλων των εργαζομένων τους.
Ακόμα κι αν οι μισθοί τους είναι υψηλοί, συμφέρει να κατασκευάζουν το iPhone στη Γερμανία...
επειδή έχει ποιότητα κατασκευής.
Βασικά, κάθε βιομηχανική χώρα, όπως η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Γαλλία...
επενδύουν πολύ περισσότερα σε δημόσιες επενδύσεις, σε όλους τους τομείς, όπως...
δρόμους, γέφυρες και δημόσια εκπαίδευση.
Αυτό είναι που εμείς δεν κάνουμε κι αυτό πρέπει να κάνουμε.
Μας τελειώνει ο χρόνος...
Εμείς δεν μπορούμε να το κάνουμε, όχι με τις νέες τεχνολογίες...
Για χρόνια γράφω, για τη σημασία τής επένδυσης στο εργατικό δυναμικό μας...
έτσι ώστε να μπορούμε να ανταγωνιστούμε στη Νέα Παγκόσμια Οικονομία.
Και το 1992 πίστεψα ότι, τελικά κάτι θα κάνουμε για αυτό.
Σήμερα, με υπερηφάνεια ανακοινώνω την υποψηφιότητά μου για πρόεδρος των ΗΠΑ.
Ο Μπιλ Κλίντον, μου είπε ότι είχε διαβάσει όλα τα βιβλία μου.
Πρέπει να τον είχαν επηρεάσει, γιατί...
ήταν η ραχοκοκαλιά της εκστρατείας τού 1992. "Οι άνθρωποι πρώτα".
Αν βάλεις πρώτα τον άνθρωπο και επειδή γνωρίζουμε την παγκόσμια οικονομία...
θα πετύχουμε ότι οι Γερμανοί και οι Ιάπωνες.
Θα βάλεις πρώτα το λαό σου και θα επεκτείνεις τη μεσαία τάξη.
Εννοώ, τον ήξερα από τα 22. Με κάλεσε μία ημέρα και μου είπε:
Άκου Μπομπ, σε θέλω πραγματικά να έρθεις στην Ουάσιγκτον τώρα.
Σε θέλω στο μεταβατικό οικονομικό επιτελείο μου.
Εγώ δεν ήξερα καν τι εννούσε, μεταβατικό.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο με συνεπήρε και πόσο ενθουσιάστηκα.
Θέλω να πω, για την πιθανότητα να υλοποιηθούν πραγματικά, αυτές τις ιδέες.
Ονόμασα το οικονομικό μου σχέδιο, "Πρώτα ο Άνθρωπος"...
για να τονίσω την πεποίθησή μου ότι το έθνος μας μπορεί να αναπτυχθεί...
μόνο με υψηλούς μισθούς και με οικονομία υψηλής ανάπτυξης.
Αν επενδύσουμε στον αμερικανικό λαό θα ευημερήσει και η αμερικανική οικονομία.
Για αυτό σήμερα θα σας παρουσιάσω έναν από τους πιο έμπιστους συμβούλους μου και στενό φίλο μου...
που θα κατέχει τη θέση τού Υπουργού Εργασίας.
Λοιπόν, από σεμνότητα, εδώ και μήνες σκέφτηκα...
ότι θα ήμουν στην "κοντή", λίστα του Μπιλ Κλίντον.
- Ανέβα στο σκαλί, Μπομπ. - Υπάρχει και σκαλί, εδώ. Εντάξει.
Ήταν μια ονειρεμένη δουλειά των ονείρων για κάποιον σαν εμένα, που...
ανησυχούσε, φοβόταν και σπούδασε, δίδαξε και έγραψε...
για ότι συνέβαινε στον αμερικανό εργαζομένο, για χρόνια.
Αυτή η μακρά μείωση μισθών ήταν ένα χαστούκι για τον μέσο εργαζόμενο.
Μια πτώση μισθών που ξεκίνησε το 1978...
που αφορούσε και την μείωση τής αγοραστικής δύναμης...
Από τη μία, ήταν αρκετά σαφές ότι...
οι μισθοί ήταν στάσιμοι για τους περισσότερους ανθρώπους.
Απ'την άλλη όμως, κάποιοι σε αυτή τη χώρα, έβγαζαν πάρα πολλά.
Βλέπετε, αυτές οι ίδιες νέες τεχνολογίες που έφεραν την παγκοσμιοποίηση και τον αυτοματισμό...
έδωσε τα περισσότερα οφέλη στα άτομα που είχαν τη σωστή εκπαίδευση και τις συνδέσεις...
για να επωφεληθούν από την παγκοσμιοποίηση.
Μερικοί μου λένε, "Κοίτα. Υπάρχουν σήμερα τεχνολογίες που δεν υπήρχαν το 1980!"
Δεν είχαμε τηλεοράσεις με επίπεδη οθόνη ούτε φτηνά αεροπορικά ταξίδια...
ούτε Skype, ούτε διαδίκτυο.
Άρα ποιος είναι ο νικητής και ποιος ο χαμένος, από αυτή τη μεγάλη αλλαγή;
Οι καταναλωτές, σίγουρα κερδίζουν!
Θέλω να πω, εσείς παιδιά ως καταναλωτές, τα πάτε πολύ καλά.
Μπορείτε να αγοράσετε όλα αυτά τα υπέροχα προϊόντα.
Σχεδόν τα πάντα, γίνονται όλο και φθηνότερα...
όπως και οι επιχειρηματίες που τα πάνε καλά.
Εδώ είναι το διάγραμμα που δείχνει την άνοδο και την πτώση του Βιομηχανικού Dow Jones.
Μπορεί να παρατηρήσετε κάτι εδώ.
Υπάρχει κάτι εδώ. Το Γιούχου!
Βλέπετε, κάτι συνέβη...
και νομίζω ότι ξεκίνησε κάπου από εδώ, σε αυτά τα χρόνια.
Ξέρετε, αυτά τα χρόνια...
ήμουν Υπουργός Εργασίας.
Και οι επενδυτές ήταν πολύ ενθουσιασμένοι.
Θέλω να πω, όλοι βλέπουμε πώς πήγε το χρηματιστήριο.
Εννοώ, τι συνέβει στον κόσμο; Πώς έγινε αυτό;
Πώς οι εταιρείες ξαφνικά έγιναν πολύ πιο επικερδείς;
Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που οι εταιρείες είχαν υψηλότερα κέρδη...
είναι γιατί πλήρωναν λιγότερα.
Επίσης, τα μεγαλοστελέχη τους, είχαν αρχίσει να πληρώνονται πολλαπλάσια...
από όσα έπαιρνε ο μέσος εργαζόμενος.
Όταν, το τέταρτο τρίμηνο, του περασμένου έτους, όπως και πολλές άλλες εταιρείς...
έπρεπε να δούμε την μείωση του εργατικού δυναμικού, ήταν πολύ δυσάρεστο.
Ήξερες ότι θα πλήξεις ζωές ανθρώπων και θα δυσκολευτούν πολλοί...
στο να βρουν νέα δουλειά, αλλά ήταν κάτι που θα έπρεπε να κάνω για...
για την επιβιώση τής επιχείρησης.
ΤΑ 10 ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΜΕΝΑ ΣΤΕΛΕΧΗ
Σε αυτό το διάγραμμα βλέπετε, τα πιο ακριβοπληρωμένα στελέχη, του 2010.
Αυτά τα στελέχη πήραν πολλά χρήματα. Και συνεχίζουν να αυξάνονται.
Εδώ βλέπετε τις αποδοχές τους σε σχέση με τις αποδοχές τού μέσου εργαζόμενου.
Ξαφνικά αυτή σχέση, Μπουμ!
Ο Μπιλ Κλίντον το 1992, είχε σαν βάση τής εκστρατείας του, ότι...
καμία εταιρεία δεν θα μπορούσε να πληρώνει τα στελέχη της, πάνω από 1 εκατ. δολάρια τον χρόνο.
Πολλά μεγαλοστελέχη ανέβασαν τους μισθούς τους, ενώ οι εταιρείες τους έχαναν χρήματα...
και οι εργαζόμενοί τους, είχαν μπει στην ανεργία.
Θέλω να ξέρετε όλοι εσείς, οι μεγαλοσχήμονες επιχειρηματίες τής Αμερικής...
ότι αν πουλήσετε τις επιχειρήσεις σας και τους εργαζόμενούς σας βλάπτοντας την χώρα σας...
θα κληθείτε να παρουσιαστείτε ενώπιόν μου. Για αυτό υπάρχει ο Πρόεδρος!
Όταν ήρθε η ώρα να εφαρμοστεί, το Υπουργείο Οικονομικών αποφάσισε ότι...
τα στελέχη πληρώνονται βάση των επιδόσεων τής εταιρείας. Άρα και πάνω από 1 εκατομμύριο.
Λοιπόν, αυτό ήταν το σήμα για πολλά στελέχη και διοικητικά συμβούλια...
να παίρνουν όλο και περισσότερα, μέσω μετοχών.
Από εκεί ξεκίνησε το όλο θέμα τής αγοράς μετοχών.
Ήταν μια διαστροφή τής υπόσχεσης τού Μπιλ Κλίντον, στις εκλογές του 1992.
Άλλο αποτέλεσμα όλων αυτών είναι, ότι δημιουργήθηκε και άλλη μια τάξη...
που οικονομικά, τα πάει εξαιρετικά καλά.
Αυτοί τα πάνε πάντα πολύ καλά, ιδιαίτερα σε εποχές μεγάλης ανισότητας:
Οι Επενδυτές.
Μεταξύ 1997 και 2007...
οι επενδύσεις ήταν ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος τομέας, της αμερικανικής οικονομίας.
Το 2009, στην αποκορύφωση τής ύφεσης, τα 7 υψηλότερα στελέχη των hedge funds...
, έπαιρναν πάνω από 1 δισ. ο καθένας.
Να θυμάστε ότι η κυβέρνηση θέτει τους κανόνες με τους οποίους λειτουργούν οι αγορές.
Έχουμε απελευθερώσει την Wall Street...
επιτρέποντάς της να γίνεται όλο και πιο ασύδοτη.
Αυτό είναι το γράφημα με τους μισθούς του χρηματοπιστωτικού τομέα.
Μήπως σας φαίνεται γνωστό;
Είναι το γράφημα τής γέφυρας, από την γραφική παράσταση της ανισότητας.
Βλέπουμε το ίδιο μοτίβο.
Και όμως υπάρχουν πολλοί εργαζόμενοι, που καταπίνουν το τεράστιο ψέμα...
που λέει ότι η κυβέρνηση είναι κακή, ενώ η αγορά καλή.
Ότι η κυβέρνηση είναι εναντίον σου, ενώ η αγορά σε βοηθά.
Επουράνιε Πατέρα μας, σ'ευχαριστούμε για αυτό το φαγητό που έχουμε.
Ευλόγησε αυτό και τα χέρια που το ετοίμασαν κι αυτό θα δυναμώσει το σώμα μας.
Και ευλόγησε αυτή τη ημέρα, Κύριε, εκείνους που δεν έχουν φαγητό.
- Δώσε τους χάρη και ελπίδα. - Αμήν.
Φαίνεται πολύ νόστιμο...
Ανήκω στους Ρεπουμπλικάνους.
Ίσως έχει παίξει ρόλο σ'αυτό και η θρησκεία μας. Είμαστε Μορμόνοι.
Η πλειοψηφία μας είναι. Υπάρχουν ελάχιστοι Δημοκρατοί...
αλλά στην πλειοψηφία μας είμαστε Ρεπουμπλικάνοι.
Με τίποτα δεν νομίζω ότι είμαι οικονομικά, στριμωγμένος.
- Αλλά ανησυχώ για τα παιδιά μου. - Πληρώνουμε γιατρούς και οδοντιάτρους.
Δύο από τα παιδιά μου τώρα δεν έχουν ασφάλιση υγείας.
Αυτό που συνέβη στα παιδιά μας, ήταν ένα μεγάλο χτύπημα.
Αυτό πραγματικά με έβαλε σε σκέψεις.
Δουλεύω σε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας.
Το μεγαλύτερο εγοστάσιο παραγωγής Γεωθερμικής ενέργειας, στον κόσμο!
Το Γκάιζερς, είναι εργοστάσιο ανανεώσιμης πηγής ενέργειας.
Η εταιρεία Calpine που το έχει, είναι πραγματικά πολύ καλή.
Τότε γιατί σας έκαναν περικοπές και έκοψαν και τις αναρρωτικές άδειες;
Γιατί η λειτουργία θα γίνει πιο επικερδής...
εάν κάνουν περικοπές στο προσωπικό.
Αυτό είναι δεδομένο.
Calpine- Γκέιζερ Σωματείο
Πάντα ήμουν υπέρ τού σωματείου, φιλοσοφικά.
Θεωρώ τον εαυτό μου μέρος του εργατικού δυναμικού...
και ως εκ τούτου, πιστεύω ότι χρειάζεται να έχουμε μια φωνή.
Η εταιρεία έφερε συμβούλους, ειδικούς στην αντιμετώπιση σωματείων...
οι οποίοι έκαναν προπαγάνδα κατά των σωματείων.
Επιτρέψτε μου να σας πω ότι ήρθα εδώ σήμερα...
γιατί κάποιοι περιμένουν απόλυση και άλλοι ήδη απολύθηκαν. Υπάρχει ένταση.
Η σκληρή πραγματικότητα, μας δείχνει...
ότι αν οι εργαζόμενοι δεν έχουν δύναμη, ούτε φωνή...
αναπόφευκτα οι μισθοί τους και οι κατακτήσεις τους, αρχίζουν να μειώνονται.
Είναι αναπόφευκτο!
Προσωπικά, είμαι καλός Χριστιανός και καλός υπάλληλος τής Calpine...
και νομίζω ότι με αντιμετωπίζουν πολύ πιο δίκαια από ότι θα έπρεπε.
Αν είχες μια εταιρεία που εξαρτάται από τους μετόχους της...
που ασκούν όλο και μεγαλύτερη πίεση, στην εν λόγω εταιρία...
για αύξηση κερδών, για να αυξηθούν και οι τιμές των μετοχών τους...
αυτό είναι ο καπιταλισμός και δεν είναι κακό.
Αλλά που οδηγεί αυτό, αναπόφευκτα; Σε μια όλο και μεγαλύτερη πίεση...
που ωθεί τους μισθούς και τις κατακτήσεις, στο ελάχιστο.
Είσαι λοιπόν καπιταλιστής, όπως κι εγώ και λέω για αυτούς που βγάζουν εκατομμύρια:
Μπράβο τους!
Θα μπορούσα να πετύχει κι εγώ, αν είχα πάει σχολείο και είχα μυαλό.
Αλλά δεν έχω και έτσι έγινα εργάτης.
Και υπάρχει τέτοια επιβάρυνση στις εταιρείες των ΗΠΑ σήμερα, που αυτό το κόστος...
τις οδηγάει να πάνε αλλού.
Αλλά είμαστε η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο και μάλιστα, αυτήν τη περίοδο.
Πιστέψτε με, εμείς, ως έθνος τα πάμε υπέροχα και μάλιστα, ορισμένα άτομα σε αυτή τη χώρα...
τα πάνε πολύ καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο, στην παγκόσμια ιστορία.
Δεν είναι μόνο η Calpine.
Μου έκοψαν 12$/ώρα, εντάξει; Και τα κεκτημένα μου μειώθηκαν, επίσης.
Κάνω διπλάσια δουλειά. Διοικώ δύο εργοστάσια αντί για ένα.
Αν έχετε 10 εκατ. ή 1 δισ. γιατί χρειάζεστε αυτά τα λίγα που παίρνω;
Σωστά;
Οι μεγάλες εταιρείες έχουν σχεδιαστεί ώστε να μην δημιουργούν καλές θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ.
Οι μεγάλες εταιρείες έχουν σχεδιαστεί μόνο για να κερδίζουν.
...χάρη στα μέλη της διοίκησης, όπως ο Τζεφ και ο Κας και όσους άλλους έχουν εργαστεί...
Αυτό δεν είναι θέμα της βλάβης.
Βλέπετε, ο επικεφαλής τής General Electric είναι στο Συμβούλιο Εργασίας, του Προέδρου.
Θέλω να ξεκινήσω ευχαριστώντας τον Τζεφ, για την εξαιρετική ηγεσία του στο Συμβούλιο...
Λοιπόν, η GE ανοίγει περισσότερες θέσεις εργασίας στο εξωτερικό απ' ότι στις ΗΠΑ.
Άρα, ποιος νοιάζεται για τον αμερικανό εργάτη;
Ποιος νοιάζεται, αφού η GE και άλλες μεγάλες εταιρείες καθώς και η Wall Street...
και οι πολύ πλούσιοι έχουν τα κεφάλαια τους ανά τον κόσμο.
Και καθώς αυτοί αποχτούν όλο και περισσότερο, πολιτική εξουσία...
ποιος πραγματικά θα νοιαστεί στην Ουάσιγκτον και στις πολιτείες μας...
να φροντίσει για την ευημερία τού αμερικανικού εργατικού δυναμικού;
Η απάντηση είναι: Κανένας!
Γιατί λοιπόν το έθνος δεν αντέδρασε στη μεγάλη οπισθοδρόμηση που ξεκίνησε γύρω στο 1980;
Γιατί δεν πήραμε τολμηρά μέτρα, ώστε η οικονομία να συνεχίσει να οφελεί το σύνολο;
Επειδή βρήκαν 3 τρόπυς για να αντιμετωπίσουν το πάγωμα ή τη μείωση μισθών...
ώστε να μην μειωθεί άμεσα, το βιοτικό μας επίπεδο.
Θυμηθείτε, ότι από τα τέλη της δεκαετίας του '70, ο μέσος μισθός είναι παγωμένος.
Αλλά πολλοί άνθρωποι συνέχισαν να αγοράζουν!
Πώς το κατάφεραν αυτό;
Πώς η μεσαία τάξη συνέχισε να ξοδεύει χρήματα...
ενώ οι μισθοί τους είχαν παγώσει;
Ο 1ος μηχανισμός γι'αυτό, στήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70...
Οι γυναίκες βγαίνουν για δουλειά.
Ένας τεράστιος αριθμός νεαρών μητέρων, βγήκαν για δουλειά.
Δεν είχαμε δει ποτέ κάτι τέτοιο. Μια κοινωνική επανάσταση!
9 με 5...
με την Ντόλι Πάρτον, 1980.
Η Ντόλι Πάρτον, ξέρετε, έχει μόνο 1.5μ. ύψος!
Δεν πήγαν στη δουλειά επειδή ανοίχτηκαν...
θαυμάσιες επαγγελματικές ευκαιρίες και για τις γυναίκες.
Για μερικές ισχύει, αλλά δεν ήταν αυτός ο κύριος λόγος που πήγαν για δουλειά.
Πήγαν κυρίως επειδή έπρεπε να στηρίξουν οικονομικά την οικογένειά τους...
καθώς μειωνόταν οι μισθοί των ανδρών τους και δεν έβγαιναν.
Αλλά υπήρχε κι ένα όριο στο πόσες μητέρες θα μπορούσαν να πάνε για δουλειά.
Και έτσι στη δεκαετία του 1990, εφαρμόσανε την 2η στρατηγική:
Άνδρες και Γυναίκες στην οικογένειες, να εργάζονται περισσότερες ώρες.
Σαν Υπουργός Εργασίας, θυμάμαι ότι κοιτάζοντας τα στοιχεία, έμεινα άναυδος.
Ήθελα να βγω έξω και να μιλήσω με αυτούς τους ανθρώπους...
που εργάζονταν, τόσες πολλές ώρες.
Έκαναν δεύτερη και τρίτη δουλειά και τόσες υπερωρίες.
Αν ήταν επαγγελματίες, αυτές οι ώρες θα βγαίναν από τα αυτιά τους.
Δουλεύαμε 300 ώρες περισσότερο το χρόνο, από ότι οι ευρωπαίοι.
Εννοώ, ότι εργαζόμασταν σκληρότερα και από τους βιομηχανικούς εργάτες στην Ιαπωνία!
Αλλά υπάρχει και ένα όριο στο πόσο σκληρά αντέχεις να εργάζεσαι.
Όταν κι αυτό το όριο ξεπεράστηκε, ήρθε ο 3ος μηχανισμός αντιμετώπισης:
Τα δάνεια. Το χρέος.
Ήταν εύκολο, διότι οι τιμές των κατοικιών ανέβαιναν.
Για 13 χρόνια, οι Αμερικανοί έζησαν μια στεγαστική έκρηξη, τη μεγαλύτερη από ποτέ.
Αυτή είναι η καλύτερη στιγμή για να αγοράσεις σπίτι στην παραλία Ντελρέι!
Με μικρή προκαταβολή, παίρνεις μια απίστευτη ευκαιρία!
Από τα μέσα έως τα τέλη τής δεκαετίας του '90 και μετά...
σημειώνεται αυτή η τεράστια αύξηση στις τιμές των κατοικιών.
Πολλοί είπαν: Μπορώ να πάρω ένα δάνειο με το σπίτι μου.
Μπορώ να βάλω το σπίτι μου ως εγγύηση ή μπορώ να το πάρω πάνω στο σπίτι μου.
Και αυτό κράτησε λίγο την μεσαία τάξη. Τα σπίτια έγιναν κουμπαράδες.
Οι αμερικανοί χρησιμοποιήσαν το σπίτι τους σαν ΑΤΜ...
τραβώντας περισσότερο από 500.000 δισ. πάνω στο σπίτι τους, από το 2001-2005...
για την κάλυψη ιατρικών δαπανών, για σπουδές, επισκευές και πιστωτικές κάρτες.
- ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΧΡΕΟΣ - ΑΝΔΡΙΚΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ
Είχαμε μια φούσκα χρέους, δημιούργημα της μεσαίας τάξης στην Αμερική...
που προσπαθούσε να κρατήσει το βιοτικό της επίπεδο, παρά το πάγωμα μισθών.
Βλέπουμε όλο και περισσότερους πελάτες κάθε μέρα που...
δυστυχώς, έχουν πέσει στην τρύπα του χρέους και είναι πολύ δύσκολο να βγουν έξω.
Αλλά και σε αυτό υπάρχει ένα χρονικό όριο.
Ήταν μια κερδοσκοπική φούσκα και έσκασε το 2008.
Γνωρίζουμε τι συνέβη. Έτσι όλοι οι μηχανισμοί που χειραγώγησαν την μεσαία τάξη...
ώστε να μην βλέπει την σκληρή πραγματικότητα, ότι οι μισθοί τους παγώσαν για 30 χρόνια...
σε σχέση με τον πληθωρισμό, τώρα τελείωσαν.
Ο ΤΙΜΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
Όταν η μεσαία τάξη έπαψε να μοιράζεται τα οικονομικά οφέλη...
τότε αντιστρέφονται όλα και μπαίνεις στον Άτιμο Κύκλο.
Ο ΑΤΙΜΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΠΑΓΩΝΟΥΝ
ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΛΙΓΟΤΕΡΑ
ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΚΛΕΙΝΟΥΝ
ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΕΣΟΔΑ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΟΒΕΙ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ
Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Το θέμα είναι ότι εδώ και τρεις δεκαετίες, τίποτα δεν έχει αλλάξει ριζικά, όσον αφορά την ανισότητα.
Και με την κυβέρνηση Κλίντον, δόθηκε αυτή η ευκαιρία αλλαγής.
Και αυτή τελικά μας απογοήτευσε πολύ.
Η Γερουσία, θα περάσει το πρόγραμμα για την απασχόληση. Τα πράγματα πάνε καλά.
Βλέπετε, είχαμε πλεονασματικό προϋπολογισμό.
Θα μπορούσε το πλεόνασμα να επενδυθεί στην εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση...
ώστε να αλλάξει τελικά και η δομή της οικονομίας.
Αλλά δεν υπήρχε η πολιτική βούληση γι' αυτό.
Πριν φύγω, θέλω επίσης να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ...
στον παλιό μου φίλο, τον Υπουργό Ράις, που πάλεψε για τον κατώτατο μισθό.
Αυτό ευχαρίστησε και τον ίδιο και τον ευχαριστώ για τις προσπάθειές του.
Θα ήθελα να πω κάτι απλά για να μην υπάρξει παρεξήγηση.
Ξέρετε, επί Μπιλ Κλίντον είχαμε...
μία από τις καλύτερες οικονομίες που είχαμε σε αυτή τη χώρα, ποτέ.
Οι μισθοί ανέβηκαν. Η φτώχεια μειώθηκε.
Αλλά τελικά δεν κάναμε όσα έπρεπε.
Τίποτα που πραγματικά θα άλλαζε ουσιαστικά αυτή την τάση.
Τους έγινα, κακό σπυρί στον κώλο.
Τότε ήμουν πολύ δυσάρεστος.
Στις συναντήσεις, φώναζα για την ανισότητα, λέγοντας:
Δεν βλέπουμε τις αναδιανεμητικές επιπτώσεις αυτής της πολιτικής ή της άλλης;
Θέλω να πω, ότι έγινα προβλέψιμος. Με ακούγαν και γυρνάγαν τα μάτια τους.
Εκπλήσσομαι που ο Μπιλ Κλίντον με κράτησε.
Ήθελα να σας ενημερώσω σήμερα για μερικά θέματα.
Κατ'αρχάς, ο Πρόεδρος επανεξελέγη.
Το δεύτερο είναι ότι... Θα πάω σπίτι μου.
Χαίρομαι που δεν χειροκροτήσατε και γι'αυτό.
Τελικά όμως, έφυγα. Κυρίως, επειδή απογοητεύτηκα...
αλλά και για την οικογένειά μου. Δεν έβλεπα τα αγόρια μου.
Είπα στον Μπιλ Κλίντον: Πρέπει να πάω σπίτι μου.
Αναρωτιέμαι...
αν απέτυχα, συνολικά.
Μιλάω για τα ίδια πράγματα, εδώ και 30 χρόνια.
Μερικά από αυτά επιδεινώθηκαν.
Η Ανισότητα επιδεινώθηκε.
Ο κίνδυνος για την οικονομία και την δημοκρατία, επίσης.
Αλλά αυτό που λέω στον εαυτό μου όταν είμαι ήρεμος...
όταν είμαι σπίτι μου...
και χαζολογώ στο νεροχύτη της κουζίνας ή στην τραπεζαρία...
λέω ότι αυτό που μετράει για τους περισσότερους ανθρώπους είναι:
Μια καλή δουλειά, ένας καλός μισθός...
και μια καλή ευκαιρία για τα παιδιά τους.
Αυτό θέλουν οι άνθρωποι.
Ο Ντετέκτιβ Κόναν Ο'Μπράιαν!
Και ο ντετέκτιβ πρώην Υπουργός Εργασίας, Ρόμπερτ Ράις!
Είμαι ηλίθια, αισιόδοξος.
Σας ερωτώ: Μοιάζω σαν μεγαλοκυβερνήτης;
Δεν θα σπαταλούσα τη ζωή μου χτυπώντας το κεφάλι μου στον τοίχο...
αν δεν πίστευα ότι τελικά θα κερδίσω...
όσον αφορά την κοινωνική αλλαγή.
Όχι!
Αυτός είναι και ο λόγος που διδάσκω.
Όσοι ανησυχούν για την διευρυνόμενη ανισότητα, ανησυχούν επίσης και για κάτι άλλο.
Δεν είναι ανησυχούν για την οικονομική τους άνοδο, ούτε για τις επιχειρήσεις.
Ανησυχούν για την υπονόμευση της Δημοκρατίας.
Όταν τόσοι πολλοί πόροι, τόσα πολλά χρήματα και τόσοι πλούσιοι...
συγκεντρώνονται στα ψηλά, τότε με τα χρήματα τους αρχίζει...
ο έλεγχος της Πολιτικής.
ΟΙ ΛΟΜΠΙΣΤΕΣ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΣΤΑ ΛΟΜΠΙ
Δεν υπάρχει τίποτα απειλητικό στον τρόπο που ξεκινά.
Συνήθως σου φέρνουν κάποιον που δεν έχεις δει για χρόνια.
Τον πληρώνουν 10 χιλιάρικα.
Μπορεί να είναι ο κουμπάρος σου ή ένας που έπαιζες μπάλα μαζί του.
Του λες: Έντι, που χάθηκες;
Και μετά λένε: Θα ήθελα να σου γνωρίσω το φιλαράκι από εδώ.
- Και μετά σε "φορτώνουν". - Χρήματα, δηλαδή οι λομπίστες έρχονται...
με την προφανή ατζέντα που είναι:
Θα σας βοηθήσουμε να κερδίσετε στις εκλογές αν συνεργαστείτε μαζί μας;
Πάντα υπάρχει ένας τύπος σε κάθε γραφείο, που θα σου πει:
Μπλα-μπλα κι έτσι θέλει να σας δει. Είναι από την Εταιρεία Δερμάτινων Υποδημάτων.
Έχει φτάσει στο όριο. Δηλαδή, σου έδωσε πολλά απ'το ξεκίνημα σου.
Σου έδωσε τα πάντα και έχεις βγει τρεις φορές μέχρι τώρα...
και αυτός ήταν πάντα δίπλα σου. Και τι ζητάει;
Πρόσβαση.
Εκεί, στην πραγματικότητα υπάρχουν οι ευθύνες και δικαιολογημένα.
Δεν πειράζει που αυτοί οι άνθρωποι είναι πλούσιοι.
Πειράζει που κάνουν κατάχρηση με τον πλούτο τους!
Με την άσκηση πιέσεων για τα Σχέδια Διάσωσης, για τις επιδοτήσεις και τα φορολογικά...
προκειμένου να μεγαλώσουν τα κέρδη τους.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι κανόνες αλλάξαν τόσο δραματικά.
Κοιτάξτε την ιστορία
Ανισότητα και Ψηλή Φορολογία, έχουν αντίστροφη σχέση.
Όταν η Ανισότητα ήταν χαμηλότερη, η Φορολογία ήταν υψηλότερη.
Όταν η Ανισότητα ήταν υψηλότερη, η Φορολογία των πλουσίων, έπεφτε.
Με την κυβέρνηση Ντουάιτ Αϊζενχάουερ που όπως ξέρετε, ήταν Ρεπουμπλικάνος...
και κανείς δεν θα τον αποκαλούσε, σοσιαλιστή...
ο μέγιστος φορολογικός συντελεστής ήταν 91%.
Εννοώ, ακόμα και αν υπολογίσει κανείς όλες τις μειώσεις, όλες τις φοροαπαλλαγές...
ακόμα πληρώναν πάνω από 50%.
Εγώ,ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, ορκίζομαι...
θα εκτελέσω πιστά...
Το γραφείο του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών...
Ας με βοηθήσει ο Θεός.
Οι φόροι για τους κατέχοντες, δεν ήταν ποτέ κάτω από το 70%...
μέχρι που ο Ρέιγκαν τους χαμήλωσε.
Διαβάστε τα χείλη μου. Κανένας νέος φόρος.
- Εγώ, ο Γουίλιαμ Τζέφερσον Κλίντον... - Εγώ, ο Τζορτζ Γουόκερ Μπους...
- Ορκίζομαι... - Ορκίζομαι...
Εγώ, ο Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα, ορκίζομαι...
Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι πλούσιοι σε αυτή τη χώρα δεν πληρώνουν καν αυτά...
επειδή το εισόδημά τους είναι σε μορφή μερισμάτων, που φορολογούνται με 15%.
Ο φόρος που πληρώνω, από μισθό και φόρο εισοδήματος...
έφτασε στο 17,7%. Ο μέσος όρος εδώ στο γραφείο είναι 32,9%.
Δεν υπάρχει κανείς εδώ στο γραφείο, ξεκινώντας από τον ρεσεψιονίστ, που να πλήρωσε τόσα λίγα.
Το φορολογικό σύστημα έχει μια συμπάθεια προς τον πλούσιο...
και όχι προς τη μεσαία τάξη, τα τελευταία 10 χρόνια. Είναι δραματικό και απαράδεκτο.
Πόσα πληρώνω σε φόρους; Περίπου 15%...
Ο φόρος εισοδήματος τού κ. Ρόμνι όταν δημοσιεύτηκε, ήταν 13,9%.
Η Νάνσυ και εγώ πληρώσαμε 33% ή περισσότερο. Το θεωρώ αθλιότητα.
Πλήρωσα 11% πέρυσι, με εισόδημα αρκετών εκατομμυρίων.
- Και γαμώ! - Δηλαδή, λιγότερα από τον Ρόμνι.
Όταν δίνεις φοροαπαλλαγές στους πλούσιους, στο όνομα της δημιουργίας θέσεων εργασίας...
αυτό που τελικά συμβαίνει είναι ότι, οι παχιές γάτες παχαίνουν κι άλλο.
Και αυτό συμβαίνει τα τελευταία 30 χρόνια.
Αυτή είναι η οικονομία, τα τελευταία 30 χρόνια.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΦΟΡΟΥ
Κοίτα, κανείς δεν θέλει να πληρώνει φόρους.
Αλλά τους φόρους τούς πληρώνουμε για να χρηματοδοτήσουμε πράγματα...
που δεν μπορούμε να κάνουμε ατομικά, αλλά όλοι μαζί.
Υπάρχει μια αρνητική εικόνα που διαχέεται προς τα κάτω και ξεκινά απ'την Ουάσιγκτον.
Δηλαδή, αν οι πλούσιοι δεν πληρώνουν φόρους και αν η μεσαία τάξη που είναι στάσιμη...
δεν πληρώνει πολλά, επειδή δεν βγάζει πολλά...
τότε θα έχεις αναπόφευκτα πρόβλημα εσόδων και έλλειμμα στον προυπολογισμό.
Αυτό σημαίνει λιγότερη βοήθεια προς τις Πολιτείες.
Αυτό σημαίνει λιτότητα για τις Πολιτείες. Πρόβλημα στην δημόσια εκπαίδευση.
Η κρατική χρηματοδότηση για την Δημόσια Εκπαίδευση, μειώθηκε...
με συνέπεια τα δίδακτρα να αυξηθούν.
Στο Μπέρκλεϊ, όπου διδάσκω...
στη δεκαετία του '60, δεν πλήρωνες δίδακτρα.
Στη δεκαετία του '70, ήταν 700$ το χρόνο, σε σημερινά δολάρια.
Αλλά τώρα είναι 15.000$ για τους κατοίκους τής Πολιτείας.
Την επόμενη εβδομάδα, το Κογκρέσο θα κληθεί να ψηφίσει, αυτό που αποκαλούμε...
ο Νόμος του Μπάφετ, που είναι απλός. Αν βγάζεις περισσότερα από 1 εκατ. το χρόνο...
όχι αν έχεις ένα εκατομμύριο, αλλά αν βγάζεις πάνω από 1 εκατ. το χρόνο...
θα πρέπει να πληρώσεις τουλάχιστον τους ίδιους φόρους, όπως η μεσαία τάξη.
Σκοτώνει την οικονομία, και κηρύσσει Ταξικό Πόλεμο.
Νομίζω ότι ο Μπαράκ Ομπάμα, είναι σοσιαλιστής!
Θα είναι μόνο ένας ελάχιστος φόρος για αυτούς που κάνουν πολλά χρήματα.
Κι άλλος ταξικός πόλεμος από έναν δισεκατομμυριούχο.
Είναι εντελώς σοσιαλιστής;
Είναι ο Γουόρεν Μπάφετ, εντελώς σοσιαλιστής;
Πραγματικά δεν έχετε ιδέα ρε γαμ... τι είναι ο σοσιαλισμός, έτσι δεν είναι;
Τα μεγαλοστελέχη της Wall Street τα πάνε τρομερά καλά.
Γιατί θα πρέπει να παίρνουν φορολογικές απαλλαγές...
όταν έχουμε ένα τεράστιο έλλειμμα;
Τον ξέρεις τον Ρόμπερτ Ράις; Είναι κομμουνιστής! Το ξέρεις, σωστά;
Κομμουνιστής/Σοσιαλιστής.
Είναι μπερδεμένος. Λατρεύει κρυφά τον Καρλ Μαρξ και είναι απ'το Cambridge...
Μπορώ απλώς να το ξεκαθαρίσω; Δεν είμαι, ούτε ήμουν ποτέ...
μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος ή κομμουνιστής.
Πολλοί παρακολουθούν το κανάλι Fox και μου αρέσει κι εμένα.
Μου αρέσει να είμαι μαζί σας, γιατί σας συμπαθώ.
Συνήθιζα να είμαι στην εκπομπή του Ο'Ράιλι. Τον αντικατέστησα μια-δυο φορές. Το ζήτησε.
Ήμουν στο Fox αρκετά συχνά.
Μαζί μας είναι ο πρώην Υπ. Εργασίας και καλός μας φίλος, Ρόμπερτ Ράις.
Υπουργέ, πώς είσαι φίλε μου; Χαίρομαι που σε βλέπω.
Αλλά όχι πια. Δεν με ζητούν.
Η μπάλα στο γήπεδο τής αμερικανικής πολιτικής παίζεται πλέον, από τα δεξιά.
Κι εγώ απλώς, βλέπω από εδώ.
Βλέπω να παίζουν από τα δεξιά. Με είχαν σαν κεντρώο.
Στην πραγματικότητα, η πρώτη μου δουλειά ήταν στη διοίκηση της Ford.
Καταλάβατε; Ήταν Ρεπουμπλικάνικη.
- Θεωρήθηκες συντηρητικός την δεκαετία του '90. - Σωστά...
- Ηγέτης της πλειοψηφίας της Γερουσίας. - Θα μπορούσε να ήμουν βασιλιάς.
Στα επιτελεία μας δεν πολυάρεσε που ήμασταν μαζί.
Οι δικοί μου έλεγαν: Μην τρως με αυτόν τον ακροδεξιό.
- Και απ'το Γουαϊόμινγκ. - Σωστά, απ'το Γουαϊόμινγκ. Δεν τραβάει.
Μας ζήτησαν να εμφανιστούμε μαζί.
ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΝΤΟ Ρ. ΡΑΪΣ-ΑΛΑΝ ΣΙΜΠΣΟΝ
- Γεια σου, Ρόμπερτ. Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. - Καλησπέρα. Ας κάτσουμε εδώ.
Τώρα θα σε βλέπουν πλέον σαν μετριοπαθή, αν όχι αριστερό.
- Και κομμουνιστή. - Τι συνέβη;
Ήρθαν και έφεραν μαζί τους μόνο, αντικυβερνητικό μίσος.
Δεν υπάρχουν αντίπαλοι πια. Υπάρχουν μόνο εχθροί.
Φαίνεται να υπάρχει μεγάλη συσχέτιση μεταξύ τής Τεχνικής Πόλωσης...
και της διεύρυνσης τής Οικονομικής Ανισότητας.
Οι ερευνητές μέτρησαν τον τρόπο είσπραξης ψήφων και για τα δύο κόμματα...
και βρήκαν ότι στις περιόδους μεγάλης Ανισότητας...
υπάρχει ο υψηλότερος βαθμός Πόλωσης. Ταιριάζουν σχεδόν, ακριβώς.
Βλέπετε πόσο συνδεδεμένα μεταξύ τους είναι...
η Ανισότητα με τη Δημοκρατία μας.
Και μπορείτε επίσηε να δείτε πώς οι τελικοί Θεματοφύλακες τής Δημοκρατίας μας...
και εφόσον το Κογκρέσο και η εκτελεστική εξουσία δεν το κάνει...
οι τελικοί Θεματοφύλακες βρίσκονται εδώ πάνω.
Το 2010, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι οι Εταιρείες είναι Άνθρωποι.
Και ως πολίτες αρμόδια είναι τα δικαστήρια.
Είπε ουσιαστικά ότι οι εταιρείες, οι πλούσιοι...
ή οποίος έχει πολλά χρήματα, μπορεί να πνίξει το πολιτικό σύστημα,
Μπορεί ουσιαστικά, να πνίξει την Δημοκρατία μας, με τα χρήματά του.
- Κε Γουέρθαϊμερ; - Ρόμπερτ, πώς είσαι;
Η ιδέα ότι μια εταιρία θα ξοδέψει 1.000.000.000, για εκλογή Πρόεδρου...
και ότι μετά δεν θα επηρεάζει τις αποφάσεις μιας κυβέρνησης...
- Είναι παράλογο. - Είναι εξωγήινη ιδέα.
ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ
Η Χρηματοδότηση δεν είναι κάτι νέο. Η Ποσότητα των χρημάτων είναι νέα.
Στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, είδαμε για πρώτη φορά σε αυτή τη χώρα...
δισεκατομμυριούχους. Μια ομάδα δισεκατομμυριούχων...
να δίνουν τεράστια χρηματικά ποσά, σε μεμονωμένους υποψηφίους.
Ουσιαστικά αυτοί τους κρατήσαν στο παιχνίδι.
Αυτό είναι η Αμερική; Όχι για μένα. Νομίζω ότι είναι μια παραίσθηση.
Νομίζω ότι, εάν συνεχιστεί αυτό, στις προσεχείς προεδρικές εκλογές θα ισχύει:
Έχεις 300.000.000 δολάρια; Αγοράζεις Πρόεδρο.
Υπάρχουν φιλελεύθεροι δισεκατομμυριούχοι.
Υπάρχουν συντηρητικοί δισεκατομμυριούχοι.
Έτσι, αν μπορεί κάποιος να αγοράζει το αποτέλεσμα που σου αρέσει...
τότε κάποιος άλλος θα μπορεί να αγοράσει το αποτέλεσμα που μισείς...
αν δώσει περισσότερα χρήματα.
Δεν μπορούμε να έχουμε Κυβέρνηση Δημοπρασίας.
Αν μπορέσουμε να δούμε την αντίθεση μεταξύ των αξιών μας...
και της πραγματικότητας που ζούμε...
αυτή είναι η αρχή για την κοινωνική αλλαγή.
Δουλεύετε για μας! Δουλεύετε για μας!
Το κίνημα Tea Party γεννήθηκε στον απόηχο της διάσωσης της Wall Street.
Θέλουμε να βεβαιωθούμε ότι η κυβέρνηση θα κάνει...
το σωστό για όλους και όχι μόνο για μερικούς.
Ήμαστε απλοί πολίτες που ανησυχούμε για την πορεία τής χώρας.
Οι Τράπεζες Διασώθηκαν! Εμείς Χρεωκοπήσαμε!
Το κίνημα Occupy έχει εστιάσει την οργή του στη Wall Street και τις μεγάλες επιχειρήσεις.
Ο Λευκός Οίκος είναι στο τσεπάκι των τραπεζών.
Έχουμε Πλουτοκρατία, βασικά.
Δεν είναι θέμα χρημάτων και το πόσα βγάζουμε.
Πρόκειται για την φίμωση του λαού.
Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που έχουν χάσει τις δουλειές τους και τα σπίτια τους.
Είναι απλά, εντελώς άδικο.
Υπάρχουν πολλοί που αισθάνονται ότι το παιχνίδι είναι μόνιμα, εναντίον τους.
Μπορείτε να μας ακούσετε τώρα;
Το παιχνίδι είναι στημένο.
Πρέπει οι λομπίστες, η Goldman Sachs, ο Τζορτζ Σόρος, η Merrill Lynch...
να φύγουν από την πολιτική μας.
ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ
Γιατί επιτρέπεται να ρίχνουν εκατομμύρια στους πολιτικούς;
Υποτίθεται ότι αυτοί είναι η φωνή μας, όχι η δική τους.
Οι χαμένοι από τα στημένα παιχνίδια μπορεί να θυμώσουν πολύ.
Δεν αγαπάς την Αμερική, ούτε το Σύνταγμα αλλά τον ηλίθιο εαυτούλη σου!
- Υγειονομική Περίθαλψη! - Σκοτώστε το νομοσχέδιο!
Οι περισσότεροι άνθρωποι ανησυχούν για τις δουλειές τους.
Είναι θυμωμένοι, απογοητευμένοι και ψάχνουν κάποιον...
για να κατηγορήσουν.
Πιστεύουμε ότι οι μουσουλμάνοι εδώ, είναι επικίνδυνοι.
Πηγαίνετε πίσω στο σπίτι σας!
Είμαστε ένα έθνος κάτω από το Θεό, όχι απ'τον Αλλάχ!
Οι τάσεις αυτές είναι επικίνδυνες.
Βλέπουμε μια ολόκληρη κοινωνία να διαμελίζεται.
Η Εκπαίδευση πρέπει να είναι δωρεάν. Χωρίς δίδακτρα! Χωρίς έξοδα!
Στο Μπέρκλεϊ, αφού ξυλοκοπήθηκαν και εκδιώχθηκαν από την αστυνομία, οι διαδηλωτές...
η Occupy επέστρεψε δριμύτερη, σήμερα.
Μαζί μας σήμερα απ'το Μπέρκλεϊ έχουμε τον καθηγητή Ρόμπερτ Ράις.
Λοιπόν, στο πανεπιστήμιο κυριαρχεί ένα είδος ανησυχίας και αβεβαιότητας.
Πολλοί από τους φοιτητές δεν ξέρουν αν η αστυνομία ξαναμπεί μέσα.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΟΓΟΥ
Η ειρωνεία είναι ότι αντί να τους επιτρέπεται να διαμαρτύρονται ήρεμα...
για να εκφράσουν την οργή τους για τα χρήματα που πάνε στους πολιτικούς...
έχουμε δημάρχους και άλλους επίσημους απ'όλη τη χώρα που λένε:
Δεν μπορείτε να διαδηλώνετε. Δεν μπορείτε να μιλάτε.
Αλλά εμείς ακούμε τα χρήματα, απ'τις μεγάλες εταιρείες...
που πλέον καταπίνουν την αμερικανική πολιτική.
Χάνουμε πλέον την δυνατότητα ίσων ευκαιριών στην Αμερική!
Χάνουμε αυτόν τον ηθικό, θεμέλιο λίθο...
πάνω στον οποίο έχει οικοδομηθεί, η χώρα και η δημοκρατία μας!
Όταν υπονομεύεται η δημοκρατία μας, από όλα αυτά τα χρήματα που δίνουν...
οι πλούσιοι και οι εταιρείες, χωρίς κανένα όριο...
κι έτσι να μολύνουν, να υπονομεύσουν και να διεφθείρουν την Δημοκρατία μας...
τότε, τι άλλο μας απομένει για να κάνουμε; Τι άλλο;
Αν μου επιτρέπετε, θα κάνω μια προσωπική παρατήρηση.
Επειδή ήμουν κοντός για την ηλικία μου, για την ακρίβεια, εξακολουθώ να είμαι...
αλλά όταν ήμουν μικρός, ήμουν ακόμα πιο κοντός...
πάντα με χτυπούσαν.
Όταν ήμουν παιδί, τα μεγαλύτερα αγόρια με κυνηγούσαν.
Ξέρετε πώς πάει. Έτσι πάντα γίνεται.
Έτσι σκέφτηκα ότι έπρεπε να κάνω συμμαχίες, με τα μεγαλύτερα αγόρια.
Με ένα ή δύο, που θα γινόταν οι προστάτες μου.
Το καλοκαίρι, όταν ήμουν περίπου δέκα...
ένα από τα μεγαλύτερα αγόρια που ήταν ο προστάτης μου...
ήταν ο Μάικλ Σουέρνερ.
Αργότερα, το καλοκαίρι του '64, έμαθα ότι Μίκι που ήταν...
στο Μισισιπή για την εγγραφή μαύρων ψηφοφόρων...
αυτός και δύο άλλοι που ήταν μαζί του, για την εγγραφή των ψηφοφόρων...
βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν.
Και όταν άκουσα ότι ο προστάτης μου...
είχε δολοφονηθεί από πραγματικούς "Προστάτες"...
αυτό νομίζω ότι άλλαξε τη ζωή μου.
Έπρεπε να προστατεύσω τους ανθρώπους από τους "Προστάτες".
Από ανθρώπους που τους ξυλοκοπούσαν οικονομικά...
και προκαλούσαν σε αυτούς και τις οικογένειές τους, μεγάλη ζημιά.
Διότι, αν δεν έχεις φωνή, ούτε την δύναμη...
και είσαι ευάλωτος οικονομικά, στην κοινωνία...
δεν υπάρχει κανένας για να σε προστατεύσει.
Δεν υπάρχει κανένα μαγικό ραβδάκι...
για την επίλυση αυτού του προβλήματος.
Θέλω να πω, έχω γράψει πολλά βιβλία κι έχω πολλές ιδέες πολιτικής επίλυσης.
Δεν είμαι ο μόνος. Τέτοιες ιδέες υπάρχουν πολλές.
Να θυμάστε: Εμείς φτιάχνουμε τους κανόνες τής οικονομίας.
Και εμείς πάλι, έχουμε τη δύναμη να τους αλλάξουμε.
Πρέπει να κινητοποιηθείτε. Πρέπει να οργανωθείτε.
Πρέπει να ενεργοποιήσετε και άλλους ανθρώπους.
Η πολιτική δεν είναι κάπου, εκεί έξω.
Ξεκινά από εδώ.
Σήμερα είναι το τελευταίο μάθημά μας.
Θα δοκιμάσω πάλι να το πω.
Σήμερα είναι το τελευταίο μάθημά μας.
Θυμάστε όταν στο πρώτο μάθημα, κοιτάξαμε το γράφημα πλούτου και φτώχειας...
πολλοί από εσάς ήταν λίγο "πεσμένοι", μετά από αυτό;
Και κάποιοι από εσάς ανησυχούσαν, ότι αυτό θα είναι αναπόφευκτο;
Άρα θα'χουμε Αντάρτικο ή Ταξικό Πόλεμο, σε αυτή τη χώρα;
Όχι!
Ο πλούτος μπορεί να μοιραστεί καλύτερα, σε μια οικονομία που θα αυξάνεται ταχύτερα...
και όπου όλοι θα τα πηγαίνουν καλύτερα. Δεν είναι παιχνίδι μηδενισμού.
Η Ιστορία πάντα ήταν υπερ μιας θετικής κοινωνικής αλλαγής:
Ταμείο Ανεργίας, Κοινωνική Ασφάλιση...
Πολιτικά Δικαιώματα, και Δικαίωμα ψήφου.
Ο νόμος Περιβαλλοντικής Προστασίας, που υπογράφηκε από τον Ρίτσαρντ Νίξον!
Από αυτόν!
Για όποιον από εσάς αισθάνεται κυνικός, για τη δυνατότητα Κοινωνικής Προόδου...
ας αναλογιστεί απλώς, τι έχουμε καταφέρει!
Ελήφθη. Αποδέσμευση Αετού!
Η σκυτάλη έρχεται σε σας.
Σε Εσάς!
Δεν χρειάζεται απαραιτήτως να γίνεται Πρόεδρος των ΗΠΑ ή Υπουργός Εργασίας...
για να έχετε αποτέλεσμα.
Μπορείτε να είστε απλά, ένας ηγέτης...
με πολλούς άλλους τρόπους.
Υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που θα μπορούσα να κάνω.
Αλλά επέλεξα να είμαι, εδώ...
σε αυτό το μάθημα...
γιατί Πιστεύω...
σε Εσάς! Επειδή πιστεύω ότι κάποιοι από εσάς...
θα αλλάξουν...
την Κοινότητα...
την Κοινωνία μας ή και όλο τον Κόσμο.
Μια τελευταία λέξη.
Είθε η ζωή σας να γεμίσει με πάθος...
και επίσης με θαυμαστά πράγματα και ευτυχία.
Είθε να κάνετε σπουδαία πράγματα στη ζωή σας...
και να έχετε μια υπέροχη, πληθωρική και λαμπρή καριέρα.
Σας ευχαριστώ.
Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕ
ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ
Αυτός με ενέπνευσε, να θέλω πραγματικά να κάνω κάτι σημαντικό.
Πάω στη Βραζιλία, να εργαστώ με μια ΜΚΟ, στις φαβέλες.
Η γυναίκα μου, Έρικα, θέλει να σπουδάσει κι αυτή και τώρα είδε ότι μπορεί.
Ήθελα να γίνω δικηγόρος.
Έχω κι εγώ προβληματιστεί πολύ. Έγραψα και βιβλία γι αυτό.
Αν ήξερα τι να κάνω, θα το ξεκινούσα τα Σαββατοκύριακα μου.
Ίσως όχι μια επανάσταση... αλλά ίσως χρειαζόμαστε κάτι τέτοιο.
ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙΣ ΔΡΑΣΗ;
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕ