Ik heb een papier. Een dagvaarding. - Dan moet u hier zijn, meneer.
Waarom wilt u precies scheiden?
Precies?
Ja, precies.
Het huwelijk is niet geconsumeerd.
Is de verklaring van uw vrouw conform de werkelijkheid?
Min of meer.
Voorheen, in Polen, en ook hier heb ik haar in die zin bevredigd.
Maar daarna...
Sinds we getrouwd zijn, vrijen we niet meer. Ik kan het niet meer.
Het gaat wel weer over.
Hoe zit het met die gelijkheid?
Neemt de rechtbank me niet serieus omdat ik geen Frans spreek?
Wat wilt u precies?
Ik heb tijd nodig, meneer de president.
Ik wil m'n huwelijk redden. Volgens mij is het nog niet over tussen ons.
Een keer op een avond was ik zover...
Is het huwelijk die avond geconsumeerd?
Nee.
Wat zegt u?
Houdt u van uw man?
Voorheen wel.
En nu?
Nee.
Ik hou niet meer van hem.
Mijn hemel...
Dat is alles.
Toets uw pincode in en bevestig deze...
onbruikbare kaart.
Karol Karol? Uw rekening is geblokkeerd.
Wat? - Uw pasje is niet meer geldig.
Hij doet het niet meer.
M'n pasje. - Dat mag ik niet teruggeven.
M'n geld.
Politie? - Nee, alsjeblieft...
Nou? - Pardon.
Ga met me mee naar Polen. - Ik zal nooit met je mee gaan.
Ik zal alle processen winnen.
De scheiding, de boedel, alles.
Je hebt nooit iets begrepen.
Dat is wel waar. - Nee.
Als ik zeg dat ik van je hou, begrijp je het niet.
Als ik zeg dat ik je haat, begrijp je het ook niet.
Je begrijpt ook niet dat ik met je wil vrijen, dat ik je nodig heb.
Begrijp je?
En ben je nu bang voor mij?
Ben je bang? - Ik weet het niet.
Je weet het niet.
Nu moet je kijken. Nu moet je goed opletten.
Je bent hier om je te wreken en je hebt de boel in brand gestoken.
Zo is het gegaan.
Nog even, en alle smerissen van Parijs zitten achter je aan.
De sleutels.
Uw gulp.
Pardon.
Hoe weet u dat ik Pool ben?
Ik herken het liedje.
En deze?
Dat vind ik niks.
Brengt zo'n kam wat op?
Gaat wel.
En dat?
Dat zijn m'n diploma's.
Kapper?
Een mooi beroep.
Ik heb wedstrijden gewonnen. Sofia, Boedapest. Warschau.
Hier ook.
Waar slaap je?
In die koffer?
Neem me niet kwalijk.
Mikolaj.
Karol.
Daar kun je...
Ik blijf bij je, oké?
Ken je kunstjes?
Geef eens dertien kaarten.
Schoppen: Drie, vier, dame en koning.
Ruiten: Twee, vijf en aas.
Klaver: Drie, vijf en koning.
Harten, zwak: Twee en vier.
Bij bridge gaat het om je geheugen.
En dat van mij is goed.
Ik heb hier lang gespeeld.
Nu ga ik naar huis. En jij?
Ik wil hier weg.
Ik neem je wel mee.
Morgenochtend.
Dat betwijfel ik.
Zonder paspoort, zonder geld, en met de politie achter me aan...
Ik maak geen kans.
Ik koop wel een keer een paspoort van de Poolse kerk.
Dat zijn dieven.
Dieven... - En het stelt niks voor.
Bij mij is er een keer een met de aanbetaling vandoor gegaan.
Lijkt het je wat?
Is het een goede baan?
Heel goed, maar erg onaangenaam.
Ik ben kapper.
Je moet een man doden.
Hij wil het zelf.
Hij wil niet meer leven.
Een landgenoot.
Hij betaalt goed.
Nee, hoor. Dat niet.
Kan hij het zelf niet doen?
Hij wil wel, maar hij kan het niet.
Hij heeft vrouw en kinderen...
Stel je voor wat het voor hen betekent.
Iemand doodt hem en dan is het klaar.
Hij heeft een vrouw en kinderen en geld en toch wil hij dood?
Wat moet ik zeggen?
M'n vrouw heeft me eruit gezet met m'n koffer.
En nu zit ik hier.
En ik hou nog van haar.
Meer dan ooit.
Ondanks alles wat ze me aandoet.
Is ze mooi?
Heel mooi.
Ik heb haar bij een wedstrijd in Boedapest ontmoet.
Ik won daar toen.
Een vriend kapte haar.
Ze keek me aan...
Ik zal je haar laten zien.
Waar dan? - Kom dan.
Brigitte Bardot? Heel mooi.
Alleen is ze geen twintig meer. - Daar.
Ze gaat slapen.
Denk je?
Ik ben het.
Dat komt goed uit, luister...
Dominique, ik hou van je.
Hij heeft twee francs gepikt.
Uw telefoon heeft twee francs gepikt. - Nou en?
Geef me het gestolen geld terug.
Geef terug.
Neem me mee terug naar Polen.
Ik weet hoe. - Hoe dan?
Haal je hand weg.
Om te ademen.
Hou je het vier uur vol?
Ja, hoor.
Ik moet alleen... - Wat?
Iets stelen.
Het toestel uit Parijs is geland.
Is dat alles uit Parijs?
Ja, hoezo?
Zeg het maar.
Ik ben m'n koffer kwijt.
Uw ticket. - Pardon.
Uw ticket, alstublieft.
Uit Parijs?
Waar bestond uw bagage uit?
M'n spullen. Pakken, overhemden.
75 kilo?
Er zat een vriend in.
We delen het door vijf. Ik krijg twee-vijfde.
Wat? - Eén voor het vervoer.
Krijg nou wat, een vent.
Krijg de kolere.
Haal hem eruit.
Een Rus. Verdomme.
Hou op. Z'n geld.
Twee francs. Wat een ellende. - Geef terug.
Hij heeft een schaar.
Hij heeft geen cent, die zak.
Lieve Heer...
Eindelijk thuis.
Ben je weer terug?
Wat is er gebeurd? - Je hebt een neonreclame.
Dit is Europa.
Jammer, je hebt de feestdagen gemist.
Jammer.
Een ogenblik.
Meneer Jurek, is Karol terug?
Jawel.
Kijk eens.
Ze vragen naar je. De dames.
Nog een paar dagen.
Ik heb bouillon gemaakt.
Ga maar slapen.
Slaap maar.
Meneer Karol, vergeet uw afspraak niet.
Bedankt.
Wat is er?
Wat? - Het is betaaldag.
Ze wachten op jou. - Doe jij het maar.
Ze willen mij niet meer.
Deur dicht, verdomme.
Neem me niet kwalijk. - Wat kom je doen?
Ik kom namens mevrouw Jadwiga.
Kap je haar? - Ja.
Alleen kappen?
Oké, wat wil je?
Ik wil in geldzaken.
In mijn branche is er geen toekomst.
Dat klopt.
Heel slim om uit Parijs weg te gaan.
Je ziet er niet uit.
Goed zo, ik heb een bewaker nodig.
Rustig maar, het is een gaspistool.
Ga maar een ommetje maken.
Voltooid verleden tijd: Ik heb gegeten, jij hebt gegeten, hij heeft gegeten...
wij hebben gegeten, u hebt gegeten, zij hebben gegeten.
Zeg na: Dat ik at.
Dat jij at.
Dat hij at. Dat wij aten.
Dat u at. Dat zij aten.
Het werkwoord: Slapen. Zeg na: Dat ik sliep.
Dat jij sliep. Dat hij sliep.
Dat wij sliepen. Dat u sliep. Dat zij sliepen.
Het werkwoord: Vertrekken. Zeg na: Dat ik vertrok.
Dat jij vertrok. Dat hij vertrok.
Dat wij vertrokken. Dat u vertrok. Dat zij vertrokken.
Het werkwoord: Behagen. Zeg na: Dat ik behaagde.
Gasmaskertje?
Wat is er? - We hebben bekijks.
Nou en? - Een grote vent. Hij verroert zich niet.
Een ogenblik.
Waar?
Ga voor me staan.
Wat? - Ga voor me staan.
Heb je het hier naar je zin? - In de badkamer?
Nee, gewoon in het algemeen. - Ja, hoezo?
Je mag zo lang blijven als je wilt. Maar laten we een afspraak maken.
Ik kan geld geven. - Nee. Je mag dames kappen.
Een stuk of tien. Per week.
Vijf. - Goed dan, zeven.
Er was iemand naar je op zoek. Een kleine man van ongeveer 40.
Hij zag er treurig uit.
Mikolaj?
Hij heeft me meegenomen uit Parijs. - Hij was blij dat je nog leefde.
Heeft hij z'n nummer achtergelaten? - Hij deed je de groeten.
En toen ging hij weg.
De groeten.
In Gdansk wisselen we 30. In Torun, het dubbele.
Je krijgt krediet. - Hé, hier moet je eraf. Hier.
Daarheen, en dan naar boven.
Zeven procent maar.
Als we de inzet nou verdriedubbelen. - Er is heel wat.
Slaapt die zak?
Hier is het.
Hartwig en Ikea willen er loodsen neerzetten.
En die onnozele zielen weten van niets. Niemand weet iets.
En ik zeg niemand wat. Dertig procent winst.
Oké, we zien wel. - Goed dan.
Niet slapen, anders word je bestolen.
Kan ik wisselen, mevrouw Ewo? In dollars.
U heeft veel gespaard. - Ik werk.
Een fles wodka.
De beste: Wyborowa.
Goedendag.
Ik wil u spreken.
Bent u van de gemeente? - Nee, ik wil zaken doen.
Mag ik binnenkomen?
Het is misschien wel goede grond. - En uw zoon dan?
Ga bij hem wonen. Koop een auto en een tv.
Wat moet ik ermee. Ik kijk nooit.
Allemaal onzin.
Of moet je het in de grond stoppen? In een pot doen en begraven.
Precies.
Dat zou goed zijn.
Duizend dollar.
Dit is een aanbetaling. De rest komt bij de notaris.
Ik moet gaan. - Hé?
De laatste trein. - Midden in de nacht?
Dadelijk wordt u aangevallen. Boven staat een bed.
Dat is nu van u.
Hallo.
Je leeft nog. - Ze hadden de koffer met mij gepikt.
Dat vertelde je broer.
Ik heb je gezocht. - Ik jou ook.
En?
In de metro had je het over een vent. Weet je nog wel?
Kun je contact met hem zoeken? - Jawel, hoor.
Als iemand hulp vraagt, moet je toch hulp bieden.
Alleen, hij is weer naar Warschau.
Wil hij niet meer?
Jawel. Meer dan ooit.
En?
Doet hij het niet meer?
Nee, ik ben het.
Verandert dat de zaak voor jou?
Nee, hoor.
Jij bent het. - Hoe dan?
Tegenwoordig is alles te koop.
De envelop zit in m'n zak.
Die kun je naderhand pakken.
Toe dan.
Ja?
Dat was een losse flodder.
De volgende is een echte.
Ja?
Nu niet meer.
Waarom dan?
Mikolaj.
Iedereen lijdt.
Dat weet ik, maar ik wilde minder lijden.
Zoals afgesproken.
Pak aan, die heb je verdiend.
Dit heb ik verdiend.
Of geleend.
Zullen we iets gaan drinken?
Alsof ik net m'n eindexamen heb gehaald.
Ik ook.
Alles is mogelijk.
Je was ons voor. Je hebt de grond gekocht.
Toe maar, wurg hem.
Je hebt zitten gluren.
Dat klopt.
Ik heb een testament.
Goed opgeborgen.
Wat is goed opgeborgen?
Ik laat alles aan de kerk na.
Mijn god. De kerk.
Niets aan te doen. Laat hem maar los.
Je hebt mazzel dat die niet brandt.
Laten we overleggen.
Verkoop je het?
Ik verkoop het.
Hij verkoopt het.
Voor hoeveel?
Tien keer de prijs. 50.000 dollar.
Neem me niet kwalijk, ik ga me even omkleden.
Wat een rat.
Wat is dat allemaal voor gedoe? - Ik kan je alles terugbetalen.
Zal ik de kachel aansteken?
Zal ik dat doen? - Straks.
Kijk, ik heb hier nog een stuk.
En daar nog, en daar ook.
Verdomme, er middenin. - Inderdaad.
Daar was het zo mooi.
Allemaal berken.
Wat wil je daarmee zeggen?
Hetzelfde: Tien keer de prijs.
Ik heb de facturen en de contracten. Het is niet anders.
Vooralsnog. - Ik doe het.
Je bent een gluiperd. - Nee, ik heb geld nodig.
Zal ik de kachel aansteken? - Ja, het is hier koud.
Doe jij vandaag mevrouw Jadwiga?
Vandaag? Waarom ook niet. Ik heb de tijd.
Zal ik de motor afzetten, directeur? - Laat maar aan staan, Bronek.
Hallo. Boodschappen gedaan?
Cadeautjes. Kom je binnen? - Nee, even praten.
Nou? - Ik begin een bedrijf.
Echt waar.
Dertig procent van het geld komt van jou.
Of je wilt of niet, je zit erin.
Word m'n partner.
Meen je dat? - Ja.
Een Volvo.
Bordeauxrood.
Op kosten van de zaak.
Heb ik tijd om na te denken?
Fijne feestdagen.
Hier het secretariaat.
En hier nog een kamer. Groot, nietwaar?
Het uitzicht is heel mooi.
Aansluitingen voor modem en kabel. - Twee faxen. Waar komen die?
Op de telefoonlijnen. - Ja? Op de telefoonlijnen?
Ik denk dat we alles nemen. - Uitstekend.
Komt u naar mijn kantoor? - Straks.
Hebt u een zakdoek?
Niet gek.
Warschau ligt aan onze voeten.
Handel die terugkomt.
Bananen? - Ja.
De koelkamers in. Ze zien er nog goed uit.
Er komt een fax.
Elektronica uit Thailand voor Rusland.
Hou maar. Die verkopen we hier.
Dat ziet er goed uit.
Hoe breed moest die muur zijn? - Vijftig centimeter.
Meet even op.
Zesenveertig. - Laat ze die vier erbij maken.
Dan moet alles weer plat. - Helaas. Nou, tot ziens.
Dominique...
Hallo?
Met Karol. Ik bel uit Warschau.
Uit Polen.
Sorry, maar ik wilde alleen even je stem horen.
Zeg iets tegen me...
Het maakt niet uit wat.
Ik vernietig m'n testament...
en ik besluit...
dat ik in geval van overlijden...
overlijden...
m'n hele fortuin...
en al m'n bezittingen...
en al m'n... - Geld.
Geld...
nalaat aan m'n ex-vrouw Dominique.
Met Q-U-E aan het eind.
Ik weet ook wel hoe je Dominique schrijft.
Waarom moest ik hier komen?
Ze tappen de telefoon misschien af. - Wie?
God mag het weten. Ik wou je een gunst vragen.
Zeg het maar.
Je moet een rouwadvertentie voor me in de krant zetten.
Jij mag hem opstellen.
Goed, hoor.
En je bent m'n executeur testamentaire.
Daar staan alle namen op.
Moet ik haar uit Parijs laten komen?
Komt ze wel? - Ze komt.
Het is veel geld.
Vraag je niks? - Nee.
Je moet nog een paspoort hebben.
Hier is de overlijdensakte. Mag ik u condoleren?
Het is gebeurd.
En verder? - Wat?
Er moet iemand in die kist liggen. - Een lijk?
U denkt toch niet dat... - Nee.
Dan moeten we er een kopen. Alles is te koop.
Denk je?
Is het goed als we er een uit het oosten importeren?
Bedankt. - Oké.
We gaan.
Zo is het beter.
Dit is niet te identificeren.
Hoezo? - Met een verbrijzeld gezicht.
Hij schijnt uit de tram te zijn gevallen.
We sluiten de kist.
Zo is het wel goed. - Welterusten, directeur.
Ik sluit wel af.
Ik schrik me rot. - Waarvan?
Geen idee. - Van alles?
Je paspoort. Je ticket voor Hongkong.
Ik heb een mooi huis gehuurd.
Weet je het zeker?
Zorg dat je je vliegtuig niet mist.
Om tien uur bel ik de politie.
Die zijn er dan zo'n half uur later.
Om tien uur ben jij al heel ver weg.
Simpel, toch? - Heel simpel.
Mikolaj... - Tot ziens.
Ik wilde dat je kwam.
Ik wilde er zeker van zijn.
Ik wilde het je niet meer hoeven vragen.
Je huilde tijdens de begrafenis. Waarom?
Omdat je dood was.
Mag ik je hand aanraken?
Ga zitten.
Mag ik m'n hoofd hier neerleggen?
Ik wil al zo lang m'n hoofd hier neerleggen.
Je schreeuwde harder dan door de telefoon.
Wil je me niet aankijken?
Met Dominique, mag ik Mikolaj?
Hallo. - Met Dominique. Waar is Karol?
Hij is dood. - Nee, gisteren...
Gisteren was je op z'n begrafenis. - Nee, hij leeft nog.
Ik weet van niks.
Je moet me helpen hem te vinden. Ik hou van hem.
Ja hoor. Hij ligt op afdeling 23, graf 10675.
En de begraafplaats heet: Powazkowski.
Hij is terug. - Dat betwijfel ik.
Nee. Ik moet ophangen.
Dominique Vidal? - Ja.
Politie. - Paspoort.
Uw paspoort. - Beneden bij de receptie.
Bel de receptie.
Hallo? Met kamer 234, mag ik m'n paspoort?
We hebben een huiszoekingsbevel. - Mag ik me aankleden?
Ik heb de Franse nationaliteit.
Er komt zo iemand van het consulaat.
U heeft het recht om niet te antwoorden. - Ik heb niets te verbergen.
Maar wat wilt u van me?
U bent al begonnen met de tenuitvoerlegging van het testament?
Ja. Maar wat is daarmee?
Uw ex-man was heel rijk.
Uw man is geen natuurlijke dood gestorven.
Wat bedoelt u?
Hij is een handje geholpen met doodgaan.
Op de dag van z'n dood was u in Polen.
Dit zijn de stempels van de Poolse grens.
Waarom was u hier? - Hij is niet dood. Hij leeft nog.
Wie? - Karol. M'n man.
Op wiens begrafenis was u dan gisteren?
Die van hem.
Wie leeft er dus nog?
Niemand.
Dag mevrouw, ik ben Le Gac van het consulaat.
Heren...
Is er nog nieuws?
Blijf niet voor het raam staan.
Dadelijk ziet iemand je.
Klaar.
Wat?
Ik moet denken aan het identificeren van je lijk.
Nou, dat is gebeurd, hoor.
Mikolaj moest kotsen.
Gelukkig hou je je gedeisd, anders zaten we in de bak. Jij en ik.
En Mikolaj en meneer Bronek, en nog wat mensen.
Ik heb ook nog kersencompote gemaakt.
Er zijn slakken in de tuin. Zullen we die maken?
En de advocaat. - Die is duur.
Hij zei...
Wat?
Dat hij licht zag aan het einde van de tunnel.