Ψηλός και αδύνατος, κακός χαρακτήρας και γρήγορος με τα όπλα.
Ταξιδεύει με τον θείο του, που τον αποκαλεί θείο Ρόσκο, ή κάτι τέτοιο.
Συνέχεια τριγύρω πάμε.
Συνέχεια τριγυρνάει, ο γέρο Τζο Κλάρκ και χαιρετάει τη Λούσυ Λόνγ.
Ο γέρο Τζο Κλάρκ, είχε μια γυναίκα.
Ήταν ψηλή, δύο μέτρα μπόι.
ΚΟιμόνταν με το κεφάλι στην κουζίνα και τα πόδια φτάνανε στο σαλόνι.
Μακάρι να`χα μια αγάπη.
Θα την έβαζα στο ράφι.
Και κάθε φορά που θα μου γκρίνιαζε, θα ανέβαινα εκεί εγώ.
Όλο τριγύρω...
Μέλοντι, πόσους στίχους λες να`χει το τραγούδι;
Γύρω στους 100, νομίζω.
- 100. - Μα ξέρω μόνο τους 90.
Αντίο Λούσυ Λόνγκ.
Όλο τριγύρω ο γέρο Τζο Κλάρκ.
Συνέχεια τριγύρω πάμε...
Μέλοντι, τι συμβαίνει;
Μοιάζει με πόλη γελαδάρηδων.
Πως κι αυτό; Νόμιζα ότι δεν υπήρχε καμία, μέχρι το Χότ Κρήκ.
- Δεν ξέρω, εκτός... - Εκτός, τι;
Τζώρτζ, θυμάσαι που στη διασταύρωση του δρόμου, πρι 500 μίλια, στρίψαμε δεξιά;
Θυμάμαι μόνο ότι έπρεπε να στρίψουμε αριστερά.
Δε μου προκαλεί έκπληξη. Ένας δειλός, που μπάινει φυλακή, επειδή κλέβει σπίτια,
χτυπήθηκε τόσες πολλές φορές,
που δεν έχει άλλο μυαλό, παρά μόνο βρώμη, στο κεφάλι του.
Μακάρι να`μουν ένα μεγάλο, κόκκινο μήλο.
Να κρέμεται από `να δέντρο.
Και κάθε όμορφη κοπέλα που θα περνούσε.
Να μου`ριχνε και μια δαγκωματιά.
Όλο τριγύρω ο γέρο Τζο Κλάρκ.
Συνέχεια τριγύρω πάμε.
Όλο τριγύρω ο γέρο Τζο Κλάρκ.
Αντίο Λούσυ Λόνγκ.
- Γειά σου, φίλε. - Γειά σου.
- Που βρισκόμαστε, γέρο; - Αυτή είναι η Πέινβιλ.
Οδυνηρή(πέινφουλ); Τι είναι οδυνηρή;
- Αυτή εδώ είναι. - Εννοείς γενικά, ή ατομικά;
Είναι κακό σημάδι, όταν ο πρώτος που συναντάς σε μια πόλη, είναι κάτι σα ξωτικό.
Μη πας μακριά. Δεν σκοπεύω να πιώ για πάνω από 5-6 ώρες.
- Αυτός είναι; - Ναι, έτσι νομίζω.
Όλο τριγύρω ο γέρο Τζο Κλάρκ.
Συνέχεια τριγύρω πάμε.
Όλο τριγύρω ο γέρο Τζο Κλάρκ.
Αντίο Λούσυ Λόνγκ.
Πιστεύω ότι έχει και κείνη δικαίωμα να διψάει, όπως κάθε άνδρας.
- Κοίτα. Βγαίνει έξω. - Κοίτα αυτό το περπάτημα.
Πολύ ωραία.
- Όχι, Ίρα. Μη. - Άφησε με.
Όχι, κοίτα.
Δεν είχα σκοπό να κάνω τίποτα.
Δεν το ήξερα.
Εντάξει. Από δω και στο εξής, μην κάνεις άλλο παρατηρήσεις, για τα κορίτσια των άλλων.
Μάλιστα, κύριε.
Όχι, όχι, κύριε, όχι.
- Τι συμβαίνει με σένα; - Τίποτα, σενιόρ.
Θα`θελες κάτι μήπως, παρακαλώ;
Δώσε μου μερικές απ`αυτές.
Ντομάτες;
- Άνοιξε τες. Θα τις φάω εδώ. - Σι, σενιόρ.
Ξανά.
Μην δοκιμάσεις να τραβήξεις, μ`αυτόν. Αν το κάνεις, είσαι νεκρός.
- Με είδε; - Όχι.
Νόμιζα ότι με είδε.
Θα πάει απέναντι, για να πάρει το άλογο του.
Μεταφέραμε χίλια γελάδια μέχρι εδώ, εγώ και ο συνέταιρος μου. Αυτός κι εγώ.
Τι παραπάνω, μαιμουδόφατσες, το όνομα μου δεν είναι Ρόσκο και δεν είμαι κανενός θείος.
Ο επόμενος που θα με πει έτσι, θα βρεθεί στο πάτωμα.
Μη με κοιτάτε ούτε πισώπλατα.
Θα επενδύσω τα χρήματα μου, εκεί όπου τουλάχιστον κάποιος δεν θα`ναι τρελός.
- Μέθυσες ήδη; - Πάμε να φύγουμε από δω.
Με φοβίζει αυτή η πόλη. Όσο περισσότερο την βλέπω, τόσο περισσότερο δε μ`αρέσει.
- Έκαναν τίποτα; - Όχι, εκτός από το να με λένε θείο.
Είναι η συμπεριφορά τους. Είναι... ασεβείς.
Τζώρτζ, θα την συνηθίσεις. Δεν κάνεις την σωστή εντύπωση.
- Θα`πρεπε να το ξέρες, ως τώρα. - Θα`πρεπε;
Μπαίνεις κάπου που δε σε ξέρει κανείς και έχεις ήδη αυτό το κουτό βλέμμα.
Κάνεις μια ερώτηση, που κι ένα μωρό θα`ξερε, όπως "Που είμαι";!
Δεν βάζεις αμέσως υποψηφιότητα για κυβερνήτης.
Πρέπει να περπατάς κάπως...αγέλαστος.
Αγέλαστος;
Να κοιτάς και να φαίρεσαι, σαν να`σαι κάποιος. Σαν να μπορείς να φροντίσεις τον εαυτό σου, ότι κι αν συμβεί.
- Γρήγορα, γίνεσαι κάποιος. - Αυτό έκανες εσύ;
Δεν είπα παραπάνω από 2 λέξεις, σ`αυτή την πόλη και ήδη πήρα μια συγκεκριμένη στάση.
Αγέλαστος, ε;
Μπορώ να πάω οπουδήποτε και να καθαρίσω για μένα σ`ένα μπαρ, ακόμα και πριν με μάθουν.
Εντάξει, έλα μαζί μου.
Έλα μαζί μου.
Ο κύριος αγέλαστος Τζόουνς.
Νόμιζα πως είπες, ότι δε θα γυρίσεις.
Καταζητείται. Μόντ Τζάραντ. 1000 δολάρια αμοιβή. νεκρός ή ζωντανός.
- Τι θα θέλατε κύριοι; - Ποτό.
Μάλιστα, κύριε.
Σταμάτα να κοιτάζεις. Είσαι μαζί μου.
- Λάσπη στα μάτια σου. - Σας ευχαριστώ, κύριε. Σας ευχαριστώ πολύ.
- Καλό πράγμα. - Ναι.
- Θα πάρω μαζί μου. - Πόσο;
Κερνάει το μαγαζί, όποτε θέλετε.
Υποχρεωμένος.
Βλέπεις;
Είναι φοβισμένοι. Ολόκληρη η καταραμένη πολή, είναι φοβισμένη.
Πρέπει να φύγουμε από δω γρήγορα.
Γιατί, είναι όλα τόσο απλά, Τζώρτζ.
Απλά; Τι θα`κανες, αν κάποιος σου τραβούσε πιστόλι;
Θα θα`θελε κάποιος να μου τραβήξει πιστόλι;
Γιατί πήγαινες γυρεύοντας. Ο τρόπος που μπήκες, το πρόσωπο σου.
Σαν να ζητούσες από κάποιον να σε χαστουκίσει.
Λοιπόν...
Κοίτα, Μέλοντι, δε θα μπορούσες να χτυπήσεις το πίσω μέρος του άλογου σου, με μια χούφτα έντομα.
- Ακριβώς μπροστά. - Θα κουνηθεί.
Δεν είσαι πιστολάς. Δεν έχεις ούτε καλό σημάδι.
Είσαι απλά ένα άχρηστο τρελ-άλογο, που χτύπησε στο κάθισμα το παντελόνι του...
Κοίτα.
Κοιτάζει κάπου αλλού
Αγάπη μου!
Μόντ!
Μην κουνηθείς. Σε σημαδεύει ένα όπλο στην πλάτη.
- Έλα μαζί μου. Μείνε κοντά. - Άκου, κυρία...
Κάνε όπως σου είπα και θα σε γλυτώσω. Χαμογέλα. Χαμογέλα.
Καλύτερα.
Μείνετε εδώ και θα σας φέρω τα άλογα σας.
- Ποιά είναι; - Δεν την έχω δει ξανά.
Στο Σεγιέν, όταν σε είχαν κλοτσήσει στο κεφάλι και σε ψάχναμε για 4 μέρες,
είσαι σίγουρος ότι δεν παντρεύτηκες καμία;
Δεν ήμουν τόσο άσχημα χτυπημένος.
- Μείνε κοντά στον μπροστινό τροχό. - Μα...
- Θέλεις να σε πυροβολήσουν; - Όχι.
Τότε κάνε ότι λέω. Όταν ξεκινήσω, κουνηθείτε.
Τώρα, θα μας πει τι έγινε;
- Τι σημαίνουν αυτά τα αρχικά; - Είναι το όνομα μου. Μέλοντι Τζόουνς.
Και Μόντ Τζάραρντ, επίσης.
Δεν του μοιάζεις, αλήθεια. Περίμενα ότι θα`σαι σαν κι αυτόν.
- Ψιλόλιγνος. - Με πέρασαν για κάποιον άλλο;
Γι`αυτό έκανα, ότι έκανα. Για να μην σκοτωθείτε...κατά λάθος.
- Δεν βοθήθηκαν δηλαδή εμένα; - Σε πε΄ρασαν για τον Μόντ Τζάραντ.
Λες ότι κάποιος κανόνισε για να σκοτωθεί εδώ, ο Μόντ Τζάραντ;
- Κανείς, εκτός από τον σερίφη και το απόσπασμα του. - Κανένας ιδιαίτερος λόγος, εκτός από προκατάληψη;
Υπάρχει πάντα η αμοιβή, φυσικά.
1000 δολάρια, νεκρός ή ζωντανός.
Ο κύριος αγέλαστος Τζόουνς,
ένας άνδρας με μια συγκεκριμένη στάση, απέναντι στην κοινότητα.
- Είναι ο Μόντ; - Όχι, απλά τον πέρασαν για τον Μόντ.
Φυσικά, είναι ο Μόντ. Γειά, Μόντ. Άκουσα πολλά για σένα.
Μη δίνεις σημασία στον Πόπ. Είναι λιγάκι μπερδεμένος.
Αυτός είναι ο θείος Ρόσκο, έτσι;
Γειά, θείε Ρόσκο.
Θα`θελα να σας καλέσω για φαί, αλλά καλύτερα να συνεχίσετε Νότια.
Δεν βιάζομαι.
Δεν καταλαβαίνεις; Θα σε κυνηγήσει ένα απόσπασμα.
Όχι εμένα. Δεν έκανα τίποτα.
- Δε θα φύγεις; - Όχι, θα συνεχίσει να πηγαίνει.
Δεν μπορεί να είσαι τόσο χοντροκέφαλος.
Αυτή η περιοχή είναι γεμάτη από άνδρες, που είναι έτοιμοι να σε πυροβολήσουν επί τόπου.
- Φύγε από δω, όσο ακόμα μπορείς. - Άκουσες τι είπε.
- Φύγε. - Ποιός είσαι εσύ;
Είναι ο αδελφός μου, ο Άβερυ.
Τώρα, θα φύγεις;
Εντάξει.
Έλα... θείε Ρόσκο.
Τσέρι.
Άνοιξε μου, Τσέρι.
Αυτό ακριβώς έγινε.
Μια γροθιά και ο Ίρα Γουάγκονερ έπεσε κάτω στο δρόμο.
Μακάρι να`σπαγε το λαιμό του. Αυτό παθαίνω, όταν μπλέκω με κάποιον που δεν έχω ξαναδεί.
- Δεν ήξερες τον Γουάγκονερ; - Δεν τον είχα δει ξανά. Ο Λήο τον μάζεψε.
Είχε κανονιστεί, ότι ο τύπος με το δίκανο που μου`ριξε, θα`μενε πίσω.
Έξω ήταν το άλογο, υποτίθεται ότι δεν έπρεπε να πυροβολήσουν.
- Ήμουν έτοιμος να του ανοίξω την κοιλιά. - Εντάξει.
- Φύγε από δω! - Ήμουν...
Δε πειράζει. Πήγαινε στην πόλη και ψάξε για τον Λήο, για να μη μείνω εδώ μόνος μου.
Εντάξει, Μόντ.
Εσύ μείνε εδώ.
Λοιπόν, τι έγινε μ`αυτό τον τύπο;
- Είναι ένας αλήτης γελαδάρης. - Σταμάτα να μου μιλάς σαν να`μουν βλάκας.
Πως ξέρεις ότι δεν είναι κανένας από τους άντρες του Λούκ Πάκαρντ;
Έλα, Μόντ. Κάθισε.
Ορίστε. Δεν είναι παρά ένας αλήτης γελαδάρης,
που περιπλανιόταν στο Πέινβιλ, μ`ένα γέρο, μαζί του.
Είδαν τα αρχικά στη σέλλα και τον πέρασαν για σένα.
Ο Κότον ετοιμαζόνταν να του ρίξει, όταν μου`ρθε αυτή η ιδέα.
Σκέφτηκα ότι το καλύτερο που`χα να κάνω, ήταν να τους αφήσω να πιστεύουν, ότι ήσουν εσύ.
Αύριο το απόσπασμα θα τους κυνηγήσει, 50 μίλια μακριά από δω
και το Βόρειο πέρασμα θα μείνει ελεύθερο, για σένα.
- Υπάρχει κάτι κακό, σ`αυτό; - Ναι.
Κανένας δεν είναι τόσο βλάκας, όσο αυτός, όπως μου λες.
Είναι απλά ένας κοινός, καθημερινός, άχρηστος, καουμπόης,
όπως όλοι όσους μπορείς να δεις τριγύρω.
Θα έκανε ότι του ζητούσα.
Ναι, ε;
Το έκανε, έτσι δεν είναι;
Του άρεσες;
Ναι, έτσι έδειχνε.
Αυτό πίστευα κι εγώ.
Καλύτερα να χαίρεσαι, που το`κανε.
Υπάρχει κάτι, που καλύτερα να θυμάσαι.
Και μη μου λες, ότι δε σήμαινε τίποτα για σένα.
Μην κοροιδεύεις κανέναν,
εκτός κι αν θέλεις να δεις την κοιλιά σου ν`ανοίγει.
Στη ζωή μου, δεν ένοιωσα ποτέ τόσο χαμηλά, όσο όταν μίλησα σε κείνο το κορίτσι.
Αν σκοπεύουμε να περάσουμε από δω, πρέπει να κάνουμε αυτά τα πόνι, να βιαστούν.
- Δεν σκοπεύω να περάσω από πουθενά. - Για τι πράγμα μιλάς;
Δεν σκοπεύω να περάσω από πουθενά, γιατί αυτό θέλει να κάνουμε.
Το σκέφτηκα πριν καν κλείσει το στόμα της.
- Εννοείς ότι δεν υπάρχει απόσπασμα; - Σίγουρα και μάλλον μας ακολουθεί.
Δεν θα υπήρχε, αν δεν μας είχε πάρει μαζί της.
Μου λες ότι η όμορφη κοπελιά, είναι κάθαρμα;
Κάτι συνέβη, εκεί πίσω και δεν ξέρω τι είναι.
Αν αυτό το απόσπασμα μας ακολουθεί προς το Νότο,
θα`ταν σαν να άφηνε ελεύθερο το πεδίο για κάποιον, για να πάει Βόρεια.
- Δεν το πιστεύω. - Που είναι αυτός ο κάποιος, τώρα;
Αν αυτό που λες είναι αλήθεια, θα κρύβεται κάπου εκεί.
- Έτσι το σκέφτηκα κι εγώ. - Τουλάχιστον, αν δεν είναι αυτή...
Στάσου ένα λεπτό, Μέλοντι. Δεν γίνεται να είσαι πιο κουτός, από ότι είναι απαραίτητο.
Αυτό θα με έκανε να γίνω κάποιος. Αυτός που έπιασε τον Μόντ Τζάραντ.
- Για ένα λεπτό... - Δεν καταλαβαίνεις, Τζώρτζ.
Αλλά για μια ώρα εκεί πίσω, ένοιωσα σαν αξιοσέβαστο πρόσωπο.
- Δε θα νοιώσω το ίδιο, ποτέ ξανά. - Μα ο τύπος είναι δολοφόνος.
Ίσως ακόμα θα μπορούσα να... ποτέ δε ξέρεις... να γίνω σερίφης.
Ή αυτό, ή πτώμα. Ή το ένα, ή το άλλο.
Άκουσε με, λιγάκι.
- Που πηγαίνεις; - Πίσω.
Μα άκουσε με, Μέλοντι... Μέλοντι!
Πήγαινε εσύ, αν θέλεις.
Αν μπορούσες τουλάχιστον να ρίξεις λίγο καλύτερα.
Τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουμε; Να παίξουμε τους ινδιάνους;
Θα την ρωτήσεις που είναι;
Δεν έχω σκεφτεί ακόμη τι θα κάνω.
Είχα αναμιχθεί σε πιστολίδι, μια φορά. Δεν μπορώ να σου πω πόσο σιχάθηκα, την όλη ιστορία.
- Έχει αλλάξει, Άβερυ. - Δεν φταίει αυτός. Έχει μπελάδες.
Τον καταδιώκουν και είναι πληγωμένος.
Όχι, είναι κάτι παραπάνω, απ`αυτό.
Ξέρεις, όταν ήμασταν όλοι παδιά, μαζί, που μεγαλώναμε,
ήταν κάπως άγριος, φυσικά.
Γι`αυτό ήμουν τόσο τρελή για κείνον, νομίζω.
Αλλά τώρα δεν είναι άγριος. Είναι κακός.
Απλά, εντελώς κακός. Και γίνεται χειρότερος συνέχεια.
Εκεί είναι. Ρώτησε την.
Τι έχεις σ`αυτό το στρώμα; Κρανία;
Πάρε τα βρώμικα πόδια σου απ`το κρεβάτι μου.
Έχεις πραγματικά θράσος.
Το άλογο μου έφυγε και...
Κοίτα, δεν ξέρω αν είσαι τρελός, αλλά πρέπει να φύγεις από δω.
- Θα σου φέρω ένα άλλο άλογο και σέλλα... - Δεν φεύγω χωρίς τον Χένρυ.
- Τον συνέταιρο σου; - Όχι, ο Χένρυ είναι το άλογο μου.
Δεν μπορώ να τον αφήσω, ειδικά μ`αυτό το χαλινάρι πάνω.
- Που είναι ο συνέταιρος σου; - Ο Τζώρτζ;
Είναι κάπου έξω στους θάμνους.
Είναι κάπως νευρικός τύπος.
Τα έχεις κανονίσει όλα, έτσι;
Φυσικά όχι. Το μόνο που προσπαθώ να κάνω, είναι να σε κρατήσω σε ασφάλεια.
Δεν το καταλαβαίνεις; Γι`αυτό σε πήρα από την πόλη.
Εννοείς όταν με αποκάλεσες Μόντ, στη μέση του δρόμου;
Είσαι τρελή για κείνον...τον Μόντ,έτσι;
Κοίτα, θα σου πω τι θα κάνω. Θα κάνουμε μια συμφωνία.
- Γιατί το`κανες αυτό; - Το σκυλί σου είδε κάτι.
Κάποιος περιφέρεται εκεί έξω.
Ο συνέταιρος σου, ίσως.
Όχι, θα`πεφτε πάνω σε κάτι.
Σαν να έχει φύγει τώρα.
Τι είδους συμφωνία;
Θα κάνεις κάτι για μένα;
Βέβαια.
- Θα μείνεις σ`αυτό το δωμάτιο, μέχρι το πρωί; - Να κάνω τι;
Να κοιμηθώ εδώ, σ`αυτό το κρεβάτι;
Για μένα. Θα το κάνεις;
- Γιατί; - Θα σου εξηγήσω το πρωί.
Απλά δε θέλω να βγεις έξω, απόψε.
- Εντάξει. - Το υπόσχεσαι;
Βέβαια.
Σ`ευχαριστώ.
Για χάρη του Πήτ, μείνε στη θέση σου αυτή τη φορά, έτσι;
Ευχαριστώ. καληνύχτα.
Δε θέλεις να καθίσεις και να μιλήσουμε, πρώτα;
Απαγορεύεται.
- Ψηλά τα χέρια. - Σου πήρε πολύ ώρα, για να το κάνεις.
- Μ`άκουσες; - Σε ακούω εδώ και πέντε λεπτά.
Πάντα πρέπει αν τους ρίχνεις στο δεξί μάτι. Τους χαλάει το σημάδι.
Πήγα στην πόλη, χθες βράδυ.
Να ρίξω μια ματιά.
Τι έμαθες;
Απ`ότι φαίνεται, όσο τους αφήνεις να νομίζουν ότι είσαι ο Μόντ Τζέραντ,
έχεις πέντε πιθανότητες για να κρεμαστείς, ή πυροβοληθείς,
που κάποιος μου`πε, ότι είναι ρεκόρ, σ`αυτά τα μέρη.
Πως κι αυτό;
Μια: ο σερίφης έχει μαζέψει σχεδόν όλη την πόλη, σ`ένα απόσπασμα,
που δεν έχουν κανένα άλλο στόχο, παρά να σε πιάσουν και να σε κρεμάσουν.
Δύο: υπάρχει μια οικογένεια σ`αυτή την περιοχή, που λέγεται Κότον,
της οποίας σκότωσες τρία μέλη, πριν 5 χρόνια.
Αυτή η οικογένεια, που έχει περίπου 150 θείους και ξάδελφους,
κάνει ένα ανεξάρτητο κυνήγι, για να σε σκοτώσει πριν το απόσπασμα.
Τρία;
Τρία: όποιοι από τους δύο κι αν σε πιάσουν, η εταιρεία μεταφορών έχει τους δικούς της άνδρες εδώ,
γιατί τα 40.000 δολάρια μετρητά, τους τα πήραν απ`την άμαξα.
Μερικοί λένε 40 εκατομμύρια, αλλά μου ακούγεται πολύ υπερεκτιμημένο.
Τέσσερα: αν αποτύχουν όλοι αυτοί να σε πιάσουν,
μπορείς να περιμένεις να έρθει το ιππικό των Η.Π.Α.
Υπήρχε κάποιο γράμμα, σ`αυτή την άμαξα.
Σκοπεύουν να σε σκοτώσουν, γιατί είσαι ο Μόντ Τζέραντ και επειδή δεν είσαι ο Μόντ Τζέραντ
και απλά δεν θέλουν να απογοητευθούν.
Είπες πέντε.
Και πέντε: αν συνεχίσεις να ψάχνεις για μια συγκεκριμένη γυναίκα, όπως κάνεις,
νομίζω ότι πρέπει να υπολογίσουμε και τον Μόντ Τζέραντ, σαν υποψήφιο για να σου ρίξει και μάλιστα σύντομα.
Αν ο Μόντ Τζέραντ, είναι τόσο διάσημος, δημοφιλής χορευτης,
- τότε γιατί με μπέρδεψαν μ`αυτόν; - Ο Μόντ έχει να`ρθει πέντε χρόνια.
Εξάλλου, δεν έπεσες πάνω σε κανέναν, που να τον ξέρει καλά.
Δε ξεγελάς κανέναν, που ξέρει πραγματικά τον Μόντ.
- Έχω ένα μήνυμα για σένα. - Δε ξέρω κανέναν στο Πέινβιλ.
Ήταν μόλις μια κοινωνική εισαγωγή, αλλά δεν τον έβγαλες απ`τη μέση.
Τον λένε Ίρα Γουάγκονερ. Οδηγούσε την άμαξα, που λήστεψε ο Μόντ.
- Πως έμαθε για μένα; - Δεν έμαθε.
"Δώσ`το αυτό στον Μόντ," είπε. ΌΛοι νομίζουν ότι είσαι αυτός.
Όλοι, εκτός από το κάθαρμα, αυτήν που μιλούσες μαζί της.
Κάθαρμα, ε;
Μέρα.
τσέρι. Ο Τζώρτζ δεν το ήθελε. Απλά έριχνε στην τύχη.
- Όχι, έχει δίκιο. - Κοίτα, Τσέρι.
Ότι πιστεύει ο Τζώρτζ, δεν το πιστεύω κι εγώ.
Συνέχισε με τις δουλιεές σου, όπως θέλεις εσύ.
Δεν υπάρχει λόγος να κάνεις έτσι.
- Δεν χρειάζεται να κλαίς. - Σε παρακαλώ. Είμαι κάθαρμα και το ξέρω.
Δεν είσαι κάθαρμα.
Ήσουν καλός μαζί μου, ακόμη και ενώ ήξερες ότι λέω ψέμματα.
Συγνώμη που σ`έσυρα σ`αυτό. Αντίο.
Κοίτα, σε τι κατάσταση, είσαι μπλεγμένη; Δεν μπορείς να μου πείς;
Βλέπεις, ξέρω τον Μόντ Τζάραντ από τότε που ήμασταν παιδιά.
Μεγαλώσαμε μαζί. Έτσι, όταν ξεκίνησε με τις παρανομίες, προσπάθησα να τον βοηθήσω.
- Τον οδήγησες έξω; - Όχι.
Θα τον πιάσουν τώρα, υποθέτω.
Το απόσπασμα θα`χει γυρίσει πίσω, μέχρι το απόγευμα.
Όταν σου είπα ότι θα σου εξηγήσω,
αποφάσισα να σου πω όλη την αλήθεια, μήπως μπορέσεις να με βοηθήσεις.
Πάρε μια σέλλα, ή οτιδήποτε μπορεί να τα οδηγήσει μακριά.
Δεν έχω κάποιον άλλο, να στηριχτώ πάνω του.
Θα`κανες τα πάντα, γι`αυτόν τον πιστολά.
Σήμερα το πρωί, αποφάσισα να μην το κάνω. Δε θα`ταν δίκαιο, να σε σύρω πιο βαθιά, σ`αυτό.
Σκόπευα να σου πω την αλήθεια.
Δεν επρόκειτο να σου ζητούσα να κάνεις τίποτα άλλο.
Τότε γιατί έφερες την σέλλα του Μόντ, μαζί σου;
Τι;
Δεν ήξερα ότι είναι εκεί.
Νόμιζα ότι το πρόσεξες, όταν της έβαλες πάνω την κουβέρτα.
Δεν ξέρω γιατί, προσπάθησα έστω να σου πω ψέμματα.
Ούτε εγώ.
Έλα, Χένρυ.
- Τι κάνεις εκεί; - Αλλάζω σέλλες.
- Θα το κάνεις; - Αυτό δεν θέλεις, έτσι;
Λοιπόν, ναι, αλλά...
Μέλοντι, θα τα καταφέρεις, έτσι;
Ελπίζω.
Θα σε δουν με την σέλλα και πες τους από ποιά κατεύθυνση πήγες.
Έχεις μεγάλο προβάδισμα, θα τα καταφέρεις.
Αν εννοείς, αν σκέφτομαι να πιαστώ, η απάντηση είναι όχι.
Μπορεί κάποιος να αντέξει αυτό το σφυροκόπημα και μετά...
Σου είμαι ευγνώμων.
Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για σένα, ίσως;
Βέβαια. Μπορείς να φροντίζεις τη σέλλα μου.
Εντάξει.
Μέλοντι, τρέξε όσο πιο πολύ μπορείς και μην σταματήσεις για τίποτα.
Αντίο.
Μου φαίνεται ότι ο πόλεμος άρχισε.
Σ`ευχαριστώ.
- Εννοώ αντίο. - Αντίο.
Θα πάρεις κάτι από μένα, για να έχεις μαζί σου;
Το κέρδισα στο ροντέο πέρσι, στο Τσεγιέν.
Ήμουν 17ος.
Ευχαριστώ, πρωταθλητή.
Μέλοντι! Που πηγαίνεις;
Μέλοντι!
Έφυγε με τη σέλλα σου. Μπορείς να το δεις από ένα μίλι μακριά.
Είπες ότι χθες βράδυ έφυγε από το σπίτι. Που έμεινε;
Δεν ξέρω, Μόντ. Απλά εξαφανίστηκε.
- Ξεκίνα. - Ναι, Μόντ.
Ξέρεις τι θα κάνω, αν με προδώσεις.
Ξέρω ότι έχεις μπλεξίματα, αλλά δε μ`αρέσει αυτού του είδους η κουβέντα.
Δε σε ρώτησα τι σ`αρέσει. Απλά πρόσεχε τι κάνεις.
Θα πάρω τον θείο Ρόσκο και θα φύγω.
Όταν τελειώσεις μ`αυτό που σου είπα να κάνεις, θα στείλω για σένα. Να`σαι έτοιμη.
- Μπορώ να περάσω; - Δέκα.
- Και δέκα ακόμα. - Τα βλέπω.
Πρέπει να αφήνετε τον κόσμο να περνάει, όταν το ζητάει.
- Ο Γουάγκονερ; - Είναι πίσω.
Ήθελες να με δεις;
Κάθισε.
Δε χρειάζεται να κοιτάζεις το όπλο μου.
Υπάρχουν μόνο τρείς άνδρες, σ`αυτά τα μέρη, που μπορώ να χαστουκίσω. Ο ένας είναι ο Μόντ Τζάραντ.
- Αλλά δεν είσαι αυτός. - Όχι;
Όχι. Με ξεγέλασες μια φορά, αλλά...
...όχι μετά που το σκέφτηκα.
Αλλά περνάς γι`αυτόν και είναι κάτι που θέλω να μάθω.
Που είναι;
- Είχα προετοιμαστεί, για να σε ρωτήσω. - Εγώ έκανα τη δουλειά μου.
Τώρα περιμένω, από εσάς να κάνετε τη δική σας. Κατάλαβες;
Κύριος, θα σου πω την αλήθεια. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα, για τι πράγμα μιλάς.
Θέλω το μερίδιο μου. Θέλω να μάθω που είναι τα λεφτά. Αυτό το κατάλαβες;
Όχι.
Τότε ξεκίνα να θυμάσαι. Θα μου πεις, μέχρι να βγεις απ`αυτό το δωμάτιο.
Εννοείς ότι ξέρω που είναι τα λεφτά;
Το καλό που σου θέλω.
Λοιπόν, δεν ξέρω τι ακριβώς να απαντήσω, σ`αυτό.
Κανένας άλλος δε ξέρει. Μόνον εγώ κι εσύ. 50-50.
Κύριος, σου ορκίζομαι ότι δεν ξέρω πως έζησες τόσο καιρό.
Τι εννοείς;
- Θυμάσαι τον Μόργκαν Έρπ; - Βέβαια.
Έφαγε μια σφαίρα στην πλάτη και κόπηκε στα δύο. Ακουμπούσε σε μια πόρτα με γυαλί.
Ναι. Και τι μ`αυτό;
Αν κοιτάξεις πίσω σου, θα δεις αυτήν ακριβώς την πόρτα.
Αυτό είναι το πιο παλιό κόλπο.
Το γυαλί είναι ζωγραφισμένο και το ξέρω.
Ίσως, αλλά μακάρι να σκεφτόσουν καλύτερα.
- Τα βαρέθηκα όλα αυτά. - Το ίδιο κι εγώ.
Γειά σου, Λήο.
- Ποιός είναι αυτός; - Δεν ξέρω.
- Περνιέται για τον Μόντ. - Το ξέρω. Έχει και τη σέλλα του Μόντ.
- Τι συμφωνία κάνεις; - Προσπαθούσα να μάθω μερικά πράγματα.
- Τι πράγματα; - Έχω κάθε δικαίωμα να...
Να κάνεις τι;
Κάθισε εδώ μέχρι να φύγω.
Μετά πήγαινε κάπου που να μπορώ να σε βρω.
Κατάλαβες;
Ναι.
Θέλω να ακούσω κι άλλα, για το δικαίωμα σου να ανησυχείς.
Πάμε.
- Εγώ; - Έλα.
Προχώρα μπροστά μου, μέχρι να βγούμε στο δρόμο.
Ανέβα στο πόνι σου.
Κύριος, σου είμαι υποχρεωμένος, που με έβγαλες από το μπάρ.
Ίππευε δίπλα μου, κοντά.
- Δεν πάω από κει... - Θα πας από κει που σου λέω.
Δε μπορώ να καταλάβω, πως ο Σαν Χίλ, ένας αλήτης όπως εσύ, κατάφερε να σκοτώσει τον Μόντ Τζάραντ.
Προχώρα.
Μείνε εκεί που είσαι.
- Κοίτα, έχω βαρεθεί και είμαι κουρασμένος... - Θα καπνίσω ένα τσιγάρο.
Όταν τελειώσω, θα το πετάξω.
Όταν το πετάξω, να προσέχεις τον εαυτό σου.
Κάποιοι φίλοι, αυτού του χασάπη πιστολά, πιστεύω.
- Πες το όσο μπορείς, αλήτη. - Πρέπει να`σαι καλός με το πιστόλι.
Εκτός από τον Μόντ, δεν έχω δει κανέναν καλύτερο.
Το μόνο που συνάντησα σήμερα, ήταν πρωταθλητές.
Πυροβόλησες τον Μόντ, πισώπλατα. θα το δοκιμάσεις ξανά;
Σκοπέυω να φύγω απ`όλη αυτή την ιστορία.
Δεν είναι καυγάς μου και δεν υπάρχει λόγος να σκοτωθώ, γι`αυτόν.
- Ο Μόντ Τζάραντ δεν είναι νεκρός. - Σου`δωσε τη σέλλα;
- Όχι αυτός, η κοπέλα του. - Ποιά κοπέλα;
- Η Τσέρι ντε Λόνγκπρ. - Αυτή τον σκότωσε;
Κανένας δεν τον σκότωσε, κουφιοκέφαλε.
Χτυπήθηκε άσχημα και δεν μπορούσε να ταξιδέψει γρήγορα.
Πήρα τη σέλλα του, σα χάρη για κείνη, για να ξεγελάσω ηλίθιους σαν κι εσένα και να σας κρατήσω μακριά του.
Ένας μεγάλος άνδρας, σαν εσένα, άφησε ένα κορίτσι να τον βάλει σ`ένα τόσο φτηνό κόλπο, σαν κι αυτό;
Το μόνο που μπορώ να πω, είναι ότι είμαι εδώ.
Έχω ακούσει κουτές ιστορίες στη ζωή μου, αλλά αυτή είναι η καλύτερη.
Ετοιμάσου.
Εντάξει.
Δεν μπορώ να βγάλω νόημα με τίποτα,
αλλά... άφησε την.
Ψηλά τα χέρια.
Πιο ψηλά.
Πάρε το όπλο του, Μέλοντι.
Όπως σου είπε ο φίλος σου, ποτέ μη γυρίζεις την πλάτη σου σε κανέναν, ειδικά σε γυναίκα.
Εντάξει, Τζώρτζ.
- Αυτή είναι η κοπέλα; - Δεν είναι όμορφη;
- Κατέβα. - Ένα λεπτό, κυρία.
Αν είσαι η Τσέρι ντε Λόνγκπρ, τότε θα ξέρεις ότι είμαι ο Λήο Γκλέντχιλ.
Τι κάνετε, κύριε Γκλέντχιλ; Τώρα κατέβα.
- Είμαι φίλος του Μόντ Τζάραντ. - Η κυρία είπε κατέβα, κ. Γκλέντχιλ.
Κουφιοκέφαλε. Σε ψάχνουμε παντού.
Πάρε τον κ. Γκλέντχιλ, για μια βόλτα στην έρημο. Πάρ`τον και άφησε τον εκεί.
- Φύγε! - Να τον αφήσω και να κάνω τι;
Ακολούθησε τον Μέλοντι, προς τα εκεί που πήγαινες από την αρχή.
Θα φύγεις απ`αυτή την περιοχή. Θα σε πάρω εγώ.
- Πως σου φαίνεται αυτή η οργάνωση; - Ξέρεις ποιός είμαι.
Δεν ξέρω ποιός είσαι, παρά μόνο ποιός λες ότι είσαι.
Μα αυτός είμαι.
Θα μπορούσες να`σαι ο Λούκ Πάκαρντ, που δουλεύει για την εταιρεία μεταφορών.
- Έλα, Μέλοντι. - Μάλιστα, κυρία.
Κρίμα, συνέταιρε. Καταλαβαίνω πως νοιώθεις.
Αν υπάρχει κατί στον κόσμο που να μ`αρέσει, είναι να γλυτώνω από πυροβολισμό.
Μακάρι να`μουνα ένα κουτί γλυκά.
Να βάζω την αγάπη μου μέσα.
Θα την έβγαζα και θα την φυλούσα δύο φορές και θα την έβαζα μέσα ξανά.
- Συνέχεια τριγύρω πάμε... - Μέλοντι.
Ξέρεις, ο Μόντ θα σκότωνε ένα κορίτσι, αν του έκανε ότι κι εγώ σε σένα.
Γιατί ο Μόντ δεν καταλαβαίνει και πολύ τις γυναίκες.
Εσύ τις καταλαβαίνεις;
Ο πατέρας μου`δωσε μια συμβουλή, που δε μ`απογοήτευσε ποτέ:
"Αν κοροιδέψεις μια γυναίκα και κρύψεις ένα δολάριο στη μπότα σου, θα μείνεις μ`ένα δολάριο."
"Αυτό θα γίνει,", είπε ο πατέρας, "αν φοράς τις μπότες σου."
- Τι θα κάνεις τώρα; - Θα μείνω με τον Τζώρτζ.
Θα πάμε κατά το Χοτ Κρήκ και θα δουλέψουμε εκεί το χειμώνα.
Θα περάσεις ξανά από δω την άνοιξη;
Ίσως. Δεν μ`αρέσει και πολύ εδώ, το καλοκαίρι.
Αν έρθεις, θα κάνεις κάτι για μένα;
Δε θέλω να φανώ αγενής, αλλά έπειτα από τον τρόπο που εξελίχθηκαν τα πράγματα,
καλύτερα να ακούσω τι είναι, πρώτα.
Δε σε κατηγορώ. Αυτός ο σάκος με τα λεφτά, που πήρε ο Μόντ,
όταν θα`ρθεις ξανά, θέλω να τον δώσεις πίσω στην εταιρεία.
- Δεν μπορώ. - Εννοείς ότι δεν θέλεις;
- Δεν ξέρω που είναι. - Θα σου δείξω.
Είναι σ`ένα μικρό πλίθινο σπίτι. Κάτω από το πρεβάζι του παραθύρου, υπάρχει μια πλάκα.
Κάτω απ`αυτήν, υπάρχει χώρος για έναν να κρυφτεί... αν μπορεί να αναπνεύσει.
Εκεί είναι. Ο Μόντ μου το είπε όταν νόμιζε ότι θα πεθάνει.
- Γιατί δεν τους τα δίνουμε τώρα; - Μα φυσικά όχι.
- Γιατί όχι; - Ο Μόντ θα κάνει την προσπάθεια του.
Τον ψάχνουν. Αν τα λεφτά που`ναι εκεί,
μείνουν τόσο στριμωγμένα, ούτε ένας λαγός δε θα μπορεί να μπει.
- Πρέπει να περιμένουμε μέχρι να φύγει. - Όχι, καλύτερα να τα επιστρέψουμε τώρα.
Δεν μπορείς. Αφού μου το υποσχέθηκες, δεν θα τολμήσεις.
Το υποσχέθηκα; Πότε το υποσχέθηκα;
Τότε...
Τότε, θα υποσχεθείς αυτή τη στιγμή.
- Ω, κοίτα... - Θα το υποοσχεθείς;
Εντάξει, το υπόσχομαι.
Μέλοντι.
Λυπάμαι πολύ. Ελπίζω να καταλάβεις
και ίσως κάποτε να με συγχωρήσεις.
Ξέχασε το.
Δεν υπάρχει τίποτα για να ανησυχείς, απ`ότι νομίζω.
Αν γυρίσεις ποτέ ξανά, εδώ...
Τσέρι, θα`θελα να σε δω ξανά, για πολύ περισσότερο.
Αλλά δε φαίνεται να έχεις φτιαχτεί, γι`αυτό το είδος ζωής, εδώ πέρα.
Ναι, κατάλαβα.
- Καλησπέρα. - Με λένε Λουκ Πάκαρντ.
Από την εταιρεία μεταφορών.
Σηκώστε τα χέρια σας ψηλότερα.
Κι εσύ, κυρία, πήγαινε πίσω του.
Θα με φέρεις σε δύσκολη θέση, αν αρπάξεις αυτό το πιστόλι και μου ρίξεις.
Αυτό είναι κάτι που με ανησυχεί, όλη μου τη ζωή.
Τι θα`κανα, αν μια γυναίκα μου περνούσε τη θηλιά;
Πηγαίνετε εκεί.
Δεν θα μας δώσουν πολύ φως για να μιλήσουμε, αλλά θα μας ζεστάνουν, όσο θα περιμένουμε.
- Να περιμένουμε τι; - Το απόσπασμα.
- Θα`ναι κάπου εδώ γύρω, τώρα. - Το απόσπασμα;
Ο σερίφης και μερικά παιδιά, κατευθύνονται προς τα δω.
Πηγαίνετε σε κείνη τη γωνία.
Τι σκοπεύουν να κάνουν, όταν έρθουν εδώ, δεν μπορώ να πω. Δε μου`παν.
- Μα δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. - Όχι; Γιατί δεν μπορώ;
Θα τον σκοτώσουν, δε θα τον συλλάβουν. Οι τύποι του Κότον δε θα τους αφήσουν.
Είναι νόμιμοι, κυρία. Νόμιμοι ως το κόκκαλο.
Δεν κηνυγάνε εμένα. Δεν είμαι ο Μόντ Τζάραντ.
Είμαι ο Μέλοντι Τζόουνς. Δεν τον έχω δει ποτέ μου.
Ούτε εγώ έχω δει τον κύριο, αν ρωτάς.
Αλλά εδώ είναι το κρυσφήγετο του Τζάραντ.
Από πληροφορίες που έλαβα, αυτό εδώ είναι το κορίτσι του, Μόντ.
Ο Μόντ Τζάραντ, είναι γνωστός σαν ψιλόλιγνος, όπως εσύ.
Όταν ένα απόσπασμα κάνει λάθος, είναι δύσκολο να επανορθώσει.
Έλα τώρα.Ας μην σκεφτόμαστε την αρνητική πλευρά.
Ποιά άλλη πλευρά υπάρχει, κύριος;
Αν οι Κότον με πιάσουν, είμαι νεκρός. Δεν ωφελεί να μου πουν συγνώμη.
Η αλήθεια είναι, ότι δε μου καίγεται καρφάκι,
αν είσαι ο Μόντ Τζάραντ, ή ο Μέλοντι Τζόουνς, ή ο Χάρμονυ Σμίθ.
Το μόνο που μ`ενδιαφέρει, είναι τα 42.004 δολάρια και 85 σέντς,
που ανήκουν στην εταιρεία, για την οποία δουλέυω
και τίποτα άλλο, πάνω στη γη.
Μόλις τα βάλω στα χέρια μου, είσαι ελεύθερος σα πουλί.
- Μπορώ να μιλήσω στην κοπέλα μόνος; - Πήγαινε εκεί, αν θέλεις.
- Με εμπιστεύεσαι; - 100%.
Δε θα το μετανοιώσεις ποτέ, κ. Πάκαρντ.
Καλύτερα πάρε το φως μαζί σου.
Λοιπόν, πως σου φαίνεται αυτό; Δεν είναι καλύτερος από ένα απατεώνα.
Δε θα μπορούσα να πάρω πίσω το λόγο μου, ακόμα κι αν ήθελα.
Για τι πράγμα, θέλεις να μου μιλήσεις;
Ω, ναι. Τι θα`λεγες γι`αυτό;
- Τι πράγμα; - Να πάρω αυτά τα λεφτά.
- Μέχρι πόσο μακριά, θέλεις να το πας; - Ξέρεις την κατάσταση.
Σκέφτηκα ότι άμα σου`λεγα που είναι τα λεφτά, θα πλήγωνε αυτόν τον απατεώνα, και δε θα την έβγαζε καθαρή.
Μα τι θα γίνει με το τομάρι μου;
Πρέπει να κάνεις αυτό που νομίζεις ότι είναι σωστό, φυσικά.
Θα μείνεις στην υπόσχεση εκείνη, που με παγίδεψες για να δώσω;
- Δεν θα διαφωνήσω γι`αυτό. - Ίσως εσύ να`σαι ερωτευμένη μαζί του, αλλά εγώ όχι.
Το πράγμα πήγε πολύ μακριά και ακόμα περισσότερο.
Όπως σ`αρέσει.
Αποφάσισες;
Λοιπόν, που είναι;
- Που είναι τι; - Τα λεφτά. Σταμάτα να παίζεις.
Ποιά λεφτά ήταν;
Έχεις καταλάβει τι κάνεις; Το απόσπασμα δεν είναι παραπάνω από 30 λεπτά, από δω, Μόντ.
- Δεν είμαι ο Μόντ. - Δεν έχω κανένα τρόπο να σε πιέσω.
Αλλά μισώ να βλέπω να πιάνουν κάποιον, χωρίς να μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
- Θα σου πω που είναι. - Τι;
Τα λεφτά που ψάχνεις. Δεν μπορείς να κρατήσεις το μυαλό σου, σ`αυτά που συζητάμε;
- Αν σου πω που είναι, μπορούμε να φύγουμε; - Αυτή ήταν η πρόταση.
- Ποιόν άνθρωπο θέλεις να δεις νεκρό; - Σκάσε.
Είναι κάτω από το πρεβάζι του παραθύρου.
Λοιπόν, ποιός το περίμενε; Κύριος, είσαι...
Τότε λες την αλήθεια.
Ναι.
Κοίταξε τον τύπο που πυροβολεί.
Είναι ο αληθινός Μόντ. Θέλει τα λεφτά.
Είναι νεκρός;
Ναι.
Κάποιος είναι απ`έξω.
- Έτσι τραβάς πάντα; - Ηλίθιε.
Συγνώμη, αλλά δεν ήμουν σίγουρος, ποιός είναι εδώ.
- Ποιός είναι; - Ο Πάκαρντ, την ςεταιρείας μεταφορών.
Τότε, άρχισε ο πόλεμος.
Τώρα έχουν το σώμα του εγκλήματος. ("κόρπους ντελίκτι.")
- Τι πράγμα; - Ένα πτώμα.
Έτσι το αποκαλεί ο νόμος. Αν έχουν το πτώμα, τότε είσαι εγκληματίας.
Πριν απ`αυτό, θα μπορούσαμε να αποδείξουμε ότι ήταν λάθος.
- Τότε γιατί δε το`κανες; - Θα μπορούσαμε να...
- Να κάνετε τι; - Να του ρίξουμε.
- Σ`αυτόν; - Εσύ γιατί του`ριξες;
Γιατί θα`πρεπε να ρίξω σε κάποιον, σ`έναν άγνωστο; Γιατί θα`πρεπε...;
Ένα λεπτό. Κι οι δύο σας, μπορείτε να τα φορτώσετε σε μένα.
Ήσουν κάτω από το τραπέζι, με το πιστόλι σου να καπνίζει.
Πως υπολογίζεις αυτή την τρύπα; Έτρεξε έξω, τον πυροβόλησε και μετά ήρθε πάλι μέσα;
Σωστά.
Αν δεν ήσουν εσύ, θα`χαμε αυτόν τον απατεώνα εδώ, να μας απειλεί.
Μέλοντι, πρέπει να φύγουμε απ`αυτή την περιοχή και γρήγορα.
- Τίποτα δε με κρατάει. - Εντάξει.
Αλλά πρώτα πάρε το πόνι.
Κράτα τα μάτια σου ανοιχτά. Ίσως να`ναι κανείς εκεί έξω.
Δε νομίζεις, ότι πρέπει να μείνουμε ενωμένοι;
Σταμάτα να σκέφτεσαι. Κάνε ότι λέω.
Εντάξει.
Πρέπει να συγυρίσουμε, πριν φύγουμε.
Βοήθησε με. Ας βάλουμε το πτώμα σ`αυτό το κουτί.
Βοήθησε με να καλύψω αυτές τις κηλίδες.
- Είσαι μαζί μας; - Να`σαι σίγουρος.
Έλα.
Κάντε πίσω.
Συλλαμβάνεστε.
Άναψε αυτά τα κεριά, Κρίντλερ. Για να δούμε τι γίνεται εδώ μέσα.
Ψηλά τα χέρια, φίλε.
- Δεν μπορώ να πω ότι περίμενα παραπάνω, από σένα. - Αυτός είναι;
- Δεν είναι; - Πρέπει να περάσω ξανά τα ίδια;
Σερίφη, δεν είναι ο Μόντ. Είναι κάποιος τύπος που μπερδεύτηκε.
- Κράτησε με. Put Βάλε με στη φυλακή. - Με περνάς για τρελό;
Είναι σημαντικά πρόσωπα σ`αυτό τον τόπο, οι Κότον.
Αν ήταν να τον αφήσω, θα με κρεμούσαν.
Ηρέμησε. Θα`ρθουν ανά πάσα στιγμή. Αν δεν είναια υτός που θέλουν, δε θα τον πειράξουν.
Κοίτα, σερίφη, αν με κρεμάσουν,
πως θα μάθεις που είναι τα λεφτά;
Ξέρεις που είναι τα λεφτά, ακόμα κι αν δεν είσαι ο Μόντ;
Ξέρω.
- Τι σε στενοχωρεί; - Τίποτα.
Απλά καθάριζα το λαιμό μου.
Λοιπόν;
- Αν σου πω, μπορώ να φύγω από δω; - Αν ήμουν στη θέση σου...
Αν ανοίξει το στόμα του άλλη μια φορά, χτύπα τον στο κεφάλι.
Σου δίνω το λόγο μου. Μόλις πάρω τα λεφτά, ανοίγει η πόρτα.
Είναι ακριβώς...
Όχι!
Αυτό θα σου μάθει να κρατάς το στόμα σου κλειστό.
Έλα.
Να`ρθω;
Δοκίμασε κανένα αστείο και θα σε καθαρίσω.
Που είναι τα λεφτά; Είπες ότι ξέρεις. Δώσ`τα μας, γρήγορα.
- Άλλαξα γνώμη. - Σου δίνω μια τελευταία ευκαιρία.
Θα μας πεις, ή θα στο βγάλουμε με το ζόρι;
Δε νομίζω ότι έχω καμία πρόταση.
Κρατάτε τον. Ρίξτε του.
Αν μ`αγγίξει κανείς, θα του τσακίσω το κεφάλι.
Βρε παλιοπίθηκε. Πως νομίζεις ότι θα σταματούσες κάποιον;
Τι κάνεις εδώ;
Ανάβω ένα κερί.
Μέλοντι, γιατί δεν έφυγες;
Σε έψαχνα, αλλά δε μπορούσα να σε βρω.
Δεν μπορούσα να σ`αφήσω σ`όλο αυτό το χάλι.
Ίσως μπορώ να`μαι τόσο σκληρός όσο ο Μόντ Τζάραντ. Ίσως και σκληρότερος.
- Ας φύγουμε από δω. - Έχουν σταμπάρει τα άλογα μας.
Τι λες;
Για τελευταία φορά, που είναι τα λεφτά;
Ξέχασα.
Εντάξει, κατεβάστε τα όπλα σας και κάντε τον να μιλήσει.
Μη του χτυπάς το κεφάλι δυνατά, γιατί θα μιλήσει και γρήγορα.
Εσύ...
Πήγαινε εκεί πέρα.
Πάρτε τον.
Χτύπα τον, Μέλοντι, χτύπα τον!
Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου.
Τον κρατάω.
Ένα λεπτό. Φέρ`τον εδώ.
Που είναι;
Συνεχίστε.
Περίμενε. Πρέπει να δοκιμάσουμε κάτι άλλο.
- Γιατί; - Αν τον ρίξετε αναίσθητο, τι θα κερδίσουμε;
- Θέλεις να του ρίξω με τα σπιρούνια; - Όχι, απ`ότι είπε, πρέπει να είναι σ`αυτό το δωμάτιο.
Απ`ότι είπε, πρέπει να...
Πρέπει να είναι...
Είναι κάπως σκληρά εδώ.
Μα το Δία!
- Είναι ο Λουκ Πάκαρντ. - Ο Λουκ Πάκαρντ;
Ναι, αυτός είναι.
Τρέχα.
Άνοιξε την πόρτα!
Γύρνα πίσω! Γύρνα πίσω και άνοιξε την πόρτα!
Γύρνα πίσω!
Τσέρι; Τσέρι;
Ο Μόντ πάει στο ράντσο των ντε Λόνγκπρ. Έλα, πάμε!
Τσέρι;
Γειά.
Καλύτερα να σταματήσεις να σκέφτεσαι, ότι σκέφτεσαι,
γιατί δε προλαβαίνεις να πετάξεις αυτή την κονσέρβα.
Και είσαι μακριά απ`αυτή την καραμπίνα.
Νόμιζα ότι μπορεί να ήσουν ο Μόντ Τζάραντ, αλλά είναι αδύνατον.
- Όχι; - Όχι.
Αυτή η νυφίτσα, μοιάζει σαν εμένα. Ξεγελάει καμιά φορά τον κόσμο.
Πήγαινε εκεί.
Βγάλε τη θήκη.
Και τις μπότες.
Δε νομίζεις ότι μοιάζουμε;
Δε νομίζω ότι αξίζει σε κανέναν, να λέει κάτι τέτοιο για μένα.
Το παλτό.
Δε θα κερδίσεις τίποτα, ξέρεις.
Έτσι λες;
Ακόμα κι αν αλλάξουμε και τις ραφές.
Γιατί κι έτσι ακόμα, δε θα υπάρχει σημάδι στο πρόσωπο μου.
Αλλά ποιός θα το καταλάβαινε, αν δεν υπήρχε καθόλου πρόσωπο;
- Αυτό σκοπεύεις να κάνεις; - Το παντελόνι.
Δεν ήρθα να σε βρω, για να σε θαυμάσω, αν εννοείς αυτό.
Σ`αυτή την περίπτωση, καλύτερα να σε φτιάξω κι εγώ.
Δε θα το κάνεις, γιατί απλά σε βολεύει.
Κάτι άλλο έχεις στο μυαλό σου.
Ναι;
Ναι. Αλλά δεν πρόκειται να σε βοηθήσω.
Θα σε κάνω να μου το ζητήσεις.
Εντάξει. Τι λες γι`αυτό;
- Για ποιό; - Για την Τσέρι;
Τι να πω για την Τσέρι;
Πρέπει να`σαι πιο ξεκάθαρος.
- Ξέρεις τι σου ζητάω. - Βέβαια.
Αλλά πρέπει να μου το ζητήσεις με απλά λόγια.
- Τι γύρευες εδώ, την προηγούμενη νύχτα; - Αν δε σου πω, δε θα μάθεις ποτέ.
- Θα μου πεις. - Έτσι λες;
Μην το παίζεις έξυπνος. Δε μ`αρέσει. Και δε θα σ`αρέσει και σένα.
Τι θα κάνεις, που δεν έχεις ήδη κάνει;
Αυτό εννοούσα, όταν είπα ότι θα σε τακτοποιήσω.
Δε θα απαντήσω, σ`αυτή την ερώτηση. Θα σ`αφήσω να ανησυχείς, γι`αυτό.
Μα δεν είναι δική σου, πλέον.
- Λες ψέμματα. - Βλέπεις;
Γι`αυτό θα πρέπει να ανησυχείς.
Είπα ψέμματα, ή όχι; Αν με βγάλεις απ`τη μέση, δε θα μάθεις ποτέ.
Από δω και στο εξής, θα αναρωτιέσαι γι`αυτό,
για όσο θα ζεις, που δεν νομίζω ότι θα`ναι πολύ.
Έλα.
Το καπέλο.
Ξέρεις τι είσαι τώρα; Ένας πρώην.
Αν το νομίζεις, ρώτησε την. Έρχεται τώρα.
καλύτερα να πας στο σταύλο. Ο Τζώρτζ είναι εκεί. Χτυπήθηκε.
Άσχημα;
Νομίζω ότι πεθαίνει.
Εντάξει, πήγαινε.
Γιατί χτύπησες το γέρο;
Πήγαινε γυρεύοντας. Όποιος πάει γυρεύοντας, βρίσκει το μπελά του.
Τον βρήκα στο γκρεμό, που τον άφησες.
Εκεί που τον άφησες να πεθάνει.
Φοράς τα ρούχα του.
Ώστε ο αλήτης έλεγε την αλήθεια.
Μόντ, θα τον σκοτώσεις κι αυτόν
και θα τον αφήσεις εδώ θαμμένο, να παριστάνει εσένα.
Βγάλέ το δάχτυλο σου, από το μάτι μου.
- Ήθελα να δω αν είσαι πεθαμένος. - Λοιπόν, δεν είμαι.
Και δε μ`αρέσει, να προσπαθούν να μου τρυπήσουν το μάτι.
- Μόντ; - Ναι. Σκόνταψα πάνω του, στα βράχια.
Δεν μπορείς, Μόντ. Πρόσεχε, Μέλοντι! Έρχεται!
Φρόντισε τον εαυτό σου, αλήτη.
Πάρε το όπλο μου, Μέλοντι. Πάρ`το και σκότωσε τον.
Συνέταιρε, δεν έχεις όπλο.
Βγες από κει. Έρχονται.
Μέσα.
- Εσείς οι δύο καλύψτε την πόρτα. - Ναι.
Λήο, την μπροστινή πόρτα.
- Έλα εδώ. - Σταμάτησε με.
- Κοίτα, Μέλοντι... - Κάθισε.
Παραδοθείτε, εν ονόματι του νόμου!
- Πάρε αυτό το άλογο και φύγε. - Γιατί δεν φεύγει ο Μόντ;
Δεν μπορεί να τρέξει σ`ένα άλογο, μ`αυτό το τραύμα, αλλά εσύ μπορείς.
Έχει δίκιο. δεν μπορείς να κάνεις άλλη ζημιά, εδώ πέρα.
- Όχι, δεν πηγαίνω. - Γιατί όχι;
Ένα άλογο σαν κι αυτό, μπορεί να κουβαλήσει τρία άτομα.
Μάλλον θα`χουμε παρέα.
- Τον πέτυχες; - Για ποιό λόγο;
Δεν έχω τίποτα με τους τύπους εκεί πέρα.
- Πέσε κάτω. Θα σκοτωθείς. - Γιατί πυροβόλησες;
Έριχνε πολύ ευθεία.
Τζώρτζ.
Άκου, Τζώρτζ, μόνο ένα πράγμα σ`αυτή τη δουλειά, με πονοκεφαλιάζει.
- Τι είναι αυτό; - Τι γυρεύω εδώ.
Ήθελες να κερδίσεις κάτι, απ`αυτό.
- Δεν θυμάσαι; - Σωστά.
Ήθελες να πιάσεις τον Μόντ και να γίνεις κάποιος.
Ακούγεται κάπως ανόητο τώρα, νομίζω.
Το μόνο που σου ζητάω, είναι να μου πεις πότε πιστεύεις ότι είσαι κάποιος,
ώστε να πάμε να φύγουμε από αυτό το πιστολίδι.
Γι`αυτό έμεινες στα αλήθεια;
Όχι ακριβώς.
Η αλήθεια είναι, ότι δεν είχα ιδέα πριν, πόσο θα σιχαθώ.
Πολύ ριψοκίνδυνο, για τα γούστα μου.
Γιατί γύρισες πίσω στο Πέινβιλ;
Ήσουν μπλεγμένη σε κάτι.
Δεν μπορούσα να καταλάβω τι.
Δεν υπάρχει λόγος, να προσπαθήσω να σε λογικέψω.
Ο μόνος τρόπος για να σε βγάλω έξω,
ήταν να προσπαθήσω να μπω εγώ και να τα βάλω μ`όλη τη συμμορία.
Δε μου πέρασε απ`το μυαλό, ότι είχες τους λόγους σου, για να μη θέλεις να βγεις.
Μέλοντι...
Τι είναι, θείε Ρόσκο;
Που είναι το όπλο μου;
Δεν έχεις όπλο, Τζώρτζ.
Τότε καλύτερα να μου δώσεις ένα, Μέλοντι.
Αν οι τύποι μπουν μέσα...
...θα χρειαστείς βοήθεια.
Ορίστε, Τζώρτζ.
Το`πιασες;
Ναι.
Μην τα κάνεις χειρότερα απ`ότι είναι, Τζώρτζ.
Ορίστε. Πιες λίγο απ`αυτό.
Δεν μπορούμε να το δεχτούμε αυτό από κανέναν, τζώρτζ.
- Έι, τώρα. - Μόνο αυτές έχεις; Τέσσερεις;
- Τι κάνεις; - Τίποτα που να μπορείς να εμποδίσεις.
- Σταμάτησε τον, Άβερυ! - Γύρνα πίσω εδώ...
Συγνώμη.
Μόντ Τζάραντ!
Τι θέλεις;
Πως σου φαίνεται, Μόντ;
Μέλοντι, σε παρακαλώ.
Περιμένω.
Άνδρες! Σταματήστε να ρίχνετε!
Σταματήστε! Αφήστε τους να βγουν!
Αυτή είναι για το σημάδι στο πρόσωπο σου.
Τα πας πολύ καλά.
Αυτή ήταν λίγο πιο κοντινή.
Δε θα μείνει πρόσωπο, θυμάσαι;
Σ`ευχαριστώ, συνέταιρε.
Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόι.
Δεν έχω αγαπημένη.
Είμαι μακριά από το σπίτι...
Έλα. Μπορείς να φέρεις και το καπέλο σου, αυτή τη φορά.
Δεν έχω αγαπημένη.
Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόι...
Τι ηλίθια πόλη! Σε πιάνουν και δε σε κρεμάνε.
Με πέταξαν μέσα και με ξαναπέταξαν έξω.
- Προσπαθείς ακόμα να το παίξεις κακός; - Δεν σκέφτηκες ποτέ...;
- Τι είναι αυτό; - Η αμοιβή για τη σύλληψη του Μόντ.
Κράτησαν 25 δολάρια για το γιατρό,
5 δολάρια για την κατηγορία της αλητείας,
τρείς βδομάδες νοίκι, για την παραμονή στη φυλακή, όταν ήμουν αθώος.
- Γιατί μου τα δίνεις εμένα; - Εσύ τον κατάφερες.
Εγώ; Δε θα μπορούσα να καταφέρω, ούτε ένα μωρό 2 εβδομάδων
Ήμουν τόσο ζαλισμένος, που με δυσκολία μπορούσα να κουνηθώ, σαν ένα πεσμένο σίδερο.
Μα έπρεπε, Τζώρτζ. Δεν ήμουν εγώ.
Ο πυροβολισμός ήρθε κατευθείαν από τον αχυρώνα.
- Ο Άβερυ; - Ήταν αναίσθητος.
- Ο Ποπ, ίσως; - Όχι, είχα το όπλο του.
Είναι απαίσιο, Τζώρτζ. Απαίσιο.
Ποιός νομίζεις ότι θα σου`σωζε τη ζωή; Δε θα`άφηνα κανέναν να σώσει τη δική μου.
- Τα παρατάω. - Τι πράγμα παρατάς;
Τα πάντα. Δε θα γίνω άλλο κορόιδο, γι`αυτήν.
- Για τι στο καλό μιλάς; - Τον ήξερε πριν από μένα.
Ήταν αυτός ή εγώ, ο ένας ή ο άλλος.
Το είχε σκεφτεί καλά, να πυροβολήσει σ`αυτόν που ήθελε.
Μέλοντι, αν εννοείς αυτό που νομίζω ότι εννοείς, φύγε από μπροστά μου.
- Δεν αξίζει να το ξέρω. - Κορόιδευα τον εαυτό μου, πολύ καιρό.
Ξέρω σε ποιόν στόχευε.
Πέρασε.
Γειά σου.
- Έψαχνα τη σέλλα μου. - Πίσω από την κουρτίνα.
Τι είναι αυτό;
Η αμοιβή.
- Έλπιζα να μην το πάρεις έτσι. - Δε σε κατηγορώ.
Δεν είναι ντροπή, να σε σώσει γυναίκα.
Για τι είδους κούτσουρο με πέρασες;
Νομίζεις ότι δεν ξέρω, σε ποιόν πυροβολούσες;
- Τι; - Κοίτα, Τσέρι...
Όταν κάποιος βάζει τον εαυτό του, ανάμεσα σε κάποιον άλλο και σε μια κοπέλα, πρέπει να βλέπει και τις 2 πλευρές.
- Πρέπει να είναι προετοιμασμένος... - Εννοείς ότι έριχνα σε σένα;
Δε σε κατηγορώ. Έπρεπε να επιλέξεις στα γρήγορα, ποιόν ήθελες απ`τους δύο.
Χαίρομαι που, που δεν έχει καλύτερο σημάδι από σένα.
Σε ευχαριστώ που μου φρόντιζες τη σέλλα.
Μα... βουτυρο - πιστολά, ανόητε.
Μέλοντι.
Τσέρι!
Ακίνητος.
Όταν σημαδεύω κάτι το πετυχαίνω.
Και όταν πετυχαίνω κάτι, είναι που σημάδευα.
Μη μου πεις ότι δε σε πέτυχε τρείς φορές.
- Άλλαξα γνώμη, Τζώρτζ - Τι είναι πάλι;
Αποφάσισα ότι δε θέλω να γίνω σερίφης.
Πολύ έξυπνη απόφαση.
Σκέφτομαι ότι είναι ώρα, για να νοικοκυρευτώ.
Κάποιος που ξέρει από ράντς, μπορεί να κάνει αυτό το αχούρι όμορφο μέρος.
- Αν έχει καλό επιστάτη. - Την ρώτησες;
- Τι να την ρωτήσω; - Για τη δουλειά, ανόητε.
- Δε νομίζεις ότι πρέπει να πάω στον Ποπ; - Φύγε. με αηδιάζεις.
Αν το παίρνεις έτσι...
Μέλοντι, σταμάτα.
Σταμάτα σου είπα. Σταμάτα...
Θεέ μου. Δε χρειάζεται να`σαι τόσο σκληρός.